[ONE PIECE] All Luffy project 2 !

  • 100% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 65,218 Views

  • 2,740 Comments

  • 1,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    615

    Overall
    65,218

ตอนที่ 10 : [Sabo x Luffy] Super trouper [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    6 ม.ค. 59







Super trouper [3]














“บอกว่าหาไม่เจองั้นเหรอ”




เสียงถามนั้นดังเรียบเรื่อย นิ้วเรียวในถุงมือสีน้ำตาลเข้มประจำตัวเปิดผ่านเอกสารปึกใหญ่ในมือไปช้าๆ ทว่าบรรยากาศกดดันแปลกๆ กลับแผ่คลุมไปทั่วห้อง




“เอ้อ ที่จริงก็ไม่ใช่กรณีที่เป็นไปไม่ได้นะคะ หากน้องชายของคุณไม่ได้อยู่บนเกาะนี้แล้ว จะเป็นไปได้มั้ย ถ้าในช่วงหลายปีนี้เขาเดินทางออกจากที่นี่ไปแล้ว”




“...”




มันก็เป็นไปได้...ทำไม่เขาถึงได้มั่นใจนักหนาว่าเด็กคนนั้นยังอยู่ที่นี่ ทั้งๆ ที่มันไม่จำเป็นเลย...หรือเพราะส่วนลึกในใจ เขาเชื่อว่าสถานที่ที่หมอนั่นทอดร่างหลับไหลนี้จะฉุดรั้งเด็กคนนั้นไว้ได้...




ดูจากนิสัยรักอิสระของหมอนั่นแล้ว นี่ออกจะเป็นการเชื่อมั่นที่เกินพอดีไปหน่อยอย่างไม่ต้องสงสัย




“ฉันจะออกไปตามหาเอง”




“เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน คุณซาโบคะ!




จะเป็นไปได้ยังไง บนเกาะนี้ มีพวกอิทธิพลมืดที่เฝ้าจับจ้องการเคลื่อนไหวของเขาอยู่เยอะแค่ไหน เขาย่อมรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ ร่างเล็กที่เตรียมจะวิ่งตามไปชะงักเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น สองในกลุ่มคนที่พวกเธอใช้ให้ออกสืบหาเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าคิดไม่ตก




“ขอโทษครับ วันนี้ เราก็หาตัวเด็กคนนั้นไม่เจออีกแล้ว” ชายคนแรกก้มหน้าลงต่ำ




“คนที่เข้าไปสืบหารายชื่อในทะเบียนราษฎร์รายงานว่าไม่พบคนชื่อนี้ เรื่องนี้เป็นไปได้ว่าเด็กคนนั้นจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว หรือมีการเปลี่ยนแปลงชื่อสกุลน่ะครับ”




“สอบถามกับคนในพื้นที่หรือยัง?”




“ผมแยกกันทำงานกับเพื่อนอีกคน เขาดูแลเรื่องนี้ คงจะกลับมาในไม่ช้านี้ครับ”




“เอ่อ เจ้านายครับ” อีกคนที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ มาตลอดเงยขึ้นมองเขาเป็นครั้งแรก




“คือว่า ผมอยู่ในกลุ่มลงพื้นที่ค้นหา คิดว่าจะไปหาเบาะแสเพิ่มเติมบริเวณที่พวกคุณเคยอยู่ แต่ว่าที่นั่น...มันมีป้ายวิญญาณของใครบางคนอยู่น่ะครับ”




ป้ายวิญญาณ? นั่นไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขา หลุมศพของเอสตั้งอยู่ริมชะง่อนผาที่ยื่นออกไปในมหาสมุทรสีฟ้าอ่อน นั่นคือจุดชมวิวที่ดีที่สุดบนหมู่เกาะแห่งนี้ เป็นความตั้งใจของลูฟี่




“ป้ายวิญญาณงั้นเหรอ ฮื่อ จะใช่เรื่องที่คุณเคยเล่าให้ฉันฟังหรือเปล่า โปรโตกัส ดี เอส ใช่มั้ยคะ?” เลขาสาวหันกลับมามองเขา




“ไม่ใช่นะครับ”




เสียงของลูกน้องคนเดิมขัดขึ้น มีทั้งความพิศวงและความลำบากใจปนเปอยู่ในนั้น




“นั่นน่ะ...คือป้ายหลุมศพของ มังกี้ ดี ลูฟี่ ต่างหากล่ะครับ”

 




ณ ภัตราคารหรู ที่เพิ่งสร้างได้ไม่นาน ใจกลางย่านท่องเที่ยวของเกาะ กลุ่มควันสีขาวเจือจางไปในอากาศ ชวนให้บรรยากาศในร้านดูเลือนลางคล้ายภาพลวงตา มือหนาที่สวมประดับแหวนอัญมณีหลากสีชูซิการ์ค้าง ขณะนั่งไขว้ห้างฟังลูกน้องรายงานเหตุการณ์ประจำวัน




“แล้วไง แกกำลังจะบอกฉันว่า ไอ้ ภัยพิบัติสีเพลิงที่ว่านั่นมาถึงที่นี่แล้วงั้นเรอะ”




เขาส่งเสียงเฮอะในลำคอ เมินมองเจ้าลูกน้องไม่ได้เรื่อง ไม่ยี่หระแม้แต่ฉายาที่ถูกปั้นแต่งให้ฟังดูน่ากลัวนั่น




“วงในจากประเทศฝั่งโน้นลือกันว่า มันเดินทางมาถึงที่นี่แล้วครับ” 




“ที่นี่? ถ้ามันจริงแล้วไอ้ตัวเป้งแบบนั้นมีธุระอะไรกับเกาะแสนสวย เงียบสงบนี่เหรอ มาหาอีหนูของมันหรือไง” ร่างสูงกระตุกยิ้มหยันให้ข่าวลือที่ไม่มีมูลนั่น




ใช่ว่าเขาจะไม่รู้จัก ภัยพิบัติสีเพลิง




เจ้าของฉายานี้เคยทำให้วงการการเงินสั่นสะเทือนมาแล้ว คลื่นลูกใหม่ที่เข้ามาเขย่าขวัญคนในวงการจนกระเจิงนั่น มีที่มาที่ไปลึกลับ เคลื่อนไหวฉับไว ถึงกับลือกันว่าไม่กี่วันก็สามารถโค่นล้มองค์กรใต้ดินที่เข้มแข็งลงได้




ไอ้สิ่งที่ฟังดูเกินจริงนั่น มีธุระอะไรกับที่นี่กันแน่...




“จะว่าไปก็น่าแปลกนะครับคุณครอกโคไดล์ กลุ่มของเรามีทั้งเงิน ทั้งอำนาจ แค่กำจัดมันไปซะก็สิ้นเรื่อง ทำไมระดับใหญ่ๆ ของโลกถึงต้องกลัวกะอีแค่คนกลุ่มเดียวด้วย” หนึ่งในบรรดาลูกน้องที่นั่งห้อมล้อมอยู่ร้องถาม




“เจ้าโง่ ที่ถามมาน่ะ ได้ใช้สมองคิดบ้างหรือเปล่า ก็ต้องเพราะพวกมันมีอิทธิพลมืดที่เหนือกว่าน่ะสิ นั่นเป็นคอมมอนเซ้นที่ควรจะรู้ว่าแกต้องไม่เหยียบเท้าใครในวงการ รู้ไว้ซะ! รุ่นพี่ที่นั่งข้างๆ เอ็ดเสียงข่ม




“ก็เพราะเงินไงล่ะ กลุ่มอิทธิพลอยู่ได้ก็เพราะมี เงิน คอยหล่อเลี้ยง ใครที่บงการสิ่งนี้ได้ ก็ย่อมควบคุมพวกเราได้เหมือนกัน นั่นคือหลักสากล”




เขาพูดเนือยๆ พ่นควันซิการ์ออกมาช้าๆ กางแขนทั้งสองข้างพิงพนักโซฟา สายตาคมตวัดมองไปทางเลาจน์บาร์ฝั่งซ้ายของร้านเงียบๆ ก่อนจะถอนสายตากลับมาที่เก่าอีกครั้ง




“บางอย่างที่เงินซื้อไม่ได้ ก็มีอยู่เหมือนกัน”

 





ด้านข้างบาร์ที่เรียงรายไปด้วยขวดเหล้าหลากสี ยังมีโซนเล็กๆ ไว้สำหรับแล่เนื้อปลาดิบอยู่




 มือเรียวจับเนื้อปลาชิ้นงามเอาไว้ ก่อนจะบรรจงแล่ด้วยปลายมีดที่แสนชำนาญ เขาเป่าปากถอนใจ นึกถึงตอนที่เข้ามาทำที่นี่ใหม่ๆ เนื้อปลาโชคร้ายพวกนั้น ไม่เละคามือก็รุ่งริ่งไม่เป็นชิ้นดี แต่วันนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปแล้ว!




“เฮ้ ลูฟี่ วันนี้กลับช้าจังนะ”




เสียงทักที่ไม่เบานักทำเอาสมาธิคนตัวเล็กแตกกระเจิง เจ้าของเสียงคือชายผู้มีผมทรงสัปะรด คนที่ช่วยให้เขาเข้ามาทำงานในร้านนี้ได้นั่นเอง




“ช่วงโกลเด้นวีคเนี่ย มันช่วงกอบโกยเลยนี่นา จะรีบกลับไปทำไมเล่า มัลโก้”




“แต่ร้านใกล้ปิดแล้ว เด็กอย่างแก ควรจะกลับบ้านไปพักผ่อนซะ” ร่างสูงเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ “จะ 4 ทุ่มแล้ว ให้ไปส่งมั้ย?”




“อ่า ไม่ต้อง ฉันเอาจักรยานมา แล้ว ม.6 เนี่ย ไม่เด็กแล้วนะ” เจ้าตัวยืนยันพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง คนถูกแย้งหัวเราะเสียงขรึม ยกมือขึ้นขยี้ผมเจ้าลิงน้อยแบบอดหมั่นเขี้ยวไม่ได้




“เจ้าเด็กบ้า แกพูดกับคนที่แอบรับเด็กอย่างแกเข้ามาทำงานแบบนี้หรือไง หึ?”




“ฮ่าๆๆ ก็นายอยากใจดีเองนี่” เจ้านั่นสะบัดมือเขาทิ้ง ยิ้มชิลๆ พลางหันไปถอดถุงมือทั้งสองข้างออก




“แต่จะกลับแล้วล่ะ”




ร่างเล็กลอบถอนใจใหญ่เงียบๆ ยิ่งเป็นช่วงที่หมอนั่นกลับมาที่นี่ เขายิ่งหวาดระแวง ใครมันจะไปอยากให้ถูกเจอตัวได้ง่ายๆ ล่ะ ถึงจะได้เจอเขาก็นึกไม่ออกอยู่ดี ว่าจะพูดอะไรกับหมอนั่นบ้าง




ก็เคยคิดอยากจะด่า โกรธ หรือพูดจากระแทกกระทั้นใส่อยู่บ้างล่ะ แต่คิดว่าคงไม่มีประโยชน์แล้ว แบบนั้นคงเจ็บกันทั้งคู่ สู้ไม่เจอกันอีกเลยจะดีกว่า




ใช่ ไม่ต้องเจอกันอีกนั่นล่ะ ดีที่สุดแล้ว

 





ความมืดที่โรยตัวไปรอบบริเวณขับให้ลมหนาวที่พัดผ่อน ยิ่งหนาวขึ้นจับใจ เขาถอดหมวกฟางที่สวมติดหลังไว้ใส่กระเป๋าเป้ คลี่หมวกฮู้ดด้านหลังขึ้นคลุมหัวแทน อากาศจะหนาวไปไหน?




“...อา เอาจนได้”




ถึงจะบ่นในใจยังไง ท้ายที่สุด ขาเจ้ากรรมก็พาเขามาถึงสถานที่ในความทรงจำซะได้ ชะง่อนผาที่พี่ๆ และตัวเขาในวัยเด็กชอบมาวิ่งเล่นนี่เอง...




“เป็นบ้าอะไรเนี่ย ชิชิ แต่เอาก็เอา”




เขาถูจมูก วางเป้ จอดจักรยานซ่อนไว้ข้างต้นไม้ใหญ่ ก่อนเดินดุ่มๆ เข้าไปในพงหญ้ารกหนา เส้นทางนั้นอยู่ในสมองแต่แรก ความมืดจึงแทบไม่มีผลกระทบอะไร พอเริ่มคุ้นชิน เสียงคลื่นซัดสาดและแสงจันทร์ก็เข้ามาแทนที่




มือเล็กลูบผิวไม้หนาของต้นไม้ที่ใหญ่และสูงที่สุด ก่อนจะปีนป่ายขึ้นไปนั่งบนกิ่งของมัน ทิวทัศน์ในเวลานี้ถูกย้อมด้วยสีดำของรัตติกาล ทว่ากลับทำให้ใจสงบอย่างน่าประหลาด หนาวก็หนาว มืดก็มืด แต่กลับถูกดึงดูดเข้ามาที่นี่อีกจนได้




รักที่นี่จัง มันเหมือนเขายังมีเอส มีซาโบ ราวกับวันเวลาในอดีตไม่เคยล่วงผ่านไปไหน




ดวงตากลมหลุบมองป้ายวิญญาณที่ทำขึ้นง่ายๆ เบื้องล่างต้นไม้ที่เขานั่งอยู่ บนนั้นสลักชื่อเอส ส่วนอันข้างๆ คือชื่อของเขา ร่างเล็กคลี่ยิ้มเยือนน้อยๆ กับตัวเอง ใช่...นี่ละ ดีแล้ว




แซ่ก...




เสียงขยับไหวของพุ่มไม้ด้านล่าง ฉุดรั้งความคิดที่ล่องลอยไปไกลของเขากลับมา ร่างสูงในเสื้อโค้ทตัวยาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าป้ายหลุมศพนั่น แม้จะเป็นแค่ด้านหลังแต่เขาก็จำได้แทบจะในทันที ฉับพลันนั้น หัวใจกลับเต้นระรัวขึ้นอย่างไม่อาจห้าม




...ซาโบ...




มาทำอะไรที่นี่ รู้เรื่องป้ายหลุมศพตั้งแต่เมื่อไร หมอนี่จะคิดว่าเขาตายไปแล้วมั้ย?




ความคิดมากมายโถมกระหน่ำเข้ามาในชั่วแล่น จนร่างบางหวั่นว่าเสียงหัวใจนี้จะดังไปถึงหูคนๆ นั้น เสี่ยงมาก เขาควรหยุดหายใจหรือหายตัวไปซะ ถ้าซาโบยังประสาทสัมผัสเฉียบคมเหมือนแต่ก่อน อย่างเขาในตอนนี้ ต้องถูกจับได้แน่ๆ ซวยชะมัด ทำไมถึง...




“นายจะทิ้งฉันไปอีกคนเหรอ...”




“...”




เสียงนั้น เบาหวิว เหมือนคนที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มา




แต่ไหนแต่ไร เขาไม่เคยเห็นพี่ชายคนนี้หลั่งน้ำตาต่อหน้ามาก่อน หลักฐานชิ้นใหญ่ที่สุดสมัยเด็ก คงจะเป็นจมูกแดงเรื่อ แบบที่ไม่ใช่เพราะอากาศหนาว สังเกตจากดวงตาที่มีหยาดน้ำรื้นอยู่หน่อยๆ ถึงเจ้าตัวจะชอบอ้างว่าง่วงนอนจนน้ำตาไหลก็เถอะ




หึ ใครทิ้งใครกันแน่...




เขานั่งกอดเข่า ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงเชอะออกมา ทั้งๆ ที่กักเก็บความไม่พอใจเอาไว้จนแทบล้น แต่พอได้มาเห็นพี่คนนี้ทำท่าเศร้า หัวใจดวงน้อยกลับอ่อนยวบเสียนี้ อ่อนหัดชะมัด




พี่ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกนา ความเสียใจน่ะ แค่ตอนที่ได้เห็นป้ายหลุมศพนี้ก็พอ




หลังจากนั้นซาโบคงก็จะลืมเขาได้อย่างจริงจังเสียที การมีตัวตนของใครสักคนคอยหลอกหลอนอยู่ในความทรงจำตลอดเวลา โดยที่จะแตะต้อง หรือสัมผัสก็ไม่ได้นั้น มันก็คือฝันร้ายดีๆ นี่เอง




...เขารับรู้ และเข้าใจได้เสมอมา...




อืม ถึงจะดูแปลกๆ แต่ก็แอบชื่นในใจนิดๆ ที่รู้ว่าหมอนั้นยังมีน้ำตาให้การจากไป (แบบปลอมๆ) ของเขาอยู่บ้างน่ะนะ




“ลูฟี่...” ร่างสูงด้านล่างเอ่ยลอยๆ “ด้านบนนั้นสบายดีมั้ย?”




“...!...”




ตึก...ตึก...




ยอมรับว่าตกใจมากจริงๆ หมอนั่นพูดกับเขา หรือพูดกับป้ายหลุมศพน่ะ??




จะเป็นไปได้ยังไง รู้ตัวแล้วงั้นเหรอ ไม่น่าใช่? ป้ายวิญญาณนั่นน่าจะทำให้พี่เชื่อไปแล้ว เลยพูดลอยๆ เฉยๆ เขาพยายามสงบใจให้เลิกงุนงงหวั่นไหว ยากจัง ความจะแตกว่าเขาอยู่บนต้นไม้นี่ก็เพราะตัวเขาเองนี่ละ!




“ลงมาหากันหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันมีเรื่องจะพูดกับนายตั้งเยอะแยะ”




@!#$ บ้าไปแล้ว เจ้าพี่บ้า พูดคนเดียวก็เป็น คิดว่าเขาจะหลงกลเรอะ




ร่างเล็กสูดลมหายใจเข้าลึก ยึดฐานที่มั่นเอาไว้แน่น ให้ตายก็ไม่ขยับหรอกน่า อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก




พลั่ก!




“...!...”




รวดเร็วเกินกว่าจะทันรู้ตัว แรงกระแทกที่ส่งผ่าน ทำเอาลำต้นหนาของต้นไม้ใหญ่สั่นไหวรุนแรง เพราะนั่งอยู่บนตำแหน่งที่หมิ่นเหม่อยู่แล้ว แม้จะยึดกิ่งไว้แน่นแค่ไหน ท้ายที่สุดก็ร่วงลงมากองบนพื้นจนได้




“อุ๊ก...”




นี่คือการละเล่นแบบที่เขาและพวกพี่ๆ เคยชิน แต่จู่ๆ ก็เล่นแบบนี้...เกินไปแล้วนะ เจ้าบ้านี่




ดวงหน้าเล็กเงยขึ้นมองคนตรงหน้า เพราะความมืดจึงเห็นเพียงเสี้ยวหน้าที่สะท้อนแสงจันทร์เท่านั้น เขาสูดหายใจหนาวเหน็บ ขยับข้อมือที่ถูกกักไว้กับพื้น เพราะรู้ว่าหมดทางหนี จึงได้แต่จ้องกลับไปเท่านั้น




จมูกโด่งเป็นสัน เส้นผมสีอ่อนหยักโศกนิดๆ และดวงตาเรียวตรงหน้า เขาไม่อาจละสายตาไปได้ สิ่งที่จะต้องพูดก็ลืมไปจนหมด ซาโบ พี่...แตกต่างไปจากความทรงจำของเขาไม่น้อย




“อยู่ๆ ก็จับวิญญาณได้หนึ่งดวงแล้ว”




คนตรงหน้าหัวเราะเบาๆ พลางยกมือขึ้นเกลี่ยเส้นผมบนหน้าผากมน นิ้วเรียวไล้ไปตามรอยแผลเป็นเล็กใต้ตาขวา แทบจะมองเห็นความถวิลหาที่ส่งผ่านมาทางสายตานั้น จู่ๆ ใบหน้าเขาก็เห่อร้อน ใกล้เกินไป ชิดจนรู้สึกอุ่นไปทั้งตัวแล้ว




อ้อมแขนของอีกฝ่ายรัดแน่นขึ้น ราวกับรู้ว่าเขานึกจะผละจาก “ไม่ต้องอธิบายอะไรก็ได้” ร่างสูงซบใบหน้าลงข้างแก้มเขา กระซิบเสียงแผ่ว





“ขออยู่แบบนี้อีกซักพักนะ ลูฟี่”    












อัพเสร็จตอนตี 1 กว่าๆ พอดี เช้านี้เราต้องไปถ่ายรูปรับปริญญาแล้วค่ะ อุๆ

พี่ชาย น้องชายได้เจอกันแล้ว ต่อไปจะเป็นยังไง ฟี่จะยอมยกโทษให้พี่ซาโบมั้ย ไว้มาต่อตอนหน้าค่าา

ขอบคุณทุกคอมเม้นและยอดวิวนะคะ 

ขออภัยที่ตอบเม้นทุกคนไมไ่ด้นะค่ะ แต่อ่านทุกเม้นจริงๆ ขอบคุณมากค่าา 




© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #2719 986290 (@986290) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:57
    อยากให้อ่านเเล้วฟังเพลงงานเต้นรำในคืนพระจันทร์เต็มดวงมากเพราะมากเลย
    #2719
    1
    • #2719-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 10)
      24 มีนาคม 2561 / 04:04
      แวบไปฟังมาแล้ว เพราะมากๆ ค่ะ ^^
      #2719-1
  2. #2540 Anasia_104 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:12
    โอ๊ยยยยยยยยย เจอกันแล้ววววว เขาเจอกันแล้วค่าาาาาาาา ดีจัยยยยยยยย //ทุบหลังไรท์// ลูจังไม่คิดจะด่าว่าสินะ? สินะ? งั้นขุ่นพี่ก็ขอโทษแล้วก็รีบอธิบายให้น้องน้อยเข้าใจซะนะคะ! ไม่งั้นเซียจะเป็นอีกคนที่จะตบกะโหลกพี่ค่ะ! .....ล้อเล่นค่ะพี่ 55555 เซียไม่กล้าหรอก ถ้าทำเดี๋ยวโดนฟี่น้อยโกรธเอา -3-

    ว่าแต่ป๋าครอกคะ ไอที่ว่าบางอย่างที่เงินซื้อไม่ได้นี่... หมายถึงลูจังรึเปล่าคะ? //กระตุกยิ้ม// แหมๆ ไม่ได้นะคะ นั่นน่ะ ของพี่ซาโบเขาแหละค่ะ ฮุๆๆๆ //ทำท่าเลียนแบบโรบินจัง
    #2540
    1
    • #2540-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 10)
      20 มิถุนายน 2560 / 19:33
      อ่อก โดนทุบหลัง?? พี่ชายต้องรีบง้อด่วนเนาะ ในที่สุดเค้าก็ได้เจอกันค่ะะ ^^
      #2540-1
  3. #2415 Nabidmon (@digitalword) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:00
    แอบสะใจตอนพี่โบ้เห็นป้ายวิญญาณฟี่แหะ 5555
    แต่พี่โบ้จับไต๋ทัน หึหึหึ
    เหย.....
    แหม่....... ยิ่งอ่านตอนนี้ยิ่งไม่อยากให้อภัยพี่โบ้ง่ะ
    ความจริงนายก็อยู่ดูแลฟี่ที่นี่ได้นะ............ ;w;''
    ไม่งั้นฟี่คงไม่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำขนาดนี้
    แต่ต้องยอมรับแหละว่าพี่โบ้ไปเรียนต่อแล้วได้ดีกว่า
    น่าจะมีทั้งเงินและอำนาจเลย พร้อมมาอุ้มฟี่ไปเป็นเจ้าสาวได้ทุกเมื่อ กร๊าก~
    นายกลับมาแล้วนินายโบ้ รีบๆ ยิงศรใส่หัวใจฟี่แล้วขุนน้องดีๆ ทดแทนที่นายหายไปเดี๋ยวนี้เลยนะ
    #2415
    1
    • #2415-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 10)
      14 มีนาคม 2560 / 23:04
      ป้านวิญญาณนี้ฟี่ทำไว้ข้างๆ เอส เพราะคิดว่าตัวเองอาจจะอยู่ได้ไม่นาน และถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงจะขอให้ใครสักคนช่วยพาตัวเองมาฝังไว้ที่นี่ ;v;

      ส่วนพี่โบ้ มันมีเหตุผลลึกๆ พี่แกเลยไม่ได้มาหาน้อง ใครที่อ่านช่วงนี้ บอกให้เปลี่ยนพระเอกกันทั้งนั้นเลยค่ะ เพราะยังแต่งไปไม่ถึงเฉลย 55
      #2415-1
  4. #2378 Yeti456 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:45
    เล่นตัวต่อไปนะลูคุง(อยากเห็นชาโบง้ออ่ะ คริๆๆ)
    #2378
    0
  5. #2206 real____pbs (@babyll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 18:00
    ลูฟี่อย่าเพิ่งใจอ่อนนน เราต้องเล่นตัวนิดๆ นะลูก
    #2206
    0
  6. #1817 Beelatte (@beelatte) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 00:08
    ตอนแรกเห็นคำว่าเปลี่ยนนามสกุล มโนไปไกล เปลี่ยนเป็นทราฟาลก้าอะไรงี้แล้วเปล่าคะ -..-
    พวกเสี่ย ๆ เองก็มีส่วนร่วมกับเขาด้วย และสุดท้ายตกใจไปพร้อมกับหนูฟี่ตอนพี่โบ้ทัก 555555
    เห็นพี่โบ้รู้สึกผิดแบบนี้ใจอ่อนค่ะ แต่ทิ้งหนูฟี่ไปได้ไงห๊าาาา //กลับไปอ่านต่อ
     
    ปล. เห็นทรงผมสัปปะรดตอนแรกดันไปนึกถึงมุคุโร่ในรีบอร์นแทนที่จะเป็นมัลโก้ค่ะ ฮาาา
    #1817
    0
  7. #600 POYZ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 15:54
    เจ็บนิ้วยังไงเราก็ต้องเม้นต์แล้ว ณ จุด ๆ นี้ โอ๊ยยยยยยยยยยย พ่อคู๊ณณณณณณณณณณณณ



    น่ารักเกินไปแล้วนะ เล่นแบบนี้ลูฟี่เขาตกใจนะคะโอ้ปป้า
    #600
    1
    • #600-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 10)
      18 เมษายน 2559 / 17:43
      เง้ออ ถนอมนิ้วไว้สักหน่อยนะคะ ;v; แต่ยังไงก็ขอบคุณมากค่ะะ

      โอปป้าขี้เเกล้ง สุดท้ายโดนฟี่งอนไปเลย 555
      #600-1
  8. #468 Pikoon (@pikoon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 11:37
    ในที่สุด อ๊ากกกก แล้วลูฟี่ค่ะอย่าปปากไม่ตรงกับใจมากเลยมันเจ็บปวกกว่าการเฝ้ารออีกนะ
    #468
    0
  9. #411 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 18:12
    เจอกันแล้ววววว เจอกันจนได้!!
    นี่ลุ้นตัวแทบบิดว่าจะได้เจอกันไหม แอบกลัวว่าฟี่จะหลอกสำเร็จ
    แล้วซาโบจะเชื่อ อะไรทำนองนี้

    ข้างมาก อ่านต่อเลยดีกว่า
    อดใจไม่ไหว
    ขอบคุณไรท์มากคะ !!!
    แต่งอีกๆั
    #411
    0
  10. #323 Smile...^^ (@secret-of-star) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:56
    กำลังจะสะใจ (เราสายSสินะ...) ที่ไอขุ่นพี่ร้องไห้ (หายไปเองช่วยไม่ได้!!!!!!) พออ้อนกอดใส่เท่านั่นล่ะ...ขุ่นพี่มาเรียบๆแต่ฟาดแทงเรียบทะลุใจ #ลืมโทราโอะเลยทีเดียว
    #323
    0
  11. #317 sec_chan (@secchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:43
    ตอนแรกก็ว่าสมน้ำหน้าซาโบ แต่พอซาโบอ้อนน้อง เราก็ใจละลาย
    #317
    0
  12. #280 zmbyun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:59
    เจอกันแล้วววววววว ><
    #280
    0
  13. #235 kiyama lumina (@kiyamalumina12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 22:33
    อัพเถอะค่ะ คู่นี้หาอ่านอยากมาก T^T
    #235
    0
  14. #231 Katty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 01:51
    ขอร้องล่ะค่ะไรเตอ หลายวันแล้วนะ กลับมาต่อเถอะ อย่าใจร้ายทอดทิ้งกันไปเลย พลีสสสสสส~

    เปนคู่ที่หาอ่านยากมากด้วย ชอบสุดๆ TT
    #231
    0
  15. #229 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 12:24
    ในที่สุดก็ได้เจอกันT^T ตอนแรกเราก็กะจะใจแข็งกะคุณพี่แล้วนะ อยากจะโกรธที่ทอดทิ้งลูฟี่ให้อยู่คนเดียวมาตั้งนาน แต่มาถึงฉากที่ซาโบ้ยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพและทำท่าเหมือนผ่านการร้องไห้มาแล้ว ทำไมใจเราชักจะใจอ่อนตามลูฟี่แล้วเนี่ย >< ไม่ๆ ใจแข็งไว้ลูฟี่ (บอกตัวเองด้วย) อย่าเพิ่งยอมให้อภัยง่ายๆ น้า คุณพี่ต้องอธิบายมาว่ามีเหตุผลไรที่ทิ้งฟี่น้อย และทำทุกอย่างเพื่อง้อฟี่น้อยด้วย เราจึงจะให้อภัยและกลับมาเชียร์คุณพี่เหมือนเดิม

    ปล. ขอแสดงความยินดีด้วยนะจ๊ะยูน^^ วันที่รอคอย ^0^
    #229
    0
  16. #228 inlove_Yaoi (@inlove_poo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 22:11
    No Comment   55555+

    รอตอนต่อไปจ้า
    #228
    0
  17. #227 ~.oOBaM...bAmOo.~ (@mybleach) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 20:26
    โอ๊ยๆๆๆคุณพี่ชายยยยย
    ชอบค่าาา แอบเสียดายเอส แงงงง
    #227
    0
  18. #226 BlackIceDay (@BlackIceDay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 19:36
    บทนี้ต้องปรบมือรัวๆ ให้แก่ซาโบที่ได้ออกฉากซะที (หลังโดนมือรองแย่งบทไปเสียนาน)
    ก๊ากกกก!! ขำอะ...ฟี่น้อยโดนจับได้ได้ไงเนี่ย... (อ่านไปลุ้นไป)
    พอโบ้โผล่มาแบบนี้เราก็แอบใจอ่อน(?)ตามไปเลยนะเนี่ย 
    บทนี้เหมือนเฮียจะทำคะแนนตีตื้นขึ้นมาเป็นพระเอกได้อีกครั้ง(?) (ไม่เซ่! ...รอให้ฟี่น้อยยกโทษให้ก่อนละกัน)
    รอลุ้นกันต่อไปว่าฟี่น้อยจะยกโทษให้ง่ายๆ หรือไม่ (รอดูว่าซาโบทำผิดอะไรด้วย XD)
    ปล. รูปซาโบด้านบนหล่อมาก รู้สึกได้ถึงรัศมีพระเอกแบดบอย 555+
    #226
    0
  19. #225 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 19:15
    โดนจับได้ซะแล้วแอบหวานท่ามกลางลมหนาว แต่ท่าทางจะต้องเคลียร์กันยาว
    #225
    0
  20. #224 sakurakuro (@sakurakuro) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 11:08
    รอๆ ซาโบเเกนี้นะเเกล้งลูฟี่หรอ
    #224
    0
  21. #223 Infawif (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 09:13
    พี่ชายหล่อม้วกกกกก ฟี่สเน่ห์เเรงไม่เบานะคะะ มีชายหนุ่มหน้าตาดีหมายปองอ้ายยย รออ่านต่อน่อ
    #223
    0
  22. #222 NIGHTMARE. (@belphegor_04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 08:38
    พี่น้องงเจอกานแล้วว แต่ยังไงๆ ซาโบเขาก็น่าเห็นใจแหะ._./// ไม่ๆเราอยู่ฝั่งฟี่!!(?)
    #222
    0
  23. #221 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 07:50
    โกรธไม่โกรธไงดีละลูฟี่ แต่ท่าทางฟี่อาจมีคนหมายตาอยู่ไม่น้อยรึเปล่าน้าาา
    #221
    0
  24. #220 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 02:37
    เป็นเราก็ยังไม่ยกโทษให้อ่ะ
    #220
    0
  25. #219 Lafleteria (@lookkud) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 01:58
    พี่น้องเจอกันแล้วว >///<
    #219
    0