[Kimetsu no yaiba] Muichiro X OC. Yoroshiku! ฝากตัวด้วยนะคะ! คุณสามีตัวน้อย!

ตอนที่ 3 : ขนนกเส้นที่ 2 ...คุณสามีตัวน้อย??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

               จากนั้น วันเวลาเองก็ล่วงเลยไปจนกระทั่ง ครบ 4 ปี...โทคิดตะเองแม้จะเติบโตเป็นหนุ่ม(น้อย)อายุ18ตามแบบผุ้ชายปกติแล้ว แต่สำหรับส่วนสูงของเขาที่ดูเหมือนว่าจะเติบโตช้ากว่าเพื่อนๆไปหน่อยนึง....ไม่หน่อยละเกือบๆเท่าผู้หญิงปกติเองละมั้งเนี่ย...จนป่านนี้ยังโดนเพื่อนเสาหลักด้วยกันขยี้หัวเล่นอยู่เลย

 

คืนนี้พระจันทร์สวยดีจังเลยน้า~~”

          ต๊อก ต๊อก..รองเท้าโซริขนาดใหญ่ที่ส้นหนามาก กำลังเดินอยู่บนพื้นน้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง นอกจากนี้รอบๆนั้นยังมีเสียงเจี้ยแจ้วของเด็กๆในหมู่บ้านแถวนั้น ทว่าเส้นทางที่เรียวเท้านี้ย้ำไปน้ำแข็งรอบๆกลับกลายเป้นดอกไม้น้ำแข็งอย่างน่าประหลาด   หญิงสาวเรือนผมสีน้ำเงินทัดผ้าคาดผมระบายสีฟ้ากำลังเดินโซซัดโซเซราวกับคนอดข้าวมาหลายวัน...

หิวข้าวจังเลย~~= A =a….อ้ะระหว่างที่บ่นอยุ่นั้นเธอก็เหลี่อมเห็นปลาที่แวกว่ายอยุ่ใต้เท้าเธอซึ่งจับตัวเป้นน้ำแข็ง..

ปลาที่นี่อ้วนจัง ลองจับขึ้นมาดูก่อนแล้วค่อยชิมว่ากินได้ไม่ได้ก็แล้วกัน!”

ตูมมมม!!!!!!!!!เสาน้ำแข็งผุดขึ้นมากลางทะเลสาบก่อนจะตามมาด้วยซากปลาตายเป็นร้อยๆ....นี่หล่อนจับปลาหรือระเบิดทะเลสาบกันยะ!!!!!!!

อ๋า....จะจับแค่ตัวเดียวแท้ๆ...ช่างเถอะๆ กินให้หมดนี่เลยก็แล้วกัน เอ...ว่าแล้วก็จับปลาที่ตายนอนตุบป๋องมากองรวมกัน แล้วค่อยเอาหินขัดกันจนเกิดเป้นประกายไฟ   ในขณะที่กำลังอ้าปากสปาปามปลาที่ได้ทำการช๊อคหมุ่นั่นเอง....

คุณโทมิโอกะซาง~~~อย่าหนีสิคะ หนีแบบนี้บ่อยๆเดี๋ยวเพื่อนก็ไม่คบหรอกค่า’....อะเร๊?เสียงผุ้หญิงนี่นา

‘…แถวๆนี้ผมสัมผัสได้...

ฟังที่ชั้นพูดอยุ่มั้ยค้า โทมิโอกะซางงงงงงงงงงงงงงงงง’…เสียงฝีเท้ามะ—มาทางนี้ล้าววววววววววววววว

กึก..!!!ไอ้คนหัวดำแต่งตัวประหลาดๆใส่ฮาโอริไม่สมประกอบ คือแบบว่าลายมันคนละลายในตัวเดียวอะ มาหยุดที่ตรงหน้าชั้นแล้วก็จ้องเขม็งเลย...

“…เธอสินะอสูรที่ชอบแช่แข็งปลาที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้ น่ะ!!!!!!!!”อิตานั่นพูดพลางเอาดาบชี้หน้าชั้นด้วย...มองซ้าย..มองขวา หมะ หมายถึงชั้นเรอะ!!!“เอ่อ คือ...พูดกับชั้นหรอคะ^ O ^a;;”

เธอนั่นแหละเจ้าอสูรชั่วช้า!!!!!!!!!!”..เดี๋ยวๆคะ ชั้นแค่หิวจะจับปลากินเองทำไมด่ากันแบบเน้TOT

อะร๊า นี่คือเป้าหมายสินะคะ แต่งตัวเหมือนคนธรรมดาเนียนดีนะคะเนี่ย^O^”ผู้หญิงผมดำโทนม่วงมีผีเสื้อเกาะหัวเอ่ยพลางยิ้มๆด้วยแหละ แต่ทำไมยิ้มแบบนั้นมันดูสยองๆยังไงก็ไม่รู้สิคะ=  - =

เอ่อ คือต้องขอโทษนะคะที่ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนเรื่องปลา ชั้นแค่หินเฉยๆแล้วชั้นก็ไม่ใช่อ-----

ว้าว~ เลียนแบบความคิดอ่านแบบมนุษย์ได้เหมือนมากเลยค่ะ น่าจับไปทดลองยาตัวใหม่ดีนะคะเนี่ย

...เดี๋ยวนี้พวกอสูรพัฒนาไวจริงๆ...”…ห๊ะ???

แต่ชั้นไม่เห็นสัญลักษณ์ในดวงตาเลยนะคะ...อาจจะเป็นอสูรทั่วๆไปละมั้งคะเนี่ย

เอาเถอะค่ะ^O^……จับกลับไปแล้วเอาไปโยนกลางแดดก็รู้ค่ะ ว่าใช่คนหรือเปล่าเจ๊ขาหนูไม่ใช่ปลาสลิดตากแห้งนะคะเจ๊!!!!!!!!!ที่เจ๊จะเอาไปตากกลางแดดอ่ะ!!!!

         ว่าจบสองคนนั้นก็พุ่งเข้ามาหาชั้นทันทีเลย ถึงจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ยังไงชั้นก็ต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อนก็แล้วกันนะคะ  อีกอย่างชั้นไม่อยากโดนจับไปทดลองอะไรอย่างที่เจ๊ผีเสื้อเขาพูดอ่ะ!!!

“…ป-ปราณน้ำแข็ง รูปแบบที่ห้า การ์เด้น อ อฟ สโนวไวท์!!!!”

กร๊อบ กร๊อบ....พื้นที่รอบๆถูกน้ำแข็งสีขาวกลืนกินก่อนจะพุ่งตัวขึ้นมาเป็นแท่งน้ำแข็งคล้ายกับต้นไม้ในป่า ที่คอยปกป้องศูนย์กลางอย่างตัวผู้ใช้ไว้ รัศมีของท่านี้จัดว่ากว้างพอสมควร

เป็นปราณแปลกๆอย่างที่ได้รับรายงานมาจริงๆด้วย...แต่ว่าท่าโหว่ก็คือศูนย์กลาง!!!!”อิตาผมดำพูดปลายใช้ท่าอะไรก็ไม่รู้ที่เหมือนสายน้ำรอบๆตัวดาบ ขี้โกงอะรังแกคนไม่มีอาวุธอย่างชั้นได้ยังไงเนี่ย

     โครมมม!!!!!!!!!!วิถีปราณวารีปะทะกับน้ำแข็งที่เข้ามาสกัดไว้ ด้านหลังเองหญิงสาวผมม่วงที่มาด้วยกำลังพุ่งเข้าหาเธอ  มือบางจึงประกบมือเข้าหากันด้วยความ กลีบดอกบัวสีขาวถูกสร้างขึ้นตามแบบมือที่ประกบกัน

แกร๊งงง!!!ดาบนิจิรินรูปร่างเหมือนมีดผ่าตัดกระทบเข้ากับโล่น้ำแข้งที่จู่ๆก็ผุดขึ้นมา  เธอยิ้มบางๆก่อนจะถอยออกมาตั้งหลัก.เดี่ยวก็ใช้ตวัดโจมตี..เดี๋ยวก็เป้นโล่ดอกไม้....ควบคุมน้ำแข็งได้อย่างอิสระด้วยสินะคะ...น่าสนใจจัง

ควับบ เคร้ง!!เคร้งง!!! หญิงสาวคนนั้นใช้น้ำแข้งในการดจมตีและป้องกันยื้อยุดนานอยู่เกือบสองชั่วโมง ก่อนจะถอยออกมาตั้งหลักไม่ไกลนัก“..ผมเข้าใกล้ไม่ได้เลย..ต่อให้ฟันโดนก็ถูกดีดออกมา

แต่จะว่าไปแล้วชั้นว่าดูแปลกๆนะคะ เด็กคนนี้ถ้าเป้นอสุรจริงคงจะไล่ฆ่าพวกเราอย่างบ้าคลั่งไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะเอาแต่ป้องกันแล้วก็ดีดออกมาอย่างเดียว คำสั่งที่ได้รับมาคือให้จับตัวไปเป้นๆด้วยนะคะ ไม่รุ้ว่าท่านผุ้นำคิดอะไรอยู่กันแน่น้า

ก็แหม่ ชั้นจะกินข้าวกินปลาจู่เจ้จ๋ากับพ่อหนุ่มหน้ามึนนี่ก็มาฟาดดาบใส่ชั้นอะ.....เอ้ะ...พ่อหนุ่มหน้ามึน....

พ่อหนุ่มหน้ามึน...เหมือนกับ..หมอนั่น...

         ภาพของแผ่นหลังเด็กผู้ชายผมดำปลายผมเป้นสีมินต์กรีนลอยแว่บขึ้นมาในหัว..ไม่นานนักหน้าก็ขึ้นสีจัดเพราะคิดถึงวีรกรรมของอิตานั่นได้พอดี...

หมายความว่าพวกคุณคือคนที่เกี่ยวข้องกับอิตาหน้านิ่ง ไร้ความรับผิดชอบคนนั้นใช่มั้ยคะ!!!!=  [   ] =!!!!!!”

เอ๊ะ? / .....

อภัยให้ไม่ได้ค่ะ!!!อภัยให้ไม่ด้ายยย!!!!!!!....>//A //<”จุ่ๆหญิงสาวก็โวยวายขึ้นมา ในมือถือดอกไม้ลักษณะคล้ายกับดอกดาหลาน้ำแข็ง ก่อนที่มันจะมีอะไรสักอย่างพุ่งออกมากลางดอกที่บานสะพรั่ง...

            มันคือดาบนิจิริน...ที่ทำจากน้ำแข็ง..แต่รูปร่างของมันคุ้นตามากสำหรับเสาหลักสองคนนั้นที่ได้เห็นมัน...

ใช่แล้วมันมีรูปร่างเหมือนกับดาบนิจิรินของใครสักคนราววกับถอดแบบกันมา.....ใครสักคนที่อยู่ในตำแหน่งเสาหลัก...

โทคิโตะ มุอิจิโร่

โอ๊ะโอ...ดุเหมือนว่าทางนั้นจะเอาจริงแล้วนะคะ คุณโทมิโอะกะเองคงไม่อยากลงมือกับผู้หญิงใช่มั้ยล่ะ  ถ้างั้นให้ชั้นจัดการเองจะดีกว่าค่ะ^O^”

 

ผลสุดท้าย...

“…แหม่ เหนื่อยเลยนะคะเนี่ยกว่าจะพาตัวกลับมาที่นี่ได้เนี่ย^O^”

“=A=zzZ…..”หลับไม่รู้เรื่องเลยจ้า....เพราะว่าตอนที่สุ้กันน่ะนะ ชิโนบุแอบเคลื่อบยาสลบไว้ที่ปลายดาบ พอฟันโดนบ่อยๆเข้ายามันเลยออกฤทธิ์ไวขึ้น ทำให้รวบตัวกลับมาได้ง่าย   กิยูอาสาจะอุ้มแต่คุณเธอบอกว่าไม่ต้อง!!! น่ะนะ..

ท่านชิดนบุคะ แล้วถ้าเช้าแล้วเขาสลายไปละคะ...เด็กหญิงตัวเล็กที่สวมเครื่องประดับลายผีเสื้อทั้งสองข้างเอ่ยถาม

เด็กคนนี้ไม่ใช่อสูรหรอกค่ะ....ชั้นตรวจดูตามดวงตาและร่างกายส่วนนึงแล้ว...เป็นมนุษย์แน่นอนค่ะ  ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเบื้องบนให้จับกลับมานั้นชั้นเองก็ไม่แน่ใจ...ชั้นก็เลยแอบเอาเลือดไปตรวจดูสักพักแล้วค่ะเผื่อจะเป็นพวกมูราจิน่ะนะ

         ที่น่าแปลกใจคือ...ไอ้ท่าสร้างดาบน้ำแข้งนั่น...ทำไมถึงมีรูปร่างเหมือนดาบของโทคิโตะคุงกันน้า~   

        สักพักก็มีอิกาบินมาเกาะที่หน้าต่างบ้านผีเสื้อตามมาด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวายของเจ้าอิกา  แต่นอนว่าเรื่องพวกนี้ถูกส่งผ่านข้อมุลตามที่โทมิโอกะเขียนรายงานเรียบร้อยแล้ว

ก๊า!!!นัดประชุมเสาหลัก พรุ่งนี้เช้านัดประชุม นัดประชุม!!!!”

...ชานบ้านที่เดิม เพิ่มเติมคือกิยูไปยืนเดี่ยวๆคนเดียวนุ้นเลย....

เนื่องจากท่านผู้นำไม่สะดวกจะออกมาพบ เนื่องจากอาการป่วย  ดิชั้นจึงมาเป็นธุระในการประชุมครั้งนี้แทนเจ้าค่ะหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่สวมกิดมโนลายดอกไม้เอ่ยในขณะที่ค่อยๆเดินออกมาจากในตัวบ้าน คนๆนี้คือ อุบุยาชิกิ อาบาเนะภรรยาของท่านผู้นำนั่นเองค่ะ!

อรุณสวัสด์ครับ/ค่ะ ท่านหญิง!!!”

เอาล่ะค่ะเรื่องที่เราจะมาหารือในวันนี้ เกี่ยวกับผู้ต้องสงสัยที่เราจับกุมมาได้เมื่อคืน.....ตามรายงานของคุณโทมิโอกะเนี่ยเห็นว่าใช้ปราณน้ำแข็งได้อย่างเชียวชาญนอกจากนี้ยังสร้างดาบนิจิรินที่เหมือนกับฝาแฝดของดาบเธอด้วยนะจ้ะ ...........โทคิโตะคุง...หลักจากนั้นพวกเสาหลักก็หันไปถามชายหนุ่มเป้นการใหญ่แต่เจ้าตัวยังคงหน้าหลึ่มเช่นเดิม..

จ้อกแจ้ก จ้อกแจ้ก~

....ดาบนิจิรินแต่ละคนมีลักษณะเฉพาะตัวนะครับ ท่าอามาเนะ มันจะมีใครสร้างของแบบนั้นขึ้นมาได้..มันก็เกินความคิดคาดคะแนไปหน่อยนะครับเพนกวิ้นราชาพันท---เอ้ย เสาหลักลมเอ่ยถาม

เรื่องนั้นทางเราเองก็ยังคงสงสัยกับเรื่องนี้จ้ะ...ก็เลยพาเจ้าตัวมาที่นี่ด้วยเลย

........แปะ แปะ!เธอปรบมือก่อนจะมีคาคุชิสองคนพาหญิงสาวผู้ต้องสงสัยออกมา เมื่อเธอมาถึง นัยน์ตาสีมินต์กรีนค่อยๆเบิกกว้างเพราะว่าเธอเหมือนกับเด็กคนนั้น.....เมื่อสี่ปีก่อนที่เค้าเคยช่วยชีวิตไว้

แม้ตัวเขาเองจะขี้หลงขี้ลืม แต่บางอย่างมันสั่งว่าห้ามลืมเรื่องของเด็กคนนั้นยังไงก็ไม่รู้

ว้าว  สวยซะด้วย  สีผมช่างฉูดฉาดดีแท้ป๋าเสียงเจ้าเดิม เพิ่มเติมคือฉูดฉาดดดด!!!

สตรีงั้นรึ...พี่เสาหินนะโมๆ..

...….ขนาดพอๆกับคันโรจิเลยไม่ใช่เรอะ..”เอ่อ...ทานโทษ ขนาดอะไรไม่ทราบคะพี่งู

“…”หมอกเองก็ยังก้มหน้าก้มตา จะก้มทำมายยยย  หลบตาทำมายยยยยยยยยยย หืมมมมมม........

อื้ม!!! อุดมสมบูรณ์ เป็นสตรีที่ดี!!!!! เยี่ยมยอด!!!!”พี่ไฟขาอย่าเพิ่งดีดค่ะ ใจเย้นๆนะ

“…ห๊า? ก้อนไขมันนั่นมันอะไรกันเนี่ย= - =a”พี่ลมปากหม---

“=O=”น่ารัก..หน้าตาน่ารักจังเลยค่ะ~~ คันโรจินักมโน---

แหม่ แหม่ กว่าจะจับตัวมาได้มันเหนื่อยนะคะชิโนบุ

“…”กิยูคนเด๋อผู้ไร้เพื่อ---

แนะนำตัวสิจ้ะ แม่หนู...^O^”

             หญิงสาวมีท่าทีประหม่าหน้าแดงนิดๆเพราะไอ้คนส่วนมากจะเป้นผู้ชายหน้าตาดี(ป๋าหนูไม่นับมีเมียแล้ว ไป๊!!)เรียวปากอิ่มสวยค่อยๆเอ่ยด้วยคความเก้ๆกังๆ

เอ่อ...ชั้นชื่อ ค-โคยูกิค่ะ อายุสิบเจ็ดปี เป้นมนุษย์ค่ะ ยินดีที่ได้ร-รู้จักทุกคนค่ะ= [  ] = ;;;!!!!”ว่าจบเธอก็ผงกหัวปรกๆก่อน...สายตาจะปราดไปเจอไอ้คนที่ก้มหน้าอยู่  เท่านั้นแหละหน้าขึ้นสีจัดกว่าเดิมอีก...

..ก่อนจะตามมาด้วยรอยยิ้มแสยะเหมือนนางมาร.....

 อะ นั่นมัน~ คนผมดำปลายผมสีมินต์ตรงนั้นน่ะ~~ ^O^”

“….?

รุ้จัก เสาหลักหมอกด้วยหรอคะ โคยูกิจัง~ ^ ^”อามาเนะเอ่ยพลางหันไปถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

อ๊า ชั้นเองไม่รุ้จักเขามาก่อนหรอกค่ะ ไม่รู้แม่กระทั่งว่าเขาชื่อว่าอะไร แต่ว่า…”

..มือบางยกขึ้นแตะแก้มบาเรียวปากสีชมพูยิ้มบางๆแล้วหรี่ตาไปทางอื่น ในหน้านวลขึ้นสีจัดเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า...

...เสาหลักคนนั้นน่ะ...เค้า.... รู้จักชั้นไปทั้งตัวแล้วล่ะค่ะ~… ”ว่าจบก็ปรายมือไปวางแหมะที่หน้าอก..อันใหญ่ยิ่ง!

“…..^_^….!”อามาเนะและลูกสาว....

“T_T?  O[ ]O!!!!   = _=!!!?  (_ _)  O_o !!  =[ ]=!!!!!!   O//w//O    ^A^                 =_o!!!!!!! ”หน้าเสาหลัก All

 

 

 

เอ๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?

ฉุดฉาด ฉูดฉาดมาก ไอ้หมอกเพื่อนข้า!!!!!!!!!!!!!!!”…อะไรฉูดฉาดฟะ ป๋า!!!!!!!!!!

แกกก!!!!.....โทคิโตะ แกกกกกกกไปทำภารกิจหรือไปทำอะไรวะห๊า!!!!!!!!!!!!!”พี่ลมแกหันไปเขย่าคอหมอกขลุกๆเลยนั่นน่ะ  ไอ้คนโดนเขย่าก้ยังหน้ามึนอึลไม่สนโลกอยู่ดี….

โทคิโตะคุง  ลูกผู้ชายต้องแบบนี้สิ!!!  ดีเยี่ยมไปเลย!!!!!!อึ้มมุ!!!!”พี่ไฟอ่านสถานการณ์ก่อนอย่าเพิ่งดีดดด โอ้ยยยยยยยย!!!....

น่าอิจฉาจังเลยนะ.....................พี่งูอิจฉาทำไมคันโรจิอยุ่ข้างๆนั่นไง

หวาว จะได้เพื่อนสาวๆเพิ่มแล้วสินะคะ^O^”คันโรจิซัง

แหม่ ดีจังเลยนะคะเนี่ย โทคิโตะคุง  น่าอิจฉาตรงหน้าอกนิดนนึงนะคะ  ^ -^”ชิโนบุ

ความรักช่างงดงาม ดีจริงๆนะโมๆๆพี่หินคะไปแยกลมออกมาก่อน หมอกจะเป็นตุกตาล้มลุกอยุ่แล้วววว

“….”กิยูคนเด๋อไร้การตอบสนองใดๆ

ท่านอามาเนะผมจำไม่ได้ครับ= - =a……”โทคิดตะที่โดนบักลมเขย่าคออยู่เอ่ยขึ้น สาวเจ้าเกิดอาการยั้วะแล้วหันไปขอโทษอามาเนะครุ่นึงนายบอกว่าจำไม่ได้เรอะ  กิโมโนนี่นายก็เป็นคนให้ชั้น..ไม่สินายเปลี่ยนเสื้อให้ชั้นวันนั้นอะ นายจำไม่ได้หรอคะ!!!!!  ไอ้คนไร้ความรับผิดชอบบบบ กร๊าซซซซซซซซ!!”

“….”

 

นี่....แกถึงขั้นเปลี่ยนเสื้อขนาดนี้ แกยังบอกว่าจำไม่ได้เรอะโทคิโตะ!!!!!!!!!!!อ๊นโนเร๊!!!!!!!!!!!!!”

ผมไม่รุ้= - =”

เดี่ยวนะ....โคยูกิจังบอกว่าชุดที่ใส่ได้มาจากเจ้าหมอกงั้นหรอ?พี่เสียงที่นิ่งเงียบเอ่ยถามค่ะ เค้าเอามาเปลี่ยนให้ ชั้นก็ไม่ได้ถามนะคะว่าเอามาจากไหน.....ทำไมหรอคะ?

ชัด..ชัดเจนตรงตามข้อมูลที่เมียชั้นบอกเป๊ะ.... ซึนะบอกข้ามาว่ามีครั้งนึงเจ้าหมอกมันไปขอกิโมโนมาจากพวกนาง ถามก็ไม่ตอบว่าเอาไปทำอะไร ตอนแรกนึกว่าจะเอาไปแต่งหญิงที่ไหนได้..เอาไปให้สาวนี่หว่า ฉูดฉาดเหลือเกินเพื่อนข้า!^O^”

“=  - =????

ที่สำคัญท่านอามาเนะเองก็รู้ธรรมเนียมใช่ไหมครับว่า ถ้าผุ้ชายให้กิโมโนผู้หญิงเนี่ย มันหมายความว่ายังไง ช่วยกรอกหูไอ้หมอกมันทีครับ_ _”

อ้อ....โทคิดตะซังคะ ฟังนะคะ..

“…..”เสาหลักทั้งหมดต่างเงียบกริบ

.ตอนที่ให้กิโมโนคุณอาจจะยังเด็กเลยไม่รุ้นะคะ........ผุ้ชายน่ะถ้าให้กิโมโนผู้หญิง นั่นหมายความว่า...เป็นการจองตัวหรือเป้นการหมั่นอย่างหนึ่งค่ะ  เท่ากับว่าโคยูกิจังน่ะ เป็นของคุณไปครึ่งตัวแล้ว..คุณเองก็เหมือนเป็นสามีของนางครึ่งตัวเช่นกัน....ถึงแม้ว่าคุณอาจจะไม่ได้แตะต้องเด็กคนนี้เลยแม้แต่ปลายเล็บน่ะนะ^O^”

“…..”นัยน์ตาสีมินต์กรีนไร้อารมณ์ใดๆ...เบนไปที่สาวเจ้าที่นั่งก้มหน้าแล้วเบนสีหน้าไปทางอื่นอยู่ไม่ไกลนัก

นาย ปละ-เปลี่ยน!!เปลี่ยน!!!---’

ใช่....เธอคิดว่าเทวดาที่ไหนมันเสกชุดให้เธอกันล่ะ...?

ฮือ..พ่อจ๋า พ่อจ๋ายุ่ไหน หนูกลัววววว…!!!’เด็กที่เค้าเคยช่วยไว้ แหกปากโวยวายทั้งๆที่โดนปีศาจขย้ำไหล่ขวาอยู่ นั่นถือเป้นความผิดพลาด ที่ปล่อยให้เป้าหมายถูกทำร้าย นอกจากนี้ยังถือวิสาสะเปลี่ยนชุดให้โดยที่นางไม่ได้ร้องขอ

        ฟุ่บ!!!...ร่างที่เจ้าลมเขย่าอยู่หลายเป็นหมอก เมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็ไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าหญิงสาวคนนั้น   โคยูกิค่อยๆเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัยถึงผมจะจำอะไรได้แค่เลือนราง แต่ผมก็รู้ว่าตัวเองทำอะไรไปนะ….”

“…วันนั้นผมกลับไปที่โพรงไม้ก็ไม่เจอแล้ว ผมไม่รู้หรอกนะว่าเธอหายไปไหน  แต่ในเมื่อพ่อของเธอไม่อยู่แล้ว....จะอยู่ที่นี่ก็ได้มันจะเป็นการรบกวน..หรือเปล่าครับ ท่านอามาเนะ?

“…..ไม่เลยจ้ะ ชั้นว่ามีเพื่อนๆผู้หญิงคอยคุยด้วยดีออกนะจ้ะ  แล้วดูแววแล้วนางเองก็ใช้ปราณได้ดีระดับนึง ถ้าหากฝึกฝนสักหน่อย น่าจะเป็นเสาหลักในอนาคตได้นะจ้ะ

ต-แต่ชั้นไม่ชอบฆ่าฟันนะคะ ...คือว่าถ้าให้ฝึกปราณไว้ป้องกันตัวพอได้...น่ะคะ...”…พูดหลางก้มหน้างุด

นางค่อนข้าง...ขี้กลัว...น่ะครับ

แหม่ แหม่ เป็นเด็กที่น่ารักเสียจริงนะคะ^O^…”

กึก..จู่ๆหญิงสาวก็ลุกขึ้นแล้วค้อมตัวลงมาเล็กน้อย เพราะว่าโทคิโตะสูงพอๆกับผู้หญิงปกติ หรือว่าเพราะเธอสูกว่าเขาไปหน่อยนึงก็ไม่รู้ ริมฝีปากเล็กๆมีอาการสั่นเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น

งั้นก็จากนี้ไปฝากตัวด้วยนะคะ...คุณสามีตัวน้อย^ ^?

‘5555555555555555555555555555555555’

อิจฉาจังเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เยี่ยมยอด!!!แบบนี้สิ ลูกผู้ชายจริงๆ!!!!’

นะโมๆๆ ช่างสวยงาม

เอาล่ะๆ แต่โคยูกิจังยังไม่บรรลุนิติภาวะ เอาไว้โตกว่านี้หน่อยค่อยคิดเรื่องตบแต่งอีกทีก็แล้วกันนะจ้ะ....ทุกคนเห็นว่ายังไงบ้าง?

ครับ/ค่ะถึงจะพูดแบบนั้นก็ยังมีคนยกมือขึ้นค้าน หนึ่งคน เสาหลักลมหน้าเพนกวิ้น สเหน่หมี----อ่อก!

 ถึงอย่างนั้นผมคิดว่า ให้นางอยุ่ในความดูแลของเพศเดียวกันอย่างชิโนบุหรือคันโรจิ จะดีกว่าครับ...

เจ้าโทคิโตะถึงมันจะตัวเล็กแต่ยังไงมันก็เป็นผู้ชาย ท่าทางไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่...สายหมอกที่วันๆลอยไปลอยมาอย่างเจ้านั่นมีดอกไม้ไว้ข้างๆตัวรังแต่จะเหี่ยวเฉาลงทุกวันๆนะครับ สู้ให้อยู่กับแมกไม้เดียวกันน่าจะดีกว่า

เอ่อ คือว่า....ชั้นอยุ่ที่ไหนก็ได----

“…วายุเองเวลาเกรี้ยวกราดขึ้นมา...ดอกไม้เล็กจะไปทนพายุที่เกรี้ยวกราดอย่างคุณได้หรอครับ...กลับกลายเป็นว่าดอกที่สวยงามได้ป่นหมดกันพอดี ก่อนจะพูดอะไรช่วยคิดถึงนิสัยใจคอ..ตัวเองหน่อยก็ดีนะครับ..

“……”…เอาแล้วไง...บรรยากาศมาคุมาอีกแล้วสิ  สาวเจ้าเห็นท่าไม่ดีก็เลยเอ่ยขัดขึ้นก่อนจะเกิดความวินาศสันตะโรขึ้นมา

"ไม่เป้นไรค่ะ ชั้นอยุ่ที่ไหนก็ไ--"

เสาลมเอ๋ย.....ถ้าพูดกันตามรูปธรรมแล้ว ก็นามธรรมแล้ว เสาหมอกมีสิทธิเต็มที่ในการดูแลสตรีท่านนี้ แม้ว่าเจ้าจะไม่ชอบใจแต่เจ้าโทคิโตะก็ถือว่าเป็นสามีนางครึ่งนึง  ให้นางอยู่ในการดูแลของสามี น่าจะเหมาะสมกว่าที่เจ้าจะเข้าไปวุ่นวายนะ?

...พี่พระหินพูดได้เยี่ยมยุทธจังเลยค่ะ!!!!

แต่..!”

หรือเจ้ามีปัญหากับความคิดเห็นของข้ารึ...?หืม?

“…ชิ เออ ช่างมันก็แล้วกัน!!”…ซาเนมิเองก็ไม่อยากมีปัญหากับเกียวเมเท่าไหร่นักก็ได้แต่กระฟัดกระเฟียดยอมรับข้อตกลงแต่โดยดี อามาเนะเห็นว่าเหตุการณ์กลับมาสงบแล้วจึงเอ่ยต่อถ้าอย่างนั้น..เรื่องของใช้ของโคยูกิจัง..

พวกเราจะพาโคยูกิไปเองค่ะ>O< ^O^”ชิโนบุกับคันโรจิซังเอ่ยพลางเข้ามาล้อกตัวโคยูกิไว้

ตะ-แต่ว่าชั้นไม่มีเงินเลยนะคะ..แล้วจะเอาที่ไห--ไอ้คนผมดำไม่พูดอะไรเอาถุงเล็กๆออกมาจากชายเสื้อแล้ววางแหมะใส่มือหน้าตาเฉย...เรื่องห้อง เดี๋ยวผมจะให้พวกคาคุชิจัดการให้..คุณไปซื้อของใช้ที่จำเป็นเถอะ....

อีกอย่างเดี๋ยวชั้นจะวัดขนาดตัวของโคยูกิจังส่งให้เจ้ามาเอดะ ตัดชุดแบบฟอร์มให้ เอาไว้ใส่เป้นไม้กันหมานะคะ^O^”

ถ้างั้นพวกเราขอตัวนะคะ ท่านอาเมาเนะ ^O^”ว่าจบก็หิ้วร่างโคยูกิออกไป เสาหลักคนอื่นได้แต่มองแล้วคิดว่า

ยัยสองคนนี้ หาเรื่องโดดงานสิท่า!!!!!!!!!!!!!!!!’

 

เมืองที่อยุ่ไม่ไกลจากจุดที่ตั้งของหน่วยพิฆาตอสูร

นี่โคยูกิจัง ชอบกินขนมมั้ยคะ!!!OWO!!!!!!”

ขนมหรอคะ...เอ่อ..ก็ ชั้นไม่เคยกินอะไรนอกจากดังโงะน่ะคะ เพราะต้องร่อนเร่ไปทั่ว; - ;”

พอดีเลยชั้นมีร้านขนมมาแนะนำค่ะ  เอาเป้นว่าซื้อของไปชิมไปก็แล้วกันนะคะ!!!  เรื่องขนมชั้นเลี้ยงเองค่ะ^O^”

มันจะดีหรอคะ พวกคุณเป็นสาหลักมาเลี้ยงขนมคนนอกอย่างชั้น..

..คุณโคยูกิเองก็เป็นว่าที่ภรรยาเสาหลักหมอกนี่คะ   ไม่ใช่คนนอกหรอกค่ะ อิ้อิ~”ชิโนบุเอ่ยพลางหัวเราะคิกคัก เนื่องจากนอกจากท่านอาเมเนะหรือคนในหน่วยพิฆาตแล้วแทบจะไม่มีผู้หญิงหลุดมาเป็นเพื่อนเลยแม้แต่คนเดียว ยัยสองคนนี้เลยดูดี๊ด๊าเป็นพิเศษ

อ๊ะ ก่อนอื่นก็ไปซื้อของใช้สำหรับสาวๆอย่างเราๆที่ร้านนั้นกันดีกว่าค่ะ!!!>_<”ว่าจบก็ชี้ไปยังร้านกิ้ฟชอปแสนน่ารักที่อยุ่ไม่ไกลนัก สำหรับโคยูกิที่ร่อนแร่มานาน นี่ถือเป็นสิ่งตื่นตาตื่นใจมากเพราะมีแต่ของใช้น่ารักๆแถวราคาไม่แพงด้วยเต้มไปหมด จนเธอเองไม่แน่ใจว่าจะซื้ออะไรก่อนดี

ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะสาวๆที่มาด้วยก็หยิบนู่นหยิบนี่ใส่ตะกร้าให้เธอเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ระ-เร็ว!!!!!!!!

ผู้หญิงน่ะนะ ต้องคุ่กับความงามและของน่ารักๆเวลาสามีทำงานกลับบ้านมาจะได้ชื่นใจไงคะ^O^”

มะ-ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ชั้นไม่ได้สวยเหมือนคุณสองคนนี่

เห~ ...แต่คุณน่ะเป็นสาวในฝันหนุ่มๆหน่อยคนเลยนะคะ โดยเฉพาะตรงนี้อะ^O^!!!”ว่าจบก็จิ้มๆไอ้ส่วนที่ว่า..

///////

ขอบคุณที่อุดหนุนหน่าค้า~~~~’

เอาล่ะค่ะ  ซื้อของเสร้จแล้วเราไปหม่ำๆกันดีกว่านะคะ^O^!!! เย้!!!!”

ร้านขนมขึ้นชื่อ..

“= _ =;;;;  =O=;;;”สีหน้าคนในร้านที่มองจานกองพะเนินตรงหน้าสองสาวเสาหลัก

โคยูกิจังไม่หิวหรอคะ^O^?

เอ่อคือ...คุณคันโรจิเนี่ย กินเก่งจังเลยนะคะ...เสาหลักนี่เขาต้องกินเก่งกันแบบนี้หรอ

พูดอะไรน่ะคะ วันนี้ชั้นไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไหร่เลยค่ะ= -( =”…ไม่อยากอาการเท่าไหร่ จานชามกองสูงอย่างกับภูเขา..

ปกติชั้นเองก็ไม่อยากอาหารหรอกค่ะ เพราะมากับเสาหลักหน้าเด๋อบางคนทำเอาความอยากอาหารของชั้นหมดไปเลยชิโนบุเองก็บ่นกระฟอดกระแปดในขณะที่เคี้ยวขนมในปากมากี่รอบๆก็สั่งแต่ชา สีหน้าเลยชาแบบนั้นไงคะ

นึกออกเลยว่าบ่นถึงใคร---

แต่จริงๆแล้วชั้นไม่นึกเลยนะคะว่า พวกนักล่าอสูรจะครอบครัวได้ด้วย เนื่องจากเป็นงานที่ดูอันตรายต่อชีวิตมากเลยค่ะ”…เออ ตอนแรกไรท์เองก็สงสัยเหมือนกันนะ

อาจจะแบบให้ลูกสืบทอดเสาหลักต่อจากตัวเองมั้งคะ อย่างเรนโกคุที่มีน้องชาย หรือว่าเจ้าเสียงฉูดฉาด ที่มีเมียถึงสามคน

สะ-สามคน=[  ]=!!”...โอ้ วววววว

ถามทำไมหรอคะ...อ้อ โทคิดตะคุงเค้าไม่ค่อยสนใจอะไรเกี่ยวกับสาวๆหรอกค่ะ เห็นชอบเหม่อๆลอยเวลาว่างไม่มีภารกิจก็ปลีกวิเวคเข้าป่าไปฝึกเองคนเดียว อย่างกับพวกโยคีผุ้หิวโหยอะไรทำนองนี้^O^”คันโรจิวังเอ่ยในขณที่เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ

ถ้าจะสนใจก็น่าจะสนใจโคยูกิจังมากกว่ามั้งน้า~~”

ฮ่ะ ฮ่ะ  ฮ่าๆๆๆ

ฟ้าววว พั่บ พั่บ...จู่ๆก็มีอิกาสีดำตัวหนึ่งบินเข้ามาในร้านก่อนจะร่อนลงบนโต๊ะกินข้าว...

อิกาสื่อสารนี่นา ของใครน่ะ ไม่ใช่ของชั้นซะด้วยคันโรจิเอ่ยเพราะอิกาของตนจะมีที่คาดผทดอกรักอยู่บนหัว  แต่อิกาตัวนี้มีผ้าบางๆสีฟ้าผูกคออยู่ด้วย ลายเดียวกับที่โคยูกิใส่อยุ่เลย

ก๊า! ผมเป้นอิกาประจำตัว ก๊า ! ท่านโคยูกิ  ก๊า ยินดีที่ได้รู้จักขอรับ!!”…ตัวผู้เรอะเนี่ย

อิกานี้นะเราใช้สื่อสารเปลี่ยนผ่านข้อมูลหรือนำทางในกลุ่มกันน่ะค่ะโคยูกิจังชิโนบุกระซิบ

ยินดีที่ได้รุ้จักค่ะ คุณอิกา น่ารักจังเลยนะคะ^O^”ว่าจบก็เอานิ้วเกาคาง นี่อิกาหรือแมว...

คันโรจิเหลือไปเห้นนาฬิกาในร้านชั้นว่านี่ก็ใกล้เย้นแล้ว พาโคยูกิจังกลับหน่วยก่อนดีกว่าค่ะ ไม่งั้นถ้ามืดแล้วจะอันตราย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

375 ความคิดเห็น

  1. #216 frunkfrink2 (@FrunkFrink) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:01
    จริงๆอยากให้ตัดพวกหน้าEmotion ทิ้งให้หมดเลยถ้าทำได้ เพราะมันจะทำให้เรื่องดูรก!! สุดๆค่ะ เนื้อเรื่องดีมีความน่าสนใจ แต่เนื่องการจัดระเบียบบรรทัดยังต้องแก้อีก เรื่องemotion ที่ดูรกหน้ากระดาษ(แต่อันนี้ต้องแล้วแต่คนเขียนนะคะ ว่าจะละทิ้งหรือให้มันคงอยู่ในนิยาย) คำผิดก็ยังมีค่ะ
    #216
    0
  2. #43 Iris Cristal (@Iris_Namfon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 16:07
    ไรท์จ๋า จัดบรรทัดหน้าให้เค้าหน่อยได้มั้ยอ่า มันอ่านยากไปหน่อย
    #43
    1
    • #43-1 @KarDiaZ (@dark-lily76) (จากตอนที่ 3)
      20 กันยายน 2562 / 17:17
      เดือนตอนถัดๆไปที่ลง จะพยายามจัดหน้าให้ดีขึ้นะคะ ขอโทษด้วยและขอบคุณที่แนะนำค่ะ
      #43-1
  3. #31 I_ไร้นาม:) (@Karen-R-Tereasia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:03

    การหมั่นหมายของคนในญี่ปุ่นสมัยก่อนมีกี่รูปแบบอะ การหมั่นนี้นอกจากให้กิโมโน เเล้วมีอะไรอีกบ้างมั้ยอะ ชอบนิยายมากนะคะ
    #31
    2
    • #31-1 @KarDiaZ (@dark-lily76) (จากตอนที่ 3)
      19 กันยายน 2562 / 23:15
      เอ..ขอโทษที่เราไม่แน่ใจ แต่เราได้แนวคิดเรื่องให้กิโมโนมาจากคู่ท่านเซตโชมารูกะหนุรินในอินุยาฉะอะคะ เห็นมีคนบอกว่าเป้นการหมั้นแบบโบราณ ถ้าผิดพลาดยังไงต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่ชอบนิยายกาวๆเรื่องนี้ค่ะ555
      #31-1
    • #31-2 I_ไร้นาม:) (@Karen-R-Tereasia) (จากตอนที่ 3)
      20 กันยายน 2562 / 06:03

      ขอบคุณค่าา^^
      #31-2