Zero attraction ช่วยสนใจผมน้อยๆลงหน่อยเถอะครับ (Yaoi/ BL , Harem)

ตอนที่ 15 : การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 11 หัดฟังข่าวกอสซิปไว้ ส่วนใหญ่มันมักจะเป็นเรื่องจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    12 มิ.ย. 59



การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 11 หัดฟังข่าวกอสซิปไว้ ส่วนใหญ่มันมักจะเป็นเรื่องจริง

แต่ข่าวที่เชื่อถือได้จริงๆก็ต้องใช้เส้นสายเหมือนกัน




“ปล่อยเจ้าเขี้ยวอสุราได้!!!


อสูรขนาดใหญ่ตะกุยตะกายดิ้นตัวหลุดจากโซ่ มันมีร่างกายสูงใหญ่กว่ามนุษย์หลายเท่า ตัวสีดำทมิฬ นัยน์ตาประหลาดสีแดงฉาน และที่โดดเด่นที่สุดคือเขี้ยวสีขาวราวกับมุกที่ยาวลงมาจนเกือบติดพื้น


@#@Y#@##%@#K@H@!(#


ผมมองกลุ่มคนผิวแทนวิ่งกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ แต่ชายผิวแทนนามโวคกลับยืนนิ่งจ้องมันกลับ เขาเบิกตากว้างแล้วส่งเสียงขู่เบาๆ


“อยากจะได้จริงๆสินะครับ” เสียงถอนหายใจดังจากเบื้องหลัง “เอาเป็นว่าลองประมูลระหว่างแข่งก็ได้ คงต้องภาวนาไม่ให้เขาโดนตบตายไปก่อนล่ะนะ”


อืม ผมคว้าหน้าจอมาพิมพ์เงินจำนวนเดิมลงไป แต่มันดันเด้ง


“ห้ามเสนอราคาซ้ำเดิมครับ คุณต้องเสนอราคาที่สูงกว่า” ซาวด์จิ้มเงินอีกจำนวนลงไป


700,000


หือ แล้วผมจะหาที่ไหนมาหาคืนคุณล่ะครับ


“เอาละขอรับ! เริ่มแล้วกับการโจมตีของเขี้ยวอสุรา อิชเชย์กา หมายเลข 09 ของเรากำลังประสานตากับมันอยู่ โอ้! นั่น พุ่งเข้ามาแล้ว โอ๊ะ! ไม่ใช่ขอรับ มันกลับพุ่งเข้าหาหมายเลข 06 เด็กสาวตัวน้อยแล้ว!!


“ทางด้านการเสนอราคา โอ้โห! หมายเลข 09 ของเราราคาพุ่งพรวดเลยค่ะ! ตอนนี้ราคาขึ้นถึง 900,000 แล้ว หมายเลขอื่นๆยังไม่มีใครซื้อเลยค่ะ”


แย่ล่ะ ผมคิดอย่างกังวล แต่ซาวด์กลับยิ้มเบาๆ


“การเสนอราคาจะสิ้นสุดเมื่อจบการแข่งขันครับ ไม่ชนะก็แพ้”


เสียงเชียร์กระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ เจ้าตัวใหญ่ตบร่างเด็กสาวกระเด็น เอ๋ ทำไมโวคถึงไม่ทำอะไรเลยล่ะ


มีบางอย่างไม่ถูกต้องนะ


 



นัยน์ตาสีเบจคุกรุ่นขึ้นเรื่อยๆ เขี้ยวคมขบฟันกรอด เขาจำต้องกดพลังตัวเองไว้ เครื่องพันธนาการทั้งแขนและขายังทำให้เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่ยืนมองเจ้าตัวใหญ่ตวัดอุ้งมือฟาดเด็กหญิงและชายอีกสองคนกระเด็น


ไอ้พวกสวะ ใช้น้องของฉันเป็นตัวประกัน...พวกมันไม่ได้ตายดีแน่


เขาเหลือบขึ้นไปด้านบน เบื้องหลังผ้าม่านสีชมพูที่ห่างไกลออกไป ราวกับเขาสบสายตาที่อยู่เบื้องหลังนั้นได้ นัยน์ตาสีหมอกคู่นั้นแสดงความเป็นห่วงเจือออกมาเล่นเอาเขาหูแดงขึ้นนิดๆ


“พี่โวค! ระวังหลัง!


“อั่ก!” โวคกระอักเลือกออกมา ไอ้เจ้าหมายักษ์นี่เล่นทีเผลอกับเขางั้นเหรอ


กรรรรรรร


เขี้ยวอสุราส่งเสียงคำรามดังก้อง ผู้ชมโห่ร้องตอบรับ บนสังเวียนเลือดขณะนี้มีเพียงเขา หมายเลข 04 10 แค่ 3 คนเท่านั้น ส่วนคนอื่นเสียงหัวใจนั้นหายไปแล้ว


ทุกคน....


นาราล พี่ต้องช่วยน้องออกไปให้ได้!


“แฮ่!” ร่างปราดเปรียวพุ่งกระโจนเข้าไปทางด้านหลังของเขี้ยวอสุรา มือทั้งสองกางกรงเล็บที่แหลมคมกว่ามนุษย์ทั่วไปก่อนจะตวัดใส่ช่วงคอของเขี้ยวอสุราไปเต็มๆ


กร๊าซซซซซ!


สัตว์อสูรร้องอย่างเจ็บปวด มันหมุนตัวมาเตรียมขย้ำคนที่โจมตีมัน ทว่าต้องชะงักเมื่อสบตาวาวๆของหมาป่าหนุ่ม


นี่ไม่ใช่ที่ของแก ไสหัวไปซะ! มันคำราม


กรรรรร ข้าถูกจับมา จงยอมแพ้ซะ ข้าไม่อยากฆ่าเจ้า โวคส่งเสียงในลำคอ


แฮ่...หากข้ายอมแพ้ ข้าก็ต้องถูกฆ่า มันเองคิด ชะตาชีวิตมันก็ไม่ต่างจากคนตรงหน้าเท่าไหร่


ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ เพียงแค่เจ้ายอม ชายหนุ่มผมฟางข้าวเหลือบตาขึ้นไปครู่หนึ่ง บนเฉลียงชั้นที่เหนือกว่าคนทั้งหมด ห้องตัวเลขหลักเดียวคือพวกผู้ลงทุนและเจ้าของสนามแข่งขันบ้าๆแห่งนี้


“หืม? ไอ้ตัวน่ารังเกียจนั่นมองมาทางเราค่ะคุณพี่”


บนระเบียงหรูที่ทุกคนในสนามทราบกันดีว่าเป็นที่ของผู้มีอำนาจในสนามแห่งนี้ หญิงวัยกลางคนในชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูหวานแหววจีบปากจีบคำพูด หล่อนพยายามเอาพัดลูกไม้สีเดียวกันบังริมฝีปากสีแดงสดที่หนาเกินพอดีหันไปกระซิบ(เสียงดัง)กับบุคคลที่นั่งตรงกลาง


“เหอะ! ท่านพี่ ข้ารอเวลาที่มันจะถูกเขี้ยวอสุราเก็บซะที รกหูรกตาชะมัด” ชายอีกคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งรีบประจบประแจงบ้าง ถึงปากจะพูดแต่ตาหลุกหลิกคู่นั้นกลับเหลือกไปเบื้องหลังด้วยแววตาโลมเลีย


เป้าหมายของสายตานั้นคือหญิงสาววัยสะพรั่งที่นั่งหมดสภาพอยู่กับพื้น เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเผยให้เห็นผิวสีแทนเป็นเอกลักษณ์ ดวงตากับริมฝีปากแห้งปากก็ไม่ได้ทำให้ความงามนั้นลดลงแม้แต่น้อย


“โรดวิโก้ เก็บสายตาทุเรศของเจ้าก่อนที่ข้าจะให้คนควักมันออกมา แล้วก็รอสซ่า ช่วยหุบปากด้วย”


ประโยคเดียวทำให้การกระทำทุกอย่างหยุดชะงัก สองคนที่นั่งประกบรีบทำตัวสงบเสงี่ยมทันที ชายผู้นั่งตรงกลางละสายตาจากสนามมาแล้วหันมายิ้มให้กับหญิงสาวด้านหลัง


“นาราล ดูสิ พี่เจ้ากำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเจ้าเลยนะ ช่างเป็นครอบครัวที่น่ารักเสียจริง” เขาเอ่ยเสียงแผ่ว “น่าเสียดาย....ดูเหมือนเรื่องนี้จะจบแบบไม่แฮปปี้เอนดิ้ง ใช่ไหม ชไวซ์”


“แน่นอนครับ ท่านเบกัล” ชายหัวล้านที่ยืนอยู่ตรงระเบียงโค้งตัว


“โอ้! ดูเหมือนเจ้าเขี้ยวอสุราโดนต้อนกลับเข้าคอกขอรับ นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้ชนะไม่ได้ฆ่าสัตว์อสูร ผู้เหลือรอดคือ 04 09 และ 10 ขอร้าบบบบ”


โห่!!!!


เสียงโห่ร้องไม่พอใจดังกึกก้อง สังเวียนเลือด บลัดไอร์แลนด์ มักจบลงด้วยการนองเลือดทุกครั้ง ในครั้งนี้นอกจากไม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสิ้นแล้ว ผลที่ออกมายังสร้างความไม่พอใจขึ้นอีก


“อย่าเพิ่งโมโหไปนะคะท่านผู้ชม คิ้วตี้ได้รับแจ้งการผู้จัดการแข่งขันมาสดๆร้อนๆเลยค่า นัดปิดสนามเราจะแข่งนัดพิเศษ 3 ต่อ 1 ระหว่างผู้เหลือรอดกับท่านชไวเซอร์ แชมป์ประจำสนามค่า!


“ผมว่าผมจับสัมผัสได้แล้วล่ะ” เสียงเรียบจากคนด้านหลังทำให้ผมหันไปมองซาวด์ที่คลุมใบหน้าอยู่ ทว่าดวงตาสีเขียวกลับเรืองแสง....เรืองแสงจริงๆนะไม่ได้เปรียบเปรย หมอนี่อย่างกับสัตว์อสูรมาเองเลย


“เซโรว์ เก็บของที่ได้มาลงไอ้นี่ให้หมด เรากำลังจะไปกันแล้ว” ยื่นหินก้อนหนึ่งมาให้ คลับคล้ายว่ามันคือหินผนึกที่ใช้ผนึกสิ่งของจำนวนมาก “แล้วก็ใส่สร้อยนี่เอาไว้ พยายามอย่าทำตัวเป็นจุดสนใจนะ” ว่าแล้วก็ถอดสร้อยที่ซื้อมาเอามาคล้องคอผม


“เอ๋? แล้วคนนั้นล่ะ” ผมชี้ไปที่ชายหนุ่มผมฟางข้าวในสนามนั่น อีกฝ่ายกลับแสยะยิ้ม


“เรากำลังจะไปเอาเขา...แบบฟรีๆเลยล่ะ”

 





“พาตัวมันเข้ามา”


เสียงผู้มีอำนาจสูงสุดในห้องนั้นสั่งผู้คุมกันเสียงเรียบ ร่างของชายผิวสีแทนถูกดึงกึ่งกระชากเข้ามา นัยน์ตาวาวจ้องไปที่เก้าอี้ทรงสูงคล้ายบัลลังก์อย่างเคียดแค้น


“แก! อั่ก!!” ผู้คุมด้านหลังกระแทกไหล่ของเขาให้ลงไปนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น สายตาเหลือบมองหญิงสาวนาม นาราล ที่นั่งไร้จิตวิญญาณอยู่กับพื้น


“อย่าเสียมารยาทสิ” คนที่นั่งเก้าอี้เอ่ย “ที่ฉันพาแกมาเพราะอยากจะหารืออะไรนิดหน่อย”


ไอ้คนชั่วนี่!!! คนที่บุกรุกหมู่บ้านของพวกเราแล้วจับตัวทุกคนไป!!!


“ไม่เอาสิ อย่ามองด้วยสายตาอย่างนั้น ในการแข่งรอบสุดท้ายนี่ ฉันอยากให้แกแกล้งแพ้ซะ”


“แกล้งแพ้ แล้วสัญญาที่ให้ไว้กับฉันล่ะ ที่แกบอกว่าจะปล่อยนาราลไป...!


“ชไวเซอร์จะต้องไม่แพ้” เขาคนนั้นเหลือบสายตามองชายหัวล้าน “ส่วนแก ถ้าสามารถแกล้งแพ้ได้อย่างแนบเนียนและน่าสมเพชที่สุด ฉันอาจพิจารณาให้น้องแกมาเป็นเด็กฉันแทนที่จะไปซ่องโสเภณีก็ได้นะ” เบกัลพูดอย่างเลือดเย็น ร่างทั้งร่างของหมาป่าหนุ่มสั่นเทิ้ม


“คิกคิก คุณพี่นี่ล่ะก็ งั้นหญิงขอเก็บเจ้าสุนัขนี่ไว้เลี้ยงละกันนะคะ” สตรีร่างท้วมยิ้มอย่างบิดเบี้ยว ไม่ต่างอะไรจากโรดวิโก้ ชายอีกคนที่มองนาราลอย่างหมายมาด


ดวงตาสีเบจแดงกล่ำ ร่างสูงเริ่มดิ้นรนก่อนจะโดนผู้คุมสามคนจับล็อคเอาไว้ หมาป่าหนุ่มเหลือบมองเครื่องพันธนาการทั้งปลอกคอ ปลอกข้อมือข้อเท้า รวมถึงเวทมนตร์ที่ลงเอาไว้สะกดพลังทุกอย่างทำให้เขาไม่สามารถต่อต้านอะไรได้เลย


นาราล....


เจ้านาย.....ข้าต้องมีชีวิตไปหาเจ้านายให้ได้


“ยังร้ายกาจน่ารังเกียจเหมือนเดิมเลยนะ เบกัลดิโอ้”


!!!” ทุกคนในห้องตื่นตกใจ เสียงปริศนาที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างในชุดคลุมสองร่างที่ปรากฏตัวขึ้นในมุมที่ไม่มีใคร ผู้ถูกเรียกเลิกคิ้วขึ้นอย่างฉงน ผู้คุ้มกันรวมไปถึงชไวเซอร์ปรับประสาทให้ฉับไว


“เจ้าเป็นใคร” มาถึงโดยไม่รู้ตัวเช่นนี้ ชไวเซอร์เอ่ยถามเสียงเครียด เส้นประสาทตรงขมับปูดขึ้นมา


“ผมเป็นใคร...ถามเจ้านายคุณดีกว่าไหมครับ” ชายในชุดคลุมที่อยู่ด้านหน้าหัวเราะ พริบตาเดียวร่างที่ควรตกอยู่ในวงล้อมกลับไปโผล่ขึ้นเบื้องหน้าเบกัล พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ


“ทะ ท่าน...” เบกัลดิโอ้ปากสั่น แต่ดูเหมือนอีกสองคนข้างจะยังไม่ทราบ รอสซ่าจีบปากใหญ่ของหล่อนก่อนโบกพัดเสียงดัง


“แกเป็นใครกัน กล้าดียังไงบุกเข้ามาถึงในห้องนี้ คุณพี่จัดการมันเลยค่ะ...”


“หุบปาก!” เบกัลป์ตวาดเสียงดัง หน้าซีด เหงื่อไหลอาบ “พะ พระองค์มาได้ยังไงพะยะค่ะ ข้าน้อย...ข้าน้อยคือ คือ” ลิ้นที่พูดจาดูถูกคนเมื่อครู่กลับพันกันวุ่นวาย บุรุษผู้เคยใหญ่ที่สุดในห้องนี้กลับลงไปคุกเข่ากลับพื้นห้อง


“เบกัลดิโอ้ ข้าจะไปไหนมาไหนก็ไม่ใช่เรื่องของเจ้านี่” ชายหนุ่มยิ้ม “เพียงแต่เสด็จพ่อฝากงานบางอย่างมาให้ข้าเท่านั้นเอง”


ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ ใกล้จนประชิด เบกัลมองย้อนขึ้นไปอย่างเกรงกลัวแล้วก็ต้องสบตากับนัยน์ตาสีเขียวเรืองแสงราวกับสัตว์ร้ายนั่น พลันราวกับวิญญาณของเขาได้หลุดลอยไป


ชายหนุ่มไม่สนใจ เขากับแสร้งเดินผ่าน วนรอบเก้าอี้ทั้งสามที่มีร่างอีกสองซึ่งกำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ปากก็พูดอย่างสดใสผิดกับเนื้อหาลิบลับ


“ไม่นานมานี้มีข่าวว่ามีการลักลอบจับสัตว์อสูรอย่างผิดกฎหมาย ผู้ที่โดนจับได้ล้วนตายอย่างเป็นปริศนา จนล่าสุดทางหน่วยสืบสวนได้ข้อมูลเกี่ยวกับความเชื่อมโยงของการขนส่งสัตว์อสูรเหล่านั้นเข้ามาในเมืองมนุษย์ โดยมีเส้นสายเกี่ยวพันกับอดีตขุนนางในราชสำนักคนหนึ่ง...คุ้นๆไหมครับ”


ว่าพลางย่อตัวลงเล็กน้อย ปากก็เล่า นิทาน ต่อไป


“ตลาดมืดแห่งนี้ดูเป็นที่ที่หลบใต้จมูกได้ดีเลยนะครับ แต่น่าเสียดายที่คนรู้จักผมเป็นพวก ไร้ป้ายมาแต่ไหนแต่ไร แล้วสายข่าวของพวกนี้ก็ค่อนข้างจะเร็วซะด้วยสิ ใช่ไหม เครอส”


“เลิกเรียกข้ามาตอนที่กำลังยุ่งได้ไหมหา?” ปลายดาบแหลมคมแตะเข้าที่ลำคอของชไวเซอร์ ชายหัวโล้นผู้กำลังจะหาโอกาสประชิดตัว เลือดซึมออกมาเล็กน้อยทว่ากลับทำให้ชายหัวโล้นลงไปกองกับพื้น


“กรี๊ดดดด นั่นแกทำอะไร...” ศีรษะตุ้ยนุ้ยนั่นหลุดออกจากบ่าทันทีพูดออกมา ชายหนุ่มผมหางม้าตวัดปลายดาบไม่กี่ครั้ง พวกผู้คุ้มกันทั้งหมดก็ถูก เก็บ ทั้งหมด รอสซ่ากับโรดวิโก้ก็เช่นกัน เหลือเพียงเบกัลที่ยังนั่งคุกเข่าหน้าซีดอยู่


“อ้า....เครอส รีบไปไหม” ซาวด์มองภาพตรงหน้าอย่างเฉยชา “หลักฐานก็ท่นโท่อยู่ล่ะนะ มอบตัวซะเถอะเบกัลดิโอ้ โอ๊ะ!


“แกตายซะเถอะ! ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!!” เบกัลป์ชักมีดมนตร์ดำที่ซ่อนเอาไว้ รอจังหวะที่ซาวด์ย่อตัวลงมาใกล้พุ่งขึ้นหมายจะแทง ทว่าร่างสูงกลับเบี่ยงตัวหลบได้ทัน ไม่พอ ชายหนุ่มจับมีดไว้แน่น ไม่ได้เกรงกลัวไอดำทะมึนที่แผ่ออกมาแม้แต่น้อย


“นี่คุณเป็นขุนนางภาษาอะไร พวกข่าวกอสซิปไม่ได้สนใจเลยใช่ไหม” ฝ่ามือกำลงไปเต็มๆใบมืด “พวกในวังเขานินทากันจะตายว่าผมเป็นลูกที่เกิดจากแม่มดดำ...และมีความต้านทานมนตร์ดำสูงมาก”


เป๊าะ!


“และดูเหมือน 90% ของข่าวกอสซิปพวกนี้มักจะจริงซะด้วยสิ”


มีดสีดำหักครึ่งและสลายเป็นผงในพริบตา เบกัลป์ถูกอำนาจอะไรบางอย่างอัดลงติดพื้น มีเพียงตาที่เหลือกขึ้นอย่างวิงวอน


“และจากการที่คุณพยายามฆ่าผมโดยเจตนา ผมสามารถอนุมัติเปลี่ยนการ จับเป็น เป็น จับตาย ได้ทันที” ดีดนิ้วเบาๆทีหนึ่ง ควันสีเขียวอมเทาพวยพุ่งขึ้นมาก่อร่างเป็นยมทูตโครงกระดูกในมือถือเคียวอันโต “ในนามแห่ง อัล บัลทาซาร์ขอพิพากษาวิญญาณชั่วนี้ให้ไปสู่ภพนรกเถิด”


ฉับ!


ยมทูตเหวี่ยงเคียวตัดศีรษะเบกัลป์ในฉับเดียว พร้อมกับเกี่ยวเอาดวงไฟสีเทาหม่นๆติดขึ้นมาด้วย โครงกระดูกโค้งตัวลงทำความเคารพก่อนจะเปิดประตูมิติสีดำสนิทขึ้นมาพร้อมกับลากดวงวิญญาณนั้นไป


ปึง!


“จบเรื่องซะที” ซาวด์บ่นพึมพำ “คราวหน้าคงต้องผลักภาระไปให้คนอื่นทำ”


หมาป่าหนุ่มที่มองมาทางเขาตั้งแต่ต้นก่อนที่ทุกคนจะรู้ตัวนี่ก็อีกปัญหาหนึ่งเหมือนกัน ไม่รู้ว่าทำไม แต่สัญชาตญาณบอกว่าถ้าปล่อยมันไป ในอนาคตคงจะเป็นเรื่องใหญ่เลยล่ะ


มิตรต้องเก็บไว้ใกล้ตัวแล้ว ศัตรูต้องเก็บไว้ใกล้กว่า


โวคมองภาพตรงหน้าอย่างอธิบายไม่ถูก สถานการณ์ถูกพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยทันทีที่ชายแปลกหน้าพวกนี้ปรากฏขึ้นมา ชายหนุ่มสับสนและงงงวยผสมกับดีใจและหวาดระแวง


“คุณไม่เป็นอะไรนะ...” เสียงเอื่อยๆดังขึ้นขัดความคิด ดวงตาสีเบจสะดุ้งก่อนสบตากับชายในผ้าคลุมอีกคน มองลอดเข้าไปนั้น ดวงตาสีหมอกเรียบเฉยกลับแฝงแววเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด


ดวงตาคู่นี้มัน....


 




ผมทำอย่างที่ซาวด์บอกทุกประโยคเป๊ะ ยืนตรงมุมห้องทำตัวไม่เป็นจุดสนใจนี่แหละงานที่ผมเฝ้ารอมานาน(?) พอเห็นว่าทุกอย่างน่าจะจบแล้วผมเลยเดินไปหาคนที่นั่งอยู่กับพื้น


จะถามว่าทำไมผมไม่ตกใจเลยหรอ? ถ้าอยากรู้ไว้ถามหลังไมค์นะ กับคนที่เห็นชีวิตคนเป็นผักปลาผมไม่สนใจหรอก


“คุณไม่เป็นอะไรนะ...” ผมย่อตัวลงไปถาม มองตาสีเบจของเขาแล้วชวนให้นึกถึงหมาน้อยจริงๆ มือผมไล่ไปตามข้อมือข้อเท้าเขาอย่างเบามือ ค่อยๆร่ายเวทปลดปลอกพวกนั้นออก จากนั้นก็เหลือที่คอ


!” อีกฝ่ายสะดุ้งเมื่อผมเอามือโอบคอไว้หลวมๆ อืม อันนี้แก้ยากแฮะ ต้องดูว่าอักขระด้านในปลอกคอเขียนไว้ว่ายังไงด้วย


“ทำอะไรของคุณน่ะครับ!” เสียงตวาดอย่างลืมตัวของซาวด์ทำเอาผมสะดุ้ง เอ่อ ผม แค่ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆคอเพื่อดูเองนะครับ อย่าพูดเหมือนผมจะฆ่าใครเหมือนคุณสิ เชอะ!


“ผมแค่จะแก้สลักปลอกคอนี้แค่นั้นเอง” กริ๊ก! ได้ล่ะ ผมถอดปลอกคอออกพร้อมกับมองหน้าเขา หมาป่าหนุ่มหน้าแดงแจ๋เลยครับ สงสัยจะเหนื่อย


“นาราล...” เขาเบือนหน้าหนีผมก่อนจะคลานเข้าไปอุ้มหญิงสาวผิวแทนที่นั่งเป็นปลาตาย ไม่ใช่หรอก เดี๋ยวสิ อาการอย่างนี้มันคือพวกถูกคำสาปนี่นา


“อย่าเพิ่งแตะตัวเขาครับ ผู้หญิงคนนี้โดนคำสาป” ผมดึงมือเขาไว้ “ซาวด์ พาเขากับผู้หญิงคนนี้กลับไปด้วยได้ไหม” ต้องพาเธอไปรักษา


“ก็คงต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว เครอส” พยักเพยิดไปทางชายผมหางม้าที่ผมรู้แล้วว่าคือเจ้าตุ๊กตาปุยนุ่นนั่น “เปิดประตูมิติเลย แล้วจัดการเรื่องฝั่งนี้ด้วยนะ”


“ อย่าลืม ค่าแรง ล่ะ ไอ้เด็กบ้า” เครอสแยกเขี้ยวขู่ แต่ยอมทำตามคำสั่งโดยดี


ร่างของหญิงสาวชื่อนาราลถูกพันด้วยตาข่ายเวทมนตร์ที่เครอสไปเอามาจากไหนก็ไม่ทราบได้ ผมหันมามองชายผมสีฟางข้าวที่ยืนมองหล่อนถูกเคลื่อนย้ายเข้าไปในประตูมิติแล้วอดขมวดคิ้วนิดๆไม่ได้


“น้องสาวนายเหรอ ฉันจะช่วยให้ได้แล้วกัน” โวคละสายตามามองคนที่ไว้ผมรกรุงรังด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เขาย่างเท้ามาประชิดตัวแล้วคว้าฝ่ามือไปกุมไว้ ร่างสูงก้มตัวลงจุมพิตเบาๆที่ฝ่ามือ


“ขอบคุณครับ เจ้านาย”

 





“ฮืออออ เซรี่ เค้าคิดถึงตะเองงงงงงง”


ประตูมิติส่งพวกเรามา...ที่ห้องนั่งเล่นตึกผอ.พอดีเป๊ะ


“ฮืออออ มาม้า ลี่จังหิวววววววววววว”


หลังจากทำใจเมินเสียงโหยหวนสองเสียงได้แล้ว ผมก็รีบสั่งให้เอาตัวคุณนาราลไปไว้ในอ่างน้ำที่ใส่สมุนไพรบางอย่างลงไปก่อน แล้วจัดการเอาของที่ไปซื้อมาออกมากอง สั่งให้ซาวด์ไปอาบน้ำล้างตัวซะ ส่วนเจ้าลูกหมาตอนผมจะสั่งมันไปอาบน้ำนั้น ใบหน้าว่างเปล่าถูกส่งออกมา


“อะไรคือการอาบน้ำ?”


โอเค จบที่ผมยกหน้าที่นี้ให้ลี่จังผู้ซึ่งเป็นสไลม์แท้ๆแต่กลับรู้เรื่องดีกว่ามนุษย์แท้ๆบางคนไปอาบให้ เจ้าตัวรับปากว่าจะขัดหมาป่าให้เกลี้ยงเลย หายกันไปในห้องน้ำนานกว่าสองชั่วโมงโดยไม่ให้คนเข้าไป ระหว่างนั้นผมก็ทนเสียงแง้วๆของพิลล์ไม่ไหวเลยต้องเอาวัตถุดิบที่ซื้อมาบางส่วนแบ่งมาทำอาหารให้จอมตะกละสองคน (หรืออาจมีมากกว่านั้น) ได้ทานกันหลังอาบน้ำเสร็จแล้ว


“เซรี่หายไปนานมาก ตอนแรกฉันว่าจะไปแจ้งความเด็กหายแล้วนะ แต่นึกขึ้นได้ว่าเจ้าซาวด์คงไม่ปล่อยให้เซรี่เป็นอันตรายหรอก ตัวมันเองแหละที่อันตราย แล้วนี่รู้มั้ยยยย วันนี้ฉันเป็นคนเซ็นเอกสารรับรองรายชื่อที่สอบติด มีเซโรว์ด้วยล่ะ!! พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องไปเสียเวลาดูบอร์ดไง ฮิฮิ”


อย่างแรก ผมไม่ใช่เด็กหาย อย่างที่สอง วันนี้ซาวด์พาผมไปตลาดมืดซึ่งขึ้นชื่อว่า อันตราย เป็นอันดับต้นๆ อย่างที่สาม เลิกใช้อำนาจในทางมิชอบเถอะ และอย่างสุดท้าย...เลิกเกาะผมเป็นปลิงตอนผมกำลังทำอาหารได้รึยัง?!


“มาม้า ลี่จังเก่งมั้ยยยย ดูสิ ขัดจนดำๆกลายเป็นขาวเล้ยยย”


ผมหันตัวจะหันไปชมตามปกติ ทว่าภาพที่เห็นทำให้อ้าปากค้าง ตะหลิวในมือหลุดอัตโนมัติ


เคร้ง!


“เฮ้ย! แกใช่ไอ้หมาดำตัวนั้นเรอะ ทำไมขาวอย่างนี้ล่ะ!” พิลล์พูดความในใจผมออกไป


ชายหนุ่มผมสีฟางข้าวเปียกแนบไปกับใบหน้าที่บัดนี้กลายเป็นสีขาวผ่อง เนื้อตัวที่เคยเป็นสีแทนทั้งหมดถูกลอกคราบจนขาวสว่าง เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆอย่างสวยงาม ไม่เยอะเกินพอดีแต่ก็เห็นซิกแพ็คชัดเจน แนวไหปลาร้ามีหยดน้ำไหลลงมาเพิ่มเสน่ห์ในแบบผู้ชายให้กับเขาไปอีก


“เจ้านาย” ผมสะดุ้ง มองชายผู้มีเพียงผ้าขนหนูพันเอว (ลี่จังน่าจะพันให้) “ขอบพระคุณมากจริงๆครับที่ช่วยผมกับน้องสาวเอาไว้ บุญคุณนี้ผมจะทดแทนด้วยชีวิตครับ”


“ดะ เดี๋ยวๆ อะ อย่าก้มลงไปกราบ เดี๋ยวผ้าจะหลุ...” ไม่ทันแล้ว!! ลี่จังเป็นเยาวชนนะ! (ลืมไปรึเปล่าว่าคนอาบน้ำให้คือลี่จังเอง...)


หมับ! “อย่ามาทำอุจาดตาในที่ของฉัน เจ้าหมาป่า” เป็นคนผมทองที่ เหยียบ ผ้าขนหนูผืนนั้นไว้ไม่ให้หล่นไปกองกับพื้น รอดตัวไปสำหรับเยาวชนอายุยังไม่ถึง 18 ทั้งหลายนะครับ


“แก...หมาจิ้งจอก” นัยน์ตาหมาป่าดุร้ายขึ้นมาสิบระดับ “ห้ามยุ่งกับเจ้านาย”


“หึหึ เซรี่น่ะของฉัน” พิลเลนีอาร์ขยับแว่น “กลิ่นสาปของหมาป่านี่ น้ำหอมกี่ขวดถึงจะกลบกลิ่นได้นะ อยากลองไหม”


“หยุดทะเลาะ แล้วมานั่ง” ผมนวดขมับตัวเองเบาๆ ประโยคเดียวที่สายกินทุกคนยอมรับ


วันนี้เป็นเนื้อนกกระจอกทะเลทรายชุบแป้งทอด ทานกับซอสไข่แดงแล้วก็น้ำสลัด ซุปฟักตุ๋นใบบัว ของหวานเป็นเยลลี่สับปะรดเชื่อม สามคนนั่งลงบนโต๊ะก่อนจะเตรียมฟาดเต็มที่ แต่ผมเบรกไว้ก่อน


“อย่าเพิ่งกิน ลี่จัง สอนโวคใช้ช้อนส้อมมีดก่อน แล้วก็รอซาวด์มาทานพร้อมกันด้วย”


ลี่จังพองแก้ม เบะปากทำหน้าตาสงสาร แต่พอเห็นสายตาของผมก็ค่อยๆถดตัวไปทำหน้าที่พี่เลี้ยง ส่วนพิลล์กลับนั่งจ้องผมนิ่งๆ


“พรุ่งนี้ต้องไปรายงานตัวแล้วสินะ” จู่ๆก็พูดเป็นการเป็นงานขึ้นมา “แล้วจะทำยังไงเรื่องการเป็นอาจารย์ล่ะ พรุ่งนี้อาจารย์ต้องเปิดตัวแล้วนะ แถมนายต้องยังไปนั่งกับพวกเด็กใหม่ด้วย”


อา เรื่องนั้น ผมเตรียมตัวไว้แล้วล่ะ ผมไม่มีทางทำตัวเป็นจุดสนใจโดยควบตำแหน่งนักเรียนแล้วก็อาจารย์ประจำวิชาปรุงยาแน่ๆ ผมฉีกยิ้มจางๆตอบกลับไป


“เดี๋ยวคุณก็รู้”




สวัสดีผู้อ่านทุกท่านค่ะ เสียใจที่ทำตามเป้าไม่ได้ ว่าจะกลับมาฉากโรงเรียนภายในครึ่งหลังนี่เชียว

แอบคิดนะ ทำไมเหมือนทุกคนปักป้ายเชียร์ฮาเร็มแต่ละคนแบบสุดๆ สงสารซาวด์เรานิดๆนะคะ นางออกเยอะมากช่วงนี้แต่ไม่มีคนพูดถึงเลย55555

ไว้เดี๋ยวลงตอนนี้เสร็จแล้วจะไปอัพเดตหน้าตัวละครค่ะ แต่จะไม่ใส่ข้อมูลละเอียดเพื่อไม่ให้เป็นการสปอยจนเกินไปนะคะ

แวะไปเล่นโพลกันด้วยนะคะ ขอกำลังใจด้วยการคอมเมนท์และโหวต 100% ให้กันด้วยนะคะ

ตอนหน้าเราจะไปดูวิธีแยกร่างของเซโรว์กันค่ะ :-D

Crystalsphere

โพล157999



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

408 ความคิดเห็น

  1. #202 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 22:12
    ปลอมเป็นผู้หญิงสินะ
    #202
    0
  2. #163 "นรี" (@raindemon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 00:36
    เจ้านายเหรอ งงอะ เราอ่านข้ามปะเนี่ย
    #163
    0
  3. #162 earl-sama (@night_alice) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 23:15
    ฮาเร็มคือดีงามค่ะ หนุ่มหล่อมีเยอะ ต้องใช้สอยให้ครบค่ะ หึหึ
    #162
    0
  4. #161 D_diamond (@nampetch1405) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:09
    มันช่างดีกับใจเหลือเกินนนนน
    #161
    0
  5. #160 Pop nomsod (@pop-_-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:02
    จะใช้ของที่ซื้อมาจากตลามืดหรือเปล่าหว่าาา คึคึ
    #160
    0
  6. #159 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 19:39
    อืม ฮาเร็มนี้มันดีต่อหัวใจชะนีจริงๆ
    #159
    0
  7. วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 07:26
    เปิดฮาเร็มเลยเถอะ
    #157
    0
  8. #156 มาดามวาย •ㅅ• (@Ohhachacha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 06:59
    ไม่รู้จะอยู่ทีมใครเลย 5555555
    #156
    0
  9. #155 champooh1 (@champooh1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:57
    ตอนนนนต่อไป ไรต์สู่ๆ
    #155
    0
  10. #154 preaw231 (@preaw231) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:53
    ยังไงเราก็ทีมฮาเร็มนะ 555 มาต่อเร็วๆเถอะค่าา อยากอ่านต่อ
    #154
    0
  11. วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:02
    ค้างงงงงอ่าาาาา มาต่อเร็วๆน๊าาาาาา คิดถึงเซรี่สุดๆ
    #153
    0
  12. #152 Dark Diamond (@hokange) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 21:33
    ทีมฮาเร็มค่ะ ไม่มีพระเอกเป็นตัวเป็นตนเถอะนะ (*-*)
    #152
    0
  13. #151 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 21:14
    ต่อค่ะมาต่อค่ะไรท์มาต่อออออออออออออออออออออออออออออออ
    #151
    0
  14. #150 นิจิคาตะ K.S.P (@sandy4869) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:59
    งือออ รอ เรารอเธอมาลงให้เราอยู่นะ
    #150
    0
  15. #149 Kim Min Seok Xiumin (@a_xiumin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:27
    มาต่อเร็วๆน้าาา สู้ๆคะไรท์อยากอ่านต่อแล้วอะ
    #149
    0
  16. #148 janjirasuso (@janjirasuso) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:11
    แยกร่าง
    #148
    0
  17. #147 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:39
    มาต่อไวๆนะไรท์~~~~ คิดถึง~~~~ ค้างมากกกก~~~~
    #147
    0
  18. #146 NK142544 (@non_wufan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:56
    ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาาาาา รี๊ดจะลงแดงตายแล้ววววววว
    #146
    0
  19. #145 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:51
    อยากรู้แล้วซิ เอาใครมาเป็นครูแทนรึเปล่าน่าาา ><
    #145
    0
  20. #144 sakiritakara (@sakiritakara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:48
    เย้เย้เย้
    #144
    0
  21. #143 ambrosia3 (@Ambrosia) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:40
    ไรต์มาต่อเร็วๆน้าาา นายหมาป่ากรี้ดดด
    #143
    0