ยอดหญิงบัลลังก์จักรพรรดินี (ตีพิมพ์กับสนพ.ปั้นรัก)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    6 ส.ค. 62

    "เจ้ากล้าแตะต้องพี่หญิง หากข้าหลุดออกไปได้เจ้าตายแน่!" ฉันเหลียวไปมองแววตาเกรี้ยวกราดที่แฝงไปด้วยโทสะของคามัส ไม่น่าเชื่อว่าแค่เด็กแปดขวบ สามารถควบคุมโทนเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจเอาไว้ นับว่าประวัติศาสตร์ไม่ผิดเพี้ยน ลูกไม้ช่างหล่นไม่ไกลต้นจริงๆ 

    แต่ดูเหมือนชายทรยศจะไม่สะทกสะท้านกับคำขู่ของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว มันเพียงแค่ชายตามองเหมือนไม่เห็นความสำคัญของเด็กชายตรงหน้าเลย
ฉันเขยิบก้มและเอามือจัดกระโปรงให้เข้าที่ เพื่อที่จะปล่อยของเหลวสีแดงให้หยดหย้อยตามพื้นที่รถม้าวิ่งไปเป็นระยะๆ

   "องค์ราชินี...พระองค์ทรงเป็นยังไงบ้างเพคะ" นีนาร์มองฉันด้วยแววตาห่วงใย ตัวก็พยายามดิ้นให้หลุดจากเชื่อที่มัดอยู่ คงจะเป็นวันที่อับยศอดสูของเจ้าหล่อนเป็นแน่ แต่ก็นะ ผู้หญิงยังไงก็คือผู้หยิงวันยังค่ำ จะให้ต่อกรกับชายที่แข็งแร่งกว่าตนก็คงไม่ง่าย ส่วนคามัสน้อยยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตัวแค่นั้นคงจะสู้แรงผู้ใหญ่ที่ตัวโตกว่าตั้งสามคนไม่ได้

   "ท่านช่างทำให้ข้าประหลาดใจได้ไม่หายเชียวนะ..ท่านดยุก" ฉันหันไปชมชายชราตรงหน้า เขาไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแต่รินน้ำชาและส่งให้ฉันเท่านั้น

    "ขอบใจท่านมาก" ฉันไม่ได้แสดงท่าทีที่ตกอกตกใจอะไรให้ศัตรูเห็น ยังไงในเมื่อสถานการณ์เป็นอย่างนี้ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย ค่อยไปแก้ไขเอาตรงหน้าแล้วกัน

    "พระองค์ทรงชมเกินไปแล้ว พะยะค่ะ" ชายชราค้อมศีรษะลงอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน

    "ซีซาร์..องค์ชายสองพระองค์ทรงเป็นยังไงบ้าง" ชายชราหันไปถามชายหนุ่มอดีตรองผู้บัญชาการทหารราชองครักษ์ที่นั่งอยู่ด้านซ้ายมือของ

    ฉันหันไปมองเขาด้วยสายตาที่บ่งบอกว่า หากข้ารอดไปได้ เจ้าไม่ได้ตายดีแน่ แต่ดูเจ้าตัวจะไม่กลัวหรือสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

    "ฝ่าบาททรงพระเกษมสำราญดี ขอรับท่านดยุก"

   ชายชราพยักหน้ารับรู้ก่อนจะยกน้ำชาขึ้นดื่ม 

   "องค์ราชินี คงยังไม่ทราบ จริงๆแล้ว องค์จักพรรดินอมิคดีที่ 1 ทรงมีพระโอรสทั้งหมด 4 พระองค์ ได้แก่ องค์ชายคนโต องค์เซเรท  องค์ชายอันดับที่สอง องค์ชายเมอซิลิช  องค์ชายอันดับที่สาม องค์ชายอเล็กซานเดอร์ คือพระบิดาของพระองค์ และองค์ชายอันดับที่สี่ องค์ชายซีริสซาร์  ทั้งสามพระองค์ต้องโทษคดีลอบปลงพระชนม์อดีตองค์จักรพรรดินอมิคดีที่ 1 ซึ่งเป็นพระราชบิดา องค์ชายองค์โตทรงเสด็จออกจากพระราชวังก่อนที่จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย ส่วนอีกสองพระองค์ทรงถูกเนรเทศให้ไปอยู่ยังชายแดนก้ถูกถอดยศออกจากตำแหน่งราชนิกูล แต่ทั้งสามยังคงติดต่อและช่วยกันสร้างกองทัพ เพื่อจะกลับมาทวงคืนจักรวรรดิ โดยมีข้าราชการและเหล่าขุนนางที่ยังจงรักภักดีคอยช่วยสนับสนุนอย่างลับๆ "

    "รวมถึงท่านด้วยใช่หรือไม่..." ฉันรีบแทรกบทเล่าราชวงศ์อันน่าเบื่อของชายชราตรงหน้า

    "เพื่อจักรวรรดิแล้ว..กระหม่อมจำเป็นต้องทำพะยะค่ะ" 

    "เพื่อจักรวรรดิอย่างนั้นรึ..หรือเพื่อตัวท่านเองกันแน่" ฉันคาดคั้นเพื่อรีดความจริงออกมา

    "เราต้อง...การผู้นำที่เข้มแข็ง ในสภาวะอย่างนี้ฝ่าบาท"

    "แล้วข้าไม่เข้มแข็งหรือ? ท่านดยุก" ฉันตวาดชายชราตรงหน้าด้วยอารมณ์ที่อดกลั้น

    "กระหม่อมยอมรับว่าฝ่าบาท..ทรงพระปรีชายิ่ง แต่ถึงอย่างไรเสีย พระองค์ก็ทรงเป็นเพียงสตรีและยังทรงพระเยาว์นัก"

    "แล้วเราจะได้เห็นดีกัน"  ฉันจ้องมองชายตรงหน้าอย่างอาฆาตแค้น แววตาเต็มไปด้วยโทสะ ที่พร้อมแผดเผาทุกอย่างให้มอดไหม้ไปในพริบตา

    "เสียแรงที่ข้าอุตส่าห์ไว้วางใจเจ้า...ดยุกเจ้าเล่ห์"

    ฉันลุกขึ้นพร้อมกระโจนหมายจะบีบคอชายชราที่นั่งยิ้มอยู่ตรงหน้า

   เพี้ย!

  "ฝ่าบาท/พี่หญิง...ไอ้สารเลว!"

    แรงตบที่หน้าทำให้ฉันถลาคว่ำลงกับพื้นพร้อมกับเสียงตะโกนร้อยแปดหลอดของเจ้ามัมมี่สองคนด้านหลัง ฉันสัมผัสได้ถึงแรงอาฆาตที่แผ่ออกมาจากทั้งสอง ฉันมองชายหน้าเหี้ยมในชุดสีดีที่เพิ่งเข้ามา พร้อมฝ่ามือที่ฟาดลงใบหน้าอันงดงามของฉัน มันคือชายชุดดำที่ลอบทำร้ายฉันเช้านั้น แต่ทำไมมันถึงได้หายเร็วนัก ฉันเงยหน้าสบตา พร้อมจดจำใบหน้าเอาไว้ แกโดนดีแน่ไอ้หน้าเหี้ยม

    "อาเหม็ด...เจ้าบังอาจทำร้ายนางให้บอบซ้ำ เจ้าอยากหัวขาดหรือไง" ซีซาร์ รีบเอาตัวเข้าบังฉันไว้ พร้อมตวาดชายที่ชื่ออาเหม็ด ส่วนอยุกเจมส์หันไปมองใบหน้าอาเหม็ดก่อนกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดๆ

    "ฝ่าบาท..ทรงกำชับให้ฆ่านางและเจ้าเด็กนั้นทิ้งซะ" เขาพูดพลางยกปืนในมือเล็งมาที่ฉัน

    "แต่องค์ชายเมอร์ซิลิซ ต้องการพบนางตัวเป็นๆ เจ้ากล้าขัดรับสั่งหรือไง"

    "เจ้าก็กล้าขัดพระบัญชาองค์จักรพรรดิหรือไง เจ้าไม่อยากตายดีใช่ไหม" 

    ชายผู้น่าสงสารอาเหม็ดยังคงดื้อดึงที่จะฆ่าตัดตอนเราสองคนพี่น้อง ฉันมองสงครามระหว่างเผ่าพันธ์ตรงหน้า อย่างลุ้นระทึก แต่ถึงยังไงพวกแกสองคนไม่ได้ตายดีแน่ ฉันหมายหัวพวกแกไว้เป็นอันดับต้นๆ รับรองต่อจากนี้พวกแกจะได้รับรู้ความบันเทิงที่ฉันยินดีพระราชทานให้แน่นอน

    "พวกเจ้าจะกัดกันทำไม..ไว้คอยให้ทั้งสองพระองค์ทรงปรึกษากันก่อนไม่ดีกว่าหรือ?"ชายชรามองผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งสอง ก่อนจะปรามให้ทั้งสองไม่ต้องฆ่าฟันกันในรถม้าทีบัดนี้คันเล็กเท่าทันตาเห็น เนื่องจากสมาชิกที่นั่งกันอย่างแออัด เกือบสิบคน

    พวกเจ้าบ้า! จะเข้ามาทำไมเยอะแยะ ฉันยินดีจะตามพวกเจ้าไปอยู่แล้ว แต่ขอร้องอย่าเข้ามาแออัดได้ไหมฉันร้อนนนน

   "พวกเจ้าออกไปข้างนอกเถอะ...ข้าจะเฝ้าพวกนี้เอง ยิ่งอยู่เยอะมันอึดอัด" ดยุกเจมส์ไล่ชายผู้โชคร้ายทั้งสองที่ถูกหมายหัวให้ออกไป พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้ฉัน

   "ขอบคุณท่านมาก...แต่ยังไงโทษของท่าน อย่าคิดว่าข้าจะลืมลง" ฉันรับผ้าเช็ดหน้ามาพร้อมชับเลือดที่มุมปาก  คอยดู หากปากฉันบวมนะ แกไอ้อาเหม็ด ปากแกจะบวกยิ่งกว่า

   
   ฉันหยิบถ้วยชาขึ้นดื่ม พร้อมคิดถึงหน้าตาของลุงและอาที่ฉันคงมีโอกาสได้เจอในอีกไม่ช้า

   ท่านลุงกับท่านอา รอหลานสาวคนนี้นะค่ะ เดี๋ยวหลานสาวคนนี้ จะมอบของขวัญชิ้นน้อยๆให้ เป็นของขวัญที่ได้พบเจอกันครั้งแรก รับรองว่า จะดีใจกันไม่ลืมเลยเพคะ


      สนามรบที่อยู่เบื้องหลัง

     "พวกเจ้า พระบัญชาจะองค์ราชิให้จับเป็นทหารกบฏเท่านั้น หากผู้ใดฝ่าฝืนจะมีโทษเช่นเดียวกับพวกนั้น จงไปจับเป็นทุกคนมาให้ได้" อัลฟานตะโกนสั่งทหารราชองครักษืที่เหลือให้ไปยังทหารจำนวนกว่าร้อยคนที่พยายามต้านไม่ให้ทหารของเขาตามราชรถไปได้

    บัดซบ! ไม่น่าเชื่อว่าทหารในความดูแลของเขา จะมีผู้ทรยศที่เยอะมากกว่าที่คิด เป็นไปได้ยังไงกัน หากเขาไม่ได้รับสารจากนาง เขาคงจะสังหารพวกมันให้สิ้นซาก ไม่ให้เหลือลมหายใจแม้เสี้ยววินาที

       "เจ้าจงอย่ารีบฆ่าทหารเหล่านั้น จงจับเป็นเท่านั้น ข้าจะเป็นผู้มาคิดบัญชีแค้นครั้งนี้เอง และเจ้าจองนำทหารฝีมือดีหนึ่งพันนาย ตามข้ามาอย่างเงียบๆ แล้วให้ท่านแม่ทัพตั้งค่ายและเฝ้าทหารพวกนั้นไว้ อย่าให้คลาดสายตา ให้เจ้าสังเกตน้ำสีแดง ที่ข้าให้มันหยดลงบนพื้นเพื่อบอกเส้นทาง และให้วุ่มรอจนกว่าจะมีสัญญาณจากข้า


                                                                                      เนฟฟีร่า "

      ทำไมนางช่างบ้าเลือดเสียจริง ชอบทำให้เขาเป็นห่วงอยู่ร่ำไป แม้เขาจะรู้ดีว่านางฉลาดและสามารถเอาตัวรอดได้ แต่เขาเองก็อดห่วงไม่ได้ ใช่ว่าเขาไม่รู้จักฝีมือขององค์ชายทั้งสามพระองค์ ฝีมือและเพลงดาบ แม้แต่เขาก็ไม่อาจจะต่อกรได้ แล้วนางเป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง แม้จะแข็งแกร่งเพียงใด แต่นางควรคิดบ้างหรือไม่ว่ายังไงเสีย นางก็คือผู้หญิงวันยังค่ำ

      'เฮ้อ!'

     เขาถอนหายใจก่อนที่จะค่อยๆกระตุกบังเหียนม้าให้ค่อยๆเดินไปข้างหน้าที่บัดนี้ทหารของเขาสามารถจับกุมทหารผู้ทรยศเหล่านั้นไว้ได้สำเร็จแล้ว เขาปลายตามองทหารเหล่านั้น อย่างอดกลั้นโทสะกับความผิดร้ายแรงที่กล้าลูบคมเขา

    "พวกเจ้าจงช่างบังอาจนัก หากองค์ราชินีไม่ทรงมีพระบัญชา จับเป็น พวกเจ้าจะไม่มีลมหายใจแม้วินาที"

    ผลั่ก!

   เขาตวาดทหารผู้ทรยศก่อนจะใช้เท้าถีบทหารผู้โชคร้ายที่อยู่ใกล้ที่สุดเพื่อระบายความโกรธที่คุกรุ่นในใจ

 "ยังไงถึงแม้จะจับเป็น...แต่นางคงจะไม่รอดกลับมาทำอะไรพวกข้าได้หรอก" ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นยั่วอารมณ์ของอดีตหัวหน้าตนอย่างเย้ยหยัน

   พวกเจ้าจงนำทหารเลวพวกนี้ไปยังค่าย มัดไว้และเฝ้าอย่างให้กินข้าวกินน้ำ จนกว่าฝ่าบาทจะเสด็จกลับมา...เดี๋ยวนี้ ก่อนข้าจะบั่นหัวพวกมันทิ้งซะ" ชายหนุ่มตวาดสั่งทหารที่คุมตัวนักโทษให้รีบพาไปยังค่าย ก่อนที่เขาจะยั้งมือไม่ให้ลงมือฆ่าหมกป่า พวกอวดดีเหล่านั้น

   "เซนุส เจ้าจงพาทหารฝีมือดีทั้งหมดตามข้ามา" เขาหันไปสั่งชายหนุ่มที่กำดาบในมือแน่น แววตาสันระริกด้วยความโกรธ

   "ขอรับท่านอัลฟาน" เซนุสรีบควบม้ากลับไปที่ค่าย ในใจเขาตอนนี้เหมือนมีไฟ้ที่สุ่มอยู่ในอก มันน่าเจ็บใจนัก ทำไมเขาไม่เฉลียวใจเลย ปล่อยให้พวกนั้นลงมืออย่างอุกอาจได้อย่างไร เขาจะเป็นผู้คิดบัญชีพวกนั้นให้สาสมกับที่พวกมันบังอาจแตะต้องนาง..หากแม้นนางบอบซ้ำเพียงน้อยนิด เขาจะสังหารพวกมันด้วยดาบในมือไม่ให้มีลมหายใจแม้แต่เสี้ยววินาที


    รถม้าแล่นช้าลงเมื่อมาถึงชานป่าที่ไหนสักแห่ง คงจะไม่ไกลจากหมู่บ้านเนปทาร์มากนัก ก่อนที่จะค่อยๆ หยุดลงตรงรั่วบ้านหลังหนึ่ง จะว่าบ้านก็คงไม่เหมาะ เพราะดูๆแล้วก็ใหญ่โต คาดว่าน่าจะเป็นบ้านขุนนางคนใดคนหนึ่งอย่างแน่นอน

    "ข้านำตัวองค์ราชินี มาเข้าเฝ้าฝ่าบาท" ทหารที่ขับรถม้า ตะโกนบอกทหารองครักษืหน้าประตู ประตูค่อยๆเปิดออก ฉันมองดูภายในบริเวณอย่างสำรวจ โอ้ใหญ่โตกว้างขวาง องค์จักรพรรดิทรงปล่อยให้รอดหูรอดตาไปได้ยังไงกัน

    "ท่านดยุก...ข้าจะขอร้องท่านสักอย่างได้หรือไม่" ฉันถามดยุกเจมส์ เพราะ คงมีแต่เขาที่จะช่วยฉันได้บ้างในตอนนี้

    "หากไม่เหนือบ่ากว่าแรง...กระหม่อมยินดีพะยะค่ะ" เขายังคงเล่นบทขุนนางอาวุโสผู้จงรักภักดีต่อไป

   "ข้าขอให้ท่านช่วยทูลให้ทรงละชีวิต องค์ชายคามัสและนางสนองพระโอษฐ์และให้ท่านช่วยดูแลท่านสองจะได้หรือไม่?"

   ฉันแจ้งความต้องการให้ชายชราตรงหน้าด้วยสายตาที่เศร้าหมองลง พร้อมหันไปมองทั้งสองคนที่ยังคงเป็นมัมมี่อยู่

   "ฝ่าบาท..หม่อมฉันจะไม่ให้ใครแตะต้องพระองค์เพคะ"

   "ข้าด้วย จะไม่ให้ใครแตะต้องพี่หญิงอย่างเด็ดขาด" 

   ฉันว่าพวกเจ้าช่วยตัวเองให้รอดก่อนจะดีกว่าไหม ถูกมัดเป็นมัมมี่อยู่อย่างนั้นยังจะปากดีอีก ฉันขยับเข้าไปหาทั้งสองก่อนที่จะยัดกระดาษใบเล้กใส่มือของนางสนองพระโอษฐ์และ้วหย่อนบางอย่างลงในกระเป๋าเสื้อตัวเล็กของคามัส

    รถม้าหยุดลงตรงประตูทางเข้าคฤหาสน์ ทางเข้ามาทหารนับสิบคนยืนเฝ้าอยู่ ทุกคนต่างค้อมกายลงเคารพฉันที่ก้าวลงจากรถม้า

    "กระหม่อมข้าหลวงผู้ดูแลเขตปกครองเชายแดนเนปทาร์ ถวายพระพรองค์ราชินี" ชายชราหัวหงอกค้อมศีรษะพร้อมกล่าวต้อนรับ

   ฉันปลายตามองเขาพร้อมยิ้มให้ ตาแก่ ข้าจะคิดบัญชีกับเจ้าแน่ที่กล้าทรยศต่อข้าและทำร้ายชาวบ้านตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

    "ขอบใจเจ้ามาก ท่านข้าหลวง"

-------------------------------------

   พอดีว่างนิดหน่อยและมาอัพให้อีกตอนครับ เดี๋ยวจะตามมาอีกแน่นอนครับ รีดเดอร์ อดทนนิดนึ่งนะครับบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

363 ความคิดเห็น

  1. #278 แกงส้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 14:40
    บัญชียาวเป็นหางว่าวเลย
    #278
    0
  2. #127 แกลลอรี่ (@smileimagery) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 22:49
    สนุกมากๆๆๆเลยค่ะ  ปูเสื่อรอแล้วน่ะ มาาอัพไวๆๆนะคะไร ^^ 
    #127
    0
  3. #126 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 22:19
    สนุกค่ะ รอลุ้นแผนเอาคืนจากราชินี
    #126
    0
  4. #125 bts (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 21:56
    อยากรู้จริงนางมีพิษสงไรแสดงออกมาเลย
    #125
    0
  5. #124 สู้ๆไรท์เตอร์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 23:58
    บีบอารมณ์มากๆ รอการเอาคืน

    แต่นางเอกเราคิดการณ์ลวงหน้าได้ดีมาก เป็นผู้หญิงแล้วไง?
    #124
    0
  6. #123 Mbk Mbk (@2478516093) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 22:56
    รอฉากแก้แค้นนนนนน
    #123
    0
  7. #122 Karn Wangboo (@kw2532) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:49
    รอๆค่ะ สู้ๆนะ
    #122
    0
  8. #121 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:48
    สุดยอดค่า นับรอวันตายพวกทรยศ อิอิ รีบมาน้ะะะ
    #121
    0
  9. #120 Rainy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:44
    รอๆ

    ค่า
    #120
    0
  10. #119 timothyz (@timothyz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 16:05
    สนุกครับ บองเช้คคำพวกนี้หน่อย
    หยิง >> หญิง
    อับยศ >>อัปยศ
    และมีบางคำที่พิมพ์ผิด จากกด shift ไม่ดีบ้างง
    #119
    0
  11. #118 Meemza (@mydreem) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 15:36
    อยากตบอาเหม็ดมากกกกกก
    #118
    0
  12. #117 Alely_ly (@Alely_ly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 15:07
    รอตอนต่อไปตาละห้อย เจ้าค่ะ. 

    จักรพรรดินี. ยังไงก็อย่าฆ่าให้ตายไวนักนะเจ้าคะ
    เก็บไว้ทรมาน นานๆ หน่อย อิอิ
    #117
    0
  13. #116 Narumon Sartsuk (@popsama) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 15:04
    กำลังมันสเลย ราชินีจะจัดการยังไงกันน๊าาาา
    #116
    0
  14. #114 146sst (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 14:49
    เอาคืนๆๆๆๆๆอย่าสาสม
    #114
    0
  15. #113 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 14:49
    แหม่ะหมั่นไส้แทนอยากตบๆหั่นๆคอพวกทรยศให้จบๆไม่ก็นั่งทรมาณจนกว่ามันจะตายไปเลย(โหดสลัดรัสเซียมาก)
    #113
    0
  16. #112 nutji (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 14:27
    ลุ้นๆ ขอเอาคืนมๆ 55
    #112
    0