Romantic Soulmate ภารกิจอินเลิฟฉบับคู่รัก

ตอนที่ 10 : Episode8: Falling Slowly

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 พ.ค. 58

  CR.SQW


8

Falling Slowly

 

          “พัลจี... พัลจี...เสียงของนมสดเรียกสติฉันกลับคืนมาหลังจากที่นั่งเหม่อไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้

          “เอ่อ โทษที ^^;” ฉันยกมือขึ้นเชิงขอโทษแล้วหันมาสนใจทุกคนที่กำลังนั่งล้อมวงประชุมกันอยู่

          วันนี้เป็นวันอาทิตย์แต่ว่าฉันต้องตื่นแต่เช้ามามหาวิทยาลัยเพราะต้องจัดเตรียมการแสดงงานเลี้ยงต้อนรับอธิบดีคนใหม่ของ Charlotte University ที่เพิ่งมีคำสั่งว่าจะย้ายมาอย่างกะทันหัน

          ตอนนี้ข่าวเรื่องอธิบดีคนใหม่กลายเป็นประเด็นร้อนแทนข่าวอักษรย่อ ‘P’ ควงหนุ่มเฮเลนไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ซึ่งฉันก็ขอขอบคุณที่อธิบดีมาได้เวลาเหมาะเจาะพอดี ไม่งั้นล่ะก็ทุกคนต้องสืบจนรู้แน่ๆ ว่าอักษรย่อ ‘P’ ในข่าวนั้นคือฉันเอง ดังนั้นเพื่อเป็นการขอบคุณอธิบดีคนใหม่ฉันจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้หรูเริ่ดที่สุดเลย

          ...ครืดดด~

          ไอโฟนฉันที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นและแสดงข้อความขึ้นมาบนหน้าจอทัชสกรีน ฉันหยิบขึ้นมาดูใกล้ๆ และพบว่าเป็นข้อความของแฮร์ริส

 

                              เย็นนี้เดี๋ยวฉันไปรับนะ J - Harris’

 

          พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ฉันก็อายชะมัด T^T ฉันอ้วกใส่เสื้อแฮร์ริสเต็มๆ ตอนช่วง Kiss Time… ตอนนั้นฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าเขาตั้งใจจะจูบฉันจริงๆ รึเปล่า รู้แค่ว่าฉันทำทุกอย่างพังหมด   

          “สวัสดีจ้ะทุกคนเสียงแหลมๆ ของซาร่าดังขึ้นเมื่อเธอเพิ่งจะปรากฏตัวในห้องประชุมพร้อมกับกาแฟนับสิบแก้วในถุง

          ไฮซาร่า~” สาวผมสีน้ำตาลประกายทองทักทายเธออย่างสนิทสนมก่อนจะเดินไปรับถุงกาแฟในมือซาร่ามา

          ฉันแวะเอากาแฟมาให้ทุกคนน่ะ คงจะทำงานหนักน่าดูเลยซาร่าพูดพลางเดินแจกกาแฟให้ทุกคนในห้องประชุม จนกระทั่งเธอเดินมาหยุดอยู่ที่ฉัน

          ฉันหมุนเก้าอี้ล้อเลื่อนหันไปทางเธออย่างไม่สบอารมณ์นัก ไม่รู้ว่าวันนี้ซาร่าจะมาไม้ไหนอีก ฉันพยายามจะเตรียมรับมือผู้หญิงคนนี้แต่ฉันก็เดาเล่ห์กลของเธอไม่ถูกจริงๆ

          นี่จ้ะพัลจี... กาแฟของเธอซาร่าคลี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ฉันซื้อมาจากร้านที่เธอเจอแฮร์ริสครั้งแรกเลยนะ

          “ขอบใจนะฉันพูดด้วยเสียงเรียบๆ และเมื่อยื่นมือออกไปรับแก้วกาแฟซาร่าก็ปล่อยแก้วกาแฟให้หกใส่ชุดนักศึกษาของฉัน

          อุ๊ย! ตายจริง! ฉะ ฉันขอโทษนะพัลจีซาร่าสวมบทบาทนางเอกแสนดีที่ไม่ได้ตั้งใจทำเช่นนั้น ฉันนี่ซุ่มซ่ามเหมือนครั้งก่อนเลยเนอะ

          ฉันอดกลั้นพยายามที่จะไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา ทุกคนในห้องประชุมตอนนี้กำลังหันมามองที่ฉันกับซาร่า ฉันรู้ว่าทุกคนมองสถานการณ์นี้ออก ซาร่าตั้งใจทำแบบนั้น และนั่นหมายความว่าฉันกำลังมีเรื่องกับซาร่า

          พัลจีเธอเลอะไปหมดแล้ว รีบไปเข้าห้องน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อนนะนมสดพูดอย่างเป็นห่วง ฉันรู้ว่าโลกสวยอย่างเธอมองสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ออกแน่ๆ ว่าซาร่ากำลังเล่นงานฉันอยู่ และฉันไม่อยากให้เพื่อนต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

          ไม่ต้องหรอกนมสด เธอนั่งประชุมต่อเถอะเดี๋ยวฉันกลับมา ฉันรับทิชชู่จากนมสดแล้วรีบเดินไปเข้าห้องน้ำทันที  

          ถ้าฉันเดาไม่ผิดล่ะก็ซาร่าต้องเดินตามฉันมาแน่ๆ ดูท่าทางเธอมีเรื่องอยากคุยกับฉันเยอะเลย

          ปัง!

          ซาร่าเปิดประตูห้องน้ำตามฉันเข้ามาแล้วล็อคประตูขณะที่ฉันกำลังเช็ดคราบกาแฟออกจากเสื้ออยู่ที่อ่างล้างมือ ในห้องน้ำตอนนี้ไม่มีใครอยู่นอกจากฉันกับซาร่า ฉันเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำแล้วหันมามองเธอที่กำลังยืนกอดอกอยู่

          “เลิกยุ่งกับแฮร์ริสซะซาร่าบอก

          แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วย

          “เธอไม่ต้องทำตามที่ฉันบอกก็ได้...ซาร่าเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ แต่ฉันก็ไม่ได้ถอยห่างเธอแต่เธอก็น่าจะรู้ว่าถ้าเธอไม่ทำตามที่ฉันบอก เธอจะเจอกับอะไรบ้าง

          เหอะ!” ฉันแค่นหัวเราะออกมา ฉันไม่รู้หรอกซาร่า

          “ยัยพัลจี!!!” ซาร่าตะโกนชื่อฉันออกมาอย่างหัวเสีย

          ฉันรู้แค่ว่าเย็นนี้แฮร์ริสจะมารับฉันที่นี่แล้วเราก็จะไปกินข้าวกันสองต่อสองท่ามกลางแสงเทียน ฉันยั่วยุซาร่าให้หัวเสียมากกว่าเดิม

          แก!... แก!...” ซาร่าใช้นิ้วเรียวยาวที่แต่งแต้มด้วยน้ำยาทาเล็บสีส้มชี้หน้าฉันอย่างโมโห ฝันไปเถอะว่าแกจะมีความสุขกับแฮร์ริส คอยดูก็แล้วกันว่าคนอย่างฉันจะทำอะไรได้บ้าง!” พูดจบเธอก็สะบัดตัวเดินออกไปจากห้องน้ำทันที

 

          6.40 P.M.

          ฝนตกโปรยปรายเกือบชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ฉันหยิบร่มในกระเป๋าออกมากางเมื่อรถประจำทางจอดที่ป้ายหน้าหมู่บ้าน โชคดีที่ฉันเชื่อพยากรณ์อากาศเมื่อเช้านี้ว่าตอนเย็นฝนจะตกก็เลยหยิบร่มติดมาด้วย

          ทุกคนคงจะสงสัยว่าทำไมฉันถึงต้องเดินกลับบ้านคนเดียวท่ามกลางสายฝนแบบนี้ ในเมื่อแฮร์ริสส่งข้อความมาบอกว่าเย็นนี้เขาจะมารับฉัน... ใช่ นั่นมันเมื่อหกชั่วโมงที่แล้ว แต่ว่าเมื่อชั่วโมงก่อนเขาเพิ่งจะส่งข้อความมาบอกฉันเองว่าเขามารับฉันไม่ได้แล้ว

          อ่า... ฉันไม่ได้นอยด์อะไรเขาหรอกนะ บางทีเขาอาจจะติดธุระก็ได้

          ฉันเดินตามทางมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าบ้าน ปรากฏว่าประตูไม่ได้ล็อคนั่นก็หมายความว่าแฮร์ริสอยู่บ้าน ฉันนึกว่าเขาจะออกไปทำธุระข้างนอกซะอีก

          แฮร์ริส นายอยู่บ้านเหรอฉันถามขึ้นทันทีที่เข้าไปในบ้าน

          ถ้าเขาอยู่บ้านทำไมถึงไม่เปิดไฟเนี่ย... บ้านมืดชะมัด - -;

          หรือว่า... โจรจะขึ้นบ้าน!!!

          ทะ ทำไงดีฉันโทรศัพท์หาตำรวจเลยดีมั้ย

          กรี๊ดดด!” เสียงแหลมๆ ของผู้หญิงดังขึ้นจากห้องนอนของแฮร์ริสทำให้ฉันสะดุ้งตกใจ

          ...โจรสมัยนี้เป็นผู้หญิงงั้นเหรอ! –O-

          ฉันรีบหาไอโฟนในกระเป๋าสะพาย แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ โทรศัพท์ฉันหายไปไหนอีกล่ะเนี่ย

          แง้! ถ้าฉันโดนโจรฆ่าตายในบ้านหลังนี้จะทำไงดี ฉันจะกลายเป็นผีสิงบ้านหลังนี้มั้ย แล้วถ้าฉันกลายเป็นผี บ้านหลังนี้ก็จะขายไม่ออกเพราะไม่มีใครกล้าซื้อแน่ๆ TOT

          โอ๊ย! แฮร์ริสคะ เบาๆ หน่อยสิคะเสียงผู้หญิงดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอพูดชื่อของแฮร์ริสด้วย

          แฮร์ริสอยู่ในห้องกับผู้หญิง... ละ แล้วพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ในบ้านมืดๆ แบบนี้!?

          O__O!!!

          ทันใดนั้นเองเมื่อฉันเอื้อมมือไปสวิตช์ไฟ ผู้หญิงปริศนาในห้องของแฮร์ริสก็เปิดประตูออกมา... เธอออกมาในสภาพที่ฉันอดคิดไปไกลไม่ได้ เส้นผมสีน้ำตาลประกายทองค่อนข้างยุ่งเหยิง เธอค่อยๆ ดึงเสื้อสายเดี่ยวของเธอให้เข้าที่เข้าทางก่อนที่จะสบตาฉันแล้วแสยะยิ้มให้

          “สวัสดีจ้ะพัลจี กลับบ้านมาแล้วเหรอ ^^”

          ซาร่า!” ฉันเอ่ยชื่อของเธอก่อนที่แฮร์ริสจะเดินจากห้องมา

          พระเจ้า! ใครก็ได้บอกทีว่าไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด... แฮร์ริสออกมาในสภาพเปลือยอก เขาใส่แค่กางเกงยีนส์ตัวเดียวเท่านั้น และการที่ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้องแบบนั้น พวกเขาคงไม่ได้นั่งเล่นหมากรุกกันหรอกใช่มั้ย L

          ฉันขอตัวก่อนนะ พอดีเสร็จธุระกับแฮร์ริสแล้วซาร่าพูดจบแล้วเดินชนไหล่ฉันไป

          ฉันยืนอึ้งอ้าปากค้างก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ตอนนี้ฉันมองหน้าแฮร์ริสไม่ติดแต่ก็ยังยืนรอฟังคำอธิบายจากปากของเขาอยู่ดี

          ฉันรู้นะว่าเธอกำลังคิดอะไรพัลจีแฮร์ริสพูดขึ้น

          “…”

          ซาร่ามาหาฉันที่นี่ พอดีเธอทำน้ำหกใส่ฉันก็เลยเข้าเปลี่ยนเสื้อในห้อง

          เมื่อไหร่ยัยนี่จะเลิกเล่นมุกน้ำหกใส่สักทีเนี่ย ไม่เบื่อบ้างรึไง -_-^

          แล้วทำไม... ซาร่าต้องเข้าไปในห้องนอนนายด้วยฉันถาม

          เธอบอกว่าเธอทำแก้วแตกแล้วเศษแก้วบาดมือ ก็เลยเข้ามาขอให้ฉันช่วยทำแผลให้

          “-0-“

          อ๋อ... งั้นเสียงที่ฉันได้ยิน คือเสียงที่ยัยนี่แหกปากร้องเพราะกำลังทำแผลสินะ

          เธอหึงเหรอJ

          อะ อะไรของนาย

          ฉันจะบอกอะไรให้นะพัลจี...แฮร์ริสสบตาและจับไหล่ทั้งสองข้างของฉัน เธอก็รู้ว่าซาร่าร้ายกาจแค่ไหน ยัยนั่นกำลังทำให้เราเข้าใจผิดแล้วเลิกกัน

          “-0-“

          เพราะฉะนั้นเธอห้ามคิดไปเองเด็ดขาด เธอต้องเชื่อใจฉันเท่านั้นนะ

          “…” ฉันพยักหน้าแทนคำตอบ

          ดีมาก ^^” เขายีหัวฉันเบาๆ

          “แฮร์ริส...

          หืม?”

          นายสัญญากับฉันได้มั้ยว่านายจะไม่ปั่นหัวฉันเล่นเหมือนที่นายทำกับซาร่า

          ฮ่ะๆ ทำไมฉันต้องทำกับเธอแบบนั้นด้วยล่ะยัยบ๊อง

          สัญญามาก่อนสิฉันสบตาเขาด้วยสายตาที่จริงจัง

          ...ฉันสัญญาๆ แฮร์ริสพูดพร้อมชูนิ้วก้อยให้ฉันแทนคำสัญญา

           บางครั้งฉันก็ไม่มั่นใจกับการกระทำของเขาเลย ฉันกลัวว่าการที่เขาทำดีกับฉันอาจเป็นเพราะแค่ต้องการที่จะปั่นหัวซาร่า...  ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นเหมือนหมากตัวหนึ่งในกระดานเกมของเขา

          ออดดด!~

          เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นขณะที่ฉันกับแฮร์ริสยืนสบตากันในความเงียบนานสองนาน...

          นายไปใส่เสื้อเถอะ เดี๋ยวฉันออกไปดูเองว่าใครมาฉันบอก

          ฉันกางร่มเดินออกมาที่ประตูรั้วหน้าบ้านเพื่อดูว่าใครมากดออดก่อนจะพบว่าคนที่กำลังยืนตากฝนอยู่หน้าบ้านคือนมสดกับผู้ชายหน้าโหดคนหนึ่ง ซึ่งฉันค่อนข้างคุ้นหน้าเหมือนกับว่าเรียนอยู่คณะเดียวกันกับฉันและนมสด แต่ว่าฉันไม่เคยคุยด้วยเลยสักครั้ง แล้วยัยนมสดมากับเขาได้ยังไงกัน

          นมสด! ทำไมแกมาบ้านฉันตอนฝนตกแบบนี้เนี่ยฉันพูดขึ้นก่อนเปิดประตูรั้วหน้าบ้านให้นมสดและผู้ชายอีกคนเดินเข้ามา

           ฮัดชิ่ววว!~” นมสดจามหลังจากยืนตากฝนจนเนื้อตัวเปียกปอน  และแม้ว่าผู้ชายหน้าโหดจะเอาใบไม้ใบใหญ่มาบังศีรษะนมสดไว้ เห็นแล้วนึกถึงการ์ตูนโทโทโร่เพื่อนรักยังไงยังงั้น แต่ถามจริงเหอะ... นั่นช่วยบังฝนได้จริงๆ เหรอ - -; 

          เดี๋ยวนะ!... ถ้าฉันพานมสดกับผู้ชายหน้าโหดเข้าบ้าน ทั้งสองคนก็ต้องรู้สิว่าฉันอยู่กับแฮร์ริส -0-

          “นมสด!” ฉันยืนขวางอยู่หน้าประตูไม้โอ๊คสีน้ำตาลขณะที่นมสดกำลังจะเดินเข้าไปในบ้าน

          อะไรเหรอพัลจี

          เอ่อ... คือแกมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ

          อ๋อ เราเอาโทรศัพท์มาคืนพัลจีน่ะ พอดีพัลจีลืมไว้ที่มหาลัยนมสดพูดพลางหยิบไอโฟนจากในกระเป๋าออกมาคืนฉัน

          โธ่ เพื่อนฉันช่างแม่พระเหลือเกิน อุตส่าห์ตากฝนเพื่อเอาโทรศัพท์มาคืนฉัน ช่างซาบซึ้งใจนัก T^T

          ขอบใจนะนมสด

          ฮัดชิ่ววว!~” นมสดจามอีกครั้ง

          นี่ เธอผู้ชายหน้าโหดที่ยืนอยู่ข้างๆ นมสดเรียกฉันหลังจากที่ยืนเงียบมานาน

          หือ?”

          ใจคอนี่จะให้เพื่อนยืนตัวเปียกอีกนานมั้ยครับ ทำไมไม่ให้เพื่อนเข้าบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อยล่ะ

 

          -0-

          ไม่เป็นไรหรอกคุณพระเอก... เดี๋ยวเรากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก็ได้นมสดบอกกับผู้ชายหน้าโหดซึ่งมีนามว่าพระเอก

          ...เอ่อ ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย เขาชื่อพระเอกจริงๆ เหรอ - -;

          ฉันก็อยากให้แกเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในบ้านก่อนนะ แต่ว่า... คือ... ฉันอึกอักขณะในหัวก็กำลังคิดหาข้ออ้างอยู่

          แอดดด!~

          เสียงประตูไม้โอ๊คที่ฉันยืนขวางอยู่ถูกผลักออกมาก่อนที่ร่างสูงจะชะโงกหน้ามาดู...

          ใครมาเหรอพัลจีแฮร์ริสถาม

          จบกัน... ความลับที่ฉันพยายามจะปิดบังเพื่อนสนิทของฉันและผู้ชายหน้าโหดคนนี้

          เพื่อนมาน่ะฉันหันไปตอบแฮร์ริสอย่างหน้าเสีย

          ให้เพื่อนเข้ามาในบ้านก่อนสิ

          นี่ใครเหรอพัลจีนมสดถาม

          อ๊ากกก! ฉันจะตอบนมสดยังไงดี ฉันจะอธิบายเรื่องนี้กับเพื่อนฉันยังไงดี T____T

         

          หลังจากที่นมสดกับพระเอกเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ฉันเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่รอฝนหยุดตกเราสี่คนก็มานั่งดูรายการเรียลลิตี้เกมโชว์กันเพลินๆ และกินไก่ทอดกับเบียร์กันในห้องนั่งเล่น ฉันรู้ว่านมสดคงไม่ดื่มแอลกอฮอล์ฉันก็เลยบอกให้แฮร์ริสซื้อน้ำอัดลมมาให้แทน

          ส่วนเรื่องที่ฉันอยู่บ้านหลังเดียวกันกับแฮร์ริส... ฉันอธิบายกับนมสดและพระเอกไปว่าฉันกับแฮร์ริสเราแชร์บ้านกันอยู่ เขาจ่ายค่าเช่ารายเดือนให้ฉันเพราะช่วงนี้ฉันร้อนเงินมากๆ ซึ่งก็ดีกว่าบอกว่าแฮร์ริสอยู่ฟรีไม่มีเงื่อนไข เพราะนมสดรู้ว่าฉันกับแฮร์ริสเป็นแฟนกัน ฉันไม่อยากให้เธอมองไม่ดีคิดว่าฉันอยู่กินกับเขาเรียบร้อยแล้ว

          ...โชคดีนะที่ครั้งนี้นมสดจับโกหกฉันไม่ได้ - -^

          นี่ ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาดเลยนะ ฉันกำชับทั้งสองคนที่กำลังนั่งกินไก่ทอดกันอยู่

          จ้า ^^” นมสดขานรับและยิ้มให้ฉัน

          นายด้วยล่ะฉันหันไปมองผู้ชายหน้าโหดคนนั้น

          อืมเขาตอบสั้นๆ

          จริงสิ... ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนมสดพูดขึ้นแล้วมองไปที่แฮร์ริส เราชื่อนมสดนะคะ เป็นเพื่อนสนิทพัลจี ส่วนนี่คุณพระเอก

          “พระเอกสนิทกับนมสดเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้มาก่อนเลยล่ะฉันถาม

          เราก็ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะสนิท... มั้งเสียงนมสดค่อยๆ แผ่วลง

          “^_^;;” ฉันยิ้มแห้งๆ ให้นมสดและพระเอก

          ...จะว่าไปแล้วตลอดหลายปีที่ฉันเป็นเพื่อนกับนมสด ฉันไม่เคยเห็นเธอไปไหนมาไหนกับผู้ชายแบบนี้มาก่อนเลยนะ ฉันว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

          แล้วแฮร์ริสกับพัลจีเป็นแฟนกันได้ยังไงเหรอเพื่อนสนิทฉันถาม

          เอ่อ...ฉันหันไปมองหน้าแฮร์ริสที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างไม่รู้ว่าจะตอบยังไง

          อ๋อ เราพบกันโดยบังเอิญที่ร้านคาเฟ่น่ะ... พัลจีเดินเข้ามาทักฉันแต่ว่าเธอดันทักผิดคนแฮร์ริสตอบแทน ตอนนั้นเห็นพัลจีครั้งแรกฉันก็รู้สึกว่าฉันชอบผู้หญิงคนนี้เข้าแล้ว ฉันก็เลยหาทางติดต่อพัลจี แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนเป็นแฟนกันเนี่ยแหละ

          “ว้าว!~ เหมือนพรหมลิขิตเลยเนอะ >_<”

          ขณะที่เพื่อนฉันกำลังตื่นเต้นกับเรื่องราวสุดแสนโรแมนติกนี่ แต่ฉันกลับรู้ว่าเรื่องราวที่แท้จริงแล้วไม่ใช่แบบนั้นเลย... ฉันกับแฮร์ริสไม่ได้เริ่มต้นกันสวยงามแบบนั้นหรอก

          “นายหยิบกระป๋องเบียร์ให้ฉันหน่อยสิฉันบอกแฮร์ริส

          กินเยอะเดี๋ยวก็เมาหรอก

          เมาอะไรเล่า เพิ่งกระป๋องที่สองเอง -.-

          แต่เธอหน้าแดงแล้วนะที่รักเขาหยิกแก้มฉันแล้วหันไปหยิบกระป๋องเบียร์

          หือ ฉันหน้าแดงจริงๆ เหรอ (‘ ‘)

          ฟู่!~

          กระป๋องเบียร์ถูกเปิดออกพร้อมกับฟองฟู่ที่พุ่งล้นออกมา ฉันกับแฮร์ริสจึงรีบยกกระป๋องเบียร์ขึ้นมาดื่มเพื่อไม่ให้ไหลหกลงพื้น ทำให้ใบหน้าของฉันและเขาในตอนนี้ห่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น... ฉันสบเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่มีเสน่ห์มากพอที่จะดึงดูดให้ฉันไม่อยากละสายตา ปลายจมูกของเราชนกันจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นร้อนๆ ฉันลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่พร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวราวกับจะระเบิดออกมา

          ฉันรู้แล้วว่าใครกำลังทำให้ฉันหวั่นไหวอยู่ในตอนนี้...

          ก็ผู้ชายคนนี้ไงล่ะ... ผู้ชายคนที่ชื่อ แฮร์ริส


 


แอร้ยยย เขินอะ 
ในชีวิตอยากเจอโมเม้นแบบนี้บ้าง

ตอนนี้พาพระเอกและนมสด
มาเป็นแขกรับเชิญทั้งคู่เลย
ใครอยากติดตามเรื่องราวของคู่นี้
แวะไปอีกบ้านได้เลยน้า จิ้มๆ 


ช่วงนี้โรงเรียนเริ่มเปิดเทอมกันแล้วเนอะ
ส่วนชีวิตเด็กแอดยังดำเนินต่อไป
รอลุ้นเป็นเพื่อนเค้าด้วยน้า ><


พบกันใหม่วันพุธหน้า
อ่านจบแล้วคอมเม้นด้วยนะคะ

พัทไม่ได้ขอมากไปใช่ม้ายย T^T


 

- - - - - - - -

To be continued
 

อ๋อ โอเค

(พัลจี... เธอเคยบอกว่าไม่เคยขึ้นเรือยอร์ชใช่มั้ยล่ะ)

อื้ม

(ถ้างั้นของขวัญครบรอบหนึ่งเดือนของเรา ฉันหวังว่าเธอจะชอบนะ) 
 

- - - - - - - -

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #61 jtnigs (@jtnigs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 16:17
    สู้ๆนะคะไรท์ ขอให้ได้ที่ที่อยากได้น้า ส่วนนิยายรออ่านต่อนะคะ กำลังสนุกเลย
    #61
    1
    • #61-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 10)
      14 พฤษภาคม 2558 / 22:37
      สาธุค่าาา ><
      วันพุธหน้าจะรีบอัพเลยน้าา ฝากติดตามด้วยจ้าา
      #61-1
  2. #60 proudzaa (@amproud) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 01:47
    งือออออ น่ารักกกก พัลจีกะแฮร์ริสโคตรน่ารัก โอ้ยยย ฟินนนนน ไม่อยากรอพุธหน้าแล้ว! ต่อเลยได้ม้ายยยย TOT รอนะะะะ
    #60
    1
    • #60-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 10)
      14 พฤษภาคม 2558 / 22:38
      ใจเย็นนะตะเองงง พุธหน้าจะรีบอัพเลยยย
      ฝากติดตามความน่ารักพัลจีแฮร์ริสต่อไป อิอิ
      #60-1
  3. #59 nutji (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 19:46
    Pray for เด็กแอด จ้าา โชคดีนะไร้ท
    #59
    1
    • #59-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 10)
      14 พฤษภาคม 2558 / 22:39
      สาธุจ้าาา ><
      #59-1