Aevenhilde โรงเรียนแห่งตัวตน [ Fantasy | School | Yuri ]

ตอนที่ 14 : บทที่ 12 คนนอกห้ามเข้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    23 ก.ค. 62

บทที่ 12 คนนอกห้ามเข้า

 

ครึ่งชั่วโมงก่อน ::: สเตลลาคาร์ต

ฝนกำลังตก พายุกำลังเข้าตามฤดูของดินแดนนี้

ใครบางคนเดินฝ่าเม็ดฝนซึ่งทิ่มแทงดั่งห่าเข็มไปยังบ้านหลังเดียวที่ยังมีแสง ภายใต้ฟ้ามืดมัวที่ดูราวกับอาทิตย์ดับลงชั่วนิรันดร์ ชาวเมืองต่างอพยพออกไป พวกเขารู้จักสัญญาณของหายนะดี แม้ว่าหลายปีผ่านพ้นไป จดหมายมากมายถูกส่งไปยังเมืองหลวงอแลนร็อก เพื่อขอความช่วยเหลือจากเค้าลางความตายที่กำลังมาเยือน ทว่าไม่มีเลยสักฉบับจะถูกส่งกลับมา ไม่มีทหารแม้สักคนที่จะถูกส่งมาช่วย

บางที... จดหมายอาจไม่เคยถูกส่งไปถึงเลยสักฉบับ

เสียงกระดิ่งดังแว่ว เมื่อเด็กหนุ่มผลักประตูเปิดเข้ามาในร้านขายหนังสือเล็ก ๆ ซึ่งยังคงติดป้ายว่ายินดีต้อนรับ

ชาวเมืองอพยพกันไปหมดแล้วเด็กหนุ่มเอ่ย ผมสีดำและตาสีดำ เขาคือโรเดน คุยกับใครบางคนที่ไม่ใช่เจ้าของร้านด้วยซ้ำ อีกฝ่ายมีผมสีดำและดวงตาสีเงิน นายท่าน

ดีแล้วเขาคือกันติเนล ชากอล วันเวลาที่ล่วงเลยผ่านไม่สามารถฝากรอยเหี่ยวย่นบนตัวเขาได้เลย รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไรต่อ เตรียมตัวต้อนรับนางให้ดี

นาง...? ” เด็กสาวผู้เอนกายอ่านหนังสืออย่างสบายใจอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิงทวนคำ คัลลัครึ

ข้าพึ่งส่งจดหมายนัดพบให้นางไปไม่นาน นางคงไม่เดินทางมาถึงเร็วนักหรอกกันติเนลเอ่ยตอบ ก่อนจะถอนหายใจ เจ้าไม่คิดว่าตัวเองพูดถึงคัลลัคบ่อยไปหน่อยรึ

เด็กสาวยักไหล่และเอนกายนอนลงอีกครั้ง พาดผมสีแดงเพลิงไปบนหมอนและจับจ้องหนังสือในมือด้วยดวงตาสีมรกต

งั้นก็หมายถึงท่านทวด... ของทวดของทวดของทวดของทวดของทวด...เด็กสาวผมแดงเอ่ย เอาเถอะ กี่ทวดไม่รู้ ข้าขี้เกียจนับ

เจ้าเองก็ควรไปแต่งตัวนะเรสเทลกันติเนลทำเสียงดุ เจ้าไม่ควรเข้าเฝ้าราชินีด้วยชุดแบบนั้น

เรสเทลก้มมองชุดตัวเอง เธอกำลังสวมเสื้อกล้ามเปิดหน้าท้องกับกางเกงขาพองที่เต็มไปด้วยสายเข็มขัดสำหรับเหน็บมีดขว้างติดตัว

เรื่องของข้าเรสเทลตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะปิดหนังสือและพลิกตัวนอนคว่ำหันหัวมา คัลลัครู้เรื่องนี้รึเปล่า

เรื่องที่เจ้าจะแต่งตัวแบบนั้นไปเข้าเฝ้าราชินีน่ะรึโรเดนถามแขวะ ก่อนจะก้มหลบหนังสือที่ลอยมา

เออ เดี๋ยวข้าก็เปลี่ยนชุดก็ได้ แต่ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้เรสเทลนิ่วหน้ากับท่าทางวอนฝ่าเท้าของเพื่อนสนิท

เรื่องสงครามสินะกันติเนลทาย สงครามระหว่างคนเป็นและคนตายนั้นหยุดนิ่งมาเกือบ 14 ปีแล้ว แต่มันก็แค่หยุดนิ่ง ไม่ได้สิ้นสุด ตราบเท่าที่กองทัพคนตายยังคงมีตัวตนอยู่ มันไม่เคยจบ

แล้วตอนนี้ก็บทโหมโรงก็กำลังจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ไม่ นางยังไม่รู้กันติเนลตอบ

ทั้งสามตกอยู่ในความเงียบยาวนานหลายนาที ก่อนที่เรสเทลจะลุกไปเปลี่ยนชุด ด้วยการสวมชุดกระโปรงสีดำฟูฟ่องทับเสื้อกางเกงตัวเก่งเอาไว้ข้างใน แล้วกลับมาเตรียมตัวเพื่อการเข้าเฝ้าองค์ราชินี ไม่ใช่ราชินีพรอนเดสแห่งเอเวนเดรีย

หากแต่เป็นราชินีคนตายแห่งลาสเดธ

ทว่าในจังหวะที่พายุเบาบางลง และเสียงกระดิ่งแว่วลอยมา แสดงถึงการมาเยือนของขบวนแห่ของเหล่าคนตายนั้น

สวัสดี...! มีใครอยู่ไหม?! ” ก็มีเสียงผู้หญิงตะโกนขึ้น

ไหนว่าชาวเมืองอพยพไปหมดแล้วไงกันติเนลเอ่ยถาม เขาจำน้ำเสียงนี้ไม่ได้เพราะไม่ได้พบกันนานแล้ว

ในขณะที่สองสหายที่จำได้ต่างมองกันหน้าเหวอ

ฉิบหายเถอะ! คัลลัค...?! ”

ทั้งสองวิ่งตามเสียงนั้นออกไปทันที

+++

นครสเตลลาคาร์ต อดีตเมืองหลวงที่กลายเป็นเมืองหน้าด่าน ซึ่งคัลลัครู้จักมาตลอดทั้งชีวิต สภาพของมันเปลี่ยนไป ไม่คุ้นตาในยามที่สถานที่แห่งนี้กลายเป็นเมืองร้าง ชาวเมืองต่างอพยพหนีหาย ทิ้งบ้านเรือนและข้าวของให้ระเนระนาด

สิ่งเดียวที่ยังคงขยับในเมืองนี้ก็คือตัวเธอ

แล้วก็... ขบวนแห่ของเหล่าคนตาย

ขบวนแห่นั้นเต็มไปด้วยซากศพ มีทั้งร่างสมบูรณ์ ฉีกขาดเน่าเปื่อยและขึ้นอืดเพราะสายฝน พวกมันเดินผ่านมาบนถนนสายหลัก ซึ่งทอดยาวมาจากนครลาสเดธทางตะวันตกเฉียงใต้ เสียงกระดิ่งกระพรวนดังกรุ๊งกริ๊งตลอดทุกย่างก้าว

พวกคนตายเดินกันอย่างเป็นระเบียบ แถวหน้าสุดนำโดยคนตายในชุดนักบวชถือไม้เท้าสูงที่หน้าตาเหมือนเสา แขวนตะเกียงที่มีดวงไฟสีเขียวส่องสลัว เปลี่ยนพื้นผิวที่สัมผัสแสงให้มีสีเขียวไปด้วยกัน

แถวถัดมาคือเครื่องบรรณาการ แต่งตัวอย่างชาวบ้านและถือข้าวปลาอาหารมาด้วยหลายแถว จานที่ใหญ่ที่สุดอยู่บนเกี้ยวที่มีราชสีห์ย่างทั้งตัวอยู่บนนั้น

ถัดมาอีกเป็นกองกำลังติดอาวุธ แต่ชุดเกราะของพวกเขาเหมือนมาจากหลากหลายหัวเมืองไม่แบ่งแยก และเกี้ยวไม้สีดำที่ประดับประดาด้วยโครงกระดูกของสัตว์ป่าก็คือศูนย์กลางของขบวนแห่นี้

พวกคนตายไม่สนใจคัลลัค ตราบใดที่เธอไม่เข้าไปขวางเส้นทางขบวนแห่ พวกเขาจะยังเดินต่อไป และคัลลัคก็ไม่ได้รู้สึกกลัวขบวนแห่นี้เลย ราวกับว่าครั้งหนึ่ง...

เธอเคยเห็นมันมาก่อน เมื่อวันวานนานมาแล้ว

ทว่าเมื่อเกี้ยวหลักขยับเคลื่อนมาจนเทียบข้างตัวเด็กสาว ขบวนแห่ทั้งหมดกลับหยุดลง ทำให้คัลลัคที่กำลังยืนตื่นตาตื่นใจพลันถูกกระชากกลับมาหาความรู้สึกหวาดกลัวที่ควรจะมี

คัลลัค! ” โรเดนเป็นคนที่พุ่งเข้ามาคว้าตัวเพื่อนจอมเอ๋อได้ก่อน และกดหัวอีกฝ่ายให้ค้อมคำนับลงหน้าเกี้ยวนั้น ตามมาด้วยเรสเทลที่ไล่ตามความเร็วเหนือมนุษย์ของเพื่อนสนิทไม่ทัน แต่ก็วิ่งมาถึงจนได้

เกี้ยวนี้ต่างจากเกี้ยวอื่นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือหลังคาซึ่งเต็มไปด้วยลายสลักของวงเวทที่ซับซ้อน แต่ละอองแสงของเวทมนตร์ที่คัลลัคควรจะเห็นกลับถูกแทนที่ด้วยสิ่งที่ดูเหมือนเขม่าควันไหลลอยไปมา วงเวทพวกนั้นไม่ได้มีไว้คุ้มครอง หากแต่เป็นมนต์ดำสาปแช่งผู้ที่รุกล้ำเข้ามา

คัลลัคสัมผัสได้ถึงน้ำหนักกดทับ แม้ว่าโรเดนจะปล่อยมือจากตัวเธอแล้ว เธอไม่กล้าเงยหน้า แต่แรงบางอย่างก็เหมือนจะเชยคางเธอขึ้น ดึงให้ต้องสบตากับดวงตาสีแดงเลือดที่ส่องประกายดั่งสัตว์ร้าย เบื้องหลังม่านลูกปัดซึ่งหากมองให้ดี สิ่งประดับเหล่านั้นคือกระดูกข้อนิ้วของมนุษย์

ฝนยังคงตกอยู่ แม้จะไม่มีลมพัดแรงแล้วก็ตาม ใต้เสื้อที่เริ่มชุ่มน้ำของคัลลัคมีกระดาษวงเวทเคลื่อนย้ายอยู่อีกแผ่น ซ่อนอยู่ในห่อหนังกันน้ำ แต่มันก็เริ่มชื้นและอีกไม่นานหมึกก็คงจะละลาย คัลลัคกำมันไว้แน่น ชั่งใจว่าตนควรจะรอตามหากันติเนลก่อน หรือว่าหนีไปจากตรงนี้เลยดี

คัลลัคเรสเทลเอ่ยกระซิบ นิ่งไว้นะ

อ้าว ๆ ดูซินี่ใครเสียงนั้นแว่วลอยมาจากในเกี้ยว เด็กต้องสาปของกันติเนลสินะ

ถึงไม่บอกให้นิ่ง คัลลัคก็ไม่กล้าขยับแล้ว ณ จังหวะนี้ เมื่อม่านข้อกระดูกถูกแหวกออก เผยให้เห็นร่างอันขาวซีดของเผ่าปีศาจผู้ถูกปลุกจากความตาย แขนสีดำเหี่ยวแห้งและกรงเล็บแหลมคมนั้นดูราวกับชิ้นส่วนที่ถูกเย็บติดร่างที่สีตัดกันจนขัดตา

กลัวข้ารึ เด็กน้อยสตรีผมสีทอง เจ้าของดวงตาสีเลือดปรากฏโฉมออกมา ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยรอยเย็บ

ร่างกายของคัลลัคสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้ เรสเทลที่จับแขนเธออยู่ก็รับรู้ได้ คัลลัคกำวงเวทแน่นและมองหาทางหนี

คัลลัคเรสเทลบีบแขนเพื่อนรัก นางไม่ทำร้ายเจ้าหรอก นางเป็นเพื่อน เป็นพวกเดียวกัน

น..นางเป็นใครคัลลัคกระซิบถามเสียงสั่น ไม่เข้าใจว่าทำไมเรสเทลถึงรอดพ้นจากแรงกดดันที่เธอเจออยู่ตอนนี้ อีกฝ่ายขยับตัวได้ปกติ ในขณะที่โรเดนคุกเข่านิ่งบนถนนโคลนเฉอะแฉะ ไม่เงยหน้าไม่สบตาสตรีผู้อยู่ในเกี้ยวด้วยซ้ำ

ข้าคือฟราน รากูนแห่งลาสเดธ... หรือที่พวกเจ้าเรียกกันว่า ราชินีคนตายสตรีผิวซีดเอ่ยตอบ พร้อมรอยยิ้มที่คัลลัคพยายามจะมองว่าเป็นมิตร เราเคยพบกันแล้ว เด็กน้อย

แรงกดดันที่คัลลัคสัมผัสได้เริ่มเบาบางลง เธอสูดหายใจหลังจากที่ทนกลั้นอยู่นานนับนาที แต่ก่อนที่เธอจะได้ถามคำถามมากมายที่เคยสงสัย

ตู้ม!!! กองทหารคนตายด้านหลังของขบวนก็ถูกระเบิดกระจายด้วยก้อนดินปืนที่ลอยข้ามฟากฟ้า ทะลุผ่านหมู่เมฆมืดสลัวมาอย่างเงียบเชียบ ตามมาด้วยห่าฝนที่หยดน้ำถูกแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิง

ระวัง! ” เสียงตะโกนของกันติเนลดังขึ้นจากฝั่งตรงข้าม เขาสะบัดไม้เท้าหงิกงอของตนไปข้างหน้า ปล่อยไอควันขมุกขมัวออกมาห้อมล้อมเกี้ยวราชินีและเด็ก ๆ เอาไว้

ฟรูม! เปลวเพลิงเหล่านั้นฝ่าควันประหลาดนี้เข้ามาไม่ได้ มันระเบิดและส่องแสงอยู่ที่พื้นผิวภายนอกของหมอกควัน แต่ภายในก็วุ่นวายไม่น้อย เพราะการโจมตีแรกที่ทำร่างซากศพลอยกระจัดกระจาย

ข้าสงสัยอยู่แล้วเชียวว่าทำไมพวกเอเวนเดรียถึงยอมอพยพคนทิ้งเมืองไปง่าย ๆกันติเนลกัดฟันคำราม ก่อนที่รอยเส้นเลือดตามร่างเขาจะเริ่มกลายเป็นสีเข้มและเปลี่ยนร่างกายที่เหลือให้ดำมืดตามไป พวกมันส่งจอมขมังเวทมา

ก็ดีราชินีคนตายเอ่ย มองตามทหารซากศพที่มีไฟลุกท่วมอย่างไม่ทุกข์ร้อน จะได้กำจัดมันในคราวเดียว

โรเดน พาพวกนางหนีไปกันติเนลเอ่ยสั่ง

แต่ลุงกันตินี่! ” คัลลัคอุทาน มีคำถามมากมายที่เธออยากถามและยังไม่ได้คำตอบ รวมทั้งสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ณ ปัจจุบันด้วย เธอไม่เคยเห็นลุงของเธอกลายเป็นสีดำมาก่อน แต่ก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่เขาใช้คือมนต์ดำ กลิ่นอายอันตรายแผ่ออกมารอบด้าน และพวกเธออาจจะโดนลูกหลงไปด้วย หากยังรั้งรออยู่แถวนี้

คัลลัค! วิ่ง! ” คำสั่งที่คุ้นเคยทำให้เด็กสาวตอบสนองในทันที เธอและเพื่อนวิ่งสวนทางกับกองกำลังซากศพที่ยกอาวุธขึ้นเตรียมปะทะ

พลั่ก! ตู้ม!! ซากศพตนหนึ่งในขบวนแห่ผลักคัลลัคและเพื่อนจนกระเด็น วินาทีแรกที่ล้มนั้น เธอไม่เข้าใจ แต่วินาทีถัดมา ซากศพตนนั้นก็ถูกระเบิดกระจายด้วยเวทมนตร์อุกกาบาตที่พุ่งลงมา แต่การผลักนั้นก็ทำให้เด็ก ๆ เสียศูนย์ไปด้วย พวกเธอลุกกันไม่ทัน เมื่อลูกไฟอีกลูกพุ่งตรงลงมา

เข้ามานี่! มาหาข้า! ” คัลลัคร้อง คว้าเพื่อนทั้งสองเข้ามาให้ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเมื่อลูกไฟปะทะผืนดิน

เด็กทั้งสามก็หายไปจากสมรภูมิแล้ว

+++

ห้องของคัลลัค โรงเรียนเอเวนไฮด์

เสียงกรีดร้องทำให้เพโลวีหน้าซีด เลือดแดงฉานเจิ่งนองไปทั่วพื้นห้อง ในขณะที่อิลวิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว และลากเอากอริลลาร็อตให้เข้ามาช่วย

คัลลัคปลอดภัยดี แต่ไม่ใช่กับเพื่อนของเธอ

ร่างกายครึ่งซ้ายของโรเดนหายไปและแขนขวาของเรสเทลถูกตัดขาด เธอกรีดร้องจนลั่นบ้าน ในขณะที่โรเดนยังพยายามจะช่วยทั้งที่ตัวเองอาการแย่กว่า

ไม่ ข้าไม่เป็นไรโรเดนร้องห้าม เพราะร็อตจะเข้ามาปฐมพยาบาลเขา ข้าเป็นโกเลม ข้าไม่เป็นไร! ”

เรสเทล ชู่ เรสเทล! มองข้าสิ! ” คัลลัคพยายามเรียกสติเพื่อนรัก แม้ว่าตัวเองก็ใกล้จะสติแตกแล้วเหมือนกัน เนื่องจากแผลของเรสเทลถูกตัดขาดที่เหนือศอก แต่เลือดออกมากกว่าโรเดนที่เหลือครึ่งตัวมาก เพราะเลือดของโรเดนเป็นแค่สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อหลอกตา แค่ให้ดูเหมือนมนุษย์แต่จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องใช้เลือดเพื่อขยับร่างกาย

คัลลัคจะสติแตกก็เพราะพึ่งได้รู้ว่าเรสเทลไม่ใช่โกเลม ในตอนที่เพื่อนรักจะเสียเลือดตายเอานี่แหละ

ปล่อย! ปล่อยนาง! ” ร็อตเข้ามาดึงคัลลัคออกจากคนเจ็บ ใครใช้เวทรักษาไม่เป็นก็ออกไปให้หมด! ”

พวกเธอโดนไล่ อิลต้องมาช่วยหิ้วเพโลวีที่กำลังช็อกออกมา ในขณะที่คัลลัคหิ้วร่างครึ่งที่เหลือของโรเดนตามมา

แก่นของเจ้าปลอดภัยใช่ไหมคัลลัคถาม ด้วยคำศัพท์ที่ทั้งอิลทั้งเพโลวีไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ส่วนโรเดนพยักหน้า เดี๋ยวข้าจะซ่อมเจ้าเอง

คัลลัค เจ้าเคยซ่อมแค่ข้อมือข้าโรเดนเอ่ย พลางก้มลงมองร่างครึ่งเดียวของตัวเอง สภาพแบบนี้ เจ้าต้องส่งข้ากลับไปให้ลุงกันตินี่ซ่อมแล้วล่ะ

คัลลัคกลืนน้ำลาย

เจ้าทำแบบเมื่อครู่ไม่ได้รึโรเดนไม่เข้าใจถึงวิธีการใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้าย เขานึกว่าแค่ดีดนิ้วก็ไปได้เลย

แล้วถ้ามันแย่กว่าเดิมล่ะคัลลัคกำมือเข้าด้วยกัน ถ้าข้าเขียนวงเวทขึ้นใหม่ แล้วร่างเจ้าถูกฉีกมากกว่านี้อีก ข้าไม่รู้นะว่ามันจะทำลายแก่นของเจ้าไปด้วยรึเปล่า

การจะหลอกอะไรบางอย่างกับเด็กคนหนึ่งนั้นทำได้เพียงช่วงวัยที่ยังไม่เข้าใจเหตุและผล แต่คัลลัคยังคงโตมาจนถึงตอนที่พบลอร์ดโรแวง โดยที่เชื่อว่าตัวเองถูกสร้างจากดินได้ ก็เพราะว่าเธอเคยเห็นโกเลมอย่างโรเดนถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่จากแก่นกลาง อันเป็นหัวใจหลักของการสร้างโกเลมมากแล้ว และก็เคยเห็นโกเลมตนอื่นที่สลายไปทั้งร่างเพราะแก่นกลางถูกทำลายเพียงจุดเดียวด้วย

คัลลัคเพโลวีเอ่ยขึ้นหลังจากหายช็อก ซวยแล้ว

คัลลัคหันไปหาเพโลวี ก่อนจะมองตามสายตาของสมิงสาวไปยังห้องพักข้าง ๆ เพราะเสียงกรีดร้องของเรสเทลมันดังเกินไป แม้ว่าตอนนี้จะหยุดเพราะสลบไปแล้ว แต่ก็เรียกสมาชิกบ้านบุหงาดำทั้งหมดออกมาดูได้

พวกเขาเห็นโรเดนในสภาพครึ่งตัว นักเรียนบางคนจึงวิ่งไปเรียกครูพยาบาลมาทันที และอีกหลายคนที่แสดงสีหน้าตื่นตระหนก รวมทั้งริสต้ากับไฮโอด้วย

เวรคัลลัคสบถได้เพียงแค่นั้น

+++

คัลลัคจ้างอิลโดยขอจ่ายเป็นของมีค่าเท่าที่จะหาได้ในภายหลัง ให้เขาเอาตัวเรสเทลไปซ่อน โดยมีเพโลวีช่วยกลบเกลื่อน และร็อตตามไปคอยดูอาการ ส่วนตัวคัลลัคเองถูกเรียกเข้าพบในห้องครูใหญ่ พร้อมกับครึ่งร่างของโรเดน

โกเลมมนุษย์งั้นรึครูใหญ่ธารีสเพ่งมองโรเดนที่ยืนขาเดียวโดยไม่แสดงอาการเจ็บปวดใด ๆ เพราะอาการบาดเจ็บที่ได้รับนั้นมากเกินไป เขาจึงปิดระบบรับความรู้สึกในตัวเองไป ไม่ได้เห็นมาตั้งนานแล้ว

แต่ในเมื่อเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิต... มันก็ไม่ผิดกฎโรงเรียนใช่ไหมคะคัลลัคถาม แม้จะรู้ว่าโรเดนไม่ชอบให้เปรียบเทียบตัวเขากับสิ่งของ แต่เขาก็ไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ อยู่ดี

ไม่ โกเลมนับรวมอยู่ในกฎห้ามเข้าโรงเรียนด้วย และถึงเรื่องมันจะเป็นตามที่เจ้าเล่าจริง ๆครูใหญ่ธารีสเอนตัวพิงเก้าอี้ของตน ภายในห้องนี้ไม่ได้มีเพียงเขา แต่มีครูกินรา ครูดูโค ครูมาลินี่ และครูที่สอนพวกปีโตอีกนับสิบคน เป็นผู้มีความสามารถจากหลากหลายหัวเมือง หลากหลายเผ่าพันธุ์ ขนาดว่าครูบางคนมีร่างเป็นเหมือนกลุ่มเงาควันมีชีวิตที่มีช่องดวงตาเรืองแสงสีแดงอยู่ด้วย ข้าก็ไม่เชื่อว่าเจ้าจะสร้างมันได้

คัลลัคโกหกไปว่าเธอสร้างโรเดนขึ้นมาเอง แต่เพราะทำอะไรพลาดสักอย่าง ทำให้อีกฝ่ายระเบิดตู้มเหลือครึ่งตัว

เจ้ารู้รึเปล่าว่าการสร้างโกเลมมนุษย์สักตัวมันละเอียดอ่อนขนาดไหน ยิ่งโดยเฉพาะโกเลมที่มีความฉลาด...ครูใหญ่มองคัลลัคแบบรู้ดีว่านี่คือคำโป้ปด ก่อนจะชายตามองโรเดน เจ้าเอาโกเลมตัวนี้มาจากนอกโรงเรียน และในกฎของเรียนข้อที่ 1 ถูกตั้งขึ้นเพื่อเก็บรักษาความลับในโรงเรียนให้อยู่แต่ในโรงเรียน โกเลมที่ฉลาดจึงนับรวมอยู่ในกลุ่มห้ามผ่านประตูด้วย

แล้วท่านจะลงโทษอะไรเขาคัลลัคถาม แบมือไปทางเพื่อนสนิท มีอะไรแย่ไปกว่าการเหลือครึ่งตัวอีกรึ

ครูลอซาห์ครูใหญ่ธารีสเอ่ย แล้วครูที่มีร่างเป็นควันเงาร่างคนก็ก้าวออกมา หรือเรียกให้ถูกคือลอยออกมา ช่วยจัดการกับผู้บุกรุกของเราหน่อย

จัดการ...? ” โรเดนทวนคำ หันไปมองคัลลัค ทว่าอีกฝ่ายหน้าซีดไปแล้ว เพราะเธอมองเห็นสิ่งที่กำลังก่อตัวขึ้นบนมือของครูลอซาห์

กลุ่มก้อนที่โชยกลิ่นอายของมนต์ดำออกมา ภายในห้องนี้มีเพียงคัลลัคเท่านั้นที่มองเห็น และเธอยื่นมือเข้าไปหาโรเดนทันที ด้วยความหวังน้อยนิดที่จะปกป้อง

ไม่! ” ครูกินราคว้าตัวคัลลัคออกมา และวินาทีนั้นร่างของโรเดนก็ค่อย ๆ ละลายด้วยมนต์ดำ กายเนื้อหลอมจนหลุดจากกระดูกซึ่งร่วงหล่นตามลงไปบนพื้น ก่อนจะค่อย ๆ ระเหยกลายเป็นไออย่างช้า ๆ ในขณะที่บนมือซึ่งกำแน่นของคัลลัคก็ปรากฏรอยไหม้จากลูกหลงด้วยเหมือนกัน หากครูกินราไม่คว้าเธอไว้ แขนของเธอก็อาจจะแหลกเละไปกว่านี้

คัลลัคยืนสั่น จ้องมองครูลอซาห์ด้วยความตื่นกลัว เธอเคยคิดมาตลอดว่ามนต์ดำคืออาวุธร้ายแรงของกองทัพคนตาย และเพื่อนร่วมชั้นของเธอเองก็คิดแบบนั้นกันทุกคน

แล้วทำไม... ถึงมีผู้ใช้มนต์ดำอยู่ในเอเวนไฮด์กัน

+++

ห้องใต้หลังคา บ้านมณีเลือด

พวกเจ้านึกบ้าอะไร...เพโลวีเดินไปมาอย่างลุกลี้ลุกลน ถึงได้เอาผู้บุกรุกมาซ่อนในห้องข้ากันเนี่ย?! ”

ก็บ้านบุหงาดำมันเป็นประตูบานเลื่อน ไม่มีกลอนล็อก ส่วนบ้านหอกราตรีก็มีแต่ผู้ชายอิลตอบ ที่นี่แหละปลอดภัยที่สุดแล้ว

ไม่! จะบ้าเหรอ?! ที่นี่ไม่ปลอดภัยเลย! ” เพโลวีจะสติแตกอยู่แล้ว ข้าอยู่ที่นี่เองยังไม่ปลอดภัยเลย! เจ้าเองก็โดนพวกพี่บ้านรังแก น่าจะรู้สิ! ”

มีที่อื่นเสนอไหมล่ะร็อตถาม

บ้านหัวใจสิงห์ไงเพโลวีตอบ

ถามจริง? จะเอาไปยัดห้องใครมิทราบ รุ่นพี่บ้านนั้นใจดีก็จริง แต่ไม่มีใครอยากได้ผู้บุกรุกแหกกฎมานอนในห้องตัวเองหรอกอิลแย้ง

ใช่ ข้าก็ไม่อยากเพโลวีนั่งลงกุมขมับในที่สุด โธ่เอ๊ย ทำไมถึงได้ซวยแบบนี้นะ

คัลลัคไม่ตอบอะไร ไม่คุยกับใครตั้งแต่เข้ามาในห้องและนั่งเงียบข้างกายเพื่อนรักที่ยังไม่ได้สติ

ครั้งหนึ่งเคยมีเพื่อนโกเลมบอกคัลลัคว่าเธอไม่ใช่ตัวซวย ทุกคนมีโอกาสซวยด้วยกันหมด ขึ้นอยู่กับว่าคนคนนั้นจะโทษใคร แล้วโกเลมตนนั้นก็ถูกทำลาย

เธอยังคงเชื่อคำพูดนั้น แม้จะเพียงเล็กน้อย

แต่ตอนนี้... เรสเทลเสียแขนขวาไปเพราะเธอ โรเดนโดนหลอมร่างไปเพราะเธอ แล้วยังต้องลำบากเพโลวีให้เสี่ยงไปกับโชคร้ายของเธออีก

ก๊อก ๆ ๆ แค่คิดยังไม่ขาดคำด้วยซ้ำ

อิลผลักไสไล่ส่งเจ้าของห้องไปเปิดประตู ก่อนจะพรางเตียงที่คนอื่นอยู่กันด้วยม่านขาวบาง ๆ ที่ทำจากราวตากผ้ากับผ้าปูที่นอน เพโลวีจึงต้องจำใจไปเปิดประตูแง้ม ๆ

ข้าได้ยินเสียงเอะอะพี่บ้านผู้หูดีเกินคนทักขึ้นทันที ขนาดพวกเธอพยายามแอบเข้ามาให้เงียบที่สุดแล้วยังหลบไม่พ้นหูหมาฟูฟ่องของเขา

ข..ขอโทษค่ะ พอดีกำลังจ..จัดห้องใหม่เพโลวีตอบ แต่พี่บ้านเริ่มทำจมูกฟุดฟิดดมหากลิ่นผิดปกติ

ข้าได้กลิ่น... ลิงเขาเอ่ย ทำให้อิลต้องคว้าแขนร็อตเอาไว้ เพราะกอริลลาตนนี้ไม่ชอบให้ถูกเรียกว่าลิง

โอ้ เอ่อ... เพื่อนข้าเป็นเผ่าอ๊อบซ่าน่ะ ข้าพึ่งไปกอดเขามา ไม่เชื่อก็ดมเสื้อข้าสิเพโลวีแถ

ไร้สาระ เปิดประตูไม่ว่าเปล่า พี่บ้านผลักประตูต้านแรงเพโลวีที่น่าจะแรงเยอะแล้วเข้ามา

คัลลัคและคนอื่นถูกกั้นจากพี่บ้านเพียงแค่ผ้าปูที่นอน เขายังไม่เห็นพวกเธอ แต่คัลลัคทำใจแล้ว เพราะรู้ว่าความโชคร้ายของตัวเองทำงานยังไง

ส่วนเจ้าก็ไร้มารยาทสิ้นดีแต่ใครจะไปนึกว่าพวกเธอจะถูกช่วยเอาไว้ บุกห้องนอนของเด็กสาวที่ไร้ทางสู้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น

พี่บ้านก้มมองกล้ามของเพโลวีที่กำลังถือหนังสือพร้อมฟาด เปรียบเทียบกับคำว่าไร้ทางสู้ของผู้มาเยือน ก่อนจะมองห้องใต้หลังคาที่คับแคบราวกับรูหนู ซึ่งคนที่ถูกกลั่นแกล้งในบ้านจะโดนไล่ขึ้นมานอนบนนี้

เหอะพี่บ้านยอมตัดใจจากการรื้อห้อง ก่อนจะเดินสวนผู้ช่วยชีวิตออกไปและปิดประตูดัง ปึง!

ขอบคุณเพโลวีเอ่ย

เจ้าเป็นเสือสมิงนะ อย่าหงอกับไอ้ลูกหมานั่นสิเสียงเด็กสาวนั้นช่างคุ้นหู จนในที่สุดคัลลัคก็นึกออก

ก็นึกอยู่แล้วว่าตัวเองเคยมีโชคดีเสียที่ไหน

เอ้ยเดี๋ยว! ” เพโลวีร้องห้าม แต่ไม่ทันแล้ว

พรึ่บ! เด็กสาวก้าวเข้ามาและกระชากม่านผ้าปูที่นอนออก เผยให้เห็นร็อตที่พยายามเอาหมอนบังหน้า อิลปีนหนีออกไปทางหน้าต่างแล้ว ส่วนคัลลัคยังคงนั่งเฝ้าเรสเทลไม่ไปไหน

ก่อเรื่องไม่หยุดหย่อนเลยจริง ๆผู้มาเยือนทักทาย

สวัสดีคัลลัคเงยขึ้นสบตา แม้จะยังกุมมือข้างที่เหลือของเรสเทลเอาไว้ พี่สาวที่รัก

ในสถานการณ์ที่เรสเทลยังไม่ฟื้นแบบนี้ บางทีระหว่างพี่บ้านขี้เหวี่ยงกับเธอคนนี้

การถูกเดธิเลียเจออาจเป็นโชคร้ายที่สุดแล้วก็ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

251 ความคิดเห็น

  1. #217 BRASAHP (@zantan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 18:22
    โอ๊ยคัลก็ซวยได้ดี
    #217
    0
  2. #160 `°Manticore°` (@toylovedk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 01:04
    วันไหนที่ซวยไม่มาก นั้นแหละคือความโชคดีของคัลลัคละแหละ 55555
    #160
    4
    • #160-1 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 14)
      24 กรกฎาคม 2562 / 10:22
      น้องโชคดีที่น้องยังมีชีวิต
      #160-1
    • #160-3 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 14)
      24 กรกฎาคม 2562 / 11:41
      บางทีก็คิดนะว่าควรเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ชีวิตสุดซวยของยัยหนูตาเงิน ดีไหม
      #160-3
  3. #16 เด็กดี☹ (@Chorrr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 07:41
    คัลลัคควรทำบุญปล่อยนกปล่อยปลาบ้าง ซวยตลอด555555
    #16
    1
    • #16-1 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 14)
      11 มกราคม 2562 / 12:50
      ปล่อยนกปล่อยปลาอาจทำนกและปลาซวยจนตายคามือได้—
      #16-1
  4. #15 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 23:48
    ซวยละ เจ้าตัวป่วนเพื่อนซี้คัลลัค
    #15
    4
    • #15-1 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 14)
      11 มกราคม 2562 / 00:30
      ซวยเสมอต้นเสมอปลาย
      #15-1
    • #15-3 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 14)
      11 มกราคม 2562 / 12:51
      เดี๋ยวนางก็หาทางออกจนได้แหละน่า
      #15-3