{ fic iKON } เส้นขนาน (แทนโดนแบน) :bjin bobyun jundong junhyuk &YG

ตอนที่ 32 : ❥28. "Game"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

 


 

 




 

 28. Game  




เกมส์มันน่าสนุกดีนะ ยิ่งคนเล่นดันเป็นลูกเจี๊ยบที่กำลังกระพืบปีกได้ใจว่าตัวเองเป็นเหยี่ยวผู้ได้บินโฉบอยู่เหนือกว่า มันช่างถูกใจเขานักจนแถบจะอดใจรอไม่ไหว อยากจะกระชากปีกลงมาขยี้มันซะเดี๋ยวนี้เลย

“หึ”

แต่….จะเร่งเกมส์ให้จบเร็วไปทำไมกัน ขึ้นชื่อว่าเกมส์ มันก็ต้องสนุกก่อนสิถึงจะได้อรรถรส แล้วเราจะเล่นอะไรกันดีล่ะยุนฮยอง

ตารีเล็กหรี่มองจุดสีแดง เคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ และเหมือนมันจะไม่มีทีท่าหยุดลงง่ายๆ

“เหอะ!” เสียงสบถดังขึ้นเมื่อความเปลี่ยนเกิดขึ้นที่หน้าจอเขา อยู่ๆ จุดสีแดงก็แยกออกจากกันแถมยังเคลื่อนไปคนละทิศละทางอีก

'อย่างนี้สิยุนฮยอง’


จีวอนยกยิ้มตาก็มองตามจุดแรกที่กำลังเคลื่อนที่ไปทางทิศเหนือ นั่นทำให้เขาเริ่มมองหาสถานที่ที่คาดว่าน่าจะเป็นเป้าหมายที่ยุนฮยองเลือก เขาลากนิ้วเลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆ จนสะดุดเข้ากับคำว่า Korea หยุดนึกบางอย่างแล้วหันมาสนใจอีกตำแหน่งที่มุ่งไปทางใต้อย่างช้าๆ พยายามคาดการณ์แต่ก็ไม่มีที่ที่น่าสนใจเลยสักแห่ง นอกจากทะเลและเกาะเล็กๆ มากมาย

‘ต้องรอสินะ เบื่อชิบ

การรอให้แน่ใจ ดีกว่ามุ่งตามหาแล้วผิดทางเสียเวลามากกว่าเป็นไหนๆ คิดจะหาต้องแน่ใจว่าจะเจอ คิดจะเป็นฝ่ายเล่นต้องแน่ใจว่าจะชนะ และเกมส์นี้คนกำหนดอาจไม่ชนะก็ได้เพราะประมาณเกินไป

ฉันรอเก่งนะยุนฮยอง


……………………...

สามชั่วโมงผ่านไปแสงไฟจากรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ก็ดับลงพร้อมขาเล็กเรียววาดลงมายืนเทียบข้างๆ หน้าเรียวหวานคลี่ยิ้มสดใสรับเสียงทุ้มเรียกอย่างดีใจ

“ยุนยุน”

“พี่หมอแจริม”

ร่างเล็กแบกเป้ไว้บนหลังรีบวิ่งเข้าไปหา จับมือเขย่าๆ อย่างดีใจ

“เอ้าๆ ดีใจไรขนาดนั้น พี่ไม่มีแฟนนะ ทำแบบนี้ เดี๋ยวพี่ก็คิดหรอก”

“เอ้ยย” เขารีบปล่อยมือแล้วขยับออกห่าง

“แหมพี่ล้อเล่น รีบไปเหอะเดี๋ยวไอบ๊อบก็ตามมาทันหรอก มันยิ่งน่ากลัวอยู่”

“ครับ แล้วเราจะไปยังไงกั..”

“นั่นไง” พูดยังไม่ทันจบ แจริมก็ผายมือไปด้านหลัง

“โห ”

ยุนฮยองดวงตาเป็นประกายได้เห็นเจ้าเรือยอร์ชขนาด 100 ฟุตที่จอดลอยลำอยู่ และยิ่งตื่นใจเมื่อเสียงเครื่องยนต์ถูกสตารท์ขึ้น หัวใจดวงเล็กสูบฉีดกำแขนแจริมแน่นอย่างลืมตัวเพราะมันเป็นครั้งแรกที่เขาได้ไปไหนมาไหนคนเดียว แบบอิสระ แต่แม้จะตื่นเต้นขนาดไหนเขาก็ไม่ลืม

“แล้ว รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นล่ะครับ”

“เดี๋ยวพี่ให้คนเอากลับไปเอง ขืนเอาทิ้งไว้นี่มีหวัง มันคลั่งตายกันพอดี”

“ผมก็คิดว่างั้น เพราะดูเขาถ้าจะรักมันมาก”

“รักมากสิ ลูกรักมันเลย แต่ว่าห่วงความรู้สึกไอบ๊อบเหรอ?”

“เปล่านะ เปล่าๆ ใครจะไปห่วงครับ”

แจริมเลิกคิ้วขึ้น ขยับปากยิ้ม

“อ๋อ~~พี่จะเชื่อนะ”

“ไปได้แล้ว ไปกันเถอะครับ อย่าเสียเวลาเลย”

“เปลี่ยนเรื่องนะเรา ไปสิ แต่เราไปคนเดียวนะ”

“อ่าว ทำไมล่ะครับ?”

“ถ้าพี่ขาดการติดต่อ ต้องมีปัญหาใหญ่แน่ๆ มันคงได้อาละวาดไล่ฆ่าคนคนรอบข้างตายเกลื้อง!!”

“ทำไม?”

“มันก็คงคิดว่านายกับพี่หักหลังมันน่ะสิ”

“ก็….อาจจะเป็นอย่างพี่ว่า ...แต่ว่าผมขับเรือไม่เป็นนะครับ”

“ไม่ต้องห่วง พี่ส่งลูกน้องคนสนิทไปกับเราด้วย เขารออยู่บนเรือแล้ว”

“ขอบคุณครับ ผมเป็นหนี้พี่จริงๆ”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกมันไม่ได้เยอะอะไร อีกอย่างพี่ก็สนุกเหมือนกันที่ได้เห็นไอบ๊อบมันคลั่ง ฮ่าๆ”

“ใจร้ายเหมือนกันนะครับเนี่ย งั้นผมไปก่อนนะครับ บ๊ายบาย”

“บ๊ายบาย เดินทางปลอดภัยนะยุนฮยอง”

เรือขยับออกจากท่าได้สักพัก ยุนฮยองก็นึกสนุก

………..

จีวอนกระตุกยิ้มกระดิกเท้าดิ้กๆ อยู่บนเตียงภายในห้องพักบนเกาะลันตา หากถามว่าเขาแปลกใจไหม ก็แปลกใจแต่ก็ไม่ขนาดเป็นเดือดเป็นร้อน กับสัญญาณติดตามที่มีสองตำแหน่ง

ก็จะวุ่นวายไปทำไม เมียเขาไม่ใช่คนโง่นี่ ที่จะไม่รู้ว่าเขาทำอะไรได้บ้าง นั่นยิ่งทำให้เขาหลงเข้าไปอีก สวย ฉลาด เหอะ แต่เขาก็ไม่เคยบอกนี่ว่าแอบติดสัญญาไว้ที่ของเพียงอย่างเดียว

'นายยังคำนวณ ฉันต่ำไปนะ’

อยู่ในวงจรโสมมที่มีแต่เล่ห์เหลี่ยมย่อมต้องมีแผนสำรองอยู่แล้ว เหมือนตอนจีบนายไงฉันมีเป็นร้อยเป็นพันแผนแต่มันอ้อมไงชักช้าเสียเวลา


‘หึ มาดูซิว่าที่ไหนกันนะที่ตัวแสบอย่างนายจะไป’

“เฮ้อออ แต่เบื่อชิบ”

ระหว่างรอมันช่างน่าเบื่อ จีวอนเลยหาอะไรทำฆ่าเวลาไปเรื่อย เขานั่งเล่นเกมส์บ้าง เปิดหนังดูบ้าง แต่สุดท้ายในหัวเขาก็ไม่วายจดจ่อกับความเคลื่อนไหวของจุดแดงๆ กระทั่งเวลาผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมง หัวได้รูปของเขาก็โงกเงกคล้อยจนเกือบหลับไป

‘ฟุ่บ’

เพียงหัวกระทบหมอน เท่านั้นร่างทั้งร่างก็กลับเด้งตัวลุกขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยโยนมือถือไปทาง พลางถอดเสื้อผ้าออกจากกายอย่างรีบเร่ง ไม่สนใจด้วยซ้ำว่ามันจะไปกองอยู่ส่วนไหนของห้อง

กล้ามเนื้อแน่นของแก้มก้นบดเบียดขึ้นลงตลอดการก้าวเดิน แต่นั้นยังไม่เท่ากับสรีระสมชายที่กำลังลุกชันอวดความภาคภูมิอย่างไม่หวั่นเกรงว่าสายตาว่าใครต่อใครจะเห็นส่วนน่าครอบครองของเขาผ่านประตูกระจกใสบานใหญ่ติดสระว่ายน้ำสักนิด

เท้าด้านดันเลื่อนประตูห้องอาบน้ำออก ก้าวไปยืนใต้ฝักบัวเปิดน้ำเย็นๆ รดศรีษะจนเส้นผมสีทองลู่ลงปกหน้าคม หยอดน้ำรวมกันเป็นสายไหลจากท้ายทอยล้อไปตามแนวสันจนสุดปลายเท้าสะอาด เขาค่อยๆเสยมันขึ้น ลูบน้ำออกจากใบหน้า จังหวะนั้นเอง วูบ...สายตาเผลอเหลือบเห็นเคาท์เตอร์ล้างหน้า

‘ฮือ อา’

ภาพตอนขาขาวๆ เผลอฉีกกว้างให้เขาครอบครองก็ชิงโจมตีจนเสียวท้อง ปวดแกนกายจุกจนแทบจะระเบิด

“เว้ยยย”

สายน้ำถูกเปิดอีกครั้งมือหนาเสยผมขึ้นไปไว้ด้านหลัง ตบแก้มของตัวเองสองข้างจนน้ำแตกกระเซ็น สะบัดผมสีทองแรงๆ ดับอารมณ์เสียวกระสันที่เกิดจากภาพเคลื่อนไหวยั่วเย้าของเมื่อคืน มือกำแน่นหมายมั่นในใจว่าต้องตอบแทนความพยศนี้ให้สาสม

ความโกรธไม่ทำให้ร่างกายตื่นตัวน้อยลงแต่มันกลับยิ่งย้ำสร้างภาพบทลงโทษตัวแสบไว้ ต่างๆ นาๆ ยิ่งคิดยิ่งเสียวกระสัน

เขาต้องเลื่อนมือลงล่างขยับมือเร็วๆ ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นกลางลำตัวออก นิ้วยาวลูบไล้ลำแท่งพลางนึกถึงรสอุ่นจากสัมผัสที่เคยสอดใส่ กระตุกถี่ๆ น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเลอะผนัง ก่อนจะปล่อยให้น้ำชำระเอาคราบหนืดออกจากตัว เดินพันผ้าขนหนูออกมาจากห้องอาบน้ำอย่างหมิ่นเหม่ ขยี้ผ้าลงบนหัวชุ่มน้ำจนมาดลงก่อนลากผ้าไล้ลงไปตามลำตัวไล่ตั้งลำคอต้นแขนเป็นมัด ละเรื่อยจนมาถึงซอกขาที่เขาค่อยๆบรรจงเช็ดอย่างเบามือเพราะกลัวจะไปกระตุ้นให้มันเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกระลอก ไม่ใช่ว่าเขาไม่ทรมานแต่แค่

‘อยากเก็บมันไว้ระบายใส่นายไง ยุนฮยอง’

ในอารมณ์แบบนี้สิ่งที่ช่วยทำให้เขาหลับสบาย คงจะไม่พ้นเบียร์เย็นเชียบในตู้เย็นมินิบาร์ข้างเตียงที่ถูกหยิบมาสองสามกระป๋อง จีวอนเปิดกระดกไปเรื่อยๆ พลางเหลือบมองมือถือในมือที่ขณะนี้จุดแดงตำแหน่งแรกเหมือนจะหยุดลงแล้วมันปักมุดที่สนามบินพลเรือนในกรุงโซล คิ้วบางเลิกขึ้น

        ‘โซลงั้นหรอ แล้วอีกที่ล่ะ’

      

     อีกจุดยังคงมุ่งหน้าลงใต้ไปเรื่อยๆ ทำให้เขามีเวลาที่เหลือฉงนในใจ หากเขาขึ้นเครื่องบินลำนั้นไปเขาก็คงจะถึงโซลเช่นกัน


…………………


ก่อนหน้านี้จีวอนตามสะกดรอยตามเครื่องติดตามมาถึงสนามบินและเกือบจะบินตามไปอยู่แล้ว เพียงแต่เขากับมาสะกิดใจกับ บทเรียนความแสบของร่างบางทำให้เขาให้ต้องคิดแบบถี่ถ้วน ทำให้เขายกเลิกการขึ้นเครื่องเพียงไม่กี่นาที

บี๊ดๆ….แล้วสิ่งที่เขารอคอยก็จบลง สิ่งที่ปรากฏทำให้คิ้วได้รูปกระดกขึ้น

“Green Island” ใบหน้าเข้ม ยกยิ้มสนุกลุกขึ้นบิดตัวซ้ายทีขวาที ก่อนพลาดขากับเตียงนอนส่วนแขนยันกับพื้นยกตัวขึ้นลงพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำเอาเหล่าลูกน้องที่เดินผ่านห้องถึงกับสยิวแทนคุณหนูยุนกันเป็นแถว

‘รอก่อนนะยุนฮยองที่รัก’

………………


ยุนฮยองที่กำลังก้าวลงเรืออยู่ๆ เขาก็ขนลุกอย่างไม่สาเหตุ

จนต้องลูบแขนขึ้นลง แต่ก็ไม่หายจากอาการหวั่นใจแปลกๆ

ยุนฮยองมองสำรวจไปรอบๆ เกาะที่ค่อนข้างจะเงียบ แต่คิดว่าไม่น่าเรียกว่าค่อนข้างเงียบน่าจะเงียบเลยดีกว่า เพราะทั้งเกาะมีแค่เขากับคนของพี่แจริมที่ยัดเหยียดมาให้ ด้วยเขากลัวว่าจะเหงา และจะเป็นอันตรายหากมีเหตุร้ายเกิดขึ้น

ปฏิเสธไปก็เปล่าประโยชน์เลยพยักหน้ารับ

“คุณยุนครับ ผมขนของไปเก็บก่อนนะครับ”

“ไม่ เดี๋ยวเราช่วยกันขนไป”

“ไม่ดีมั้งครับ”

“ดีสิ เราตกลงกันแล้วไงพี่โค่”

“แต่ว่า”

“ไม่มีแต่ครับ เดี๋ยวผมช่วย”

 

ทั้งสองคนเดินข้ามสะพานเล็กๆ ทอดพาดหาดทรายที่ถูกแหวกตัดจากแนวคลื่นแยกตัวหาดเป็นสองฝั่ง ระหว่างเดินข้ามยุนฮยองเผลอแหงนมองฟ้าสีครามประดับด้วยแสงดาวระยิบมีเสียงคลื่นกระทบหาดทำเอาเขาชอบสุดๆ อยากจะได้นั่งดื่มด่ำที่นี้อีกสักพักจริงๆ เสียดายก็แต่ดวงตาเขาเริ่มจะไม่ไหวแล้วมันค่อยจะหรี่ลงหรี่ลง จำใจก้าวเท้าเดินคนนำหน้าไปเลือกห้องที่ถูกใจกันคนละห้อง ยุนฮยองเลือกห้องที่อยู่หน้าผาหันหน้าเข้าหาทะเล มีระเบียบทางเดินเล็กๆ ที่สามารถเดินเลาะลงไปที่ชายหาดได้ ต่างจากซิโค่ที่เลือกห้องที่ห่างออกไปด้านหลังติดกับแนวป่า

“ขอบคุณนะครับที่ช่วยดูแลผม”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ พักผ่อนให้สบายนะครับ”

“ครับ พี่ก็เหมือนกัน”

“ราตรีสวัสดิ์ครับ”


ซิโค่เดินแยกออกไปเผื่อไปรับโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ตลอด

“ฮัลโหล”

‘รีบออกมา ใช้เรือท้ายเกาะนะ’

‘ครับนาย’

ยุนฮยองแยกกับซีโค่เขาก็ตรงเข้าห้องเพื่ออาบน้ำล้างตัวจากไอทะเลเหนียวเหนอะให้สบายก่อนจะพักผ่อนโดยไม่ลืมจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำภารกิจบางอย่าง

     

     “ไฮ คิมจีวอน อาบน้ำหรือยัง”

     เสียงฉอเลาะออดอ้อนผ่านหน้าจอ ยั่วเย้าด้วยเสน่ห์ด้วยผิวขาวๆหลังอาบน้ำ

     

     “ไฮที่รัก คอลมาได้จังหวะพอดีเลย”

       แต่คราวนี้ยุนฮยองกลับหน้าแดงซะเองเมื่ออีกคนเบนหน้าจอลงต่ำจนเห็นสภาพของเขาที่กำลังนอนเปลือยท่อนบนอยู่ ริมฝีปากอ้าค้าง ดวงตาเบิกกว้าง

    

     “ทะ ทำไม ไม่ใส่เสื้อ”

     “อ่อ นี้นั่นหรอ ไม่ใช่แค่เสื้อนะ ข้างล่างก็ด้วย” แค่พูดไม่พอ ยังเลื่อนกล้องให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ อย่างตั้งใจยั่ว

      “คิมจีวอน หยุด หยุด” เสียงใสร้องห้ามยิ่งกระตุ้นให้จีวอนแกล้งเพนกล้องลงต่ำอีกจนเห็นเส้นนูนของวีไลน์

     “หยุดยากหน่อยนะ เพราะฉันกำลังมีอารมณ์ มาได้จังหวะพอเชียว”

     “จะทำอะไรน่ะ ฉันวางนะ”

     “อ่าวคิดว่าจะแน่ ที่แท้ที่รักก็หวั่นไหวสินะ”

     “ใครว่า ฉันไม่มีทางหวั่นไหวแน่ๆ จะทำไรก็ทำสิ”

     “แท็งกิ้ว ห้ามวางนะ”

     จีวอนตั้งกล้องแพนให้เห็นเขาทั้งตัวค่อยๆ แหวกสาบเสื้อออกไล้นิ้วลงไปบนกล้ามท้องทีละก้อนจนยุนฮยองต้องยกมือขึ้นปิดปาก ยิ่งตอนเย็นสายตาที่ส่งมารวมกับเสียงครางทุ้มต่ำ ทำเอายุนฮยองปั่นป่วนไปหมดยกมือขึ้นปิดแก้มตัวเองอย่าลืมตัว

      “ยุน อาาา ขอเร็วอีกนะครับ”

      “ยุน จะถึงแล้ว อะ อ๊ะ” เสียงกระเส่าจนร่างกายยุนฮยองร้อนวาบที่ท้อง มือไม้สั่น ใจสั่นจนทนไม่ไหว

      “คิมจีวอน!!  ไอบ้า”

      มือบางตัดสายทิ้งไปแล้ว นั่งหูแดงหน้าแดงกระสับกระส่าย ร้อนวูบไปทั่วท้อง ภาพเสียงตรึงตาเขาจนลบเท่าไรก็ไม่ออก นอนก็นอนไม่หลับ ต้องเดินเข้าห้องน้ำอีกรอบเพื่อดับร้อนในร่างกาย……..



ใกล้รุ่งเช้าอากาศเย็นหน้าต่างถูกแง้มออกผ้าม่านปลิวไสว มือหนาตะปบลงบนปากนิ่มใบหน้าก้มลงไปชิดใบหู

“อรุณสวัสดิ์ดาร์ลิ่ง”

“อื่อออ”





           

…………………………..100%.....................................



 


           

 

 iKON  DARK | หมายเหตุ  

ปล.ช้าเราขอโทษ ไม่แก้ตัว ไม่อยากสัญญาแล้วไม่ชอบผิดคำพูด

ติชมด่าบ่นติดแท็ก  #เส้นขนานikon 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

818 ความคิดเห็น

  1. #796 จ๊ะเค้าเอง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:32
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จีวอนผีบ้า555555555ยุนอย่าไปยอมค่ะเราต้องยั่วคืนไปสิ55555 แล้วใครมาบ๊อบบี้เหรอ กรี๊ดเจอกันแล้วเหรอ
    #796
    0
  2. #788 Kimfancy (@kimfancy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:12
    ไรท์กลับมาแล้วววววววววววววววววววววว!!!!!!!
    #788
    0
  3. #787 Yomi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 10:11
    บิมาแล้ววววววววววววว
    #787
    0
  4. #780 _AceOfDevil_ (@thitiratpisurat) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 01:03
    หูยยยยยยยยย รอค่า
    #780
    0
  5. #779 Ch_kjh97 (@Ch_kjh97) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:15
    รีบมาต่อนะคะ
    #779
    0
  6. #778 #Bobyun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 19:20
    เย้ๆกลับมาแล้ววว สนุกมากเลย55 จีวอนทำดี
    #778
    0
  7. #777 Manee-Meena (@Manee-Mena) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 16:03
    ยุนอุตส่าห์หนีข้ามน้ำข้ามทะเล...สุดท้ายก็หนีไม่พ้นกระต่ายหื่นนน
    #777
    0
  8. #776 apinisx_ (@apinisas) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 01:09
    โอ้ยยยยย ทะไมยิ้มไม่หยุด รอค่อนะคะ 5555
    #776
    0
  9. #775 DoKyungAom (@DoKyungAom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:42
    งื้ออออ ไรท์ ต่อๆๆๆๆ>\\\\\\\\\\\<
    #775
    0
  10. #774 zaebum96 (@zaebum96) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:39
    ฮือออออ คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆ //จีวอนทำดี555555555555
    #774
    0
  11. #773 ผักไห่ (@gakag) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 23:54
    โหยยยยยย บ๊อบยุน 555555555 ตลก แต่ละคน ยุนตื่นมาจะเป็นไงนั่น 5555555555
    #773
    0