[FIC BTS] HopeGa He's my Mom. คุณพ่อหน้าหวาน

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 7,850 Views

  • 233 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    7,850

ตอนที่ 15 : CHAPTER 14 [100 PERCENT]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 เม.ย. 58

CHAPTER 14

            ลมเย็นๆของช่วงหัวค่ำของฤดูร้อน มันเหมือนลูกแกะที่หลงทางให้ป่าเลย มันอาจจะเหมือนผมก็ได้ทั้งลูกแกะทั้งกระแสลมนั้นหละ

อ๊ะ!” ผมสะดุ้งเมื่อถูกโลหะเย็นๆมันแนบที่แก้มซ้าย

คิดอะไรอยู่โฮซอกเองที่เป็นคนเอากระป๋องน้ำอัดลมมาแนบหน้าผม

ป่าวผมตอบเสียงเบา

ใจไม่อยู่กับตัวเองนี้ ยังจะบอกว่าป่าวอีกโฮซอกทำหน้ามุ่ยงอนๆก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผม

            ตอนนี้ตีสองกว่าๆ หลังจากที่เกิดเรื่องโฮซอกก็ลากผมออกมาจากจุดเกิดเหตุก่อนที่จองกุกจะไปเห็นน้ำตาของผม น้ำตาที่แสดงว่าผมอ่อนแอ คนตัวสูงพาผมมายังทะเลใกล้ๆเมือง ถึงหาดที่นี่จะไม่สวยเท่าไหร่ แต่ลมเย็นๆที่พัดปะทะหน้าทำให้ผมสบายใจนิดหน่อย

นี่...เสียงทุ้มข้างๆเรียกผมแต่ ไม่เรียกเฉยๆยื่นหน้ามาใกล้ทำไม ผมเลยได้แต่หลับตาปี้

….><

“…” ทำไมเขาเงียบละผมไม่กล้าลืมตาดูนะ

...><

....เขากำลังจะจูบผมใช่ม่ะ

ฮ่าๆ มี้ กำลังคิดว่าผมจะทำอะไรหน่ะ

... >.O

ฮ่าๆ น่ารักจัง

เปล่าสักหน่อย ฝุ่นเขาตาต่างหากเหล่าผมเถียง

ครับ ครับ ฝุ่นเข้าตา ฮ่าๆ

          คนตัวสูงยังคงขำล้อเล่นที่ผม ฮึ่ย.. อย่าให้มีที่ผมบ้างนะ จะเล่นตัวมันจะสามชาติไม่ให้จับเนื้อต้องตัวเลยดีไหมฮึ

พรึ่บ...

            นั่นยังพูดไม่ทันขาดคำโฮซอกอาศัยที่เผลอ จับผมกดลงบนผืนทรายก่อนจะขึ้นคร่อมผมได้สำเร็จ ยังจะมายิ้มแบบมีความสุขอีกนะ ไอเด็กนี่

ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะปกป้องมี้เองทั้งความฝันของมี้ ทั้งตัวมี้ ^^” ร่างสูงข้างบนยิ้มน่ารักก่อนจะโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูผม ทั้งหัวใจของมี้

อะ อื้ม...ผมไม่รู้จะตอบว่าอะไรดีอะ มันเขินนี่

อะไรกัน นี่ผมกำลังบอกรักมี้อ้อมๆอยู่นะจะอ้อมไปไหนก็เรื่องของนายเลย

“0///////0”

มองหน้าผมทำไม

ก็ จะ จะ ทำอะไรอะ

          ไม่ให้ผมตกใจได้ไงอยู่ดีๆ มือหน้าของโฮซอกก็ค่อยๆปลดกระดุมผมที่ละเม็ดช้าๆแต่ชำนาญสุด

ฮิ ^^”

ยังจะมายิ้มอ่อยอีก

มี้ตลกอีกแล้ว ฮ่าๆ โอ้ย น่ารักกกไม่พูดเปล่าเอามือมาหยิกแก้มผม คิดว่าผมจะทำอะไรมี้ตรงนี้หรอ คิดอะไรอัปมงคล ถ้าอยากผมจัดให้บนห้องก็ได้นะครับ พี่ยุน^^”

ไอเด็กบ้านี่ ก็เล่นถอดผ้าถอดผ่อนแบบนี้ คิดจะทำอะไรกันละ -3-ผมลุกขึ้นมาหลับหูหลับตาโวยวาย

ก็จะชวนไปเล่นน้ำไง โอ้ย โมโหยังน่ารักเลย >0<”

            เขาต้องไปกินอะไรผิดปกติมากแน่ๆเลย จับแก้มผมยู้ยี่ไปมาแล้วอาหน้าตัวเองมาถูกับแก้มอย่างเอ็นดู ภาพตอนนี้มันค่อนข้างจะดูเรทซะด้วย จริงที่ตอนแรกเขาคร่อมผมอยู่ แต่ตอนนี้ผมลุกขึ้นนั่ง มันเลยกลายเป็นเขานั่งตักผมอยู่แล้วหันหน้าเข้าหาผม ไหนกระดุมเสื้อผมยังถูกปลดออกทุกเม็ดอีก

แบบนี้ไม่ให้ไปไหนหรอก ไม่ให้ใครทั้งนั้นด้วย

          ร่างสูงที่นั่งอยู่บนตักผมขยับตัวเข้ามาใกล้ผม แล้วแขนขาที่ผ่านการเข้าฟิตเนสมาอย่างดีกอดรัดผมไว้แน่นเหมือนกลัวว่าผมจะหายไป แถมมือหน้าๆยังกดให้ผมเอาหน้าซบลงไปบนแผงอกแน่นๆนั่นอีก

และจะไม่ยอมให้ใครพรากความฝันของมี้ไปหรอก

          คำพูดนั่นที่เขาพูดมันออกมาเหมือนไมโครชิปที่ผมฝั่งมันลงไปในสมองโดยอัตโนมัติ ความฝันของผมหรอ...เขารู้ด้วยหรอ... คำพูดที่หนักแน่นและอบอุ่นทำให้ น้ำตาที่ผมเก็บมานานเอ่อจนล้นม่านตา มือหนาทั้งสองข้างคลายอ้อมกอดแล้วกุมหน้าผมไว้ นิ้วโป้งละเลียดปาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของผมด้วยความอ่อนโยน

            คนตัวสูงยิ้มให้ผมก่อนริมฝีปากบางนั่นจะประกบลงมาที่ริมฝีปากของผม รสจูบครั้งนี้มันอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆที่ผมได้จูบกับเขา เหมือนมันทำให้ลูกแกะตัวนี้หาฝูงเจอ เหมือนผมที่เจอคนที่สามารถปกป้องผมไป เมื่อเขาเริ่มรุกผมแรงขึ้นผมก็ปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ ลิ้นอุ่นๆลอดเข้ามาในช่องปากผม รสจูบของเราก็ค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อย

            ร่างสูงผลักผมลงบนพื้นทรายเบาๆก่อนจะโถมตัวลงมาทาบทับ ริมฝีปากยังคงรุกล้ำช่องปากผมโดยไม่ละให้ห่าง เหมือนมีผีเสื้อบินวนอยู่ในท้อง เมื่อริมฝีปากบางเปลี่ยนเป้าหมายจากผมไปเป็นซอกคอผม มือของเขาเหมือนหนวดหมึกที่ยุบยับอยู่บนตัวผม เสื้อเชิ้ตที่ใส่ไว้เพียงแขนสองข้างไม่มีประโยชน์อีกต่อไปเมื่อคนข้างบนถอดมันออกแล้วโยนไปไกล

            ริมฝีปากบางเลื่อนไปทั่วร่างกายของผม เขาจูบอย่างอ่อนโยนบริเวณแผงอกก่อนจะเลื่อนไปเรื่อยๆ บ่อยครั้งที่เขาฝั่งเขี้ยวแหลมๆลง และบ่อยครั้งที่เขาพรมจูบเบาๆ มันทำให้ผมวูบวาบเหมือนขาดสติ ตาผมมันพร่ามัวเพราะน้ำตาหรืออะไรกันแน่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ผมตื่นมาในบ่ายของอีกวันนี่ผมหลับเป็นตายกันเลยทีเดียว ก็เมื่อคืนกว่าผมจะได้นอนก็เกือบจะเช้าแล้ว เพราะอะไรผมไม่ค่อยอยากพูดถึงเท่าไหร่ >/////< ผมพลิกต่อหวังจะกอดคนที่นานข้างๆ แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า

.... เขาตื่นแล้วหรอ ?

          ผมยันตัวลุกรู้สึกปวดหัวเล็กน้อยเพราะจากการพักผ่อนน้อย สายตาไปประจบเห็นโพสอิทที่แปะอยู่กับนาฬิกาปลุก

 

ผมปิดนาฬิกาปลุกเพราะอยากให้พี่นอนอิ่มๆ

ผมต้องเข้าบริษัท จะเอาอะไรก็บอกเพื่อนผมละกัน.... H

 

          เขาใส่ใจทุกรายละเอียดจริงๆกลัวว่าผมจะนอนไม่อิ่มทั้งๆที่ตัวเองนอนที่หลังผมด้วยซ้ำ จริงๆพอผมสังเกตดีๆที่นี่ไม่ใช่ห้องผมแฮะ คงจะเป็นห้องของโฮซอก คนบ้าอะไรหลงตัวเองถึงขนาดเอาโปสเตอร์ตัวเองมาติด ผมลุกขึ้นมาจัดการจัดที่นอนละพับใหม่ เขาว่าอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ไม่รู้สิ มันคงเขินๆอะถ้าผมยังเห็นสภาพเตียงเละเทะจากศึกเมื่อคืน แล้วทำให้ผมนึกถึงตอนนั้น

จริงๆ ไม่ต้องจัดก็ได้ครับ...ผมเงยหน้ามือร่างสูงที่เพิ่งมาเยือน ผมหมายถึง...เอ่อ...ผมคิดว่าคุณยังไม่ตื่นเลยไม่ได้เคาะประตูแทฮยองดูประหม่าเล็กน้อยกับสภาพผมเปลือยท่อนบนแบบนี้

ไม่เป็นไร... แล้วทำไมนายแอบตกใจเหมือนกันที่แทฮยองจะเป็นรูมเมทของโฮซอก เพราะตอนอยู่บริษัทพวกเขาทำตัวห่างเหินเหมือนคนไม่รู้จักกันพิเศษ

เรื่องมันยาวนะครับ ทานข้าวเช้าก่อนไหมครับ พอดีผมเตรียมไว้แล้ว....แทฮยองทำท่าผายมือเชิญผมออกนอกห้อง แต่ท่าทีเขาดูเกร็งไปหมด

ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ ทำเหมือนฉันเป็นเพื่อนคนนึงก็พอผมบอกเขาระหว่างที่เรากำลังเดินไปทางห้องอาหาร

มันไม่คุ้นนี่ครับ ปกติเราไม่ได้เจอกันในสถานการณ์นี้เขาอธิบาย

ฮ่าๆ นั่นสินะใช่ ปกติผมจะเจอเขาในฐานะที่ผมเป็นเจ้านายเขา แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป

คือ... ผมไม่ได้ตั้งใจพูดในให้คุณ...เขาทำท่าเลิกลั่กแบบรู้สึกผิด

แล้วทำไมถึงมาเป็นเพื่อนกับหมอนั่นได้ละผมเปลี่ยนเรื่อง

โฮซอกนะหรอ... เขาเป็นรุ่นน้องที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่บริษัทผมขอให้เขาทำเป็นไม่รู้จักกันเพราะไม่อยากให้ใครมองเขาว่าเป็นเด็กเส้นแทฮยองอธิบายยาวระหว่างที่เขากำลังตักแกงกระหรี่ใส่ชาม

แล้วเขาไปบริษัทแต่เช้าเลยหรอผมถาม

เห็นว่าจะไปจัดการเรื่องสัญญา

สัญญา?

สัญญาก่อนแต่งงาน ขอโทษนะครับที่ผมเอาให้เขาดู

ไม่เป็นไรหรอก ดีแล้ว

          สัญญางั้นหรอ...ผมเกือบลืมไปสนิทเลย สัญญาที่จองกุกให้ผมเซ็นก่อนที่เราจะจดทะเบียนสมรสก่อน ผมไม่ได้อ่านมันอย่างละเอียดหรอก เพียงแต่เข้าใจคราวๆว่ามันหมายถึงถ้าผมต้องหย่ากับเขาโดยที่ผมเป็นคนผิดสมบัติทุกอย่างของผมต้องเป็นของเขา แต่ถ้าเขาทำผิดผลลัพธ์มันก็เท่ากัน ที่ผมตกลงเซ็นสัญญานั่น เพราะสัญญามันบ้าบอจนผมไม่คิดว่าจะมีวันนี้วันที่ผมทำผิดกับเขา เขาคงเสียใจเหมือนกันละ แต่การจะปกครองคนมันต้องไม่แสดงความอ่อนแอออกมาใช่ไหมละ จะว่าไปผมก็เป็นห่วงเขาเหมือนกันนะ

คุณทำถูกแล้วครับ

          เหมือนผมจะดูคิดมากเกินไปจนคนตรงข้ามสังเกตเห็น เลยพูดให้กำลังใจ จริงหรอ... นี่ผมทำถูกแล้วใช่ไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

            หลังจากผมและแทฮยองทานข้าวเช้าเสร็จ เขาก็ขอตัวเข้าไปบริษัทเพราะต้องไปอธิบายตารางงานวันนี้ให้จองกุก ส่วนผมก็ออกมาจากคอนโดของโฮซอก ผมแค่อยากไปที่ๆหนึ่งอยากจะไปหาเพื่อนรัก มันเกิดเรื่องมากมายจนผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรทำยังไงต่อไปดี ถึงผมจะพูดได้เต็มปากว่าผมรักโฮซอก แต่การแต่งงานทำให้ผมผูกพันกับจองกุก และยังรู้สึกผิดกับเขามาก

            ผมดับเครื่องก่อนจะเดินลงมาบ้านหลังเดิมที่ผมเคยอาศัยก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ของจองกุก ผมไขกุญแจอย่างเคยชิน จีมินจะเป็นไงบ้างนะ หมอนั่นจะว่ายังไงถ้าผมโผล่มาแบบนี้ แล้วหมอนั่นจะเป็นไงบ้างหน้าอยู่คนเดียวคงเหงาน่าดู

            ทันทีที่ผมเดินเปิดประตูบ้านเข้าไป ผมก็สูดลมหายใจเข้าลึกคิดถึงบ้านที่ไม่ได้อยู่มานาน ผมก้มถอดรองเท้า ก็ต้องพบกันรองเท้าหนังคู่หนึ่ง เป็นรองเท้าคู่ที่ผมรู้ดีว่ามันเป็นของใคร จองกุกเขามาทำอะไรที่บ้านหลังนี้นะ ผมอดห่วงไม่ได้เลยรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องนอนของจีมิน ประตูห้องมันแง้มไว้เล็กน้อย เสียงของใครคนนึงทำให้ผมไม่กล้าที่จะก้าวต่อไปยังประตูนั้น

เชื่อฟังกันบ้างสิ ผมทำทุกอย่างเพื่อพี่นะ

เสียงของจองกุก ผมค่อยย่องไปยังบานประตูที่ถูกแง้มไว้

ฉันไม่ได้ขอเสียงนี่เป็นของจีมินผมจำได้

สองคนนี้เป็นอะไรกันนะ??

อย่าใจร้ายกับผมนักเลยเสียงของจองกุกดูอ่อนลง

            จังหวะเดียวกับที่ผมเดินมาถึงประตูพอที่ผมจะสามารถสอดส่องสายตาเข้าไปในห้องได้ ผมก็พบจองกุกและจีมินตามที่ผมคาดไว้ไม่ผิดแต่ที่ผมคิดมันไม่ถึงขนาดนี้ไง จองกุกกำลังคร่อมร่างของจีมินไว้โดยรวบมือทั้งสองข้างของร่างเบื้องล่างไว้เหนือหัว นัยน์ตาสีนิลนั้นมองลงไปยังจีมินอย่างลึกซึ้ง ขอบคุณที่จีมินเบือนหน้าหนีนัยน์ตาคู่นั้นไปทางหน้าตา ทำให้เขาทั้งสองไม่ได้สังเกตเห็นผม

            เรื่องนี้มันร้ายแรงกับผมมากเลยนะสำหรับผม มันคงเป็นเวรกรรมละเวรกรรมที่ผมทำไว้กับจองกุก ผมหลบฉากออกมาจากห้องนั้น ผมเม้มริมฝีปากแรงๆจนเผลอขบมันจนเป็นแผล ผมพาร่างที่อ่อนแรงของตัวเองออกมาจากบ้านหลังนั้น หรือผมกำลังหึง หรือผมแค่หวงจีมินว่ากำลังยุ่งกับคนคนนั้น

 

 

 

 

            ผมไม่รู้ว่าผมพาตัวเองมาที่นี้ทำไม ผมแค่อยากปลดปล่อยวามเครียดนี้ไปให้พ้นๆ การเอาแอลกอฮอก์กระแทกเข้าในคอ แรงมันก็ช่วยได้เหมือนกัน ผมไม่อยากให้ใครมารับรู้ความลับครั้งนี้ ความลับที่ผมเองก็ไม่พร้อมที่จะรับรู้มัน ผมเลยไม่ได้โทรหาใคร ผมเลยมานั่งเมาอยู่ในผับคนเดียวแบบนี้ โฮซอกโทรหาผมประมาณ ยี่สิบกว่าสายตอนช่วงหัวค่ำ เขาคงกลับมาแล้วหาผมไม่เจอ

ขอนั่งด้วยได้ไหมคะร่างบางในชุดมินิเดรสสีดำควานอกลึกจนผมเห็นแตงโมงลูกโต ทักทายผมอย่างถึงเนื้อถึงตัว

ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากอยู่คนเดียวถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงกระโจนเข้าใส่ แล้วลากขึ้นห้องไปแล้ว แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแล้ว เธอไม่ใช้ทางของผมหรอก เชื่อเถอะ

นั่งคนเดียวมันไม่สนุกหรอก ไปกับฉันดีกว่าไหม หนุ่มน้อยร่างบางไม่ยอมแพ้ ก่อนที่จะขยับเข้ามาใกล้อีกเพื่อให้แตงโมอยู่ในระดับสายตาผม

ขอโทษครับ พอดีผู้ชายหน้าสวยคนนี้เขานัดผมไว้แล้วร่างสูงจากไหนไม่รู้โผล่มาโอบไหล่ผมไว้ ก่อนจะหันมาคุยกับผม รอนานไหมครับ...ที่รัก^^”

เอ่อ... ขอโทษคะยัยแตงโมชี้ผมสลับกับร่างสูงแปลกหน้าคนนั้น ก่อนจะขอโทษแล้วรีบเดินออกไปด้วยความอาย

สวัสดีครับคนอกหักร่างสูงแปลกหน้าเอาแขนออกจากไหล่ผม ก่อนหันมายิ้มหวายนแล้วทักทาย

ใครอกหักผมตอบเสียงฉุน

คุณไง ^^”

โอเคๆ ฉันอกหักพอใจยังผมตอบให้พ้นๆ

โถ่ว แบบนี้ผมเสียใจนะครับ คนสวย ผมอุตส่าห์ช่วยคุณร่างสูงยังคงยิ้มหวานให้ผม ที่ผมหนีเสือปะจระเข้รึป่าวนะ

ขอบคุณผมตอบให้พ้นๆไปอีกละ

งั้น ผมขอนั่งด้วยคนนะร่างสูงถามแต่ตัวเขาหน่ะ มันนั่งลงไปแล้วละ =0=;;

          ผมไม่ได้พูดอะไรต่อในเมื่อเขาถามผม แต่เขานั่งไปแล้วผมก็ไม่รู้จะบอกอะไรแล้วละ อีกอย่างเขาเป็นใครก็ไม่รู้ด้วย ธรรมดาของการเที่ยวกลางคืนละผมชินแล้วแต่แค่เมื่อก่อนเป็นผู้หญิงเท่านั้นเอง

คุณเอาอะไรเพิ่มไหมร่างสูงหันมาถามผม

ไม่ละ ผมว่าจะไปเต้นผมพูดแล้วชี้ไปที่ฟลอ

งั้นผมไปด้วย ขอสักแก้วก่อนรอแปบนะ

          ผมว่าผมเริ่มมึนๆเล็กน้อยแล้วละ เอาเถอะไหนๆก็มาปลดปล่อยแล้วกัน ถือว่าเป็นการฉลองหย่า ถือว่าเป็นการให้กำลังใจตัวเองที่เพื่อนทรยศ เอ๊ะ...หรือควรจะเป็นการฉลองให้กับชีวิตบัดสบของผมดีนะ ผมพยายามยันตัวเองลุกจากเก้าอี้หน้าบาร์ตัวนี้ ใครมาทากาวไว้รึป่าวะทำไมก้นผมหนักจัง อึบ! เย้ ผมยันตัวเองลุกได้แล้วละ

ผมบอกว่าให้รอผมก่อนไง...คุณเมาแล้วนะ ไหวไหมร่างสูงที่เหมือนจะนั่งข้างๆผมพุ่งเข้ามาพยุงตัวผมที่กำลังจะล้มไว้ได้ทัน

          จังหวะเดียวกับที่ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาคนตัวสูง หล่อจัง...ผมสีดำประกายม่วง ไหนจะรอบยิ้มที่อบอุ่นนั้น เคลิ้ม... ผมเป็นอะไรวะเนี่ย

ฮิฮิ หล่อจ๊างงงงงปากผมดันทำงานไวเท่าสมองซะได้ - -

ฮ่าๆ ผมว่าคุณเมาได้ที่เลยนะเนี่ย

ไม่ม๊าวววววผมเถียง

ทำแบบนี้แล้วคุณน่ากินนะ

          ร่างสูงค่อยๆโน้มหน้าลงมาหวังจะประกบริมฝีปากผม แต่จิตใต้สำนึกผมบางส่วนบอกว่าไม่ควรให้เป็นแบบ ผมเลยใช้แรงอันน้อยนิดของตัวเองป้องกัน ผมไม่อยากทำผิดต่อโฮซอก ไม่อยากให้เขาต้องมาเสียใจเพราะผม

 

 

 

 

 

ผลัวะ !        

          มีอะไรบางอย่างที่พุ่งมาด้วยความเร็วแสงผมเองก็มองไม่ทัน หรืออาจจะเป็นเพราะสมองผมที่ทำงานช้ากว่าปกติ ร่างของผมย้ายมาอยู่ในอ้อมกอดของใครอีกคนเป้นอ้อมกอดที่ผมคุ้นเคย

โฮซอก....ผมพูดชื่อนั้นออกมาก

มี้นั่งอยู่ตรงนี้ก่อนนะเขาพูดก่อนจะวางผมไว้บนอะไรสักอย่างนุ่มๆ นี่เราอยู่ไหนนะเตียงนอนที่บ้านหรือเปล่า ตาผมปิดลงเองทั้งๆที่สมองไม่ได้สั่ง นี่ผมน็อกรึป่าว?

ไอเวรเอ้ยยยย เห็นรึป่าวว่าอีกฝ่ายเขาไม่ยอม

ผลัวะ !

ปั๊กๆๆ!

….. นายคุยกับใครนะโฮซอก ฮืม... ถ้าไม่มากอดฉัน ฉันจะหลับแล้วนะ

อย่ามายุ่งกับเมียกูอีก!!!

…. ใครกันน้าเมียของนาย ใช่ ยัยแตงโมนั่นรึป่าว ง๊า...ฝันดีน้า

 

 

#ฟิคลูกเก็บ

พี่ก้าของเรานี้มีสกิลในการมโนในตอนเมาได้แย่มากนะคะ อยากรู้ไหมว่าชายผมดำประกายม่วงคือใคร เม้นสิ สตรีมสิ มันทำให้ไรท์รู้ว่ามีคนติดตามฟิคเรื่องนี้อยู่ ทำให้มีกำลังใจในการแต่งต่อไป 5555 แท็ก #ฟิคลูกเก็บเหงาเหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #231 kondee2017 (@ngongjai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 06:12
    พี่กิเมาละน่ารักเขียวน้าาาา
    #231
    0
  2. #203 WE-R-1 (@we-r-1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 00:10
    พี่ก้าเมาเป้นหมาน้อยเลยง่ะ
    #203
    0
  3. #187 Gracy_yy (@Gracy_yy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:50
    ทำไมพี่ก้าเมาได้น่ารักเยี่ยงนี้ 5555 ชอบมากเลยค่ะ ><
    #187
    0
  4. #178 Khaoman (@pluck) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 23:48
    จองกุกถ้าเลือกจีมินแล้วก็น่าจะปล่อยยุนกิไปนะ โฮ.อก บอกยุนกิเป็นเมีย แต่ยุนกิเมาแล้วคิดได้โลกแตกมาก 5555 ยังติดตาฟิคเรื่องนี้อยู่นะ
    #178
    0
  5. #177 p,,,p (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 22:20
    ได้ใจเราเต็มๆเลยไรท์อิอิหนุกมากๆๆๆๆอะ รอนะคะ
    #177
    0
  6. #176 Ruk_kup (@ruk24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 18:10
    ปริ่มอกปริ่มใจ
    #176
    0
  7. #175 minyinggi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 14:41
    ชายผมม่วงคือใครรรรร มาอ่อยยุนกิเรา(?) มาต่อด้วยยไม่งั้นโป้งงงง
    #175
    0
  8. #173 Ruk_kup (@ruk24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 08:47
    มาต่อเลยนะไรท์ กรี๊ดดดดดดด
    #173
    0