[ONE PIECE] All Luffy project 2 !

  • 100% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 65,194 Views

  • 2,740 Comments

  • 1,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    591

    Overall
    65,194

ตอนที่ 12 : [Sabo x Luffy] Super trouper [5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    17 ก.พ. 59












Super trouper [5]





























ฉันไม่พูดเรื่องนี้ซ้ำอีกแล้ว เธอจะไม่ได้รู้อะไรจากฉันแม้แต่ประโยคเดียว




เสียงหวานนั้นเย็นชายิ่งกว่าสายฝนในเดือนหก เขายังคงก้มหน้านิ่งจ้องมองพื้นด้วยแววตาร้อนรน




จากวันนั้นจนถึงวันนี้เพราะทิฐิเลยไม่ยอมปริปาก น่าสลดใจที่พี่เองก็ไม่เคยเอ่ยถึงกำหนดการเดินทางให้ฟังสักครั้ง แต่เวลานี้มันไม่สำคัญแล้ว เขายอมแลกทุกอย่างเพื่อให้ทันได้เห็นหน้าพี่อีกครั้ง




ขอร้องล่ะ ฉันอยากพบเขาจริงๆ




นัยน์ตากลมสุกใสที่ปรายมองมานั้นมีทั้งแววแห่งความรำคาญและความรังเกียจ เธอหลุบสายตามองน้องชายของซาโบ ร่างเล็กนั้นไม่ไหวติง โค้งกายก้มนิ่งมาพักใหญ่แล้ว คนใจเย็นยังคงกอดอกชั่งใจเงียบๆ




จะดีเหรอ ที่เป็นฝ่ายหลบหน้าเอง แต่ตอนนี้จะวิ่งไปหาเขาน่ะ มันดูน่าหัวเราะอยู่นะ?




 ‘…’                          




ยังไง ฉันก็อยากจะบอกลาเขา




อยากขอโทษที่ทำมึนตึง หรือเมินเฉยกับพี่ไป เขาไม่ได้ตั้งใจ เขาก็แค่โกรธ ที่ซาโบไม่เคยแสดงความรู้สึกว่าไม่อยากไปจากเขาออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว มันคือระดับความยึดติดอันไร้เหตุผลของเด็กคนหนึ่ง




วันที่พี่จากไป ถึงมันจะเศร้าแค่ไหน ก็ขอให้เขาได้บอกลาด้วยรอยยิ้มเถอะ




...ก็ได้ เธอคนนั้นยินยอมในที่สุด




เห็นแก่ที่เธอสำนึกว่าตัวเองผิด ฉันจะบอกให้ก็ได้ สถานที่ก็คือ...

 





“ลูฟี่ ได้ยินที่พูดหรือเปล่าน่ะ?”




นามิ เพื่อนสาวในชุดพนักงานเสิร์ฟเท้าสะเอวก้มมองเพื่อนที่ทอดสายตามองซูชิในมือมาพักใหญ่




“เหม่อเหรอ นี่แน่ะ พ่อจอมเหม่อ” เด็กสาวยกนิ้วเรียวดีดใส่เพื่อนไปหนึ่งเพี๊ยะ เจ้าตัวจุ๊ปาก ลูบหน้าผากแก้เก้อ พลางหัวเราะเบาๆ




“นายง่วงหรือเปล่า ง่วงก็พลัดเวรไปพักซะ จะทำงานเอาโล่ห์หรือไงห๊ะ” เธอชักหัวคิ้วมองเพื่อน ทุกวันนี้ยังสงสัยว่าตานี่ไปหาเวลาที่ไหนมานอนกันแน่ ไม่นับที่แอบหลับในคาบเรียนชั่วโมงละนิดหน่อยน่ะนะ




“ไม่ได้ง่วงสักหน่อย ก็แค่คิดอะไรเพลินๆ เฉยๆ”




เขาปฏิเสธ จรดสายตากลับไปที่ซูชิตรงหน้าอีกครั้ง อาหารญี่ปุ่นนี่เป็นที่นิยมเกินคาด ทำเท่าไร ก็โดนยกไปเสิร์ฟจนหมด รู้สึกเหมือนมือจะล้าไปนิดหน่อย ร่างเล็กหยุดมีด ถอนใจเงียบงัน รู้สึกถึงความปวดได้เป็นพักๆ แต่ก็เท่านั้น เขาชาชินซะแล้ว




เกลียดเวลาที่ตัวเองหยุดและคิดฟุ้งซ่านชะมัด แต่แรกก็ไม่ใช่คนชอบคิดอยู่แล้ว ทำไมตอนนี้ถึงฝืนให้หยุดไม่ได้นะ เขารู้สาเหตุที่ตัวเองเปลี่ยนไปจากเดิมดี แต่ยิ่งหลีกหนีก็ยิ่งได้เจอ มือเล็กเลื่อนขึ้นไปแตะเบาๆ ที่รอยแดงอ่อนจางบนต้นคอระหง กระชับคอเสื้อให้บังเอาไว้โดยอัติโนมัติแม้จะเลือนลางไปมากแล้วก็ตาม




รอยจูบที่พิถีพีถันแบบนี้ ไม่ควรจะเกิดขึ้นแต่แรกแล้ว เจ้าพี่บ้านั่น...




“มาอยู่ในที่แบบนี้เอง ลูฟี่คุง”




เสียงหวานที่ร้องทักเกือบจะทำให้เขาสะดุ้ง ลูฟี่เหลียวกลับไปตามเสียงเรียก ผู้หญิงตรงหน้าอยู่ในชุดดเดรสสีน้ำตาลเข้ม ผมยาวดัดเป็นลอนห้อยระย้ารับกับรูปหน้าเรียวสวย เขางุนงงในนาทีแรกก่อนจะระลึกได้ ทันทีที่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ




“คุณ...”




“เธอเกือบจะลืมฉันไปแล้ว เด็กอย่างเธอนี่น้า” เธอเริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะคิก




ไม่ได้เจอหน้ากันมาเกือบสิบปี ถึงความจำดีแค่ไหน คงต้องมีนึกกันบ้าง โดยเฉพาะอย่างเขา ถ้าไม่ได้ฝังลึกในความทรงจำจริงๆ คงไม่มีทางจำได้แน่ๆ




...แฟนของซาโบคนนั้น...




“...มาทำอะไรที่นี่?” เขาถามเสียงกระซิบ ท่ามกลางความอื้ออึงของเสียงในบรรยากาศ เขาจ้องมองเธอเหมือนสิ่งแปลกปลอม เธอหายไปนานมาก ครั้งสุดท้ายที่ได้พบคือเช้าวันฝนพรำนั้น วันที่พี่จากเกาะนี้ไป




“วันนั้นเธอไม่ได้เจอเขาใช่มั้ย นั่นเป็นสิ่งที่ค้างคาในใจฉันมาตลอด” หญิงสาวแสร้งยิ้มหวาน




“มันไม่สำคัญแล้วละ” เขาจ้องตอบ




“นั่นล่ะ คือคำตอบ”




เธอพราวยิ้มให้ เขารู้มาตลอดว่าเธอเป็นคนฉลาด เป็นคนที่แนะนำทุนเรียนต่อให้พี่ ในตอนนั้นพ่อของเธอเป็นเศรษฐีเพียงคนเดียวบนเกาะ สาเหตุที่เธอหายไปคงจะเป็นการย้ายออกไปอยู่ในที่ๆ เจริญกว่า เธอไม่เคยชอบเกาะนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว




“ถ้าเมื่อสองวันก่อนไม่ได้มีคนมาถามหาเธอ ฉันเองก็คงจะลืมเรื่องของเธอไปแล้วเหมือนกัน” หญิงสาวคนนั้นก้าวเข้ามายืนที่หน้าซูชิบาร์ จ้องมองร่างเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า




“เขาก็ไม่ได้กลับมาหาคุณเหมือนกัน เท่านี้ใช่มั้ยที่อยากจะพูด” เขาฝืนยิ้ม นึกไม่ออกว่าควรจะพูดอะไรเพิ่มเติมไปมากกว่านี้




“ฉันแค่อยากมาดู เด็กคนนั้น ที่เขาทิ้งไป” เสียงเธอสะบัด ดูเหมือนคำพูดของเขาจะเสียดแทงใจเธอไม่น้อย “และอีกเรื่องที่อยากจะให้เธอรู้ไว้”




“ไม่จำเป็น ผมไม่...”




“วันนั้นที่เขาไปจากเกาะนี้ ท่าเรือที่เขาไปคือท่าเรือฝั่งตะวันออก”




“...”




“ฉันเกลียด ที่เขาเอาแต่ใส่ใจเธอ ให้ความสำคัญกับภาระที่ไม่ใช่ของตัวเองมาตั้งแต่แรก ซาโบไม่ควรจะต้องมาติดอยู่กับเด็กพรรค์นั้นเลย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทุ่มเทไป นั่นก็เพื่อจะหาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้เธอ ไม่ใช่ฉัน ที่รักเขาจนหมดใจ”




เธอพูดอะไร...เสียงของเธอคนนั้น เหมือนดังมาจากที่ๆ ไกลมาก มากจนเขาแทบฟังไม่รู้เรื่อง




“ดังนั้น ฉันจึงโกหก การที่พวกเธอพี่น้องจะไม่ได้เจอกันอีกเลยนั้น คงจะเป็นเรื่องที่สะใจฉันที่สุดแล้ว”




เสียงหวานหัวเราะเย็นๆ พลัดพรากจากกันไปก็ดีแล้ว ไฟในใจเธอคงจะสงบลงได้ ยามเห็นหน้าเด็กคนนี้ตอนที่ได้รับรู้ความจริง




“สะใจที่สุดแล้วสินะ”




ซ่า!




มือเล็กกำแก้วไวน์ไว้แน่น ตอนที่สาดมันใส่ใบหน้าหวาน ดวงตาคมที่บรรจงกรีดอายไลเนอร์มาอย่างดี หรี่มองหญิงสาวตรงนั้นด้วยแววตาดุดัน




“ถ้าหมดธุระแล้ว ก็เชิญออกจากร้านไปได้เลย” นามิเท้าสะเอวมองหญิงสาวตรงหน้า แต่งตัวก็ดี หน้าตาก็ไม่เลวแต่ทำไมใจทรามเหมือนกาแบบนี้นะ เรื่องที่พูดนั้น เธอได้ยินมาตั้งแต่แรกแล้ว




“หึ เธอจะรับผิดชอบการกระทำแบบนี้ยังไง?” เธอแค่นยิ้ม




“เธอเป็นสมาชิกเมมเบอร์ของร้านหรือเปล่า ถ้าไม่ใช่ก็อย่ามาเบ่งแถวนี้ หรือถ้าใช่ ฉันก็ไม่แคร์อยู่ดี” เพื่อนสาวผมส้มขู่ฟ่อใส่ศัตรูของเพื่อน




“ไม่เชิญเป็นครั้งที่สองหรอกนะ ออกไปได้แล้ว ไปซิ”




ร่างบางชี้นิ้วไปทางประตู หมิ่นมองยัยผู้หญิงใจร้ายนั่นสะบัดกายออกจากร้านไปทั้งๆ ที่ยังเจ็บใจ ก่อนจะเหลียวกลับมาหาเพื่อนที่เงียบไปตั้งแต่เมื่อกี้




“ลูฟี่ นายโอเคนะ?”




“นามิ ไม่เห็นจำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเลย เธอจะแย่เอานะ” คนตัวเล็กมองเพื่อนแบบอดห่วงไม่ได้ ถ้ามัลโก้รู้เข้า คงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่




“ฉันไม่ลงมือลงไม้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ผู้หญิงอะไร เลวอย่างกะผีร้าย” เรื่องมันจะยังไงก็ช่าง แต่ไอ้การอยากจะพรากพี่พรากน้องคนอื่นน่ะ มันชั่วช้าที่สุด




“เรื่องพี่ชายที่พูดกันนี่คือคนเดียวกับที่นายเล่าให้พวกฉันกับโทราโอะฟังใช่มั้ย?”




“อืม” เสียงตอบเลื่อนลอยอีกครั้ง เธอหลุบสายตามองเพื่อนอย่างอดห่วงไม่ได้ แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นรอยยิ้มบางๆ




“บางทีเรื่องวันนี้มันอาจจะไม่เลวร้ายที่สุดก็ได้”




............................................................................................................ต่อค่ะ





อย่างน้อยก็ได้รู้ความจริงบางอย่าง แม้มันจะลบล้างความจริงที่เขาทำเมินพี่ หรือที่พี่ไม่ยอมปริปากบอกอะไรเขาสักอย่างไม่ได้ก็เถอะ




“ไม่เลวร้ายงั้นเหรอ จริงสิ ยัยนั่นบอกว่าตัวเองโกหกนายใช่มั้ย จริงๆ แล้วเรื่องระหว่างนายกับพี่คือความเข้าใจผิดงั้นสินะ?” นามิกอดอกเลิกคิ้วถาม เธอไม่รู้หรอกว่าลูฟี่กับพี่ชายเคยมีเรื่องอะไรกันมาก่อน เอาจริงๆ เธอเพิ่งจะรู้เมื่อไม่กี่วันมานี้ด้วยซ้ำ ว่าเขามีพี่ชาย




“ใช่” เขาก้มหน้าตอบ เข้าใจผิด แต่พี่ก็ไม่ได้กลับมาที่นี่ 10 ปีจริง มือเล็กเผลอกำเข้าหากันแน่นขึ้น ไม่มีข่าวคราว หายไปอย่างไร้ร่องรอย มันเป็นเวลานานพอที่จะทำให้เชื่อว่า ใครคนหนึ่งได้ตายไปจากใจแล้ว  




“ขอโทษนะคะ เอ่อ คือ พอจะมีเวลาให้ฉันสักครู่มั้ยคะ?”




เสียงเบาหวิวของใครบางคนแทรกขึ้นกลางวงอย่างแสนลังเล เขาเหลียวมองหญิงสาวคนนั้น พลันเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เธอก็คือคนที่เขาเพิ่งได้เจอเมื่อไม่นานนี่เอง






 

“ขอโทษจริงๆ ที่ต้องรบกวนเวลาของลูฟี่คุงนะคะ” หญิงสาวที่นั่งเคียงข้างกันบนเบาะเอ่ยตะกุกตะกัก เขานิ่งมองทิวทัศน์นอกตัวรถเงียบๆ พลางยิ้มกับตัวเอง พึมพำตอบไป




“ไม่เป็นไรหรอกครับ ได้เวลาเลิกงานแล้วด้วย”




“คือว่า เรื่องเมื่อเช้านี้ ที่คุณเห็นน่ะ มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ”




เขายิ้มรับ เกือบหลุดหัวเราะออกไปแล้ว สังเกตจากท่าที เธอดูร้อนรนและเป็นห่วงความรู้สึกของเขามากเกินไป ช่างเป็นพี่สาวที่น่ารักจริงๆ จะว่าไปก็ดีกว่าแฟนเก่าคนนั้นหลายขุมละนะ




“ทีแรกฉันคิดว่าเรื่องนี้น่ะ ควรจะเป็นคุณซาโบพูดกับลูฟี่คุงเองแท้ๆ แต่ว่านะคะ...” เธอหยุดพลางเหลือบมองเขาด้วยดวงตากลมโตทอประกายกล้า




“บางทีคนที่เข้มแข็งยิ่งกว่าใครคนนั้นคงจะทนรับกับความรู้สึกผิดระดับนั้นไม่ไหว”




“คุณโคอาล่าพูดถูกนะครับ” เขาตัดบทเสียงเรียบ “คนที่พูดเรื่องนี้น่ะ ควรจะเป็นพี่จริงๆ นั่นละ”




เขารู้ว่าคนอย่างพี่เองก็คิดเช่นนั้น เรื่องบางเรื่องไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะมาพูดให้ฟังแทนกันได้ เลขาสาวนิ่งมองใบหน้าด้านข้างที่ขาวกระจ่างดุจกระเบื้องเคลือบของอีกฝ่าย พลางหัวเราะแก้เก้อเบาๆ




“เกือบจะเสียมรรยาทไปแล้วสินะคะ เป็นเรื่องระหว่างคุณสองคนแท้ๆ” เธอเงยหน้ามองเพดานรถ ค่อยๆ ระบายลมหายใจออกมายาวเหยียด




“ฉันแค่อยากจะขอโอกาสเกริ่นสั้นๆ สักนิด เรื่องที่คนๆ นั้นไม่เคยกลับมาที่นี่เลยตลอด 10 ปีนี้ เรื่องนั้นน่ะ...”




เขาเกือบจะเอ่ยปากค้านออกไปแล้ว แต่กลับเป็นเธอคนนั้นที่หุบปากเงียบสนิทไปโดยฉับพลัน ดวงตาสีน้ำตาลไหม้จ้องเขม็งไปที่กระจกมองหลังของรถ เอ่ยเสียงเฉียบกับคนขับรถด้านหน้า




“สองไม่สิ น่าจะสามคัน”




โคอาล่าเชิดตัวนั่งนิ่งราวกับไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติ บนใบหน้าฉายแววดุดัน “ถ้าเป็นพวกบนเกาะนี้คงจะดี แต่ถ้าเป็นอีกกลุ่มที่ตามรอยเรามาล่ะก็...”




“เกรงว่าจะเป็นอย่างหลังครับ” คนขับหนุ่มตอบ




“ใกล้ถึงแล้ว เหยียบให้มิดไปเลย !




ไม่ต้องรอให้เธอสั่ง ชายหนุ่มคนนั้นเหยียบคันเร่งจนมิด พารถคันหรูทะยานขึ้นเนินสูงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว แรงกระแทกมีน้อยมากสมเป็นรถนำเข้าจากฝั่งยุโรป แต่ตัวเขาก็ยังกระเด้งกระดอนไปมา กระจกมองหลังส่องสะท้อนแสงจากไฟหน้ารถที่ตามมาติดๆ เขาปิดปากไอ รู้สึกจุกในอกนิดๆ ก่อนจะกระเด็นหวือไปเบียดโคอาล่าตอนที่รถเลี้ยวโค้งกระทันหัน




สถานการณ์แบบนี้คืออะไร เราหนีอะไร และใครไล่ล่าเรากันแน่??




“นี่มันเรื่องอะไร...!...




“เกือบจะถึงโซนปลอดภัยแล้ว คุณลูฟี่ ก้มต่ำไว้ค่ะ” เธอกำชับปืนพกสั้นในมือ อีกข้างกดตัวเขาให้ก้มลงทันที




เสียงกระสุนที่บินแหวกอากาศตรงมาสองนัดทำเอาตัวเขาแข็งค้าง มือเท้าเย็นวูบ เสียงดังกึกก้องสะท้อนไปมาในหู เลขาสาวเปิดกระจกรถ ยื่นแขนยิงโป้งออกไปสามนัด กระสุนถากกันชนของรถไป เธอสบถคำโต พลาดเป้าไปหน่อย เกือบยิงถูกล้อแล้วแท้ๆ !




“เปิดช่องเพดานรถซิ ฉันจะขึ้นไปสวนกับมันเอง คุณลูฟี่ค่ะ ช่วยลงไปหมอบที่ด้านล่างด้วยค่ะ!




ทันทีที่เปิดประตู ร่างเล็กปราดเปรียวก็ปีนขึ้นไปเกินครึ่งตัวพร้อมลูกกระสุนบรรจุเต็มแม็ก ดวงตากลมหรี่มองฝ่าสายลมไปด้านหลัง ฝ่ายตรงข้ามแน่นิ่งไป 1 คน เหลือแค่คนขับกับอีกหนึ่งที่ยิงสวนมา มากันสามคันจริงเสียด้วย กล้ามาก พวกมันคงคิดว่าในรถคือคุณซาโบ้เลยกะจะดับเครื่องชนกันตรงนี้แน่ๆ




จะบ้าตาย ถ้าคนที่อุตส่าห์บากหน้าไปพามาด้วยตอนนี้มีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดละก็ คนซวยมันทางนี้นะยะ!




“แบบนี้มันลำบากรู้มั้ย ไอ้พวกไร้หัวคิดนี่ !




หญิงสาวกัดฟันยิงรัวไปที่ล้ออีกครั้ง กำจัดคนไม่ใช่เรื่องยาก แต่สลัดให้หลุดก่อนจับตัวมาเค้นถามเป็นวิธีการที่ชาญฉลาดกว่า ระดับที่ถึงกับตามขึ้นเกาะนี้มาได้นั้น น่าจะมีสายข่าวที่ใหญ่โตไม่เบาทีเดียว




“คุณลูฟี่ ทนอีกนิดนะคะ คุณลูฟี่??” ลมหายใจเลขาสาวสะดุดไป เมื่อหันไปเห็นน้องชายของเจ้านายนั่งพิงพนัก หายใจรวยรินอยู่ข้างๆ




หน้ามืด วิงเวียน เครียด?? เป็นอะไรกันแน่ เธอแตกตื่นใจถึงขีดสุด คำๆ เดียวที่เอ่ยออกมาได้คือ “แข็งใจไว้ค่ะ!




“คุณโคอาล่าครับ ข้างหน้ามีรถครับ!




เธอเงยหน้ามองรถที่วิ่งสวนมาอย่างเชื่องช้าด้วยดวงตาที่นิ่งสนิท มองข้ามความหวาดหวั่นพะว้าพะวังทั้งหลายตะโกนสั่งทันที




“อย่าหยุด ขับตรงไป ไปอีก เร็วกว่านี้ ไปซิ!




เงาร่างของคนที่ยืนอยู่บนรถคันที่พุ่งตรงมานั่นขยับเพียงเล็กน้อย หากคำนึงถึงมุมมองของรถที่ไล่ตามพวกเธอมาย่อมไม่อาจมองเห็นได้ถนัด ใกล้แล้ว อีกนิด ขอเข้าไปใกล้อีกนิดเดียวเท่านั้น




“หักหลบไปอีกเลนเลย!” โคอาล่าตะโกนสุดเสียง




วินาทีที่เฉียดใกล้กับคำว่าประสานงาเคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว หัวใจของคนบนรถเต้นกระหน่ำราวกับการรัวกลองในงานเทศกาล และแล้ว รถของพวกเธอก็พุ่งทะยานต่อไปข้างหน้า




โครม!!




เบื้องหลังเกิดเสียงวัตถุประทะกันดังไปทั่วบริเวณ คนที่ยืนนิ่งอยู่บนรถ ดีดตัวขึ้นสูงด้วยพลังกระโดดที่ไม่ธรรมดา ก่อนจะร่อนตัวลงบนรถของฝ่ายตรงข้าม ท่ามกลางเศษกระจกชิ้นเล็กๆ ที่โปรยปรายลงสู่พื้น บนใบหน้าคือความเรียบเฉยซึ่งเคลือบแฝงไว้ด้วยไอสังหารเย็นเยียบ




…!...




คนขับรถฝ่ายตรงข้ามที่ไล่ตามมาหักหลบรถคันข้างหน้าของเพื่อนที่จู่ๆก็จอดนิ่งสนิทพัลวัน พลางเบิกตากว้างมองร่างที่พุ่งลงมาจากตัวรถที่พังยับตรงมาทางพวกเขา สองมือของคนๆ นั้นกุมกระบอกสีเงิน เพราะความมืดมิดจึงเห็นเพียงประกายไฟสั้นๆ จากปลายกระบอก เขาคู้ตัวลงต่ำกว่าระดับพวงมาลัยด้วยสัญชาติญาณการเอาตัวรอด เสียงเอะอะและเสียงปืนดังขึ้นในชั่ววินาทีหนึ่ง เพียงไม่นานก็เงียบสนิทไป







เสียงก้าวสำรวจ เสียงบรรจุกระสุน รวดเร็ว เรียบง่ายดุจฝีมือของยมทูตในคราบผู้ดีสวมสูทเนี้ยบ




นอกนั้นคือความหวาดหวั่นของคนที่เหลืออยู่ เขาได้ยินแม้แต่เสียงหัวใจที่เต้นดังลั่นอย่างไม่รู้เวลาของตัวเอง ทั้งที่รู้ตัวและยอมรับชะตากรรมได้แต่แรกตอนได้รับงานนี้ ยังห้ามความกลัวไว้ไม่ได้ และแล้ว เสียงฝีเท้าก็หยุดลงตรงหน้าประตูรถของเขา




“ฉันมีทางเลือกให้แกสองอย่าง ตัวเลือกไม่ใช่สิ่งที่ยากเกินไป”




เสียงทุ้มนุ่มดังอยู่เหนือหัวเขา ถ้าคนๆ นั้นเปิดประตูรถเข้ามาก็จะพบกับสภาพน่าอนาถของเขาแน่ๆ ตัวเลือกงั้นหรือ ยังคงมีตัวเลือกอื่นเหลือให้เขาสินะ?




“กลับไปบอกพวกของแกว่า อย่ายุ่งกับที่นี่อีก หรือ ตายอยู่ที่นี่”




คนๆ นั้นพูด น้ำเสียงไม่เปลี่ยนแม้แต่นิด ถึงจะเป็นอย่างนั้นกลับทำเอาเขาสั่นกลัวหนักยิ่งขึ้น นี่เองสินะ ตัวตนที่ไม่เพียงแค่สั่นประสาทนักธุรกิจน้อยใหญ่ แต่คุกคามได้แม้กระทั่งคนในวงการมืดที่ทำงานสกปรกเบื้องหลัง เลือดเย็น ไร้ความปรานี




“เลือกสิ”





ให้ตายเถอะ แล้วเขาจะปฏิเสธ ภัยพิบัติสีเพลิง ได้อย่างไร











ต่อครบ 100 แล้วค่าา พี่ชายมาแล้ว ตอนหน้าเฉลยตัวตนของซาโบแล้วค่ะ 


หายไปนานมากจริงๆ เนื่องจากมาติดอยู่ ตจว ค่ะ  ชีวิตอย่างกะการผจญภัย 555


คิดถึงนักอ่านทุกคนเลยย > <






มาต่อทีละนิดค่ะะ 50% แรก ฮุยเลฮุย ใกล้จะถึงช่วงประสานรอยร้าวแล้ว 


ฟิกนี้น่าจะไม่เกิน 12 ตอนแน่นอนค่ะ ตอนหน้าขออนุญาตอัพโดจินคั่นซักหน่อย


ขอบคุณนักอ่านที่ยังติดตามนะคะะ 


ขออภัยจริงๆ ที่ไม่ค่อยได้ตอบเม้น แต่ยังอ่านอย่างซาบซึ้งทุกเม้นเลยค่าา XD






© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #2542 Anasia_104 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:58
    อื้อหือออ นี่มันฉากไล่ล่าในหนังบู๊นี่นา ว้าวๆๆ โคอาล่าจังเท่มากกกก *0* ยิงโป้งๆ ป้างๆ แล้วก็ฟื้บๆด้วย (อะไรของแกเนี่ย? -*-)

    ว่าแต่ลูจังเป็นอะไรอ้ะ?? ร้ายแรงมั้ย? ม่ายยยยยยน้าาาาา ลูจังของเซียยยยยย //โดนซาโบยิง

    อุ๊แหม่ ซาโบนี่เท่ห์จังเลยน้าาาาา >/////< แบบนี้ก็ปกป้องลูจังได้ง่ายๆเลยสิ? ดีย์งาม รีบปรับความเข้าใจกันสักทีซี่ พี่น้องคู่นี้
    #2542
    0
  2. #2467 Nabidmon (@digitalword) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:47
    ฟี่ถึงฟี่จะเข้าใจผิดแต่เรื่องที่พี่โบ้ทิ้งน้องไปมันเป็นเรื่องจริงนะ
    นายจะหวั่นไหวไม่ได้! ทิ้งพี่โบ้ไป ไปหาหมอ ไปหาซันจิ ไปหาโซโล
    ไปหาใครก็ได้ให้พี่โบ้อกหักนั่นแหละยอดเยี่ยมที่สุด =w=b
    นามิเราว่าเธอสาดน้ำเปล่าน่าจะธรรมดาไป ไม่สาดน้ำล้างมือล่ะ 5555
    กลิ่นมันล้างออกยากกว่านะ กร๊าก

    พี่โบ้โชว์โหด ฉายาภัยพิบัติสีเพลิงไม่ได้มีไว้ประดับเล่นๆ สินะ
    ภาวนาให้ใครก็ตามที่กระตุกหนวดพี่โบ้รอดไปได้ด้วยดี....
     
    #2467
    1
    • #2467-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      17 มีนาคม 2560 / 15:41
      เรื่องนี้ คนอ่านเกินครึ่งอวยให้ฟี่ไปคู่กับคนอื่น 555 //แอบสะใจเบาๆ
      ส่วนตัวร้ายผู้หญิงช่างร้ายลึก นามิน่าประทุษร้ายเพิ่มอีกหน่อยจริงค่ะ 55
      ใช่ๆ พี่โบ้ไม่ได้มาเล่นๆ ประหนึ่งพระเอกจากหนังแอคชั่นหลุคมาเอง //เอ๊ะหรือตัวร้ายเนี่ย
      #2467-1
  3. #2380 Yeti456 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:12
    ฮือออออออออ หัวใจจะวายไรท์อ้ะ !
    #2380
    0
  4. #1819 Beelatte (@beelatte) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 01:06
    อ้ากกกกกก ผู้หญิงคนนั้นนนน เธอทำอะไรลงไปห๊าาา!!
    ผู้หญิงดีงามต้องอย่างโคโอล่าสิ! จริง ๆ เธอแอบชิพคู่ซาโบลูอยู่สินะ  #ผิด

    #1819
    0
  5. #701 ทิพวรรณ การะเกตุ (@i_sai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 15:03
    ลุ้นกับตอนนี้ดีจริงๆ

    #701
    0
  6. #423 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 23:20
    ตอนนี้ลุ้นมากกกก
    โคอาร่านางแข็งแกร่งจริงๆ
    ยอมใจ....
    ตอนหลังพี่ชายมาเหนือมาก
    ทำเอาใจสั่น
    มาช้าแต่จบสวย หายห่วง เอ๊ะหรือต้องห่วง?
    #423
    0
  7. #325 Smile...^^ (@secret-of-star) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:15
    อืมมมมมมมมมมมมมมมมม ก่อนอื่นเลย E FLOWER!!!!!!! เล๊วววววววว ขอโบกสักสิบ ร้อยที (อินจัด) และขุ่นพี่อือ มาถูกทางละ อิฉันกำลังจะต่อสะพานข้ามเรื่ออยู่
    #325
    0
  8. #319 sec_chan (@secchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:03
    พี่มาช้าแต่มาแบบหล่อๆ โคอาล่านี่ก็เท่จริง อยากชงเธอให้คู่กับฟี่แทน เริ่มหมั่นไส้พี่ชาย 555
    #319
    0
  9. #295 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:12
    พี่ชายมาแล้ว โหดใช่เล่นเลยนะเนี่ย
    #295
    0
  10. #291 Sunny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:31
    รออย่างใจจดใจจ่อ นามิตอบกลับได้สะใจดี ปกป้องลูฟี่น้อย

    ตอนนี้มันส์มาก! โคอาล่านี่เท่มากเลย

    คุ้มที่รอคอย จะรอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ
    #291
    0
  11. #288 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:35
    ตอนนี้บู้สุดยอด โคอาล่าสมเป็นเลขาคนสนิทของคุณพี่ แต่อย่างว่า หากพาลูฟี่ไปไม่ถึงที่หมายหรือเกิดอะไรขึ้นกับฟี่น้อยคนสำคัญ คงลำบากแน่ๆ คุณพี่ซาโบ้มาได้จังหวะสำคัญพอดี เยือกเย็นน่ากลัวรังสีมรณะแผ่ซ่านเลย ภัยพิบัติสีเพลิง ฉายาน่าเกรงขามสุดๆ >< สิ่งที่คุณพี่เป็นและกำลังทำคือการปกป้องพี่น้อยและเกาะอันเป็นบ้านเกิดสินะ จะเฉลยตัวตนของคุณพี่แล้ว รออ่านๆ จ้า^0^

    ว่าแต่โคอาล่าคงไม่จำเป็นต้องบอกลูฟี่แล้วสินะ เห็นเหตุการณ์ด้วยตัวเองจะๆ เลยนี่นา แถมคุณพี่ก็กำลังจะมาอธิบายด้วยตัวเองแล้ว^^
    #288
    0
  12. #285 inlove_Yaoi (@inlove_poo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 04:23
    อืม  น้องใสๆไม่สู้คนเลยแฮะ แต่ นามีได้ใจมากๆ (น่าจะทำมากกว่านั้นอีกนะ)
    #285
    0
  13. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:29
    ทำไมเรารู้สึกว่านามิพระเอกกว่าซาโบ... = =
    #284
    0
  14. #283 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:18
    ไม่อยากให้อิมเมจฟี่ยอมชะนีเล้ยยยย

    ซาโบมาช้า ลืมแหละว่านายเป็นพระเอก=_=
    #283
    0
  15. #282 zmbyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:14
    นามิ..เธอน่าจะทำมากกว่านี้นะ แค่นี้มันไม่สะใจเลยยยยยย -3-
    #282
    0
  16. #269 lewray (@lewray) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 23:51
    นามิน่าจะตบสักฉาดสองฉาด..รุ้สึกอินมาก
    #269
    1
    • #269-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      20 มกราคม 2559 / 23:40
      ฮืออ จะว่าไปก็น่าโดนจริงๆ ค่ะ ชีร้ายซะะ
      #269-1
  17. #268 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 10:44
    ยัยนี่ ฮึ่ย.... ตอนแรกแอบคิดว่าเป็นโคอาล่าที่อยู่ข้างซาโบ้ตลอด แต่เราไม่เชื่อเพราะเธอเป็นคนดีกว่าที่จะทำอะไรแบบนี้ อ่านต่อไปแอบดีใจที่ตัวเองคิดถูก อิอิ ยัยคนนี้นี่เองที่ทำให้พี่น้องเขาผิดใจกันมานาน แต่ในที่สุดซาโบ้ก็ไม่สนใจเธอ วะ ฮะ ฮ่า อย่ามาลงกับลูฟี่นะ องครักษ์พิทักษ์ลูฟี่เตรียมตัว! ลูฟี่รู้ความจริงแล้วอย่าเศร้าต่อไปเลยนะ วางแผนแกล้งซาโบ้เวลาคุณพี่มาง้อขอคืนดีดีกว่า^^ รออีก 50% ที่เหลือจ้ายูน ^0^
    #268
    1
    • #268-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      20 มกราคม 2559 / 23:39
      ก็มีแอบคิดเหมือนกันว่าคนอ่านอาจจะคิดว่าเป็นโคอาล่า แต่ผู้หญิงคนนี้นิสัยและอารมณ์คนละแบบกับโคอาล่าจังเลย ร้ายแบบเงียบๆ แต่ล้ำลึก ไว้จะมีต่อที่เหลือจ้า แต่ขอไปเตรียมแต่งฟี่โกะก่อนน้าา
      #268-1
  18. #267 Azai Nagamasa (@azai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 07:59
    หนอยแนะหล่อน!! กล้าดียังไง
    ไม่ต้องห่วงนะฟี่น้อย โผเข้ามาซบอกอุ่นๆมา โอ๋ๆๆ

    ต่อๆๆๆเจ้าค่า
    #267
    1
    • #267-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      20 มกราคม 2559 / 23:37
      รวบฟี่มากอดด้วย แต่งไปแต่งมาเริ่มสงสารเองแล้ว เอิ้กๆ จะรีบมาต่อเจ้าค่าท่านน้ำหอมม
      #267-1
  19. #266 Melon_Star (@8074) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 06:53
    นังผู้หญิงคนนี้=_= ลูฟี่สู้ๆนะ ไปหาซาโบ้เร็ววว คู่นี้น่ารักกก ชอบบ สู้ๆนะค่ะไรท์
    #266
    1
    • #266-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      20 มกราคม 2559 / 23:37
      ร้ายจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ แอ๊ ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่าา
      #266-1
  20. #265 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 01:59
    นังนี่ไม่น่าโดนแค่น้ำสาดนะ =_= คืออะไรซาโบก็หลงเชื่อนังผีเน๊อะ ถ้าซาโบแสดงเป็นพระเอกช่อง7ให้เห็นอีกนะ ลาขาดดด เอาฟี่น้อยยกให้คนอื่น
    #265
    1
    • #265-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      20 มกราคม 2559 / 23:36
      ให้โอกาสขุ่นพี่อีกสักตอนสองตอนนะคะ ตั้งแต่เขียนมายังไม่ทันได้แก้ตัวเลย ;v;
      #265-1
  21. #264 kiyama lumina (@kiyamalumina12) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 23:15
    อยากให้ไรด์รวมเล่มตอนนี้จัง 
    #264
    1
    • #264-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2559 / 00:07
      เขียนจบก็ว่าจะรวมค่า ^^
      #264-1
  22. #263 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 20:15
    ฟี่น้อยน่าสงสารที่สุด
    #263
    1
    • #263-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      17 มกราคม 2559 / 22:42
      อยากเข้าไปปลอบแทนเลย แต่มรสุมกำลังจะพัดผ่านไปแล้วค่าา
      #263-1
  23. #262 sakurakuro (@sakurakuro) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 19:26
    นางเลวมากกล้าขัดขวางฟี่ฉันหรอ
    #262
    1
    • #262-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      17 มกราคม 2559 / 22:41
      ชั่วร้ายจริงๆ ทำร้ายฟี่ลงคอ ;v;
      #262-1
  24. #260 BlackIceDay (@BlackIceDay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 12:22
    เปลี่ยนจากเผาซาโบ...มาเป็นเผายัยนี่แทนดีกว่า - -"
    ชีร้ายมากกกก ทำกับลูฟี่เหมือนตัวร้ายที่ชอบรังแกนางเอก(?)
    อย่าไปยอมนะฟี่!! แก้แค้นคืนเลยให้รู้ว่าโบ้เป็นของใคร!
    รอการประสานรอยร้าว...(โบ้ต้องแก้แค้นหล่อนคืนให้ลูฟี่นะ ฟี่น้อยถูกรังแก T^T)
    #260
    1
    • #260-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      17 มกราคม 2559 / 13:13
      เผาเลยค่ะ ร้ายจีจี
      ตอนที่แต่งก็คิดนะ ว่าผู้หญิงแบบนี้จะมีตัวตนอยู่จริงๆ หรือเปล่า คิดว่ามีค่ะ ร้ายกว่านี้ก็มี
      คนที่โดนความรู้สึกรุนแรงครอบงำเนี่ย มีให้เห็นในหน้า 1 หนังสือพิมพ์ออกบ่อยๆ
      เดี๋ยวจะเริ่ม part ผสานรอยร้าวแล้วค่ะ ฟี่เข้าใจโบ้ผิดมานาน แต่ก็มีเรื่องที่ฟี่ยังไม่รู้อยู่ด้วยเหมือนกันค่ะ ;v;
      (ให้โบ้บอกเองบ้าง55)
      #260-1
  25. #259 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 11:31
    นั งคนแห ลสดดดด น่าตบนัก
    #259
    1
    • #259-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 12)
      17 มกราคม 2559 / 13:11
      อู้ มีแต่คนเชียร์ให้ตบ 555
      #259-1