(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 28 : Chapter 25 :: เป็นของพ่อทั้งหมด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    11 พ.ย. 59

Chapter 25

เป็นของพ่อทั้งหมด

 

            1 : 47 P.M.

            พี่ภูออกจากคอนโดไปตั้งแต่เพิ่งกินข้าวเที่ยงเสร็จ ส่วนผมตอนนี้กำลังนั่งเล่นมือถือรอพ่ออยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น พ่อบอกว่าจะมาถึงประมาณบ่ายโมง นี่ก็เลทมาเกือบชั่วโมงแล้ว ปกติพ่อไม่เคยสายหรอก มาก่อนเวลาด้วยซ้ำ แต่วันนี้คงยุ่งจริงๆ ล่ะ

เล่นเกมตายไปอีกหนึ่งตาเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ผมเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาด้วยความดีใจ แล้ววิ่งไปหาพ่อที่ประตูห้อง ทำตัวอย่างกับตอนเด็กๆ ที่คอยรอพ่อกลับมาจากทำงาน

“พ่อมาช้า” ผมบอกยิ้มๆ ยืนมองพ่อถอดรองเท้าเก็บเข้าตู้

“ขอโทษครับคนดี” อีกฝ่ายยื่นมือมาลูบหัวผม “กินอะไรรึยังครับ”

“เรียบร้อยแล้วครับ พ่อล่ะ”

“พ่อกินตอนคุยงานกับลูกค้าแล้วครับ” แขนแข็งแรงยื่นมาโอบไหล่ผม พาเดินเข้าไปด้านในด้วยกัน “ไหนบอกว่ามีอะไรจะเซอร์ไพรส์”

ตกใจพี่ภูจนหมดอารมณ์เซอร์ไพรส์พ่อไปละครับ...

ประโยคข้างบนนั้นผมได้แต่คิดในใจแล้วเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มทะเล้นๆ ให้พ่อ “นั่นสิ...เซอร์ไพรส์อะไรดีนะ?

            “.....?

            “งั้น...ให้ธารช่วยนวดให้ไหม พ่อทำงานมาเหนื่อยๆ”

คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเฉียบคมภายใต้แว่นทรงสี่เหลี่ยมส่อแววขบขัน “นวดเป็นด้วยเหรอเรา”

“เป็นสิครับ” ผมดันตัวพ่อให้นั่งลงบนโซฟา ยืนเงอะงะด้วยไม่รู้จะเริ่มนวดจากตรงไหนก่อนดี มือหยาบกร้านจากการออกกำลังกายเลยดึงมือผมไปวางไว้บนไหล่ ผมจึงเริ่มออกแรงบีบนวดบริเวณนั้น แต่ด้วยท่ายืนทำให้นวดได้ไม่ค่อยถนัดนัก เพราะอยู่ห่างจากพ่อและต้องโก่งตัวโน้มลงไป

ได้ยินเสียงทุ้มต่ำหัวเราะในลำคอ ก่อนที่แขนแข็งแกร่งจะรวบเอวของผม ดึงทั้งตัวให้ขยับเข้าไปตรงหว่างขาตัวเอง คราวนี้ผมจึงยืนได้ถนัดหน่อย

“ถ้ายืนแล้วเมื่อย จะนั่งบนตักพ่อก็ได้นะ” พ่อพูดขำๆ

“อืมนั่งดีกว่า” ผมเห็นดีด้วย จึงยกเข่าวางบนโซฟา ขยับตัวขึ้นไปนั่งกวมอยู่บนตักของพ่อ “แบบนี้สบายกว่าเยอะเลย”

ในท่านี้ ใบหน้าของเราใกล้กันมาก จมูกโด่งๆ ของพ่อเกือบจะชนกับจมูกผมแน่ะ แต่ผมชอบนะ ได้เห็นหน้าพ่อชัดๆ มันชวนให้ใจเต้นแรงดี

พ่อตะวันเป็นแบบฉบับของผู้ชายที่ยิ่งอายุมากยิ่งมีเสน่ห์เลยนะ อายุก็สามสิบเจ็ดแล้ว ไม่รู้ทำไมยังหล่อได้ขนาดนี้ หน้าไม่มีริ้วรอยสักนิด ผิวเนียนจนแทบมองไม่เห็นรูขุมขนด้วยซ้ำ ไหนจะปากหยักบางน่าจูบนี่อีก ยิ่งใส่แว่นด้วยแล้วยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่ จะให้ผมหักห้ามใจตัวเองได้ยังไง...

มองมากเข้าลมหายใจของผมก็เริ่มติดขัด มือที่นวดไหล่จึงเปลี่ยนมาคล้องรอบลำคอแกร่งนั่นแทน

“ขี้เกียจนวดแล้วครับ”

“ไม่นวดแล้วจะทำอะไรครับ” พ่อยิ้มถาม ขณะเดียวกันก็ลูบหลังผมเบาๆ

ผมกดปลายจมูกลงบนจมูกของอีกฝ่าย สบมองดวงตาคมกริบที่ทั้งดูจริงจังและขี้เล่น กระซิบบอกสิ่งที่ผมต้องการมานาน “ทำ...อย่างที่ผู้ใหญ่เขาทำกันไงครับ...ธารพร้อมแล้วนะ”

“.....” รอยยิ้มบนใบหน้าคมสันจางหายไป นิ้วมือสากไล้ไปตามรอยแดงบนลำคอของผม จากนั้นก็ดึงมือที่ผมเกี่ยวคอของพ่อไว้ออกมาข้างหนึ่ง จูบลงบนรอยแดงที่ข้อมือ ทุกการกระทำมันอ่อนโยนจนทำให้หัวใจผมเต้นแรงกว่าเดิม

“ให้ธารเป็นของพ่อนะครับ” ผมดึงข้อมือออกจากการเกาะกุม ยกแขนข้างนั้นขึ้นคล้องลำคอแกร่งอีกครั้ง ก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากหยักได้รูป ค่อยๆ ไล้เล็มดูดเม้มอย่างค่อยเป็นค่อยไป จากที่ตอนแรกพ่อเอาแต่นิ่งเฉยก็เริ่มจูบตอบ และจูบของเราก็ยิ่งดูดดื่มลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ

“ไม่ต้องถนอมธารมากก็ได้” ผมพูดปนหอบเล็กน้อยหลังจากละริมฝีปากออกห่าง “ธารไม่ได้บอบบางขนาดนั้น”

พ่อหายใจแรงขึ้น หน้าอกสะท้อนขึ้นลงอย่างชัดเจน ริมฝีปากอีกฝ่ายบดเบียดลงมาอีกครั้ง ขบเม้มดูดดึงอย่างเร่าร้อน ขณะที่ฝ่ามือก็เริ่มสอดเข้าไปใต้เสื้อยืด ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของผม

 

ตัดฉับๆ

ขอเก็บ NC ฉากนี้ไว้เซอร์วิสคนอ่านที่ซื้อหนังสือนะครับ

แค่ฉากเดียว ฉากอื่นๆ ยังลงให้ครบนะครับ และยังลงเรื่องให้อ่านต่อจนจบ

--บท NC ไม่กระทบกับเนื้อหาหลักใดๆ—

 (จบฉากที่ธารเป็นของพ่อเรียบร้อยแล้ว และเสียงออดดังขัดจังหวะ)

 

            “รีบแต่งตัวเร็วครับ” พ่อผุดลุกขึ้นนั่ง แล้วยกตัวผมให้ลุกออกไปยืนตรงหน้า ส่วนล่างที่ยังเชื่อต่อกันเมื่อถูกดึงออกกะทันหัน ก็เกิดเสียงน่าอายขึ้น และสร้างความรู้สึกมวนช่องท้องจนผมเกร็งไปทั้งร่าง รู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่นร้อนมากมายที่ไหลเยิ้มออกมาจากทางด้านหลัง

            ขาของผมสั่นและอ่อนแรงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ดีที่ว่าเกาะไหล่ของพ่อเอาไว้ มองดูพ่อหยิบทิชชูจากกล่องบนโต๊ะขึ้นเช็ดตรงหว่างขาและหน้าท้องให้ผมอย่างลวกๆ ก่อนจะเช็ดทำความสะอาดตัวเองแล้ว ผมจึงผละออกมาทั้งที่ขายังสั่น รีบก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่วางระเกะระกะขึ้นมาสวม

เสียงออดดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม ผมกำลังสวมกางเกง ส่วนพ่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเพราะไม่ได้ถอดเสื้อผ้าสักชิ้นออกตั้งแต่แรก แม้เสื้อเชิ้ตจะยับไปนิด และทรงผมยุ่งไปซักหน่อยแต่ก็ดูโอเค

รอจนผมสวมกางเกงเสร็จพ่อจึงเดินไปเปิดประตู ระหว่างนั้นผมดึงทิชชูอีกหลายแผ่นมาห่อๆ ทิชชูใช้แล้ว เพื่อไม่ให้ใครสังเกตได้ว่ามันถูกเช็ดอะไรไป ก่อนจะทิ้งลงทั้งขยะขนาดเล็กใต้โต๊ะ แน่นอนว่าไม่ลืมที่จะยัดเจลหล่อลื่นเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงขาสั้นของตัวเอง

ขณะที่ผมยังลนลานมองสำรวจรอบตัวว่ามียังหลงเหลือหลักฐานอะไรอีกหรือไม่ เสียงเย็นชาของพี่ภูก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของคนสองคนในห้องนั่งเล่น

            “คุณไม่ควรมาหาธารตอนที่ผมไม่อยู่” ประโยคนั้นพี่ภูบอกกับพ่อ ก่อนที่สายตาคมกริบนั่นจะตะวัดมามองผม “ทำไมมาเปิดประตูช้า”

            “เมื่อกี้ธารกับพ่ออยู่บนชั้นสองครับ” พ่อย่นคิ้วเล็กน้อย คงจะตงิดใจนิดหน่อยกับสกิลการตีหน้าซื่อเล่าความเท็จของผม “ทำไมพี่ภูไม่เปิดประตูเข้ามาเองล่ะ” ผมถามต่อ ซึ่งถ้าพี่ภูเปิดเข้ามาเลย เขาคงไม่แค่หงุดหงิดเล็กๆ น้อยๆ อย่างตอนนี้แน่ คิดแล้วผมก็ชักกลัวขึ้นมา คราวหลังจะมีอะไรกับพ่ออีก คงต้องไปที่คอนโดพ่อเท่านั้น อีกอย่างก่อนออกไปพี่ภูก็บอกว่าจะกลับเย็นๆ นี่ดันโผล่มาตอนบ่ายสาม

            “พี่หยิบคีย์การ์ดผิด ดันเอาคีย์การ์ดห้องไอ้กฤษไปแทน”

            ...โชคดีไป ที่ขึ้นมาชั้นนี้ได้คงเพราะพนักงานรู้จักพี่ภูดี เลยยอมใช้คีย์การ์ดสำรองกดลิฟท์ให้

            ผมลุกขึ้นจากโซฟา ขายังสั่นอยู่นิดหน่อย “งั้นธารขึ้นไปนอนก่อนนะ ง่วงมากเลย เมื่อคืนเล่นเกมดึกไปหน่อย” พูดจบผมก็รีบเดินไปทางบันได พยายามอ้อมให้ห่างจากพี่ภูมากที่สุด เพราะจำได้ลางๆ ว่าตอนมีอะไรกันพ่อดูดเม้มทั่วตัวไปหมด ไม่เว้นแม้แต่ตรงขาอ่อน ยังไม่ได้สำรวจเลยว่าร่างกายนอกร่มผ้ามีร่องรอยตรงไหนถูกทำไว้บ้าง ขืนพี่ภูเห็นเข้าคงจบแบบศพไม่สวย

            “ฉันจะไปกล่อมลูกนอน”

            ผมแทบสะดุดบันไดล้มหัวทิ่มกับคำพูดของพ่อ ดีที่คว้าราวจับไว้ได้ทัน ก่อนจะก้าวเดินต่ออย่างช้าๆ รอให้พ่อตามขึ้นมา

            “เปิดประตูห้องทิ้งไว้ด้วย”

            ได้ยินเสียงพี่ภูพูดไล่หลัง แล้วเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรอีก

Pie2Na

ชีวิตเหมือนโดนทำร้าย...เข้าใจความรู้สึก 5 5  5 5

ตอนหน้าจะเอาความลับใหญ่หลวงมาเปิดเผย (ข่าวใหม่ช่างน่าตกใจ)

ใครยังงงๆ เรื่องพ่อแท้ๆ ของธาร ตอนหน้ามีชี้แจงอย่างละเอียดครับ

ปล. สำหรับน้องที่เคยอินบ็อกมาถามที่ลง NC หลังจากได้แล้วก็หายวับไปราวกับไรฝุ่น

ไม่มีแม้แต่สติ๊กเกอร์แต๊งกิ้ว พี่อยากจะบอกว่า...คงอินค้างอยู่สินะ รีบอะไรเบอร์นั้น 5 5 5 5 5

เราเปิดแชทค้างนั่งรอเธออยู่สองนาทีหลังขึ้นคำว่า seen นี่พูดเลย//พี่เป็นคนตลก 5 5 5 5

#ตั้งใจฮานะไม่ซีเรียสคร้าบ ขอบคุณนักอ่านทุกคนนะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1,082 ความคิดเห็น

  1. #1075 Kun Kuna (@firstsineun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 15:09

    ธารก็คือตัวช้ำทั้งเรื่องเนาะ

    #1075
    0
  2. #986 เหวิ่งเอ๋อ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 01:43
    ง่าฉากที่รอคอยมาแสนนานน ก้อได้แต่รอต่อไปสิ่นะ ร้องงไห้หนักมากก แหมพี่ภูหยิบผิดได้จังหวะมากเลยนะ

    เอ่อคุณพ่อไปกล่อมน้องนอนแน่หรอคะแหมๆยิ่งขาดช่วงสายจิ้นมาแรง งานมโนต้องมี
    #986
    0
  3. #972 1234_DuncAn (@1234_DuncAn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 02:03
    คนที่ธารรักมากที่สุดคือพ่อตะวันเนอะ พี่ภูเป็นแค่คนที่อดีตฝังใจว่ารักเฉยๆ แต่พ่อตะวันคือตัวจริง
    #972
    0
  4. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 11:37
    พี่ภูต้องรู้แน่แต่ไม่พูดว่าพ่อกินน้องธารไปสะแล้ว เสียดายncแต่เคารพการตัดสินใจของไรต์ค่ะ จิ้นเอาเอง5555
    #970
    0
  5. #969 IAZNABIOAY (@IAZNABIOAY) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 06:09
    จะสังเกตุมั้ยน้าาา พี่ภูน่าจะสงสัยนะจริงๆ5555
    #969
    0
  6. #968 Reprayz (@pkriamyz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 02:20
    ถ้าฉากอื่นตัด NC อีกจะโกรธไรท์นะ โกรธมากเลยด้วยยย
    #968
    0
  7. #967 Kath' (@victory-smile) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:16
    รักขุ่นพ่อจังรุยยยย
    #967
    0
  8. #966 dreemhight/mootun (@dayit2541itday) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:31
    กล่อมลูกนอน
    #966
    0
  9. #965 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:42
    น้องเขาคงรีบน่ะ 555555
    #965
    0
  10. #964 muchzii (@muchzii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 20:43
    รอตอนหน้าค่า ด่วน55
    #964
    0
  11. #963 palmy3050 (@palmy3050) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 08:11
    เจิมมมมมมม
    #963
    0
  12. #962 เบส สส' (@bestkungza1515) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 07:26
    รอพ่อออ
    #962
    0
  13. #961 Reprayz (@pkriamyz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 03:35
    รอ เรือ
    ลอ ลิง
    รอ นะจ๊ะ
    #961
    0
  14. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 00:08
    รอจร้าาาาาา
    #959
    0
  15. #958 Kath' (@victory-smile) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 23:59
    รอขุ่นพ่อออออ
    #958
    0
  16. #957 mookzkies (@mookzkies) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 23:17
    แค่ชื่อตอนก็ทำให้ใจว้าวุ่นได้แล้ว งื้อ5555555
    #957
    0
  17. #956 sa_wim (@-swim-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 23:17
    ขยันนะคะขยันๆๆ
    #956
    0
  18. #954 IAZNABIOAY (@IAZNABIOAY) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 22:13
    รอค่ะรอ ..รอฉันรอเธออยู่ แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด พน.นะคะ นะนะ5555
    #954
    0
  19. #953 foreverkyungsoo (@yeendenim) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 21:49
    โอออมมมจงขยัน
    #953
    0
  20. #952 Miso-Agasea (@Miso-Agasea) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 21:46
    ร..รอ ค๊าาาา รักนะจุ๊บๆ ...อ้อนไรท์ ( ทำตาปริบปริบ )
    #952
    0
  21. #951 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 21:44
    ค่าาา รอนะคะ
    #951
    0