{ fic iKON } เส้นขนาน (แทนโดนแบน) :bjin bobyun jundong junhyuk &YG

ตอนที่ 26 : ❥23.ใคร.....สำคัญ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ส.ค. 59





23 "ใคร....สำคัญ"

     สปอยล์

        

             "ใครครับ รอแป๊ปนะครับ"

                ร่างบางในชุดผ้ากันเปื้อนเดินมาหยิบร่ม แล้วเปิดประตู ดวงตากลมจ้องมองร่างของผู้ชายสองคนด้านหน้าที่เนื้อตัวเปียกปอน 

               "เอ่อ คุณเป็นใครครับ"

               ร่างสูงตรงหน้าไม่ได้ตอบ แต่ร่างบางที่แอบอยู่ด้านหลังกับแทรกตัวมาตอบแทน

               "แล้วนายล่ะเป็นใคร แต่ดูจากสภาพแล้วคงจะเป็นคนใช้สินะ หลีกทางให้พวกเราเข้าไป" สายตาเหยียดหยาม ไล่มองเขาตั้งแต่หัวจรดตีน 

               "ฉันไม่ใช่คนใช้ และก็ภ้าไม่ตอบก็ไม่ต้องเข้า แค่นี้ใช่ไหม" ยุนฮยองดึงประตูให้ปิดลง แต่มือหนาของอีกคนกลับดันไว้ก่อน

               "เดี๋ยวครับ ขอโทษด้วยที่เสียมารยาท เราเป็นเ...."

               "หยุด ฉันพูดเอง!! ฉันเป็นคนเคยรักของบ๊อบบี้ พอจะเปิดรับพวกชั้นได้ยัง"

               "หยุดนะเนียร์ นาย..."

               "ทำไมก็เรื่องจริง หน้าซีดเลยหรอ รู้แล้วก็หลีกเซ่"

               "ก็แล้วไง นายแค่เคยรัก ส่วนฉันคนกำลังรักกัน อะไรมันจะสำคัญกว่ากัน"

               "อะไรนะ ไม่จริง จีดแบบนายเนี่ยนะ เหอะ" 

 

 

           

            ……….....................................................

 

.

 

23 "ใคร....สำคัญ"

 

            ร่างหนาก้าวอาดๆ ออกจากสนามบินด้วยความรีบร้อน ปลายเท้าหยุดหันรีหันขวางบริเวณทางออก อยู่ๆ วัตถุบางอย่างก็ลอยมาทางเขา ปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวตามสัญชาตญาณ เขายกมือบังหน้าแล้วแล้วกำมันไว้ในมือแน่น มองหาต้นตอที่มาของของวัตถุชิ้นนี้

แปะๆ

เขาหันตามเสียงที่ได้ยิน รอยยิ้มกระตุกขึ้น จะมีใครกันล่ะที่กล้าทำแบบนี้กับเขานอกจาก บอดี้การ์ดคู่ใจอย่างควอนยองดึก

“Thank you”

ร่างหนาบึกบึนไม่ต่างจากจีวอนมากนักยืนพิงรถยนต์ทรงสปอร์ตคันหรูแลมลัมโบร์กีนี

ตบมือแปะๆ ให้เจ้านายหรืออีกตำแหน่งคือน้องชายสุดที่รัก เพราะเขาเป็นเลี้ยงดูบ๊อบบี้มาตั้งแต่เด็ก แถมพ่วงตำแหน่งคุณพ่อตามกฎหมายอีกด้วย มันจึงไม่แปลกเลยที่ศัตรูจะไม่รู้จักหน้าตาของเหล่าลูกชายของตระกูลชเว ยกเว้นคนใกล้ชิดและสมาชิกชั้นสูงเท่านั้น เป็นปราการป้องกันแรกของแก๊งค์เลยก็ว่าได้ แต่หากจะเรียกว่าเป็นคล้ายประเพณีของตระกูลชเวก็ไปไม่แปลก เพราะเวลาทายาทของตระกูลเกิดมาจะถูกยกให้เป็นลูกของคนใกล้ชิดคนสนิทเพื่อป้องกันอันตราย

ตอนแรกเขาก็ไม่อยากยอมรับว่าทำไมต้องทำอะไรแปลกๆ แบบนี้ด้วย แต่พอได้ฟังเรื่องราวในอดีต ก็เข้าใจเจนตนารมณ์ของผู้ก่อตั้งที่ต้องเสียหลานชายเพียงคนเดียวไป และถูกลูกชายตราหน้าก่อนจะหนีหายไป ความเจ็บปวดที่ก่อเกิดเป็นยิ่งกว่าแผลในใจของผู้สูงอายุ เขาค่อยๆ เศร้าซึม เหี้ยมโหด แล้ววันหนึ่งเขาก็ยิ้มได้อีกครั้งเมื่อลูกชายที่หนีหายไปกลับมาพร้อมลูกสะใภ้และหลานชาย

เขาเลยตัดสินใจตั้งกฏขึ้นมาว่าให้ยกเด็กเป็นลูกคนที่ไว้ใจแต่เพียงในนาม สิทธิและสายเลือดยังคงเป็นของตระกูลชเวอย่างถูกต้อง

ควอนยองดึกได้แต่นึกขำถึง ตอนเด็กที่บ๊อบบี้ตามติดเด็กน้อยคนหนึ่งถึงขั้นโดดฝึกป้องกันตัว จนเขาต้องเดินไปหิ้วปีกลากให้ไปซ้อม แต่เด็กน้อยแก้มยุ้ยก็เดินตามบ๊อบบี้มาติดๆ ไม่ใช่เพราะติดบ๊อบบี้นะ แต่เพราะกลัวเสียงขู่แหบๆ ของเจ้าเหยินบนบ่าเขา ตัวเล็กแก้มชมพูกำชายเสื้อด้านหลังเขาแน่น ส่วนเจ้าตัวบนบ่าเนี่ยยิ้มฟันโผล่ครบทุกซี่เลย ดูจะภูมิใจที่สามารถบังคับเด็กหน้ามุ่ยให้ทำตามตัวเองได้ แถมยังเอามือไปหยิกแก้มเขาอีก นึกแล้วก็ตลกไม่คิดเลยว่าเด็กแก้มยุ้ยในวันนั้นก็คือยุนฮยองที่กลับมาเจอกันอีก มันช่างโลกกลมแท้ๆ

แต่ในอดีตเจ้าเหยินเป็นคนออกคำสั่ง ตอนนี้รู้สึกอำนาจจะเปลี่ยนมือแฮะ ฮิ

 

         ร่างสูงคว้ากุญแจมอเตอร์ไซด์สุดรักได้ ก็ไม่ลังเลรีบก้าวเข้าไปควบขี่เร่งเครื่องบิดคันเร่งจนมิดไมล์ออกไปอย่างรวดเร็ว ใจเขามันอยู่ไม่สุข อยากรีบกลับตั้งแต่วันที่เท้าแตะเกาหลีแล้ว และพอเรื่องเริ่มคลี่คลายแทนที่จะได้บินกลับมาฮ่องกงตามใจเรียกร้อง กลับยังต้องมาวุ่นวายเค้นคอไอพวกเวรตะไรนั้นให้มันคายความลับออกมาเสียเวลาไปอีกสองสามวัน ว้าวุ่นใจสุดๆ

และทุกอย่างมันปั่นป่วนมากขึ้นก็คงเพราะเขาเลือกที่จะปิดบังเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับดงฮยอก ความกังวลกลัวว่าร่างบางจะรู้ เพิ่มความอึดอัดจนแน่นอกเขาไปหมด จุกจนเขาแทบจะกระอักเลือดตาย โดนยิงยังไม่ทรมานขนาดนี้เลย แล้วไหนจะหงุดหงิดที่ต้องฝากให้เพื่อนรักอย่างแจริมดูแลร่างบางอีกด้วย หัวใจเขามันหวั่นใจแปลกๆ ทั้งทีเขาก็ออกจะไว้ใจเพื่อน แต่มันก็หวั่นใจจนอยู่ไม่สุข

ว่าแล้วเขาเร่งเครื่องให้เร็วขึ้นอีก ลัดเลาะไปตามซอกซอยเล็กๆ ไม่นานเขาก็เห็นที่หมายริบๆ แต่อยู่ๆ ฝนก็เทลงมา เนื้อตัวเขาเปียกปอน ทัศนวิสัยในยามดึกมืดอยู่แล้วยิ่งพร่ามัวเพราะเม็ดฝน แต่คนใจร้อนกลับไม่ยอมชะลอความเร็วลงเลย ความเร็วบวกกับน้ำลื่นๆ โค้งรูปตัวเอสบนเส้นขอบถนนสีขาว…… โครม……  ร่างสูงกลิ้งกระเด็นออกจากตัวรถไปไม่ไกล

ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นมาพลิกแขนซ้ายแขนขวาดูร่องรอยบาดเจ็บ แล้วเดินตรงมาที่รถสำรวจความเสียหาย มือหนายกขยี้หัวอย่าไงไม่สบอารมณ์ ลูกรักของเขามีแผลยาวที่ตัวรถด้านซ้าย    ‘แม่ง ผิดไปนิดเดียวเอง’

      

            ………………

            บอดี้การ์ดกรูกันเข้ามาทันทีที่จีวอนตวัดขาลงจากตัวรถ เนื้อตัวเปียกปอน แถมเสื้อผ้ายังขาดเป็นริ้ว เลือดออกจากบริเวณข้อศอกหยดลงพื้น ใบหน้ามีแผลขีดเป็นเส้นยาว

เจ้านายครับ เจ้านายเป็นไรมากไหมครับ” จีวอนตวัดสายตามองแบบเอือมๆ

            “รำคาญน่า โวยวายเสียงดังกว่านี้ซิ”

            “ห๊ะ หะ” บอดี้การ์ดหันมองหน้ากันเหรอหลา       

พูดสิวะ” ร่างสูงเน้นเสียงหนักอีกครั้ง

            “ครับๆ” เขาชำเลืองมองสายตาจีวอนนิดหนึ่ง

            “โอ้...ออ!! เจ้านายครับ!! เป็นไรมากไหมครับเนี่ย ผมพาไปโรงพยาบาลนะครับ!!”

            “ดังอีก เร็ว”

            “เจ้านายครับบบ เจ้านายผมพาไปหาหมอนะครับ!!”

             “ฮิ…”

 

        



         ร่างบางที่กำลังมีความสุขกับปรุงอาหารชะงักมือลงหลังเสียงเอะอะดังเข้าหูเป็นระยะๆ เขาเดินออกมาจากครัว     

เกิดอะไรขึ้นน่ะ” ยุนฮยองอ้าปากถาม แล้วตกใจจนต้องวิ่งเข้าไปใกล้ หลังเห็นสภาพของคนในวงล้อม

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!” ตวัดสายตามองบอดี้การ์ดที่ละคน แต่ก็ไม่มีใครตอบเขาได้ แถมยังส่ายหน้าหนีกันเป็นแถวอีก เขาจึงหันมาสนใจร่างหนาที่บอบช้ำของจีวอนแทน  น้ำเสียงหวานอ่อยลงแต่ยังแข็งกร้าว

ใครทำอะไรนาย!”

มะ ไม่มี หรอก” จีวอนส่ายหัว

แล้วทำไมเป็นแบบนี้ล่ะห๊ะ!!” เสียงหวานเริ่มแข็ง

ก็อุบัติเหตุนิดหน่อย”

แล้วมันอะไรกันล่ะ!! บอกสิว่าเกิดอะไรขึ้น นายจะทำให้ฉันเป็นห่วงไปถึงไหน!!”

เขาเผลอตะคอกใส่อย่างลืมตัว จนร่างหนาหลุดยิ้มออกมา

            “นายเป็นห่วงฉันหรอ” เสียงแหบปนอมยิ้มถามขึ้น

            “เอ่อห่วง พอใจหรือยัง แล้วจะบอกได้ยังว่าเป็นอะไร” ยุนฮยองยอมรับหน้าแดง เม้มริมฝีปากแน่น หลบสายตาที่จ้องมาตรงๆ จะให้ทำไงกลับคนแบบนี้ ยิ่งเขินก็ยิ่งแกล้ง

ก็ไม่ได้เป็นอะไร พอดีรีบกลับมาหาเมีย รถก็เลยล้มแต่ก็คุมนะ มีคนเป็นห่วง”

ใครเมีย พอดีไม่ใช่ฉันขอตัว” ร่างบางหันหนีผละตัวออก มือหนาก็ไวคว้าแขนหมับ

จำไม่ได้หรอว่าเป็นเมีย จะรื้อฟื้นไหมล่ะยุนฮยอง”

นี่ไม่อายลูกน้องบ้างหรือไง”

ไม่อายก็เมียนี่น่า”

พูดให้มันดีๆ ได้ไหมเนี่ย ให้เกียรติไว้หน้าเราบ้างได้ไหม”

ก็ให้เกียรตินี่ไง ให้เกียรติเมีย ไม่ดีตรงไหน”

ไม่เถียงแล้ว กับข้าวจะไหม้”

จะไปไหน เค้าเจ็บอยู่นะ ช่วยหน่อย”

ยุนฮยองมองจีวอนที่ทำตาปริบๆ อ้อนให้เขาเข้าไปช่วย สุดท้ายร่างบางก็ใจอ่อนเข้าไปพยุงร่างหนาจนได้

ไปสิ” แค่นี้คนบ้าก็ยิ้มจนแก้มแทบจะแตก ไหนล่ะคนโหด

ขอบคุณครับ มายเมีย”

พูดมาก ไม่งั้นจะทิ้งไว้ตรงนี้นะ”

อุ๊บ ไม่พูดก็ได้” ร่างสูงแกล้งส่งทำเสียง หันมองหน้าใสที่เขาไม่เห็นมาเสียหลายวัน ความคิดถึงวิ่งมาชนคำเบ้อเริ่ม คนตัวหอมนี่ก็ใจแข็งเหลือเกินไม่โทรหาเขาเลย แล้วยังมาเย็นชาใส่เขาอีก มันน่าจริงๆ

……….ฟอด……….สุดท้ายร่างหนาก็ทนไม่ไหว กดหอมลงบนแก้มนุ่มจนจมูกจมหายไปกับเนื้อหอม

ทำอะไรเนี่ย เป็นบ้าหรอไง ดูหน้าบอดี้การ์ดนายบ้างสิ”

ก็คนมันคิดถึงนี่น่า เฮ้แล้วพวกนายก็ออกไปจากบ้านได้แล้วผัวเมียจะอยู่กันสองคน” จีวอนทำตาวิบวับให้ยุนฮยอง จนร่างบางได้แต่ส่ายหัวอย่างเอือมๆ เสร็จแล้วเขาก็หันไปส่งสายตาสั่งตายไปให้ลูกน้อง

คร๊าบบบเจ้านาย” เด็กๆ รับคำสั่งอย่างไม่ต้องรอให้มีการพูดซ้ำสอง เผ่นกันไปอย่างเร็ว

ไม่มีคนอยู่แล้ว อีกข้างได้ไหมครับ”

ไม่ เอ้า ถึงห้องแล้ว เข้าไปเองได้นะ ไม่ได้เจ็บอะไรมากสักหน่อย”

เดี๋ยวสิ ทำไมเก๊กจัง”

ใครเก๊ก จะไปทำอะไรกินหิว”

ยุน นายเปลี่ยนเรื่องนะ”

ไม่ได้เปลี่ยน เข้าห้องไปสิจีวอน”

ไม่เอา เข้าไปด้วยกัน”

ฉันไม่เข้าไปกับนายหรอก นายมันไว้ใจไม่ได้”

นายจะไม่ยอมเข้าไปกับฉันจริงๆ ใช่มะ”

ไม่!!”

นายไม่กลัวฉันแล้วหรอ”

กะ ไม่กลัว” ร่างบางก้าวถอยหลังอัตโนมัติ ดวงตาหลุกหลิก

แน่ใจว่าไม่กลัว” จีวอนย่างสามขุมอย่างเสือดำที่กำลังจะตะปบเหยื่อ

แน่ใจ ก็นายบอกว่าจะดูแลฉันไง ไม่ให้เจ็บปวด นายคงไม่คิดทำให้ฉันเจ็บใช่ไหม”

ฮึ บอกตอนไหนกัน บอกแค่ว่ารักและจะทำให้มีความสุข”

งั้นก็ปล่อยฉันเพราะตอนนี้ความสุขของฉันตอนนี้คือการทำอาหารและกินมัน”

งั้นนายก็เห็นฉันเป็นอาหารสิ เพราะตอนนี้ความสุขของฉันคือการกินนาย”

เห้ย จะบ้าหรอ จะหื่นไปไหนเนี่ย ปล่อยนะ” จีวอนคว้าเอวบางหมับแล้วจับพาดบ่าแบกเข้าห้องนอน

คิมจีวอน ปล่อยนะ ไอบ้าจีวอนปล่อย”

เดี๋ยว ทำไมเดี๋ยวนี้พูดไม่เพราะละ ไปติดใครมา”

จะติดใครละ ก็อยู่กับพวกนายจะไปติดใครได้”

นายหรอยุนยุน เรียกนาย งั้นสองเท่า”

คิมจีวอนนายมัน คนขี้หื่น ปล่อยฉันสิ”

ปล่อยคร๊าบ”

……...ตุบ…….ร่างบางกระเด้งลงบนที่นอนสีขาวนุ่มในห้องนอนใหญ่วิวชายหาด แต่น่าเสียดายที่วันนี้อากาศอึมครึม มีฝนตก ทำให้มองไม่เห็นวิวทะเลยามกลางคืน แม้แต่เสียงคลื่นก็ถูกกลบไปด้วย

แต่ใครจะสนล่ะตอนนี้ กระต่ายตัวน้อยกับหมาป่าตัวใหญ่กำลังชิงไหวชิงพริบเอาตัวรอด กับล่อลวงเหยื่อให้ติดกับอยู่

ยุนฮยองพลิกตัวไปด้านซ้ายของเตียงเป้าหมายของเขาคือประตูห้องน้ำมันใกล้สุดและดูปลอดภัย ส่วนจีวอนพุ่งตามไปติดๆ ความเร็วของคนทั้งคู่เหมือนจะสู่สีกัน แต่สายผ้ากันเปื้อนของร่างบางเหมือนจะทำให้เขามีปัญหาซะแล้ว มือหนาคว้าหมับเข้าที่สายข้างหนึ่งเป็นเหตุให้ยุนฮยองหมุนเอียงซ้ายกำลังจะล้มลง และเป็นเหมือนในนิยายทั่วๆ ไป ร่างบางเซเข้าสู่อ้อมอกของพระเอก แต่ดูแล้วพระเอกเรื่องนี้คงเป็นพระเอกหมาป่าที่จ้องจะกินกระต่ายน้อยอย่างเดียว

ไม่รอดแล้วแหละนะ ถึงเวลากินอาหารรสเลิศลิ้นแล้วล่ะยุนฮยอง”

ม่ายย ปล่อยน๊าา”

อีกอย่างถึงเวลาเงียบแล้วนะครับ”





..............................................cut.........................................................



 

จากค่ำจนดึก จากดึกจนเช้าวันของอีกวันจนค่ำ ร่างของคนทั้งสองก็ยังกอดก่ายกันไม่ห่าง ยุนฮยองที่เริ่มรู้สึกตัวแล้ว เพราะท้องเขามันครวญครางไม่หยุด ตั้งแต่เมื่อวานก่อนเขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย และสิ่งที่กวนใจเขาเป็นที่สุดก็มือหยาบที่หยุกหยิกตรงบริเวณเอวเขานี่แหละ

คนบ้าอะไร หลับแล้วยังไม่วายหื่นอีก”

ยุนฮยองค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากเตียงอย่างแผ่วเบา เข้าไปอาบน้ำแม้จะเจ็บบริเวณด้านหลังที่เสียดสีกันตอนเดินก็ตาม ไม่นานเขาลากตัวเองออกจากห้องน้ำ มองสภาพเตียงที่ยับยู่ยี้ตอนนี้ว่างเปล่าไร้เงาร่างหนา  

หายไปแล้ว ไปไหนแล้ว ไวจริง’

……...

 

            ยุนฮยองเดินออกมาจากห้องมองไปทั่วบริเวณแปลกวันนี้เขาไม่เห็นบอดี้การ์ดเลยสักคน แม้แต่จีวอนเองก็หายไปด้วย บ้านเงียบมาก แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจเดินเข้าครัวไปหาอะไรที่ตัวเองอยากทาน

            ร่างบางกำลังง่วนอยู่กับหม้อซุบ และกระทะทอดมีทบอล เสียงอินเตอร์เฟสดังขึ้นเขากดเปิดดูหน้าของผู้มาเยือนแต่กลับไม่คุ้นเลย

            "ใครครับ รอแป๊ปนะครับ"

          ร่างบางในชุดผ้ากันเปื้อนรีบเร่งเดินมาหน้าประตูจนลืมถอดผ้ากันเปื้อนออก แต่จะกลับไปถอดก็คงจะไม่ทันแล้ว เพราะฝนข้างนอกตกหนักเหลือเกิน เขากลัวว่าคนข้างนอกจะเปียกปอนซะเปล่าๆ เขาหยิบร่มเปิดประตูแล้วกางออกให้ ดวงตากลมจ้องมองร่างของผู้ชายสองคนด้านหน้าที่มาเยือนในยามดึกดื่นเช่นนี้ เนื้อตัวของคนทั้งคู่เปียกปอน มอมแมม

              "เอ่อ คุณเป็นใครครับ"

              ร่างสูงตรงหน้าไม่ได้ตอบ แต่ร่างบางที่แอบอยู่ด้านหลังกับแทรกตัวมาตอบแทน

              "แล้วนายล่ะเป็นใคร แต่ดูจากสภาพแล้วคงจะเป็นคนใช้สินะ หลีกทางให้พวกเราเข้าไป" สายตาเหยียดหยาม ไล่มองเขาตั้งแต่หัวจรดตีน

              "ฉันไม่ใช่คนใช้ และก็ถ้าไม่ตอบก็ไม่ต้องเข้า แค่นี้ใช่ไหม" ยุนฮยองดึงประตูให้ปิดลง แต่มือหนาของอีกคนกลับดันไว้ก่อน

              "เดี๋ยวครับ ขอโทษด้วยที่เสียมารยาท เราเป็นเ...."

              "หยุด ฉันพูดเอง!! ฉันเป็นคนรักเก่าของบ๊อบบี้ พอจะเปิดรับพวกชั้นได้ยัง"

              "หยุดนะเนียร์ นาย..."

              "ทำไมก็เรื่องจริง หน้าซีดเลยหรอ รู้แล้วก็หลีกเซ่"

              "ก็แล้วไง นายแค่คนรักเก่า ส่วนฉันคนกำลังรักกัน อะไรมันจะสำคัญกว่ากัน"

              "อะไรนะ ไม่จริง จืดแบบนายเนี่ยนะ เหอะ"

               “จืดแบบฉันแล้วไง ไม่เคยได้ยินหรอว่าจืดๆ ยิ่งปรุงยิ่งอร่อย ดีกว่าอาหารรสดีที่ปรุงอะไรเข้าไปก็ไม่อร่อย เพราะโดนปรุงมาแล้วจนชำนาญแล้วไง”

            “นาย นายมันก็แค่ของเล่นใหม่เดี๋ยวบ๊อบบี้เบื่อเขาก็เขี่ยนายทิ้ง”

            “แล้วไง นายมั่นใจหรอว่าเขาจะเขี่ยฉันทิ้ง”

            “มั่นใจสิ เพราะฉันจะกลับมาทวงเขาคืน เพราะยังไงฉันก็คือผู้ชายคนแรกที่เป็นของเขา”

            ยุนฮยองหน้าซีดลงหัวใจเขาแทบจะระเบิด หัวเหมือนกำลังโดนอะไรบ้างอย่างทุบหัวมันอื้องงไปหมด

 

เป็นอะไรกลัวหรอ หน้าเจื่อนเชียว ก็อย่างว่าแหละนะแค่ของเล่น”

พอเถอะน่าเนียร์ นายมาขอให้เขาช่วยอยู่นะ”

หยุดนะเจบี นายอย่ามายุ่งได้ไหม บ๊อบบี้เป็นของฉัน ฉันจะทวงของฉันคืน”

เสียงแว่วดังมาจากหลังบ้าน ร่างบางยังนิ่งไม่ไหวติ่ง

ใครเป็นของนายกัน!! เรื่องของเรามันจบไปนานแล้วเนียร์!” เสียงแห่บราวฟ้าผ่าตวาดลงมากลางวงเล่นเอาเนียร์ เจบี และยุนฮยองตกใจ

บ๊อบบี้ !!/ บับบี้// จีวอน”

ร่างหนาเดินมากอดร่างบางที่ยืนนิ่งไม่ยอมมองหน้าเขาด้วยซ้ำ มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ เพราะเขาเห็นร่างบางเหมือนจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา

เกิดอะไรขึ้นหรอหึ้มยุนฮยอง”

ไม่มีอะไรหรอก เขามาหานายน่ะ ฉันไม่เกี่ยวขอตัว”

เดี๋ยว มาหาฉันก็เท่ากับมาหานายด้วย เราเป็นคนๆเดียวกันนายลืมไปแล้วหรอ”

ฉันไม่รู้”

ยุน มานี่มา” ร่างหนากอดเอวร่างบางไว้หลวมๆ โดนไม่สนสายตาของคนที่มองมาเลยสักนิด

พวกนายมาหาฉัน ต้องการอะไร” สายตาอ่อนโยนที่มีให้ร่างบางเปลี่ยนเป็นเฉยชา โหดเหี้ยม จนร่างของเนียร์สั่นสะท้าน

คือว่าเรามีเรื่องให้นายช่วย”

ในฐานะเพื่อนนะเจบี ฉันคิดว่าเราไม่น่าจะมีอะไรที่ช่วยกันได้ นายเป็นลูกน้องของแก๊ง SE7EN ส่วนฉันเป็นหัวหน้าแก๊ง Monster นายคิดว่าฉันจะไว้ใจได้ไง และโดยเฉพาะนายลากงูเห่าที่เคยทำร้ายฉันมาด้วยอีกหนึ่งตัว”

บ๊อบ แต่นายต้องฟังเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนนะเว้ย ค่อยคิดว่านายจะช่วยไหม”

งั้นก็ได้ แต่วันนี้ฉันเหนื่อย พรุ่งนี้ค่อยคุย วันนี้นายก็ไปนอนบ้านพักบอดี้การ์ดด้านหลังแล้วกัน แล้วก็ขอริบโทรศัพท์กระเป๋าไว้ที่นี่ด้วย ส่วนเสื้อผ้าเดี๋ยวจะให้คนใช้เอาไปให้ ป่ะยุนเราไปกินข้าวกัน”

ได้ไง บับบี้ จะให้เนียร์ไปนอนบ้านพักคนงานเนี่ยนะไม่เอา เนียร์จะนอนบ้านนี้กับบับบี้”

รู้สึกฉันไม่ได้พูดกับนายนะ แล้วก็ไม่อยากได้ยินชื่อฉันจากปากนายด้วย”

บับบี้้!!!”

เนียร์หยุด หยุด ก่อนที่บ๊อบบี้จะโกรธกว่านี้ เขาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของนายแล้วนะ”

 

ร่างบางที่เอาแต่แวดเสียงแว๊ดๆ ถูกเจบีปิดปากแล้วลากหายไปด้านหลังของบ้านหลังใหญ่แล้ว

เหลือแต่ยุนฮยองที่ยืนนิ่งในอ้อมกอดของจีวอน พอรู้สึกตัวก็สะบัดตัวออกแล้วเดินเข้าครัวไป อาหารที่อุส่าห์ปรุงไหม้ไม่เหลือส่วนที่จะกินได้ เขาจับมันเททิ้งแล้วเดินขึ้นห้องไปเงียบๆ จนจีวอนเองก็ทำอะไรถูก ร่างบางไม่พูด นิ่งจนเขาไม่แน่ใจว่ายุนฮยองคิดอะไรอยู่

 

           

           

 

           

          

            ……………………………………….100%.....................................................

 

     



 





ทอลล์: รู้สึกพอกลับมาก็ไม่ค่อยสนุกนะ 5555 เงียบกริบกันเลยทีเดียว

 




    

iKON  DARK | หมายเหตุ  

อ่านแล้วขอกำลังใจ คอมเม้นท์สักนิด ติดแท็กก็ได้   

ทวงฟิค @gigtoyou เมาท์ติดแท็ก  #เส้นขนานikon

           


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

818 ความคิดเห็น

  1. #768 PMSnammy (@PMSnammy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 14:02
    เอาแล้ววงานเข้า
    #768
    0
  2. #662 pang014892 (@pang014892) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 09:41
    ชอบบ๊อบอ้อนชอบบ๊อบอ้อนนนนนนนนนนนนนน โดนยุนโกรธเลย แฟนเก่ามาจากไหนเนี่ย
    #662
    0
  3. #648 CottonVip (@CottonVip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 10:46
    บีเนียรคืออะไร
    #648
    0
  4. #643 phleng (@grun06) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:07
    พี่บ็อบค่ะ ก่อนหน้านี้ไปทำอะไรไว้เนี่ย555
    #643
    0
  5. #642 youngkyun (@youngkyun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 21:57
    งานใหฯเข้าเเล้วบ็อบเอ๋ยยยย
    #642
    0
  6. #641 AM T (@tamp-406) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 20:14
    เอ้าาา อีบิทำยุนงอลลละะ ง้อสะะเลยอีบ้
    #641
    0
  7. #640 InnVictory (@mayinvip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 20:12
    กรี๊ดดดดดดด น่ารัก อิบ๊อบแกก็ถึกเนอะรถล้มยังไม่เป็นไร น่านไงใครมาพี่ยุนงอนเลยว้อเดี่ยวนี้นะ>< ยังรักไรท์เหมือนเดิมแต่จะเพิ่มเติมถ้าอัพเร็ว5555555555555
    #640
    0
  8. #639 Am_bkr (@Am_bkr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 19:41
    น่านนนนน คิมจีวอน พี่ยุนโกรธแล้วนะ แต่ก็นะอดีตไม่สำคัญปัจจุบันสำคัญกว่าน้าาาพี่ยุนสตองไว้ //รอจุนดงนะคะ
    #639
    0
  9. #638 Pboww14 (@Pboww14) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 17:27
    แล้วเมื่อไหร่จุนดงจะได้กันบ้างT^T
    #638
    0
  10. #637 LONG TIME AGO (@sspoommy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 10:47
    เกลียดความอ้อยนี้ของจีวอน มีการบอกโวยวายดังๆหน่อย5555555555555555555555555555
    เห็นตัดฉากคัททีนี่มันดีต่อใจจริมๆ5555555555
    รออยู่นะคับบบบบบบ ไฟท์ติ้งคร้าบบ!!
    #637
    0
  11. #636 Bluebellsalf (@aomfriend) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 10:36
    ยุนอย่ายอมแพ้ จัดการมันเลยยย
    #636
    0
  12. #635 _yyyokkk_ (@_yyyokkk_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 09:51
    น่ารักกกก ไปหาฉาก cut ได้ที่ไหนคะ
    #635
    1
    • #635-1 kikto (จากตอนที่ 26)
      27 มิถุนายน 2559 / 10:12
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ อยู่ในบล็อคนี้ครับ http://ommaisbei.blogspot.com/
      #635-1
  13. #634 jaraweenilsakul (@jaraweenilsakul) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 09:41
    ว้าวววว พี่ยุนมีความแซ่บพอตัวเลยนะเนี่ยยยย ><"
    #634
    0
  14. #633 maybahha (@lovelove-bie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 00:51
    แหมมม ยุนยองร้ายนะเนี่ย
    #633
    0
  15. #632 koreadressaholic (@koreadressaholic) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 10:03
    พี่ยุนร้ายเหมือนกันน้า
    #632
    0
  16. #629 InnVictory (@mayinvip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 20:21
    โอ้โห พี่ยุนเอาใจน้องไปเลยเคอะ ชอบอ่า อย่าหายไปนานนะ เราคิดถึง
    #629
    0
  17. #628 แมวอ้วน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 08:42
    ยุนจัดการเลยอย่ายอมน๊าาา
    #628
    0
  18. #626 LONG TIME AGO (@sspoommy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 03:20
    ตู้หู้วววว พี่ยุนของบ่าวเริ่มออกตัวแรงแล้วน่ะ555555555555
    รอนาจาาาา อิอิ
    #626
    0
  19. #625 bbinguk (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 15:29
    พี่ยุน อย่ายอมมมม

    กำลังรักนาจาา สู้เค้าา 5555555
    #625
    0
  20. #624 _AceOfDevil_ (@thitiratpisurat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 21:47
    เยดดดดดดดด พี่ยุน5555555
    #624
    0
  21. #623 hoonhoon (@hoonhoon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 20:32
    อู้วววว พี่ยุนมีความแซ่บบบ #ทีมยุนฮยอง ค่ะ5555555
    #623
    0
  22. #622 Kimfancy (@kimfancy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 16:28
    เอาแล้วววววว~~~~ ยุนๆสู้เขาลูกกก!!!!(-0-)
    #622
    0
  23. #621 คอเต่า (@oonunanoo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 12:48
    ในที่สุดยุนก็มา แต่มาแรงมาก 555
    #621
    0
  24. #620 Kathy katze (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 01:34
    พี่ยุนสู้เขา!!!!
    #620
    0
  25. #619 AM T (@tamp-406) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:55
    ไรต์ ไม่ดราม่าาเส่ะะะะ อีนี่คือใครรร!! เดือดเเทนยุนเลยยนะะ
    #619
    0