[SJ] Sweetie Love รักร้าย นายหน้าหวาน{WonHyuk,KH,HC,KM,KT,YR

ตอนที่ 15 : บทที่13 : คนขี้แกล้งกับคนขี้กลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 พ.ค. 58


บทที่12 คนขี้แกล้งกับคนขี้กลัว

 

 

 

 

            เวลาบ่ายของวันที่คนไม่มากนักภายในห้างสรรพสินค้าใหญ่ คนตัวเล็กในเสื้อเชิ้ตสีเหลืองอ่อนกับกางเกงพอดีตัวก้าวเดินเร็วๆไปทางส่วนของซุปเปอร์ ใบหน้าหวานก้มมองแต่รายการของที่ต้องซื้อโดยที่แทบจะไม่สนใจคนที่เดินผ่านไปมาสักคน

 

            ทงเฮเข็นรถเข็นใส่ของมาหยุดอยู่ในหน้าชั้นขายของสำหรับทำขนมอย่างคิดหนัก มือเล็กไล่ไปตามแป้งเค้กหลายชนิดเพื่อหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ

 

“อันนี้ แป้งข้าวโพด แครกเกอร์ เหลือซื้อครีมชีสสินะ”

 

            นิ้วเล็กเคาะที่แก้มตัวเองเบาๆอย่างใช้ความคิด มือเล็กหยิบเอาของที่จำเป็นใส่รถเข็นเอาไว้ ก่อนจะเริ่มขีดรายการที่ซื้อแล้วทิ้งจากกระดาษจด

 

“อ๊ะ!

 

            เสียงหวานร้องอย่างตกใจ ดวงตาหวานหลับแน่นอย่างน่ารัก เพราะชนเข้ากับใครบางคนเข้าทันทีที่หันหลังกลับมา

 

 

“หึหึ น่ารัก”

 

            เสียงทุ้มกระซิบริมใบหูเล็กของคนที่กำลังหลับตาแน่น มือใหญ่จับไหล่เล็กเบาๆอย่างชอบใจกับท่าทางน่ารักแบบนั้น

 

“คะคุณคิบอม”

 

            ทงเฮพูดเสียงเบาทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ใบหน้าหวานก้มหลบคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว มือเล็กกำชายเสื้อเชิ้ตแน่นอย่างประหม่า

 

“อืม นายเห็นเป็นใครล่ะ”

 

            คิบอมตอบกลับกวนๆ ใบหน้าหล่อยิ้มเอ็นดูคนที่กำลังทำท่ากลัวเขาอย่างนึกสนุก ความคิดอยากแกล้งมากกว่านี้วิ่งเข้ามาในสมอง

 

...อ่า ยิ่งเห็นยิ่งอยากแกล้ง...

 

 

ปึก!

 

เฮือก!

 

            มือใหญ่เท้าลงกับชั้นด้านหลังของทงเฮทั้งสองด้านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานหันไปมองตามเสียงที่เกิดขึ้น ดวงตาคู่หวานเบิกกว้างอย่างตกใจ ก่อนจะก้มหน้าลงไปเหมือนเดิมอย่างทำอะไรไม่ถูก

 

“...”

 

            ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งสองคน คิบอมยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่กับท่าทางน่ารักๆของคนที่โดนเขาแกล้ง แต่ทงเฮกำชายเสื้อแน่นจนมันยับไปหมดเพราะความกลัว และความประหม่าหลายๆอย่างที่เกิดขึ้น จนดวงตาคู่หวานเริ่มวูบไหวอย่างน่าสงสาร

 

“คือว่า...ผมขะขอ...ไปซื้อของนะครับ”

 

            ทงเฮที่ทนกับความอึดอัดแบบนี้ไม่ไหวพูดขึ้นเสียงเบา เสียงหวานสะดุดอย่างกลัวที่จะต้องเอ่ยปากเหมือนไล่คนตรงหน้า

 

...ก็นี่คิม คิบอมเลยนะ ฮือ มีแต่คนบอกว่ากลุ่มนี้น่ากลัวทั้งกลุ่ม...

 

 

“เอาสิ”

 

            คิบอมเพียงแค่ยิ้มนิดๆ มือใหญ่ข้างหนึ่งปล่อยจากชั้นวางของให้คนที่อยู่ในวงแขนเขาเดินออกไป คนตัวสูงยืดตัวตรงเพื่อให้มีช่องว่างระหว่างเขากับทงเฮ

 

“คะครับ”

 

            ทงเฮก้มหัวขอบคุณคนตรงหน้าไวๆหลังจากพยายามออกมาจากวงแขนใหญ่ มือเล็กจับรถเข็นเตรียมจะหนีไปให้ไกลอย่างเร่งรีบ

 

หมับ!

 

“ฉันไปซื้อเป็นเพื่อนแล้วกัน”

 

“อ๊ะ!” ทงเฮสะดุ้งนิดๆอย่างตกใจกับมือของคนที่เพิ่งปล่อยเขา

 

            คิบอมจับรถเข็นอยู่ใกล้ๆมือของทงเฮอย่างชอบใจ เสียงทุ้มพูดออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติที่จะมาเดินซื้อของแบบนี้ ใบหน้าหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์ในแบบที่ถอดมาจากซีวอนแทบจะร้อยเปอร์เซ็น

 

“เอ่อ...ครับ”

 

            ทงเฮมองคนที่ย้ายตัวมาเข็นรถเข็นคันเดียวกับเขาอย่างสงสัย ดวงตาหวานมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าที่จะขัดใจคนตรงหน้า

 

            ทงเฮเข็นรถนำคนที่เดินตามอยู่ข้างๆไปตามชั้นที่จะต้องซื้อของ คนตัวเล็กคอยชำเรืองมองคนที่เดินตามแทบจะทุกๆห้านาที เพราะไม่รู้ว่าคิบอมจะเบื่อจนเดินไปไหนแทนหรือยัง

 

            แต่ไม่ว่าจะหันกลับมากี่ครั้งก็ยังพบแค่ใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่าย ที่ยิ้มหล่อกลับมาให้เขา ดวงตาคู่คมมองตามเขาในแบบที่ทงเฮรู้สึกแปลกๆ

 

.

..

 

“ขอบคุณครับ”

 

            ทงเฮขอบคุณพนักงานคิดเงินตามนิสัยขี้เกรงใจ มือเล็กค่อยๆหยิบถุงหลายใบขึ้นมาถือเพื่อจะกลับไปที่ร้าน

 

“ฉันเอง”

 

            สิ้นเสียงทุ้ม มือใหญ่ของคนที่เดินตามเขามาเกือบชั่วโมงก็รวบเอาทุกอย่างไปถืออย่างรวดเร็ว ขายาวก้าวผ่านหน้าเขาไปทางอื่นโดยไม่บอกอะไรทงเฮสักนิด

 

            เดือดร้อนให้ทงเฮวิ่งตามอย่างตกใจ และเพียงแค่ก้มหน้าไปเก็บเงินทอนลงกระเป๋า คนที่เดินนำก็หายไป มือเล็กยัดกระเป๋าเงินและใบเสร็จลงกระเป๋าเสื้อตัวเองอย่างรวดเร็ว เมื่อคิบอมเดินหายไปจากการมองเห็นของเขา

 

 

“คุณคิบอม”

 

            ทงเฮเสี่ยงตะโกนออกไปรอบๆตัวเสียงเบา ดวงตาคู่สวยมองไปรอบๆอย่างตกใจที่หาอีกคนไม่เจอ มือเล็กกำแน่นอย่างพยายามคิดว่าจะแก้ปัญหาแบบไหนดี ลมหายใจเหนื่อยหอบเริ่มเป็นปกติขึ้นเมื่อหยุดยืนอยู่กับที่

 

 

“ฉันอยู่นี่”

 

            คิบอมก้าวออกมาจากแถวกำแพงที่เขายืนแอบดูอยู่ ท่าทางของคนที่เหมือนกับเด็กที่หลงทางกับพ่อแม่ทำให้เขาใจร้ายแกล้งต่อไปไม่ไหว

 

“ผมขอของ..”

 

“เดี๋ยวฉันไปส่งที่ร้านเอง”

 

            ยังไม่ทันที่ทงเฮจะเอ่ยขอถุงหลายใบของตัวเองจบ คิบอมก็พูดขัดขึ้นมา ขายาวก้าวนำไปทางลานจอดรถในแบบที่ช้ากว่ารอบแรก

 

“ขอโทรศัพท์หน่อย”

 

            คิบอมรวบถุงทุกอย่างไว้มือเดียวกัน หันมาแบมืออีกข้างหนึ่งตรงหน้าคนที่เดินตาม ทงเฮรีบวางโทรศัพท์เครื่องเล็กของตัวเองให้อย่างรวดเร็วเพราะกลัวอีกคนหนักที่ถือทุกอย่างด้วยมือเดียว

 

 

[Rrr..Rrr]

 

“คราวหลังถ้าจะมาซื้ออีกโทรบอกฉัน แล้วถ้าฉันโทรไปรับสายด้วยนะ”

 

            เสียงโทรศัพท์ดังมาจากกระเป๋ากางเกงของคิบอมเพียงไม่กี่วินาทีก็เงียบไป คิบอมส่งโทรศัพท์เครื่องเล็กคืนเจ้าของหลังจากจัดการตัดการติดต่อ

 

            ขายาวก้าวนำคนที่กำลังเก็บโทรศัพท์ตัวเองลงกระเป๋ากางเกง ทงเฮรีบเดินตามเร็วๆเพราะกลัวว่าคิบอมจะเดินหายไปอีก มือเล็กกำเสื้อตรงช่วงหน้าอกตัวเองเอาไว้อย่างรู้สึกแปลกๆ

 

...อ่า คุณคิบอมดุจัง ใจสั่นไปหมดแล้ว...

 

100%


Talk: ลง 9/05/15

            เอามาเสิร์ฟ มิ้นหายไปหลายวันเพราะสอบจ้า เดี๋ยวจะไปฝึกงานแล้วเหนื่อยแน่เลย^^ เอาล่ะ ไว้ตอนต่อไปเรามาลุ้นดีกว่าว่าจะคู่ไหนนนนน มิ้นไปล้าววววว ไว้เจอกันค้า ปล.ไม่ต่องเรียกว่าไรต์น้อเรีกมิ้นพอ ชู้บ!-3-

            สุดท้ายรักทุกเม้นทุกวิวทุกแฟนคลับ รักคนอ่านทุกคนเลยนะ^^รักเอสเจสุดๆ

            มิ้นมีเฟสแล้วอย่างลืมช่วยไลค์เป็นกำลังใจหน่อยนะ จิ้ม!

#รักร้ายเอสเจ

ตอบเม้นๆ

wonhyukza (@wonhyukzaa): ย้ายคู่5555 มาอ่านคู่นี้ต่อไปก่อนน้อออ

ihypha (@ihypha): ไม่ได้เซ่ คุณนายแบบเราต้องมีชั้นเชิงงงง พโฮววววววว

MiNiEun (@choihaneul): ไว้ค่อยกลับมาดูวอนฮยอกตอนนี้ขอคู่คิเฮบ้างงงง คิดถึงกันหมดล้าววว

lovely berry: เรามาต่อแล้ว แต่เปลี่ยนคู่ เค้าขอโตดดด มาอ่านคู่นี้ก่อนน้ออออ^^

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla): ไม่เอ็นดูซีวอนบ้างเหยออออออ มาอ่านต่อเร็วๆๆ รีบว่างแล้วมาอ่านต่อน้า

lovenevermild (@loveside): โอเชครับ มาต่อแล้วแต่ขอย้ายคู่นิดนึง ไว้จะมาต่อเร็วๆน้ออออ^^

angle: วอนน่าจะอยูในจุดที่รุกแล้วนะ555 มาดูคู่นี้บ้างดีกว่า คนขี้กลัวววว

pungsj13 (@pungsj): นั่นสิ เป็นมิ้นมิ้นยอมล้าวววว ฮยอกแจอย่าเล่นตัว555

พี่แอม: จริง ฮยอกแจห้ามเล่นตัวแล้วนะ เล่นตัวมานานล่ะ5555 มาอ่านคู่นี้เร็วววว

namhom_elfthai (@namhom_elfthai): น่ารักน้อ แต่เราวนมาดูคิเฮบ้างดีกว่า เอาล่ะมาดูคนขี้กลัวโดนแกล้งกัน^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

186 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 เมษายน 2559 / 16:50
    เดี๋ยวๆๆๆๆ ทำไมเราลั่นกับประโยคสุดท้าย

    "ทำไมคุณคิบอมดุจัง ใจสั่นไปหมดเลย"

    นี่เคยเจอแต่หล่อจัง ใจสั่นหมดเลยอ่ะ 55555
    #177
    0
  2. #135 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 22:45
    บอมอย่าดุทงเฮสิ  คนนี้มานิ่งๆๆๆแต่ขี้แกล้งไประวังทงเฮหนีนะ   มาต่อไวๆๆๆๆนะ
    #135
    0
  3. #131 angle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:46
    คนนี้มาเงียบๆแต่ฟาดเรียบจริงๆ 5555555555555

    น้องหมวยกลัวไปหมดแล้วบอมเอ้ย อบอุ่นหน่อยเด้

    แต่นี่ก็น่าจะเป็นความอบอุ่นฉบับบอมล่ะมั้ง ถถถถถถถถถ
    #131
    0
  4. #130 namhom_elfthai (@namhom_elfthai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 20:46
    คิบอมอ่า อย่าแกล้งสิ ด๊องก็กลัวแย่ใจสั่นเลย
    #130
    0
  5. #129 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 10:47
    อะไรกัน เขาแกล้งตัวกลัวดิ นี่ใจสั่นคือะไร 5555 ชอบเขาอะดิ
    #129
    0
  6. #128 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 09:31
    บอมมีสั่งด้วย
    #128
    0