ลุ้นรัก

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

ตอนที่ 1

 

                 ตื๊ด...ตื๊ด...ตื๊ด 

เสียงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุด  สั่นเรียกเจ้าของเครื่องให้ตอบรับ  แต่ไม่มีการตอบกลับใด ๆ จากปลายสาย

            “ ชิกุริน  ทำไมไม่รับสายซะทีเนี่ย เอ...หรือว่าเครื่องดีเลย์  อืม....ไม่นะ  เมื่อวานยังโทรหาอยู่เลยตอนเย็น  แล้วทำอะไรอยู่ที่ไหนเนี่ย  ถึงไม่รับสายซะทีพ่อคุณ.....” น้ำเสียงกระวนกระวายของลูซี่  ที่กำลังบ่นพึมพำถึงลูกพี่ลูกน้อง  ถึงแม้ร่างกายจะเป็นชาย แต่ชีวิตและหัวใจนั้นเป็นหญิงเกินร้อย  ลูซี่หรือราเชนทร์ ผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายของชายหนุ่มที่เขากำลังตามล่าตัวอยู่ขณะนี้  กล่าวคือบิดาของลูซี่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเจ้าของบริษัท อมรเลิศการประมูล  ทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันมาก  ถึงแม้ลูซี่อายุจะมากกว่าบุรินทร์แค่ปีเดียว  แต่ความสัมพันธ์เหมือนเพื่อนมากกว่าเหมือนพี่ชาย

               “ พี่บุรินทร์  คงนอนอยู่มั้งคะ  พี่ลูซี่ ” เสียงใส ๆ ของ สุดา หัวหน้าพิธีกรประมูลของบริษัท อมรเลิศการประมูล  ที่บุรินทร์ให้ความสำคัญระดับหนึ่ง ในฐานะนายจ้างกับลูกน้อง  ซึ่งหญิงสาวเองก็รอการมาเยือนออฟฟิศของชายหนุ่มเช่นกัน

            “ แต่นี่มันเกือบจะเที่ยงแล้ว  นัดประชุมไว้บ่ายหนึ่ง กลัวจะสายน่ะสิยะ  ฉันเป็นคนไม่ชอบรอและไม่ชอบคนมาสายด้วย ” ลูซี่เริ่มจะหงุดหงิดเสียแล้ว   ด้วยนิสัยส่วนตัวเป็นคนตรงต่อเวลามาก  ทำงานเนี้ยบทุกอย่าง  ละเอียดพิถีพิถันทุกขั้นตอน  พนักงานที่บริษัทกลัวและเกรงกันเป็นแถบ ๆ

            “ โอ๊ย! พี่ลูซี่จะห่วงพี่บุรินทร์มากเกินไปทำไมกันคะ  นักบินเขาเป็นคนตรงต่อเวลาจะตาย  พี่บุรินทร์เคยมาประชุมสายสักครั้งหรือยังล่ะคะ  บ่นทำไมก็ไม่รู้ให้เสียอารมณ์เปล่า  คนอย่างพี่ลูซี่น่าจะรู้จักนิสัยพี่บุรินทร์ดีกว่าคนอื่นนะคะ ” เสียงจีบปากจีบคอสนทนาของสุดา  ทำให้ลูซี่หันมามองคนที่พึ่งพูดจบ  หวังจะโต้กลับสตรีนางนี้เสียหน่อย  แต่เสียงโทรศัพท์กลับดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน  อารมณ์ขุ่นมัวของลูซี่เลยไปลงที่ปลายสายทันที

           “ ชิกุรินอยู่ไหน?  ทำไมไม่รับโทรศัพท์  แล้วจะเข้ามากี่โมงกี่ยาม  ประชุมเริ่มบ่ายโมงตรงนะยะขอบอก  ห้ามมาสายเป็นอันขาด  ไม่งั้นฉันยกเลิกประชุมแน่ถ้าบิ๊กบอสมาสาย  ฉันพูดจริงทำจริงนะชิกุริน  เข้าใจไหมที่พูดเนี่ย  ตัวเองก็รู้นิสัยเขาดีนะ  อย่าให้โมโหหนักกว่านี้นะยะ  ไม่งั้นพัง  โอ๊ย...ฉันเหนื่อย พูดอยู่คนเดียว  ตอบอะไรฉันมาบ้างสิ  จะเอายังไง?  อย่าเอาแต่เงียบ  ชิกุริน  ชิกุริน ชิกุริน !!!! ” ลูซี่ได้ยินแต่เสียงหัวเราะตอบกลับมาจากปลายสายแทนคำพูด  ยิ่งทำอารมณ์สงบลงได้ยาก  เสียงสาวที่อยู่ข้างกายปลายสายสอดแทรกมากระทบหูลูซี่  ยิ่งทำให้ลูซี่เข้าใจทันทีว่าทำไมบุรินทร์ไม่รับโทรศัพท์ของเขา

           “ โจ๊ะ...กับสาวพึ่งเสร็จล่ะสิ  มีแรงลุกจากเตียงไหมยะ ” คนถามน้ำเสียงประชดประชัน

           “ พึ่งเสร็จกิจครับท่านรองประธาน  รับรองไม่มีสาย  แล้วเจอกันนะครับท่าน  เตรียมอาหารเที่ยงไว้ด้วยนะครับ  เดี๋ยวท่านประธานไม่มีแรงประชุม ” น้ำเสียงตอบกลับสดใสพร้อมเสียงหัวเราะ พลอยทำให้ลูซี่ยิ้มออก  แต่สุดานี่สิอยากรู้ที่สุดว่าใครกันที่อยู่บนเตียงกับบุรินทร์

            “ ได้เลย  เดี๋ยวจัดอาหารบำรุงแรงชุดใหญ่ไว้รอนะยะ  เน้นหมู่เนื้อ นม ไข่  แต่ไข่ไม่เข้าพวก เพราะชิกุรินไม่ชอบกินไข่  ชอบกินแต่นมมากกว่าใช่ไหม? ” เสียงหัวเราะของบุรินทร์ดังลั่น  ถูกอกถูกใจ  เพราะสเปคสาวของบุรินทร์นั้น ชอบสาวอกโตเป็นพิเศษ  เพราะสะดุดตาและดูอบอุ่นมากในความคิดส่วนตัวของชายหนุ่ม

           “ หัวเราะพอหรือยัง? ถ้าพอแล้วล่ะก็กรุณาลุกไปอาบน้ำ  รีบส่งน้องสาวกลับที่กลับทางซะให้เรียบร้อย  แล้วก็รีบมาบริษัทเดี๋ยวนี้เลย ” ลูซี่สั่งการเสียงฌแยบขาด  บุรินทร์รับปากและตัดสายไป  แต่สาวน้อยที่กำลังเริ่มอ้อนออดชายหนุ่มตรงหน้า  แต่มารยากลับใช้ไม่ได้ผล  เพราะได้เวลาต้องจากกันเสียแล้ว  บุรินทร์ลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันกายปกปิดส่วนล่างของร่างกาย  แล้วหันมาบอกสาวสวยทรวงโตตรงหน้าว่าเอาไว้โอกาสหน้าเจอกันใหม่  สาวน้อยรับทราบข้อตกลงดีโดยไม่มีข้อโต้แย้ง  บุรินทร์ยื่นเงินให้ตามจำนวนที่ตกลงกัน  เป็นอันจบความสัมพันธ์ที่ทั้งคู่ได้ตกลงกันไว้  ต่างคนต่างสุขและสนุกร่วมกัน  ถึงเวลาก็จากกันทางใครทางมันโดยไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ ตามมาทีหลัง

 

 

 

           ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าวช่วงเที่ยง  ผนวกกับแสงแดดแผดจ้าเวลานี้   คือช่วงหยุดพักรับประทานอาหารกลางวันของพนักงานแผนกทั่วไป  ระหว่างที่พนักงานกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งรับประทานอาหารเที่ยงด้วยความรู้สึกหิวโหย  ภายใต้หลังคาโรงรถสำหรับผู้บริหารระดับสูงและแขกที่มาติดต่องานของบริษัทเป็นที่หลบร้อน  เสียงพูดคุยกันสนุกสนานยามพักกลางวัน ช่วยผ่อนคลายความร้อนและความหิวได้ดีเยี่ยม

          “ เอื้องกินเข้าแล้ว ไปซื้อกาแฟเย็นหน้าบริษัทกินเนาะ  (เอื้องกินข้าวอิ่มแล้ว ไปซื้อกาแฟเย็นหน้าบริษัทกินกันไหม) ” สีโบว์เอ่ยปากชวนเพื่อนรักที่มาจากภูมิลำเนาเดียวกันเป็นภาษาอีสาน  

          “  ไปก่ะได้  มื้อนี้หยากนอนคือหยั๋งหนิ งานก่ะหลาย อู้ก่ะบ่ได้ (ไปสิ  วันนี้ง่วงนอนมากเลย งานก็เยอะ  แอบอู้ไม่ได้ด้วยสิ) ” เอื้องฟ้าตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปาก หุบปากเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ  ใบหน้ายังคงยิ้มให้กับเพื่อนสาวคนสนิท  ยิ่งช่วงใกล้วันหยุดสุดสัปดาห์งานจะเยอะมากเป็นพิเศษ  อีกทั้งอาทิตย์นี้จะมีการประมูลรถทั้งใหม่และเก่า  พนักงานทั่วไปอย่างพวกเธอจึงต้องทำงานกันอย่างหนักแทบจะไม่มีเวลาพักเต็มที่เลยก็ว่าได้

           “ อุ๊ย...นั่น! นั่น! นั่น! รถบิ๊กบอสใช่ไหมพวกแก? ” สาวนางหนึ่งที่นั่งกินข้าวเที่ยงด้วยกันเอ่ยขึ้น  น้ำเสียงนั้นฟังแล้วตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด  สายตาทุกคู่หันไปทางรถยุโรปหรูสีดำปนเทาเข้ม ซีรี่ 740i จากประเทศเยอรมัน ที่กำลังวิ่งเข้ามาที่จอดรถประจำตำแหน่ง  บรรดาลูกจ้างใต้โรงรถต่างตอบพร้อมเพรียงกันว่าใช่  ลูกจ้างทั้งหลายต่างรู้ดีว่าที่จอดรถตรงนี้คือของใคร?  เอื้องฟ้ารีบลุกขึ้นไปเก็บเก้าอี้และแฟ้มเอกสารของเธอที่วางขวางทางเข้า เพื่อให้เจ้าของบริษัทได้เลี้ยวรถเข้ามาจอดอย่างไร้สิ่งกีดขวาง  เมื่อเครื่องยนต์รถหรูดับลง เสียงประตูได้ถูกเปิดออกและปิดลงอย่างรวดเร็ว   ร่างสูง ขาว หน้าตาหล่อเหลา เกลี้ยงเกลาไร้ริ้วรอย  สวมแว่นกันแดดดำสนิท ผมเผ้าถูกจัดทรงมาอย่างดี  กลิ่นน้ำหอมประจำตัวที่ลอยออกมาจากตัวชายหนุ่มนั้น ช่างเปรียบเสมือนน้ำทิพย์ชโลมใจสาว ๆ ที่ได้มีโอกาสเห็นเจ้าของบริษัทแบบใกล้ชิด พลอยทำให้หลงใหลชวนฝันกันไปใหญ่  บิ๊กบอสของพนักงานยิ้มกว้างและกล่าวทักทายทุกคนอย่างเป็นกันเอง

           “ ขอบคุณมากนะครับ  ที่เลื่อนเก้าอี้ให้ ” น้ำเสียงนุ่ม ทุ้มน่าฟังกล่าวขอบคุณหญิงสาวที่ยืนเหงื่อผุดเต็มใบหน้าเพราะอากาศร้อน ในมือถือเก้าอี้และของใช้ส่วนตัวหลบรถหรู  สาว ๆ ใต้ร่มโรงรถแทบอยากจะกรี๊ดดัง ๆ พร้อมกัน เมื่อได้ยินเสียงหล่อของบิ๊กบอส  

           “ ไม่เป็นไรค่ะ ”  สีหน้าของเอื้องฟ้าแดงเรื่อทันที  เกิดอาการเขินอายอย่างไม่มีสาเหตุ ไม่กล้าสบหน้าสบตาเจ้านายหนุ่มตรงหน้า  ตอบกลับเจ้านายด้วยน้ำเสียงในลำคอ แล้วหาที่นั่งกินข้าวต่อ  บุรินทร์ได้แต่ยิ้มกว้างให้เช่นเคย  ก่อนจะขอตัวเดินออกจากโรงรถ หันหน้าไปที่ประตูทางเข้าบริษัท  เมื่อพ้นร่างเจ้านายหนุ่มรูปงาม เสียงลือเสียงเล่าได้ดังขึ้นตามหลังทันที  เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาสาวนางหนึ่งรีบชิงพูดก่อนใคร  เพราะเก็บอาการไม่ไหวแล้ว

          “ อ๊าย....ผู้ชายอะไรทำไมหล่อขนาดนี้ หล่อกว่าดาราเสียอีก อยากมีแฟนแบบนี้จังเลยแก  คุณบุรินทร์ขา! มาให้หนูเห็นเป็นบุญตาบ่อย ๆ หน่อยนะคะ ”

          “ ฉันว่าหน้าเหมือนดาราเกาหลี หรือไม่ก็ญี่ปุ่นแนวนั้นเลย   โอ๊ย...เป็นบุญตาจริง ๆ ที่ได้เห็นคุณบุรินทร์ตัวจริงวันนี้ ”  

         “ ตัวเข้าออฟฟิศไปแล้ว  แต่กลิ่นน้ำหอมยังอยู่  พวกแกอย่าแย่งฉันสูดนะ  ผู้ชายอะไรทั้งขาวทั้งหอม  อยากหอมแก้มใส ๆ ของเจ้านายจัง ”

         “ ผิวหน้าดีกว่าพวกเราอีกนะพวกเธอ  เฮ้อ....มาบ่อย ๆ ให้มีแรงใจทำงานหน่อยนะคะคุณบุรินทร์  ยิ่งรอยยิ้มนะ  อื้อหือ...ช่วยลดโลกร้อนได้ดีเลยล่ะ  พวกแกว่าอย่างฉันไหม  รอยยิ้มของชายนะทำเอาหัวใจฉันจะสลายเลย ”  เสียงกล่าวชื่นชม เยินยอเจ้านายยังกล่าวกันต่อเนื่องไม่มีหยุดง่าย ๆ แน่  เอื้องฟ้าได้แต่รับฟังและยิ้มตาม  ขอเป็นคนหนึ่งที่แอบปลื้มเจ้านายด้วยคนละกัน  ยอมรับเลยว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เอื้องฟ้า ได้เห็นบุรินทร์อย่างใกล้ชิด  อย่างน้อยพอได้มีหนุ่มในฝันไว้คุยกับเพื่อนร่วมงานบ้างเพื่อความสนุกสนาน  สายตาของเอื้องฟ้ามองพาหนะคู่กายของชายหนุ่มไปด้วย  ได้แต่คิดในใจคนก็หล่อ รถก็สวย แถมบ้านก็รวยอีกต่าง  สีโบว์ปล่อยให้คนอื่นฝันกลางวันและเพ้อหาบิ๊กบอสไป  ส่วนตัวเธอรีบชวนเอื้องฟ้าออกไปที่หน้าบริษัทซื้อกาแฟเย็นก่อนหมดเวลาพัก

 

 

 

 

             บุรินทร์นั่งกินอาหารเที่ยงอย่างเร่งรีบ  พร้อมกับฟังลูซี่เล่าถึงรายละเอียดของเรื่องที่จะประชุมให้ฟัง  โดยมีสุดานั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย

             “ ถ้าบริษัท อมรเลิศการประมูล  จะเปิดวันประมูลรถยนต์เพิ่มอย่างน้อย  เราจะต้องมีพิธีกรประมูลเพิ่มด้วย  ไม่งั้นสุดาจะรับงานหนักคนเดียวไม่ไหวนะ ” บุรินทร์ตอบพร้อมกับรวบช้อนส้อมเข้าหากัน  ขณะที่เสนอความคิดเห็นออกไป

            “ สุดาไหวค่ะ  เพื่อพี่บุรินทร์  สบายมากงานแค่นี้  สุดารับไหวจริง ๆ นะคะ ” หญิงสาวตอบเอาใจชายหนุ่มสุด ๆ

            “ แต่พอทำงานจริง ๆ จะไม่ไหวน่ะสิครับ  เอาเป็นว่ายังไงต้องมีพิธีกรประมูลหน้าใหม่เพิ่มขึ้นไว้สำรองอยู่ดี  เพราะยังมีทีมที่จะต้องออกต่างจังหวัดอีก  ยังไงต้องมีพิธีกรประมูลเพิ่มอีกหลายตำแหน่ง ” บุรินทร์กล่าวเสียงมั่นใจ

            “ คิดเหมือนกันเลย ชิกุริน ” สาเหตุที่ลูซี่เรียก บุรินทร์ ว่าชิกุรินนั้น  เพราะหลายคนบอกว่าบุรินทร์หน้าตาหล่อเหมือนดาราญี่ปุ่น  อีกทั้งบรรดาสาวแอร์ที่ได้บินร่วมกับบุรินทร์ก็คิดแบบเดียวกัน ลูซี่เลยตั้งชื่อใหม่ให้น้องชายซะเลย  ระหว่างรับประทานอาหารเที่ยงไปด้วย  คุยงานกันไปด้วย

            “ คุณสุดาครับ  หลังประชุมผมนัดสาว ๆ ไว้กลุ่มหนึ่ง  อยากให้มาลองชมการทำงานของพิธีกรประมูลหน่อยน่ะ  รบกวนคุณสุดาช่วยเป็นพี่เลี้ยงให้หน่อยนะครับ ” บุรินทร์ส่งยิ้มให้ธรรมดา  แต่หญิงสาวที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วยกลับยิ้มหน้าบานไม่หุบ  คิดว่าชายหนุ่มยิ้มให้เธอด้วยความสิเน่หา

            “ ได้ค่ะ  งานนี้สุดาดูแลเต็มที่อยู่แล้ว  เพื่อพี่บุรินทร์ ”  หญิงสาวยิ้มตอบกลับอย่างดีใจ

            “ นี่หวังว่าคงไม่เอาสาวพริตตี้มาทดลองงาน  เพื่อเป็นพิธีกรประมูลหรอกนะยะชิกุริน ” หนุ่มแท้ หนุ่มเทียมหัวเราะอย่างเข้าใจกัน  แต่สุดานี่สิหมั่นไส้อีพวกนี้จริง  สงสัยบุรินทร์คงคั่วอยู่กับสาวพวกนี้แน่ ๆ สุดาสะบัดผมบ็อบของเธอระบายอารมณ์  ใบหน้านิ่งเรียบเผยให้เห็นโครงหน้าเรียว จมูกไม่โด่งมากนัก  ดวงตาเล็กแต่ได้การตกแต่งด้วยเครื่องสำอางอย่างหนาเลยทำให้ตาดูโตขึ้น คิ้วโล้นต้องสักถาวรให้ดูเป็นธรรมชาติ  ปากกว้าง นิสัยส่วนตัวคือ หลงตัวเองคิดว่าเก่งอยู่คนเดียว  ชอบทำงานเอาหน้าและหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ครอบครองบุรินทร์

 
 

 

               “ หนูจ๋า ดูดวงไหม  ยายหิวข้าวไม่มีเงินซื้อข้าวกินเลย  ขอดูดวงแลกค่าข้าวหน่อยนะลูกนะ ยายคิดค่าดู  29  บาทเองจ้า ”  สตรีชราภาพตรงหน้า ช่างน่าสงสารเสียเหลือเกิน  พลอยทำให้เอื้องฟ้าคิดถึงแม่ที่ จ.หนองคาย ขึ้นมาจับใจ  คุณยายคนนี้คงหิวมากแน่ ๆ  เอื้องฟ้าจึงหันไปปรึกษาหารือกับสีโบว์สักพัก  ก่อนที่ทั้งคู่จะตัดสินใจช่วยยายแก่ ๆ ให้ได้มีอาหารตกถึงท้อง  ยอมเจียดรายได้อันน้อยนิดเป็นค่าครู  หลังจากที่สีโบว์ดูจบเรียบร้อยแล้ว  ถึงคิวเอื้องฟ้าบ้าง  แม่หมอถามถึงวันเดือนปีเกิด  และดูลายมือประกอบและเริ่มการทำนาย

                “ หนูเกิดมาโชคชะตาวาสนาดีมาก ๆ ชีวิตหนูในภายภาคหน้าจะมีแต่ความสุขความสบาย  อีกไม่นานหนูจะได้เป็นเศรษฐีนี  ชีวิตไม่มีคำว่าตกต่ำและตกอับ  อนาคตจะได้เป็นคนมีชื่อเสียงเพราะได้สามีดี มีบุญมาก ” เอื้องฟ้าอยากจะหัวเราะให้กับคำนายของแม่หมอ  จะเป็นไปได้อย่างไรกัน? เธอคิดในใจ   ลำพังทุกวันนี้ต้องทำงานหนัก  เก็บหอมรอมริบ ประหยัดอดออมทุกทาง  กินอยู่อย่างประหยัดสุด ๆ เพื่อที่จะได้มีเงินเหลือเก็บส่งให้พ่อแม่และใช้หนี้ธนาคารแทนบุพการี  ไหนจะค่ากินค่าอยู่ส่วนตัวอีก สีโบว์เองก็อยากหัวเราะให้กับคำนายเช่นกัน  เพราะรู้จักชีวิตของเพื่อนสาวดี

              “ แล้วสามีของเอื้องล่ะคะยาย  เป็นคนยังไง? จะได้เจอเมื่อไหร่? ” สีโบว์ถามแทนเพื่อนสาว  ซึ่งได้แต่นั่งยิ้มกว้างจนตาหยี

              “ ขอยายดูฝ่ามือดี ๆ ชัด ๆ อีกครั้งสิ  อืม...อ้าว! ได้เจอกับเนื้อคู่แล้วนี่แม่หนู  เนื้อคู่หนูเขาทำงานที่สูงนะ  เป็นคนมีหน้ามีตา มีอำนาจบารมี หนูจะรวยเพราะผู้ชายคนนี้แหล่ะ  เชื่อยายนะ  ยายพูดจริงนะหนู  เส้นสามีสูงเด่นมาก  ผู้ชายคนนี้ได้เดินทางไกลด้วยนะ  ถ้าหนูได้แต่งงานกับผู้ชายคนนี้  รับรองเลยว่าชีวิตมีแต่รุ่งขึ้น เจริญขึ้นไม่มีตกต่ำแน่นอน ไม่เคยได้ ไม่เคยมีอะไร ก็ได้ก็จะมี เพราะผู้ชายคนนี้  จำคำพูดยายไว้เลย ” สองสาวหัวเราะพองาม  เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท เอื้องฟ้าและสีโบว์จ่ายเงินค่าดูหมอเสร็จ  แล้วขอตัวไปทำงานก่อน เพราะเลยเวลางานมาแล้วเกือบยี่สิบนาที  สองสาวรีบลุกออกจากยายแก่คนนั้น  เดินดูดกาแฟเย็นเข้าบริษัทพร้อมกับเล่าเรื่องขำขันที่พึ่งผ่านมา  เอื้องฟ้าเริ่มทำงานช่วงบ่ายท่ามกลางแสงแดดอันร้อนแรง  ภายใต้เสื้อผ้าร่มสีขาวที่คอยกรองแสงไม่ให้ตกกระทบถึงผิวหนังของเธอได้โดยตรง  บนหัวมีหมวกไม้ไผ่ปีกกว้าง ฝีมือการสานของบิดาเธอเอง ไว้คอยบังแดดไม่ให้โดนใบหน้าอันแสนสวย มือทั้งสองข้างสวมถุงมือผ้าสีขาวกันผิวดำอีกชั้น เรียกได้ว่า เอื้องฟ้าปกป้องผิวหนังของเธอได้ดีมากตามประสาสาวรักสวยรักงาม แต่ทุนน้อย  สาวน้อยบ้านนาเดินตรวจเช็คป้ายทะเบียนรถที่รอเข้าประมูลให้ตรงกับลำดับการประมูล  ก่อนจะพิมพ์ส่งให้ทีมพิธีกรประมูล  เสียงร้องเพลงเบา ๆ เพลิน ๆ ระหว่างทำงาน  รถเก๋งสีทองกำลังแล่นเข้ามาที่ลานจอดรถ  และจอดคู่กันกับรถของบุรินทร์  สาวสวยสี่คนก้าวลงรถพร้อม ๆ กัน  ทำเอาสายตาพนักงานทั้งหญิงและชายหันไปมองทันที  ก็เพราะสาวงามแต่ละนางรูปร่างสูงยาวเข่าดี  หุ่นเซ็กซี่ราวกับนางแบบ อกเป็นอก ทรงผมและสีสันที่แต่งแต้มบนใบหน้าช่างสวยชวนมองเสียเหลือเกิน  รองเท้าที่แต่ละคนสวมใส่ล้วนสูง ๆ ทั้งนั้น  สวมกระโปรงก็สั้นแค่คืบ   แต่ละคนเดินไปดึงกระโปรงลงไปเพราะกลัวอนาจาร  เอื้องฟ้ามองเห็นบิ๊กบอสออกมาต้อนรับสาวงามด้วยตัวเองและเดินนำไปทางลานประมูลรถ

         “ เอื้อง....เอื้อง...มาช่วยเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟกาแฟหน่อยเร็ว  ที่ลานประมูลหนึ่งนะ ” ลูซี่กดปิดเครื่องสื่อสารภายในทันที  เมื่อได้ยินอีกฝ่ายตอบรับทราบ  ไม่นานเอื้องฟ้าก็เดินเข้ามาที่กลุ่มบุคคลที่น่าสนใจทั้งหลาย รับออเดอร์เรียบร้อยแล้ว  จึงรีบไปจัดการทันที

         “ พี่สุดา  จะบอกให้นะคะน้อง ๆ   ว่าการเป็นพิธีกรประมูลนั้น  ไม่จำเป็นต้องพูดเก่ง พูดหวานอะไรมาก เพียงแต่ต้องมีปฏิภาณไหวพริบที่ดี  มีสมาธิสูง ประสาทสัมผัสต้องไว  เพราะเราซื้อขายกันเร็ว ต้องคล่องแคล่วว่องไว  เฉียบขาด  พูดจาฉะฉานชัดเจน ”

         “ หนูคิดว่าหนูลองทำก่อนดีกว่าค่ะ  พี่บุรินทร์ว่าไงคะ  ยอมไม่ยอม  ให้ลองก่อนไหมคะ ” สาวสวยนางหนึ่งหันหน้าไปถามชายหนุ่มที่กำลังยืนมือกอดอกฟังอย่างตั้งใจ

        “ คุณสุดาครับ  ลองจัดแบบจำลองการประมูลจริงให้น้องเค้าดูสักฉากสองฉากหน่อยสิครับ ”  บุรินทร์ขอท้าพิธีกรเจ้าบริษัท  ผู้มากซึ่งความสามารถ

         “ ได้สิคะ   แต่ขอเวลาเตรียมตัวนิดหน่อยนะคะ ”  การเตรียมงานได้เริ่มขึ้นแล้ว  เอื้องฟ้าเดินนำน้ำและกาแฟเข้ามาเสิร์ฟให้คนที่ยืนอยู่ที่ลานประมูล  แต่ละคนต่างหยิบเครื่องดื่มตามที่ตัวเองสั่ง   สายตาซุกซนของเอื้องฟ้าหันไปสบตากับบุรินทร์เข้าอย่างจังโดยมิไม่ได้เจตนา รอยยิ้มอ่อน ๆ ยังมีให้เห็นตรงหน้าของชายหนุ่ม ซึ่งกำลังยืนกอดอกมองมาที่เธอ ก่อนจะถามชื่อเสียงเรียงนามตามความอยากรู้  

          “ ทำงานที่นี่มานานแล้วเหรอครับคุณเอื้องฟ้า ” บุรินทร์ถามคนเสิร์ฟเครื่องดื่ม

          “ 6 เดือนแล้วค่ะ ”  เอื้องฟ้าตอบด้วยอาการเขินอาย พลางยื่นถาดไปรับแก้วกาแฟจากเจ้านาย

          “ เอื้อง...ไปเอาเอกสารการประมูลเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมาให้ฉันทีนะ  เด็กใหม่จะได้ทดลองฝีมือกับการสุดาหน่อย ” ลูซี่สั่งงานพนักงานสาว  เอื้องฟ้ารีบจัดการตามเจ้านายสั่งทันที  บุรินทร์มองตามเบื้องหลังของเอื้องฟ้าไป  รอยยิ้มยังมีให้เห็นเช่นเคยบนใบหน้า  เมื่อการทดลองประมูลจริงได้จบสิ้นลง  เอื้องฟ้าตื่นตาตื่นใจมากที่มีโอกาสได้ชมอย่างใกล้ชิด  หญิงสาวนึกชื่นชมสุดาเป็นที่สุด  ผู้หญิงคนนี้เก่งและมีความสามารถมากจริง ๆ  ขณะที่เอื้องฟ้ายืนถือถาดฟังการสนทนาอยู่อย่างเงียบ ๆ  สายตามองดูสาว ๆ ทั้งสี่ที่นั่งบิดไปบิดมาเพราะกระโปรงสั้น  นั่งไม่ถนัด หรือจงใจเพื่อจุดประสงค์อื่นก็มิทราบ  บุรินทร์ได้แต่ฟังการพูดคุยกันไปในกลุ่ม เพราะสุดากำลังอธิบายงานให้สาวสวยฟัง

          “ ที่นี่ไม่ได้ประมูลแค่รถเท่านั้นนะ  แต่ยังประมูลหลายอย่างตามที่มีคนว่าจ้าง ”

          “ หนูอยากประมูลรถอย่างเดียว  ได้ไหมคะ?” สาวสวยหน้าหวานหนึ่งในสี่รีบตอบทันที

          “ น้องคะ  พี่จะบอกให้นะ จนกว่าจะขึ้นมาเป็นพิธีกรประมูลรถได้  น้องต้องขายถังขยะให้ได้เสียก่อน เข้าใจไหมคะ ” สุดาตอบกลับออกอาการหมั่นไส้เด็กใหม่สุด ๆ

          “ คืออย่างนี้ พี่สุดาหมายถึง บางที ถ้ามีบริษัทปิดกิจการ มาจ้างบริษัทเราไปประมูลขายเครื่องใช้ในสำนักงาน  แม้แต่ถังขยะหนึ่งใบ  เราก็ต้องขายให้ได้  เข้าใจไหมครับ ” บุรินทร์อธิบายได้เรียบ นิ่ง  จนทุกคนเข้าใจ  เอื้องฟ้าเดินเก็บแก้วตามหน้าที่ของเธอ โดยหารู้ไม่ว่า การทำงานของเธอทุกวินาทีนั้น อยู่ภายใต้สายตาอันแหลมคมของหนุ่มรูปงาม  หญิงสาวกำลังจะเอาแก้วสกปรกไปล้าง 

“ คุณเอื้องฟ้าอย่าพึ่งไปครับ  มานั่งคุยกับผมก่อน ” หัวใจของเอื้องฟ้าเต้นแรง  นี่เจ้านายหนุ่มคิดจะคุยเรื่องอะไรด้วยเหรอเนี่ย?  เอื้องฟ้าวางถาดลง  เงยหน้าไปสบตาเจ้านายสุดหล่อ ซึ่งกำลังยืนกอดอก ส่งยิ้มอ่อนละมุนที่มุมปากให้เธอ  ช่างเป็นอะไรที่กระตุกหัวใจเอื้องฟ้ายิ่งนัก พนักงานสาวค่อย ๆ เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ใกล้กับบุรินทร์  โดยมีสายตาของสุดาที่มองเธอเหมือนไม่พอใจนัก  






#############################################################################



.............สวัสดีค่ะ  กลับมาพบกันกับพี่รินทร์และเอื้องอีกครั้งแล้วนะคะ  หวังว่า การรีไรท์ครั้งนี้คงทำให้ทุกท่านชื่นชอบนะคะ  ใครตามมาแล้วส่งเสียงหน่อยจ้า.....คุณแม่จะได้มีกำลัง ขยันเขียน ขยันอัพ แล้วจะได้ไปขึ้นเรื่องของนักบินธีรธรรมให้อ่านกันไง....รายงานตัวกันด้วยนะคะ คุณแม่จะได้มีพลังใจ...ด้วยรัก...มาทนา


ฝากกดติดตามเพจมาทนา ด้วยนะคะ  รักนะ จุ๊บ จุ๊บ

https://www.facebook.com/matanawriter/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

3,176 ความคิดเห็น

  1. #3170 Npff (@Npff) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 16:55
    อานรอบสอง มารีอัพหน่อยแน้
    #3170
    1
    • #3170-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      13 ตุลาคม 2562 / 05:18
      ตามมาที่ ReadAWrite
      #3170-1
  2. #2805 pen5535 (@pen5535) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 13:02
    ตามมาอีกรอบค่ะ ชื่นชอบมากกค่ะ
    #2805
    0
  3. #2684 TheLittle_G (@Aromeda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 00:05
    ตามมาอ่านอีกรอบ 555
    #2684
    0
  4. #2644 Cara (@toeisister) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 11:16
    ตามมาอ่านอีกรอบบบบ
    #2644
    0
  5. #2621 Fatkie Nugeng (@maemoonoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 16:54
    กลับมาแล้วจ้า กลับมาหาพี่รินทร์แล้ว
    #2621
    1
    • #2621-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      9 สิงหาคม 2560 / 06:38
      ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ที่ตามมาให้กำลังใจกันต่อ...ด้วยรัก...มาทนา
      #2621-1
  6. #2583 ตัวน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 12:09
    ตามมาอ่านอีกรอบจ้า อัพบ่อยๆๆน้า
    #2583
    1
    • #2583-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      24 กรกฎาคม 2560 / 17:29
      ขอบคุณมากค่ะ สัญญาค่ะว่าอัพบ่อย ๆ ....ด้วยรัก...มาทนา
      #2583-1
  7. #2578 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:46
    ชิกุริน
    #2578
    0
  8. #2572 Genocide Peach (@pombangplad) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:31
    ตามมาคะ อ่านแล้วก็อยากอ่านอีกชอบมากขอบคุณไรท์คะ อย่าทิ้งกันนะคะ
    #2572
    0
  9. #2570 aeapirux (@aeapirux) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 17:55
    ยังคงติดตามติดขอบจอ..จร้า????????
    #2570
    0
  10. #2566 yah_ya (@yah_ya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 18:01
    รอต่อจ้า
    #2566
    0
  11. #2565 cggv233 (@cggv233) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:26
    ตามมาอ่านอีกรอบจ้า
    #2565
    0
  12. #2564 destinyzi (@destinyzi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:43
    พ่อรินทร์ กับแม่เอื้องมาแล้วว
    #2564
    0
  13. #2563 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:26
    มาอ่านอีกรอบค่าา...มาอัพบ่อยๆ นะคะ
    #2563
    0
  14. #2562 Vipvip27 (@Vipvip27) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:26
    เริ่มแรกก็น่าสนุกละค่ะ ติดตามนะคะ ????????
    #2562
    0
  15. #2561 อิงอร (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:22
    เริ่มต้นมาก็น่าติดตามซะละ เอื้องเอ้ย เขินตามละ

    พระเอกนี่ นิสัยผู้ชายโสดจริงๆเลย



    อยากรู้จังเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ

    รีบมาต่อเด้อไรท์
    #2561
    0
  16. #2560 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 14:08
    แม่หมอจะดูดวงให้เอื้องแม่นไหมก็ต้องรอติดตามต่อไป...
    #2560
    0
  17. #2559 PhichchaKorn (@PhichchaKorn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 09:19
    อัพแล้วใช่มั๊ยคะ ไม่มีเนื้อหาค่ะ
    #2559
    0
  18. #2557 ภัสส์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 07:47
    มารอค้า ทำE-book นะคะ
    #2557
    0