ลาฟลอร่า&การิน การพบกันสุดแสนวุ่น(จบแล้วน้า)

ตอนที่ 51 : ตอนที่42พิธีอาถรรพ์วงกตแห่งเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    6 ม.ค. 59

 ~2วันต่อมา~
ณ ด้านหน้างาน
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ทั้งสี่คนได้ถูกเชิญมายังงานเปิดเขาวงกตขนาดยักษ์ ณ ใจกลางเมือง แขกผู้มางานในครั้งนี้มีแต่คนที่ดูเป็นผู้ดีทั้งนั้น กลายเป็นว่าที่ตัวหลักของเราเข้ามานั้นแทบจะจืดจางไปในทันใด
"หวา~มีแต่ผู้ดีทั้งนั้นเลยแฮะ"ทิวาในชุดเดรสกระโปรงสั้นสีขาวสวยพูดขึ้นมา
"นั่นสินะ"ลัลในชุดเดรสสีชมพูอ่อนพูดขึ้น
"เหอะ ยังไงผมก็มีชื่อเสียงแหละนะ อย่างน้อยก็ในเกาหลี"กียุลในเสื้อฮูทสีดำกับกางเกงยีนส์ขยับแว่นหนา(//หลังจากไม่ใส่มานาน)
"ขอเหอะ มางานทั้งทีทำไมต้องใส่แว่นด้วยฟะ เห็นแล้วเหมือนเด็กเนิร์ด"การินในเสื้อกั๊กหนังสีดำ และกางเกงยีนส์สุดเท่ห์(//เอ่อ..อธิบายไม่ถูก ไปเปิดคดีที่9 สาปลัทธิโลกาวินาศ เอานะ) พูดขึ้น
"ก็ไม่อยากโดนสาวๆรุมล้อม"
"ทำอย่างกับแกหล่อ"การินย้อนกลับ ทำเอากียุลประสาทรับประทาน(//หรือประสาทแดกนั่นเอง)
"เหอะ อย่างน้อยก็มีแฟนคลับละกันนะ ไม่เหมือนใครบางคนที่เอาแต่นั่งเล่นอาถรรพ์ไปวันๆจนไม่สนใจรูปลักษณ์ของตัวเองแม้แต่น้อย"
จึก!!
เต็มๆหัวการินเลยขอรับ
"ว่าไงนะไอ้แว่นหนา!!"
"จะไฟว้เหรอ ได้เลย ยินดีไฟว้"
และแล้วไฟแค้นก็ปะทุ สายฟ้าฟาดออกมาจากตา
"พอเถอะค่ะทั้งสองคน"เสียงหวานใสพูดมาจากด้านหลัง ทั้งสี่หันกลับไปมอง พบกับอัญชันในชุดเดรสสีฟ้าประดับลูกไม้ กับอายาเมะที่วันนี้ม้วนผมเป็นลอนทองสวยในชุดเดรสลูกไม้สีดำแลดูเป็นผู้ใหญ่
"สวัสดีค่ะพี่ลัล พี่การิน"อัญชันพูด
"เอ..รู้สึกเธอจะเป็น"ทิวาพูดอ้ำอึ้ง
"อาโอกิ อายาเมะค่ะ ถ้าเดาไม่ผิดคงจะได้ยินเรื่องของฉันมาจากคุณพี่ลัลบ้างแล้วสินะ"
"อือ หลานสาวมหาเศรษฐีตระกูลอาโอกิที่มาตั้งถิ่นฐานในไทยโดยยึดอาชีพอุตสาหกรรมดอกไม้เกรดพรีเมียมหายาก ขายดิบขายดีจนเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชีย"กียุลบรรยายพลางขยับแว่น
"เอ๋!!!?"ทุกคนร้องพร้อมกัน นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์ของอายาเมะจ้องมาที่กียุลก่อนที่จะยิ้มให้
"รู้ละเอียดดีนี่ ดอกไม้ในวงกตนี้ก็มาจากบ้านของฉันเองแหละค่ะ"
"ไหนบอกว่าแค่'ธุรกิจขายส่งดอกไม้'แต่นี่มัน'อุตสาหกรรม'เลยนี่นา!"อัญชันพูด
"ก็แหม ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าไม่ได้ทำอุตสาหกรรม แค่ขายส่ง"
"ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะยัยเปี๊ยก"การินมองอย่างมีเลศนัย
"ก็หนูกลัวว่าถ้าเพื่อนๆรู้ว่าหนูเป็นลูกคุณหนูเค้าจะไม่ยอมคบนี่คะ"
"โห~สุดยอดไปเลย ถ้าหนูมีเงินเยอะขนาดนั้นบ้างนะจะไปกินของอร่อยทั้งโลกเลย"
โป้ก!!!
โดนกียุลเขกหัวไปหนึ่งที
"วันๆคิดได้แต่เรื่องกินนะ ยัยลิงกัง"กียุลถอดแว่นเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ
"ฮือ~ว่าเค้าลิงกังอีกแล้ว"ทิวาลูบหัวตัวเองที่ถูกเขกเบาๆ
"อ๊ะ!นี่เธอ..."เสียงเด็กหนุ่มคุ้นหูดังมาจากด้านหลังของอายาเมะ เธอหันกลับไปดูก็พับกบพบกับ...
"ร..ระ..รุทร!?"อายาเมะอ้าปากค้าง รุทรในชุดสูทเป็นทางการ แลดูไม่เข้ากับบุคลิกเลย แอ้ก!!!(//โดนรุทรโดดถีบ)
"ฉันจำได้ว่าไม่ได้ชวนนายมานี่นา อย่าบอกนะว่าบ้านนายเป็นบ้านที่มีรายชื่ออยู่ด้วยน่ะ!?"
"อือ ก็มีบัตรเชิญส่งมาที่บ้านศิวะกรด้วยนี่นา"
'หมอนี่นามสกุลศิวะกรเร๊อออออออ!!!'ฉากหลังเป็นฟ้าผ่าดังเปรี้ยงแบบอนิเมะ
"สวัสดีจ้ารุทร"อัญชันทัก
"อือ หวัดดี"
"ไหนๆ ทำตัวเป็นเจ้าภาพที่ดีหน่อยสิยัยหนู"การินพูดท้าทายอายาเมะ
"ได้เลยค่า~งั้นเข้ามาทางนี้นะคะ"อายาเมะเดินนำหน้าผ่านอุโมงค์ดอกไม้ห้อยระย้าสีชมพูอ่อนคล้ายซากุระ อุโมงค์ดอกไม้สวยงามเป็นทางยาวเชื่อมไปถีงตัววงกตดอกไม้ หากแต่ว่า..เมื่อลัลทริมาก้าวเข้ามากลับรู้สึกได้ถึงพลังความมืดมิดอันแรงกล้า
'อะไรกัน รู้สึกอึดอัดจังเลย เหมือนกับมีคนกำลังจ้องเราอยู่ตลอดเวลา มีแต่เรื่องอดีตที่เลวร้ายไหลผ่านเข้ามา เหมือนเคยรู้สึกแบบนี้!นึกสิลัล นึกให้ออก!'
..หึ เริ่มแล้วสินะ ญาณอาถรรพ์..
เสียงชายหนุ่มดังก้องอยู่ในหัวของลัล
'เสียงนี้มัน...!!'
..จะให้ลิ้มรสถึงแผนอันไร้ที่ติของฉันจนถึงขีดสุดเลยล่ะ..
เสียงเด็กสาวดังก้องอยู่ในหัวของเธอต่อจากเสียงเมื่อครู่
'ผู้อยู่เบื้องหลังมีสองคน!?'
"สวยจังเลย~"ทิวาทำตาเป็นประกาย
"ดอกวิสทีเรีย เป็นไม้เถาเลื้อยมีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออก(จีน เกาหลี ญี่ปุ่น)และทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา หลายพันธุ์นิยมปลูกเป็นไม้ประดับโดยเฉพาะในจีนและญี่ปุ่น มีตั้งแต่สีขาว ชมพู และสีม่วง เถาดอกไม้สีอ่อนหวานย้อยตัวลงมาจากด้านบนเป็นแนวยาว เมื่อสายลมพัดผ่านก็พลิ้วไหวตามสายลมอย่างสวยงาม"
"อธิบายซะอย่างกับมัคคุเทศก์"การินพูดขึ้นมาลอยๆ
"อย่าพูดแบบนั้นสิคะ คุณพี่ก็"อายาเมะทำเหงื่อตก
"ความจริงน่าจะให้เมธาธรมาด้วยนะ เมธาธรน่าจะเอาไปทำเป็นสกู๊ปได้นี่"ลัลพูดขึ้นพลางนึกเสียดายแทน
"เมธาเหรอคะ เมธาไม่สบายค่ะ เป็นไข้นอนซมอยู่บ้าน"อัญชันตอบแทน
"แย่จัง"ลัลเกาแก้มเล็กๆ
"กลิ่นหอมอ่อนๆคล้ายลาเวนเดอร์เลยแฮะ"กียุลลองดมกลิ่นที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศดู
"ใช่แล้วค่ะ แถมดอกวิสทีเรียจัดเป็นไม้ตระกูลถั่ว"
"ถ้าตระกูลถั่วแล้วกินได้มั้ยอ่ะ"ทิวาถาม
"อย่าเด็ดขาดเลยค่ะ!เป็นดอกไม้มีพิษอันดับหนึ่ง ในสิบอันดับดอกไม้อันตรายของหนังสือHandbook of Poisonous and Injurious Plants หากกินเข้าไปจะมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน เป็นตะคริว และท้องร่วงได้ แค่เลียก็ตายแล้วค่ะ"
กียุลหันมามองทิวาเป็นนัยๆ
"วันวาเลนไทน์เธอยังเคยถามเลยว่า'ดอกกุหลาบกินได้มั้ย'อยู่เลย ถึงดอกกุหลาบจะกินได้แต่ก็ใช่ว่าดอกไม้ทุกชนิดกินได้นะ"
"แง่ง!ไม่ต้องมาซ้ำเติมกันเลยนะยะ"
นอกเรื่องแพร๊บส์
S-N:ตัวละครเยอะจนแบ่งบทไม่ทั่วถึงเลยอ่ะ!
กียุล:ก็ตัดตัวปรากรอบออกไปสิ
S-N:ฮือ~ถ้าตัวปรากรอบไม่สำคัญนะ ป่านนี้ไม่เอามาเข้าฉากแต่แรกหรอก
กียุล:ฉันล่ะเบื่อจริง( - _ -;)
เข้าเรื่องต่อ
เมื่อผ่านจากอุโมงค์ดอกวิสทีเรียไป พบกับสวนดอกกุหลาบดำ เวทีเปิดงานสุดอลังการงานสร้าง ซึ่งเมื่อเข้ามาในงานกลับพบแขกอยู่ไม่ถึงห้าสิบคนซึ่งถือว่าน้อยมากสำหรับงานเปิดตัวเขาวงกตที่ใหญ่ขนาดนี้
"ทำไมต้องใช้ดอกกุหลาบดำด้วยล่ะ"รุทรถาม
"ดอกกุหลาบดำโดยส่วนมากจะนึกถึงแต่เรื่องร้ายๆใช่มั้ยล่ะ แต่ว่าความหมายในภาษาดอกไม้นั้นหมายถึง'รักนิรันดร์'ต่างหาก แต่ความรักอันเป็นนิรันดรก็ไม่มีทางเป็นไปได้จึงได้ถูกแทนด้วยสีดำแห่งความเศร้าโศกละมั้ง"
"เข้าใจเล่นคำเหมือนกันนะอายาเมะเนี่ย นิรันดร์กับนิรันดร ดูสวยหรูมากๆเลย"อัญชันพูดชม
"แหม~ก็ชอบอ่านนิยายเก่าๆนี่นา ผิดเหรอ"
"ไม่ผิดหรอก"อัญชันตอบ
"แหม่ น่าเสียดาย คุณพี่เอมน่าจะมาด้วยกันนะคะเนี่ย อร้าง~"และแล้วนางก็มโนถึงขุ่นพี่เอมของเธอ
"ว่าแต่...ทำไมต้องสร้างเขาวงกตนี้ขึ้นมาด้วยล่ะ"การินถามทำเอาอายาเมะเบิกตากว้าง
"เอ..ไม่รู้สิคะ น่าจะทำเอาไว้ถ่ายหนังกระมัง"
"เล่นมาซะโบราณเชียว"ทิวาขมวดคิ้ว
"ทำไมต้องไม่บอกกันด้วยล่ะ"ลัลถาม
"แล้วเขาจำเป็นต้องบอกด้วยเหรอครับ?"กียุลถามย้อนกลับ
"..."ลัลเงียบ
"ก็ถ้าซื้อดอกไม้มาสร้างเขาวงกตใหญ่ซะขนาดนี้มันก็ประหลาดอยู่ดีนั่นแหละค่ะ"อายาเมะช่วยลัลตอบ
[ขอต้อนรับเข้าสู่วงกตดอกไม้ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาครับ]เสียงชายหนุ่มดังขึ้น ทุกคนหันไปมองบนเวที ซึ่งพบประธานในพิธีซึ่งเป็นชายวัยกลางคนสวมชุดสูท ดูท่าทางสมาร์ทเรียบหรู ทำเอาสาวๆหลายคนแอบมีแววตาหมายจองกันอยู่ไม่น้อย(//นางผู้ดีไงคะ ไม่กล้าแสดงออกโดยตรง)
"งานจะเริ่มก็ไม่บอกกันก่อนเล๊ย"ทิวาบ่น
[ขอเสียงตบมือให้กับประธานในพิธีของเราในวันนี้ด้วยค่ะ!]
ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว อายาเมะหยิบไมค์ฯลอยขึ้นมาจากไหนก็ไม่รู้ สวมบทบาทเป็นพิธีกรสาวเดินขึ้นไปบทเวทีหลังจากพูดจบ เสียงปรบมือดังทันทีที่สาวน้อยคนสวยพูด(//ทำไมนางบทเยอะจัง)
[สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันนางสาวอาโอกิ อายาเมะ ผู้เป็นตัวแทนของอุตสาหกรรมดอกไม้ที่ท่านประธานซื้อมาจัดทำวงกตดอกไม้แห่งนี้ หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ]อายาเมะยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ คุณหนูสาวมาดใส หนุ่มๆเห็นเป็นต้องหลงเสน่ห์ เว้นเสียแต่ สามหนุ่มของเรา
"ยัยจอมแอ๊บ"รุทรพึมพัมเบาๆ
'ได้ยินนะยะนายหงอก!'
จึก!!!!
อายาเมะเหมือนจงใจให้รุทรได้ยิน
'อะไรของยัยนั่นเนี่ย!'รุทรมีอารมณ์เสียเล็กน้อย
[เชิญท่านประธานพูดต่อค่ะ]
[งานเปิดวงกตดอกไม้ ชื่อว่าวงกต ก็ต้องนึกถึงทางที่วกวนและหาทางออกยาก แต่ที่นี่มีมากกว่านั้น ทุกคนก็ต้องหาปริศนาตามที่ต่างๆในนี้ และนำมาแก้เป็นรหัสตัวเลข5ตัวเพื่อไขแม่กุญแจล็อกประตู ทุกท่านต้องหาทางออกจากที่นี่ให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ตกดินในเวลา6โมง48นาที หากใครไขรหัสลับผิดจะมีบทลงโทษอันน่าสะพรึงรออยู่]ประธานทำท่าน่ากลัวเพื่ออธิบาย แต่สำหรับการินมันน่าเบื่อมาก
"ชิ ไม่มีเรื่องสนุกๆเลยแฮะ"การินเบะปาก
"ฮ้าว~ง๊วงง่วง ของกินก็ไม่มี"ทิวายังคงหายใจเข้าออกเป็นของกินตลอดเวลา
"ให้มันได้อย่างนี้สิ"กียุลกุมขมับ ส่วนลัลยังคงนิ่งเงียบและใช้ความคิด
'นี่เราหลงเข้ามาในรังของศัตรูรึเปล่านะ แต่ว่า...ปกตินอกจากคุณนารากับคุณโอมแล้วก็ไม่เคยมีสาวกของเชียรมาเป็นคู่อีกนี่นา'
..นี่ยังไม่เริ่มต้นด้วยซ้ำ..
เสียงชายหนุ่มดังเข้ามาในโสตประสาทของเธอ ลัลทริมารีบหันกลับไปมองข้างหลังก็ไม่พบใคร
'เสียงใครน่ะ'
"เธอคิดอะไรน่ะ"รุทรถาม
"เปล่าจ้ารุทร ไม่มีอะไรหรอก"
"พี่ลัลคะ ไปหาอายาเมะกันเถอะค่ะ"
"เดี๋ยวสิอัญชัน!"
ฟี้ว~
อัญชันลากลัลไปที่เวทีเรียบร้อย อายาเมะเดินลงมาจากเวทีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
"อายาเมะเก่งจังเลย~"
"ไม่ขนาดนั้นหรอกจ้ะอัญชัน เราไปเดินหาคำใบ้ในเขาวงกตดีกว่า อยากกลับบ้านแล้ว"
"จ้าๆ"
"แล้ว...การินกับพวกเด็กๆล่ะ"ลัลพยายามมองหา
"ไปทางนู้นแล้วล่ะ"รุทรชี้ไปตรงทางแยกของวงกตดอกไม้ที่ทางซ้ายเป็นดอกเฟื่องฟ้า ทางขวาเป็นดอกบลูเบล ซึ่งทิวากำลังลากกียุลไปทางขวาโดยมีการินเดินตามหลัง
"หนอยตาบ้า ไม่รอกันบ้างเลย"ลัลทำแก้มป่องก่อนจะเดินตามไป
"พวกเราก็รีบไปกันเถอะ ชักช้าอยู่ได้นะยัยเบื้อก"
"ใครเป็นยัยเบื้อกกันยะนายหงอก!"อายาเมะจิกตาใส่รุทร
"ทั้งสองคน พอเถอะ"อัญชันยิ้มๆ หาทั้งคู่ฟังไม่
"ไม่ได้หงอกเฟ้ย!!"
"ก็นายหัวขาวอ้ะ!"
"บอกให้พอไงเล่า!พี่ลัลเขาเดินไปนู่นแล้วนะ"รุทรพูดแนวเบื่อที่จะเถียงต่อจึงจับข้อมือของอายาเมะแล้วเดินจูงมือตามลัลไป
"แง๊~รุทรรอฉันด้วยสิ"
.
.
.
ด้านการิน
ดอกบลูเบลที่บานแล้วมองไปมองมาก็สวยแปลกตาดีเหมือนกัน
"ดอกอะไรเนี่ย สวยจัง"ทิวาพูด
"ดอกบลูเบลมีความหมายว่าการอ่อนน้อมถ่อมตน อาจเพราะว่าลักษณะดอกที่ยังไม่บานมีการโค้งตัวลงมาเหมือนการนอบน้อมไงล่ะ"กียุลอธิบาย
"ก็แค่ดอกไม้ทำไมต้องมีความหมายด้วยล่ะ"
"หึ...หึ หึ...หึ ดอกไม้น่ะนะอยู่กับมนุษย์เรามาตั้งแต่โบราณแล้ว ทั้งยังใช้เป็นเครื่องเซ่นไหว้เทพเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ใช้จัดโต๊ะหมู่บูชา บางครั้งใช้ในการจัดงานอัปมงคลอีกด้วย ในทางอาถรรพ์ก็เช่นกัน ยังสามารถใช้ได้อีกตั้งเยอะแยะ"การินบรรยาย
"แถมชื่อของเธอก็มาจากดอกทิวาไม่ใช่เหรอ ทิวาที่คุณครูไอริณให้ความหมายว่า อยากให้เป็นเด็กที่น่ารักสดใสตลอดทั้งวัน"กียุลพูดจบ ทิวาถึงกับหน้าแดงแปร๊ด
"นายรู้ได้ยังไงน่ะ!?ล..แล้วใครบอกนายกันว่าแม่ฉันพูดแบบนั้น!"
"เอาเป็นว่าฉันรู้เถอะน่า"
"ทำเอาตามแทบไม่เจอเลยนะ"เสียงลัลพูดแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง
"อ้าว มาแล้วเรอะยัยโง่"
"โอ้ยให้ตายสิ!ทางมันก็วกวนเหลือเกิน ใครออกแบบเขาวงกตนี้กันเนี่ย หลงตั้งสามรอบแหน่ะ"
"ดีนะเนี่ยที่เจอเธอก่อนเราเลยเกาะกลุ่มกันได้"(//เดี๋ยวนะรุทร ไหนบางทีเรียกรุ่นพี่ เดี๋ยวเรียกเธอห๊ะ)
"หุบปากไปเลยไอ้ขี้เก๊ก"การินพูดอย่างอารมณ์เสีย
"เออ แกก็พอกันแหละไอ้เตี้ย"
ชิ้ง!
การินหันกลับมามองด้วยความไวแสง
"หือ ก็เพิ่งอายุ15 เรียนเก่งกว่าแกหลายล้านเท่า ไม่ว่าเรื่องอะไรก็เหนือกว่าแกทั้งนั้น กะอีแค่ส่วนสูงจะนับอะไร อย่างกับว่าแกจะบอกว่าตัวเองเป็นเปรตว่างั้น?"
ฉึก!!!!
'รุนแรงชะมัด'ทุกคนคิด
"โอ้ย!แล้วเมื่อไหร่นายจะปล่อยแขนฉันซักทีละยะ"อายาเมะโวยวาย รุทรจึงยอมปล่อยมือโดยง่าย
"พวกเธอสองคนเนี่ย ไม่ชอบหน้ากันเหรอ"ลัลถาม
"ใช่ค่ะ/ครับ!!"
"..."ทุกคนเงียบกริบ
"อ่าๆ ปล่อยให้พวกนั้นกัดกันไป ฉันไม่มีเวลามาสนใจพวกแกหรอกนะ"การินมองซ้ายมองขวาเพื่อที่จะหาคำใบ้ จะได้รีบๆกลับบ้านเสียที เดินตรงไปตามทาง เลี้ยวซ้ายทีขวาที ทุกคนก็รีบเดินตาม
"เอ๊ะ นั่นประธานมาทำอะไรน่ะ"ลัลชี้ออกไปข้างหน้า ห่างกันไม่เกิน3เมตร เห็นประธานหนุ่มเดินคุยกับแขกในด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
วูบ...
จู่ๆลัลก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ก่อนที่จะมองเห็นบางอย่างพุ่งเข้าหาประธานด้วยความไวแสง
"อันตราย!!!"ลัลร้องขึ้น แต่ก็ไม่ทันการ...
ฉึก!!!!!
ไพ่Aดอกจิกก็ตรงเข้ามาปักคอของประธานตัดเส้นเลือดขาดจนตายคาที่ในทันที เลือดพุ่งทะลักออกมาปานท่อประปาแตก เนื่องด้วยหัวใจสูบฉีดเลือดมากเพราะความกลัว
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!"แขกสาวหวีดลั่น
"ล..เลือด.."อายาเมะตัวสั่นด้วยความกลัวเลือด รุทรรีบเอามือปิดตาของเธอแล้วดึงเข้ามาแนบอก
"คุณหนูอย่างเธออย่าดูของแบบนี้เลยดีกว่า"
การินหันไปมองต้นทางที่ไพ่ลอยมา พบกับนักมายากลตาเดียวคนเดิมที่ยืนอยู่จากคนละฟากของวงกตดอกไม้นี้
"ว..วิทูร!!!นี่แก..!"การินกัดฟัน วิทูรก็แสยะยิ้ม
"พบกันอีกแล้วนะครับคุณการิน"พูดจบ วิทูรก็ปาไพ่หลายใบเข้าใส่ เพียงแค่ปักลงใกล้เท้าของแต่ละคนเท่านั้น มีเพียงไพ่ใบสุดท้ายที่พุ่งเข้าหาตัวลัลทริมา
"ยัยโง่!!!!"การินรีบโอบเอวของลัลให้พ้นรัศมีของไพ่ จนอยู่ในสภาพกอดกัน และวิทูรก็หายไปจากตรงนั้นแล้ว
"ข..ขอบคุณนะ"ลัลพูดพลางหน้าแดง ก่อนที่การินจะปล่อยมือแล้วสังเกตไพ่ลายดอกกุหลาบพันปีสีดำที่ปักอยู่บนพื้นดูแปลกประหลาดกว่าใบอื่นจึงหยิบขึ้นมาดู
 
    เริ่มต้นฆาตกรรมบลูเบล
 
"ปริศนาเรอะ"การินพูดขึ้นมา
"คำใบ้แรกได้โผล่มาแล้ว แต่การแลกกับคำใบ้แลกด้วยหนึ่งชีวิตคน..."ลัลพูดขึ้นมาพลางหน้าซีด
"คนคนนั้นเป็นสาวกของเชียรเหรอคะ"ทิวาถาม
"ใช่ สาวกผู้ภักดี วิทูร..."การินกัดฟันแน่น
"หึหึหึ...เรื่องสนุกเริ่มขึ้นแล้ว"การินแสยะยิ้มด้วยความชอบใจ
"หนูว่าเราเปลี่ยนที่คุยกันเถอะ"อัญชันพูดขัดขึ้นมา
"ก็ดีเหมือนกัน ยัยนี่กลัวเลือดจนสลบไปแล้ว"รุทรพูดถึงอายาเมะที่สลบไปเรียบร้อย
"ดีเหมือนกัน แถมยืนอยู่ใกล้ศพแบบนี้ไม่ดีเลยด้วย"กียุลท้าวเอว ทุกคนจึงเริ่มเดินออกจากบริเวณนั้นทันที
.
.
.
.
.
หลังจากใช้เวลาอยู่ซักพักก็ออกมาจากโซนดอกบลูเบลมาเจอโซนดอกคาเมเลียชั้นเดียวสีแดงเหมือนกับเลือด
"ทำไมสีมันแดงแปลกๆนะ เกสรก็สีแดง"ทิวายื่นมือไปจับกลีบ กลับมีสีแดงติดมือมาแล้วกลีบเป็นสีขาว
"เอ๊ะ...อย่าบอกนะว่านี่จะเป็น.."ทิวาเริ่มหน้าซีด
"ไหนดูหน่อย"การินจับข้อมือของทิวาและดมนิ้วที่เปื้อนสีแดง
"นี่มันกลิ่นเลือดนี่!!!"
"ห๊าาาาา!!!!"อัญชันร้อง
"บ้าน่า..ถ้าตรงนี้เป็นดอกคาเมเลียสีขาวจริงๆ แสดงว่าข้างหน้ามันคง.."กียุลรีบวิ่งไปตามทางที่ดอกคาเมเลียที่เปื้อนเลือด
"กียุลรอเดี๋ยว!"ลัลตะโกนตามหลัง
"ไปดูกันเถอะ"ทิวารีบวิ่งตามไป
"ให้ตายสิพวกนี้"การินดึงให้ลัลวิ่งตามไปด้วย เริ่มพบรอยเลือดเหมือนลากร่างของหลายๆคนไปตามทาง กลิ่นคาวเลือดเริ่มคละคลุ้งมากขึ้นเรื่อยๆ จนมาพบกับลานกว้างตรงกลายที่มีศพแขกหลายสิบคนเกลื่อนกลาดอยู่ตามพื้น ศพถูกทุบร่างจนเละบ้าง ถูกแทงบ้าง บางศพก็เละซะจนดูไม่ออกว่าชายหรือหญิง เล่นเอาทิวาที่มาถึงก่อนพวกการินเข่าอ่อนทรุดลงบนพื้น
"นี่มันเรื่องบ้า...อะไรกัน"อัญชันพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
"เจ้าอย่ามัวสับสนอยู่กับคาเมเลียเลือด"กียุลอ่านไพ่ในมือ
"เบาะแสที่สองเรอะ"การินขมวดคิ้ว
"ดูท่าว่าจะไม่ใช่หนึ่งชีวิตคนแลกกับหนึ่งเบาะแสแล้วล่ะ"ลัลพูดขึ้น
"นี่แกจะทำอะไรกันแน่ วิทูร!"
---
สวัสดีค่า~ลงสปอยเสร็จ1วันก็เขียนเสร็จพอดี เฮ่อ เขียนจนดึกทุกวันเลย เสร็จจนได้ ง่า~~ทำไมมันไม่ออกมาตามที่มโนเลยง่า ตัวปรากรอบเด่นซะงั้น ไม่เป็นไร ตอนหน้าเอาใหม่ เข้มข้นกว่าเดิมแน่นอน ว่าแต่คำใบ้ออกมาแล้ว2คำใบ้ ใครทายออกว่าเป็นเลขอะไรมั่งเอ่ย
 
..เริ่มต้นฆาตกรรมบลูเบล
เจ้าอย่ามัวสับสนอยู่กับคาเมเลียเลือด..
 
มาทายกันเร็ว เลข2ตัวแรกจะเป็นเลขอะไรน้อ~
5/12/2015
*มือถือจะนำส่งศูนย์แล้วนะเจ้าคะ( T _ T )*
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

850 ความคิดเห็น

  1. #807 kwan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:44
    ติดตามอยู่ค่า อั้บ เร็วๆน้า
    #807
    0
  2. #806 kwan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:29
    ติดตามอยู่ค่า อั้บ เร็วๆน้า
    #806
    0
  3. #554 mymint20 (@mymint20) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 14:35
    ปังปอนแต่งใช่มัย
    #554
    0
  4. #533 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 10:04
    4 กับ 13 มั้งคะ// อย่านอนดึกบ่อยนะพี่ไรท์ เดี๋ยวได้เข้าศูนย์ตามโทรศัพท์
    #533
    0
  5. #531 Third mermaid (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 07:22
    ไรท์ อัพต่อไวๆนะคะ เพิ่งอ่านไม่เท่าไหร่ก็ติดซะเเล้ว แหะๆ
    #531
    0
  6. #529 ... (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 10:19
    ชอบคู่ อายาเมะ รุทรอ้ะ ฟินแปบ อยากได้อายาเมะ รุทร กะ การิน ลัล เยอะๆอ่า ชอบ(ได้ข่าวว่าแกเข้ามาเพราะลาฟลอร่า)
    #529
    0
  7. #528 Beam (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 18:20
    เมื่อไรจะได้ดูคู่กียุลกับทิวาสะที่รอตั้งนานแล้วToTไงก้อัพเร็วๆนะคะรออยู่
    #528
    1
    • #528-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 51)
      5 ธันวาคม 2558 / 18:31
      ง่า~คู่กียุลทิวาเซอร์วิสมาเยอะแล้วง่ะ
      #528-1
  8. #527 Kayame-คายาเมะ (@vichayasrisopa) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 17:26
    ฟินค่ะ! คาเมะชอบคู่อายาเมะ รุทร อ่ะ อ๊ายย..ฟิน >A<
    #527
    0
  9. #526 Florin-lan (@Pimtarn) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 15:36
    สนุกมากค่า>_<อัพเลย
    #526
    0
  10. #525 สปายน่ารัก (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 14:54
    อัพเร็วๆน้าค้าาาาา รออ่านอยู่ค้าาาาาาาา
    #525
    0
  11. #524 RJ_PN-WT (@Rajinipoon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 14:29
    เอ่อ..บอกเลยว่าไม่อัพนานก็เลยลืมไปแล้ว =w=..พอมาดูสปอยด์คู่รุทรนี่........-รุทร!!!!!!!!!//นึกถึงการินบทที่ 8 =_=
    #524
    0
  12. #523 Q ting.>< (@0906877348) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 12:21
    เดี๋ยวๆเจ้!!เขาให้ลงน้ำตาลเม็ดๆ ไม่ใช่น้ำตาลเชื่อมในปาก!!@0-0
    #523
    1
    • #523-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 51)
      5 ธันวาคม 2558 / 12:38
      ขนมหวานก็ได้ง่า ก็มีฉากนึกถึงขนมหวานด้วยไงอ่ะ ช็อกโกแลตไรงี้ ก็มีเอี่ยวบ้างอ่าาา#ทำหน้าไสยๆ(ไสยศาสตร์)
      #523-1
  13. #522 loveprecure (@loveprecure) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 22:49
    โถ่!!!คิดว่ามาจริงๆ แล้วเมื่อไหร่ไรท์จะลงค่ะอยากอ่านมากกกกกT0T
    #522
    1
    • #522-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 51)
      4 ธันวาคม 2558 / 23:24
      แงๆ~ยังเขียนไม่เสร็จเลยอ่า อัพครึ่งตอนแล้วเดี๋ยวจะงงกัน เนื้อเรื่องตอนนี้มีรหัสลับด้วย
      #522-1
  14. #521 lemonet (@030009) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 22:08
    หนูได้รางวัลการออกแบบชุดให้เหมยฮัวด้วย#ดีใจ
    #521
    0