เจาะเวลากู้แผ่นดิน ภาค กำเนิดเจ้าหญิงเทพธิดาดอกบัวพันปี"เหลียนฮวา"

ตอนที่ 9 : ตามล่าหาสสารตีกระบี่ขั้นเทพกับฮวาน้อยทัวร์ Ver.4/0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 ส.ค. 55

เอาละวันนี้ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามารวมกันนั้นเพราะสงสัยว่า พวกเราต้องปรับวิธีการสอนและตารางเรียนให้กับฮวาน้อยกันใหม่ดีกว่า”----เพ่ยจวิน

ทำไมต้องปรับใหม่ด้วยละ เพ่ยจวินในเมื่อของเดิมก็ดีอยู่แล้ว ที่ให้เรียนด้านละหนึ่งปีจนกว่าจะครบแปดปีนั้นน่ะ” ----เหวินฟู

เพราะข้าได้คุยกับหย่งอี้ หยางเค่อ และคนอื่นๆแล้วเห็นว่าบางศาสตร์นั้นนางคงใช้เวลาไม่ถึงปีแน่ๆเพราะเท่าที่พวกเราได้ทดสอบนางนั้น พบว่านางมีความฉลาดหลักแหลม หัวไว และมีคุณธรรมสูงกว่าที่พวกข้าคิดไวซะอีก” ---เพ่ยจวิน

อืม……เป็นจริงอย่างที่เจ้าพูดทุกประการแล้วพวกเราจะปรับตารางการเรียนแบบใหม่ให้เป็นอย่างไรดี” ----เหวินฟู

ข้าขอเสนออะไรหน่อยได้หรือไม่” ----หยางเค่อ

เชิญเจ้าพูดมาได้” ----เพ่ยจวิน

ให้นางเรียนทั้งแปดวิชาทุกวันเลยแต่แบ่งอย่างละครึ่งชั่วยามถึงหนึ่งชั่วยาม โดยเกณฑ์การใช้เวลาในการสอนขึ้นอยู่กับวิชาที่เรียนดีไหมทุกท่าน” ----หยางเค่อ

ข้าไม่เห็นด้วยหยางเค่อ ข้าคิดว่ามันหนักเกินไปสำหรับนางเจ้าอย่าลืมว่านางยังเด็กนัก ควรให้เวลานางได้พักบ้าง ถึงนางจะเป็นเทพเซียนมาจุติแต่ก็คงไม่สามารถเรียนนักขนาดนั้นไหวแน่ๆ” ----กุ้ยเหนียง

ข้าก็เห็นด้วยกับนาง” ----กุ้ยจือ

งั้นข้ามีความคิดดีๆแล้ว พวกเจ้าเขียนความต้องการสิ่งที่พวกเจ้าต้องการจะสอนนางใหม่อีกครั้ง หลังจากที่ได้ทำการทดสอบนางเมื่อวานแล้วใส่กระดาษคนละหนึ่งแผ่น และจากนั้นพวกเราค่อยนำมาเรียงลำดับความสำคัญความยากง่าย กันได้ง่ายขึ้นดีไหม” ----หลี่ต๋า

ดีๆ” (ที่เหลือทั้งเจ็ดคนต่อรับพร้อมกัน)

งั้นเดียวข้าจะเป็นคนเตรียมพู่กันและกระดาษแจกพวกเจ้าเอง” ----เหยียนอี๋

เมื่อเวลาเดินผ่านไปหนึ่งชั่วยามก็ได้ตารางเรียนของเหลียนฮวาฉบับสมบูรณ์ออกมาดังนี้

วันจันทร์    (zhōu yī)

 

เรียนวิชาการต่อสู้ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการผลิตอาวุธ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการรักษาและยาพิษ1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการทำนาย 1 ชั่วยาม

วันอังคาร  周二(zhōu èr)

เรียนวิชาการต่อสู้ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการเมืองการปกครอง 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาคุณธรรม 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการรักษาและยาพิษ1 ชั่วยาม

วันพุธ 周三(zhōu sān)

เรียนวิชาการต่อสู้ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาบทกวี 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการเมืองการปกครอง 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการรักษาและยาพิษ 1 ชั่วยาม

วันพฤหัสบดี 周四(zhōu sì)

เรียนวิชาการต่อสู้ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการผลิตอาวุธ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการรักษาและยาพิษ1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการทำนาย 1 ชั่วยาม

วันศุกร์  周五(zhōu wǔ)

เรียนวิชาการต่อสู้ 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาบทกวี 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการเมืองการปกครอง 1 ชั่วยาม

เรียนวิชาการรักษาและยาพิษ 1 ชั่วยาม

วันเสาร์  周六(zhōu liù)

ให้พักอยู่กับกุ้ยเหนียง(สอนด้วย)และทบทวนบทเรียนเอง

วันอาทิตย์  周日(zhōu rì)

ให้พักอยู่กับกุ้ยเหนียง(สอนด้วย)และทบทวนบทเรียนเอง

หมายเหตุ  - ตารางเรียนนี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ถ้าผู้เรียนรู้หัวไวอาจจบหลักสูตรไวกว่าแปดปี

-                   บางวิชาอาจมีสอนนอกสถานที่ (ทำให้บางวันอาจมีการเปลี่ยนแปลงทั้งนี้ทั้งนั้นต้องแจ้งให้อาจารย์ท่านอื่นรับทราบด้วย)

 

เป็นอย่างไรบ้าง พวกเจ้าพอใจกับตารางที่ข้าทำขึ้นมาไหม” ----หลี่ต๋า

อืม ก็ดีแต่ทำไมวิชาของเจ้าหยงอี้ถึงต้องเรียนทุกวันด้วยละ” ----เหยียนอี๋

การจะฝึกยุทธ์ที่ดีมันต้องฝึกและเรียนรู้กันทุกวัน เจ้าก็รู้ดีไม่ใช่หรือเหยียนอี๋” ----หยงอี้

ข้าก็ลืมไปว่าพวกเราก็ฝึกยุทธ์ตั้งแต่เด็กๆจากอาจารย์ท่านเดียวกันนี้ ฮ่าๆ

ในเมื่อประชุมเสร็จแล้วเราก็เอาตารางไปให้ยัยหนูฮวาดูตารางฝึกนรกโหดนี้กันเถอะ หึหึ” ----หยางเค่อ

………………….

ตัดมาที่ด้านฮวาน้อย

                หลังจากที่ฮวาน้อยกลับมานั่งเล่น นอนเล่นได้ซะพักตามที่อาจารย์เหยียนอี๋ได้สั่งก็เกิดอาการเบื่อหน่ายจึงหยิบตำราการผลิตอาวุธในตำนานขึ้นมาและพลิกอ่านไปอ่านมาจนไปถึงหน้ากระบี่ซวนหยวนซ่าอวี่

                อืม ยังมีงานหาวัตถุดิบสร้างกระบี่อีกทำงั้ยดีละเนี่ยรับพนันกับอาจารย์ด้วยแล้ว” ----ฮวาน้อย

                (เรียกพี่ทั้งสามออกมาดีกว่า พี่หย่งจื้อ/พี่กุ้ยเจิน/พี่ไป๋เจี๋ยช่วยออกมาหาข้าหน่อย ข้ามีปัญหาจะปรึกษาพวกท่าน)

แว่บ……ของวิเศษทั้งสามเปร่งแสงและปรากฏร่างทั้งสามที่กล่าวมา

มีอะไรหรือฮวาน้อย” (ทั้งสามกล่าวพร้อมกัน)

ข้าต้องหาวัตถุดิบที่จะใช้ในการจะตีกระบี่ในตำนานอ่ะ ท่านพี่ทั้งสาม” ----ฮวาน้อย

งือ!? แล้วกระบี่ในตำนานที่พวกข้ารู้จักมันมีหลายอัน แล้วอันไหนที่เจ้าจะตีมันขึ้นมาละ” ----หย่งจื้อ

กระบี่ซวนหยวนซ่าอวี่” ----ฮวาน้อย

นั้นมันกระบี่เทพเชียวนะ แล้วเจ้าจะหาวัตถุดิบเองจากไหนละเพราะเจ้าเองก็ยังไม่เคยท่องเที่ยวทั่วโลกกว้างอย่างพวกข้า” ----กุ้ยเจิน

ก็ใครว่าข้าจะหาเองคนเดียวละ” ----ฮวาน้อย

เจ้าหมายความว่าอย่างไรฮวาน้อย” ----ไป๋เจี๋ย

พวกพี่ท่านทั้งสามเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธ์ข้างบนโน่นใช่ไหม??? แล้วก็ถูกส่งตัวมาให้ช่วยเหลือข้าด้วยดังนั้นข้าอยากขอร้องพวกท่านให้ช่วยเหลือข้าหาสสารที่จะนำมาตีกระบี่นี้หน่อยได้หรือไม่ท่านพี่ทั้งสามนะๆ” (ได้เวลาแปรงร่างงัดท่าไม้ตายก้นหีบมาใช้ชะแว่บ และแล้วฮวาน้อยก็ทำตาบ่องแบ๋ววิ้งๆสายตาออดอ้อน หูตูบ หางกระดิก) ----ฮวาน้อย

(น่ารัก……พวกข้าแพ้ลูกอ้อนของเจ้าไม่เคยชนะลูกอ้อนของเจ้าซะทีเฮ่อ……)(ทั้งสามคิดเหมือนกัน)

พวกพี่ทั้งสามน่ารักที่สุดในโลกเลย อิอิ” ----ฮวาน้อยรีบวิ่งเข้าไปกอดพี่ๆทั้งสามทันที

ถ้าพวกข้าไม่บอกว่าจะช่วยเจ้า เจ้าก็จะพาลโกรธพวกข้าแล้วพาลบอกว่าเกลียดพวกข้าด้วยเปล่าละฮึ” ----หย่งจื้อ

ข้าไม่ทำแบบนั้นหรอกท่านพี่หย่งจื้อ อย่างมากก็ให้พวกท่านพาไปที่ที่มีสสารนั้นอยู่แล้วข้าก็จะหาเอง

นั้นเป็นการตัดสินใจที่ดีมากเชียวละ ดีแล้วที่เจ้าเริ่มยอมรับและปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้แล้ว” ----ไป๋เจี๋ยเดินมาหาแล้วลูบหัวฮวาน้อย

เจ้ายังคิดถึงบ้านและครอบครัวทางนั้นอยู่หรือไม่???” ----กุ้ยเจิน

(……..)----ฮวาน้อยพยักหน้ารับ

ข้าจะให้รางวัลเล็กๆน้อยๆแก่เจ้าเป็นรางวัลตอบแทนละกัน เจ้าลองจับเอาลูกแก้วที่ต่างหูออกมาแล้วแบมือยืนไปข้างหน้า พร้อมตั้งจิตให้แน่วแน่แล้วบอกวัตถุประสงค์ของเจ้าลงไปว่าต้องการเห็นภาพเหตุการณ์ครอบครัวของเจ้าที่โลกฝั่งโน่น ณ ปัจจุบันว่ากำลังทำอะไรอยู่” ----กุ้ยเจิน

ฮวาน้อยรีบทำตามทันทีที่กุ้ยเจินพูดจบ เมื่อทำตามที่กุ้ยเจินว่านั้นลูกแก้วในมือฮวาน้อยก็ค่อยเปร่งแสงสีเหลืองอ่อนๆออกมาแล้วมีภาพเคลื่อนไหวแสดงออกมา (เหมือนฉายภาพโฮโลแกรมสามมิติในหนังอวกาศแนะO[]o) ----ฮวาน้อย

ภาพที่สะท้อนออกมาจากลูกแก้วในตอนนี้นั้นคือ เธอ!?กำลังวิ่งไปกอดกับป๋าและแม่หลังจากเที่ยวทิปท่องเที่ยวชื่อทัวร์ประหลาด และกำลังจะพากันไปกินข้าวทั้งครอบครัว (เอ๊ะ!!แต่เป็นไปได้งั้ยก็ข้ายังอยู่ทางนี้อยู่เลยนะO[]o) ----ฮวาน้อย

ไม่ต้องตกใจฮวาน้อย นั้นก็ผู้ช่วยคนหนึ่งที่เบื้องบนส่งไปที่โลกนู่นเพื่อแก้ปัญหาเรื่องที่เจ้าต้องกลับมาทำภาระกิจที่นี่” ----กุ้ยเจิน

งั้นหรือ…..แค่นี้ข้าก็สบายใจแล้วต่อไปนี้ข้าจะตลุยไปข้างหน้าอย่างเดียวและไม่หันหลังกลับ ต่อให้ต้องฝ่าน้ำ ลุยไฟ ข้าจะต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จให้จงได้เพราะตอนนี้ข้าไม่กลัวและกังวลอะไรอีกแล้ว เหตุผลเพราะพวกข้ามีท่านพี่ทั้งสามคอยช่วยและติดตามข้าไปตลอดจริงไหม ----ฮวาน้อยหันมายิ้มให้กับพี่ๆทั้งสามแล้วเอาลูกแก้วไปเก็บที่ต่างหูซ้ายเหมือนเดิม

งั้นพวกเราทั้งหมดก็เริ่มหาสสารกันเถอะ” ----ฮวาน้อยพูดจบก็หากระดาษมาเขียนข้อความสั้นๆไว้ว่า ข้าขอตัวไปทำธุระข้างนอก เดียวกลับมาไม่ต้องเป็นห่วง จากฮวาน้อยว่าที่ศิษย์เอกของพวกท่าน

………………….

กลับมาที่อาจารย์ทั้งแปดที่เดินมาที่พักของกุ้ยเหนียง

                ฮวาน้อยพวกข้าเอาตารางเรียนใหม่มาให้เจ้าดูแล้วน่ะ รีบออกมาดูเร็ว” ----กุ้ยเหนียง

                “………..”(ไม่สัญญาณตอบรับที่ท่านเรียก)

                นี้เจ้าว่าวันมันเงียบผิดปกติเกินไปไหม ถ้าบ้านไหนมีเด็กๆมันก็ต้องมีเสียงอะไรบ้างสิ” ----หลี่ต๋า

ผิดสังเกตเกินไปรีบตามหาตัวฮวาในบ้านกันก่อนเถอะ เผื่อนางอาจแกล้งเล่นซ่อนแอบกับพวกเราเล่น เพราะยังงั้ยนางก็เด็กอยู่ อยู่คนเดียวเลยเหงาพอคิดว่าพวกเราใกล้กลับเลยอาจอยากแกล้งเล่น” ----หลี่ต๋า

อืม (ทั้งเจ็ดขานรับ) และแยกกันค้นหาทั้งที่พักของกุ้ยเหนียง 

และแล้วเวลาก็ผ่านไปโกว่นาทีหน่วยนาทีอยู่ในช่วง 30 นาทีแรกของชั่วโมง จะใช้คำว่า"(guò) ซึ่งมีความหมายว่า "ผ่าน" 

มีใครเจอนางบ้างไหม???” ----เหวินฟู

ไม่เลย” ----(ทั้งหมดตอบและส่ายหัวพร้อมกัน)

แต่ข้าเจอสิ่งนี้วางไว้บนโต๊ะในห้องนอนของข้า” ----กุ้ยเหนียง

ไหนเอามาให้พวกข้าดูสิ” ---เพ่ยจวินหยิบกระดาษที่เขียนข้อความจากมือกุ้ยเหนียงแล้วอ่านข้อความนั้นทันที

ข้าขอตัวไปทำธุระข้างนอก เดียวกลับมาไม่ต้องเป็นห่วง จากฮวาน้อยว่าที่ศิษย์เอกของพวกท่าน

ธุระอะไรที่สำคัญมากนักขนาดที่เด็กไม่เกินสิบขวบต้องรีบร้อนไปทำขนาดนั้น” ---เพ่ยจวิน

ข้าว่า ข้าพอจะรู้ว่านางไปทำธุระอะไร” ---หย่างเค่อ

เมื่อกี้ข้าไปตรวจห่อสัมภาระขอนางพบว่าตำราการผลิตอาวุธในตำนานหายไป นั้นทำให้ข้าคิดว่านางออกไปหาสสารที่ใช้ในการตีกระบี่คนเดียว” ---หย่างเค่อ

หา!! เด็กเล็กอย่างนางเนี่ยน่ะจะไปหาวัตถุดิบในการตีกระบี่เอง เจ้าบ้าไปแล้วหรือเปล่าถึงได้สั่งให้นางทำเรื่องยากขนาดนี้” ----เหวินฟู

วันนี้ที่ข้ามาที่นี่ ก็จะบอกนางเนี่ยแหละว่าเดียวให้พวกเราช่วยหาวัตถุดิบให้ เพราะยังไรพวกเราก็เป็นอาจารย์ของนาง เฮ่อ………ให้ตายซิเจ้าไปอยู่ไหนกันแน่ตอนนี้เจ้าตัวยุ่ง” ---หย่างเค่อ

แล้วทีนี้พวกเราจะทำอย่างไรต่อไปดี นางยังเป็นแค่เด็กน้อยอายุห้าขวบไปคนเดียวอย่างนี้มันอันตรายมากถึงแม้นางจะเป็นเด็กที่เกิดจากดอกบัวสวรรค์ฯ แต่ทำไมข้าถึงได้รู้สึกกังวลใจจัง” ----กุ้ยเหนียง

งั้นข้าว่าพวกเรากระจายคนไปค้นหานางกันดีกว่าหรือไม่ แล้วหย่างเค่อเจ้ายังมีข้อมูลการหาสสารที่ต้องใช้ในการตีกระบี่ซวนหยวนซ่าอวี่อยู่หรือไม่???” ----กุ้ยจือ

ข้าได้เคยคัดลอกออกมาจากเล่มจริงอยู่ เดียวข้าเขียนให้ใหม่แล้วแจกจ่ายให้พวกเจ้าละกัน งั้นแยกกันไปแปดทิศแล้วนำคนของตัวเองออกติดตามหาเพิ่มจะได้เจอนางไวๆข้าเองก็กังวลไม่แพ้เจ้าหรอกกุ้ยเหนียง” ---หย่างเค่อ

เจ้ามัวช้าอยู่ไย รีบไปเขียนเพิ่มได้แล้วส่วนพวกข้าเดียวเตรียมสัมภาระเพื่อออกเดินทางตามหานาง ตอนรอให้เจ้าเขียนข้อมูลให้” ----หลี่ต๋า

ได้ๆงั้นข้าจะไปเดียวนี้” ---หย่างเค่อ

………………….

ฮะ…..ฮัดชิ้ว!!! ฟืด……….----เสียงฮวาน้อยจามเสียงดังและน้ำมูกไหลย้อยลงมาทันที

หมดเลยความน่ารักของเจ้าไม่ไหวๆ ไหนหันหน้ามาทางข้าหน่อยสิฮวาน้อย” ------ไป๋เจี๋ยเดินไปหาพร้อมหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนมาเช็ดน้ำมูกออกจากจมูกของฮวาน้อยทันที

ขอบคุณค่ะท่านพี่ไป๋เจี๋ย เออ……ข้าขอผ้าเช็ดหน้าท่านได้ไหม เดียวข้าเอาไปซักคืนให้ท่านพี่ทีหลัง แต่ว่าท่านพี่จะรังเกียจที่จะนำมันไปใช้ต่ออีกไหม เพราะท่านพี่เอามันมาเช็ดน้ำมูกให้ข้าแล้ว”------ฮวาน้อย

ไม่เป็นไรหรอกฮวาน้อย เจ้าไม่ต้องลำบากไปหรอก เดิมทีข้าก็กำลังจะตัดใจทิ้งมันไปอยู่ดี” ------ไป๋เจี๋ย

ไม่ละข้าเกรงใจท่านพี่ ถ้าท่านพี่ไม่ต้องการแล้วข้าขอได้หรือไม่ และเดียวข้าหาผืนใหม่มาคืนท่านทีหลัง ข้าว่าเดียวหาสสารเสร็จแล้วข้าจะให้ท่านอาจารย์กุ้ยเหนียงสอนข้าปักลายดอกไม้บนผ้าเช็ดหน้าบ้าง เอาไว้ข้าทำได้เมื่อไหร่ข้าจะเอามาให้ท่านพี่ไป๋เจี๋ยทันที” ------ฮวาน้อยยิ้มแบบอายๆไปให้เพราะก็ไม่แน่ใจในฝีมือตัวเองในอนาคตเหมือนกันว่าจะออกมาดีแค่ไหน

ฮวาน้อย….เจ้าเนี่ยจะทำตัวให้พวกพี่หลงเจ้าไปถึงไหนกันนะ” ------ไป๋เจี๋ยกับแก้มย้วยๆของ ฮวาน้อยดึงเล่นแก้หมั่นเขี้ยว

แล้วเจ้าไม่คิดจะทำอะไรให้พวกข้ามั้งหรอ?? ฮวาน้อยลำเอียงชิ”------หย่งจื้อ/กุ้ยเจิน

(ง่ะ!!!พึ่งรู้นะเนี่ยว่าพวกท่านพี่ขี้น้อยใจเป็นกับเค้าด้วย) “เดียวข้าให้อาจารย์สอนข้าทำอาหารด้วยดีไหม แล้วเดียวข้าทำเป็นจะได้ทำให้พวกท่านได้ทาน” ------ฮวาน้อย

ไม่ละพวกข้าเกรงใจเจ้าฮวาน้อย” (ที่จริงพวกข้ายังไม่อยากกินยาถ่ายในรูปแบบอาหารฝีมือเจ้านะ=^=”/=^=”)------หย่งจื้อ/กุ้ยเจิน

พวกพี่ชายไม่ไว้ใจฝีมือข้าหรอ ข้ากำลังจะได้เรียนกับระดับปรมาจารย์เชียวนะ” ------ฮวาน้อยกำลังพูดไปและเดินไปเรื่อยๆ ตอนนี้เดินไปทางที่ตั้งของดอกบัวสวรรค์ที่บานอยู่กลางทะเลสาบที่มีบัวบานอยู่เต็มไปหมด

เปล่าๆพวกพี่ไว้ใจเจ้า แต่เกรงใจว่าเจ้าจะมีเวลาพักผ่อนน้อย เพราะเจ้าต้องเรียนตั้งแปดศาสตร์ไม่ใช่หรือ” ------หย่งจื้อ

อ้อ….. งั้นแล้วไปนึกว่าพวกท่านรังเกียจฝีมือข้าซะอีก” ------ฮวาน้อยแกล้งทำน้ำเสียงเศร้าแล้วหันมาพูดประโยคนี้ต่อหน้าหย่งจื้อ/กุ้ยเจิน

(เห็นเจ้าทำหน้าแบบนั้นแล้วถึงใส่ยาพิษให้พวกข้าทาน พวกข้าก็ยอมทาน T^T/T^T แพ้ทางน้องสาวรวมสาบานคนเล็กซะแล้ว) ------หย่งจื้อ/กุ้ยเจิน

 

และแล้วทั้งสี่ชีวิต เฮ้ย!! ไม่ใช่ซิ หนึ่งชีวิต สามวิญญาณผู้ติดตามก็เดินมาถึงที่ที่พวกตนเคยอาศัยอยู่ภายในนั้นตั้งเจ็ดวัน เจ็ดคืน

ฮวาน้อยพี่ว่าพวกเราลืมอะไรไปหรือเปล่า” ------ไป๋เจี๋ย

อะไรหรือค่ะ” ------ฮวาน้อย

พี่ว่าพวกเราลืมวางแผนเตรียมตัวการเดินทางหาวัตถุดิบในครั้งนี้ แล้วก็ถึงจะให้พวกพี่ช่วยหาจริงๆก็ใช่ว่าวันเดียวจะหาครบ แถมพาหนะที่ใช้เดินทางไปแต่ละที่ก็ไม่มีแล้วทีนี้พวกเราจะไปอย่างไรละ” ------ไป๋เจี๋ย

จริงด้วย (ทำไมเจ้า/ท่านพี่) ถึงไม่เตือนพวกข้าให้ไวกว่านี้” ------หย่งจื้อ/กุ้ยเจิน/ฮวาน้อย

ถึงกลับไปที่พักท่านอาจารย์ป่านนี้ก็คงไม่เจอพวกอาจารย์แล้วกระมัง ข้าคิดว่าที่ข้าจามเมื่อกี้สงสัยพวกท่านอาจารย์คงกล่าวถึงข้าแน่ๆ พอไม่เจอข้ากับตำรานี้คงรู้แล้วว่าข้าออกเดินทางหาวัตถุดิบตีกระบี่ตามตำราเล่มนี้แน่ๆ” ------ฮวาน้อย

ทีนี้พวกเราควรทำอย่างไรดีท่านพี่ทั้งสามเฮ่อ…..”------ฮวาน้อยถอนหายใจแล้วนั่งขัดสมาดบนพื้นหญ้าหน้าทะเลสาบยักษ์ ที่เป็นที่ตั้งเดิมของดอกบัวสวรรค์ที่ตอนนี้กำลังบานอยู่แต่ที่แตกต่างจากเดิมก่อนที่ ฮวาน้อยจะตกตุ๊บลงไปคือกลุ่มพลังงานสีทองได้หายไป (ไม่รู้หายไปไหนง่ะ สงสัยอยู่ในตัวฮวาน้อยแล้วมั้ง) ตอนนี้ใจกลางดอกบัวยักษ์นั้นเหลือลูกแก้วสีชมพูอ่อนใสอยู่ตรงกลางแทน

(นี้ดอกบัวสวรรค์ฯเจ้ายังมีความสามารถอื่นที่ข้ายังไม่รู้อีกบ้างไหม?? เห็นสร้างมิติพิเศษให้ข้าเข้าไปพบกับเหล่าพี่ๆทั้งสามได้ แถมยังสร้างมิติพิเศษซ้อนกับมิติพิเศษอีกชั้นได้อีกตอนที่ข้าเรียนกับพวกพี่ๆ เจ้ายังจะเทพมากกว่านี้ได้อีกไหมนะ ถ้าเจ้าสามารถทำหน้าที่เป็นพาหะนะให้พวกข้าได้ก็ดีสินะเฮ่อ……พวกข้าจะได้ลดเวลาในการค้นหาได้เร็ววันยิ่งขึ้นเป้าหมายในการรวบรวมแผ่นดินก็จะได้ไวยิ่งขึ้น)-----ฮวาน้อยคิดแบบนั้นขณะที่สายตาตนเองก็จ้องไปที่ดอกบัวสรรค์พันปีไปด้วย แต่ดูเหมือนว่าดอกบัวสวรรค์ฯจะตอบรับความคิดของฮวาน้อยเพราะอยู่ดีๆก็มีลมพัดกรรโชกใหญ่ออกมาจากดอกบัวสวรรค์ฯทำให้แถวทะเลสาบ ณ ตอนนี้มีกลีบบัวสีชมพูบานพลิ้วไหวสวยงามทันที เพราะลมพัดกรรโชกแรงจนทำให้ฮวาน้อยและคนอื่นๆต้องหลับตาพอลืมตากันครบทุกคนภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็คือ………ดอกบัวสวรรค์ฯลอยได้อยู่ตรงข้างหน้าของทุกคน ย้ำ!!!!ว่าลอยได้ในอากาศอยู่ข้างหน้าของคนทั้งกลุ่ม (เทพตามที่ฮวาน้อยต้องการเลยแหะ----ปลาทองน้อยฯ)

นี้พวกเราตาฝาดหรือเปล่า” ------หย่งจื้อ/กุ้ยเจิน/ฮวาน้อย

โป๊ก” “โป๊ก” “โป๊ก

โอ๊ย!!! นี่เจ้าจะเขกหัวพวกข้าทำไมกันมันเจ็บนะไป๋เจี๋ย” ------หย่งจื้อ

ข้าก็แค่หวังดี เตือนพวกเจ้าว่าเป็นเหตุการณจริงมิใช่ตาฝาดหรือความฝันเท่านั้นเอง” ------ไป๋เจี๋ย

แต่ข้าก็พึ่งรู้นะว่าดอกบัวสวรรค์มีความสามารถแบบนี้ด้วย งั้นการเดินทางครั้งนี้คงย่นระยะไปได้มากโขทีเดียว ว่าแต่ว่ามันลอยอยู่อย่างนั้นแล้วพวกเราจะขึ้นไปได้อย่างไหร่ละ” ------กุ้ยเจิน

ฮวาน้อยตอนที่พี่เห็นเจ้านั่งลงริมทะเลสาบนั้น เจ้านั่งคิดอะไรหรือเปล่าตอนเจ้าจ้องที่ดอกบัวสวรรค์นั้นนะ” ------ไป๋เจี๋ย

ข้าแค่คิดว่าดอกบัวสวรรค์ฯน่าจะมีความสามารถอื่นๆอีก และน่าจะเป็นพาหนะให้พวกเราเดินทางได้ หลังจากนั้นมันจะเป็นอย่างที่พวกท่านพี่เห็นนั้นแหละเจ้าค่ะ” -----ฮวาน้อย

งั้นหรือ อืม........ ?? ข้าคิดว่าที่เป็นแบบนี้เพราะว่าดอกบัวสวรรค์ฯตอบสนองต่อความคิดของเจ้าแน่ๆฮวาน้อย” ------ไป๋เจี๋ย

(ตอบสนองต่อความคิดข้างั้นหรือ??? งั้นดอกบัวสวรรค์ฯก็เป็นสิ่งมีชีวิตงั้นด้วยสินะ) -----ฮวาน้อยคิด

เจ้าลองบอกให้ดอกบัวสวรรค์ฯลงมาที่พื้นด้านล่างข้างหน้าพวกเราดูสิ เพื่อทดสอบข้อสันนิฐานที่พวกเราคิดกัน” ------หย่งจื้อ

อืม…… ดอกบัวสวรรค์ฯเจ้าช่วยลงมาที่พื้นด้านล่างนี้ ตรงหน้าพวกข้างหน่อย-----ฮวาน้อย

ทันทีที่ฮวาน้อยบอกไปอย่างนั้นดอกบัวสวรรค์ฯก็ทำตามที่นางบอกทันที นั้นทำให้ข้อสันนิฐานที่ไป๋เจี๋ยสรุปไว้เป็นจริง

สรุปพาหนะที่จะพาพวกเราไปหาสสารก็มีแล้ว เหลือแต่ว่าพวกเราจะเริ่มหาสสารที่จะตีกระบี่ที่ไหนก่อนดีละฮวาน้อย” ------หย่งจื้อ

ข้าขอเวลาท่านซะแปปนะ” ----ฮวาน้อยเปิดดูในตำราว่ามีสสารอะไรบ้างที่ต้องการใช้ตีกระบี่

(อืม ดูสิว่ามีสสารระดับเทพอะไรบ้างนะที่ต้องหาบ้าง? ….เลือดมังกรฟ้า/เกร็ดมังกรทอง/เขี้ยวเต่าดำ/ขนพยัคฆ์ขาว/น้ำตาหงส์ไฟ โอ้จอร์จ!!!แต่ละอย่างมันอยู่คนละทิศเลยแล้วแต่ละอย่างนี้มัน……สัตว์เทพอสูร!!! ไม่น่าในตำนานที่อาจารย์เล่าถึงได้บอกว่าให้พวกเทพเป็นผู้ช่วยรวบรวมนี้แค่วัตถุหลักนะวัตถุรองๆจะขนาดไหนอีกเฮ่อ….ฮวาน้อยอยากกลับโลกเดิมอีกแล้วT^T) ------ฮวาน้อย

เจ้าเป็นอะไรหรือฮวาน้อยทำหน้าเหมือนคนอยากตายเชียว” ------หย่งจื้อ

(……)------ฮวาน้อยไม่ตอบแต่ยื่นหน้าตำราที่หาเจอให้หย่งจื้อดูทันที

อืม ท่าทางงานนี้หนักพอสมควรเลยแหะ ดีแล้วที่เจ้านำมาปรึกษาพวกข้าก่อน ไม่ต้องกังวลไปหรอกฮวาน้อยยังงั้ยพวกข้าช่วยหาสิ่งเหล่านี้ได้อยู่แล้ว” ------หย่งจื้อโอบไหล่ฮวาน้อยเข้ามาพิงที่ตนเอง

ไหนขอพวกข้าดูหน่อยสิ” ------กุ้ยเจิน/ไป๋เจี๋ยหยิบตำราจากหย่งจื้อมาดูด้วยกันอีกที

ใช่แล้วฮวาน้อยไม่ต้องกังวลอย่างงั้ยพวกพี่ก็ไม่ทิ้งเจ้าอยู่แล้ว ก็พวกเราสาบานเป็นพี่น้องกันแล้วตั้งแต่อยู่ในดอกบัวสวรรค์ฯนั้นแล้ว ดังนั้นคนเป็นพี่ย่อมไม่ทิ้งน้องกันอยู่แล้ว” ------กุ้ยเจิน

พี่ค่ะ” ------ฮวาน้อยส่งตาวิ้งๆให้กุ้ยเจิน

ฮวาน้อย” ------กุ้ยเจินทำหน้าแบบหลงน้องสาวแบบสุดๆ

พี่ค่ะ” ------ฮวาน้อยส่งตาวิ้งๆให้กุ้ยเจิน

ฮวาน้อย” ------กุ้ยเจินทำหน้าแบบหลงน้องสาวแบบสุดๆ (วนแบบนี้อยู่นานจนกระทั่ง)

โป๊ก” “โป๊ก

พวกเจ้าจะอยู่ท่านี้กันอีกนานไหม พี่น้องคู่ต๊องนิ” ------ไป๋เจี๋ย

ไม่เล่นแล้วก็ได้” ------ฮวาน้อย/กุ้ยเจิน

(ยังมีเวลามาเล่นอีกนะพวกเจ้าเดียวมีโดนอีกคนละลูกหรอก) ------ไป๋เจี๋ยคิดในใจแล้วเตรียมแจกมะเหงกให้อีกคนละลูก งานนี้ได้ไปจริงคงอิ่มแทนหมั่นโถวแง่มๆ

ไม่รับแล้วๆ” ------ฮวาน้อย/กุ้ยเจินซึ่งหันไปเห็นพร้อมกันรีบปฎิเสธทันที

ฮวาน้อยเลือกได้ยังว่าจะไปหาสิ่งใดก่อน” ------ไป๋เจี๋ย

ข้าว่า ข้าเลือกได้แล้วค่ะ ข้าเลือกจะไปทางทิศเหนือก่อนเพื่อหาท่านเต่าดำ ธาตุน้ำเหมือนกันคงคุยด้วยกันง่ายมั้ง????” ------ฮวาน้อย (เอาอารายคิดด….ฮวาน้อยธาตุเดียวกันแต่ถ้าคงละภาษาก็คุยไม่รู้เรื่องนะ---ปลาทองน้อยฯ)

ตกลงงั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ” ------ไป๋เจี๋ย

ทั้งหมดเดินไปที่ดอกบัวสวรรค์แล้วปีนเข้าไปอยู่ใจกลางดอกบัว ฮวาน้อยลองเดินเข้าไปที่ลูกแก้วสีชมพูใสแล้วลองบอกทิศทางที่ตนต้องการไปทางจิต แล้วดอกบัวก็ลอยขึ้นมาแล้วไปในทิศทางที่ต้องการจริงๆ(แสดงว่าทำงานตามที่เค้าคิดสินะสะดวกจริงๆเลยแท้ นู๋ชอบ) ------ฮวาน้อย

เวลาฮวาน้อยแต่งเป็นเด็กชายก็ตามนี้เลย แค่เปลี่ยนจินตการของท่านให้เป็นเด็กห้าขวบนะฮับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

216 ความคิดเห็น

  1. #164 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 20:23
    ฮวาน้อบจะไปเเล้ว
    #164
    0
  2. #141 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:17
    แพ้ลูกอ้อน
    #141
    0
  3. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:06
    55+  พวกพี่ทั้งสามแพ้ลูกอ้อน หรอนิี น่ารักจิงๆ 
    #114
    0