[Kimetsu no yaiba] Muichiro X OC. Yoroshiku! ฝากตัวด้วยนะคะ! คุณสามีตัวน้อย!

ตอนที่ 6 : ขนกเส้นที่หก ติดสอยห้อยตาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

         ช่วงสามทุ่มหลังจากโทคิโตะกลับมาจากการประชุมเสาหลัก เขาก็ตรงเข้าไปล้างจานชามในห้องครัวก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าไปนอนแช่น้ำเกือบชม.กว่า  ที่แน่ๆคือมันมีบางอย่างปิดปกติ แทนที่จะได้ยินเสียงประตูห้องตรงข้ามเลื่อนปิดแต่มันกลับเป้นเสียงเลื่อนประตูห้องของเธอแทน...

“…..”อิตานี่จะมาไม้ไหนอีกล่ะ  เมื่อคืนก่อนก็ถีบตกเตียงไปแล้วยังไม่เข็ดสินะ แบบนี้ต้องจับแช่แข็งให้นอนเป็นน้ำแข็งแห้งยันเช้าเลยคอยดู๊!!!

กุกกัก....เสียงวางดาบนิจิรินตามมาด้วยความยวบของเตียงที่หลุบไปครึ่งนึง    ดวงตาสีมินต์กรีนเหล่ไปยังไอ้ก้อนๆที่หลบอยู่ใต้ผ้าห่มผมรุ้นะ ว่าคุณยังไม่หลับ...ระแวงผมขนาดต้องชาจปราณรอเลยหรอครับ?

“…..”

โคยูกิ....ครับ?

“….”

ถ้าไม่ตอบดีๆ ผมก็จะต่อแขนต่อขาให้ มุอิจิโร่ MK II นะครับ….”

ยัง ยังไม่หลับ!!!!!!หยุดความคิดไว้แค่นั้นเลยนะคะ!!!!”สาวเจ้าสะดุ้งโหยงขึ้นมาพลางชี้หน้าด้วย

นั่นไง ผมนึกแล้วเชียว…”

แล้วนายละเมอมาผิดห้องรึเปล่าคะ ห้องคูณอยุ่ฝั่งนุ้นไม่ใช่หรอคะ-  -”

เปล่าครับ พอดีอุซุยซังเค้าแนะนำอะไรมานิดๆหน่อย... ผมเลยอยากรู้เฉยๆ”…มันต้องเป็นคำแนะนำที่ทั้งฉูดฉาดแล้วก็ประหลาดๆแน่นอนค่ะ ถ้าออกจากปากคุณอุซุยแล้วเนี่ย

เขาว่าผู้หญิงเนี่ยชอบนอนละเมอ  ถ้าจะไม่ให้เค้านอนตกเตียงก็ต้องจับกอดให้อยู่นิ่งๆ ไม่ทราบว่าจริงรึเปล่าครับ?

หะ...ห๊า????!!!

ไปเอาข้อสันนิฐานประหลาดๆนั่นมาได้ยังไงคะเนี่ย= - =a”

จริง..หรือเปล่าครับ?

ไม่ช่ายค่ะ!!!  อย่าไปฟังคุณอุซุยเค้านะค้า สาวๆน่ะเค้านอนนิ่งๆกัน มีแต่พวกผู้ชายนั่นแหละชอบละเมอมาจับนุ่นจับนี่ตามใจชอบเองทั้วนั้นแหละค่ะ!!! > A <!”

อ้อ....อย่างนี้นี่เอง...”…ยังมีหน้ามา อ้อ......

พอใจแล้วใช่มั้ยคะ ชั้นจะนอ--------ช่วงท้ายขาดหายไปไม่ใช่อะไรเธอหันหลังปุ้ปไอ้คนผมดำที่ตัวเล็กหว่านิดนนึงก็เข้ามากอดจากด้านหลังแถมห่มผ้าให้เสร็จสรรพนี่ไม่ใช่เตียงคุณนะคะ ปล่อยยย=[]=!!!”

หนุบหนับ...

..กลิ่นกุหลาบหรอวันนี้ หอมดี...

....ไอ้มือที่เหมือนปลาหมึกเลื้อยไปเลื้อยมาเนี่ย ช่วยพับเก็บไปได้มั้ยคะ คุณโทคิโตะ!!!!!!!!!”

ขนาดพอเหมาะนิ่มดีเหมือนกันนี่.....เหมือนหมอนข้าง มีอะไรที่มันนิ่มๆกว่านี้มั้ย?

“….นี่คุณฟังอยุ่มั้ยคะเนี่ย=[  ]=!!!!!!!”

...ผมก็แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างนี่นา ...คุณเองก็ขนาดตัวพอๆกับแม่ผมเลยนะ

งั้นคุณก็ลางานไปกอดคุณแม่บ้างสิคะ!!”

 

“…แม่ผมตายไปตั้งแต่ตอนผมสิบขวบแล้ว...ด้วยหลอดลมอักเสบน่ะเท่านั้นแหละไอ้มือที่ผลักๆอยุ่ก็นิ่งลง

ขะ-ขอโทษค่ะ ชั้นไม่รู้..ไม่ได้ตั้งใจ...

ผมไม่ว่าอะไรหรอก..ผมคิดว่าตั้งแต่คุณมาอยู่ที่นี่ก็คุ้มดีนะ เป็นทั้งพี่สาว เป็นทั้งแม่ แล้วก็.......

คร่อกกก....= A =zzzZZZ”….

“…..”

ช่างเถอะ...ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก เลิกชาจปราณรอแล้วก็นอนได้แล้ว  ไม่ต้องมาแกล้งหลับหรอกครับ=  -  =;;”

อย่างมากก็แค่จับนู่นจับนี่....

...พับมือเก็บไปเดี่ยวนี้ค่ะ ไม่อย่างนั้นแท่งน้ำแข้งในมือชั้นจะบินไปกระแทกหน้าคุณ.....ปล่อยค่ะ เดี่ยวนี้!!!”

ครับ..ครับ.....ปล่อยก็ได้ =  - = ”…..สงสัยคำแนะนำของอุซุญซังใช้ไม่ได้ผลแฮะ

ครืด...ประตูบ่านถูกเลื่อนออกพร้อมกับแขกที่มาเยือนแต่เช้า เสาหลังแมลงที่ดูท่าทางเร่งรีบยังไงก็ไม่รู้สิ   เธอเดินเข้ามาในตัวบ้านก่อนจะสอดสายตาหาเจ้าของบ้านที่ว่าโคยูกิจัง  โทคิโตะไม่อยุ่หรอคะ?

เค้าออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วล่ะค่ะ...มีอะไรรึเปล่าคะ??

โคยูกิทำอาหารเช้าอยู่หรอคะ พอดีชั้นจะขอยืมแรงหน่อยน่ะค่ะ  คนป่วยสามคนเป็นตัวปัญหามากเลย แค่คนในโรงนอนของชั้นไม่น่าจะเอาอยู่  อีกเดี๋ยวชั้นต้องไปสำรวจพื้นที่ด้วย...

...อิกาเจ๊จ๋า ช่วยไปบอกโทคิดตะซังทีนะคะว่าชั้นไปไหน  ส่วนนี่เป้นข้าวกล่องค่ะหนักหน่อยนะคะเจ้!”

ก๊า!!ไว้ใจเจ้ได้เลย~~~”

ส่วนคุโระคุง บินตามชั้นมาค่ะ”..’คุโระคุงเป้นชื่ออิกาประจำตัวของโคยูกิจ้า

โรงนอนของผู้ป่วย โซน 3 หน่อ

ไม่อาววววววววววววววววววไม่กินแล้ววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”เสียงแหกปากโวยวายดังมาจากเด็กผู้ชายผมสีขี้...เอ่อน ผมสีทองที่ดูเหมือนว่าตัวจะเล็กลงกว่าเดิมไปหน่อยแฮะ

ตะ ต้องกินนะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวไม่หาย ; - ;”

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!เนนนสึโกะจังงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

อย่าแหกปากสิคะ....; O ;”

“……”หนวกหูจริงว้อย............คนเตียงข้างๆที่มีหัวหมูทับคิดในใจ เพราะจากรูปการแล้วช่วงนี้เขาน่าจะตะโกนโวยวายอะไรไม่ได้สักพักจากอาการบาดเจ็บน่ะนะ

ถ้าไม่กินก็ไม่หายนะเซนอิทสึคุง=  -  =”คนผมแดงๆใส่ต่างหูฟุราตะแปลกๆเอ่ยขึ้น

แลดูวุ่นวายจังเลยนะคะเนี่ย แต่ชั้นมาแบบนี้จะไม่เป้นไรหรอคะ=  - =?

ช่วงนี้ชั้นดูยุ่งๆจนอยากจะได้มือแมวมาช่วยเลยล่ะค่ะ คานาโอะ คนนี้คือเอ่อ...คนของเสาหมอกนะ ให้เค้าเข้าออกได้ไม่ต้องถามชั้น เข้าใจไหม?ชิโนบุเค้าเดินไปพูดกับสาวน้อยท่าทางน่ารักคนนึง แต่ดูเธอจะไม่พูดอะไรเลยนะคะ

ว่าแต่จะให้ชั้นช่วย อะไรหรอคะ?

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อยากให้ช่วยเรื่องอาหารคนป่วย ถ้าจะให้ถ่อจากบ้านเสาหมอกมาจนถึงที่นี่ อาหารคงจะเย้นชืดหมด สามสามบ้านเสาเสียงที่ออกไปสืบข่าว เห้นคุณอุซุยบอกว่าจนป่านนี้ยังไม่ติดต่อมาเลย จนอีกประมาณสองสามวันคุณอุซุยขอทางเบื้องบนไปตามหาและสืบข้อมูลต่อแล้วน่ะค่ะ

อาหารสุขภาพชั้นก็พอจะทำเป็นนะคะ แต่จะถูกปากมั้ยก็อีกเรื่องนึง..

คันโรจิบ่นนักว่าอร่อยนักอร่อยหนา ชั้นเลยวางใจค่ะ ครัวอยุ่ทางนี้นะคะ

 

ก๊า เรื่องที่เจ้จ๋าจะรายงานมีเท่านี้แหละ ก๊า!!!  ส่วนกล่องข้าวนี่โคยูกิส่งมาให้น่ะก๊า!!!’

“….ผมก็บอกแท้ๆนะว่าเดี๋ยวจะกลับไปทานเอง  ไม่เป็นไรผมก็หิวพอดี ออกมาแต่เช้ามืดยังไม่ได้กินอะไรเลย=  - =”

หนุ่มน้อยของเจ๊นี่ดีจังเลยน้า ก๊า!! มีคนทำข้าวกล่องน่ารักๆมาให้ด้—อุ้บ!!’

เสียงของแกมันหนวกหู กินเข้าไปซะ ถือว่าเป็นค่าเหนื่อย= - =”

ก๊—อุ้บ!!’

กินเสร็จแล้วก็ไปคอยอยุ่ใกล้ๆโคยูกิ อย่าให้เจ้าเพนกวิ้นหน้าบากมันมายุ่งวุ่นวาย เข้าใจไหม..

ก๊า!!!!!!’

        ช่วงเย็นหลังจากโคยูกิช่วยทำอาหารเพื่อสุขภาพแล้วจึงกลับมาเตรียมอาหารเย็น แต่นางเห็นว่าดทคิดตะยังไม่กลับมาสักทีก็เลยไปนั่งให้อาหารปลาอยุ่หลังบ้านรอ  ไม่นานนักก็มีเสียงเลื่อนประตูบ้านเข้ามา..

ผมกลับมาแล้ว...

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ^^  ชั้นเตรียมน้ำร้อนไว้ให้แล้วไปอาบน้ำก่อนแล้วค่ะมาทานอาหารก็แล้วกันค่ะเธอเอ่ยพลางรับเสื้อนอกสีดำของโทคิโตะมา เจ้าตัวหันมายิ้มก่อนจะยื่นกล่องกระดาษให้นี่ครับ..ของฝากขนมอร่อยๆ

คุณเห็นชั้นเป็นหมูหรอคะ เอะอะก็ขุนด้วยขนมเนี่ย....

มุอิจิโร่ Ma…..”

แหม่ ขนมน่าอร่อยจังเลยนะคะ รีบไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ^O^!!!!”เปลี่ยนโทนเสียงทันที

ระหว่างที่ทานข้าวกันอยุ่นั้น..

อีกสองสามวันผมต้องไปช่วยอุซุยสอดแนมตามหาภรรยาที่หายไปของเขาทั้งสามคน….ซึนะ ฮินะสึรุ แล้วก็มาคิโอะซัง

...นอกจากนี้...ผมจะพาคุณไปด้วย

แต่ชั้นไม่ใช่เสาหลักหรือนักล่าอสุรนะคะ พาชั้นไปด้วยจะดีหรอคะ??...

ภารกิจครั้งนี้ จากที่ได้ยินมาคร่าวๆคือต้องแต่งหญิงแทรกซึมเข้าไปน่ะ  อุซุยเองก็เคยแฝงตัวเข้าไปในคราบลูกค้าแต่ก็ล้มเหลว  แล้วก็จะมีพวกคาโนะเอะไปด้วยอีกสองคน...ซึ่งคุณน่าจะเจอในโรงพักฟื้นแล้ว

….อ๋อ คุณตัวปัญหาที่ชิโนบุซังว่าสินะคะ = - =

ถือเป็นเรื่องที่ดีที่จะได้พาคุณออกไปเปิดหูเปิดตา สูดอากาศบ้าง...แล้วก็เรียนรุ้งานและหลักการของนักล่าอสูรไปด้วย

คุณไม่ชอบการฆ่าฟันก็ไม่เป็นไรครับ แค่ทำให้ชินก็พอ.แล้วครับ....

ชั้นว่าชั้นก็พอเข้าใจนะคะ ก็เหมือนกับที่สามีบางคน  ออกไปตะลอนๆเสี่ยงชีพนอกบ้านฆ่าอสูรในแต่ละคืนเนี่ย

เธอเอ่ยในขณะที่เอามือทั้งสองข้างเท้าคางมองโทคิโตะนั่งเคียวข้าวตุ้ยๆ...เสาหลักตัวน้อยหยุดกินครู่นึง

“….พูดจาน่ารักๆก็เป็นนี่ครับ ชอบให้ผมซื้อขนมมาให้บ่อยๆละสิ  ตะกละจริงนะ

ไม่ใช่ย่ะ!!!!!!!!!”

 

 

วันนัดพบบ้านของตระกูลฟูจิ

*ตามที่อิงจากมังงะ บ้านที่มีตรานี้จะให้การช่วยเหลือนักล่าอสุรโดยที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนค่ะ เหมือนที่พวกทันจิโร่ไปพักก่อนเข้าภูเขาแมงมุมนั่นแหละ*

อีกสองคนยังไม่มาอีกหรอครับอิตาพระเอ—เอ่อ ทันจิโร่เอ่ยถามเสาหลักกล้ามบึ้กตรงหน้าด้วยความสงสัย ที่ตามมาด้วยก็น่าจะมีแค่เซนอิทสึ ส่วนอิดนะสึเกะยังต้องพักฟื้นต่อสักระยะนึง

ไม่ใช่ว่าเสาหลักหมอกเบี้ยวงานไปนอนกลางวันหรอกนา’3’”

แกพูดแบบนี้ไม่รักชีวิตแกเลยสินะไอ้เด็กหัวเหลือง ห๊า!!!!”

...เสาหลักที่แกว่ากำลังจะชักดาบบั่นคอแกอยู่ข้างหลังนั่นยังไม่รู้ตัวอีก= - = /”

ปากกล้าดีนี่...นาย..นายชื่ออะไรนะ?=  - =”

แล้วอีกคนล่ะครับ? ที่ว่าจะมาด้วยกัน---ยังไม่ทันจะพูดจบประตูก็ถูกเลื่อนออก โคยูกิในแบบฟอร์มคล้ายๆนักล่าอสูรเดินเข้ามาพร้อมกับคนในบ้าที่ถือกล่องอะไรก็ไม่รู้เดินตามหลังมาด้วย..

สวยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย จังเลยยยยยยค้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!!”..ไม่ต้องบอกนะว่าใครมันตะโกนออกมา

พี่สาว พี่สาวชื่ออะไรครับ!!....อายุเท่าไหร่ เกิดวันอะไร มีแฟนยังครับ!!!!!”

เอ่อคือว่า =[ ]=….”

เซนอิทสึ เอย่าเสียมารยาทสิ ปล่อยมือเถอะ >O<!!!!”

หน้าอกใหญ่มาก เยี่ยมไปเลย ว่าไงพี่สาว พี่สาวชื่----

ชิ้ง...เสียงใบดาบนิจิรินสีขาวที่กำลังจะชักออกจากฝักดังขึ้นช้า แถมมีหมอกลงโดยไม่ได้นัดหมายด้วย...

แย่แล้ว  ไอ้เด็กบ้าถ้าแกยังไม่อยากขาดเป้นสองท่อนปล่อยมือจากสาวน้อยคนนั้น  เร็วๆเซ่ะ!!!!=[]=!!!!”

ปราณหมอก  กระบวนท่า ที่สี่...อิริว คิริ!!!’

โทคิโตะตรงเข้าไปสไลด์ฟันด้วยความเร็วมากพอที่จะปัดเซนอิทสึออกไป ไม่ต้องห่วงเขาใช้สันดาบฉะนั้นไม่เป้นอะไรหรอก..

ตุบบ!!!

เซนอิทซึ!! เฮ้ เป็นอะไรมากมั้ย

โอ้ย เจ็บๆๆทำอะไรของแกห๊ะ ไอ้เจ้าหัวสาหร่ายยยยยย=[ ]=!!!!”

นัยน์ตาสีมินต์กรีนเบนกลับมาที่ต้นเสียง ก่อนจะกระชับฮาโอรินกกระเรียนให้มิดชิดยิ่งขึ้น“…ก็เมื่อกี้แกทำอะไรล่ะ?

ห๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!แก!!!!”

ขอโทษที เป้นความผิดข้าเองที่ไม่ได้บอกเจ้าพวกนี้ นะ เจ้าหมอก....เฮ้ย!!! พวกแกสองคนฟังนะ ข้าจะแนะนำให้รู้จัก!!!”

ป๋าอุซุยแกผายมือแบบทันจิโร่ตอนอวดความน่ารักเนสึโกะเป๊ะๆเลย...

อะแฮ่ม!!..สาวน้อยน่ารักหุ่นแจ่มระดับSSRแต่น้อยกว่าเมียๆของข้านิดนึง...ดอกไม้งามในสายหมอก  โคยูกิจัง!!!”

“….”

 

“….”

 

“^ _ ^;;;”

พูดอะไรของเฮียเนี่ยไม่เห็นจะเข้าใจเลย=[]=!!!!!!!!!!!!!!”เซนอิทสึว้ากอีกละ

ดูเหมือนว่าจะตั้งยาฉูดฉาดไปจนพวกสมองน้อยไม่เข้าใจสินะ....งั้นเอาแบบธรรมดาก็แล้วกัน

ผู้หญิงน่ารักๆคนนี้ชื่อว่า โทคิโตะ โคยูกิ...เป็นคนจากบ้านเสาหลักหมอก แน่นอนว่าเป็น----

ใช้นามสกุลเดียวกัน....อ้อ งั้นก้ต้องเป้นพี่สาวของไอ้เด็กเปรตผมดำหน้าเมาปุ้นนี่สินะ....

มีเส้นประสาทปูดขึ้นตรงท้องแขนเจ้าหมอกอีกแล้ว ไอ้เด็กหัวเหลืองนี่อายุไม่น่าจะยืนละมั้งเนี่ย….

...เปล่าครับ ถ้าจะให้พูดตามจริงคือ...เค้าเป็นเมียผม...

“…อ้อ ที่แท้ก็เม--

“….”

 

เมื่อกี้แกว่าไงนะ!!!!!!!!!!!!!!!!ทันจิโร่เมื่อกี้ไอ้เด็กนี่บอกว่าอะไรนะ ชั้นหูฝาดไปใช่ไหม   ใช่สินะ สินะ!!!!!”

เมื่อกี้เสาหลักหมอกเค้าบอกว่าผู้หญิงสวยๆคนนั้นเป้นเอ่อ..ภรรยาเค้าน่ะ...

สวยๆแน่นี้เนี่ยนะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

“..ก็สวยๆแบบนี้แหละ..ทำไมมีปัญหาอะไร...?

“….ไม่ยุติธรรม ไม่ยุติธรรมว้อยยยยยยยยยย อ่าก พวกเสาหลักขี้โกงงงงง!!!!!!!!!!!”นายจะโวยวายทำไมฟะ เซนอิทสึ

โหวกเหวกน่ารำคาญจริงๆแบบนี้ก็คุยกันไม่รุ้เรื่อง   เอาอีกสักกระบวนท่าก็แล้วกั---หมอกควรใจเย้นนะหมอก...

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้สักพักนึงก็เริ่มเข้าเรื่องกัน

พวกแกสองคนจะต้องแต่งหญิงแทรกซึมเข้าไปยังเมืองบุปผาตามสูตรนั่นแหละ แต่ที่นั่นจะมีร้านน่าสงสัยสามแห่ง

ข้าจะเป้นเหมือนคนส่งพวกแกไปเข้าตามร้าน ส่วนอีกคน....ให้โคยู--

“..ผมจะไปเอง....

โทคิโตะ  แกเป้นผุ้ชายแถม  เป้นเสาหลักนะเว้ย ถ้าแกโผล่หน้าไป--

แต่หน้าผมเหมือนผู้หญิง....นอกจากนี้ผมเองก็ไม่ค่อยพอใจนักถ้าต้องให้โคยูกิไปวนเวียนกับพวกตัวผู้เศษเดนทั้งหลาย..”

ไม่เป้นไรหรอกค่ะ คุณโทคิโตะ ให้ชั้นลองทำเถอะค่ะ...

.....แต่มันเสี่ยงนะครับ

คุณบอกเองไม่ใช่หรอคะว่าให้ทำตัวชินๆไว้น่ะ ...ถือเป้นการเรียนรู้งานอย่างนึงด้วยนะคะ

อีกอย่างพวกเมียๆของคุณอุซุยก็เป็นคนสอนอะไรหลายๆอย่างที่ชั้นทำไม่เป้น ชั้นก็เลยอยากช่วยบ้างน่ะค่ะ

 

“….”

 

“…..งั้นก็ช่วยไม่ได้นะครับ....ถ้าคุณพูดขนาดนั้นแล้วละก็…”เสาหลักตัวน้อยได้แต่ถอนหายใจเพราะตัวเองพยายามจะไม่ให้นางมาเสี่ยงอะไร แค่มาให้เรียนรุ้งานเฉยๆเอง แต่ดันผิดแผนมีเอี่ยวด้วยซะงั้น

…ก่อนจะเบนซีกหน้าแว้บนึงไปที่ทันจิโร่กับเซนอิทสึ

..ถ้าพวกแกทำให้โคยูกิมีรอยขีดข่วนหรือโดนหนุ่มเศษเดนลวนลาม...ผมฟันไม่เลี้ยงนะครับ..

“= A =;;;  = - =;;;; ”

ข้าเองก็มีชุดปลอมตัวให้แกนะ  โทคิโตะ~ ข้ารุ้นะแกไม่อยากไกลจากแม่นี่เท่าไหร่ใช่ม้า ^O^ ”

“….??เขามีสีหน้าฉงนก่อนที่จะเห็นชุดที่อุซุยหยิบออกมา เท่านั้นแหละหน้าถอดสีทีเดียว

..ชุดแบบนี้ ไปคุณเอามาจากไหน!!!?

ข้าสั่งบ้านฟูจิให้หามารอไว้เกือบอาทิตย์แล้วล่ะ  เพราะรุ้ทันทีว่าแกต้องพาโคยูกิจังมาด้วยแน่ๆ

อีกอย่างขนาดตัวนี่พอดีกับแกเป๊ะเลยว่ะ555555555ว่าพลางเอาไอ้ชุดนั่นเทียบกับโทคิโตะ

...นี่ผมต้องใส่ชุดแบบนี้จริงๆหรอ......

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

374 ความคิดเห็น

  1. #365 Nada_moji (@Nada_moji) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:49
    ก็ตอนแรกอยากจะใส่มิใช่หราา 555 มีความห่วงเมียนะเรา
    #365
    0
  2. #218 Valentiara Raphaelle (@karalla) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:58
    หาเรื่องเองนะ มุอิจิโร่คุง 5555
    #218
    0