[ONE PIECE] All Luffy project 2 !

  • 100% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 65,145 Views

  • 2,740 Comments

  • 1,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    542

    Overall
    65,145

ตอนที่ 61 : [doflamingo x luffy] 7 deadly sins [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 ธ.ค. 60









- - - นิวาสสถานของปีศาจ - - - 









ทิวไม้ที่โลดแล่นผ่านสายตาไปนั้น สั่นสะท้านยามต้องสายหมอก กลั่นเป็นหยาดฝนใสบริสุทธิ์ ดูคล้ายสิ่งมีชีวิตที่กำลังขยับไหว แขกตัวน้อยนั่งพังพาบกับขอบหน้าต่างของรถม้า เอียงคอมองทิวทัศน์รอบด้านเงียบๆ สลับกับหันไปชวนคนๆ เดียวในรถม้าที่นั่งอยู่ไม่ห่างกันพูดคุยเป็นระยะ เพียงไม่นานสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ก็ปรากฏชัดขึ้นในสายตา




“นั่นเหรอปราสาทของท่าน ?”




สถาปัตกรรมใหญ่ยักษ์ที่โผล่พ้นม่านหมอก คือปราสาทหินแกรนิตสีเทาเข้ม ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ท่ามกลางพงไพร ลูฟี่อยู่แถวนี้มาตั้งแต่เกิดเพิ่งจะรู้ว่ามีปราสาทที่ใหญ่โตมโหฬารแบบนี้อยู่ไม่ไกลจากเมืองด้วย ที่แบบนี้จุคนได้กี่ร้อยกี่พันคนกันนะ?




“ถูกต้อง ยังไม่นับปราสาทตากอากาศที่กระจายอยู่อีกหลายภูมิภาคหากเจ้าอยากไป สแกนดิเนเวียสำหรับชมหิมะ เกาะร้างแคริเบียนสำหรับหนีหนาวไปพักร้อน” คำตอบพอได้ออกจากปากกลับฟังดูเหมือนข้อเสนอ คนฟังเลิกคิ้วน้อยๆ ก่อนยิ้มเผล่ออกมาอย่างนึกขำ




“ท่าน...ใครพูดว่าจะไปกับท่านกัน ?” จะมีใครทำตัวได้สูงส่งเทียบเท่ารูปลักษณ์ภายนอกของตัวเองแบบคนๆ นี้อีกมั้ย? ตั้งแต่เกิดมาคงไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวมั้ง !




“บอกข้าได้มั้ย ทำไมท่านถึงต้องไปจากที่นี่ ?” อยู่ๆ ลูฟี่ก็รู้สึกว่าไม่เห็นจำเป็นต้องรักษามรรยาทอะไรนัก ผู้บริจาคนิรนามคนนี้ออกจะทำตัวเป็นกันเองกับเขาเกินไปด้วยซ้ำ




“คนรักของข้า หนีข้าไปเมื่อนานแสนนานมาแล้ว” คำตอบที่ไม่คาดคิดหลุดออกมาจากปากคนๆ นั้น ดวงหน้าหล่อเหลาเหม่อมองมาที่เขาอย่างทอดถอน ชั่ววูบหนึ่งแววนัยน์ตาถึงกับสั่นไหว




“ถึงเวลาที่ข้าจะต้องทวงนางคืนมาแล้ว”




“โอ้...” ลูฟี่ขานในเชิงรับรู้ ครู่ใหญ่ยังไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี




“ขอให้ท่านได้นางคืนมาในเร็ววันนะ” เขาอวยพร ความครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ ลดลงไปหน่อยเมื่อได้รู้ว่าคนๆ นี้มีคนรักที่ท่าทางจะรักมากอยู่แล้ว แถมยังเป็นผู้หญิงซะด้วย




“แน่นอนอยู่แล้ว” อีกฝ่ายตอบกลับเรียบง่าย รอยยิ้มราวกับกำลังสมประสงค์ทุกสิ่งยังประทับเด่นอยู่บนใบหน้า




“จริงสิ ข้าชื่อลูฟี่ ท่านชื่ออะไรหรือ? ผู้มีพระคุณ”




เห็นได้ชัดว่าเส้นแบ่งความเป็นส่วนตัวได้ถูกพังทลายไปแล้ว คนๆ นี้ช่างพูดเรื่องตัวเองได้ไหลลื่นนัก แค่ถามชื่อคงไม่รังเกียจอยู่แล้ว




“ข้าชื่อโดฟลามิงโก้” คนๆ นั้นตอบทั้งรอยยิ้ม ยิ้มที่ผสมปนเปด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย   




“มาเถอะลูฟี่ ให้ข้าได้เลี้ยงอาหารดีๆ แก่เจ้าสักมื้อก็แล้วกัน”

 







ช่วงเวลาบ่ายคล้อย นักบวชประจำวิหารหลายคนเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจต่างก็ทยอยกันกลับบ้าน หรือที่พักรับรองในวิหารเซนต์ อะคาไดน์ ซาโบเป็นบาทหลวงฝึกหัด หน้าที่ของเขานอกจากช่วยบาทหลวงตัวจริงเทศนาคำสอน และประกอบพิธีกรรมต่างๆ แล้ว สิ่งที่ต้องทำอีกอย่างคือการจดบันทึกรายรับรายจ่ายของวิหาร หนึ่งในหน้าที่แสนสำคัญของผู้สืบทอดคนต่อไป




นักบวชบางคนยังปักหลักอยู่ในห้องจารึกไม่ไปไหน พวกเขาได้รับหน้าที่รองลงมาคือคัดลอกและลงสีทั้งเรื่องเล่า ปาฏิหาริย์และพระธรรมคำสอน หลายสายตาอดเหลือบมองไปเบื้องหลังคนที่กำลังขมักเขม่นทำบันทึกรายรับรายจ่ายไม่ได้ เป็นที่ร่ำลือกันว่าบนศีรษะของบาทหลวงฝึกหัดผู้นี้มีวงแหวนเทพเจือจางอยู่เหนือศีรษะ นั่นอาจจะเป็นเพียงคำกล่าวอ้าง ทว่าก็หนาหูเหลือเกิน บุคคลที่มีลักษณะเช่นนี้มีเพียงเหล่านักบุญชื่อก้องและพระสันตะปาปาในตำนานไม่ใช่หรือ ?




จะเป็นเพียงคำกล่าวอ้างลอยๆ ของพวกที่สนับสนุนจนเข้าขั้นบ้าคลั่ง หรือว่า...




จ้องกันได้ไม่นานก็ต้องรีบชักสายตากลับมา เพราะเป้าสายตาคนนั้นอยู่ๆ ก็ผุดลุกขึ้น ซาโบไล่มองความเรียบร้อยบนม้วนบันทึกช้าๆ หนึ่งรอบ เนื้อหาจุกจิกพวกนี้ไม่ทำให้เขาเสียเวลามากก็จริง แต่ใจที่ร้อนอยากรีบกลับบ้านทำให้ลายมือที่ปกติเป็นระเบียบของเขาเริ่มจะหวัดขึ้นทุกวัน เหลียวไปทางห้องจารึกพระคัมภีร์ก็ปะเข้ากับสายตาส่อรู้หลายคู่ บาทหลวงหนุ่มกระตุกยิ้มเปี่ยมไมตรีไวๆ โค้งกายให้สหายร่วมโบสถ์ ก่อนก้าวเท้าฉับๆ เตรียมจากไป




“ท่านซาโบ เสื้อคลุมของท่านยังแขวนอยู่ในห้องนะ” คนช่างสังเกตรีบรั้งไว้ ข้างนอกอากาศหนาวยะเยือก ท่านบาทหลวงเดินทางค่อนข้างไกล ปะทะลมอาจไม่สบายได้




“ขอบใจ ข้าตั้งใจจะแวะไปที่ห้องสารภาพบาปใกล้ๆ นี้ก่อนน่ะ” บาทหลวงหนุ่มเอ่ยเสียงสุภาพ




“ห้องสารภาพบาปงั้นหรือ?” หลายคนแปลกใจ ประตูหน้าของโบสถ์ปิดลงแล้ว หรือจะมีใครนัดหมายเดินทางมาเพื่อสารภาพบาปกับหลวงพ่อกัน ?




“ธุระเล็กๆ น้อยๆ ของข้าเอง” เขาตอบรวบรัด พลันหันหลังจากไปทันที




วันสำคัญนั่น...ใกล้เข้ามาทุกนาทีขณะแล้ว

 






แรกก้าวเข้ามาในปราสาท ลูฟี่ก้มมองพื้นก่อนเป็นอันดับแรก เห็นเป็นเงาสะท้อนใบหน้าเหรอหราของตัวเองพลันกระพริบตาปริบ พื้นหรือกระจก? ทำไมทั้งดูเลอค่าแถมยังเหลือบประกายเงาวับสวยปิ๊งขนาดนี้? ครั้นโงหัวขึ้นมามองรอบด้านก็ต้องตาลายอีกครั้ง มีปราสาทที่ไหนฝังอัญมณีเจียรไนไว้ตามผนังด้วยเหรอ ที่ส่องประกายวิบวับนั่นอย่าบอกนะว่าทองทั้งนั้น ?




“ปราสาทท่านก็เกินไป...”




“ยังไงน่ะ?” เจ้าของตัวจริงที่เดินอยู่ไม่ห่างเลิกคิ้ว




“เอ้อ...” แพงไป หรูไป ไม่น่าอยู่ ยาจกอย่างเขากลัวเดินชนโน้นสะดุดนี้ ต่อให้ทำงานทั้งชีวิตก็คงใช้ให้ไม่หมดแน่ๆ




“เจ้าเป็นแขกของข้า ทำตัวตามสบายเถอะ” เหมือนจะรู้สึกได้ถึงความหวาดวิตกของชนชั้นล่างตัวน้อย อีกฝ่ายเพียงเอ่ยอย่างรู้ทัน




“หากกลัวหลง จะจับมือนี้ไว้ก็ได้นะ”




เขาเหล่มองมือหนาที่ยื่นมาพลางสั่นหัวเงียบๆ รู้สึกไร้คำพูด แต่ก็อุ่นใจขึ้นเช่นกัน




“ไม่เป็นไร ข้าจะเดินระวัง”




ลูฟี่ไม่ใช่คนที่คุ้นเคยกับปราสาทของพวกชนชั้นสูง ครั้งหนึ่งเขาเคยมีโอกาสได้เฉียดเข้าไปใกล้ก็เพราะเจ้าปราสาทคนหนึ่งสนใจขอซื้อพืชผลในไร่เล็กๆ ของพวกเขา




แต่ที่แห่งนี้ไม่เหมือนปราสาทที่เขาเคยเห็น ที่นี่กว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีกำแพงกั้น ไม่มีแม้แต่เหล่าคนรับใช้ แม้ด้านในจะจุดตะเกียงเทียนไว้ทั่วกลับยังดูมืดสลัวขัดแย้งกับความตระการตาของมัน ถ้าไม่ใช่เพราะตัวตนของผู้บริจาคนิรนามคนนี้ เขาเกือบเผลอคิดว่าที่นี่คือปราสาทร้างด้วยซ้ำ




“เอ่อ ท่าน...” คนที่เริ่มจะใจแป้วหันไปหาผู้นำทางสูงศักดิ์ ทว่าเงาร่างของคนๆ นั้นได้หายลับสายตาไปซะแล้ว เหอ นี่ใจเขาลอยขนาดหนักหรือคนๆ นั้นจงใจแกล้งเขากัน ?




“หลงทางในปราสาท...ได้ยังไงกัน?”




ลูฟี่ถอนใจคิดทบทวน ก่อนจะสะดุดตากับภาพสีน้ำมันที่ประดับอยู่บนฝาผนัง ภาพทั้งหลายที่ไล่เรียงลำดับมา ดูคล้ายจะเป็นการบอกเล่าถึงสงครามครั้งใหญ่ระหว่างเหล่าเทวทูตและปีศาจ เขาเคยเห็นภาพประเภทนี้ในวิหารที่ซาโบอยู่ แต่ภาพเหล่านี้ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่ต่างออกไป




ภาพในโบสถ์คือการประกาศชัยชนะของเหล่าเทวทูต ส่วนภาพพวกนี้...ผู้กำชัยกลับเป็นฝ่ายตรงข้าม




...ปีศาจ...




ความไม่สบายใจบางประการพลุ่งพวยอยู่ในสำนึก เขาไม่ใช่คนที่หลงงมงาย แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกขนลุกขนชันนี้ได้เช่นกัน




นายหญิง...




พลันเสียงแหบห้าวที่เพรียกหาก็ดังสะท้อนขึ้น ร่างเล็กกระถดตัวถอยห่างทิศทางเสียงทันที




“ใครน่ะ !” ลูฟี่ร้องถาม ไม่ดีเลย เขาไม่ชอบแบบนี้ ผีหรือคนก็รีบๆ ออกมาเถอะ ซัดกันสักตั้งก็มา แต่มาแค่เสียงแบบนี้คิดจะแกล้งกันหรือไง !  




มาแล้ว...




ท่านกลับมาแล้ว...




นายหญิงตัวจริง ?




ใช่...ข้าจำกลิ่นได้




หึๆๆ...




จริงๆ เสียงพวกนั้นพูดถึงนายหญิงนี่นา ไหงเขาต้องร้อนตัวด้วย ใจเย็นไว้ นี่อาจจะเป็นแค่เสียงพวกคนรับใช้ที่ตั้งวงซุบซิบกันอยู่ก็ได้ แต่ไอ้ที่บอกว่าจำกลิ่นได้นี่มันชวนแหยงพิกลนะ




“พวกเจ้า ใครก็ได้ ช่วยพาข้าไปหาเจ้าปราสาทหน่อยได้มั้ย?”




พอใจเย็นได้ เขาก็รีบขอความช่วยเหลือ แต่คราวนี้เสียงพวกนั้นกลับเงียบไปดื้อๆ ลูฟี่เริ่มหงุดหงิด ทั้งหลงทางทั้งหิวข้าว ถ้าไม่ใช่เพราะคนๆ นั้นขอมา ป่านนี้เขาคงกำลังนั่งทานมื้อเย็นกับทุกคนจนอิ่มไปแล้ว




นายหญิง...ท่านจำไม่ได้




อะไรจำไม่ได้? พวกนั้นพูดกับเขาอยู่งั้นหรือ?




ลูฟี่งุนงงแต่เริ่มไม่ค่อยอยากสนแล้ว ตั้งแต่เขาเข้ามาในปราสาท อาการหิวของเขาก็พุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้แค่อยากจะหาอะไรก็ได้มากินให้อิ่มท้อง ไม่สิ...อะไรก็ได้ที่ช่วยดับกระหาย




นายหญิง




เสียงเพรียกเหล่านั้นเริ่มดังครวญขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึกวิงเวียน กำแพงรอบด้านคล้ายจะบีบเข้าหา ความรู้สึกอึดอัดคับข้องนี้ ความหิวกระหายนี่...คนตัวเล็กเซเข้าหากำแพง พยายามมองหาทิศทางที่สว่างที่สุด แต่แล้วก็ต้องตกใจกว่าเก่า ที่ด้านนอกหน้าต่าง แสงจันทร์กำลังสาดส่องกระทบพื้นพรมทอมือสีแดงเลือด ดึกขนาดนี้แล้ว? เขาเพิ่งจะมาถึงที่นี่ตอนบ่ายนิดๆ เองไม่ใช่เหรอ




“ไม่จริง” ลูฟี่ยกมือขึ้นคลึงขมับ เหนืออื่นใดคือความหิว หิวที่สุดตั้งแต่เกิดมา




ท่ามกลางภาพที่พร่าเลือน หัวของเขาปวดเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ที่ขอบหน้าต่างปราสาท ร่างของใครบางคนปรากฏขึ้น เส้นผมสีเขียวอ่อนของเธอสยายยาวหยักลอนตามสายลม ดวงตาสีเหลืองทองนั้นเปล่งประกายลุกวาวขึ้นกลางความมืดมิด เธอคนนั้นกำลังจ้องเขม็งมาทางเขาพร้อมรอยยิ้มแสยะแฝงกลิ่นไอความชั่วร้าย




“นายหญิง...ท่านต้องการอาหาร”




แล้วปีกสีรัตติกาลของเธอก็พลิ้วสยายใหญ่ขึ้น บดบังทุกความดีงามที่หลงเหลือ นั่นคือภาพสุดท้าย ก่อนที่สติของเขาจะเลือนหายไป

 







ตั้งแต่แรกที่ได้สติ พวกเด็กๆ ก็รีบเลือกคนที่ชำนาญขี่ม้าที่สุดสองคนและตะบึงม้าออกจากบ้านเข้าสู่เมืองท่าอย่างรวดเร็ว นั่นคือเส้นทางเดียวกับที่รถม้าของผู้มีพระคุณปริศนาคนนั้นหายลับไปจากสายตา




พวกเขาสองคน คนหนึ่งลังเลว่าจะตามรถม้าที่พี่ลูฟี่นั่งอยู่ไปดี หรือจะตามหาพี่ซาโบก่อนดี อีกคนตัดสินใจฉับไวกว่า เลือกไปหาพี่คนโตของบ้านเด็กกำพร้าทันที พวกเขาเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ ฝ่ายนั้นเป็นใครมาจากไหนยังไม่รู้ ลำพังพวกเขาไม่อาจต่อกรคนผู้นั้นได้ แต่ถ้าเป็นพี่ซาโบก็ไม่แน่ !




“ระวังหน่อย ประหลาดเหลือเกิน ทำไมหมอกลงหนักขนาดนี้” เด็กชายตัวน้อยที่นั่งหลังร้องเตือนอีกคนที่กำลังบังคับม้า




“ข้ารู้ แต่ว่า...!...”




เอ่ยไม่ทันขาดคำ สิ่งที่เด็กผู้บังคับม้ากลัวก็เกิดขึ้น ตั้งแต่เมื่อไรกัน ที่เขาไม่สามารถควบคุมความเร็วของม้าได้ ม้าตัวที่พวกเขาคุ้นเคยที่สุดกระโดดชูขาหน้า สะบัดพวกเขาทั้งคู่ลงจากหลังมันทันที




“ระวัง !” เด็กน้อยที่ประสาทไวกว่า รีบคว้าตัวเพื่อนร่วมบ้านหลบขาหน้าที่กระแทกลงกับพื้นของม้าพยศตัวนั้น ม้าสีดำพ่วงพีพ่นควันขาว นัยน์ตาของมันแดงก่ำ ปากที่เผยออ้าขึ้นมีคมเขี้ยวยาวแหลมดุจสัตว์ร้าย




กลับไปซะ ก่อนที่ข้าจะจับพวกเจ้ากินทั้งเป็น !’   




เสียงตวาดของม้าฟังคล้ายเสียงชายชราแหบพร่าน่าขนลุก ส่วนพวกเด็กๆ นั้นกรีดร้องสุดเสียงกันตั้งแต่เห็นคมเขี้ยวของมันแล้ว ทันทีที่ลุกจากพื้นได้ พวกเขาทั้งคู่ก็วิ่งทั้งน้ำตาจากไปทันที ม้าปีศาจยืนมองเด็กมนุษย์วิ่งจากไปจนลับตา นี่คือภารกิจหลักของมัน...จะปล่อยให้พวกมันส่งข่าวให้ เจ้านั่น ไม่ได้เด็ดขาด !

 






                ในความฝันอันดิ่งลึก สิ่งหนึ่งที่ผุดผาดขึ้นมาราวกับหมึกวาดค่อยๆ ซึมซาบเข้าสู่ห้วงความทรงจำ




กลิ่นอายของเลือดกำซาบส่านอยู่ในมวลอากาศ พลังปะทะและแรงกดดันจากรอบด้านนั้นหนักหน่วงจนแม้แต่อมตชนยังต้องสั่นสะท้าน




นี่คือการรบพุ่งที่รุนแรงที่สุด ศึกของผู้ถือครองความเป็นใหญ่ทั้งบนแผ่นฟ้าและใต้พิภพ ในสนามรบที่การฆ่าฟันนับเป็นเป้าประสงค์หลัก แม้แต่เหล่าเทวทูตยังมีใบหน้าที่บิดเบี้ยวเกรี้ยวกราด เขานึกไม่ออกว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร หรือหากมันเป็นแค่ฝัน ทำไมเขาจึงฝันถึงมัน




...หรือจะเป็นเพราะภาพวาดพวกนั้น...




ลูฟี่นิ่วหน้า มือเลื่อนต่ำลงไปกุมบาดแผลทางยาวที่หน้าท้องของตัวเอง ล้อเล่นอยู่หรือเปล่า ขนาดความเจ็บยังสมจริงขนาดนี้ ?




ความเจ็บเกิดขึ้นจริง แต่สมองของเขากลับไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ ร่างของเขากระโดดหลบคมหอกที่พุ่งทะยานมาจากด้านหลัง สวนกลับทั้งตัวด้วยโล่ห์สีเงินในมือ ร่างกายที่อยู่เหนือการควบคุมนี้ คร่อมอยู่บนร่างของใครบางคนที่จู่โจมเข้าใส่ เขากัดริมฝีปาก หัวใจในอกพลันเต้นระทึก ดวงตามากเล่ห์ที่มองย้อนกลับมานั่น




โดฟลามิงโก้ !?




เจ้ายังเร็วเสมอ ปลายดาบที่แทงลงมาทำเอาข้าปั่นป่วนไปหมด




สุ้มเสียงที่เอ่ยเจือแววขบขัน คนๆ นั้นมองข้ามหยาดเลือดสีสดที่ซึมออกจากริมฝีปากของตัวเองไปสิ้น




เพื่ออะไรกัน ?




“...!...” ลูฟี่ตกใจแล้ว ไหงเสียงที่เขาพูดดันกลายเป็นเสียงผู้หญิง นี่วิญญาณของเขาอยู่ในร่างของใคร กำลังฝันถึงเรื่องอะไรกันแน่??




เพื่อเจ้า... อย่างรวดเร็ว คนที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบใช้แรงเฮือกใหญ่ดึงปลายดาบที่ทิ่มทะลุข้างเอวออก พลิกกายพรวดเดียวกลับมาคร่อมอยู่บนร่างของเธอคนนั้นไว้แทน ลูฟี่หัวหมุน นี่มัน...อะไร ยังไง ? เขาไม่เข้าใจสักนิด !




มันไม่คุ้มหรอกมิงโก้ เจ้าอย่าทำมากไปกว่านี้ ได้โปรดหยุด...




หยุด? เจ้าไม่คิดว่ามันสายเกินไปหรอกหรือ? โดฟลามิงโก้หัวเราะเสียงต่ำ




ทำลายกฏสวรรค์ เป็นปรปักษ์กับพระผู้เป็นเจ้า กระชากร่างกายอันแสนบริสุทธิ์ของเจ้าลงมาสู่ความอิสระที่ทั้งมืดมิดและงดงาม ที่รัก...ข้าพร้อมจะตายด้วยคมดาบของเจ้า ให้เลือดของข้าได้ชะโลมย้อมกายเจ้า แล้วเรามาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งเถอะ !’




ที่รัก? ที่รักบ้าอะไร??




หัวใจเขาว้าวุ่นไปหมดแล้ว ตั้งแต่เล็กจนโต เขาไม่เคยฝันร้ายสักหน แต่รอบนี้มัน...เริ่มตั้งแต่เรื่องภาพวาดสงครามเทวทูตและปีศาจ ผู้บริจาคใจบุญที่มีพฤติกรรมแปลกๆ คนนั้น ลากรวมมาถึงเรื่องคนรักของคนๆ นั้น ช่างเป็นการผูกโยงเรื่องบ้าๆ มากมายในหัวมาฝันได้เลอเลิศอลังการขนาดนี้ได้อย่างไร??




พลันความหิวกระหายแปลกประหลาดนั่นก็ถาโถมกลับมาอีกครั้ง ลูฟี่รู้สึกเหมือนคอแห้งเป็นผง ได้แต่ทุรนทุรายไขว่คว้าหาอะไรก็ได้ ใช่...อะไรก็ได้ เขาอยากจะดื่มและกินให้อิ่มหนำ อยากจะดำดิ่งลงสู่ความหฤหรรษ์ไม่รู้จบ




...เขาต้องการอาหาร...




ชั่ววูบนั้นเองที่เขาสมปรารถนา




กลิ่นหอม...กลิ่นหอมของอะไรบางอย่างอบอวลอยู่ในโพรงปาก เขาอยากรู้นิดหน่อยว่าอาหารทิพย์ที่กำลังดื่มกินอยู่นี้คืออะไร แต่เปลือกตากลับหนักเกินจะลืมขึ้นได้ ริมฝีปากอิ่มกดเน้นลงบนจุดที่กลิ่มหอมขจรยั่วยวนที่สุดอีกครั้ง เขาเพียงต้องการอีก ยังไม่พอ ทำไมกัน อิ่มเอมแต่กลับยังไม่พอ




ร่างกายและความอุ่นที่บดเบียดเข้ามาแนบชิดกระตุ้นความอยากอาหารของเขาให้แผ่พุ่ง มือเล็กไขว่คว้าควานหาสัมผัส ครอบครองตักตวง อา...ใช่ รสชาตินี้ ความเจ็บจี๊ดที่ผิวสัมผัส เขาต้องการมัน ไม่เคยรู้สึกต้องการอะไรนอกจากมันอีกแล้ว ดื่มและกินเท่านั้นที่เติมเต็มเขา อ้อมกอดงั้นหรือ...เป็นแค่กับแก้มก็พอ




“ปรือตาขึ้นมองข้าหน่อยยอดรัก เจ้าในเวลานี้มันช่างเกินห้ามใจจริงๆ”




สุ้มเสียงกระซิบกระซาบ? เขาครางอือในลำคออย่างไม่ค่อยพอใจนัก อะไรกันที่มาขัดขวางการกินของเขา? มือที่กวัดเกี่ยวต้นคอของใครบางคนถูกลากขึ้นมาจูบ ร่างกายร้อนวูบแต่เขาไม่สนสักนิด ยังคงก้มหน้าก้มตาดูดกินอาหารโอชะตรงหน้าต่อไป จนเมื่อใบหน้าถูกอุ้งมืออุ่นร้อนประคองขึ้นและประกบปากแลกลิ้นกัน นั่นจึงเป็นเวลาที่เขาได้ตื่นเต็มตา




จุมพิตนั้น...เขาไม่อาจบรรยายได้ มันช่างอร่อย และทำให้อิ่มท้องได้มากกว่าอาหารรสเลิศเมื่อครู่ซะอีก เขาอ้าปากรับความหวาน แนบเรือนกายเข้าหาอีกฝ่าย จูบและจูบ นึกขอบคุณชีวิตทั้ง 16 ปีที่ทำให้ได้มีโอกาสได้ลิ้มรสชาติที่หวานหอมเช่นนั้น




“อีกเหรอ?”




“อีก...” ลูฟี่ครางตอบ ขยับกายเข้าหา ทำทุกอย่างไปตามสัญชาติญาณ




คืนนี้ไม่พอ อีกคืนก็คงยังไม่พอ เขาหิวมานานแค่ไหนกันแน่? ยังมีบางอย่างที่อยากได้อีก ทว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร มือเล็กปัดป่ายควานหา หงุดหงิดที่รู้สึกว่าสิ่งนั้นอยู่แค่เอื้อมแต่ก็ยังไม่มั่นใจว่ามันคืออะไร




“ข้าให้เจ้าได้ทั้งนั้น”




เสียงทุ้มต่ำของคนๆ นั้นแหบพร่าราวกำลังดำดิ่งอยู่ในห้วงลึกของอารมณ์เช่นกัน เขายิ้มรับ รู้ว่าอีกเดี๋ยวก็จะได้มาแล้ว ความปรารถนาดำมืดหมุนวนสะท้านไหวอยู่เหนือท้องน้อย รอแค่เวลาเท่านั้น...เวลา เอ๊ะ




เวลานี้มันเป็นเวลาอะไรกัน? เดี๋ยวสิ เหมือนเมื่อครู่ฟ้าจะมืดแล้ว เหมือนวันนี้เขาจะมีนัดกับซาโบด้วย ใช่ นี่มันวันเกิดครบรอบ 16 ปีของเขา?




“ที่นี่ที่ไหน?” ลูฟี่ไม่เคยรู้สึกเหมือนต้องต่อสู้กับตัวเองขนาดนี้ ส่วนลึกในหัวสั่งให้เขาดื่มและกินต่อ แต่อีกส่วนที่มีเหตุและผลกว่าทำให้เขารีบใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดรั้งตัวเองไว้




“ปราสาทของข้า” มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาลูบไล้กลุ่มผมสีดำสนิท ช้อนท้ายทอยเล็กขึ้นบดจูบ ได้สติแล้ว? ช่างน่าเสียดายนัก




“ปราสาท?” เสียงเล็กทวนคำ ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะชะงักค้างกลางอากาศ




“ท่านว่าปราสาท?” เอาละ เขาลืมตาแล้ว




“ใช่แล้ว...และเจ้าก็กำลังจะได้เสพสังวาสกับข้าไงยอดรัก”




สังอะไรนะ?? เขา ไม่...เดี๋ยว          















100% แล้ว!

โทนเรื่องมันจะดาร์กหน่อยๆ เอิ้กๆ   กะจะให้จบในตอนนี้ แต่ไม่พอค่ะ ยาวไป 555 ตัวตนของเสี่ย ของฟี่และของพี่โบ้จะได้เปิดเผยในตอนหน้าอย่างแน่นอน  ขอบคุณที่แวะเข้ามานะคะ และขอบคุณทุกๆ คอมเม้นมากค่ะะ ^^ 
















(c)                 Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #2709 Tubtimwan (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 08:27
    แหม หลอกเด็กมากินสมเป็นเสี่ยจริงๆ
    #2709
    1
    • #2709-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      29 มกราคม 2561 / 14:20
      เสี่ยทำได้ทุกอย่าง เพื่อกินน้อง 55
      #2709-1
  2. #2705 tl16 (@tl16) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 08:13
    นี่คือการล่อลวงชัดๆๆ
    #2705
    1
    • #2705-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      18 มกราคม 2561 / 14:13
      ปีศาจเสี่ยล่อลวงน้องหนักมาก 555
      #2705-1
  3. #2683 Mishikuchine (@digitalword) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 14:46
    เสี่ยผู้เปย์เลือด 5555
    นี่สินะที่บอกว่าเลี้ยงอาหารดีๆ น่ะเสี่ย...
    ตกลงนายพาเขามาเลี้ยงหรือนายจะเลี้ยงตัวเองเนี่ย 555

    พี่โบ้ ฟี่น้อยโดนเสี่ยตะครุบงาบไปหน้าตาเฉยแล้วนะ 5555
    ลายมือจะหวัดก็ไม่แปลก อยากกลับบ้านไปหาฟี่ใจจะขาด แต่ก็มีงานจนฟี่ถูกกระชากไปต่อหน้าต่อตา
    ถ้าพี่โบ้รู้เข้าพี่โบ้จะว่าไงเน้อ 555

    ตาเสี่ยก็เร็วมาก พาเขามาบ้านกะฟันชัดๆ เลยนี่....
    เลี้ยงคงเลี้ยงข้าวอะไรกัน กลายเป็นฟี่น้อยกับพรมจรรย์ที่จะหายไปแล้ว =[]=

    #2683
    1
    • #2683-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      27 ธันวาคม 2560 / 00:01
      ใช่ค่ะ นี่ละ อาหารดีๆ ของเสี่ย ฉวยโอกาสทั้งขึ้นทั้งร่อง

      พี่โบ้พลาดไปก็มีสาเหตุค่ะ 555 อืมม เสี่ยคะ ถ้าพี่โบ้รู้นะ เหอๆๆ สงครามปะทุ lol
      #2683-1
  4. #2659 Mirai_Ayume (@Omeya_Ahone) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 13:42
    ชอบแนวนี้จังเลย ดาร์กๆแบบนี้โคตรชอบ อ่านมาถึงตอนนี้เริ่มเซไปเซมาระหว่างเสี่ยกับพี่ซาโบแล้ว เสี่ยเป็นพระเอกนะเฮ้ยยย แต่ชอบที่ซาโบขอพระเจ้าที่ห้องสารภาพบาปเรื่องฟี่มาก ดูเท่อะ มีความแอบร้าย ตอนแรกคิดว่าฟี่จะโดนเสี่ยกิน กลายเป็นเสี่ยโดนฟี่กินแทน เปย์เงินไม่พอ เปย์เลือดด้วย ตามใจโคตรๆ
    #2659
    1
    • #2659-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      19 ธันวาคม 2560 / 15:48
      55 ขอบคุณค่ะ เราไม่ค่อยได้แต่งอะไรดาร์กๆ ถ้าอ่านแล้วชอบก็ดีใจมากค่ะ ^^ พี่โบ้ในห้องสารภาพคือการเเสดงตัวตนเเท้จริงที่ท้าทายพระผู้เป็นเจ้ามาก สมกับบาปประจำตัวคือ คือความหยิ่งผยอง ส่วนเสี่ยก็เปย์ตัวเปย์ใจให้สุดๆ เขารักของเขาจริงๆ ค่ะ 55
      #2659-1
  5. #2631 บีเบอร์ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 10:38
    ทำไมเรารู้สึกว่าลูฟี่เป็นเบลเซบับแหะ
    #2631
    1
    • #2631-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      18 ธันวาคม 2560 / 21:48
      ฟี่ไม่ได้เป็นหนึ่งใน 7 บาปค่ะ แต่ฟี่ก็แอบตะกละจริงๆ นั่นละ 55
      #2631-1
  6. #2627 Wrong Rose (@sukiyomikung) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 23:28
    เดียวนะแรกๆมันยังสบายๆอยู่เรยนิ!!เกิดอะไรขึ้นนน!!ลูฟี่นี้เป็นบาปที่เท่าไหรน่าาาาาตะกละใช่รึเปล่าาาา~พี่ซาโบเป็นเทวดารึเปล่าน้าาาาาา~~~มิงโก้ไม่แน่จายยยยยยยยแต่ก็น่าจะชัดตรงกามอารมณ์นี้ละ!!มาแบบนี้ฟี้ตั้งตัวไม่ทันนนน#เหมือนฟี่จะได้เจอโมเน่นะ5555+แล้วม้านั้นเป็นใคกันหนาาาาาา~~
    #2627
    1
    • #2627-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      18 ธันวาคม 2560 / 21:43
      นั่นสิ เเรกๆ ยังชิลๆ อยู่เลยค่ะ 555 ฟี่ไม่ได้เป็น 1 ใน 7 บาปแต่เป็นลิลิธค่ะ อ่านตำนานลิลิธได้ตรงลิ้งด้านล่างที่เราเเปะเลยนะคะ อิอิ
      #2627-1
  7. #2620 ___Mishinada Misaki___ (@j2132335) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 17:56
    โอ้ววววว ชอบอ่ะท่านยูนมาอัพไวๆน้า~
    #2620
    1
    • #2620-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 18:28
      มาต่อแล้วค่ะะ อย่างรวดเร็ว XD
      #2620-1
  8. #2619 MONARCHs. (@329231212) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:16
    โอ้ยยยยยยย ชอบบมากกมีความดาร์ค ฮือออ
    #2619
    1
    • #2619-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 18:27
      แนวดาร์กๆ ต่อไปป ดีใจที่ชอบค่ะ 555
      #2619-1
  9. #2618 Helen Luciano Raphael (@Twilight43) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:48
    โอ๊ยยยย ชอบค่ะ
    #2618
    1
    • #2618-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 18:27
      แฮ่ ขอบคุณค่ะ ^^
      #2618-1
  10. #2617 Memorial_Blood (@Memorial_Blood) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 06:54
    สนุก!!!! ฮืออออ ส่วนฟี้ก็ดูมึนๆบื้อๆกับเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเดิม.....ฮือ...อยากให้มันเป็นคู่ของซาโบฟี่มากกว่าอะค่ะ...//กระซิก+ฝันสลาย//ขอบคุณที่มาต่อให้อย่างรวดเร็วนะคะ! สู้ๆนะคะไรท์ จะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #2617
    1
    • #2617-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 18:27
      ขอบคุณค่ะะ ใช่ ฟี่เป็นคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย 555 นั่นสินะะค หรือให้พี่โบ้เป็นพระเอกแทนเสี่ยดี 5555 //โดนด้ายเฆี่ยน ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ ^^
      #2617-1
  11. #2616 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 00:08
    ลูฟี่ลูกกกก หนูรุกก่อนเลยเหรอลูกกกกกก!!!!
    มีแววว่าลูฟี่จะดาร์คยังไงไม่รู้สิ ที่กินไปน่าจะเป็นเลือดนะ
    #2616
    1
    • #2616-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 00:34
      ใช่ค่ะ เรื่องนี้น้องมีร่างที่รุกได้ด้วย ต้องคอยควบคุมดีๆ ไม่งั้นจะทำตามสัญชาติญาณเท่านั้น 555
      #2616-1
  12. #2614 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:40
    เทนคุงกำลังจะได้คนรักคืนแต่จะสำเร็จหรือเปล่านะ
    #2614
    1
    • #2614-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:52
      ฮา มาลุ้นกันอีกหน่อยค่ะ 55
      #2614-1
  13. #2613 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:37
    กรี๊ดดด ไอ่ที่ลูฟี่กำลังดื่มกินดับความหิวกระหายอยู่นั้นมันคือเลือดใช่ม้ายยย >< มิน่าละ ตอนที่นึกถึงการผจญภัยถึงได้หลุดว่าชื่นชอบกลิ่นคาวเลือด นี่คือสัญชาตญาณในห้วงลึกของลูฟี่เองเหรอ มิน่า มิงโก้ถึงได้บอกว่าทำไมต้องปฏิเสธตัวเอง อดีตชาติลูฟี่เป็นแวมไพร์เหรอ หรือว่ามิงโก้ทำให้เป็น แล้วเลือดที่ดื่มอยู่นั่นมันของใครกัน ดูแล้วเหมือนดื่มสดๆ จากคอเลยด้วย>< อ่อ เราเข้าใจละ ที่มิงโก้บอกฟี่ว่าจะเลี้ยงอาหารดีๆ สักมื้อ มันคือเลือดนี่เอง><

    อ๊อยยยย แล้วรู้สึกว่าจะเฉลยแล้วนะ ว่าเลือดที่ลูฟี่ดื่มกินอยู่นั่นมันมาจากมิงโก้เอง ก็กอดแนบแน่นซะขนาดนั้นน่ะ>///< 'ข้าให้เจ้าได้ทั้งนั้น' กรี๊ดดดด มิงโก้ผู้เปย์ได้ทุกอย่างแม้กระทั่งเลือดของตัวเองเพื่อลูฟี่ที่รัก โอ๊ย เขินอ่ะ ตอนที่เค้าทั้งสองคลอเคลียแนบแน่นกันมันช่างโรแมนติกและอีโรติก>///< ว่าแต่สิ่งที่ลูฟี่อยากได้อีกคืออะไรกันละ คืออะรายยย แล้วฟี่ก็ตื่นจากห้วงฝันทันใดเพราะนึกถึงเรื่อง 'เวลา' ขึ้นมา ตื่นขึ้นมาก็มองหน้ามิงโก้อย่างงงๆ ฟี่น้อยยยย เสี่ยกำลังจะทำอะไรฟี่น้อยรู้รึเปล่า ขึ้นคร่อมพร้อมรุกขนาดนั้นอ้ะ แล้วประโยคสุดท้ายของมิงโก้ก็ทำให้เราค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าอะไรคือสิ่งที่ลูฟี่อยากได้ในห้วงฝัน >///< แต่ตอนนี้ฟี่ตื่นแล้วและกำลังงงงวยเต็มที่ มิงโก้จะฉวยโอกาสเหรอ ช่วยด้วยยยย พี่ชายมาช่วยฟี่น้อยที ซาโบอยู่หนายยยT0T เรียกไปงั้นๆ แหละ555 อย่าเพิ่งมานะซาโบ รอเค้ากินกันและกันเสร็จก่อน>///< //โดนท่อแป๊บฟาด><

    เหมือนมิงโก้กำลังจะได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่เราตงิดๆ ว่าซาโบจะเข้ามาทันเวลานี่ซิ แล้วก็จะเฉลยทุกอย่างว่าใครเป็นใคร เห็นยูนตอบคอมเม้นท์ในเพจว่ามิงโก้เป็น 1 ใน 7 บาป ใครๆ ก็ทายว่า LUST แต่เราขอแหวกแนวว่าเป็น PRIDE ละกัน (ทั้งที่เสี่ยเหมาะกับ LUST มากสุด555) เพราะลูซิเฟอร์เป็นปีศาจประจำบาปนี้ เดิมทีลูซิเฟอร์ก็เป็นเทพองค์หนึ่งด้วย แต่กบฎต่อพระเจ้าเพราะความเย่อหยิ่งทะนงตน ก็เลยตกจากสวรรค์กลายมาเป็นปีศาจ สมกับฉายาของมิงโก้ที่ว่า 'ปีศาจสวรรค์' ไง โวะ มโนสุดยอดเนาะ555 แต่มาคิดอีกที หรือมิงโก้จะเป็นแอสโมดิวส ปีศาจประจำบาปแห่งตัณหา ปีศาจผู้ที่เข่นฆ่าชายทุกคนที่จะมาแต่งงานกับหญิงสาวที่ตัวเองหลงรัก อืมๆ เข้าเค้าๆ แต่เราก็ยึด PRIDE ละกัน เพราะวลีที่ว่า 'ทำลายกฎสวรรค์ เป็นปรปักษ์กับพระผู้เป็นเจ้า' นี่ละ^^

    ส่วนซาโบ ถ้าเป็น 1 ใน 7 บาปนี่ควรจะเป็นปีศาจตนไหนกันละ คิดไม่ออกเลย แต่ถ้าเป็นร่างอวตารของเทวดาก็คิดออกอยู่องค์หนึ่ง นั่นก็คือมิคาเอล เพราะมิคาเอลเป็นศัตรูตัวฉกาจของลูซิเฟอร์ หรือว่าสงครามระหว่างสวรรค์และใต้พิภพจะอุบัติขึ้นอีกครั้งโดยมีลูฟี่เป็นศูนย์กลาง^^ โว้ววว นี่เรามโนอะไรออกไปเนี่ย555 มาลองดูกันซิเราจะมโนได้เข้าเค้ามั้ย หรือว่าหงายเงิบแปดตลบ555 รออ่านตอนต่อไปสุดๆ เลยจ้ายูนนี่^0^ แต่ยูนบอกว่าจบตอนนี้ไม่พอ แสดงว่าตอนสุดท้ายคือตอนหน้าเหรอ แงงง สั้นปายยย อยากอ่านแนวนี้อีกยาวๆ จังT^T
    #2613
    1
    • #2613-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 00:32
      มันคือเลือดนั่นเองง เลือดมิงโก้ได้ คืองี้ คือแบบ อยากบอกไปเลย แต่อภิญรออ่านดีกว่าเนอะ 555 ฟี่ก็มีอดีตที่ไม่ธรรมดาเหมือนกัน มิงโก้เปย์ให้เต็มที่ เลือดที่อร่อยที่สุดสำหรับฟี่ก็คือเลือดของ 7 บาปนั่นละ ^^
      ฮาา เค้าคลอเคลียกันขั้นที่ว่ากำลังจะได้เสพสังวาสกันจริงๆ แล้วด้วย แต่ฟี่ได้สติก่อน เอิ้กๆ ใช่แล้วละ สิ่งที่ฟี่อยากได้ก็คือนั่นแหละ เพราะฟี่เป็น... อุๆ ตอนหน้ารู้เลยย อภิญทายได้น่าจิ้นดีจัง หรือเราจะเอา lucifer จริงๆ ไปเลยดีนะ 55555 ความจริงเราคิดคนที่จะมารับบทเป็นบาปทั้ง 7 ประการไว้แล้ว และมีอยู่ประการหนึ่งที่มีถึง 4 คนด้วยกัน เอาเป็นว่าถ้ามีโอกาสแต่งต่อยาวๆ มันอาจจะไม่ใช่ดอฟลูอย่างเดียว แต่มีออลลูปนมาด้วยละ สงสัยเหมือนกกันว่าเราจะได้แต่งแบบยาวๆ มั้ยนะ 555 พี่ซาโบเป็น 1 ใน 7 บาปอย่างที่อภิญเดาจริงๆ นั่นละ แต่คนไหน ไว้เราจะเฉลยตอนหน้าเลยจ้า ^^
      #2613-1
  14. #2612 mindzalovelove76 (@mindzalovelove76) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:34
    ต่อน่ะไรท์
    #2612
    1
    • #2612-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:52
      ไว้มาต่อค่าา ^^
      #2612-1
  15. #2611 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:33
    อ๊ากกกก ทำไมตอนนี้มันสั้นอย่างเน้T^T แต่พอไล่ๆ ดู เอ่อ มันก็ยาวอยู่นะ555 แต่มันรู้สึกว่าไม่พออ่ะยูน อยากอ่านตอนต่อไปสุดๆ เลยอ้ะ จากประโยคสุดท้ายของตอนนี้ ตอนหน้าจะมีฉากอัศจรรย์มั้ยอ่ะยูน^^//ไม่ค่อยเล้ย555 ลูฟี่จะโดนกินแล้วๆๆ

    ในที่สุดมิงโก้ก็ล่อลวงฟี่ให้มากับตัวเองได้สำเร็จ ฟี่น้อยก็ไม่ได้รู้สึกผิดสังเกตอะไรเลยเหรอ ยังคุยเจี้อยแจ้วกับผู้มีพระคุณได้อย่างยิ้มแย้ม รู้มั้ยว่ารอยยิ้มของฟี่มันแอคแท็คหัวใจแค่ไหน <3 'ทำตัวได้สูงส่งเทียบเท่ากับรูปลักษณ์ภายนอก' เอ่อ...เราว่ามันก็ไม่ผิดนะ^^" มีดีก็ต้องอวดเป็นธรรมดาเนาะ แต่เผอิญว่าคนพูดมันคือเสี่ยไง ก็เลยกลายเป็นอวดดีไป^^ ก็เลยรู้สึกถึงความมั่นหน้าและหมั่นไส้ขึ้นมาตงิดๆ 555 มิงโก้พูดถึงคนรักเหรอ แล้วเสี่ยทำอะไรให้คนรักของตัวเองหนีไปละ แล้วก็โถ่ ฟี่น้อย อย่าลดการ์ดป้องกันตัวลงแบบนั้น คนรักที่เสี่ยพูดถึงก็คือฟี่น้อยนี่ละ แล้วตอนนี้ฟี่ก็อยู่ในกำมือเสี่ยแล้ว ที่ฟี่อวยพรไปยังไม่รู้ตัวอีกT^T

    ว่าแต่ซาโบเข้าไปห้องสารภาพบาปทำไมอ่า หรือว่าจะไปสารภาพบาปต่อพระผู้เป็นเจ้า บาปที่เกิดความรักต่อน้องชายตัวเอง^^ แต่ที่บอกว่าวันสำคัญใกล้เข้ามาแล้ว นั่นหมายถึงวันเกิดของลูฟี่ใช่มั้ย หรือว่าซาโบวางแผนอะไรไว้ หรือว่าจริงๆ แล้วซาโบไม่ได้เป็นนักบุญผู้มีวงแหวนเหนือศีรษะตามคำร่ำลือ หากแต่เป็นปีศาจ 1 ใน 7 บาปนั้น>< แล้วมาสีดำที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั่นละ ม้าตัวนั้นโดนปีศาจเข้าสิง หรือว่าจริงๆ แล้วมันคือปีศาจจำแลงตั้งแต่ต้น ถ้าเป็นอย่างหลังก็แสดงว่ามันมีหน้าที่เฝ้ามองลูฟี่มาตลอดเหรอเนี่ย คอยเฝ้าลูฟี่ไว้จนกว่าจะถึงวันแห่งชะตา วันที่นายเหนือหัวตัวเองจะมาเอาลูฟี่ไป 'เจ้านั่น' คงหมายถึงซาโบ เหมือนม้าดพตัวนั้นจะให้น้ำหนักความสำคัญกับซาโบนะเนี่ย เราว่าซาโบก็ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ ละ อย่างน้อยก็คงมีความสามารถเพียงพอที่จะขัดขวางพิธีอะไรก็ตามที่มิงโก้จะทำกับลูฟี่

    'ทำลายกฎสวรรค์ เป็นปรปักษ์กับพระผู้เป็นเจ้า กระชากร่างกายอันแสนบริสุทธิ์ของเจ้าลงมาสู่ความอิสระที่ทั้งมืดมิดและงดงาม...' อ๊อยยยย ดิฉันชอบคำประกาศอันแสนหยิ่งผยองนี้สุดๆ เลยเจ้าค่าาา มิงโก้วววว >///< อ่านถ้อยวลีเหล่านี้แล้วชวนให้นึกถึงการ์ตูนเรื่องนึงที่เคยอ่านนานนมมาแล้ว นั่นก็คือ 'Angel Sanctuary' มิงโก้ให้ความรู้สึกเหมือนลูซิเฟอร์เลยอ้ะ ส่วนลูฟี่ก็ทำให้นึกถึงอเล็กเซล ซึ่งเป็นลูกสาวของพระเจ้า พออวตารลงสู่โลกมนุษย์ก็อยู่ในร่างของเด็กผู้ชายที่ชื่อเซทสึนะ ลูซิเฟอร์เป็นกบฎต่อสวรรค์พยายามขโมยลูกสาวของพระเจ้าและทำให้นางมีมลทิน แต่แท้ที่จริงเขาทำเพื่อช่วยอเล็กเซลนั่นเอง แต่มิงโก้ในเรื่องนี้คงทำเพื่อสนองตัณหาของตัวเองสินะ^^"

    #2611
    1
    • #2611-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      17 ธันวาคม 2560 / 00:02

      ใช่แล้วมันไม่สั้นนะ นั่งเขียนตั้งนาน 5555 มีฉากเหล่านั้นแน่นอนเพราะเขียนขึ้นมาเพื่อการนี้ เอิ้กๆๆ
      ฟี่ก็ใสๆ ซื่อๆ แม้จะเจนจัดกับการต้องสู้ชีวิตแต่คนแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อน (เพราะพี่โบ้กีดกันทุกทาง55) ฟี่เลยหลงกลไปหน่อย ฮาา เสี่ยทรยศพระผู้เป็นเจ้า คนรักเลยไม่พอใจเท่าไรน่ะ55 จะว่าไปฟี่ก็พลาดมากจริงๆ นั่นแหละเนาะ ที่ยอมมมากับเสี่ยแบบนี้ พี่โบ้เข้าห้องสารภาพบาปก็มีเหตุผล อืมๆ อาจจะเป็นแบบที่อภิญเดาก็ได้ 55 ม้าเพิ่งจะมาโดนสิงตอนที่เสี่ยสามารถเข้าถึงบ้านเด็กกำพร้าได้จ้า อย่างที่อภิญเดา ซาโบไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนจ้า ^^

      55555 มิงโก้เหมาะกับบทพูดที่เเสนหยิ่งผยองอ่ะเนอะ เรื่องที่อภิญพูดถึงเป็นคนเดียวกะที่วาดท่านเค้าท์เคนใช่มั้ย เราไม่เคยอ่านแต่ชอบที่ภาพสวยมากเลย เราอ่านท่านเค้าท์เคนแล้วก็ชอบอ่ะ เรื่องนี้ตอนแรกก็อยากเก็บแต่หาซื้อไม่ได้เลย ;v; ลูซิเฟอร์กับเซ็ตสึนะที่เป็นคู่พระนางกันเหรอ?
      #2611-1
  16. #2610 frunkfrink2 (@FrunkFrink) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:27
    ต้องเตรียมทิชชูไว้รึป่าวคะ 5555555
    #2610
    1
    • #2610-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:52
      เตรียมไว้เผื่อนิดนึงก็ได้ค่ะ 5555
      #2610-1
  17. #2609 Gisato (@ishino) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 21:40
    ตายลิ้วววววววววว ไม่น่ารู้สึกตัวขึ้นมาก่อนเลย------- #โดนตบ
    #2609
    1
    • #2609-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:50
      นั่นสิเนอะ 5555
      #2609-1
  18. #2608 ー☍ (@lKlzx_) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 21:22
    สรุปลูฟี่ชาติก่อนเป็นเทวทูตส่วนเสี่ยเป็นปีศาจหรอ ใช่ม้ะ
    แล้วที่เสี่ยบอกว่าคนรักหนีมานี่คือยังไงอยากรู้ค่า ฮือ
    ตอนหน้าเขากำลังจะมีอะไรกันค่า อ๊าก
    เราจะเตรียมทิชชูไว้เผื่อนะ อิอิ เสี่ยก็อย่ารุนแรงกับน้องมากนักล่ะ -,.-
    #2608
    1
    • #2608-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:50
      เสี่ยเป็นปีศาจแน่นอนค่ะ ส่วนฟี่ เดี๋ยวตอนหน้าเฉลยแล้วค่ะ
      เราคิดจะเฉลยหลายอย่างในตอนหน้า 555
      และแน่นอนว่านี่คือฟิคแต่งสนองนี๊ด ตอนหน้าก็จะ 18+ หน่อยๆค่ะอิๆ
      #2608-1
  19. #2606 หวานข้าวใหม่ (@partipahmoonwog) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 20:49
    ลูกสาวจะเสียตัวแล้วงื้ออออออ &#9786;&#9786;
    #2606
    1
    • #2606-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:47
      มาดูตอนหน้ากันค่ะ 5555
      #2606-1
  20. #2605 Natacia (@Natacia) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 20:47
    หนูจะไปฟ้องพี่ซาโบ--กรี๊ดดดดดด//โดนด้ายมัดห้อยหัว
    #2605
    1
    • #2605-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 61)
      16 ธันวาคม 2560 / 23:47
      ไปฟ้องทันมั้ยนะ lol เสี่ยลงมือรวดเร็วจริงๆ 555
      #2605-1