ตอนที่ 55 : ภาค2 บทที่5 เรนเดลและการเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    20 ม.ค. 62



ความพยายามของเรนเดล ดูเหมือนจะไร้ผล ตลอดสามวันที่ผ่านมา กล้องวงจรปิดของเขาที่ติดตามมุมต่างๆของเมือง ไม่พบร่องรอยของโมรอคหรือบุคคลแปลกประหลาดเลยแม้แต่น้อย


และดูเหมือนว่าเรนเดลจะไม่มีเวลามากลุ้มใจมากนัก เพราะอามู ซึ่งตอนนี้ทำหน้าที่เป็นราชเลขา กำลังมีเรื่องสำคัญมารายงานต่อเขา เรื่องชะตาของกบฏ ที่พ่ายแพ้เขาในสงครามราชรัฐตะวันตก และราชรัฐตะวันออก


หลังจากฟิลิปเสียชีวิตลง พร้อมกองกำลังที่ถูกเรนเดลปราบอย่างราบคาบ ประกอบกับภัยพิบัติที่สร้างความเสียหายต่อประเทศอย่างใหญ่หลวง ฟรังซัวร์ซึ่งเป็นราชาแห่งแดนตะวันตก ตัดสินใจยอมแพ้ต่อเรนเดล เขาสั่งให้สลายกองกำลังทหาร และอำนาจในดินแดนตะวันตกทั้งหมดทันที เรนเดลจึงกลับมาเป็นกษัตริย์อย่างสมบูรณ์


“วันนี้แล้วสินะ ที่ฉันต้องไปสะสางเรื่องนี้” เรนเดลกล่าวก่อนจะลุกขึ้นยืน เพื่อเตรียมตัวกลับไปยังดินแดนของเขา


“ดาร์คเนส สโนว์” เรนเดลเอ่ยเรียกลูกสุนัขทั้งสองของเขา ก่อนที่มันจะปรากฏกายออกมาทันที


“ดาร์คเนส ไปบอกโคโตโนฮะว่าฉันกำลังจะกลับวัง เพื่อไปทำการตัดสินโทษพวกกบฏ ขอให้เธอไปด้วย ส่วนสโนว์ ไปบอกเซร่าให้เตรียมตัวให้พร้อม เธอต้องไปวังกับฉันเช่นกัน”


เจ้าลูกหมาทั้งสองพยักหน้า ก่อนจะวาร์ปหายไปทันที เรนเดลหันกลับมามองอามูอีกครั้ง เขาสังเกตุว่าอามูมีสีหน้าแปลกใจ


“ทำไมพระองค์ถึงเรียกเซร่าด้วยพะยะค่ะ ฝ่าบาท”


“เพราะเธอเป็นเพื่อนคนสำคัญของฉันน่ะสิ” เรนเดลกล่าว เขายังไม่บอกว่ากำลังจะรับเซร่ามาเป็นราชินีอีกคน เนื่องจากเขายังไม่ได้สู่ขอกับพ่อแม่อีกฝ่ายอย่างเป็นทางการ เขาสังเกตุว่าอามูมีทีท่าลำบากใจเล็กน้อย เหมือนเขาจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก


“อามู นายกลับไปก่อนเถอะ ไม่เกินสิบนาที ฉันและบรรดาคู่หมั้น จะตามไป”


“พะยะค่ะ ฝ่าบาท” อามูกล่าวก่อนจะเดินออกไป เขาสะดุดกับคำว่าบรรดาคู่หมั้น ก่อนจะส่ายหัวเลยเดินไปทันที


ไม่นานเกินรอ โคโตโนฮะและเซร่า ก็มารอพบเรนเดลที่หน้าหอพักชาย โคโตโนฮะตัดสินใจที่จะอยู่ในชุดประจำตัวของเธอ นั่นคือชุดมิโกะ ส่วนเซร่าอยู่ในชุดเดรสสีขาวดูสง่าและราคาแพง เรนเดลไม่แน่ใจว่าเธอไปหาชุดมาจากไหน


“พร้อมแล้วนะ ทุกคน” เรนเดลกล่าวก่อนจะมองที่สองสาว “นี่คือการออกงานแรกของพวกเรา ฉันจะว่าราชการในฐานะกษัตริย์เป็นครั้งแรก จึงอยากให้พวกเธอไปด้วย”


“งั้นฉันก็ควรไปด้วยสินะคะ” เสียงของเมกุมิลอยมา ก่อนที่ตัวของเธอจะตามมาทีหลัง วงเวทธาตุมืดปรากฏตรงหน้าของพวกเขาทั้งสาม ก่อนที่เธอจะเดินออกมาพร้อมกับลิลี่ และเบรฟ


“เวทเคลื่อนย้ายหรือ” เรนเดลกล่าว “เมกุมิ แค่ไม่กี่วันพลังเวทของเธอก็กลับมาแข็งแกร่งแล้วนะ”


“ต้องขอบคุณลิลี่น่ะ” เมกุมิกล่าว “ฉันอยากได้เวทอะไร เธอจัดหาให้ฉันหมดเลย”


“ฉันเป็นคนหาเวทสายศาสนจักรให้เธอเองค่ะ” ลิลี่กล่าว “เป็นความผิดของฉันที่เธอต้องสูญเสียเวทประจำตัวไป ดังนั้นเวททุกอย่างที่บ้านฉันมี จึงให้เธออ่านได้ตามใจชอบค่ะ”


“และคุณหนูยังมีเรื่องสำคัญจะกล่าวกับคุณด้วยน่ะครับ เรนเดล” เบรฟกล่าวก่อนจะหยิบกล้องวีดีโอออกมา และส่งมันให้กับเรนเดล


“นี่อะไรหรือ” เรนเดลถามด้วยความสงสัย “ให้กล้องบันทึกเทปฉันทำไม”


“ในนั้นมีคลิปการประลองระหว่างคุณเซร่า และคุณโจแอนนา” ลิลี่กล่าว “ฉันรู้สึกว่าไม่ยุติธรรม หากจะแอบดูพลังของทั้งสอง จึงคิดว่าจะส่งคืนให้คุณค่ะ”


“ต้องการประลองอย่างใสสะอาดสินะ” เรนเดลกล่าว “จะว่าไปในรอบชิงที่จะถึงนี้ ก็เหลือเธอกับเซร่าแล้วนี่นะ ใช่มั้ย”


“ใช่ค่ะ” ลิลี่กล่าว “บอกตามตรงว่าฉันดูไปรอบเดียวเองนะคะ ไม่ได้ศึกษาอะไรมากกว่านี้เลย”


“คืนช้าไปไหมคะ” เมกุมิแกล้งแซวเล่น ทำเอาลิลี่ก้มหน้าทันที “เราจะเชื่อได้ยังไง ว่าเธอดูแค่รอบเดียว”


“ช่างเถอะ” เรนเดลกล่าว “เมกุมิ เธอไปดูฉันว่าราชการครั้งแรกไหม ฉันกำลังจะไปพอดี”


“ได้สิคะ” เมกุมิกล่าว “อย่างน้อยก็อยากจะรู้ชะตากรรมของลูกศิษย์ฉัน ว่าเขาจะเป็นยังไง”


เรนเดลนิ่งเงียบทันที เขาไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงกับฟรังซัวร์ดีเช่นกัน เพราะเขาเห็นแก่หน้าป้าออโรร่า อีกทั้งฟรังซัวร์ยังเป็นคนประกาศยอมแพ้สงคราม เพื่อไม่ให้การสู้รบยืดเยื้อไปมากกกว่านี้


“คงไม่ประหารหรอก” เรนเดลกล่าว “หมอนั่นไม่ใช่คนชั่วร้าย แค่พ่อกับปู่เขาไม่ดีเท่านั้น”


เจ้าลูกสุนัขสองตัวรวมพลังกันเปิดวาร์ปให้เรนเดลและผองเพื่อนเข้าไป เมื่อทั้งสี่คนก้าวเท้าเข้าไปแล้ว พวกมันจึงเข้าไปตาม


ทั้งสี่คนปรากฏตัวที่หน้าทางเข้าพระราชวัง เรนเดลซึ่งคุ้นเส้นทางที่สุดลงมือเดินนำทันที เป็นโอกาสที่สามสาวจะคุยกัน


“คุณเมกุมิคะ” โคโตโนฮะกล่าวขึ้น ทำเอาเมกุมิหันมามอง “ขอบคุณมากนะคะ ที่อยู่ที่นี่ต่อ ตามคำขอร้องของฉัน”


“ไม่เป็นไร” เมกุมิกล่าว “อันที่จริงแล้วฉันตั้งใจจะไปให้พ้นหน้าเรนเดล เพื่อหลีกทางให้พวกเธอทั้งสองคนน่ะ แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ”


“คุณเมกุมิเป็นอะไรกับเรนเดลหรือคะ” เซร่าซึ่งไม่เคยทราบเรื่องมาก่อนเลย ถึงขั้นอดใจไม่ไหวจนต้องถาม ทำเอาเมกุมิยิ้มน้อยๆ

“คนรักเก่าค่ะ” เมกุมิกล่าว “จะเรียกว่าเก่าได้หรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ เพราะฉันเป็นแฟนกับอาร์กัส ไม่ใช่เรนเดล”


“คะ..คุณเมกุมิ อายุสามร้อยกว่าปีแล้วหรือคะ” เซร่าเผลอถามด้วยความตกใจ ก่อนจะเอามือปิดปากตัวเอง เมกุมิไม่ได้โกรธอะไร เธอยิ้มตอบรับ


“ใช่แล้วล่ะค่ะ” เมกุมิกล่าว “ในฐานะอันเดด ฉันเคยมีอายุสามร้อยกว่าปี แต่พอฉันกลับมาเป็นมนุษย์แล้ว ก็เริ่มต้นที่อายุสิบแปดอีกครั้งค่ะ...ฉันแก่กว่าพวกเธอทุกคนแค่สี่ปีนะคะ ไม่ใช่สามร้อยสี่ปี”


“รับทราบค่ะ” เซร่ากล่าวพลาวยิ้มแห้ง ดูเหมือนเมกุมิจะโกรธจริงๆด้วย


“ฉันเป็นห่วงเรนเดลค่ะ” โคโตโนฮะกล่าวขึ้น พลางมองด้านหลังของเรนเดล ตอนนี้พวกเธอก้าวเท้าเข้าสู่ประตูรั้วของราชวังเรียบร้อยแล้ว “เรนเดลไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการเมือง ฉันกลัวเขาวู่วาม หรือเสียท่าคำพูดของอีกฝ่าย”


“ก็ชี้นำเขาสิคะ” เมกุมิกล่าวขึ้น “อนาคตเธอคือราชินีของประเทศนี้ ควรช่วยเหลือสามี หากเขาติดขัดอะไร เธอก็ช่วยเรนเดลหน่อยนะคะ...เพราะทั้งเขาและฉัน ไม่มีใครเก่งเรื่องการเมืองเลยสักคน”


เหล่าขุนนางและทหารทั้งหลายที่มาร่วมประชุม ต่างอยู่ในชุดข้าราชการสีขาวเต็มยศ เรนเดลเดินตามที่อามูแนะนำ ดูเหมือนบนบัลลังค์จะมีแค่ที่นั่งสำหรับเขา ส่วนบรรดาสาวๆอีกสามคน ถูกเชิญให้ไปดูการประชุมที่ด้านหลังขุนนาง


“อามู...เตรียมเก้าอี้บนบัลลังค์เพิ่มอีกตัว” เรนเดลกล่าวสั่งทันที แต่อามูส่ายหน้า


“ไม่ทันแล้วพะยะค่ะ ฝ่าบาท ตอนนี้เราต้องเริ่มงานใต่สวนก่อน”


“ฝ่าบาท!!” อาราก้อนในชุดเกราะเหล็กสีเงินแวววาว เดินเข้ามาพร้อมกับทำความเคารพเขา “หม่อมฉันจัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วพะยะค่ะ...และก็หม่อมฉันมีคนจะแนะนำให้พระองค์รู้จัก”


หญิงสาวผิวสีน้ำผึ้ง หน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินมา เธอมีเรือนผมสีเงินยาวสยาย และดวงตาสีเขียวมรกต อยู่ในชุดกระโปรงสีม่วงอ่อน เธอส่งยิ้มหวานให้กับเรนเดล ก่อนจะถอนสายบัวให้เขา


“สวัสดีค่ะ ฝ่าบาท” หญิงสาวคนนั้นกล่าว “หม่อมฉันมีชื่อว่าฟิโอน่าเพคะ ฟิโอน่า ลูซีน”


“หลานของท่านอาราก้อนหรือครับ” เรนเดลเอ่ยถามพอเป็นพิธี เขาสังเกตุว่าทั้งอาราก้อนและอามูยิ้มกันจนแก้มปริ เมื่อเขาสนทนากับเธอ


“ฝ่าบาท” อาราก้อนกล่าวขึ้น หลังจากฟิโอน่าแนะนำตัวเสร็จ “หม่อมฉันเข้าใจว่าพระองค์ทำสนธิสัญญา รับหญิงต่างชาติจากจักรวรรดิมังกรไฟมาเป็นราชินีแล้ว แต่พระองค์ก็ควรจะมีราชินีอีกองค์ ซึ่งเป็นคนในชาติของเราเอาไว้ด้วย เพื่อให้ขุนนางและราชวงศ์เป็นปึกแผ่นพะยะค่ะ”


“ว่าแล้วไหมล่ะ” โคโตโนฮะกล่าวเสียงขุ่น “พอมีผลงานหน่อย อาศัยความใกล้ชิดยัดเยียดญาติตัวเองเลยนะ“


“เราต้องไม่ยอมสิ” เมกุมิกล่าว “เซร่า เธอจะยืนดูยัยนั่นแย่งตำแหน่งราชินีฝ่ายซ้ายของเธอไปหรือไง ออกโรงหน่อยสิคะ”


“พ่อแม่ของฉันยังไม่รู้เรื่องค่ะ” เซร่ากล่าว “ฉันยังไม่มีสิทธิออกตัวอะไรทั้งสิ้น”


“ขอบคุณที่แนะนำครับ ท่านอาราก้อน” เรนเดลกล่าว “แต่ว่าในเวลานี้ เราควรตัดสินโทษของพวกอาชญากรสงครามกันก่อน ส่วนเรื่องราชินีฝ่ายซ้าย หรือชายาคนอื่นๆ ไว้ค่อยคุยกันก็ยังไม่สายครับ”


“นั่นสินะ” อาราก้อนกล่าวพลางทำท่ากอดอก “พระองค์ต้องไม่ลืมคุณงามความดีของหม่อมฉัน ที่ช่วยพระองค์มาอย่างแน่นอน ใช่ไหมละพะยะค่ะ...อีกอย่างฟิโอน่าหลานฉัน ก็งดงามไม่แพ้สาวๆคนไหนที่พระองค์รู้จักเลย”


“ถ้าไม่ได้ฉัน เมืองที่ท่านปกครองคงสิ้นไปแล้ว” เรนเดลกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ทำเอาอาราก้อนสะอึก “ดังนั้นท่านก็ต้องให้ความร่วมมือกับข้าเต็มที่มิใช่หรือ”


“สวัสดีค่ะ ท่านอาราก้อน” โคโตโนฮะเดินไปทักทายทันที ดูเหมือนว่าเธอจะทนไม่ไหวแล้ว จนต้องออกหน้า “เหล่าขุนนางคงรอฝ่าบาทแย่แล้ว เริ่มตัดสินกันเลยเถอะค่ะ นี่ไม่ใช่เวลาแนะนำตัวสนมให้กับว่าที่สามีของดิฉันนะคะ”


“นั่นสิครับ” อาราก้อนหน้าซีดเป็นไข่ต้ม กล่าวก่อนจะเดินไปหน้างานประชุมทันทีเพื่อกล่าวเปิดงาน


“ทุกๆท่าน โปรดอยู่ในความสงบ ฝ่าบาทเสด็จมาถึงแล้ว”


ทันทีที่อาราก้อนประกาศ เหล่าขุนนางทุกคนต่างก้มหัวทันทีเมื่อได้ยินสัญญาณ เรนเดลตัดสินใจจูงมือโคโตโนฮะขึ้นไปด้วย ทำเอาเธอแก้มแดงระเรื่อ


เนื่องจากบัลลังค์ของเรนเดล เป็นที่นั่งยาว จนนั่งได้มากกว่าหนึ่งคน เรนเดลจึงจูงมือโคโตโนฮะขึ้นไปด้วย และให้เธอนั่งบนบัลลังค์เดียวกับเขา ทำเอาขุนนางทุกคนต่างประหลาดใจ


“สวัสดีทุกท่าน” เรนเดลกล่าวพลางมองไปโดยรอบ “ขอบคุณที่ทุกท่านมากันพร้อมหน้า สำหรับการว่าราชการครั้งแรกของเราอย่างเป็นทางการ”


มีเสียงขุนนางบางคนปรบมือ ทำให้ไม่นานนัก เหล่าขุนนางทั้งหลายจึงปรบตามจนเสียงกึกก้องท้องพระโรง


“นั่นมันอะไร” ฟิโอน่ากล่าวพลางจิกชุดกระโปรงของเธอจนแน่น “ขึ้นไปนั่งบนบัลลังค์เดียวกับฝ่าบาท เธอเป็นใครกันแน่ นักบวชหญิงคนนั้น”


“ก่อนอื่นข้าจะขอแนะนำให้พวกท่านรู้จักว่าที่มเหสีของข้า ว่าที่ราชินีของประเทศนี้” เรนเดลกล่าวก่อนจะผายมือไปที่โคโตโนฮะ “เธอมีนามว่า โคโตโนฮะ ไทจิ”


มีมือของขุนนางคนหนึ่ง ยกขึ้นมาทันที หลังจากเรนเดลแนะนำตัวโคโตโนฮะเสร็จ


“ฝ่าบาท เราไม่คัดค้านที่ชาวต่างชาติจะมาเป็นมเหสี แต่พระองค์จะไม่คิดสักหน่อยหรือ ว่าแผ่นดินของเราต้องสูญเสียเลือดเนื้อของคนในชาติไปเท่าไหร่ เพื่อให้เธอได้มาเสวยสุขบนบัลลังค์ ตำแหน่งนั้นควรสงวนไว้ให้คนในราชรัฐจิ้งจอกแดงพะยะค่ะ”


“ท่านชื่อว่าอะไร” เรนเดลเอ่ยถามเสียงเรียบ ขุนนางคนนั้นจึงเริ่มแนะนำตัว


“หม่อมฉัน พันเอกคาร์ลอส เฟอกุสันพะยะค่ะ ลอร์ดแห่งเมืองจิ้งจอกสองหาง”


“เมืองจิ้งจอกสองหาง” เรนเดลกล่าวพลางทวนคำ “ตอนข้าปราบพวกกบฏ ข้าจำไม่ได้เลยว่ามีรายชื่อเมืองนี้เข้าร่วมกับข้าด้วย...หรือตอนนั้นเมืองของท่านอยู่ฝ่ายตะวันตก”


“พะยะค่ะ” คาร์ลอสกล่าวเสียงนิ่มทันที “แต่เป็นเพราะแผ่นดินที่หม่อมฉันปกครอง อยู่ในเขตตะวันตก หม่อมฉันขัดคำสั่งตระกูลราฟบลัดไม่ได้นะพะยะค่ะ”


โคโตโนฮะเรียกเวทเก็บของของเธอออกมา ก่อนจะยื่นแผนที่ของดินแดนราชรัฐจิ้งจอกแดงให้เรนเดลดูทันที ปรากฏว่าเมืองของคาร์ลอสอยู่ด้านในสุดของตะวันออก จึงเป็นไปไม่ได้เลย ที่เขาจะมาช่วยเรนเดล


“ข้าเชื่อท่าน” เรนเดลกล่าว “แต่รู้ไหม ว่ามีดินแดนหนึ่ง ที่เขาอยู่กันคนละทวีปกับราชรัฐตะวันออกของข้า และยังมีเมืองของคนตายขวางกันเส้นทาง แต่สุดท้ายแล้ว ดินแดนนั้นกลับส่งอาวุธยุทโธปกรณ์มาให้ข้าโดยไม่ขาด คอยส่งเสบียง คอยส่งกำลังรบช่วยเหลือข้า...ข้าให้ท่านเดา ว่าดินแดนนั้นมีชื่อว่าอะไร”


“จักรวรรดิมังกรไฟ...ใช่ไหมพะยะค่ะ”


“ถูกต้อง” เรนเดลกล่าว “ดังนั้นแล้ว จักรวรรดิมังกรไฟที่สร้างบุญคุณอันใหญ่หลวงให้กับข้า มีหรือที่ข้าจะไม่เกี่ยวดองญาติกับคนของจักรวรรดินั้น”


“แต่ตำแหน่งมเหสีมันเกินไปพะยะค่ะ” คาร์ลอสยังคงยืนยันกล่าวแย้ง “ยังไงหม่อมฉันก็อยากให้ราชินี เป็นคนในประเทศเรา”


สิ้นเสียงของคาร์ลอส ขุนนางทุกคนพร้อมใจกันกล่าวช่วยเหลือคาร์ลอสทันที


“ฝ่าบาท!! โปรดทรงพิจารณาด้วยเถิดพะยะค่ะ!!”


ขุนนางทุกคน รวมทั้งอาราก้อนและอามู ต่างคุกเข่าลงทันที ทำเอาเรนเดลกัดฟันแน่น โคโตโนฮะเองก็มีสีหน้าเครียดเช่นกัน ดูเหมือนแรงต้านที่เธอเป็นชาวต่างชาติ จะรุนแรงกว่าที่คิด


แต่แทนที่เรนเดลจะเครียด เรนเดลกลับหัวเราะร่าทันที พลางปรบมือให้ขุนนางทุกคน ที่คัดค้านเขา


“ในเมื่อพวกท่านคัดค้านข้าดีนัก...งั้นก็ได้ ข้าก็แค่สละบัลลังค์ และทิ้งประเทศนี้ไปซะ ข้าจะได้อยู่กับโคโตโนฮะ คนรักของข้าเสียที”


“ฝ่าบาทจะทำอย่างนั้นไม่ได้นะพะยะค่ะ” อาราก้อนกล่าว “พวกเราไม่ได้คัดค้านท่านหญิงโคโตโนฮะ เพียงแต่คนของเราจะต้องเป็นราชินี ส่วนท่านหญิงก็เป็นสนมพะยะค่ะ”


“ท่าจะเอาแบบนั้น” เรนเดลกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ “ก็ขอให้ใครก็ตาม ที่จะขึ้นมาเป็นมเหสีของข้า ต้องเป็นคนจ่ายหนี้ค่าอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ข้าหยิบยืมมาจากจักรวรรดิมังกรไฟ ให้หนี้สินนั้นตกเป็นหน้าที่ของตระกูลนั้น พวกท่านคิดเห็นเป็นเช่นไรกัน”


“ฝ่าบาท!!” คาร์ลอสกล่าวตะโกนก้องทันที “พระองค์กำลังเอาประเทศชาติเป็นตัวประกันนะพะยะค่ะ”


“พวกท่านต่างหากที่ทำให้มันยุ่งยาก” เรนเดลกล่าวเสียงกร้าว “นี่มันอะไรกัน ข้าพึ่งว่าราชการครั้งแรก พวกท่านก็รีบแก่งแย่งอำนาจกันเลยหรือ กลัวเสียผลประโยชน์ขนาดนั้นเลยสินะ...รู้มั้ยว่าสิ่งที่พวกท่านทำ ทำให้ข้านึกถึงเสด็จพ่อ ที่พยายามจะเปลี่ยนประเทศนี้ให้เป็นประชาธิปไตย...และท่านก็ตายอย่างปริศนา พร้อมแม่และพี่ชายของข้า”


เหล่าขุนนางทั้งหลายต่างเงียบกริบทันที เมื่อเรนเดลกล่าวเช่นนั้น เรนเดลยิ้มเยาะที่ริมฝีปาก ดูเหมือนว่าเขาจะจี้ถูกจุด


“เบิกตัวนักโทษอาชญากรสงครามมาซะ...ทั้งตระกูลบาชอค และตระกูลราฟบลัด” เรนเดลประกาศกร้าวทันที เขาเบื่อที่จะฟังคำทัดทานของขุนนางเต็มทน


“พะยะค่ะ” อามูกล่าวก่อนจะรีบวิ่งไปนำตัวนักโทษมา


“นอกจากข้าจะตัดสินคดีอาชญากรสงครามแล้ว ข้าจะรื้อฟื้นคดีของเสด็จพ่อข้าอีกด้วย ว่าท่านตายยังไง” เรนเดลกล่าวพลางมองไปโดยรอบ “หากใครมีส่วนเกี่ยวข้องแม้แต่นิดเดียว ข้าจะลงโทษมันให้หนักที่สุด”


“เรนเดลคะ” โคโตโนฮะกล่าวกระซิบข้างหูเขา “ใจเย็นๆค่ะ อีกนิดท่านจะเป็นทรราชแล้วนะคะ”


“เป็นไงบ้าง บทบาทราชาของข้า” เรนเดลกระซิบถามโคโตโนฮะกลับ ทำเอาเธอหัวเราะ


“ตอนนี้เป็นเวลาที่สำคัญที่สุด สำหรับการปกครองของท่านค่ะ...กำจัดคนเห็นต่างซะ และทำให้พระองค์เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดให้ได้” โคโตโนฮะกล่าวแนะนำ “ท่านอาจเป็นเผด็จการในสายตาของผู้เห็นต่าง แต่เชื่อเถอะค่ะ หากท่านชนะในสงครามการเมืองครั้งนี้ ประวัติศาสตร์จะบันทึกว่าท่านเป็นวีรบุรุษ”


“เพราะผู้ชนะ...คือผู้เขียนประวัติศาสตร์” เรนเดลกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ “เรื่องนี้ฉันก็เรียนรู้มาเช่นกัน และฉันจะเป็นผู้ชนะ ในสงครามการเมืองครั้งนี้”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

331 ความคิดเห็น

  1. #60 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:45
    เมกุมิ 300 ปีก่อนคือ ผญ คนเดียวของพระเอก พอพระเอกเกิดใหม่ จะให้เขาเป็นเมียน้อย บ้าไปแล้ว เมกุมิอย่าไปยอมนะ เธอทั้งสวย ทั้งเก่ง มีคนดีๆอีกเยอะ ไม่จำเป็นต้องมาอยู่ในฐานะเมียน้อยให้เสียเกียติ หรือไม่ก็ออกผจญภัยในสนุก เป็นสาวโสดที่แข็งแกร่งที่สุด ... น่าจะดีกว่า
    #60
    1
    • #60-1 darkius (@darkius) (จากตอนที่ 55)
      26 มกราคม 2562 / 22:38
      รอติดตามต่อไปน้า =w=
      #60-1
  2. #33 Li Chen (@Frederick) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 06:53
    อีกตอน มันค้างอ่า
    #33
    0