Series รักฉบับติดเรต (E-BOOK)

ตอนที่ 2 : เพื่อนรัก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    15 พ.ค. 61


ไม่รู้โว้ย! แต่ยังไงฉันก็ต้องไป ฝากส่งน้องโบว์ให้ด้วย

เอ่อสองหนุ่มเพื่อนซี้ตอบรับขึ้นพร้อมกันด้วยความเซ็งปนเบื่อหน่าย เพราะเหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยจนเริ่มจะชินชา

น้องโบว์ น้องแยม น้องเนยพี่ไปก่อนนะ เอาไว้เจอกันคราวหน้า เดี๋ยวพี่เป็นเจ้ามือเอง

โอเคค่ะสาวสวยทั้งสามนางตอบรับ

ไปเหอะไอ้เบ็นซ์เขตต์ตะวันสะบัดมือไล่ เดี๋ยวทางนี้พวกกูจัดการเอง จะพาน้องๆ เขาขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเผื่อ ส่วนมึงไปเป็นทาสรับใช้ยัยบุษเถอะ

เออ ขอบใจ งั้นเจอกันวันจันทร์ที่คณะ

 

ณ คอนโดมิเนียม

หลังออกจากไนต์คลับ บุรัสกรก็ออกมาขึ้นรถสปอร์ตสีดำคันหรูของตัวเอง เท้าเหยียบลงบนคันเร่งของตนจมมิด ส่งให้รถสปอร์ตความเร็วสูงพุ่งไปข้างหน้า เขาขับรถซิกแซกตัดหน้ารถคันอื่น ได้ยินเสียงบีบแตรไล่หลัง แต่ไม่สนใจ เพราะกำลังเร่งรีบสุดชีวิต ก่อนที่ไอ้บุษมันจะคิดสั้นฆ่าตัวตายไปจริงๆ ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็มาถึงคอนโดมิเนียมของเพื่อนสาว

เขาพยักหน้าให้ รปภ. ที่รู้จักกัน นี่คือคอนโดฯ หรูหนึ่งในโครงการของครองครัวเขา (ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง) ชายหนุ่มกดรอลิฟต์ ไม่ถึงสองนาทีลิฟต์ก็เปิดออกที่ชั้นล็อบบี ร่างสูงเดินเข้าไปในลิฟต์ กดหมายเลขชั้น ไม่ถึงห้านาที เขามาถึงหน้าประตูห้องพักของบุษราคัม

ติ๊งต่อง... ติ๊งต่อง...

บุรัสกรรัวกดกริ่ง เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับก็ทุบประตูโครมๆ เพราะกลัวว่าตัวเองอาจจะมาถึงช้าไป ปัง! ปัง!! ปัง!!! พร้อมกับตะโกนเรียกเพื่อนสาว

ไอ้บุษ เปิดประตูให้หน่อยโว้ยเขาตะโกน กดกริ่ง และทุบประตูจนเจ็บมืออยู่หลายนาที กว่าที่ประตูห้องพักจะเปิดออก

ฉันรู้ว่าแกต้องมาบุษราคัมพูดปนเสียงสะอื้น แล้วก็โถมร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นเข้ามากอดเขาแน่น

เฮ้ย!เจ้าของเสียงทุ้มอุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะมองซ้าย มองขวา หน้าหลัง เผื่อจะมีเพื่อนบ้านออกมาส่องดู ว่าเสียงตะโกนและเสียงทุบประตูโครมครามในยามดึกดื่น เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วคือใครกัน ไปๆ เข้าข้างในกันก่อน มากอดกันที่หน้าห้องแบบนี้ แม้จะเป็นเพื่อนกันมันก็ดูไม่ดีหรอก

ฮึก! ฮึก! ปอนด์ทิ้งฉันบุษราคัมพูดปนสะอื้น ในขณะที่เพื่อนหนุ่มกึ่งอุ้มกึ่งดันร่างบางของเธอเข้าข้างในห้องพัก พร้อมกับใช้เท้าเตะประตูปิด

คิดไว้แล้ว

คนถูกทิ้งเงยหน้าจากอกกว้าง ก่อนจะแว้ดถามเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจ

หมายความว่ายังไง

เปล๊าเสียงสูง

พูดมาเหอะ! เบ็นซ์ ฉันอยากจะรู้ว่าทำไม ผู้ชายมันถึงทิ้งฉันตลอด ทั้งที่ฉันสวยและรวยเวอร์แบบนี้

แกเยอะใส่เขามากไปอ่ะเปล่า ไอ้เหวี่ยง วีนนะลดให้มันน้อยๆ หน่อย ไม่มีผู้ชายคนไหนเขาทนแกได้แบบฉันหรอก แล้วจะไหนเรื่องหึงหวงขึ้นสมองอีก

ฉันก็ลดไปเยอะแล้วนะ แล้วนั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ปอนด์ทิ้งฉัน ทำไม๊ ทำไมถึงไม่มีผู้ชายคนไหนทนฉันได้เหมือนแกสักคนอ่ะบุษราคัม

คร่ำครวญ แม้จะขี้เบื่อนิดๆ ขี้หึงหน่อยๆ และเป็นโรคหวงตัวนี่มันผิดมากใช่ไหม ผู้ชายถึงไม่มีใครทนเธอได้เลยสักคน ยกเว้น ไอ้เบ็นซ์

บุรัสกรกลอกตา ก่อนจะกระเตงเพื่อนสาวร่างเล็กไปนั่งบนโซฟาตัวนุ่มที่มีกระป๋องเบียร์เปล่าวางเกลื่อน

ฉันอาจจะหนังหนาเหมือนแรดมั่ง ถึงได้ทนแกได้ แล้วตกลงว่าไอ้ปอนด์มันทิ้งแกเพราะเรื่องอะไรล่ะพูดไม่ทันจบประโยค เสียงสะอื้นไห้ก็ตามออกมา เอ่อ! ให้มันได้อย่างนี้สิวะ!

ฮื่อ! ฮื่อ!!

อ้าว! ร้องไห้อีกคนพูดเกาหัวแกรกๆ เพราะไม่จะปลอบจะช่วยยังไง ไม่เข้าใจอารมณ์ (แปรปรวน) ของผู้หญิงเลยเฟ้ย! แล้วตกลงมันเรื่องอะไรล่ะวะ ฉันจะด้วยช่วยคอมเม้นท์ถูก

เรื่องนั้นคนพูดชี้นิ้วไปที่หน้าจอของทีวีจอโค้งขนาดห้าสิบนิ้ว ที่ผู้ชายและผู้หญิงกำลังมีเซ็กซ์กันในท่วงท่าต่างๆ แค่เห็นก็ทำให้เลือดลมของหนุ่มวัยว้าวุ่นแบบเขาสูบฉีดจนแทบจะหมดตัว คิดแล้วมันน่าเสียดายที่ไม่ได้ฟัดน้องโบว์สักสองสามยกก่อนมา

หนังโป๊!

เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้นเสียงหวานตอบปฏิเสธ แต่เป็นเรื่องที่ฉันไม่ยอมมีอะไรกับเขาอ่ะ

อ้าว! ก็แกชี้ไปที่หนังโป๊นี่หว่าบุรัสกรพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ แต่เขาก็เข้าใจปรเมศวร์แฟนหนุ่มของไอ้บุษมันนะ เป็นผู้ชายมันก็ต้องมีความต้องการในเรื่องอย่างว่ากันทุกคน ถ้าปลดปล่อยกับแฟนไม่ได้ มันก็ต้องไปปลดปล่อยกับคนอื่น แต่ช่างเหอะ! เล่าต่อๆ

ปอนด์บอกว่าฉันหวงตัว แตะนิด แตะหน่อยก็ไม่ได้ ขนาดจับมือกับหอมแก้มยังนับครั้งได้เลย ที่จริงฉันก็ไม่ได้หวงนะ แต่พอปอนด์แตะฉันทีไร ฉันเผลอเป็นตบสวนทุกทีเจ้าของเสียงหวานสารภาพเสียงอ่อนอ่อยดูแล้วน่าสงสาร

 “นี่แกยังเป็นโรคบ้าจี้หวงตัวไม่หายอีกเหรอ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น