[Kimetsu no yaiba] Muichiro X OC. Yoroshiku! ฝากตัวด้วยนะคะ! คุณสามีตัวน้อย!

ตอนที่ 28 : ขนนกเส้นที่ยี่สิบแปด สายหมอกคนพี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    3 ต.ค. 62

ท่านหญิงเจ้าคะ  อาหารเที่ยงเจ้าค่ะคนในบ้านเอ่ยพลางเลื่อนประตูเข้ามา   หลังจากที่โทคิดตะพาเธอมาส่งที่บ้านตระกูลฟูจินี้แล้วก็หายตัวไปไหนก็ไม่รู้ แต่เอาอิกาไปด้วยคงจะไปประชุมเสาหลักนั่นแหละ มีการมาสั่งห้ามอีกว่า

 

          ถ้าผมกลับมาแล้วเจอรายงานอะไรไม่เข้าหู คุณโดนทำโทษแน่นอนครับ

 

“…อะไรของเค้าเนี่ย...เดี่ยวนี้ออกอาการบ่อยจังเลยนะคะ!...”

ท่านโทคิโตะเองคงอยากหยอกล้อกับท่านหญิงละมั้งขอรับ จึงได้พูดเช่นนั้น ก๊า!’

...ไอ้นิสัยพูดจาฆาตโทษแบบนี้เขาเรียกหยอกล้อหรอคะ คุโระจัง=  - =a”

ข้าน้อยเป็นแค่อิกา ไม่อาจเข้าใจอุปนิสัยของมนุษย์ได้ แต่ข้าน้อยรู้สึกเช่นนั้นขอรับ ก๊า!’

       เธอมองเจ้าอิกาน้อยด้วยสีหน้ายิ้มๆก่อนจะลงมือทานข้าวที่ทางบ้านจัดมาให้ อาการเจ็บขาก็ยังไม่หายดี เธอคงไปไหนมาไหนไม่ได้สักพักนั่นแหละ...

ทันใดนั้นเองก็มีดาวหางสีขาววิ่งตรงมายังบ้านตระกูลฟูจิก่อนที่จะค่อยๆแลนดิ่งอย่างเรียบๆบริเวณหน้าบ้าน

บ้านตระกูลฟูจิ...จุดหมายของวิญญาณหมายเลข  08 08 11  ทางเราจะมารับกลับเมื่อครบเจ็ดวันแล้ว

ขอให้มีความสุขในช่วงเจ็ดวันนี้จ้า!’


              เรียวเท้าเปล่าของผู้ชายที่หน้าตาเหมือนมุอิจิโร่ราวกับแกะโคลนนิ่งค่อยๆก้าวลงมาจากไอ้ลิฟท์ประหลาดๆนั่น นัยน์ตาสีมินต์กรีนส่อแวววสับสนและงงงวย เพราะไม่รุ้ไอ้เครื่องเมื่อกี้มันพาเขามาส่งผิดที่รึเปล่า ที่เขาจำได้บ้านเขาไม่ได้ใหญ่โตมโหฬารแบบนี้สักหน่อย...

“..ที่นี่น่ะเรอะ บ้านญาติที่ว่าน่ะ...มันแปลกๆไปรึเปล่าเนี่ย  = - =”

หือ...ท่านโทคิโตะลืมของไว้ขอรับ!....’

หา??..เอ่อ...เจ้าเรียกข้าหรอ???

ใช่ขอรับ...ท่านลืมของไว้หรือขอรับเพิ่งเห้นท่านออกไปเมื่อครุ่นี้เอง???

ออก...ออกไปไหน?..แล้ว...เจ้าเป้นใคร???เขาเอ่ยถามชายที่น่าจะเป็นสมาชิกของครอบครัวตระกูลฟูจิ เขาเกาหัวอยุ่ครุ่นึงก่อนที่โทคิโตะ(???)จะเอ่ยถามอีกว่าที่นี่คือบ้านข้าหรอ..ทำไมข้าจำไม่เห็นได้เลยนะว่ามีบ้านใหญ่แบบนี้ด้วย

‘..ท่านโทคิโตะพูดอะไรน่ะขอรับ เมื่อครู่ท่านเพิ่งพาท่านหญิงมาพักไว้ที่นี่เองนะขอรับ

ท่านหญิง...ใครเรอะ???

เอ้า ก็ผุ้หญิงสวยๆที่ท่านบอกว่าเป้นสึคุโกะของท่านไงขอรับ...เชิญด้านในขอรับยืนเท้าเปล่าแบบนั้นไม่ร้อนแย่รึ แล้วชุดฟอร์มท่านทำไมเป้นแบบนั้นล่ะ

         โทคิโตะ(????)เดินเข้าบ้านตระกูลฟูจิด้วยสีหน้าที่บอกว่ามีแต่เครื่องหมายคำถามเต้มหน้าไปหมดเลย ไม่นานนักเขาก็เดินมาถึงห้องพักที่คนในบ้านบอกว่ามีผุ้หญิงสวยๆอยู่

ท่านหญิงขอรับ ท่านโทคิโตะกลับมาแล้ว ขอรับ

เชิญค่ะ...

ครืด....

ทำไมวันนี้กลับมาเร้วจังเลยคะ  คุณโทคิโตะ ไหนคุณบอกว่าจะไปประชุมเสาหลักไม่ใช่หรอคะ??ผู้หญิงสวยๆคนนั้นเอ่ยถามข้า...หรือว่านางคิดว่าข้าคือ มุอิจิโร่ งั้นหรอ แล้วไอ้น้องบ้ามันเกี่ยวข้องอะไรกับยัยนี่ล่ะ ไหนจะเสาหลักอะไรนั่นอีก

ตามสบายนะขอรับเดี่ยวข้าน้อยจะไปนำอาหารมาให้

ข้า..ข้า….”ในขณะที่เขาเลิกลักอยุ่นั่นเจ้ากาดาของโคยูกิก็ดูมีท่าทีแปลกไป มันกระโดดต๋อยๆมายืนมองหน้าโทคิดตะ(???)ก่อนจะแหกปากด้วยเสียงอันดังว่า

ท่านหญิงถึงหมอนี่จะหน้าเหมือนกัน แต่เจ้านี่ไม่ใช่ท่านมุอิจิโร่ขอรับ ก๊า!’

เอ้ะ....ว่าไงนะคะ!!!”..หรือว่าจะเป้นอสูรจำแลงกายมา กลางวันแสกๆเนี่ยน่ะหรอคะ!!?

...ยังไงก้ตามต้องป้องกันตัวไว้ก่อนค่ะ ว่าจบเธอก็เรียกน้ำแข็งออกมาจากพื้นก่อนจะตรงเข้าล้อมคนที่หน้าเหมือนมุอิจิโร่ไว้ น้ำแข็งส่วนหนึ่งถึงสร้างขึ้นมาก่อนจะลอยหันด้ามมีคมใส่เขา   เขาเห้นท่าไม่ดีแถมตัวเองไม่มีอาวุธด้วย..

..จริงสิ ไอ้สมุดพกที่มีเบ้าหน้าข้อแปะอยุ่บนนั้นน่าจะช่วยข้าได้!!!...

ดะ เดี่ยวๆๆเจ้าใจเย็นๆก่อน   ข้าไม่รุ้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ช่วยเอานี่ไปอ่านก่อนได้ไหม!!

“…?

ถ้าเจ้าอ่านแล้ว เจ้าจะเข้าใจเอง เอาไปสิฟะ!!!”เขาเอ่ยพลางยื่นๆดันๆสมุดที่ว่านั้นให้เธอดู คุดระจังจึงบินไปคาบมาให้โคยูกิ เมื่อเธอเปิดอ่านสมุดเล่มนั้นมนต์ที่ฉาบไว้ก็ทำงานของมันทันที....ร่างบางจึงมีสีหน้าปกติก่อนจะเปิดอ่านไปเรื่อยๆ

...อย่างนี้นี่เอง..ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ  คุณยูอิจิโร่เธอพูดพลางปิดสมุดลง....ทันใดนั้นน้ำแข้งมากมายก็สลายหายไปทันทีราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเอายูอิจิดร่ถึงกับเข่าอ่อนเพราะเขาไม่เคยเห้นอะไรแบบนี้ตั้งแต่เกิดมา


สมุดเล่มนั้นถูกยื่นให้ยูอิจิดร่ก่อนที่เธอจะค้อมหัวลงย่างสุภาพ

ขอโทษที่ไม่ได้แนะนำตัวค่ะ ชั้นชื่อโคยูกิ...เป็นภรรยาของ โทคิโตะ มุอิจิโร่ในอนาคต..ยินดีที่ได้รุ้จักนะคะ คุณยูอิจิโร่


ก๊อง...เสียงๆนึงดังขึ้นในหัวของยูอิจิโร่...เมื่อ...เมื่อกี้นางว่าอะไรนะ....ยัยนี่เป้นเมียเจ้ามุอิจิโร่งั้นเรอะ!!!!?= [  ]=!!!!?

......ข้าตายไปไม่กี่ปีมันไวไฟขนาดนี้เลยเรอะ ไอ้น้องบ้านั่น!!!!!!!!!


คุณยูอิจิโร่เนี่ยเป้นฝาแฝดกับคุณโทคิดตะสินะคะ หน้าเหมือนกันเปี๊ยบเลย ^O^”รอยยิ้มละลายใจชายถูกส่งออกมาจากสีหน้าอันยิ้มแย้มนั่น ออร่านุ่มฟูลอยขึ้นเต้มหัวยูอิจิโร่เคว้งคว้างเต้มไปหมด

ฮะ—เฮอะ!!! เจ้าคนเหลาะแหละนั่น บางทีข้าก็ไม่อยากนับเป้นน้องหรอก ทั้งหัวขี้เลื่อย ทั้งขี้สงสาร!!!”

ขี้สงสาร...???

ก็ตอนสิบขวบน่ะมันดันอ้อนข้าให้จับนกกระเรียนตัวนึงมาเลี้ยงน่ะสิ ปกติเราไม่ค่อยจะมีกินอยุ่แล้ว ยังจะเอาเจ้านกนั่นมาเพิ่มภาระให้อีก จะปฎิเสธไปข้าก้รำคาญ เลยยอมๆให้เลี้ยง!!”

“….”

แต่แล้วจู่ๆเขามีท่าทีอ่อนโยนลงหน่อยนึงเมื่อพูดถึงนกกระเรียนตัวนั้นขึ้นมา“…แต่ก็นะ เพราะมีเจ้านกนั่น มันทำให้บ้านข้ามีสีสันขึ้นเยอะ ป่านนี้คงจะตายไปแล้วละมั้ง ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ตั้งแต่ที่ข้าตายไปน่ะ

“..แต่ว่านกกระเรียนตัวนั้นก้ยังมีความสุขดีนะคะ เพราะน้องชายของคุณช่วยเลี้ยงดูฟูมฟักอย่างดีน่ะ^^”

เจ้า..เจ้าเคยเจอมันหรอ มันเป้นอย่างไงบ้าง!...ข้าหมายถึงว่ามันคงยังไม่โดนจับลงหม้อใช่ไหม???

จะจับลงหม้อยังไงละคะ  นกตัวนั้นตัวใหญ่ขนาดนี้

เจ้าหมายความว่ายังไง...?เขามีสีหน้าสงสัยก่อนที่เธอจะดึงมือเขามาแล้วก็ใช้นิ้วเรียวเขียนอะไรบางอย่างบนฝ่ามือ ที่เธอไม่พูดคงเพราะไม่อยากให้คุดระเอาเรื่องนี้ไปบอกมุอิจิโร่เป้นแน่

...ชั้นก็คือนกที่คุณหวังจะจับลงหม้อแทบจะทุกวัน ตัวนั้นนั่นแหละค่ะ...

 

         ‘...ขอร้องละค่ะ อย่าบอกเค้านะคะ...

 

เมื่อเห้นว่ายูอิจิโร่กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง เธอก็ยกนิ้วเป้นชิงห้ามที่ริมฝีปากตัวเองทั้งรอยยิ้มเล็กๆ...

“..เจ้า!!?...อย่างนั้นหรอ ข้าเข้าใจล่ะ...คงลำบากตามหาเจ้าน้องบ้าจนเจอสินะ...


ชั้นเห้นคุณไม่อยุ่แล้วก็เลยขอพรกับดวงดาวก่อนตายน่ะ....ถ้าตอนนั้นคุณยังอยุ่ มุอิจิโร่ก็คงจะดีใจนะคะ

 

เพราะว่าบางทีพวกคุณสองคนอาจจะได้เป้นเสาหลักแบบทุกวันนี้ก็ได้ ชั้นเห็นว่าคุณเองก็มีความสามารถค่ะ

 

“…ข้าน่ะมันไม่เหมือนเจ้าน้องบ้าหรอก เจ้านั่นเนื้อแท้เป็นเด็กดี  ขี้สงสาร...แต่เพราะข้าไปขัดขวางก็เลยโดนสวรรค์ลงโทษเอา ข้าไม่คิดเสียใจอะไรหรอกนะ  ข้าถือว่าข้าชดใช้บาปของข้าไปแล้ว...

ท่านโทคิโตะ อาหารพร้อมแล้วขอรับ..

คุณเองก็ทานอะไรสักหน่อยเถอะค่ะ  ร่างนี้คุณเองก็ต้องการอาหารเหมือนมนุษย์ธรรมดานะแม้จะงงอยุ่บ้างแต่ยูอิจิดร่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย สกิลรอยยิ้มละลายใจชายมันส่งผลทั้งพี่ทั้งน้องเลยสินะ!!

เจ้ากาตัวน้อยก็มีสีหน้างงแดกอยุ่แบบนั้นแหละ ก่อนจะทำได้แค่นั่งคั่นกลางเป็นผู้ฟังที่ดีระหว่างการสนทนานั่นไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งโทคิโตะ(ตัวจริง)ที่ไปประชุมเสร็จกลับมาที่บ้านพัก...

ครืด...

ผมกลับมาแล้วครับ โคยู-------

 

“…”สีหน้าโทคิโตะตัวจริงที่มองโคยูกิกับคนที่หน้าเหมือนตัวเองสลับกันไปมา

 

 

“…”อันนี้หน้าโทคิโตะเสินเจิ้น ที่มองหน้าผู้มาใหม่แถมในปากเต้มไปด้วยอาหารจนแย้มยุ้ย ผิดกับสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก   โคยูกิที่นั่งอยุ่ก็ทำได้แค่หัวเราะแห้งๆแค่นั้นเอง...

 

ไงไอ้น้องบ้า ข้าตายไปไม่กี่ปีนี่แกแซงหน้าข้าแบบนี้มันใช้ได้รึไง ห๊า!!!!!!!!!”ผุ้เป็นพี่เอ่ยในขณะที่มุอิจิโร่ทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก  ห่อขนมในมือร่วงลงสุ่พื้นก่อนจะค่อยๆล้มไปกับบนพื้น   ใช่ ก็โดนผีหลอกจริงๆนั่นแหละ...

ผี...ผีหลอก...

ตุบ...!!!!

ท่านโทคิโตะ ทำไมมีน้ำลายฟูมปากแบบนี้ละครับ!!!!’

ไปตามหมอมาเร็ว!!!!!!!!!!!’

แต่เดี่ยวทำไมมีท่านโทคิโตะสองคนเนี่ย!!!!!!!!!’

‘…%$#@!!!!!’

เมื่อผ่านไปสักพักมุอิจิโร่ที่ลมจับเพราะเห้นผีพี่ชายมีเนื้อหนังอยู่เมื่อครู่ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นบนตักโคยูกิ..

“…อือ...

คุณโทคิดตะเป้นยังไงบ้างคะ ...?

เมื่อกี้ผมเห้นภาพหลอน ผมเห้นพี่ยูอิจิโร่นั่งอยุ่ในห้องนี้....

ไม่หลอนหรอก ข้าก็อยุ่นี่ไง ไอ้น้องเวรเขาเอ่ยพลางเดินมาแล้วเอาสมุดพกโป้ะหน้าโทคิดตะทันทีที่เขาลืมตาขึ้น ถ้าไม่ทำแบบนี้เดียวลมจับไปพูดอะไรไม่รุ้เรื่องกันพอดี  พอโดนสมุดพกสารพัดประโยชน์นั่นแปะปุ้ป ก็เข้าใจง่ายขึ้นมาทันที

“…พี่ฮะTOT ~”

ว้อยยยย อย่ามากอดรัดแบบนี้กับข้านะ เว้ยย!!!!!”

ก็พอพี่ไม่อยุ่แล้ว ผมก็ไม่รุ้จะทำยังไงนี่นา  T^T”…ชั้นว่าที่คุณยูอิจิโร่พูดมาส่วนนึงมันก็ตรงอยุ่นะค ะ เรื่องที่ว่าคุณโทคิดตะเป้นพวก ขี้แยขี้มูกโป่งเนี่ย....

ปล่อยข้าสักทีสิโว้ย   ข้าจะกินข้าววว!!!!”

พี่ฮะ..TAT”

….หมดกันภาพพจน์เสาหลักหมอกที่สั่งสมมา......

ก๊า!!!’


           พั่บ พั่บ...โทคิโตะจึงได้เอาไอ้สมุดพกที่ว่านั่นส่งให้อิกาเจ้จ๋าให้บินไปส่งที่ศูนย์สั่งการของหน่วยพิฆาตอสูร เพราะถ้าจะให้ย้อนกลับไปเจ้าตัวเองก็เหนื่อยมามากพอแล้ว ไหนจะต้องมาเดินลาดตระเวนรอบๆเขตบ้านฟูจินี่อีก ก็เลยคิดว่าส่งเรื่องไปก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันอีกทีนึง

 

....

 

ช่วงบ่ายของวันต่อมาศูนย์ใหญ่ของหน่วยพิฆาตอสุร

เหมือนมาก...อย่างกับถอดแบบกันมา…”…ก็ฝาแฝดกันนี่นา

มุอิจิโร่คุงมีสองคน น่ารักจังเลยค่ะ>O< ~”

อืม มีพี่น้องฝาแฝดนี่แยกลำบากจังเลยนะ......แต่ทำไมท่าทางคนพี่มันดูแข้งกร้าวกว่าไอ้หมอกปกติเลยวะ...

ทางเราได้รับรายงานและสมุดพกที่ว่าจาก ท่านโทคิโตะแล้ว...และเราขอคืนสมุดพกนี้ให้กับท่านยูอิจิโร่  แม้จะเป้นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อนักแต่ก็ขอให้ท่านพักผ่อนและทำตามกฎของที่นี่ด้วยนะเจ้าคะอามาเนะที่รับเรื่องเอ่ยขึ้นหลังจากที่พวกเสาหลักและยูอิจิดร่ สลายโต๋กันแล้วนนั่งคุกเข่าตามเดิมแล้ว

“…..”เจ้าตัวไม่พูดอะไรแต่นั่งคุกเข่าตามเดิม ซึ่งเขาใส่ชุดของดทคิดตะที่มีหลายๆชุดไว้เปลี่ยนจึงไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่สิ่งที่จะแยกว่าคนไหนคือ มุอิจิโร่ คนไหนคือ ยูอิจิโร่ ก็น่าจะเป็นยูกาตะแขนกุดของเขานั่นแหละ

ในระยะเวลาที่กำหนดไว้ในนี้คือเจ็ดวัน ถ้ามีอะไรติดขัดหรือไม่สะดวกก็ต้องขออภัยด้วยเมื่อเธอกล่าวจบก็เสมองไปรอบๆเพื่อมองหาคนที่มีข้อสงสัยหรือคัดค้านใดๆแต่ก็ไม่มีเลย จึงได้ยกเลิกการประชุมเพียงแค่นั้น

 

พออามาเนะจากไปสักพักนึง...พี่ลมของเราก็ส่อแววหาเรื่องบ้านหมอกทันที

อะไรเนี่ย มีไอ้หมอกเวรตัวพี่โผล่มาอีกแล้วเรอะ...ชิ น่าหงุดหงิดจริงๆ

โฮ่ ไอ้ลุงหัวหงอกนี่ปากดีใช่เล่นนี่หว่า...เฮ้ย!  มุอิจิโร่ไอ้หมอนี่หรอที่แกบอกว่าชอบมาเกาะแกะยัยนกกระเรียนน่ะเขาเอ่ยพลางชี้ไปยังลุงหัวหงอกที่ว่า

แกจะเอาหรอวะ ห๊า ไอ้หมอกคนพี่!!!”

อะไร ข้าแค่ถามน้องข้าแกร้อนตัวทำไมฟะ?ยูอิจิโร่เองก็เป้นประเภทเดียวกับเซนามิซะด้วยสิ เอะอะก็เลือดขึ้นหน้า

ไม่เอาน่าทั้งสองคน... อย่าทะเลาะกันเลยนะ...ชิโนบุเอง เห็นท่าไม่ดีจึงเข้าไปปรามหมอกคนพี่กับวายุหัวร้อนที่ทำท่าจะฟัดกันตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว...

พี่ครับอย่าไปแหย่คุณเซนามิหน้าเพนกวิ้นสิ  ช่วยนี้เขาโดนผมกันท่าไม่ให้เข้าใกล้โคยูกิ ก็เลยหัวร้อนน่ะ น่าสงสารเขานะครับ

อ้อ...เฮอะ ยัยนกกระเรียนนี่ก็เนื้อหอมใช้ได้นี่ น่าสนุกดี  แกคงไม่ว่าอะไรสินะถ้าข้าจะช่วยแกกันท่ามันอีกคนน่ะ มุอิจิโร่

เจ็ดวันนี่จะให้ข้านั่งเบื่อมันก็กะไรอยุ่  เอาเป้นว่าข้อขอเป้นหุ้นส่วนแกเรื่องยัยนกนั่นสักพักละกันแม้หมอกเองจะไม่ค่อยชอบในนักแต่ที่พี่ยูอิจิโร่พูดมาก็ถูก...จึงได้ไม่คิดอะไรในเชิงลบ

...บางทีผมก็ขี้เกียจมานั่งเถียงข้างๆคูๆกับคุณชินาสึกาว่าเหมือนกัน^O^”

เอาละ  หมอกได้พี่มาช่วยละ555+...สบายละ   พี่นายมันประเภทเดียวกับเซนามิด้วย

นี่พวกแกจะรุมข้าเรอะ ห๊า!!!!!”

รุมอะไร  แกเมาน้ำข้าวเรอะ  พวกข้าเป้นฝาแฝดมันมีสิทธิแบบไหนข้าก็มีสิทธิแบบนั้นแปลกตรงไหน ?ยูอิจิโร่เอ่ยพลางใช้ความยักคิ้วถามแบบกวนส้นเท้าเสาหลักลมอย่างมากในการถาม

แกว่าใครลุงฟะ!!!!!!!”

ก็...ไม่รู้สิ แถวๆนี้คนที่หัวขาวๆท่าทางหัวร้อนก็มีแต่แกนี่ เจ้าลม

แก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”


ระหว่างทางเดินกลับไปที่บ้านเสาหมอก

มองข้าแบบนั้นทำไม ข้าไม่ทำอะไรแม่นกตัดหน้าแกหรอก...ข้าพูดแบบไหนข้าก็ทำแบบนั้น..เขาเอ่ยด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างจะไม่พอใจนอิดหน่อยเนื่องจาก น้องชายมีสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่มาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว

ข้าจะช่วยในตอนที่เจ้าลุงนั่นมาเกาะแกะ ก็แค่นั้น...ห่างข้าไม่กี่ปีนึกระแวงแม้กระทั่งคนตายเช่นข้าเรอะ ห๊า?

ไม่ใช่อย่างนั้นพี่....ผมก็แค่คิดนุ่นคิดนี่ไปเรื่อย

หึ...นางรอเจ้ามานาน หมื่นแสนราตรีกาล  ข้าเองก็มีหัวคิดพอที่จะไม่วุ่นวายกับผู้หญิงของแกเขาเอ่ยในขณะที่เสหน้ามองท้องฟ้า สร้างความสงสัยเล็กน้อยในคำพูดของพี่ชาย

“….”

เอาเถอะ เลิกพูดเรื่องนี้ก่อน ไหนเจ้าลองเล่ามาให้ข้าฟังซิ ว่าน้องสะใภ้ในอนาคตของข้าทำอะไรได้บ้าง?

นาง...ทำอาหารอร่อย  หน้าตาสะสวย...แล้วก็เอาใจเก่งครับ...เสาหลักตัวน้อยเอ่ยกับพี่ชายด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย พี่ชายเองก็พยักหน้ารับราวกับว่ามันเป้นเรื่องที่เหนือความคาดหมายมาก


                 จะว่าไป.....แกบอกว่ายัยนั่นเมียแก...แสดงว่าแก......ไปเรียบร้อยแล้วสินะ?


          พอโดนพี่ชายถามแบบนั้นบ้างก็เหมือนกรรมจะตามสนองมุอิจิโร่เรื่องที่ชอบไปพูดว่าจะต่อแขนต่อขาให้มุอิจิโร่อีกคน ในตอนที่เธอกำลังจะขัดใจเขาหรือตอนที่อยากแกล้งร่างบางให้เขินอายเล่นๆ

ร-เรื่องนั้น ผมยังไม่ได้ทำพี่!!!....คือว่านางยังอายุไม่ถึงเกณฑ์ครับ...นางบอกให้ผมอดทนรอ...

พี่ชายตัวดีก็ลอบยิ้มให้กับท่าทางเขินๆของน้องชาย  นิ้วเรียวยกขึ้นลูบคางไปมา

ฮะฮ้า!  น้องสะใภ้คนนี้มันได้หว่ะ ผู้หญิงเล่นตัวแบบนี้สิดี...จำไว้พอถึงเวลาแกเองก็ต้องกอบโกยให้ได้มากที่สุดนะเฟ้ย!”

กอบโกยยังไงล่ะ เมื่อสองสามวันก่อนผมเพิ่งโดนพ่อนางอัดมาซะเกือบตาย แค่จูบนางหลังฝึกสึคุโกะนิดหน่อยเอง...

         เมื่อได้ยินดังนั้นคนเป้นพี่ถึงกับทำหน้าเหวอ เนื่องจากเขาสังเกตเห็นพลาสเตอรืตามใบหน้าแล้วก็รอยแผลนิดๆหน่อยตามร่างกายแล้วที่มุอิจิดร่พูดมาน่าจะจริง....

นางมีพ่อด้วยเรอะ!!!อะไรจะหวงลูกขนาดนั้นวะ!!...อัดแกเกือบตายเนี่ยนะ =  -  =”

....นี่ผมยังไม่รุ้เลยว่า จะมีพ่อ มีอา หรือมีใครมาอัดผมอีกรึเปล่า....แต่ผมว่าพ่อหวงขนาดนี้ ก็สมควรกับคุณสมบัติที่โคยูกิมีนั่นแหละ ทำอาหารอร่อย  เอาใจเก่ง...แถม เป้นคู่ซ้อมฝึกดาบให้ผมยังได้เลย  ผุ้หญิงแบบนี้แหละที่ผมต้องการ


แสดงว่าเจ้าน้องบ้านี่ ชอบผู้หญิงที่มีทั้งด้านอ่อนโยนกับด้านเอาจริงสินะ...ได้ยินว่ามันบ้าฝึกวิชาคนเดียวด้วย...


..น้องสะใภ้คนนี้มันแลดูเป็นไวฟุในใจชาย โดยเฉพาะพวกแก๊งเสาหลักเลยนี่...


...มิน่าเจ้าหงอกลมมันถึงดูหัวร้อนนัก.....ข้าพอจะเจ้าใจสถานการณ์ที่เจ้ามุอิจิโร่มันเจอละ..น่าสนุกดีนี่หว่า....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

374 ความคิดเห็น

  1. #105 จดหมายราตรี (@aisica1414) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:08
    วันนี้ไม่อัพหรอคะ~
    #105
    0
  2. #104 I_ไร้นาม:) (@Karen-R-Tereasia) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:21

    ยูอิจิโร่ -ชนิดเดียวกับซาเนมิ อย่างว่าเลยอะ555
    #104
    0
  3. #102 จดหมายราตรี (@aisica1414) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:39
    อร้ายยยยิ่งอ่านยิ่งฟิน น้ำตาไหลตอนยูอิจิโร่มา
    #102
    0
  4. #100 TANGGบุ๋ยๆ (@tangSa14) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 22:10
    กอบโกยกอบโกยโคยูกิพรุ่งนี้18เลยเถอะค่ะ555555
    #100
    0
  5. #99 kamitanso (@0878882144) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 22:07
    เรียดร่วมพล7วันอะนตรายกำลังมา
    #99
    0
  6. #98 wolfofblood555 (@wolfofblood555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 21:17
    ไวฟุมันคืออะไรหรอท่าน*จู่ๆก็โง่555*
    #98
    1
    • #98-1 @KarDiaZ (@dark-lily76) (จากตอนที่ 28)
      3 ตุลาคม 2562 / 21:33
      ไม่รุ้ค่ะ คืออะไรกันนะ~ (อ้อ พี่ยูแกหมายถึงลมกับหมอกนะ ไม่ได้หมายถึงเสาหลักคนอื่น) 555555555
      #98-1
  7. #96 NICE_MIKI (@NICE_MIKI) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:54
    น้องนกเป็นไวฟุของเสาหลักไปซะแล้ว555
    #96
    1
    • #96-1 @KarDiaZ (@dark-lily76) (จากตอนที่ 28)
      3 ตุลาคม 2562 / 21:35
      พี่ยูอิจิโร่แกคงหมายถึง หมอกกับลมนั่นแหละ คนอื่นไม่นับค่ะ เพราะไอ้สองคนนี้อาการมันชัดเจน
      #96-1
  8. #95 แมวดองงาน (@MynameAmi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:41
    ไวฟุคืออัลไล5555
    #95
    0
  9. #94 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:28
    ชอบบบบบบรออ่านตอนพี่ลมหัวร้อน5555
    #94
    0