วันนี้ได้คุยกับเพื่อนคนนึง
โยกชิงช้าตัวใหญ่ๆไปพร้อมๆกันสองคน
เป็นจังหวะ จังหวะเดียวกัน มันก็เพลินดี ^ ^
อ่า... ที่จริงต้องบอกว่า เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้สินะ
ที่ไปพูดถึงเรื่องความรู้สึกออกมากับคนๆนี้
...
...,มันเหมือนกับได้แลกความรู้สึกหลายๆอย่างด้วยกัน
เพื่อนคนนี้รับฟังเรา และเราเองก็ค่อยรับฟังทุกๆอย่างที่เพื่อนพูดออกมา
แต่...ดูเหมือนว่า
เราพูดหลายๆอย่างออกไปเยอะเกินไป
ตอนนี้รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่
มันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย ไม่ใช่เรื่องร้ายกาจ หรือเรื่องการว่าร้ายคน
แต่...มันคือเรื่องๆนึง
ที่เราเองก็ยยังไม่แน่ใจ ว่ามันคือความรู้สึกอะไร
เพื่อนถามว่าตัวเอง เปลี่ยนไปมากไหม
เพราะ มีหาลยๆคนทัก ว่าเปลี่ยนไป
เราเองก็คิดว่า เปลี่ยนนะ
ดูเงียบขึ้น สงบขึ้น ไม่เหมือนแต่ก่อน จะตลกเฮฮา และติ๊งต๊อง
เพื่อนถามว่า ' ถ้าเราเสียใจ... แล้วเรายังคงยิ้มได้อยู่รึเปล่า '
เราก็บอกไปตามความรู้สึกที่ตอนนี้ที่ยังคงเป็นอยู่
...อยู่ต่อหน้าคนอื่น เราทำเป็นยิ้ม เฮฮา มีความสุขเหมือนแต่ก่อน
แต่จริงๆแล้ว ลึกๆในใจน่ะเสียใจ..
เพื่อนถามว่า ' เสียใจแค่ไหน '
" มากๆ "
และเพื่อนถามว่า ...ทำไมไม่คืนดีกัน
เรายิ้มๆแล้วบอก " หึๆ เดือนกว่าแล้ว " ^_^
เพื่อนถามว่า " เชื่อเรื่องด้ายแดงรึเปล่า "
เราบอกว่า ' เชื่อ '
เพื่อนถามว่า " แล้วเราจะหาเจอไหม "
เราบอกว่า อาจจะไม่ หรืออาจจะเจอ : )
และเราก็คุยกันอีกหลายๆเรื่อง
แต่ เราจำไม่ค่อยได้ = =
แล้วเราก็คุยเรื่องบางอย่าง ที่เราไม่น่าเริ่มเลย
เพื่อนคนนี้พูดเหมือนที่หำเคยพูดไว้เลย
" ถ้าไม่บอก... ก็ไม่ควรพูดเรื่องนี้ขึ้นมา "
อ่า...
แล้วเราก็บอกความลับนั้นไป
ที่มีเพียงเรา และเพื่อนคนนี้รู้กันสองคน
...
22.29p.m.
ความคิดเห็น
อรุณสวัสดิ์คิว
ความลับนั้น หากพูดออกไป
ถึงแม้จะบอกแค่คนเดียว ก็ไม่ใช่ความลับแล้ว
แต่หากไว้ใจ
ความลับนั้น บางทีบอกใครสักคน...ก็จะรู้สึกดีนะ
รักคิวนะคะ
คิดถึงมากด้วย วันเก่า ๆ ยังคงไหลเวียนอยู่ในหัวใจ
ของป้านัฐไม่รู้เลือน
ป้านัฐ
PS. มัจฉาสีฟ้า
PS. จุ๊บ...จุ๊บ...555+
ต่อให้คน ๆ นั้น =w= เป็นคนที่ไว้ใจได้ก็ตาม
ความลับนั้น ?? ก็จะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป .
PS. # สิ่งที่ยากที่สุด , คือจุดเริ่มต้น. !! *