[Fic Drrr!!]The Blcak love พันธนาการความรักสีดำ(Shizaya)

ตอนที่ 7 : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 มิ.ย. 57

อิเคะบุคุโระ เมืองที่ไม่เคยหลับใหล มีสิ่งผิดแปลกเหนือธรรมชาติและเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นมากมายหลายอย่าง เป็นเมืองที่ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้น  ถ้าเปรียบสถานที่แห่งนี้เป็นเกมกระดานเกมหนึ่ง ก็คงเป็นเกมที่จับทางไม่ได้ง่ายๆและกติกามารยาทก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ตลอด รวมไปทั้งตัวหมากต่างๆเองก็จะสามารถโผล่เข้ามาและหายไปเฉยๆได้เช่นกัน ทั้งสาวดูลาฮานไร้หัว จักรพรรดิผู้ก่อตั้งแก๊งดอลล่าร์ หรือเด็กสาวผู้เป็นร่างสถิตของดาบอาถรรพ์ไซกะ  หัวหน้าของแก๊งผ้าพันคอเหลือง เรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นได้จริงนี้สามารถเกิดขึ้นได้หมดในที่ที่มีชื่อว่า [อิเคะบุคุโระ]

โอริฮาระ อิซายะ หนึ่งในบุคคลที่เฝ้ามองเรื่องราวต่างๆในอิเคะบุคุโระนี้  นักค้าข่าวที่ใครต่อใครก็พากันคิดว่าเป็นปีศาจและไม่ควรเข้าใกล้ ที่ตอนนี้เกมกับพลิกให้กลายเป็นหมากในเกมนั้นซะเอง และโดนรุกต้อนจนจนมุมไร้ทางหนี แล้วก็มีอีกคนเฮย์วาจิมะ ชิสึโอะ บุคคลผู้ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในอิเคะบุคุโระ ปีศาจอีกตัวหนึ่ง ที่ถือเป็นตัวแทนแห่งความบ้าคลั่งของอิเคะบุคุโระอีกหนึ่งคนที่หากไม่จำเป็นไม่ควรไปข้องเกี่ยวในอิเคะบุคุโระ ถ้ายังอยากให้ในชีวิตประจำวันยังมีคำว่า สงบสุขอยู่

สุดท้ายคือตัวหมากที่โผล่มาอย่างไม่ทันให้ผู้ใดตั้งตัวรับมือได้ทัน มิไรโนะ คุโรฮะ ชายหนุ่มตาสองสีผู้มีแววตาอำมหิตผิดมนุษย์ หากเปรียบอิซายะกับชิสึโอะเป็นปีศาจในอิเคะบุคุโระ งั้นคุโรฮะคงจะเข้าขั้นซาตานไปเลยก็ว่าได้ ซาตานเจ้าเล่ห์ที่ไร้ความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ไหนจะดูลาฮานไร้หัวอีกตนหนึ่ง แม้กระทั่งร่างทรงของความบ้าคลั่งและความป่าเถื่อนในร่างของเด็กสาวบริสุทธิ์เหมือนดอกไม้ผลิบานนั่นก็เช่นกัน

ลักษณะราวกับโรคร้ายที่ฝั่งตัวในร่างกายของเหยื่อ อย่างเงียบงันและเย็นเยือก ค่อยๆคืบคลานและกัดกินจากภายในอย่างเชื่องช้าและรุนแรง โดยที่ไม่ทันรู้ตัว เหยื่อนั้นก็จะโดนกัดกินจากภายใน และแล้วกว่าจะรู้ตัว มันก็สายเกินไปสุดท้ายก็จะโดนบดขยี้ไปทั้งร่างกายและจิตใจจนสลายหายไปโดยไร้ซึ่งเสียงใด....

ตอนนี้เองก็แทบจะพูดได้เต็มปากแล้วว่า....

อิเคะบุคุโระ...กำลังล่มสลาย

ถ้าหากยังเป็นอย่างนี้อยู่ต่อไปล่ะก็....

อีกไม่นานขั้วอำนาจและสมดุลทั้งหมดจะถูกทำลายโดยสมบูรณ์....

....................................

ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มอายุราว 21 ปีเดินออกมานอกตัวอาคารสูงระฟ้ามาเดินอยู่ในสวนพฤกษศาสตร์ ท้องฟ้ายอมสายัณห์สีส้มแดง ตาสองสีแปลกประหลาดนั้นไม่สามารถเดาความนึกคิดในแววตา ว่าคนๆนี้กำลังคิดสิ่งใด?ต้องการสิ่งใด?ริมฝีปากแสยะยิ้มอย่างน่าขนลุก ดวงตาสีโกเมนข้างซ้ายและสีน้ำเงินเข้มข้างขวาสะท้อนภาพของผีเสื้อที่ติดอยู่ในใยของแมงมุม ใบหน้าของคุโรฮะช่างยากจะบอกว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรกับภาพที่กำลังสะท้อนอยู่ในแววตานั้น?

ความเงียบเริ่มปกคลุมทั่วบริเวณ ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุแต่คุโรฮะเองก็จ้องมองภาพของแมงมุมที่กำลังคืบคลานเข้าหาเหยื่อแสนสวยที่ไร้ทางสู้ เจ้าผีเสื้อขยับปีกดิ้นรน ดิ้นรนเรื่อยไปโดยที่รู้ว่ามันช่างเปล่าประโยชน์สิ้นดี สุดท้ายเจ้าแมงมุมก็ขยับเข้ามาใกล้ ใกล้มากพอที่จะใช้เหล็กในของมันฝั่งเข้าไปในร่างของเหยื่อ ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมหยิบปีกผีเสื้อให้หนีจากคมเขี้ยวของแมงมุม ใบหน้าเรียบเฉยจ้องมองผีเสื้อที่ขยับปีกในมือของตนก่อนที่จะ...

แควก!

ฉีกปีกที่สวยงามของผีเสื้ออย่างไม่เหลือชิ้นดี ก่อนจะโยนซากของผีเสื้อที่เคยงดงามนั้นลงพื้นอย่างเลือดเย็น ก่อนที่ผีเสื้อที่เคยพยายามดิ้นรนจะแน่นิ่งไปเป็นเพียงเศษซากของสิ่งที่เคยมีชีวิตเท่านั้น

คุโรฮะ...ทำอะไรอยู่เหรอ?”

แว่วเสียงหวานน่ารักของเด็กสาวอายุ 11 น้ำเสียงอันใสซื่อบริสุทธิ์ ร่างเล็กเยื้องย่างเข้ามาใกล้ เด็กสาวคนนี้มีเรือนผมสีบลอนสว่าง ผิวขาวเนียนละเอียด นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสสวย และชุดระบายกระโปร่งลูกไม้ที่เธอสวมใส่อยู่ยิ่งทำให้เธอแลดูเป็นเด็กที่น่ารักคนหนึ่งเลยทีเดียว ถ้าหากว่าเธอไม่ได้มีพลังเหนือมนุษย์อันเป็นตัวแทนแห่งความบ้าคลั่งและดุร้ายในอิเคะบุคุโระที่สามารถเอาชนะเฮย์วาจิมะ ชิสึโอะได้ล่ะก็....นะ

อ้าวๆนึกว่าใครที่แท้ก็โคโคโระนี่เองเหรอครับ

ผีเสื้อนั่น.ตายแล้วเหรอ?

ดวงหน้าน่ารักหันไปมองซากผีเสื้อบนพื้น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเรียบ ใบหน้าตายด้านไร้อารมณ์ไม่ยินดียินร้ายกับอะไรทั้งสิ้น เรือนผมสีทองปลิวไปตามกระแสลมเล็กน้อย คุโรฮะคลี่ยิ้มบางก่อนจะเอ่ยตอบออกไป

“…ใช่ครับ ตายไปแล้วล่ะเพราะมันโชคร้าย ดันมาติดอยู่ในกับดักของแมงมุมร้าย ผมเลยช่วยเด็ดปีกทิ้งมันจะได้ตายไปให้พ้นความทรมาณไงล่ะ

งั้นเหรอ....ช่างมันก็แล้วกันใกล้จะถึงเวลางานแล้วรีบไปเตรียมตัวเถอะ

เข้าใจแล้วครับ...”

....................................

หญิงสาวไร้หัวหนึ่งในตำนานเมืองแห่งอิเคะบุคุโระเซลตี้ สตรูลูฮันนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซต์สีดำ พร้อมมาด้วยความเร็วชนิดที่ว่าถ้าเป็นคนปกติคงโดนตำรวจปรับข้อหาความเร็วเกินกำหนดไปแล้ว เซลตี้ขับรถแบล็กไบท์ไปมาเพื่อสำรวจรอบๆอิเคะบุคุโระ อันที่จริงเธอเองก็อยากจะไปสืบเรื่องกลุ่มสรใหม่กับเรื่องของชายที่ชื่อว่า มิไรโนะ คุโรฮะ แต่สตรีไร้หัวอันเป็นหนึ่งในสิ่งผิดแปลกในอิเคะบุคุโระเข้างานไปล่ะก็ มีหวังได้เป็นเป้าสายตาจนไม่เป็นอันได้สืบสาวราวเรื่องอะไรเลยแน่ๆ

ในขณะเดียวกัน....

ร่างของโซโนฮาระ อันริเด็กสาวที่ถูกดาบอาถรรพ์ไซกะสิงสู่ ก็ยืนอยู่บนถนนที่อยู่ห่างจากที่จัดงานมากนัก ตอนนี้เธอเองก็รู้ดีว่าแม้เธอจะสามารถควบคุมกองทัพไซกะนับร้อยได้ ไม่ควรบุกโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้า ตอนนี้ควรจะรอดูสถานการณ์จากภายนอกก่อนแล้วค่อยเคลื่อนไหว นั่นน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด  

ในห้องโถงใหญ่ ของตัวอาคารสูง ภายในห้องโถงถูกตกแต่งหรูหราชนิดที่ว่าถ้านับเป็นเงินคงจะเฉียด 7 หลักเป็นแน่แท้ อาคารที่ทั้งใหญ่ทั้งหรูแบบนี้ในที่อิเคะบุคุโระก็มีไม่กี่ที่ล่ะนะ แถมแค่การเช่ายืมสถานที่ต่อชั่วโมงนี่คงเข้าหลักแสนแน่ ส่วนคิดะ มาซาโอมิน่ะเหรอ? เตรียมเฝ้ามองเคลื่อนไหวจะ ริวงามิเนะ มิคาโดะหัวหน้าของแก๊งดอลล่าร์เดินเข้างานก่อนจะกวาดสายตามมองไปรอบๆ

ความรู้สึกแรกทีเข้ามาเหยียบในตัวอาคารนี้คือความรู้สึกที่บรรยายไม่ออกบอกไม่ถูก อารมณ์คล้ายกับเหมือนมาเหยียบในสถานที่ที่ไม่ควรมาที่สุด แถมอดสังหรณ์ใจลึกๆไม่ได้อีกว่ามิไรโนะ คุโรฮะจะเตรียมกับดักอะไรไว้ในงาน ตลอดมาคนที่มิคาโดะคิดว่าน่ากลัวและไม่น่าเข้าใกล้ที่สุดอิเคะบุคุโระคือ โอริฮาระ อิซายะ ผู้คอยชักใยเรื่องราวต่างๆอยู่เบื้องหลังแต่กระนั้น ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกว่าคุโรฮะช่างน่ากลัวและไม่น่าเข้าใกล้กว่าอิซายะหลายเท่าตัว...คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร คนที่บิดเบือนสมดุลของอิเคะบุคุโระและในเวลารวดเร็วจนแทบไม่มีใครรู้สึกตัว....มองยังไงคนอย่างมิไรโนะ คุโรฮะมันก็เกินเลยคำว่าสามัญสำนึกของมนุษย์ปกติธรรมดาไปหลายขุม

นี่สินะที่เรียกว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือปีศาจก็ยังมีซาตานอำมหิต....

แต่ก็นะ...ในเกมกระดานที่มีชื่อว่า อิเคะบุคุโระอะไรๆก็เกิดขึ้นได้หมด ตัวหมากมีชีวิตที่กำลังโดนบงการราวกับหุ่นเชิด  แม้ไม่เข้าใจว่ามีจุดประสงค์อะไรที่ทำแบบนี้ รู้เพียงแต่ว่าหากเป็นในยามปกติคนแบบนี้เลี่ยงการพบเจอได้ก็คงจะเลี่ยง เพียงแค่บางเวลาคนเราก็ต้องพบเจอกับสิ่งที่ไม่อยากจะเจอกับมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน สำหรับมิคาโดะที่เป็นหนึ่งในขั้วอำนาจของอิเคะบุคุโระ..ยิ่งเลี่ยงการเผชิญหน้าไม่ได้เข้าไปใหญ่

....................................

ร่างของสองสาวฝาแฝดโอริฮาระ ไมรุและคุรุริมองไปรอบๆสถานที่ในการจัดงาน แรกเริ่มเดิมทีพวกเธอก็ไม่ได้สนใจเรื่องของบุคคลที่ชื่อ มิไรโนะ คุโรฮะอะไรมากมายหรอก..แต่ว่าเหตุผลที่สองปีศาจที่เป็นถึงน้องสาวของตัวอันตรายแห่งอิเคะบุคุโระยอมลงทุนมาขนาดนี้ก็เพราะว่า พี่อิซาของพวกเธอกำลังโดนกระทำและเสียเปรียบอย่างแรง ไม่ใช่เพราะห่วงพี่หรืออะไรหรอกคนที่มีสิทธิ์แกล้งพี่อิซาได้น่ะมีแค่พวกเธอสองคนนี่นา! แต่ว่าถ้าเป็นคุณชิสึโอะล่ะก็พอจะยอมได้ แต่สำหรับมิไรโนะ คุโรฮะล่ะก็ยังไงคงจะยอมไม่ได้หรอก..เพราะเพิ่งเข้ามาในอิเคะบุคุโระได้ไม่เท่าไรจะยอมให้เก็บพี่อิซาไว้เล่นคนเดียวหรอก เห็นปกติเกรียนซะขนาดนั้นแต่หน้าตาตอนโดนแกล้งน่ารักมากเลยแท้ๆ

เห...นี่คุรุริที่นี่เนี่ยจัดสถานที่ได้หรูหราอลังการจังเลยน้า

“……..นั่นสินะ........

หน้าตาเหมือนกันชนิดที่ใช้แม่แบบเดียวกันมาแต่ทั้งลักษณะนิสัยและวิธีการพูดการจาของแฝดคู่นี้มันต่างกันคนล่ะโลกเลยจริงๆสิ่งที่เหมือนกันของคนบ้านโอริฮาระคงเป็นความเกรียนอันหาที่สิ้นสุดไม่ได้ล่ะมั้ง!!

แต่ว่านะ อยู่ที่นี่คงจะไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก ได้ยินว่าที่นี่น่ะมีสวนพฤกษศาสตร์ด้วยลงไปสำรวจดูกันเถอะ น่าสนใจดีใช่มั้ยล่ะ เนอะ?คุรุริ

“…………อืม............

พูดจบไมรุก็คว้าแขนคุรุริเดินออกไป จุดหมายปลายทางที่รออยู่อาจมีอะไรที่เหนือความคาดหมายของพวกเธอก็ได้...

 

....................................

สายลมพลิ้วไหวมาพร้อมกับความหนาวเย็นเฉียบกระทบผิวกาย แต่ว่าสำหรับบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในอิเคะบุคุโระอย่างเฮย์วาจิมะ ชิสึโอะ คงจะไม่รู้สึกหนาวหรอกมั้ง สถานที่ที่หนุ่มผมบลอนในชุดบาร์เทนดอร์ยืนอยู่เป็นสวนกว้างที่อยู่ทางทิศตรงข้ามกับสวนพฤกษาศาสตร์ กลิ่นหอมหวานของกุหลาบที่โชยมาตาลมไม่ได้ช่วยให้จิตใจของชิสึโอะสงบลงได้เลยแม้สักนิด เหตุผลที่เขามาอยู่ที่นี่น่ะเหรอ? ก็เพราะอยู่ๆก็มีข้อความเรียกตัวให้มาพบจากคุโรฮะส่งตรงมาถึงมือถือชนิดที่ไม่ต้องเข้างานไปหาตัวให้เมื่อยเลยไงล่ะ!!

แค่คิดก็อยากฆ่ามันให้ตายคามือ...ตั้งแต่เกิดมาจะมีคนที่เกลียดขี้หน้ายิ่งกว่าอิซายะก็คราวนี้แหละ!!

หืม..แหมๆ น่าดีใจจังน้า ที่คุณชิสึโอะยอมมาพบผมเนี่ย....

มีอะไรก็รีบๆว่ามา ความอดทนของฉันมีจำกัด..ถ้าหมดเมื่อไรก็จะฆ่าแกทิ้งเมื่อนั้น!!”

เสียงคำรามของปีศาจร้ายอันเป็นตัวแทนแห่งความบ้าคลั่งในอิเคะบุคุโระมิได้ทำให้ชายหนุ่มตาสองสีแปลกประหลาดนั้นหวาดหวั่นแต่อย่างใด ในทางกลับกันกับรู้สึกว่าน่าสนใจและน่าสนุกแบบสุดๆอีกต่างหาก ริมฝีปากของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลกระตุกยิ้ม...เป็นรอยยิ้มที่ไม่ค่อยน่ามองสักเท่าไร

ฮ่าๆไม่เอาน่า จะฆ่าผมหรือยังไงก็เถอะ แต่ว่าน้า จะดีเหรอ?ถ้าฆ่าผมตอนนี้อิซาจังจะเป็นยังไงก็ไม่รู้...

คำพูดจี้จุดถูกเอ่ยออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มสดใสและดูยังไงมันก็ไม่ใช่รอยยิ้มที่น่ามองเอาเสียเลย

หืม?แหม...แต่ผมก็ไม่ใช่คนใจดำขนาดนั้นหรอกนะครับ...มาเล่นเกมกับผมมั้ยล่ะ?..มีกติกาง่ายๆ...

 ....................................

ความเงียบสงบไร้การเคลื่อนไหวของสถานที่จัดงานนี้มันมีมากเกินควร

เงียบสงบ เงียบสงบ เงียบสงบ เงียบสงบเกินกว่าเหตุเสียจนมันแลดูผิดปกติมากเกินไป

อ้าว...คุณคือริวงามิเนะ มิคาโดะ จักรพรรดิของแก๊งดอลล่าร์สินะคะ...?

ร่างของอิสตรีเรือนร่างบอบบาง ผิวขาวซีดราวกับไม่เคยต้องแดดมาก่อนนั่งอยู่บนรถเข็น ดวงหน้าหวานสวยนัยน์ตาสีแดงฉานราวกับกุหลาบ ขนตายาว เรือนผมสีดำเหมือนปีกอีกายาวสลวยมาจนถึงประมาณกลางหลัง ชุดโกธิคโลลิต้าสีดำสลับขาวที่สวมใส่อยู่ยิ่งทำให้เธอดูเหมือนกับตุ๊กตาทำให้ผู้จ้องมองเธอราวกับต้องมนต์สะกดยิ่งขึ้นไปอีก และรอยยิ้มระยิบพราวที่ถูกประดับบนใบหน้า น่าแปลก...ทั้งๆที่เพิ่งจะเคยพบกับเธอคนนี้เป็นครั้งแรก หากแต่ว่ารู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้าของเธอราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

“เอ่อ…แล้วคุณเป็นใคร..เหรอครับ?

“คิกๆขออภัยที่ลืมแนะนำตัวไปค่ะ ดิฉันชื่อว่าชิโรฮะ มิไรโนะ ชิโรฮะ...น้องสาวของพี่คุโระค่ะ..

จบคำแนะนำตัวชิโรฮะก็คลี่ยิ้มอีกครั้งและรอยยิ้มในครั้งที่สองนั้นทำให้มิคาโดะนึกออกว่าเคยเห็นใบหน้านั้นจากที่ไหน ทั้งใบหน้าท่าทาง รอยยิ้มนั่น มันเหมือนกับ..

.....อิซายะแทบทุกประการ....

แล้ว..มีธุระอะไร..เหรอครับ?

“เอ…ทำไมคุณถึงทำท่าทางตกใจแบบนั้นล่ะคะ? โอ๊ะ?หรือว่าเป็นเพราะใบหน้าของฉันมันเหมือนกับคุณโอริฮาระ อิซายะ  ใช่รึเปล่าคะ?

คำถามถูกยิงออกมานั้นยิ่งทำให้มิคาโดะพูดไม่ออกมาขึ้นไปอีก รอยยิ้มถูกแสยะขึ้นบนใบหน้านั้นอีกครั้ง ทำไมกัน?ทั้งๆที่ทั้งใบหน้าการกระทำ รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนกันมากแท้ๆแต่ในหัวกับเพียงคำว่า ‘ทำไม?’ ถึงจะดูเหมือนกันขนาดไหน แต่ยังไงก็ตามก็ยังเป็นคนล่ะคน รอยยิ้มที่ดูแทบเหมือนกันนั้นก็มีจุดแตกต่างกันอยู่ส่วนที่ต่างกันมันคงจะเป็นรอยยิ้มของชิโรฮะช่างดูราวกับ..

...ซาตานที่ล่อลวงจิตใจผู้คน...

ท่าทาง เธอคงจะไม่ได้มาคุยกับผม..โดยไม่มีเหตุผลอะไรสินะ ต้องการอะไรก็บอกมาตรงๆเลยดีกว่า

ใจร้อนจังนะคะ..แต่เข้าใจอะไรง่ายๆแบบนี้ก็ดี ที่ฉันมาพบกับคุณวันนี้ก็เพราะต้องการจะเจรจาเป็นพันธมิตรกับคุณ แล้วก็...ไม่ใช่แค่นั้นสิ ค่ำคืนนี้น่ะ พี่คุโระเองก็จัดเตรียมเวทีพิเศษให้กับทุกคนแล้วล่ะค่ะ ทั้งเพื่อนของคุณที่เป็นหัวหน้าของแก๊งผ้าพันคอเหลืองคุณคิดะ มาซาโอมิ เด็กสาวที่เป็นร่างสถิตของไซกะที่เคยเป็นคดีซาตานไล่ฟันคนในอิเคะบุคุโระคุณโซโนฮาระ อันริ สาวไร้หัวที่เป็นที่กล่าวขานในอิเคะบุคุโระคุณเซลตี้ สตูลูฮัน  ชายผู้แข็งแกร่งที่สุดในอิเคะบุคุโระคุณเฮย์วาจิมะ ชิสึโอะ ขณะนี้ตัวหมากกำลังเดินไปตามเกมกระดานที่ทางเราจัดเตรียมไว้ให้อย่างดีแล้วล่ะค่ะ

ชิโรฮะยังคงยิ้ม...ช่างเป็นรอมยิ้มที่ดูบิดเบี้ยวเหลือเกิน

 

  ....................................

โอ้โห!!ที่นี่กว้างสุดๆเลยเนอะ?คุรุริ?

“….คงงั้น?....”

ฝาแฝดโอริฮาระมาเยือนในสวนพฤษาศาสตร์ ไมรุที่มีท่าทางตื่นตาตื่นใจกับคุรุริที่ยังคงมีปฎิกริยานิ่งสติไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ น่าสงสัยจริงๆว่าคุรุริเขารู้วิธีการขยับใบหน้าแบบคนทั่วๆไปเขารึเปล่า?

ตรวจพบผู้บุกรุก....ให้ทำตามคำสั่ง...กำจัดทิ้งทันที...”

โครม!!

เสียงอึกทึกดังขึ้นจากลูกถีบที่ถูกถีบมาอย่างแรงจนทำให้พื้นบริเวณนั้นแตกกระจัดกระจาย รวมทั้งดอกไม้บางส่วนที่อยู่บริเวณใกล้ๆนั้นก็ได้รับความเสียหายไปด้วย แสงของดวงจันทร์ตกกระทบให้เห็นร่างของเด็กสาวอายุเพียง 11 ปีเรือนผมสีทองถูกรวบเก็บไว้ข้างหลัง ดวงตาสีม่วงที่จ้องมองคู่แฝดอย่างเย็นชา และชุดกระโปร่งลูกไม้ที่ถูกเปลี่ยนแทนที่ด้วยชุดฮู้ดสีเทาและกางเกงขาสั้นสีขาว

โห...น่าสนุกจังเลยน้า..ดูสิ!คุรุริท่าทางเราจะเจอของเล่นน่าสนใจเข้าแล้วล่ะ!”

“….ท่าทางอันตรายนะ...ไมรุ...”

กึก!โครม!

ไร้คำพูดโต้ตอบใดๆจากโคโคโระ...มีเพียงการโจมตีที่รวดเร็วและรุนแรงแทนคำทักทายเท่านั้น

โอ๊ะโอ..น่ากลัวๆ แย่จังเลยน้า ทั้งๆที่ถ้าเราได้เจอกันในสถานะอื่นล่ะก็พวกเราอาจจะสนิทกันก็ได้แต่ว่านะ ยังไงคราวนี้ก็คงยอมแพ้ไม่ได้หรอก นั่น-ก็-เพราะ..

ใบหน้าที่เหมือนกันของไมรุและคุรุริจ้องมองกันก่อนจะเอ่ยออกมาพร้อมกัน

การที่ได้แกล้งพี่อิซาน่ะ!มันเป็นสิทธิพิเศษของพวกเราแค่สองคนนี่นา

  ....................................

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าในสถานที่อย่างอิเคะบุคุโระแห่งนี้มีสถานที่ที่ดูราวกับรกร้างขนาดนี้อยู่

สวนวงกต

คือสถานที่ที่ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในอิเคะบุคุโรกำลังเดินวกไปวนมาอยู่ ตามข้อเสนอที่ถูกหยิบยื่นให้มาแบบมัดมือชกแบบสุดๆ

กติกาของเกมน่ะง่ายๆ...ที่สวนแห่งนี้น่ะคุณลองตามหาอิซาจังดูมั้ยล่ะครับ?แค่ตามหาอิซาจังในสวนวงกตนี่เจอคุณก็จะชนะ...เพียง-แต่-ว่า รีบหน่อยก็ดีนะครับถึงเกมนี้จะไม่จับเวลา แต่ว่าตัวผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอิซาจังจะทนพิษบาดแผลกับอาการเสียเลือดมากเกินไปได้นานขนาดไหน?

“เวรเอ๊ย….ทำไมต้องลงทุนขนาดนี้ด้วย..แกไปอยู่ไหนวะ อิซายะ!!”

เมื่อเดินตามหาไปเรื่อยๆชิสึโอะก็ยิ่งไม่เข้าใจตัวเอง ในหัวมีความรู้สึกแบ่งเป็นสองทางคือปล่อยให้อิซายะมันตายๆไป และ อย่างที่สองคืออาการที่เรียกว่าเป็นห่วง...ถ้าพยายามคิดแบบไม่ยอมรับความจริงก็อาจจะเป็นเพราะว่าชิสึโอะคิดว่าคนที่มีสิทธิ์ในการฆ่าอิซายะเป็นของตัวเองคนเดียวก็ได้?

และ...ถ้าสิ่งที่ชิสึโอะกำลังจะเจออีกไม่นาน...มันจะทำให้ผลลัพธ์ออกหัวหรือก้อยกัน..

“..แฮ่ก..แฮ่ก...”

เสียงของลมหายใจที่อ่อนแรงค่อยๆดังขึ้น และเมื่อยิ่งตามเข้าไปจนพบสิ่งที่ค้นหา ภาพที่พบตรงหน้ามันเลวร้ายเกนกว่าที่คิดไว้มาก หัวใจเต้นรัวอย่างหยุดไม่ได้ ดวงตาสีฟ้าใต้กรอบแว่นสั่นไหวในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะภาพที่ปรากฏในสายตาตรงหน้า คือร่างของอิซายะที่ถูกพันธนาการไว้ในเถาวัลย์แหลมคม เรือนร่างขาวบางที่ถูกปกปิดไว้ด้วยเสื้อโค้ทเพียงตัวเดียว ที่ซอกคอขาว ต้นขาเต็มไปด้วยรอยจูบคิสมาร์ก และรอยกรีดจากของมีคมที่ทั่วทั้งร่าง

อิ..ซา...ยะ”

ภายใต้ความเงียบงันและความสับสนตะกอนในจิตใจเริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้น

ร่างของมิไรโนะ คุโรฮะที่แอบสังเกตุการณ์อยู่นั้นก็ยิ้มแย้มออกมาอย่างเป็นสุข

“หึๆยุง่ายดีจังนะครับคุณชิสึโอะ..รู้สึกยังไงบ้างล่ะที่คนสำคัญต้องมาอยู่ในสภาพราวกับตายทั้งเป็นน่ะ? แต่ก็นะสมแล้วจริงๆที่เป็นอิซาจังทั้งๆที่แปดเปื้อนทั้งร่างกายและจิตใจขนาดนั้นแล้วแท้ๆแต่ก็ยังงดงามอยู่เลย..เพราะยังงี้ไงผมถึงได้ อยากจะให้คุณชิสึโอะเห็นสภาพของคนสำคัญที่ตัวเองปกป้องไว้ไม่ได้น่ะ...

ความมืดมิดนั้น..ได้แสยะยิ้มอย่างเย็นยะเยือก..อีกครั้ง

TBC

  ....................................

ฉันผิดเองที่ดองนิยายนานเกินไป ฉันผิดเองที่ดองนานเกินห้ามใจ อุ๊บ!! #รองเท้าบินมาจากไหน?

ขอโทษด้วยที่ดองฟิคพันธนาการนานน๊านนานนะคะ เปิดเทอมแล้วงานเยอะบรรลัย ตอนนี้เปิดตัวออริใหม่อีกตัวด้วยค่ะ หวังว่าทุกท่านจะชอบนะคะ โดยส่วนตัวแล้วจะพยายามปั่นฟิคเรื่องนี้ให้จบไม่ทิ้งแน่ๆ อย่างที่สัญญาชิสึจังเจออิซายะแล้วนะคะ...สาบานอีกทีว่านี่คือฟิคชิซายะไม่ใช่ Drrr!!ภาคพิเศษแต่อย่างใดOTL จะพยายามแต่งฉากหวานสองคนนี้ในอีกบทสองบทข้างหน้านะคะแต่คงเป็นแนวดราม่าหวานปนขมตามสไตล์อยู่ดี 555 สรุปว่าฟิคเรื่องนี้อิซายะโดนทำร้ายเยอะสุดค่ะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะคะตอนหน้าอาจจะเขียนฉากต่อสู้ของฝาแฝดไมรุ คุรุริกับโคโคโระจังด้วย ติดตามด้วยนะคะ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #46 ` TOY . (@may726567) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 15:12
    มาอัพเดี๋ยวนี้
    #46
    0
  2. #45 T.K. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:11
    รออยู่นะคะ สนุกมากๆค่ะ ^0^
    #45
    0
  3. #43 S.Lisa__ (@vipermira) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 03:23
    อยากอ่านต่อเร็วๆ จัง สนุกจนหยุดไม่ได้ 555555
    รีบๆ มาต่อน๊าา ><
    #43
    0
  4. #42 DreamIsReal (@nutdora) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 01:22
    ต่อไวๆนะค้
    #42
    0
  5. #41 BeautcH (@tewsri) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 21:51
    ยังรออยู่นะคะไรท์ มันดีจริงๆ ;-;
    #41
    0
  6. #40 Pink_Punky66 (@Pink_Punky66) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 01:26
    มาต่อเต๊อะ เค้ารอไรท์ที่เด็กดีทุกวันเลยนะ._.
    #40
    0
  7. #38 Darkmool (@darkness-in-even) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 17:47
    รอฉันรอเธออยู่
    แต่ไม่รู้เมื่อไร เธอจะมาต่อ +.+
     มาต่อไวๆน้า
    #38
    0
  8. #37 Kisaragi Aya (@naruhina-chan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:16
    กรี๊ดดดดด มาต่อเถอะค่ะะะ ----!! QWQ
    #37
    0
  9. วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 10:49
    อ้ากกกกกกกก !!!!!!!!! คุโรฮะชั่วร้ายยยยยย T^T
    #36
    0
  10. #35 hoeika (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 22:54
    อยากอ่านต่อแล้วคะะะะ ^×^/
    #35
    0
  11. #31 PASTEL* (@shihodo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 22:07
    ชิสึจังลบรอยคิสมาร์กบนต้นขานั่นด้วยปากแกซะะะะะะั! #ผิด มาต่อไวไวน้าาาา*/////*
    #31
    0
  12. #30 Darkmool (@darkness-in-even) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 11:28
    เจออิซาแล้ว!!

    คุโรฮะแกทำอะไรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

    ชิสึจังรีบช่วยอิซาเลยนะ 

    มาต่อไวๆน้า
    #30
    0
  13. #29 `✖F E W S (@hoshi_sora) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 23:07
    กรีสสสส ชิสึของฟิวส์มาแล้ว >< # รองเท้าลอยมาจากไหนกัน??
    #29
    0