กระแต

๑๕  พฤศจิกายน  ๒๕๔๙

          กระแตเป็นลูกแมวจอมซนของบ้าน

          สีของมันเหมือนกระรอกที่กระโดดอยู่ตามกิ่งไม้

          แต่บ้านเราเคยมีแมวชื่อกระรอกมาแล้ว

          ฉันจึงตั้งชื่อเจ้าตัวเล็กตัวใหม่ว่า  "กระแต"

          หลังจากย้ายที่อยู่ขึ้นไปอยู่บนชั้นสองได้ไม่นาน

          กระแตก็กล้าหาญชาญชัย

          วิ่งขึ้นวิ่งลงบันไดบ้านได้คล่องแคล่ว

          แม้จะพลาดท่ากลิ้งขลุกขลัก

ตกลงไปค้างอยู่ตรงแผ่นรองบันไดบ้างก็ตาม

ถึงอย่างนั้นกระแตก็เป็นลูกแมวตัวแรก

ที่วิ่งลงบันไดมาหาข้าวกินได้เอง

แม่แมวก็ไม่ค่อยคาบเจ้าลูกตัวนี้กลับขึ้นชั้นบนอย่างลูกตัวอื่น

อาจจะเพราะคาบไปมันก็กระโดดลงมาเองเป็น

เลยเหนื่อยใจ

หรือไม่งั้นก็เพราะน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นตามวันเวลา

แม่ของฉันบ่นว่า

สัปดาห์หน้ามันคงเป็นสาว

ไม่น่ารักแล้ว

แม่ไม่เคยอยากให้ลูกแมว  ลูกหมาเจริญเติบโตเลย

อยากให้มันตัวเล็กอยู่อย่างนั้นตลอดไป

แต่ไม่เคยเป็นไปได้

เพรางาย  มณีโชติ