เจาะเวลากู้แผ่นดิน ภาค กำเนิดเจ้าหญิงเทพธิดาดอกบัวพันปี"เหลียนฮวา"

ตอนที่ 28 : คำตอบที่ตามหา(ที่มาพร้อมกับเพื่อนใหม่)Ver.7_7.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 มิ.ย. 56

               “เออ……พี่เฟิ่งไป๋ข้าขอถามท่านหน่อยได้หรือไม่?”---ฮวาน้อยที่ทนเฟิ่งไป๋เล่านิทาน เฮ้ย! เล่าความเป็นมาของเฟิ่งไห่ได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบ? เริ่มที่จะทนฟังต่ออีกนานๆไม่ไหวเลยตัดสินใจถามอะไรบางอย่างเพื่อให้ได้คำตอบที่ตนเองต้องการไวๆนั้นเอง

                อืม เชิญท่านถามข้าได้”---เฟิ่งไป๋

                “ท่านกับน้องชายท่านไม่พี่น้องแท้ๆใช่หรือไม่?”

น้องชายท่านไม่ใช่ เออ….คนธรรมดาใช่หรือไม่?”

สุดท้ายคนที่จะช่วยเขาควบคุมพลังได้ก็คือข้าใช่หรือไม่?” ---คำถามสุดท้ายฮวาน้อยพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบามากเหมือนกับถามตนเองเสียมากกว่า แต่คนอื่นๆก็ไม่ได้ใส่ใจจะสนคำถามสุดท้ายนั้นเหมือนกัน

 

(พอเปิดโอกาสให้ถามได้ก็เล่นโยนคำถามแบบตรงๆแบบนี้เลยเนี่ยนะแม่หนูน้อย) ---เฟิ่งไป๋

                ใช่ ข้ากับเฟิ่งไห่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน โดยเฟิ่งไห่เป็นลูกของน้องสาวคนเล็กของท่านพ่อข้า และสุดท้ายเรื่องที่เขาใช่คนธรรมดาหรือไม่….ใช่เขาไม่ซิเด็กคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดาแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ใกล้เคียงกับท่านนะฮวาน้อย แต่ชะตาชีวิตของเขานั้นข้าไม่ใจว่าจะน่าสงสารเท่าท่านหรือมากกว่าท่านข้าก็ไม่แน่ใจ

ท่านพอจะบอกได้หรือไม่ว่าตำรานั้นมีชื่อว่าอะไร”---ฮวาน้อย

(_-)(-_)”ท่านพ่อไม่เคยบอกอะไรเลยเกี่ยวกับตำรานั้นเลย นอกจากบอกความเป็นมาเกี่ยวกับชีวิตน้องชายที่แสนจะไม่ธรรมดาให้ข้าฟังเท่านั้น”---เฟิ่งไป๋

???---ฮวาน้อย

                “น้องชายข้าเป็นเออร่างสถิตพลังของจ้าวแห่งความตาย! ผู้ที่จะดับพลังเพลิงนรกโลกัณฑ์ได้มีอยู่แค่สองคน(?) คือเจ้าของพลังเอง(เจ้าแห่งความตาย) และเทพธิดาที่เกิดจากดอกบัวพันปีที่หมื่นปีสวรรค์จะถือกำเนิดมาครั้ง เพราะด้วยเหตุนี้เฟิ่งไห่ถึงได้กังวลอย่างมากพอโดนท่านถามมากๆเข้าก็เลย….”

(ที่บ้านข้าเรียกว่าสติแตกสินะ แต่เอ๊ะ!เมื่อกี้พี่เฟิ่งไป๋พูดว่า….ต้องให้เทพธิดาที่เกิดจากดอกบัวพันปีเป็นผู้ควบคุมพลังงั้นหรือ? งานนี้มีแววข้างานงอกแล้วงอกอีกซินะเนี่ยเฮ่อ…..) ---ฮวาน้อย =^=”

นายท่านท่านอาการกำเริบอีกแล้วหรือ ท่านถึงได้ดูหน้าซีดๆแบบนั้น

เปล่าจินหู่ข้าแค่คิดอะไรได้เท่านั้นแหละ เอาเป็นว่าข้ารู้ปัญหาของเฟิ่งไห่แล้ว และพร้อมที่จะช่วยแก้ปัญหาของเฟิ่งไห่แล้วด้วยแต่งานนี้ท่านเต่า..เฮ้ย!ท่านพ่อคงมีลูกศิษย์ใหม่เพิ่มอีกหนึ่งหรือสองคนแน่ๆ แต่ที่แน่ๆข้าว่าเราต้องวกมาที่เรื่องหลักก่อนเรื่องที่จะไล่พวกที่ไล่ตามพวกเจ้าทั้งสองให้กลับไปหานายใหญ่ของพวกมันก่อนนะ” ---ฮวาน้อยที่ตอนแรกพูดตอบคำถามที่จินหู่สงสัยเสร็จ ก็หันมาบอกภาระกิจที่สำคัญในตอนท้ายให้แก่เฟิ่งไป๋ได้รับรู้

 

Part อวี้เฟิ่งไห่

 

                บ้าที่สุด! ทำไมข้าถึงได้กลับมารู้สึกอึดอัดและกังวลใจในเรื่องนั้นกันอีกนะหลังจากเจอหน้ากับยัยเปี๊ยกนั้น ถึงนางจะมีพลังและสายเลือดที่น่าจะมาจากเทพ(?) แต่นางก็ไม่มีสิทธิ์มาละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของข้าถึงขนาดนี้นะ

 

                ว่าแต่ตอนนี้ข้าเดินหนีออกมาถึงไหนละเนี่ย? (_-)(-_)

 

                ที่นี่น้ำตกที่ติดหลังถ้ำงั้นหรือ? สงสัยจะใช่ที่เดียวกับที่ท่านจินหู่บอกซินะ ดีเหมือนกันข้าเองก็หนีพวกนั้นมาจนไม่ได้อาบน้ำมากี่วันแล้วนะ ฟุดฟิดๆ แหวะกลิ่นเหมือนเจ้าลามะตัวโปรดของท่านพี่มากๆไม่ได้การละสงสัยข้าต้องรีบอาบน้ำก่อนน่าจะดีกว่า ดีไม่ดีอาบน้ำเสร็จข้าอาจจะใจสงบมากกว่านี้ แต่เท่าที่ลองดูแบบผ่านๆที่นี่ก็น่าจะมีปลาอยู่มากเดียวจับปลาสดๆกลับไปฝากท่านพี่เฟิ่งไป๋ก็น่าจะดี

กลับมาที่กลุ่มตามหาเด็กหาย ประกอบด้วย ผู้นำทีมฮวาน้อย จินหู่ และเฟิ่งไป๋

                นายท่านรู้หรือว่าเด็กนั้นเดินหายไปทางไหนนะ

                (_-)(-_) ไม่รู้หรอก ข้าก็แค่เดาๆดู ถ้าเดาถูกก็แสดงว่าข้าเก่ง” ---ฮวาน้อยกลับแบบเสียงเอื่อยๆเฉื่อยๆแล้วยักคิ้วข้างเดียวกลับมาให้จินหู่

                แล้วเรื่องแผนการไล่พวกที่ไล่ตามฆ่าตามจับพวกข้าละ ท่านวางแผนไว้บ้างแล้วหรือยัง

                (_-)(-_) ยังง่ะ แต่พี่เฟิ่งไป๋ไม่ต้องกังวลไปหรอก นี่ใครฮวาน้อยซะอย่างแค่นั่งคิดแผนการห้านาทีที่ไหนที่สงบๆหน่อยก็คิดแผนออกแล้ว” ---ฮวาน้อยตอบเสร็จก็เดินนำหน้ากลุ่มแบบชิวๆต่อไปทางน้ำตกด้านหลังถ้ำ

 

                หลังจากที่สามสหายต่างเผ่า ต่างสายพันธุ์เดินแบบชิวๆมาถึงที่น้ำตกท้ายถ้ำ ก็เห็นตัวการที่ตามหากำลังว่ายน้ำเล่นดำพุด ดำว่ายเพื่อไล่ล่าปลาในน้ำตกอย่างสบายอารมณ์ซะงั้น

                (เฮ่อตอนแรกนึกว่ากำลังอาราวาดที่ไหนได้มาแอบเล่นน้ำอย่างสบายอารมณ์ซะงั้น) ---ฮวาน้อย/เฟิ่งไป๋/จินหู่ (=3=)(=^=)(-^-)

 

                “เจ้าบ้าเฟิ่งไห่เล่นน้ำหายเครียดแล้วใช่ไหม? ถ้าเล่นเบื่อแล้วรีบขึ้นมาประชุมหาแผนการไล่พวกที่ตามพวกเจ้ากลับไป

V

V

V

                หลังจากที่เฟิ่งไห่เล่นน้ำและหาปลามาเสบียงให้คนทั้งกลุ่มเสร็จ ก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินตามกลุ่มฮวาน้อยกลับมาที่ถ้ำทันที

 

                ตกลงกะแค่เจ้ามีพลัง ไฟนรกบรรลัยกันต์ ก็เท่านั้นเอง ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยทำไมต้องเครียดขนาดนั้นด้วยละฮวาน้อยที่อยู่ดีๆก็โผล่งพูดขึ้นมาแบบทันทีทันใดเมื่อเดินมาถึงที่พักในถ้ำ

                ท่านไม่เข้าใจความรู้สึกของข้าหรอก เพราะท่านไม่เคยโดนใครมองท่านด้วยสายตาที่เหมือนกับข้าไม่ใช่คน

                “คนในเผ่าเจ้าก็ส่งสายตาแบบนั้นให้เจ้าด้วยงั้นหรือ?”ฮวาน้อย =^=?

                ...........---เฟิ่งไห่

                “เอาเหอะถือว่าเจ้าโชคดีมากที่เจอข้านะ เพราะคนที่จะดับไฟนี้ได้มีไม่กี่คนในโลกนี้เท่านั้น นั้นก็คือผู้ที่มีพลังธรรมชาติที่บริสุทธิ์และเข้มข้นที่สุดในกายอย่างข้า คนต่อมาก็คือตัวเจ้า คนที่สามก็คือท่านจ้าวนรก หึหึ เอาละจบเรื่องนี้ไปก่อนดีกว่าเดียวค่อยพูดเรื่องนี้กันอีกทีทีหลัง เรามาเริ่มประชุมวางแผนไล่ต้อนพวกนั้นกลับกันดีกว่า

                หลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วยาม

                ตกลงท่านฮวาน้อยจะเอาตามที่ว่านี้จริงๆหรือ ข้าว่าให้ข้าออกไปช่วยท่านบ้างไม่ดีกว่าหรือ?”

                “แล้วเจ้ามีวิทยายุทธ์ติดตัวด้วยหรือเฟิ่งไป๋ ไม่สิถึงมีก็ยังไม่เหมาะที่จะออกไปสู้ใน ณ ตอนนี้ เพราะเจ้ายังไม่หายดี และยังไม่ได้ฝึกการใช้พลังใหม่ที่ได้จากพลังแฝงในเลือดข้า เจ้าจะช่วยพวกข้าสู้ได้ก็ต่อเมื่อทำการทดสอบว่าเจ้าได้พลังแฝงอะไรไปซึ่งตอนนี้เราไม่มีเวลาที่จะตรวจเช็คอย่างนั้นได้(ประมาณว่าเสียเวลามากแต่ประเด็นสำคัญคือข้าขี้เกียจ=^=”)

                แต่ว่า…”

                “ไม่มีแต่ เพราะน้องชายเจ้าก็เห็นด้วยกับข้า อ้อ! แล้วห้ามคิดหนีตามพวกข้าออกไปละ เอาละที่เหลือทั้งหมดออกไปทำตามแผนที่ข้าได้วางไว้ได้ละ

V

V

V

ตัดกลับมาที่กลุ่มเป้าหมายหลักของกลุ่มฮวาน้อยที่กำลังปักหลักปักฐานที่ถ้ำเก่าของจินหู่

 

                “หาวว ท่านหัวหน้าข้าว่าพวกเรายกเลิกงานนี้แล้วกลับไปรายงานทางนั้นเลยไม่ดีกว่าหรือ? ไหนๆก็หาไอ้เด็กนรกนั้นกับพี่สาวไม่เจอ

                กลับไปเพื่อเป็นผีอะสิเจ้านะ รู้ๆอยู่ว่าถ้าท่านผู้นำสั่งภารกิจอะไรมาแล้วถ้าพวกเราทำไม่สำเร็จแล้วกลับไปรายงานแล้วจะเจอโทษสถานใดกันหึ

                “โถ..หัวหน้าข้าก็แค่บ่นเล่นๆ ใครจะบ้าเอาหัวตัวเองไปขึ้นเขียงให้เขาตัดฉับกันละ
 

ข้าก็ไม่อยากเหมือนเจ้านั้นแหละ

 

                แกลบๆ

                อีกไกลมากไหมง่ะจินหู่กว่าจะถึงบ้านเก่าเจ้านะ

                “ไม่ไกลหรอกนายท่าน แค่ไม่กี่ก้าวเอง
                “ไอ้ไม่กี่ก้าวของเจ้านะ มันทำให้พวกข้าต้องเดินถึงครึ่งชั่วยามในขณะนี้ไม่ใช่หรือไงหา….”

                อะแฮ่มๆ

ที่บ่นๆมาเนี่ยท่านแน่ใจหรอว่าเดินเองหลายชั่วยามนะ ฮวาน้อย”---เฟิ่งไห่

ขวับ

ก็ข้าต้องออมแรงก่อนนิ อีกอย่างเจ้าลืมหรือไงว่าข้าบาดเจ็บ แล้วเพิ่งฟื้นไข้จากการเสียเลือดให้พี่เจ้านะ

(ก็แค่ข้ออ้างละหว่า~~~~)

นี่ ที่เจ้าแอบทำหน้าอย่างนั้นนะกำลังแอบคิดว่าข้าหาข้ออ้างใช่ไหม เฟิ่งไห่

ข้าไม่ได้ทำแบบนั้นซะหน่อย เจ้านั้นแหละร้อนตัวไปก่อนทำไม ยัยเปี๊ยก!”

“…..” (ฝากไว้ก่อนเหอะชิส!)

หลังจากที่ฮวาน้อยเถียงเฟิ่งไห่ไม่ได้ ก็เลยจัดการประทุษร้ายใส่หัวผู้เคราะห์ร้ายอย่างจินหู่แทน โดยการขย้ำผมขย้ำหัวจินหู่จนฟู่เป็นสิงโตแทน

นายท่านสบายใจขึ้นบ้างยัง? ถ้าสบายใจแล้วก็ช่วยหยุดประทุษร้ายหัวข้าก่อนแล้วก็เตรียมดำเนินการตามแผนที่วางไว้แต่แรกได้แล้วเพราะอีกแค่นิดเดียวก็ถึงหน้าถ้ำที่เป็นบ้านข้าละ พวกเรามาจัดการทำกับดักกันได้แล้ว

อืม/อืม” ---ฮวาน้อย/เฟิ่งไฟ่

งั้นจินหู่เจ้าไปขุดหลุม เฟิ่งไฟ่หาไม้แหลม และใส่พลังเจ้าไปในแต่ละหลุมแบบสุ่มๆเอาละกัน ส่วนข้าขอทำหน้าที่ตัวหลอกล่ออย่างเดียวละกันเพราะยังใช้พลังมากๆไม่ได้ งั้นข้าออกไปทำหน้าที่นี้ก่อนนะ จินหู่ข้าฝากทางนี้ด้วยนะบะบาย

 

ทันทีที่ฮวาน้อยสั่งงานเสร็จนางก็กระโดดลงจากหลังจินหู่ แล้วก็ทำการกระโดดสูงขึ้นไปอยู่ตามต้นไม้ต่างๆข้างหน้าจากต้นหนึ่งไปอีกต้นหนึ่งทันที

 

ท่านคิดว่าแผนการของเราจะสำเร็จหรือไม่ท่านจินหู่

สำเร็จซิ ทำไมถึงจะไม่สำเร็จละ ถ้าแผนนี้ไม่ใช่ได้จากความคิดนายท่านก็ไม่มีทางสำเร็จหรอกนะ

ดูท่านจะไว้ใจนางมากเลยนะ

อืม….ก็เพราะที่ข้ารอดตายมาได้แล้วได้มาเป็นข้ารับใช้นางก็เพราะความฉลาด (แกมโกง) ของนางนั้นแหละ ฮึฮึ

 

V

V

V

ตัดมาที่ฮวาน้อยที่ตอนนี้กระโดดไปกระโดดมาบนต้นไม้จนมาถึงหน้าถ้ำ(บ้านเก่าของจินหู่)

(ถ้ำนี้สินะ ที่พำนักเก่าของจินหู่ใหญ่เอาเรื่องแหะ ไม่น่าละถึงเป็นแหล่งกลบดานของพวกมันได้ เอาละได้เวลาทำตามแผนละแต่ก่อนอื่นขอเสริมร่างกายให้หายเหนื่อยและเตรียมพร้อมกว่านี้ด้วยเครื่องดื่มสุดพิเศษก่อนดีกว่า อึ๊กๆ เอาละเตรียมทำแผนขั้นต่อไปกันเลยดีกว่า)

ซูด (เสียงฮวาน้อยสูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดังก้องออกมานั้นเอง)

พวกทหารชั่ว ชอบทำตัวแบบหมาหมู่ไล่ฆ่ากวาดล้างผู้บริสุทธิ์ แน่จริงก็ออกมาสิ ข้าฮวาน้อยคนนี้พร้อมที่จะเป็นคู่ปะมือกับพวกเจ้าแล้ว ฮึ!”

 

ด้านกลุ่มทหารที่เคยไล่ล่าสองพี่น้องตระกูลเฟิ่ง

 

ข้าก็ไม่อยากเหมือนเจ้านั้นแหละ

พวกทหารชั่ว ชอบทำตัวแบบหมาหมู่ไล่ฆ่ากวาดล้างผู้บริสุทธิ์ แน่จริงก็ออกมาสิ ข้าฮวาน้อยคนนี้พร้อมที่จะเป็นคู่ปะมือกับพวกเจ้าแล้ว ฮึ!”

เฮ้ย! นั้นมาเสียงเด็กที่ไหนมาตะโกนท้าทายพวกข้าอยู่หน้าถ้ำว่ะ ---กลุ่มทหาร

เฮ้ทีไล่ฆ่าเด็กนะกล้าทีอย่างนี้ไม่กล้าออกมาสู้หน้าข้าหรือไอ้พวกลูกหมาฮ่าๆ(รีบออกมาซะทีสิฟ่ะ ข้าตะโกนจนจะเจ็บคอแล้วเนี่ย แค่กๆ)---เสียงโอดครวญในใจของฮวาน้อย

ท่านหัวหน้าพวกเราจะทำอย่างไรดี จะปล่อยให้เด็กที่ไหนมาท้าทายพวกเราอย่างนี้จะดีหรือ?”

อย่าไปสนใจเลย ปล่อยมันไปเพราะข้าว่าสิ่งที่อยู่ข้างนอกไม่น่าจะใช่คน

??? ---กลุ่มทหารลูกน้องที่เหลืออีกเกือบ10คน

พวกเจ้าพึ่งมาเป็นลูกน้องในกลุ่มของข้าคงไม่เคยได้ยินเรื่องที่ปีศาจหรือเสือร้ายที่กลายร่างเป็นคนได้ แล้วคอยล่อลวงคนที่หลงป่าไปกินสินะ

ท่านกำลังจะบอกพวกข้าว่าเสียงที่ได้ยินนั้นคือเจ้านั้นงั้นหรือ?   ฮ่าๆท่านก็นะเล่นมุกแบบนี้นึกหรือว่าจะหลอกพวกข้าได้ ขนาดเด็กปีศาจนั้นพวกข้ายังไม่กลัวอุตสาห์ตามล่ามาถึงที่นี่ได้ ข้าว่าพวกเราออกไปสั่งสอนมันเถอะ ดีไม่ดีจะได้จับมันมาเป็นอาหารมื้อค่ำวันนี้แทนเลยก็ดี

ตามใจพวกเจ้า

 

หลังจากกลุ่มหัวหน้าทหารเลวและลูกน้องปรึกษาหารือกันเสร็จก็ค่อยๆเดินออกมาจากปากถ้ำ พร้อมด้วยอาวุธครบมือเพื่อมาปะมือเจ้าของเสียงเจื้อยแจ้วที่ไม่ยอมหยุดตะโกนซะที

 

แค๊กๆ ก็จะยอมออกมากันได้นะพวกเจ้า เล่นทำให้ข้าตะโกนซะเสียงแหบเลย

แม่หนูน้อยเจ้าเป็นใครกันแน่ คน ผี ปีศาจ สัตว์อสูร ถึงได้มาตะโกนท้าทายพวกข้าที่หน้าถ้ำกัน

อืมจะให้ข้าบอกว่าเป็นอะไรดีละ แล้วแต่พวกเจ้าจะคิดแล้วกัน แต่ที่แน่ๆข้าจะมาบอกข่าวอะไรซะอย่างเกี่ยวกับคนที่พวกเจ้าตามหาอ่ะนะ ---ฮวาน้อยตอบกลับไปแบบยียวนกวนประสาทหน่อยๆ พร้อมกับยักไหล่กับหัวไปให้อีกนิด ซึ่งกิริยาที่ส่งไปให้พวกนั้นได้เห็น ก็ส่งผลให้พวกนั้นเริ่มจะมีน้ำโหนิดๆบ้างแล้ว

ข่าวที่เจ้าว่าจะบอกพวกข้าอาจจะเป็นข่าวลวงก็ได้ เจ้าคิดว่าพวกข้าจะเชื่อเจ้างั้นหรือแม่หนูน้อย ---หัวหน้ากลุ่มทหารเลวพูดตอบกลับฮวาน้อยด้วยลักษณะที่เยือกเย็นพร้อมส่งรอยยิ้มแบบอบอุ่นแบบผู้ใหญ่ชอบยิ้มส่งให้เด็กตอบกลับมา

โหอะไรกันง่ะ จะบอกข่าวที่รู้มาจริงๆก็ไม่เชื่อกันง่ะ งั้นท่านก็พิสูจน์ความจริงจากข้าด้วยวิธีสิ หึหึ ---ฮวาน้อยตอบแบบกวนเหมือนเดิมแต่หัวเราะแบบมีเล่ห์นัยในตอนท้ายก่อนที่จะรีบคว้าระเบิดควันที่หาเจอในถ้ำท่านพ่อมาแล้วปาลงพื้น ก่อนที่จะทำการกระโดดขึ้นไปที่กิ่งไม้ทันที

แค๊กๆ ชิส์! ไอ้เจ้าเด็กปีศาจหมายเลขสองนั้นมันหายไปไหนแล้วฟ่ะ ---หนึ่งในลูกน้องทหารเลว

มัวแต่ทำอะไรกันอยู่ละนั้น คริๆแค่เด็กน้อยไร้พิษภัยอย่างข้าพวกเจ้ายังต้องกลัวอีกหรอ ถ้าอยากรู้ว่าจริงหรือไม่ก็แค่ตามข้ามาก็เท่านั้น เพราะว่าข้าจะเป็นคนพาพวกเจ้าไปหาสองพี่น้องนั้นเอง ---ฮวาน้อย

ทำอย่างไรดีท่านหัวหน้า?”

ตามนางไป แต่ถ้านางมีอะไรตุกติกเมื่อไหร่เราค่อยจัดการนางทันที

 

หลังจากที่ฮวาน้อยเจรจาแบบกึ่งท้าทายเสร็จ แล้วลองรอบสังเกตการณ์ดูเหมือนว่าแผนแรกจะสำเร็จลุล่วงไปได้ดี เลยรีบกระโดดตามกิ่งไม้ย้อนกลับมาทางเดิมที่ก่อนจะแยกจากกลุ่มจินหู่ทันที ซึ่งนั้นทำให้เหล่าทหารเกิดอาการตกใจในฝีมือของเด็กน้อยตรงหน้าไม่ได้ แต่ก็ได้สติหลังจากที่หัวหน้าตะโกนให้วิ่งไล่ตามนาง

เออ....อีกหน่อยต้องทำงานหกวัน

ไม่รู้ว่าปลาทองน้อยฯหาเวลาอัพให้ได้เปล่า

ชักเซ็งกับตัวเองซะละ




 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

216 ความคิดเห็น

  1. #177 sun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 11:42
    อัพพพพพ
    #177
    0