Aevenhilde โรงเรียนแห่งตัวตน [ Fantasy | School | Yuri ]

ตอนที่ 25 : บทที่ 21 ยาพิษคือยาถอนพิษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    29 ส.ค. 62

บทที่ 21 ยาพิษคือยาถอนพิษ

 

เขตชายแดน คูเมืองฝั่งเหนือ นครสเตลลาคาร์ต

ท่ามกลางฝูงชนซึ่งปะปนระหว่างคนเป็นและคนตาย ภายในนครสเตลลาคาร์ตอันเป็นเมืองหน้าด่านที่ล่มสลาย สตรีใต้ผ้าคลุมหัวหมาป่าได้แทรกซึมเข้ามา พร้อมกับนักรบหนังหุ้มกระดูกกว่าสิบตน แต่ละตนมีสภาพเหมือนถูกกรดละลายมา สวมเสื้อผ้าอย่างชาวกาเมซัน และผ้าคลุมแบบเดียวกับสตรีผู้นำทาง

บ้านแสนหวานเธอผู้นั้นเอ่ยขณะทอดสายตามองซากปรักหักพังภายในเมือง มันเคยดูดีกว่านี้ ในวันที่สันติยังคงอยู่ นครแห่งประวัติศาสตร์ซึ่งเคยเป็นนครบ้านเกิดอันแสนงดงาม

นายหญิงขอรับนักรบโครงกระดูกเอ่ยเรียก ดึงสายตาสตรีใต้ผ้าคลุมไปยังพวกทหารคนตายสัญชาติผสม ซึ่งเริ่มรู้ตัวถึงการบุกรุกของกลุ่มคนตายต่างสังกัด

ข้ามาเพื่อส่งข่าวให้ราชินีฟรานเธอเอ่ย ก่อนจะดึงผ้าคลุมลง เผยให้เห็นผมยาวสีขาวสวยงาม

ด้วยคำพูดและท่าทาง พวกทหารคนตายก็นึกไปว่าผู้บุกรุกยังพอมีความจะเป็นมิตร แต่เพียงพริบตาที่พวกเขาลดการป้องกันลง หนึ่งในพวกเขาก็สำลักควันออกมา...

เวทมนตร์ต้องห้าม ผีกลืนเพลิง

ศพทหารตนนั้นค่อย ๆ ไหม้จากข้างใน

นั่นแหละ ข่าวของข้าสตรีผมขาวเอ่ย

+++

บูรณะสถาน มหาวิหารห้องสมุดแห่งสเตลลาคาร์ต

เดธิเลียติดอยู่ในสเตลลาคาร์ตมาสัปดาห์หนึ่งแล้ว ยังไม่มีวี่แววของการช่วยเหลือ แล้วก็ไม่สามารถหวังได้ว่าจะมี เพราะไม่มีใครจะคิดได้หรอกว่าเธอหลงมาอยู่ในเมืองที่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร เพียงแค่ชั่วอึดใจเดียว

หลายสิ่งหลายอย่างในเมืองนี้ล้วนขัดกับสิ่งที่เดธิเลียถูกสอนให้เชื่อทุกอย่าง

หนึ่ง คนตายมีพวกไร้สมอง แต่ก็มีพวกที่ยังมีสมองอยู่ครึ่งต่อครึ่ง กลุ่มหลังจะยังมีความทรงจำ ไม่ใช่แค่ศพขยับได้ แต่ตัวตนของวิญญาณในร่างยังชัดเจน

สอง คนตายไม่ได้ชั่วเสมอไป ไม่ใช่ตัวตนที่ก่อกำเนิดจากความชั่วร้ายอย่างในนิทานเล่าลือ นิสัยก่อนตายเป็นคนยังไง ตอนตายไปแล้วก็เป็นแบบนั้น ดีบ้างเลวบ้างปะปนกันไป การฆ่าฟันในสงครามเกิดจาก คำสั่งยามศึก ซึ่งบัญชาผ่านราชินีคนตายมาเท่านั้น นอกเหนือจากยามศึก พวกคนตายจึงพยายามใช้ชีวิตตามกิจวัตรก่อนตาย เพราะกลัวจะลืมตัวตนที่เคยเป็น แล้วกลายเป็นวิญญาณหลงทางหรือพวกทหารไร้สมองในกองทัพที่ได้แต่รับคำสั่งยามศึก

สาม คนตายไม่ได้เชื่องช้า ไม่ต้องกิน ไม่ต้องนอน ขยับได้ด้วยแรงปรารถนาของวิญญาณที่สิงสถิต ต่อให้เหลือเพียงโครงกระดูกครึ่งตัวก็ยังไม่ยอมตายจริง ๆ ต้องเผาจนเหลือเพียงเถ้าธุลี

สี่ ถ้าหากคนตายบรรลุเป้าหมายที่ยังยึดเหนี่ยวพวกเขาไว้กับโลกคนเป็นได้แล้ว พวกเขาก็จะสลายไปโดยไม่ต้องลงแรงฆ่าฟันกันเลยสักนิด

ห้า สเตลลาคาร์ตกลายเป็นซากขนาดนี้เพราะลูกไฟของจอมเวทจากเอเวนไฮด์ ไม่ใช่เพราะการโจมตีของคนตาย

หก พวกคัลลัคไม่ได้ลากเธอมาทรมาทรกรรมอะไร เรียกได้ว่าแทบจะประเคนอาหารดี ๆ เลี้ยงราวกับจะขุนให้อ้วน เพื่อจะเปลี่ยนความคิดที่ว่าฝ่ายคนตายเป็นฝ่ายชั่วช้า ซึ่งก็ดูจะได้ผลกับเดธิเลียเป็นอย่างดี คนเป็นกับคนตายในสเตลลาคาร์ตเองก็ปฏิบัติต่อกันเหมือนไม่มีความแตกต่างใด ๆ ฝ่ายคนตายจะพยายามสวมหน้ากากฉีดน้ำหอม เพื่อกลบกลิ่นเน่าและสภาพที่แสนอัปลักษณ์ เพราะไม่อยากให้คนเป็นกลัวพวกเขา

และเจ็ด... ผู้ใช้มนต์ดำไม่ใช่อาวุธทำลายล้าง สำหรับข้อนี้ เดธิเลียไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรนัก เพราะหากผู้ใช้มนต์ดำพวกนี้น่ากลัวเท่าคำเล่าลือจริง พวกเธอคงมีผู้ใช้มนต์ดำยึดอำนาจเป็นจักรพรรดิชั่วร้ายไปนานแล้ว

สิ่งที่ผู้คนกลัวเกี่ยวกับผู้ใช้มนต์ดำคือหายนะที่คนเหล่านี้นำพามา ซึ่งหากมองในมุมเดียวกับคัลลัคจะรู้ว่าเจ้าของหายนะก็ใช่ว่าจะรอด โดนความซวยความฉิบหายไปด้วยกันทั้งหมดนั่นแหละ

ผู้ใช้มนต์ดำกำเนิดได้ยาก เติบโตโดยไม่ตายเพราะหายนะตัวเองยิ่งยาก และเมื่อก้าวมาถึงจุดเดียวกับกันติเนล การจะพัฒนาตัวเองต่อนั้นยากที่สุด เพราะเมื่อใดก็ตามที่ดำดิ่งลึกเกินไป มันก็มีโอกาสสูงที่จะถูกมนต์ดำกลืนกินจนสูญเสียตัวตน พวกเขาจึงหยุดอยู่แค่ตรงนั้น

ถ้าทุกคนกลัว แล้วรู้ได้ยังไงว่าแค่ไหนคือขีดจำกัดเดธิเลียถามกันติเนล

ไม่มีทางรู้กันติเนลตอบ เหมือนเจ้ายืนอยู่หน้าปากเหวโดยที่ถูกปิดตา ทุกก้าวที่เข้าไปใกล้ เจ้าจะเก่งขึ้น แต่เจ้าไม่มีทางรู้ว่าจะก้าวได้อีกกี่ก้าว ก่อนจะตกลงไปในเหวนั้น ถ้าโชคดีจะรู้ตัวตอนเหยียบโดนขอบเหว แต่ถ้าโชคร้ายก็รู้ตัวตอนที่ตกลงไปแล้ว

เดธิเลียหันไปมองน้องสาว อีกฝ่ายพึ่งเริ่มเรียนมนต์ดำจริง ๆ จัง ๆ คงถามหาขีดจำกัดไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้

หรือไม่ก็ไม่รู้ตัวอีกเลยกันติเนลว่า

มีตัวอย่างคนที่โดนกลืนกินไหมเดธิเลียถาม

พวกเราเคยเจอเขาแล้วคัลลัคเอ่ย

ครูลอซาห์กันติเนลตอบ นั่นแหละหลักฐานชั้นดี

แล้วเมื่อไหร่ข้าจะได้กลับบ้านเดธิเลียถามมาหลายหนแล้ว แต่คำตอบที่ได้ก็คือการผัดวันไปเรื่อย ๆ

พวกเรายังหาวิธีเชื่อมประตูไม่ได้เพราะอีกฝั่งไม่มีแหล่งมนต์ดำให้ประตูทำงานกันติเนลตอบ แต่ประมาณมะรืนนี้ก็คงเปิดประตูได้

เดธิเลียถอนหายใจ โดนผัดวันต่อไปอีกแล้ว เธอเดินทางด้วยวิธีปกติไม่ได้เพราะสเตลลาคาร์ตอยู่ในชายแดนฝั่งคนตายแล้ว ถ้าจะไปก็ต้องเจอแนวป้องกันชายแดนที่อาจจะคิดว่าเธอเป็นสายลับให้คนตาย มันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่หลวงตามมา โยงไปไกลถึงตระกูลและคนสนิทของเธอได้หมดเลย

กิ่ว~ อยู่ ๆ เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปมองคัลลัคที่ยิ้มแหย ๆ ตอบกลับมา

ข้าจะไปทำอะไรกินในตลาด มีใครเอาอะไรไหมคัลลัคถาม ก่อนจะมีโรเดนอาสาตามไปช่วย เขาได้รับการซ่อมแซมเนื้อหนังจนกลับมาเป็นปกติแล้ว

ยกเว้นดั้งที่ยังหักเพราะฝีมือเดธิเลียรอบสอง

พวกเจ้ารู้ไหมว่าคัลลัคทำตัวยังไงตอนอยู่ที่โรงเรียนกับตอนอยู่ที่กาเมซันเดธิเลียเอ่ยถาม ถ้าข้าเป็นคนพูด พวกเจ้าอาจจะตำหนิ แต่ก็ควรรู้เอาไว้นะ ว่านางไม่ได้ทำตัวดีเหมือนตอนอยู่ที่นี่เลย

คัลลัคเจออะไรมาเยอะ ใครที่นางมองว่าเป็นศัตรู นางก็จะทำตัวเป็นปฏิปักษ์เต็มที่เรสเทลเอ่ย

ความผิดข้าส่วนหนึ่งที่ไม่ได้เลี้ยงนางช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อด้วยตัวเองกันติเนลพูดเสริม

นางเอาแต่โทษคนอื่นเดธิเลียว่า

ข้าไม่โทษนางที่คิดแบบนั้นนะ ในเมื่อนางต้องเข้าไปอยู่กลางสังคมคนที่เกลียดนางเรสเทลเอ่ยแย้ง ได้ยินมาว่าคุณพี่สาวจงใจผลักคัลลัคลงไปให้เงือกกินด้วยใช่ไหม

เดธิเลียอ้าปาก ก่อนจะหุบลงเพราะเถียงไม่ออก

นางจะทำชื่อตระกูลเสื่อมเสีย ถ้ายังทำตัวแบบนี้ต่อไป แวนธีสไม่ใช่พวกขี้แพ้ชวนตีเดธิเลียพูดขึ้นหลังเงียบไปพักใหญ่ ถ้าไม่ใช่ว่าพ่อข้าสั่งเสียเอาไว้ ข้าจะไม่แยแสนางเลย

โรแวงตายแล้วรึกันติเนลแปลกใจ

ไม่ได้ข่าวรึไงเดธิเลียไม่อยากพูดซ้ำ

ได้ยินมาว่าแค่โดนคำสาปนิทรากันติเนลตอบ

แล้วมันต่างจากตายตรงไหนกันเดธิเลียถาม

ตรงที่...กันติเนลเอ่ย มันมีวิธีถอนคำสาป...”

ลุงกันตินี่! ” โรเดนกับคัลลัควิ่งพรวดเข้ามาด้วยท่าทางแตกตื่น พวกวิญญาณอาฆาต! ที่คูเมืองฝั่งเหนือ! ”

+++

คูเมืองฝั่งเหนือ นครสเตลลาคาร์ต

ชาวเมืองคนเป็นพากันหลบเข้าไปในซากบ้านของตัวเอง ในขณะที่พวกคนตายถูกนักรบโครงกระดูกไล่ฟันไปทีละตน พวกทหารไร้สมองก็สู้โดยไม่คิด แต่คนตายที่มีความคิดต่างวิ่งหนีเอาตัวรอดและไปแจ้งข่าวกับพวกผู้ใช้มนต์ดำที่น่าจะรับมือได้มากกว่า

ทว่าผู้ใช้มนต์ดำถึงสองคนก็ยังสู้สตรีผมขาวคนเดียวไม่ได้ เธอใช้เวทมนตร์แบบพลิกแพลงและอันตราย หากพลาดท่าก็อาจถูกเผาเครื่องในโดยที่ป้องกันอะไรไม่ได้เลย

แต่ก่อนที่สตรีผมขาวจะฆ่าใครเพิ่ม ฝ่ายสเตลลาคาร์ตทั้งหมดก็ถอนกำลัง ละทิ้งแนวป้องกันคูเมือง สวนทางกับการมาเยือนของสตรีบนเกี้ยวแบกหาม

เจ้าต้องการพบข้ารึราชินีคนตายเอ่ยถาม

เด็กต้องสาป ข้ารู้ว่าท่านเก็บมันไว้สตรีผมขาวเอ่ย ส่งมันมาให้ข้า แล้วข้าจะไม่ยุ่งกับที่นี่อีก

แล้วเจ้าคิดจะทำอะไรกับนางราชินีคนตายเอ่ยถามอย่างสงบ แม้รอบข้างจะเต็มไปด้วยเปลวไฟลุกโชน

ข้าเชื่อว่าท่านรู้คำตอบดี ฝ่าบาทสตรีผมขาวเอ่ย

เผาทั้งเป็นจนไม่อาจถูกปลุกชีพได้ นั่นคือสิ่งที่เธอคิด

เจ้าเป็น... วิญญาณอาฆาตสินะราชินีเอ่ยถาม มองดูนักรบโครงกระดูกที่ติดตามอีกฝ่าย พวกเขาก็ดูจะมีตัวตนอยู่กับความเคียดแค้นเช่นเดียวกัน ข้าคงตอบรับคำขอของเจ้าไม่ได้ เสียใจด้วย

ข้าคิดว่าท่านเข้าใจอะไรผิดไปสตรีผมขาวยกดาบชี้หน้าราชินีคนตาย นี่ไม่ใช่คำขอ

เวทมนตร์ต้องห้าม ผี...

ผนึกเวท! กันติเนลร้องตะโกนมาแต่ไกล ขณะควบม้าเข้ามาขวางระหว่างศัตรูกันราชินีของตน การร่ายเวทมนตร์ของสตรีผมขาวพลันหยุดชะงัก จนแม้แต่เจ้าตัวก็แปลกใจที่ถูกขัดขวางเพียงด้วยคำพูด

กันติเนล... สินะสตรีผมขาวมองผู้มาเยือน ก่อนจะยิ้มทักทาย แก่ขึ้นจมเลย

เออ เจ้าก็ซีดลงเยอะกันติเนลตอบ สตรีผมขาวไม่แก่ลงเพราะเธอตายไปนานแล้ว คงอยู่ในสภาพร่างของศพยังดูใหม่ ไม่เน่าเพราะวนเวียนอยู่ในภูมิภาคเขตหนาวสุดขั้ว เฮเลน

เจ้าคือคนที่เก็บเด็กต้องสาปมาสินะเฮเลนเอ่ยถาม

อย่าเรียกคัลลัคแบบนั้นกันติเนลยกไม้เท้าขึ้น

แหม ตั้งชื่อให้เสียด้วยเฮเลนเอ่ย ราวกับเปรียบเทียบกับการเก็บสัตว์มาเลี้ยง เจ้าก็รู้ว่าเด็กนั่นแย่งอะไรไปจากข้า

นางเป็นแค่เด็ก เฮเลน แม้แต่แม่ของนางก็ไม่ได้อยากแย่งอะไรไปจากเจ้า โรแวงมันแค่...กันติเนลพยายามจะพูดให้ไฟแค้นเบาบางลง แต่มันกลับให้ผลตรงกันข้าม

อย่าเอ่ยชื่อมัน ไอ้คนทรยศนั่น! ” สตรีผมขาวกรีดร้อง

เวทมนตร์ขั้น...

ผนึกเวท! กันติเนลสกัดการร่ายเวทของเฮเลนอีกครั้งด้วยมนต์ดำที่แทบไม่ต้องเสียเวลาร่าย สถานการณ์จึงหยุดอยู่แค่การคุมเชิง จนกันติเนลหันไปหาราชินีคนตายได้ ที่นี่ไม่ปลอดภัยนะฝ่าบาท ได้โปรดกลับเข้าไปในเมืองเถิด

เออ จะไปไหนก็ไป ฝ่าบาทเฮเลนเอ่ยอย่างไม่ไว้หน้า เธอไม่ได้สนใจราชินีคนตายอยู่แล้ว ตัวตนเดียวที่เธอต้องการทำลายก็คือคัลลัค

ข้าจะอยู่ดูการต่อสู้ราชินีคนตายเอ่ย กันติเนลจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมให้มีการเฝ้าดู

เวทมนตร์ขั้นต้น ดาบลม

สลายเวท! กันติเนลตอบสนองในทันที อีกฝ่ายลดเวทมนตร์ที่ใช้ลงเป็นระดับล่างเพื่อให้ร่ายได้เร็ว แต่ก็ยังไม่ทันการขัดแข้งขัดขาของพ่อมดอยู่ดี

ก็ได้เฮเลนเอ่ยอย่างมีน้ำโห รำคาญวิธีต่อสู้ของอีกฝ่ายจนเริ่มจะหัวร้อน เธอแกว่งดาบสลักลายกุหลาบสีขาวของตนไปมา ก่อนที่มันจะปลดล็อกตัวมันเองออกจนมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับแส้ที่เต็มไปด้วยใบมีด กลับมาใช้วิธีแบบดั้งเดิม

กันติเนลไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด ความจริงคือจอมขมังเวทแทบทั้งหมดก็ไม่ถนัดการรับมือกับปรมาจารย์ดาบ ยกเว้นเฮเลนที่เป็นทั้งจอมเวทและนักรบไปพร้อมกัน เธอเคยล้มหัวหน้าองครักษ์ของโรแวงมาแล้ว ตั้งแต่ยังไม่เข้าเรียนในเอเวนไฮด์

มนต์ดำขั้นสูง เชิดหุ่นบัญชาทัพ

กันติเนลยึดเอานักรบโครงกระดูก 3 ใน 11 ตนไปเป็นโล่ พวกนั้นกรีดร้องโหยหวนเพราะไม่สามารถควบคุมร่างตัวเองได้ และต้องสู้กับพวกเดียวกันแบบไม่เต็มฝีมือ จนมีสภาพเหมือนกระสอบทราย

เวทมนตร์ต้องห้าม ผี...

ผนึกเวท! แม้เฮเลนจะอาศัยโอกาสช่วงที่ประดาบเพื่อร่ายเวท แต่กันติเนลก็ยังขัดขวางเธอได้ทุกครั้ง เธอจึงตวัดดาบ หมายจะบั่นคออีกฝ่ายลงให้รู้แล้วรู้รอด แต่กันติเนลกระโจนหายเข้าไปในเงาอาคาร ใช้วิธีสู้แบบตีแล้วถอยจนน่ารำคาญ

ทว่าหลังจากสู้ไปได้พักหนึ่ง เฮเลนก็เห็นรอยต่อที่สามารถเล่นงานได้ เพราะในจังหวะที่กันติเนลหายไปในเงา การเชิดหุ่นของเขาจะหยุดลง แปลว่าไม่สามารถใช้มนต์ดำตอนที่ซ่อนอยู่ได้

ในครั้งถัดมาที่เฮเลนตวัดดาบฟันและกันติเนลหนีเข้าไปในเงา สตรีผมขาวจึงเริ่มร่ายเวทเร็วในทันที

เวทมนตร์ขั้นต้น ดาบลม

ไม่มีใครคิดว่าเฮเลนจะโจมตีโดยที่ไม่เห็นตัวกันติเนล ความจริงเธอไม่ได้เล็งคู่ต่อสู้เลย แต่เล็งไปทางราชินีคนตาย ด้วยเชื่อว่ากันติเนลจะต้องออกมาปกป้องราชินีของเขาแน่

แต่เปล่าเลย... เพราะมันไม่จำเป็น

เอี๊ยด! เสียงดาบลมปะทะกับฝ่ามือของราชินีคนตายดังแสบแก้วหูเหมือนเอาช้อนส้อมขูดกัน ผิวของราชินีเกิดรอยถลอก และเบื้องหลังสีผิวซีดที่ฉาบทับ ได้เผยความมันวาวของเนื้อโลหะซึ่งประกอบกันเป็นแขนเทียมขึ้นมา

ข้าถูกคืนชีพมาพันกว่าปีแล้ว ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เจ้าไม่คิดรึว่าข้าเผชิญหน้ากับจอมเวทมากี่คนแล้วราชินีคนตายเอ่ย พลางยกมือที่มีรอยถลอกขึ้นมาดู พวกเขาทั้งหมดล้วนตาย และข้ายังคงอยู่ที่นี่เบื้องหน้าเจ้า

เฮเลนกลืนน้ำลาย เธอพึ่งรู้ว่าหาเรื่องผิดคนแล้ว

เจ้าคิดว่าลมเบา ๆ แบบนั้นจะทำอะไรข้าได้ราชินีคนตายเอ่ยถาม จงให้เกียรติคู่ต่อสู้ของเจ้าด้วย

มนต์ดำขั้นกลาง กัดกร่อน

กันติเนลไล่ทำลายนักรบโครงกระดูกทีละตัว จนเหลือเพียงเฮเลนแล้ว โดยที่เธอมัวแต่สนใจราชินีคนตาย กลายเป็นการเผชิญหน้ากันแบบตัวต่อตัว

ลุงกันตินี่! ” ถ้าไม่ใช่ว่ามีเสียงหนึ่งดังขึ้นเสียก่อน

คัลลัค?! ข้าบอกให้เจ้าไปซ่อนไง! ” กันติเนลเสียสมาธิในทันที เขาจะโทษคัลลัคก็ไม่ได้ เพราะเมื่อหันไปก็เห็นเด็กสาวโดนนักรบโครงกระดูกลากเธอมาในสภาพถูกมัด

ปล่อยให้เด็ก ๆ ปกป้องกันเอง แล้วตัวเองออกมาปกป้องประตูเมือง ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเป้าหมายของข้าคืออะไรเฮเลนปรบมือ น่าประทับใจเสียจริง

เวทมนตร์ต้องห้าม ผีกลืนเพลิง

สตรีผมขาวอาศัยจังหวะที่กันติเนลหันไปซัดนักรบโครงกระดูกที่ลากคัลลัคมา ร่ายเวทมนตร์ซึ่งก่อตัวเป็นความร้อนขึ้นภายในร่างของพ่อมด

ค่อก?!” กันติเนลสำลักออกมาเป็นควันไฟ สลายเวท!

ฉัวะ! ดาบแส้ของเฮเลนฟันสะบัดตัดคอกันติเนลจนลอยไปในอากาศ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของคัลลัค ทว่าการบั่นคอนี้กลับไม่มีเลือดไหลออกมาเลยสักหยด

ฮะ ๆ ๆสตรีผมขาวหัวเราะออกมา เจ้าเองก็ตายเหมือนข้าแล้วงั้นรึ กันติเนล

ราชินีคนตายยังคงเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดโดยไม่ทำอะไร ช่วงเวลาที่เธออยู่บนโลกใบนี้มันยาวนานเกินอายุขัยของชีวิตมากมาย ความตายจึงเป็นสิ่งที่เธอเห็นจนเฉยชาแล้ว และไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกใส่ใจกับการมีชีวิตอีกต่อไป หากไม่ประสบความสำเร็จในช่วงร้อยปีนี้ อีกร้อยปีหน้าค่อยลองใหม่ก็ไม่เสียหาย

มีเพียงความตายเท่านั้นที่ราชินีรอคอย

เฮเลนหันกลับไปหาคัลลัคที่โดนมัดอยู่กับพื้น เธอพยายามดิ้นราวกับคนบ้าเพราะเหตุการณ์ชวนช็อก สตรีผมขาวสะบัดดาบแส้ให้กลับมาคืนรูปเป็นดาบปกติ ก่อนจะเงื้อดาบขึ้น

หยุดนะ!” เสียงของเรสเทลร้องห้าม เธอไม่ได้มาคนเดียว แต่ลากเอาเดธิเลียที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มาด้วย พร้อมกับเอามีดจี้ไว้ที่คอ ปล่อยคัลลัคไป

ทำบ้าอะไรของเจ้าเนี่ยเดธิเลียกระซิบด้วยความหวาดเสียว เธอไม่เข้าใจเลยว่าเหตุการณ์ตรงหน้ากับการกระทำของเรสเทลมันเกี่ยวกันได้ยังไง

แค่เล่นไปตามข้าเรสเทลพูดเหมือนว่าการจับตัวประกันนี้เป็นการแสร้งทำ แต่สายตาที่ปรากฏนั้นดูไม่ใช่การเสแสร้งอย่างปากว่าเลย

สตรีผมขาวยั้งดาบของตัวเองไว้ ขมวดคิ้วเพ่งมองเดธิเลียอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างและชี้ดาบไปทางเรสเทลกับเดธิเลียแทน

ปล่อยนางเฮเลนสั่ง

ปล่อยคัลลัคก่อนเรสเทลสั่งกลับ แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะร่ายเวท เธอก็กดมีดลงบนคอของเดธิเลียจนมีเลือดไหลซึมออกมา

เห้ย ๆเดธิเลียอุทาน ตื่นตระหนกเพราะรู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่การจัดฉากแล้ว ถ้าเทียบความสำคัญในมุมมองเรสเทล ชีวิตคัลลัคย่อมมาก่อนใครที่ไหนก็ไม่รู้อย่างเดธิเลีย

คิดว่าเวทมนตร์ของเจ้ากับมีดของข้า อะไรจะเร็วกว่ากันเรสเทลเอ่ยถาม แม้แต่เวทมนตร์ที่เร็วที่สุดก็ยังต้องใช้เวลาร่าย ไม่มีทางทันเธอแน่

ถ้าเจ้าฆ่านาง ข้าจะทำลายเมืองนี้ทั้งเมืองสตรีผมขาวขู่คำราม ข้าจะเผาเจ้าทั้งเป็น

ปล่อยคัลลัคสิ เราจะได้ไม่ต้องเจอโศกนาฏกรรมแบบนั้นเรสเทลมือสั่น แน่นอนว่าเธอเองก็กลัว

เฮเลนมองคัลลัคด้วยสายตาชิงชัง เธอยอมเก็บดาบและปลดปมเชือกที่มัดเด็กสาวเอาไว้

มนต์ดำขั้นต้น กระชากใย

คัลลัคซัดสตรีผมขาวกระเด็นออกไปเกือบสิบเมตรทันทีที่หลุดจากเชือก เธอรีบลุกขึ้นเตรียมจะกระโจนเข้าไปชกกับอีกฝ่าย หากไม่ใช่ว่าถูกโรเดนกระโจนเข้ามาคว้าข้อเท้าเอาไว้จนล้มหน้าคะมำดังโครม

ทีนี้ก็ปล่อยนางเสียสิเฮเลนลุกขึ้น ยอมถอยออกไปให้ห่างจนกว่าอีกฝ่ายจะไว้ใจเธอ

เรสเทลยอมปล่อยเดธิเลีย

ยัยบ้าเด็กสาวผมเทาร้องด่าในทันที ก่อนจะหันไปผลักเรสเทลจนหงายท้อง

เดธิเลียเฮเลนเอ่ยเรียก มาทางนี้สิ

ทุกคนล้วนรอคอยการตัดสินใจของเดธิเลีย แต่เธอไม่ยอมเข้าไปหาสตรีผมขาว เพราะเห็นมาแล้วว่าอีกฝ่ายทำอะไรได้ ถึงแม้เฮเลนจะยอมถอยเพื่อเธอ แต่เธอไม่รู้จักและไม่เคยเห็นหน้าอีกฝ่ายเลยมาตลอดชีวิต

เดธิเลียส่ายหน้า

ข้าไม่รู้ว่าท่านคือใครเธอเอ่ย แต่ท่านควรไปได้แล้ว คนอื่นที่ไม่เกี่ยวกำลังเดือดร้อนเพราะท่านอยู่

สตรีผมขาวซึ่งยื่นมือค้างไว้พลันมีสีหน้าสลดลง เธอร่ายมือไปในอากาศแทน ปลุกชีพนักรบโครงกระดูกทั้งสิบตนกลับมา ราวกับพวกมันไม่เคยถูกทำลาย

ฝ่ายสเตลลาคาร์ตล้วนหน้าซีดเผือด กลัวว่าจะต้องเริ่มสู้ใหม่ตั้งแต่ต้นโดยที่ครั้งนี้ไม่มีกันติเนลคอยช่วยเหลือ แต่เฮเลนกลับยอมถอยตามที่เดธิเลียขอ เดินจากไปพร้อมกลุ่มนักรบอย่างสงบเงียบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ฉลาดดีราชินีคนตายเอ่ยชมเพียงแค่นั้น ก่อนจะสั่งให้ข้ารับใช้จัดการเรื่องความเสียหาย แล้วให้ยกเกี้ยวตนเองกลับเข้าเมือง โดยไม่สนใจใครอีก

ลุงกันตินี่คัลลัคคลานมาหาร่างไร้หัวของกันติเนล

โฮ่ย คัลลัคโรเดนเอ่ยเรียก แต่คัลลัคไม่สนใจ

คัลลัคเรสเทลเรียกบ้าง แต่ก็เหมือนเดิม

คัลลัค เงยหน้าหน่อยอีกเสียงเรียก

นรกอะไรเนี่ย! หัวผีพูดได้!” จนกระทั่งเดธิเลียอุทานดังลั่นนั่นแหละ คัลลัคถึงจะยอมเงยหน้า

เศร้าพอรึยัง ข้าจะให้เรสเทลเย็บหัวข้าคืนที่เดิมกันติเนลเอ่ยถาม ในสภาพที่มีแต่หัวในอ้อมแขนของโรเดน

คัลลัคอ้าปากค้าง ยอมถอยออกมาด้วยความช็อกยิ่งกว่าตอนที่คิดว่ากันติเนลถูกตัดคอตาย เพราะความจริงกันติเนลตายตั้งแต่ก่อนโดนตัดคอ

นานหลายนาทีกว่าที่เรสเทลจะเย็บคอเสร็จ พวกเขาจึงค่อยเดินกลับไปหาคัลลัคกับเดธิเลียที่นั่งรออยู่อีกฝั่งถนน

มีอะไรที่ข้าไม่รู้เกี่ยวกับใครอีกไหมคัลลัคถาม รู้สึกว่าตัวเองโง่เหลือเกินที่ไม่รู้จักคนในครอบครัวดีเลยสักคน ยังดีที่มีโรเดนเป็นโกเลมอย่างที่เชื่อมาตลอด

ให้บอกหมดต้องช็อกแน่ ๆ รู้ไปทีละเรื่องนั่นแหละดีแล้วกันติเนลยิ้มขำกับหน้าตาของคัลลัค ก่อนจะหันไปมองเดธิเลีย ทำไมเจ้าถึงไม่ไปกับนาง

หมายถึงผู้หญิงผมขาวนั่นรึ พวกเจ้าอาจจะนิสัยไม่ค่อยดี...เดธิเลียหันไปมองหน้าเรสเทลและย้ำคำว่าไม่ค่อยดี ก่อนจะหันกลับมาพูดน้ำเสียงปกติ แต่ข้าไม่ไปกับคนแปลกหน้าที่เป็นใครมาจากไหนไม่รู้หรอกนะ

ไม่รู้จักจริงรึเรสเทลถาม

ไม่เคยเห็นหน้าเลยรึกันติเนลถามย้ำ

ไม่และไม่ โอ๊ย พวกเจ้าถามกันทำไมซ้ำ ๆเดธิเลียขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องผิดประหลาดยังไง

ว้าวเรสเทลอุทาน ครอบครัวแสนสุขเสียจริง

+++

นางคือวิญญาณอาฆาตกันติเนลเริ่มอธิบาย หลังจากกลับมายังวิหารห้องสมุด ซึ่งเป็นสถานที่พักชั่วคราวของพวกเขา ถูกปลุกขึ้นมาโดยผู้บงการเหมือนกับราชินีคนตาย เพื่อปลุกชีพคนตายคนอื่นต่อเป็นลูกโซ่ แต่ต่างกันตรงที่นักรบของนางล้วนเป็นวิญญาณอาฆาตทั้งหมด พวกมันถูกเหนี่ยวรั้งไว้บนโลกนี้ด้วยความแค้น ก้าวร้าวและอันตรายกว่าคนตายมีห่วงหรือวิญญาณหลงทาง

ที่บอกว่าคนตายมี 2 สังกัดสินะเดธิเลียทวนความจำ คัลลัคเคยบอกเธอแล้วว่าพวกที่โจมตีโรแวงในคืนที่พวกเธอพบกันไม่ใช่นักรบของราชินีคนตาย แต่เป็นอีกพวกหนึ่ง ตอนแรกก็ไม่ค่อยเชื่อ แต่พอได้เห็นคนตายสู้กันเองถึงจะยอม แล้วไง นางเป็นใคร เกี่ยวอะไรกับข้า

ผมสีขาว สวมชุดนักรบไวท์วูฟ ถามจริงไม่เอะใจหน่อยรึเรสเทลถามอย่างมหัศจรรย์ใจ

ชื่อของนางคือเฮเลน แอนเธมเมีย เคยเป็นนักดาบเวทที่เก่งที่สุดเท่าที่จบจากเอเวนไฮด์ในรอบร้อยปี แต่ความจริงแล้วนางควรจะได้เปลี่ยนชื่อเป็นเฮเลน แวนธีส ถ้าหากโรแวงไม่โดนบังคับถอนหมั้นนาง... น่ะนะกันติเนลเฉลย นางคือแม่ของเจ้า เดธิเลีย เจ้าไม่เคยเห็นนางเลยจริง ๆ รึ

เดธิเลียนิ่งค้างกลายเป็นหินไปแล้ว เธออ้าปากค้าง ก่อนจะหุบ ก่อนจะอ้าใหม่ แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรและหุบลงไปอีก

ตอนข้าพึ่งเกิด พ่อข้าทำลายรูปเหมือนของแม่ทั้งหมดเพราะเห็นแล้วทำใจไม่ได้ ข้าเลยไม่เคยเห็น แล้วก็ไม่มีใครพูดถึง ทำเหมือนกับว่า... นางไม่มีตัวตนเดธิเลียเอ่ยออกมาในที่สุด เธอพยายามจับผิดว่าอีกฝ่ายโกหกเธอไหม แต่ก็ไม่เจออะไรผิดสังเกต ข้าจะกลับบ้านได้เมื่อไหร่ ข้าต้องกลับไปถามเมอดอร์เรื่องนี้

มะรืนนี้ ข้าแน่ใจกันติเนลตอบ ข้าส่งคนไปเปิดประตูจากฝั่งกาเมซันแล้ว นางจะไปถึงมะรืนนี้

เดธิเลียยังคงไม่อยากจะเชื่อ ถ้ามันเป็นไปตามที่กันติเนลว่าจริง นั่นแปลว่าเธอพึ่งตอบสนองในการสนทนาครั้งแรกกับแม่ตัวเองได้เลวร้ายมาก

จริงสิ เจ้าจำได้ไหมที่ข้าพูดก่อนหน้านี้ว่าคำสาปของโรแวงมีทางรักษากันติเนลทวนถาม

มีเหรอคัลลัคอุทาน

จริงรึเดธิเลียถามย้ำ

เคยได้ยินคำสาปเจ้าหญิงนิทราในนิทานกล่อมเด็กไหมกันติเนลถาม มันก็อารมณ์ประมาณนั้นแหละ ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมวิธีถอนคำสาปมันงี่เง่าได้ขนาดนั้น

จุมพิตรักแท้เนี่ยนะโรเดนหัวเราะ แต่กันติเนลไม่ได้หัวเราะไปด้วย ไม่ได้อำ...? เอาจริงดิ

แต่แม่ของคัลลัคตายไปแล้วเดธิเลียว่า นั่นทำให้คัลลัคขมวดคิ้วเพราะไม่อยากได้ยินคำนั้น

อย่าตัดสินความรักจากการแต่งงานของชนชั้นสูงสิ ผลประโยชน์ทั้งนั้น ส่วนโรแวงกับเฮเลน... ข้ารู้จักไอ้บ้าสองคนนี้ตั้งแต่ยังเรียนอยู่เอเวนไฮด์กันติเนลส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ขิงก็ราข่าก็แรง... จะว่ายังไงดีล่ะ ศีลเสมอกันล่ะมั้ง

คัลลัครู้สึกปวดหัวขึ้นมาเลย

แปลว่าถ้าอยากปลุกท่านพ่อ...เธอนวดขมับ

เจ้าต้องขอให้เฮเลนจุมพิตโรแวงกันติเนลต่อประโยค

แล้วถ้าพวกเขาไม่ได้รักกันแล้วล่ะคัลลัคถาม

ก็...กันติเนลยักไหล่ นางเป็นตัวเลือกเดียวที่เหลืออยู่แล้วนี่... จริงไหม?”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

243 ความคิดเห็น