(end) ❥BINARY EMOTION | HUNHAN CHANBAEK KAIDO

  • 99% Rating

  • 29 Vote(s)

  • 152,489 Views

  • 3,648 Comments

  • 7,237 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    72

    Overall
    152,489

ตอนที่ 23 : ❥B I N A R Y - E M O T I O N :: CHAPTER 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    5 พ.ย. 57

Chapter 16
 



 

ก้าวแรกไม่ได้งดงามเสมอถึงแม้เราจะเตรียมพร้อมและทุ่มเทให้กับมันแค่ไหน อุปสรรคทุกอย่างเกิดขึ้นได้โดยที่ไม่ให้เวลาตั้งตัว ..มันอาจจะเรียกว่าโชคร้ายหรืออะไรก็ตามแต่ ..ซึ่งมันแค่ตัดกำลังเราให้เสียหลักเท่านั้น เป็นเพียงก้าวแรกที่ให้เลือกว่าจะลองอีกครั้งหรือนั่งอยู่กับที่ไม่ยอมไปไหน

ไม่ใช่แค่นักเรียนที่ต้องสอบ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีบททดสอบเสมอ

แต่ลู่หานคือนักเรียนที่เจอบททดสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าในเช้าวันนี้.. บางทีนี่อาจจะเป็นวันโชคร้ายของเขา ซึ่งมันไม่ควรเลยแม้แต่นิดเดียว..

อาการปวดหัวที่แวะมาเยี่ยมกันเมื่อสองคืนก่อนไม่ยอมโบกมือลากันทั้งที่มันได้เวลาอันสมควรแล้ว แน่นอนว่าเขาค่อนข้างจะเฟลกับเรื่องนี้มาก เพราะวันนี้คือวันที่ลู่หานต้องไปสอบเข้ามหาลัย มันเป็นอุบัติเหตุทางสุขภาพเล็กน้อยที่น่ารำคาญ

ไม่ถึงกับทำให้เขาลืมความรู้ที่มีทั้งหมด แต่คอยจะปั่นประสาทให้ทำงานช้าลงอย่างน่าโมโห..

“อีกสี่สิบนาที..”

ปากเล็กพึมพำหลังมองนาฬิกาข้อมือ โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเองที่ชนะอาการปวดหัวช้าเกินไปในเช้าวันนี้.. ขาทั้งสองข้างอยู่ไม่สุข แม้เขาจะอยู่บนรถเมล์แต่กลับมีความคิดว่าหากวิ่งไปเองคงจะเร็วกว่า..

รถไม่ได้ติด มันเคลื่อนตัวด้วยความเร็วปกติ

แต่ลู่หานเองต่างหากที่ใจร้อน..

โทรศัพท์ในมือสั่นเพราะมีข้อความแชทเข้า คนตัวเล็กรีบเปิดอ่านเพราะรู้ดีว่าใครส่งมา.. ก็เขาสั่งเอาไว้เองว่าให้อีกคนไปรอที่ห้องสอบในขณะที่ตัวเองเดินทางมาจากบ้าน เพราะเมื่อวานลู่หานถูกพ่อกับแม่บังคับให้กลับไปทานข้าวเย็นด้วยและขี้เกียจเดินทางกลับมาห้องพี่ชายใจดีตอนดึกๆ ..นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เขากลับไปนอนที่บ้าน

 

ถึงยัง พี่มานานแล้วนะ

 

เกือบถึงแล้ว m(._.)m

 

ตื่นสายใช่มั้ย

 

งื้อ~

 

ไม่งื้อล่ะ ถ้ามาไม่ทันพี่โกรธเราแน่ๆ

 

พี่ฮุนนน (ω)

 

แล้วหายปวดหัวยัง

ถ้ายังก็รีบๆ มาแล้วพี่จะรักษาให้

 

ลู่หานยู่ปากกับประโยคนั้น เหมือนว่าการทำอ้อนๆ จะเริ่มไร้ผล ตั้งแต่อีกคนชอบพูดเหมือนว่าตัวเองเป็นนายแพทย์ไม่ใช่นักศึกษาสถาปัตย์คราวก่อน รู้สึกได้เลยว่าเดี๋ยวนี้มีศัตรูคนสำคัญในการใช้คำพูดซะแล้ว..

แต่หากไม่ตอบก็เหมือนว่าเขาเป็นคนแพ้น่ะสิ..

 

จะจุ๊บเราเหรอ~

เคี้ยวหมากฝรั่งรอน้องลู่หานเลยครับพี่ฮุน *(*´`*)

 

..ยังไม่ขึ้นว่าอีกฝ่ายอ่านข้อความที่เขาส่งไป เสียงเตือนจากกระเป๋ารถเมล์ทำให้คนตัวเล็กเลือกจะเก็บโทรศัพท์ไปก่อนเพราะถึงจุดที่เขาต้องการลงแล้ว

ในรถเมล์ที่เต็มไปด้วยคนเบียดกันแน่น ลู่หานแทรกตัวผ่านกลุ่มผู้หญิงที่ยืนอยู่ใกล้กับประตูออกมาอย่างยากลำบาก กลิ่นน้ำหอมที่สาดเข้าหน้าอย่างแรงทำเอาจมูกรั้นแทบพังด้วยแรงบีบจากนิ้วมือเล็ก

เมื่อกระโดดดึ๋งลงจากรถได้ก็ต้องพึมพำตามประสาเด็กปากตรงกับใจ

“พวกนูน่าไม่คิดเหรอว่ามันเหม็นมากกว่าหอม”

..พร้อมยื่นปากเป็ดส่งท้ายให้ด้วย..

คนตัวเล็กไม่ลืมที่จะเช็คว่าอีกฝ่ายอ่านข้อความแล้วยัง  ถึงแม้ว่าเหลือเพียงแค่ข้ามถนนและเดินผ่านประตูรั้วนั่นไปเขาก็ตามหาพี่ชายใจดีเพื่อคุยกับตัวจริงได้ไม่ยาก แต่เพราะเมื่อครู่มันยังค้างคาอยู่ว่าเขาชนะรึเปล่า..

 

หมากฝรั่งไม่จำเป็นหรอก

อยากลองทำแบบในหนังสือไม่ใช่เหรอ

 

โอเค..

ลู่หานคิดว่าเขาแพ้ราบคาบ..

ตัดใจยอมให้ก่อนแล้วค่อยจัดการตอนที่เขาไปถึงหน้าห้องสอบก็ยังไม่สาย มือเล็กเก็บโทรศัพท์อีกครั้งแต่ยังไม่ทันที่จะเรียบร้อย เครื่องมือสื่อสารเครื่องน้อยก็ต้องหล่นลงพื้นเพราะเจ้าตัวตวัดมือทิ้งด้วยความตกใจ

ลู่หานได้ยินเสียงแตรรถบีบถี่รัวเป็นสัญญาณของอุบัติเหตุ

ผู้หญิงคนหนึ่งที่น่าจะเป็นคนที่มาสอบวันนี้เหมือนกันกับเขากำลังก้มลงหยิบแว่นกลางถนนขณะที่รถคันหนึ่งกำลังตรงมาหาเธอ

“เฮ้ย ระวัง!

ถึงแม้จะมีประสบการณ์ให้ตั้งตนเป็นศัตรูกับผู้หญิงน่ารักอยู่บ้าง แต่ยังไงซะเขาก็คิดว่าตัวเองเป็นคนชอบช่วยเหลือ ร่างเล็กพุ่งเข้าไปกระชากเธอออกมาข้างถนนไวยิ่งกว่าความคิดเสียอีก..

ตั้งใจจะม้วนตัวเองกลับไปด้วย แต่เพราะอาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาเล่นงานอย่างไม่รู้เวล่ำเวลา คนมีน้ำใจทำได้เพียงยกมือขึ้นกุมขมับ และฟังเสียงรถที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ พร้อมเสียงตะโกนว่า เบรกแตก

ลู่หานเห็นโทรศัพท์ของตัวเองที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นส่องสว่างแสดงหน้าจอที่เป็นรูปคู่ของเขากับคนที่กำลังโทรเข้ามา..

“พี่ฮุน”

..มันยากเกินไปสำหรับเขาที่จะหยิบโทรศัพท์มากดรับในตอนนี้..

ปี๊นน!!

 

- BINARY EMOTION-

 

ไม่มีใครอยากจะผิดหวัง ทั้งกับตัวเองและกับคนอื่น ความรู้สึกนี้มันแย่และคอยจะกวนใจให้เราหงุดหงิด หากสุดท้ายมันต้องเกิดขึ้น.. เป็นเรื่องยากที่จะกอบกู้ความรู้สึกดีๆ อย่างอื่นให้กลับเข้ามาในใจ ยิ่งถ้าหวังมาก แต่ถูกทุบให้พังทลายลงมาอย่างแรง ..อาจจะแตกจนหารอยต่อไม่เจอ

และเซฮุนไม่รู้อีกแล้วว่าความหวังของเขากระจัดกระจายไปทางไหนบ้าง..

มันเป็นครั้งแรกของคนตัวเล็กที่จะได้เข้ามาสู่โลกความจริงขึ้นอีกขั้น.. โลกความจริงที่อีกฝ่ายเป็นคนเลือกยอมรับเองอย่างเต็มใจ.. หลังจากที่ต้องอยู่ใกล้กันจนความสนิทสนมประกอบรูปร่างเป็นความผูกพัน จนคนอย่างเขาที่ถูกอีกฝ่ายเรียกว่าโลกของความฝันอยากจะส่งเด็กเพี้ยนคนนั้นให้ถึงความจริง..

มือของเขากลับถูกสะบัดออก.. และตัวต้นเหตุก็หายไป..

ลู่หานไม่มาสอบ..

ห้าพยางค์ที่วนเวียนอยู่ในสมองตั้งแต่มหาลัยจนถึงห้องนอนของเขา เซฮุนโทรตามอีกฝ่ายไม่รู้กี่สายตอนได้ยินเสียงประกาศให้นักเรียนเข้าห้องสอบแต่กลับไม่เห็นคนที่บอกว่ากำลังจะถึงแม้แต่เงา

โทรถามคนที่น่าจะรู้อย่างคยองซูก็ช่างเปล่าประโยชน์..

จังหวะที่กำลังจะทิ้งตัวลงนอนหลับดับอารมณ์ไม่ดีกลับมีเสียงออดดังหน้าประตู ร่างสูงเดินไปเปิดให้แขกซึ่งอาจจะเป็นใครก็ตาม..

“ไง~”

..ที่เขาคาดไม่ถึง..

“ลู่หาน”

“คิดถึงเราอะดิ วันนี้เจอกันช้าไปหน่อย” ..ประโยคหลงตัวเองเหมือนเดิมที่เซฮุนเคยอ่อนใจ เขาสังเกตได้ว่าวันนี้มันอ่อนแรงไม่แฝงความน่าหมั่นไส้เอาไว้เลย

แต่ถึงอย่างนั้นความโกรธก็ทำให้มนุษย์นิสัยแย่เกินไปที่จะสนใจคนอื่น

“ต.. แต่เราก็มาแล้วนะ ไม่ต้องร้องๆ” ส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับเขา

ร่างสูงคิดว่าตอนนี้สีหน้าของตัวเองคงเรียบเฉยเกินกว่าที่อีกฝ่ายจะกล้าพูดเล่นอย่างที่เป็นประจำ หรืออาจจะเป็นเพราะคนมีความผิดติดตัวไม่กล้าแสดงความซ่าให้เห็น

“ไปไหนมาเหรอ”

“คือ..”

“นัดกับพี่ที่ห้องสอบไม่ใช่รึไง”

“เรา..”

“ให้พี่รอแล้วเราหนีไปที่ไหน ตกลงว่าความฝันหรือความจริงก็จะทิ้งทุกอย่างเลยใช่รึเปล่า”

“...”

“พี่นึกว่าเราจะเป็นเด็กนิสัยดีกว่านี้”

“หยุดเลยนะ ฟังเราพูด” คนตัวเล็กเริ่มมองสบตาด้วยความไม่พอใจกลับมาบ้าง และเซฮุนจึงได้รู้ตัวว่าเขาพูดจาแย่ๆ ใส่อีกฝ่ายไปซะแล้ว

แต่ความโกรธที่ยังมีทำให้เขาโยนนิสัยใจดีทิ้งไปไหนไม่รู้..

“มีข้อแก้ตัวที่ดีให้พี่รึไง”

“เราไม่ได้แก้ตัว”

“...”

“เคยบอกแล้วว่าเราไม่ชอบโกหก และเราตั้งใจจะเรียนคอมอย่างที่พูดเอาไว้ นายไม่เห็นความพยายามของเราบ้างรึไงทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกันทุกวัน ตัวเองก็เป็นคนเคยช่วยถามคำถามให้เราตอบตอนทวนเนื้อหาแท้ๆ ทำไมถึงลืม”

เพราะน้ำเสียงจริงจังกึ่งตัดพ้อนั่นทำให้เขาได้คิด..

เซฮุนกะพริบตาและมองคนตรงหน้าใหม่อีกครั้ง.. สิ่งที่เห็นมีเพียงความเสียใจในแววตากลมโตทั้งคู่

“ถ้าหากว่านายผิดหวังกับเราในวันนี้ที่ไม่ไปสอบจนต้องพูดประโยคน่าเกลียดพรรค์นั้นออกมาก็ขอให้รู้ไว้เลยว่าความรู้สึกของเรามันแย่กว่านั้นไปตั้งเท่าไหร่”

“...”

“นายเป็นแค่คนนอกที่อาจจะมองเราเป็นเด็กเหลวไหลยังไงก็ได้ เพราะยังไงอนาคตของเรานายก็ไม่เกี่ยว คนที่กำลังจะประสบความสำเร็จกับชีวิตวัยเรียนแล้วจะไปเข้าใจอะไร”

..เป็นอีกครั้งแล้วที่เซฮุนเห็นน้ำตาของเด็กที่เหมาะกับรอยยิ้ม..

ไม่ใช่สถานการณ์ที่สามารถพูดเล่นๆ ออกมาได้เลยว่าช่วงนี้อ่อนแอให้เห็นบ่อยเหลือเกิน

สำนึกได้แล้วว่าเขานี่แหละที่เป็นคนเปิดประเด็นเรื่องงี่เง่าขึ้นมาอย่างไม่สมควร.. ลืมคิดไปว่าเจ้าตัวก็ต้องเสียใจหากว่าไม่ได้เป็นฝ่ายหลบหนีการสอบซะเอง หากว่ามีสาเหตุอื่นที่ทำให้ต้องขาดสอบ

ทำไมเขาถึงไม่หยุดรอคำตอบของคำถามแรก..

“พี่ขอโทษ..” เอ่ยขึ้นเบาหวิวและไม่กล้าจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้คนตรงหน้า ยิ่งเมื่อเห็นอีกคนนิ่งไปก็ใจไม่ดี เซฮุนเบี่ยงตัวหลบและพูดต่ออย่างต้องการเปลี่ยนเรื่อง “เข้ามาก่อนสิ”

คนตัวเล็กเม้มปากราวกับชั่งใจ และสุดท้ายก็เดินผ่านหน้าเขาเข้าไปในห้อง

จังหวะนั้นเองที่เซฮุนได้เห็นว่าแขนเล็กทั้งสองมีผ้าสีขาวแปะอยู่บริเวณข้อศอก รวมทั้งท่าเดินก็กะเผลกจนน่าสงสาร

แขนยาวรีบคว้าอีกฝ่ายไว้ให้หยุดและหันกลับมาสบตา

“เกิด.. อุบัติเหตุเหรอ”

..มีแรงขัดขืนเล็กน้อยแต่เซฮุนยอมปล่อยง่ายๆ เพราะกลัวจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บมากกว่าเก่า

“เพิ่งมาสนใจรึไง”

“...”

“ช้าจังเลยนะ กว่านายจะเห็น นายก็เหยียบแผลเราซ้ำไปแล้วล่ะ”

“ลู่หาน..”

“เราจะเข้าไปเก็บของ ถ้าไม่พอใจกันนักก็เลิกฝืน เรารู้อยู่แล้วว่าเราเอาแต่ใจ ไม่ต้องเลี้ยงก็ได้ เราเก่งจะตาย อยู่เองได้สบายมาก”

“พี่ไม่ได้ฝืน” เซฮุนรีบพูด และเดินเข้าไปกอดอีกคนไว้หลวมๆ

เมื่อได้จับผมนุ่มๆ นั่นก็ทำให้รู้ว่านอกจากตรงแขนแล้วยังมีผ้าสีขาวอีกชิ้นที่แฝงอยู่ใต้ผมสีน้ำตาลอ่อน รวมทั้งเสียงสะอื้นกับอกและความชื้นผ่านเนื้อผ้าเนื่องจากหยดน้ำตาทำให้เซฮุนคนงี่เง่าได้หายไปโดยสมบูรณ์

“เราคิดว่าเราโชคดีที่มีคนดึงออกมาทันก่อนจะโดนรถชน เราตื่นอีกครั้งที่โรงพยาบาลโดยที่ไม่มีใครซักคนอยู่ข้างๆ เรารีบกลับมาที่นี่เพราะกลัวว่านายจะเป็นห่วงและหวังว่าจะได้ยินคำปลอบใจซักคำที่วันนี้ของเรามีแต่เรื่องแย่ๆ”

“...”

“ลืมไปว่านายไม่เคยเป็นอย่างที่ใจเราคิด”

มือเล็กดันอกเขาให้ผละออกเดินหมุนตัวกลับเดินเข้าไปในห้องนอนไม่สนใจเสียงเรียกของเขาอีก

เซฮุนยังคงตื้อกับความผิดของตัวเองที่ทำลงไป กว่าจะตั้งสติได้และก้าวเดินตามอีกฝ่ายเพื่อที่จะเรียกคืนสถานการณ์ที่ดีกว่านี้กระดาษแผ่นเล็กก็ร่วงจากเสื้อเสียก่อน

 

STATE OF THE LULU

01001000 01010101 01010010 01010100

 

..หลังจากตีความหมายไปร้อยพัน ขายาวก็รีบพาเจ้าของเข้าไปในห้องนอนทันที เห็นหัวกลมๆ ผลุบโผล่กับประตูตู้เสื้อผ้าแล้วก็พุ่งตัวเข้าไปจับข้อมือเล็กให้หยุดเก็บข้าวของใส่กระเป๋า

“ปล่อยเรานะ”

“เรามีกฎให้พี่หนึ่งข้อก็คือห้ามขัดใจ” เซฮุนเมินเสียงงุ้งงิ้งนั่นและพูดในสิ่งที่เขาต้องการออกมาแทน.. “พี่ก็เคยบอกเอาไว้ว่าเราก็ห้ามขัดใจพี่เหมือนกัน”

“แล้วยังไง”

“เลิกงี่เง่าใส่กันแล้วคุยดีๆ เหมือนอย่างทุกครั้งได้มั้ย”

“เราพยายามแล้ว และนายเพิ่งโยนความพยายามของเราทิ้งเหมือนมันไม่มีค่าอะไรเลย เพราะนายไม่ยอมฟังและเอาแต่พูดคำใจร้ายพวกนั้นใส่แบบไม่ให้โอกาส รู้อะไรมั้ย..”

“...”

“เรารู้สึกเหมือนถูกความฝันขับไล่และความจริงก็ไม่ต้อนรับ”

“...”

“มีที่ไหนให้อยู่ได้บ้างเหรอ?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

STATE OF THE LULU

เจ็บนะ

...  

 

 

 

TBC

เด็กน้อยไม่มีที่ไป

 

เสิร์ฟมาม่าให้พี่ฮุน

ไปตั้งวงกินกับอีกสองคนโนะ

 



#ลูลู่ฟีลลิ่ง @luckinlove

LUCK

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #3617 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:23
    สงสารลู่อ่าาาา
    #3617
    0
  2. #3609 AKARI DESU >< (@logooo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 17:38
    ดราม่ามาครบเลยจ้าาาาาา
    #3609
    0
  3. #3581 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 18:41
    ดีงามพระรามแปดมากดราม่าทั้งสามคู่!!! จ้าาาาาาา T__T
    #3581
    0
  4. #3534 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 06:51
    ที่นี่เลยยัยนู๋ เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าคะลูก นี่จะไปรับเองงงง
    #3534
    0
  5. #3497 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 12:25
    คนแต่งง่ะ เบื่อมาม่าแล้ว มันไม่มีคุนค่าทางอาหาร ขอของหวานได้มั้ย
    #3497
    0
  6. #3479 aufius (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 23:56
    โอยยยสงสารลู่
    #3479
    0
  7. #3472 DoubleBlove (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 05:14
    พี่ฮุนทำไม่ไม่ฟังน้องหะะรีบง้อเลยด่วน! มาม่าสามถ้วยติดอืดกันเลยทีเดียววว
    #3472
    0
  8. #3430 wrfnz (@wrfnz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 23:39
    หึ้ยย ดราม่าอ่ะ เสียใจจจ น้องลู่เจ็บมากมั้ย ฮืออออ สงสารน้องงง
    #3430
    0
  9. #3400 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 12:14
    เงิบๆๆๆๆๆๆๆมาก
    #3400
    0
  10. #3370 P.I.Y (@p_kamonchanok) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 11:26
    โอ้ยยยยยยยยยยปวดใจดราม่าเต็มไปหมดดไม่เอาแล้วววว .ร้องไห้แม่งง
    #3370
    0
  11. #3339 Qr.IVY_EXO-L (@view1410) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 21:08
    สมน้ำหน้าจริงๆ นะเนี่ย เหอะ มาม่าหร่อยม้ายยยยย
    #3339
    0
  12. #3295 FILPS (@filps123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 17:25
    ดราม่าแล้ววววว T_T
    #3295
    0
  13. #3279 yang yori (@obeasto) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 01:18
    โอยย มาม่ามาแบบไม่ตั้งตัว จุกเลย- -
    #3279
    0
  14. #3241 pongispink (@pongispink) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:33
    แงงงงง มาม่าสามถ้วย
    #3241
    0
  15. #3213 Aussawineyes (@aussawineyes) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 20:53
    อ่านมาถึงตรงนี้...อยากจะตะโกนดังๆว่า 'มาม่าสามตอนรวดเลยรึไงวะ!' ฮือทำร้ายเราทางอ้อมนี่นา รู้สึกจิตบิดเบี้ยวปวดร้าวเลยทีเดียว แงงง ไรท์แต่งดีจริงๆเราซึ้งเลย ผลิตผลงานดีแบบนี้มาเยอะๆอีกน้า(เราจะได้เสพ)//โดนตบตี
    #3213
    0
  16. #3206 Rod'tour (@rodtour) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 13:39
    ผมอิ่มมาม่าแล้วครับไรท์ 55
    #3206
    0
  17. #3164 namnamm*DH (@onlyonly13-super) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 21:18
    งื้อออ มากเกินไปแล้ว พอนะขอร้องงง T^T
    #3164
    0
  18. #3124 Noeiny_Lulu (@noeiny_lulu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 23:55
    ดราม่ากันทุกคู่เลยย T^T
    #3124
    0
  19. #3046 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 10:09
    จุกมากกนี่พูดเลย มาม่าจัดเต็มทั้งสามคู่เลยจย้าาาาาา TTTT TTTT
    #3046
    0
  20. #3038 B.E{ye}.S.T (@mygarin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 15:23
    โง้ยย เซฮุนอ่าา พี่ชายใจดีไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ
    ฟังน้อยพูดสักนิดเถอะ ไม่งั้นดีกันไปนานแล้ว -3-
    #3038
    0
  21. #3020 ด.ช.นชา (@lovetomokaew-pn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 23:03
    โอ้ย ผมบอกว่าไม่กลัวดราม่าเรื่องนี้ แต่พอมาเสิร์ฟทีนี่จุกเลย
    พี่ลู่พูดได้แบบน้อยใจมาก ผิดหวังมาก ตัดพ้อมาก 
    อธิบายไม่ถูกเลย TT
    #3020
    0
  22. #2924 fanfun68 (@muenfun237) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 15:00
    มาม่าทุกคู่เลยอ่ะ ㅠㅠㅠㅠ น้องเจ็บขนาดนั้น ยังไปพูดจาไม่ดีอีก เป็นไงล่ะฮุน =~= รีบง้อน้องเลย ไม่ชอบมาม่า
    #2924
    0
  23. #2866 moofern (@fernny13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 22:14
    ฮุนไม่ฟังน้องก่อนอ้ะ เป็นไงล่ะ!
    #2866
    0
  24. #2765 ammy93 (@ammy93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 00:42
    เจ็บอ่ะ
    #2765
    0
  25. #2678 J i e y' (@bowwy-kimtae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 17:41
    อ๊ากกกก รอไม่ไหว อดใจไม่อยู่ 55555 เตรียมนับถอยหลังงวว
    #2678
    0