[iKON x YOU] 넌내꺼야 เธอเป็นของฉัน #แฟนผีไอค่อน

ตอนที่ 12 : 지부 09 ♤ Real Man

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 ต.ค. 59


Real Man






            ภายในห้องประชุมใหญ่หลังม่านสีแดงสดเสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นสอดรับกับเสียงลมหายใจกระชั้น บีมายด์ได้แต่นั่งกอดเข่าทั้งสองอย่างรู้สึกอ้างว้าง ใบหน้าหวานฟุบลงพยายามซ่อนหยาดน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาไม่หยุดหย่อน นี่ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ความรู้สึกโหดร้ายประดังเข้ามาจนเธอสับสนและอ่อนแรง มันยากเกินที่จะอธิบายด้วยคำๆเดียวแต่ง่ายที่จะอธิบายออกมาด้วยหยาดน้ำตาที่แทบจะกลายเป็นสีเลือด

            ดวงตากลมเหลือบไปมองบนหน้าจอสมาร์ทโฟนที่สว่างขึ้นอีกครั้งก็พบว่าเป็นข้อความของฮันบิน ดงฮยอก ชานอู ที่คงผลัดกันไถ่ถามหาด้วยความเป็นห่วงเมื่อเธอไม่ยอมรับสายโทรศัพท์ แต่เธอไม่มีแรงที่จะตอบหรืออธิบายอะไรในตอนนี้เลยซักนิด แค่ต้องการความเงียบสงบอยู่กับตัวเองเพื่อจัดการความรู้สึกเลวร้ายพวกนี้ เธอเหนื่อย...
เหนื่อยกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น กับทุกสิ่งที่กำลังจะเปลี่ยนไป แค่เริ่มคิด...นึกถึงอดีต ปัจจุบัน และคาดการณ์ถึงอนาคต
ก็สร้างความกังวลกดดันจนเธอแทบจะสติแตกเกินจะทน อาจจะเป็นเพราะความเครียดที่มันสะสมทีละเล็กๆ
มาโดยตลอดจนกลายเป็นหายนะทำลายล้างทางจิตใจในวันนี้ เธอผิดหวังกับสิ่งที่ฮันบินทำและเกลียด...เกลียดที่
ตัวเองทำอะไรบุ่มบ่ามออกไปแบบนั้น รอยริ้วสีแดงทั้งห้าที่ฝังอยู่บนแก้มขาวของเขาฉายชัดขึ้นในมโนภาพเสมอ ตั้งแต่คบกันมา...เธอไม่เคยทะเลาะกับฮันบินที่มีอารมณ์โกรธเกรี้ยวไร้เหตุผลรุนแรงขนาดนี้มาก่อนจนเผลอทำร้ายเขาแบบนั้น

            เพี๊ยะ
! เพี๊ยะ!

            เพราะความรู้สึกผิดที่ถาโถมเข้ามาทำให้บีมายด์ฟาดฝ่ามือเล็กของตัวเองลงที่มืออีกข้างจนห้อเลือด

            มือข้างที่เธอตบฮันบิน

           
ขอโทษ...ฮือ...ฝ่ามือทั้งสองไร้เรี่ยวแรงลู่ตกลงข้างกาย พร้อมกับทั้งร่างที่เอนตัวลงนอนราบกับพื้นเวทีของโรงละคร เธอแค่นึกไม่ออกว่าจะมีที่ไหนอีกที่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นและอยู่เพียงลำพังได้ เรี่ยวแรงก็เหือดหายเกินที่จะพาตัวเองกลับไปยังหอพัก ทำให้พอรู้ตัวอีกทีร่างกายก็พาให้เธอมาหยุดอยู่ที่แห่งนี้แทนเสียแล้ว โรงละครที่เงียบสงัด
แต่เป็นที่ที่เธอคุ้นเคยมากที่สุดแห่งหนึ่งตั้งแต่เข้ามาอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้และมีความทรงจำดีๆมากมายที่พอจะทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นได้บ้าง

           
ทำไมถึงเปลี่ยนไปขนาดนั้นล่ะ...ไม่ชอบเลย...ไม่ชอบ...บีมายด์เอ่ยกับความเงียบสงัดด้วยเสียงที่อ่อนล้า ดวงตาถูกบดบังด้วยน้ำตาที่แทบไม่หยุดไหลตั้งแต่เกิดเรื่องจนรู้สึกบวมช้ำหนักอึ้งไปหมด เปลือกตาปิดลงพร้อมกับร่างบางที่กอดรัดตัวเองเอาไว้ราวกับต้องการใช้ทดแทนอ้อมกอดอุ่นที่ได้หายไปเนิ่นนาน

            ถ้าเป็นเมื่อก่อน หากเธอกำลังจมอยู่กับความเศร้าไม่ว่าเธอจะหลบหายไม่บอกไม่กล่าวใครไปที่แห่งไหนสุดท้ายแล้วก็จะมีหนึ่งคนที่ตามหาเธอจนพบพร้อมกับอ้อมกอดปลอบประโลมที่แสนอบอุ่นอ่อนโยนและฝ่ามือใหญ่ที่ลูบลงบนกลุ่มผมของเธอราวกับเป็นเด็กน้อย

            ฮันบินจะหาเธอเจอมั้ยนะ...เหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา

            ฮันบินในตอนนี้จะรู้มั้ย...รู้ใจเธอเหมือนเมื่อก่อนมั้ยว่าตอนนี้เธอจะรู้สึกอย่างไร จะไปที่ไหน
?

            ยิ่งคิดพายุน้ำตาก็พัดออกมาอีกระลอก ตอกย้ำความจริงว่าฮันบินของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วเธอจะทนรับมือกับสิ่งเหล่านี้ได้ยังไง ถ้าเขายังเป็นแบบนี้สักวันต้องเลิกกันแน่ๆเธอทนฮันบินที่โมโหร้ายไร้เหตุผลแบบนั้นไม่ไหวหรอกใช้ความพยายามอย่างมากที่หลอกตัวเองว่าไม่ได้อึดอัดอะไร อดทนที่จะรับมือกับสิ่งเหล่านี้มาตลอด
แต่สุดท้ายแล้วฮันบินที่เป็นอีกคน เป็นใครก็ไม่รู้เธอไม่อยากได้เธออยากได้ฮันบินที่น่ารักคนเดิมกลับมา คนที่ไม่ว่าเธอจะพยายามปิดบังความรู้สึกตัวเองแค่ไหนแต่เขาก็จะรู้ถึงสิ่งที่เธอพยายามซ่อนไว้เสมอ คนที่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังให้ความเชื่อมั่นได้เสมอไม่ว่าเมื่อไหร่เขาก็จะไม่มีวันทิ้งเธอให้จมปลักกับเรื่องโหดร้ายอยู่เพียงลำพัง ไม่มีวันที่
จะทำร้ายความรู้สึกที่เปราะบางของเธอ คนที่จะเดินเคียงข้างไปด้วยกัน คนที่จะเป็น รักแท้ ของเธอเพียงแค่คนเดียวและเธอก็จะเป็นของเขาเพียงคนเดียว

            บีมายด์ ของ คิม ฮันบิน

         
ฮันบิน...เสียงหวานที่แหบแห้งเปล่งออกมาแผ่วเบาพร้อมกับสัมผัสถึงความรู้สึกอ่อนโยนที่ลูบลงบนศีรษะราวกับเธอเป็นเด็กน้อยตัวเล็กๆ คิดถึง...คิดถึงความรู้สึกแบบนั้น เวลาที่บีมายด์เป็นเด็กน้อยขี้แยในอ้อมกอดของฮันบิน ฝ่ามือที่คอยปลอบประโลมเธอลูบลงมาบนกลุ่มผมแผ่วเบาแต่กลับช่วยปัดเป่าสิ่งเลวร้ายให้มลายหายสิ้นไปจากจิตใจหลงเหลือเพียงแต่ความอบอุ่นที่โอบรัดเธอเอาไว้ในป้อมปราการที่แข็งแกร่ง

           
ชอบแบบนี้...แบบนี้สิ...ฮือ...บีมายด์พร่ำเพ้อออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นทั้งน้ำตา เธอคงอยู่ในสภาวะที่จิตใจอ่อนแอเกินไป คิดถึงความรู้สึกเก่าๆมากไปจนทำให้ตอนนี้ที่เธอหลับตาลงกลับสัมผัสได้ถึง
ความรู้สึกเหมือนได้กลับไปสู่สภาวะเช่นนั้นอีกครั้ง

            เหมือนได้อยู่ในอ้อมกอดของฮันบินเลย...อบอุ่นที่สุด

            เพราะจมอยู่กับความคิดถึงที่แสนบริสุทธ์และจิตใจที่อ่อนแอสุดขั้วจนถูกทุบ กำแพงบางอย่าง ลงไปโดยไม่รู้ตัวทำให้เธอสัมผัสได้ถึงเสียงคุ้นเคยที่ดังคลอไปกับสายลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างของโรงละครทว่าใกล้ราวกับกระซิบอยู่ข้างใบหูด้วยความรู้สึกปวดร้าวไม่ต่างจากกันว่า...

           
ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ...บีมายด์

           
จับมือฉันไว้สิฮันบิน...

            ได้โปรดกอดฉันไว้ด้วยความรักของนาย...ที่จะไม่มีวันเปลี่ยนไป



           
Rrrrr
          미안 미안 มีอัน มีอัน 
          지켜주지 못해 미안해 살길바래  ชิคยอจูจี มทเท มีอันเฮ ชัล ซัลคิลบาเร
          미안 미안 너도 잊어줘 มีอัน มีอัน นอโด นัล อิท-จอ-จวอ
          아프지만 อาพึนจีมัน ….

          ผมขอโทษผมขอโทษที่ปกป้องคุณไม่ได้ ขอให้คุณมีชีวิตที่ดี
          ผมขอโทษ ลืมผมไปเถอะนะ...แม้มันจะเจ็บปวดก็ตาม


            ลืมได้ก็บ้าแล้ว...ฮือ...ไม่เอาเสียงเรียกเข้าพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ดังขึ้นเรียกให้บีมายด์ตื่นขึ้นจากความรู้สึกดั่งฝัน ก่อนจะตัดพ้อตอบโต้กับเนื้อหาของเพลงที่เธอไม่ชอบมันเลยกับสถานการณ์แบบนี้ที่เป็นอยู่ ให้ลืมเรื่องเก่าๆลืมฮันบินคนก่อนที่ทำให้โลกของเธอสดใสเธอทำไม่ได้ ยิ่งเห็นว่าหน้าจอโทรศัพท์ปรากฏชื่อของใครที่โทรเข้ามายิ่งรู้สึกเจ็บปวดเข้าไปอีก แต่เธอจมอยู่กับตัวเองมานานมากพอแล้วเธอควรให้โอกาสฮันบินอีกครั้งได้อธิบายสิ่งที่ผิดพลาดเหล่านี้...ให้โอกาสเขาได้ประสานรอยร้าวประกอบเป็นแก้วใบสวยขึ้นมาใหม่

           
ฮัลโหล...เธอกรอกเสียงลงไปนิ่งๆทว่าน้ำเสียงกลับยังเต็มไปด้วยอารมณ์ความเศร้าสร้อยจนปลายสายสัมผัสได้

           
หึ...ร้องไห้?”

            “ใครน่ะ?!”ดวงตาที่อ่อนล้าเบิกโพลงพร้อมกับยันร่างตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งทันทีเมื่อเสียงที่ตอบกลับมานั้นไม่ใช่เสียงเจ้าของเบอร์โทรศัพท์...นี่ไม่ใช่เสียงของฮันบิน!

            “ใครหรอ? เรียกว่าผู้หวังดีละกัน ฮ่ะๆ ถ้ายังอยากจะเห็นหน้าแฟนสุดที่รักของเธอเป็นครั้งสุดท้ายน่ะก็รีบมานะคนสวย...หลังโรงยิมท้ายมหาวิทยาลัย

            “หมายความว่าไง นี่นายเป็นใคร นายทำอะไรฮันบิน!”ลางสังหรณ์บางอย่างที่เข้าเกาะกินความรู้สึกทำให้สติสัมปชัญญะเริ่มเหือดหายตื่นตระหนก อันตราย...อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา!

           
โทษความใจร้อนของแฟนเธอละกัน อยากเป็นหมาบ้าวอนตีนดีนัก...รีบมารับศพมันซะ...จากผู้หวังดี!”

            ติ๊ด!

           
อย่าทำอะไรฮันบินนะ! นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!!”ร่างบางผุดลุกขึ้นอย่างร้อนรนได้แต่หันซ้ายหันขวาอย่างทำอะไรไม่ถูก เธอกำลังประมวลผลถึงสิ่งที่จะเป็นไปได้ หมอนั่นพูดอย่างกับว่าฮันบินกำลังมีเรื่องชกต่อยอยู่อย่างงั้นแหล่ะ...นี่ไม่ใช่ว่าเขาอารมณ์ร้อนจนไปหาเรื่องใครเข้าใช่มั้ย โอ๊ย!! ไม่ได้การล่ะถึงจะโกรธกันอยู่ยังไงแต่เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาล้อเล่นเลยซักนิด!

            ปัง
!

           
เฮ้ย! เปิดสิ เปิด!”ทว่ายังไม่ทันที่บีมายด์จะวิ่งออกไปจากโรงละครได้ตามใจหมาย ประตูบานใหญ่ที่เคยเปิดอยู่ก่อนกลับถูกลมปริศนาซัดให้ปิดลงเสียงดังปึงปัง

           
ให้ตายเถอะ! แบตมาหมดอะไรตอนนี้อีกล่ะ!”บีมายด์ได้แต่กรีดร้องโวยวายทั้งน้ำตาด้วยความร้อนใจเมื่อหมายจะโทรหาเพื่อนรักอย่างดงฮยอกเพื่อขอความช่วยเหลือทว่าหน้าจอโทรศัพท์กลับกลายเป็นสีดำสนิทกระทันหัน

            เธอพยายามสอดส่องสายตาไปทั่วโรงละครหาทางออกอื่นด้วยความร้อนใจไม่ต่างจากเพลิงกัลป์ที่กำลังไล่แผดเผา ก่อนจะทันนึกได้ว่ามีประตูหลังเวทีที่เชื่อมกับห้องแต่งตัวสามารถออกไปจากตึกได้ สองเท้ารีบวิ่งกลับไปบนเวทีด้วยความร้อนรน

            กริ๊ก
!

            รอยยิ้มอ่อนผุดขึ้นบนใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาเมื่อประตูหลังเวทีสามารถเปิดออกไปได้ ก่อนจะออกแรงวิ่งสุดตัวไปยังหลังโรงยิมท้ายมหาวิทยาลัย ถึงเธอจะผิดหวังในตัวฮันบินมากขนาดไหนแต่เธอก็ไม่สามารถที่จะเลิกเป็นห่วงคนใจร้อนได้เลยซักนิด เหตุการณ์เมื่อกลางวันมันชัดเจนมากว่าฮันบินในเวลานี้ไม่สามารถควบคุมสติตัวเองได้เลย เขาอาจจะโมโหมากจนไปพาลใส่คนอื่นแล้วถูกซ้อมแน่ๆอย่างไม่ต้องสงสัย พักหลังๆเขายิ่งชอบทำตัวหวงก้างสร้างศัตรูกับผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้เธอด้วยความหึงหวง ไหนจะความอารมณ์ร้อนอย่างตอนเหตุการณ์ที่สนามบินที่อเมริกาตอนนั้นอีกล่ะ เขามักทำอะไรที่เหนือความคาดหมายเสมอ

           
นายอย่าเป็นอะไรนะฮันบิน...ฉันกำลังไปหานายนะ ฮือ...  

            หมับ!

           
จะไปไหน?”แรงบีบรัดที่ต้นแขนทำให้บีมายด์ต้องหยุดชะงักความเร็วที่วิ่งมาตามทางจนหน้าเกือบคว่ำ ดวงตากลมโตเหลือบมองเจ้าของมือใหญ่ด้วยสภาพกระเซอะกระเซิงจนคนมองได้แต่ส่งสายตามองแรงๆพร้อมเบะปากให้ส่ายหน้าไปมา

           
นายเป็นใคร?ด้วยความร้อนใจและพลกำลังที่มีมากขึ้นตามแรงอารมณ์ทำให้บีมายด์รีบสะบัดแขนออกก่อนจะมองคนแปลกหน้าอย่างระแวดระวัง แล้วทำไมต้องมาทำหน้าตาไม่สบอารมณ์ใส่เธอด้วย ทำตัวไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย!

            “
ไปทำไม?”
นอกจากจะไม่ตอบคำถามของเธอแล้วยังถามกลับด้วยประโยคที่ไม่มีที่มาที่ไป เธอถอนหายใจหนักก่อนจะรีบเบี่ยงตัวไปอีกทางเมื่อคิดว่าคงโดนกวนประสาทแต่กลับโดนผู้ชายร่างสูงโปร่งราวๆร้อยแปดสิบกว่านี้เข้ามาขวางทางเอาไว้อีกครั้งพร้อมดึงแขนกักตัวเธอเอาไว้

            เธอกลัว...ถึงแม้ว่าหน้าตาผู้ชายตรงหน้าจะจัดว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรค่อนข้างออกไปทางหล่อแบบแบดบอยมีเสน่ห์ด้วยซ้ำแต่การกระทำของเขาที่บุ่มบ่ามนี่ก็ไม่ต่างกลับพวกโจรเลยซักนิดแล้วเธอก็ไม่ได้มีอารมณ์ศิลปินมากพอที่จะมาพร่ำเพ้อพรรณาถึงรูปลักษณ์ของเขาไปมากกว่านี้


           
ปล่อยนะ! อย่ามาจับ!”เธอสะบัดออกอีกครั้งแล้วถอยร่างของตัวเองหนีด้วยความหวาดกลัว น่าแปลกที่เขายอมปล่อยเธอง่ายๆแต่ก็ไม่วายมองมายังร่างบางแล้วถอนหายใจหนักๆด้วยสีหน้าหงุดหงิด

           
แฟนเธอเขาโอเคดี

            นะ...นายรู้ได้ไงว่าฮันบินไม่เป็นอะไร!เสียงหวานถามกลับไปทันทีด้วยความสงสัยปนระแวง เขารู้ได้ยังไงว่าฮันบินปลอดภัย ท่าทางของผู้ชายคนนี้แปลกๆสายตาก็ไม่ได้โฟกัสหยุดแค่ที่เธอ กลับกันนั้นมันเหมือนจะหยุดอยู่ที่เบื้องหลังของร่างบาง ทว่าเป็นในระดับสายตาเดียวกันกับความสูงราวๆร้อยแปดสิบเซนติเมตร

           
เมื่อกี๊พึ่งเจอกัน...ร่างสูงโปร่งเจ้าของใบหน้าหล่อแบดบอยว่าขึ้นอย่างดูไม่ใส่ใจนัก

           
นายรู้จักฮันบิน
?”คิ้วเรียวขมวดจนแทบผูกกันเป็นโบว์กับท่าทีของคนตรงหน้า

           
เออ...แล้วก็หัดระวังตัวไว้บ้าง คนคอยดูแล เขาเหนื่อย!


           
คนคอยดูแล...นายหมายถึงใคร!”บีมายด์ถามด้วยความร้อนรนเมื่อสัมผัสได้ถึงความพิศวงบางอย่างที่ถูกซ่อนเอาไว้ในประโยคนั้น ทำไมผู้ชายคนนี้จู่ๆถึงปรากฏตัว เข้ามาขวางเธอไว้พร้อมพูดอะไรที่ชวนสับสนไม่ต่างจากมนุษย์ประเภท ซงยุนฮยอง แถมยังมีท่าทีว่ารู้จักกับฮันบินอีก แต่เพื่อนของฮันบินเธอรู้จักทุกคนนะ...ซึ่งไม่มีหมอนี่!

           
ถือว่าช่วยแล้วนะ ความมึนงงฉาบเข้าใส่อีกชั้นเมื่อจู่ๆร่างสูงก็ยักไหล่พร้อมเบะปากคว่ำแล้วเดินผ่านเธอไปด้วยท่าทีกวนประสาท

            คนบ้าหรอ
! ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องนะ!

            หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองในใจแต่เพราะความวุ่นวายที่ประดังเข้ามาพร้อมๆกันทำให้เธอไม่สามารถที่จะตั้งสติให้สงบได้เลย นั่นจึงทำให้เธอตัดสินใจออกแรงวิ่งไปยังท้ายโรงยิมของมหาวิทยาลัยเพื่อไปหาผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด

            ท่ามกลางกระแสลมที่พัดปลิวฝุ่นละอองและใบไม้ปลิวว่อน

          ต้นไม่ที่หักโค่นลงมาสกัดกั้นเส้นทาง



         
โครม
!






           “โอ๊ย!”เสียงหวานร้องขึ้นด้วยความเจ็บแสบบนต้นขา ร่างบางเสียหลักล้มลงบนพื้นขรุขระสีหน้าบิดเบี้ยวปนตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว หัวใจของเธอกระตุกวูบแทบลืมหายใจ ฝุ่นละอองลอยฟุ้งไปทั่ว มือเล็กปัดกิ่งไม้ที่แตกออกมาจากลำต้นใหญ่ออกจากบริเวณเรียวขาที่เกิดรอยแผลเล็กๆคล้ายกับรอยข่วนพร้อมเลือดสีแดงสดที่ซึมออกมาเล็กน้อย

           
นี่มันอะไรกัน...ล้มลงมาได้ไงประโยคคำถามที่กลับกลายเป็นเพียงประโยคบอกเล่าเพราะไร้คำตอบที่แท้จริงทำให้จิตใจของเธอยิ่งกระวนกระวายหนักหน่วง เมื่อมองไปรอบกายก็ค้นพบว่าตัวเองกำลังเผชิญกับอุบัติเหตุด้วยคนเดียว ไม่มีใครรายล้อมอยู่แถวนี้เลยซักคน...

           หรือเป็นลางบอกเหตุ
?
            ‘
            ‘
            ไม่นะ! ฮันบิน!

            เมื่อเริ่มจัดระบบความคิดที่วุ่นวายของตัวเองได้ร่างบางรีบรุดหน้าปีนข้ามผ่านต้นไม้ใหญ่ที่กีดขวางทางอย่างทุลักทุเล ในใจของเธอไม่สามารถสงบลงได้เลยซักนิดเพียงแค่คิดว่าฮันบินจะได้รับอันตราย จากน้ำเสียงของปลายสายที่โทรหาเธอถึงแม้จะไม่ได้ดูโหดเหี้ยมหัวฟัดหัวเหวี่ยงนัก ทว่ากลับให้ความรู้สึกดั่งไอเย็นยะเยือกของเหล่าซาตานที่กำลังคลืบคลานเข้ามาช่วงชิงจิตวิญญาณเหมือนกับในภาพยนตร์

            สองเท้าวิ่งไปยังหลังโรงยิมเสียงกระโชกโฮกฮากและเสียงชกต่อยที่หนักหน่วงทำให้บีมายด์ต้องชะงักค้าง กลิ่นเหล้าและบุหรี่คละคลุ้ง ควันสีขาวตลบอบอวนไปทั่วจนต้องยกมือเล็กขึ้นมาสกัดกั้นการสูดกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์
  
 
           “หยุดนะ หยุด ฉันบอกให้หยุดไง!”ห้ามเพียงเสียงร้องอาจไม่สามารถสกัดกั้นได้ ด้วยความร้อนใจจนกระสับกระส่ายส่งผลให้ร่างบางพุ่งเข้าใส่ร่างสูงใหญ่ที่อยู่วงล้อมด้านนอกแล้วผลักออกด้วยพลกำลังทั้งหมดที่มี

           
เฮ้ย! อะไรวะยัยนี่!”

           
อย่าทำฮันบิน! อยะ...อย่า....

           
ใครฮันบิน? เธอเมาปะวะ!”
ดวงตากลมโตเบิกโพลงขึ้นเมื่อผู้ชายที่อยู่กลางวงมีสภาพโชกเลือดและบวมช้ำ แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจที่สุดคือ

            เขาไม่ใช่ฮันบิน

            คิม ฮันบินไม่ได้อยู่ที่นี่

            เธอถูกหลอก

 
            บีมายด์มองไปยังรอบๆด้วยความระหวาดระแวงผสมตื่นกลัว สายตาไม่ต่ำกว่าสิบคู่มองมาที่เธอด้วยความโกรธาดั่งยักษ์อำมหิตที่ต้องการกระชากร่างพร้อมฉีกเป็นชิ้นๆ เธอกลืนของเหลวลงคออย่างยากลำบากพร้อมอาการเกร็งไปทั้งร่างเมื่อสบสายตาเข้าให้กับเหยื่อที่ถูกซ้อมตัวจริง ร่างสูงผิวขาวที่มีรอยสักประปรายทั่วตัวแต่โชกด้วยเลือดสีแดงฉานขดตัวด้วยความเจ็บปวดทรมาน สีหน้าบิดเบี้ยวจนเธอต้องรีบหลุบสายตาลงเพื่อขจัดภาพโหดร้ายนั้นออกไป
           
ยุ่งอะไรวะสาวน้อย?”

            “ฉะ..ฉัน...สองเท้าพยายามเคลื่อนไหวถอยกลับไปตามเสียงร้องในใจที่บอกให้เธอรีบไปให้พ้นจากที่นี่ซะทว่าร่างกายกลับเกร็งเครียดราวกับถูกแช่แข็งเพราะความตื่นกลัวที่ประดังเข้ามาจนควบคุมไม่อยู่จนนึกเกลียดสภาวะเช่นนี้ของตัวเองที่สุด

            หญิงสาวตัวเล็กดุจนกน้อยท่ามกลางกลุ่มชายนักเลงไม่ต่างจากหมาป่าที่รุมแย่งกันกัดกินเหยื่อ

         
สงสัยอยากโดนว่ะถึงเข้ามาที่นี่ จัดให้แม่นั่นหน่อยดิ!”

           
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่!!”บีมายด์เบิกตาโพลง สีหน้าซีดลงในบัดดลเมื่อนึกถึงข้อเท็จจริงบางอย่างที่เคยได้ยินจากดงฮยอกผู้รอบรู้ คำเตือนที่เธอแทบอยากจะฉีกสมองตัวเองทิ้ง เธอลืมมันไปได้ยังไงว่าที่นี่อันตรายขนาดไหน!

           
ห้ามเข้าไปหลังโรงยิมท้ายมหาวิทยาลัยเด็ดขาดนั่นคือแหล่งซ่องสุมของพวกนักเลงหื่นกระหาย

         
ปล่อยนะ!!!”แขนเล็กสะบัดออกจากมือสกปรกที่หมายจะจับร่างเล็กแสนบอบบาง ความโหดร้ายได้คลืบคลานเข้ามาหาเธอเมื่อคนอื่นๆต่างเปลี่ยนเป้าหมายจากชายที่จมอยู่กับกองเลือดเป็นนกน้อยที่พลัดหลงเข้ามาในดินแดนของสัตว์ป่า สาบานได้เลยว่าเธอไม่เคยเจอเพศตรงข้ามที่ดูอันตรายขนาดนี้...เธอมักอยู่ในดินแดนสวยงามที่มีโล่เหล็กปกป้องอย่างฮันบินมาโดยตลอด ฮันบินไม่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับอันตรายเพียงคนเดียว ไม่เคย...

           
ฮันบินช่วยฉันด้วย...ฉะ...ฉันกลัว

            ริมฝีปากถูกขบด้วยความประหม่าจนสัมผัสได้ถึงรสคาวของเลือด เสียงสั่นที่ดังก้องอยู่ในจิตพร่ำเรียกร้องหาแต่เขาเหมือนทุกครั้ง

           
เฮ้ย! สวยๆแบบนี้จับตัวไปให้ลูกพี่เลยมึง!”

           
มึงไปยำมันต่อ ส่วนกูจะจัดการแม่นี่เอง!”เสียงของชายที่เหมือนจะมีอำนาจมากที่สุดขณะนี้ดังขึ้นด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์อย่างไม่ปิดบัง ความร้ายกาจอันน่าขยะแขยงส่งผ่านสีหน้าจนบีมายด์รู้สึกสะอิดสะเอียน ไม่ต้องมองให้มากก็รู้ว่าพวกมันกำลังคิดเรื่องต่ำๆขนาดไหน!

           
อยะ...อย่ามาจับฉันนะ ช่วยด้วยค่ะ ช่วย...อื้อ!!!”เสียงร้องถูกสกัดกั้นด้วยอุ้งมือใหญ่ที่ทาบทับลงมาพร้อมทั้งร่างที่ถูกอุ้มจนตัวลอยอย่างง่ายดายเธอทั้งออกแรงดิ้น กัด จิก ข่วนอย่างบ้าคลั่งด้วยความตื่นกลัวจนแทบร่ำไห้แต่พยายามจะพยุงสติของตัวเอง เท้าเล็กถีบสะเปะสะปะยันเข้ากับอกแกร่งของชายที่จับเรียวขาเธอเอาไว้จนถลาปะทะอัดกับกำแพงสูงดังสนั่น เท้าเล็กสัมผัสพื้นดินอีกครั้ง ศอกเล็กพยายามกระทุ้งเข้าใส่ชายด้านหลังอย่างแรงจนเสียหลักเพราะความเจ็บจุก

           
ฤทธิ์เยอะชิบ!”

           
โอ๊ย!”ไม่ทันที่จะตั้งหลักวิ่งหนีให้รอดพ้น ปลายผมยาวก็ถูกกระชากกลับอย่างแรงจนแสบสัน หยาดน้ำตาหลั่งไหลออกมาอย่างไม่สามารถสกัดกั้นได้อีกต่อไป ความหวาดกลัวพาให้สมองรวนไปหมดจนไม่รู้ว่าควรจะหาวิธีเอาตัวรอดอย่างไร เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นทวีคูณเมื่อถูกฉุดกระชากเข้าหาอย่างรุนแรงพร้อมกับสัมผัสชวนขยะแขยง

           
หอมว่ะ...ตัวก็นุ่มชิบปลายจมูกร้อนปัดป่ายเฉียดไปเฉียดมาบริเวณผิวกายนวลเนียลชวนขนลุก

            ผลั่ก
!

         
“!!!”

 
           บีมายด์สะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ว่าคนเบื้องหลังถูกผลักออกไปจากร่างกายเธอ ร่างสูงใหญ่ถลาอัดบดเข้ากับกองไม้ระเนระนาด เรียกสายตาฉงนจากคนอื่นที่ทันเห็นเหตุการณ์พิศวง

            เพราะไม่มีใครผลักเขา

           
ใครวะ อั่ก!”เสียงห่ามตะวาดลั่นขึ้นด้วยความเดือดดาล ใบหน้าเข้มสอดสายตาไปทั่วด้วยความสับสนเมื่อไม่เห็นใครทว่าครั้นจะยันร่างออกมาจากกองไม้กลับถูกแรงลมพายุพัดอัดจมหายทะลุกองไม้สูงลงไปทั้งร่าง!

           
ไอ้ชอนฮวา!”

           
อะไรวะเนี่ย ใครทำวะ!”

            “เหี้*เอ้ย ลมมาจากไหนวะ!”เสียงโหวกเหวกดังเซ็งแซ่พร้อมกับลมแรงที่ค่อยๆพัดโหมกระหน่ำอย่างไม่ทราบสาเหตุ จากลมอ่อนๆค่อยๆพัดแรงขึ้นเป็นวงกว้างกวาดร่างของผู้ชายนับสิบให้ล้มทั้งยืนพัดร่างให้กระเด็นออกไปคนละทิศละทาง

            ดวงตากลมได้แต่มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความสับสนปนตื่นกลัว ร่างเล็กทรุดลงกับพื้นอย่างอ่อนแรงหอบหายใจราวกับเหนื่อยหนัก ฝ่ามือเล็กกำบริเวณอกด้านซ้ายด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบแปลกๆพร้อมกับความรู้สึกราวกับมีกระแสลมกำลังพัดตีอยู่ในร่างกายจนปั่นป่วน ภาพของผู้ชายนับสิบที่ถูกลมแรงอัดเข้าใส่คล้ายกับการฮุกหมัด ถูกจับโยนกระแทกอัดเข้ากับกำแพงแข็งฉายชัดต่อหน้าต่อตา บีมายด์กระพริบตาถี่ๆอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง แทบจะกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งเมื่อลมปริศนาที่ไม่ต่างจากมีดคมกริบบาดเนื้อจนโลหิตสีแดงกระเซ็นออกมา

            มีบางอย่างเกิดขึ้น...สิ่งพิศวงมันเกิดขึ้นอีกครั้ง

           
หนีไปบีมายด์ หนีไป!!!’

         
เสียงนั่น...

         
ร่างบางชะงักค้างเมื่อโสตประสาทการได้ยินสัมผัสได้ถึงคลื่นเสียงเบาบางหากทว่ายังสามารถจับใจความและน้ำเสียงได้ ราวกับถูกเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมา ดวงตาเริ่มเห็นภาพทุกอย่างซ้อนกันจนปวดตา หากทว่ากลับมีหนึ่งร่างกายที่ปรากฏขึ้นในชุดคุ้นเคยและเสี้ยวใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและเดือดดาล

            ฮันบินหรอ
?

 
           ไปซะบีมายด์ หนีเร็ว!”เสียงเตือนดังลั่นขึ้นอีกครั้ง ภาพทุกอย่างเริ่มบิดมั่วซั่วไปหมดทั้งยังรู้สึกร่างกายเห่อร้อนจนแทบล้มทั้งยืน แต่เพราะเสียงที่บอกให้เธอหนีไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้บีมายด์พยายามที่จะไม่มองเหตุการณ์น่ากลัวที่เกิดขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องแสนเจ็บปวดของคนนับสิบ สมองเธอเริ่มไม่สามารถประมวลผลได้ รู้สึกถึงไอเย็นที่ค่อยๆเข้ามากระทบทุกอณูขุมขมโอบล้อมทั้งร่างเอาไว้ หัวใจเธอไม่ได้เต้นถี่เร็วเหมือนทุกครั้งหากทว่ากลับเต้นอย่างเชื่องช้าคล้ายกับว่ามันกำลังจะหยุดนิ่งลง

            เหนื่อยราวกับใช้พลกำลังทั้งหมดที่มี
          เหนื่อยจนไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แค่เพียงหายใจ
          เกิดอะไรขึ้นกับฉันอีกแล้ว...

           
บีมายด์!!” เสียงทุ้มคุ้นหูอีกเสียงดังขึ้นพร้อมวิ่งตรงเข้ามาหาเธอด้วยความร้อนรนจนเสื้อผ้าหลุดรุ่ย ร่างเล็กเริ่มโอนเอนอย่างไม่สามารถพยุงตัวได้อีกต่อไป ก่อนจะทรุดลงทั้งร่างเบาหวิวไม่ต่างจากขนนกในอ้อมแขนแกร่งที่ยื่นเข้ามารับของอัศวินขี่ม้าขาว ซง ยุนฮยอง ผู้ที่ปรากฏตัวทุกครั้งเมื่อเธอตกอยู่ในอันตราย

           
นาย...บีมายด์ช้อนดวงตาที่อ่อนล้าของตนมองใบหน้าตึงเครียดของคนที่อยู่เหนือสายตาพลางยิ้มอ่อนด้วยความโล่งใจ ก่อนสติจะค่อยๆดับวูบไปพร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ยังไม่ทันจะฟังให้จบดี

           
เธอปลอดภัยแล้ว หยุดได้แล้ว ฮัน...

            วืด
!!!!

            “เฮ้ย! อย่าหลับนะบีมายด์! ตื่นสิ ตื่น!”ฝ่ามือร้อนของยุนฮยองพยายามตบเบาๆที่แก้มใสเพื่อเรียกสติอย่างร้อนรน ใบหน้าคมเข้มล้อมรอบไปด้วยเม็ดเหงื่อ คิ้วเข้มกดต่ำลงมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความตึงเครียดอย่างพยายามตั้งสติ หมอนั่น กำลังบ้าคลั่งและควบคุม พลัง ของตัวเองไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องตกใจยิ่งกว่าคือร่างเล็กในอ้อมกอด เขาเห็น...ไอสีเทาที่ค่อยๆแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายที่แน่นิ่ง

       
     ไอวิญญาณ

            นี่มันชักจะยุ่งเหยิงวุ่นวายไปกันใหญ่
!
            เขาต้องทำอะไรสักอย่าง!

            “ขอโทษว่ะฮันบิน แต่ฉันจำเป็นต้องทำ...ยุนฮยองหลับตาลงรวบรวมสติให้แน่นิ่งเพื่อปรับธาตุสมดุลในร่างกายของตนพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ประคองใบหน้าซีดเซียวที่หลับใหลหมดสติ เอ่ยบอกกับสายลมเป็นเชิงขออนุญาตหากทว่าไม่จำเป็นต้องรอคำตกลงใดๆทั้งสิ้น

            ในเมื่อเขาตัดสินใจจะทำ

         
ด้วยดวงจิตแห่งพลังรักษาจงปลุกดวงจิตวิญญาณของเธอให้แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งปลายนิ้วชิ้วกดลงบนกลางหน้าผากนูนสวยพร้อมร่างสัญลักษณ์คดเคี้ยวไปมาจนเกิดออร่าสีทองสว่างวาบ ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นร้อนจะทาบทับลงเปิดกลีบปากอ่อนนุ่มถ่ายทอดพลังแห่งการรักษา เพื่อปกป้องชีวิต ของเธอเอาไว้ตามหน้าที่ของเขาที่ได้รับมอบหมายจากลิขิตสวรรค์

            ผู้พิทักษ์ซงยุนฮยอง

 

 



            {BE MINE}
         
ขอโทษ...บีมายด์...ฉันขอโทษ โสตประสาทการได้ยินที่กระทบกับคลื่นเสียงอบอุ่นทว่าแสนเจ็บปวดทำให้เปลือกตาที่หนักอึ้งของฉันค่อยๆเปิดขึ้นด้วยความอ่อนล้าและมึนงง กระพริบตาถี่ให้สอดรับกับแสงจ้าจากหลอดไฟสีส้มอ่อนพร้อมกรอกตามองรอบๆอย่างไม่คุ้นชิน หากทว่าสัมผัสที่กอบกุมอยู่บนมือที่อ่อนแรงของฉันกลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอุ่นหัวใจแปลกๆจนต้องเหลือบสายตาไปมองแล้วฉันก็เจอเขา คิม ฮันบิน เขานั่งอยู่ข้างๆฉัน

           
ฮันบิน...ฉันเรียกออกไปด้วยเสียงอ่อน ใบหน้าหล่อที่ก้มลงค่อยๆเงยขึ้นมาด้วยแววตาอ่อนล้า ทว่าแค่เพียงวินาทีเดียวที่ฉันได้สบตากลับเรียกความรู้สึกมากมายที่มันอัดอั้นอย่างบอกไม่ถูกให้มาจุกอยู่ที่อกจนต้องยกมือขยำมันไว้ฮันบินได้แต่มองฉันนิ่งด้วยสายตาร้าวรานจนสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดและใบหน้าที่ฉายออกมาถึงความรู้สึกผิด ทำไมเขาทำหน้าแบบนั้นล่ะ แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน...ยุนฮยองล่ะ...ฉันเห็นเขานะ

           
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ

            “ฉันทำเธอเจ็บ ฉันทำ...เดี๋ยวนะ เธอเห็นฉัน?”ฮันบินถามด้วยใบหน้าตกใจถึงขีดสุดพร้อมท่าทีอึ้งๆที่ทำให้ฉันต้องฉงนใจ มีอะไรน่าตกใจงั้นหรอ?

            ว่าแต่เขาไม่ได้ใส่ชุดเดียวกับเมื่อตอนกลางวันแหะกลับกลายเป็นเสื้อยืด ลายมิกกี้เมาส์ แถมผมหน้าม้ายังปรกใบหน้าโหดๆทำให้ดูอ่อนโยนลงอีกต่างหาก

            “ก็เห็นสิทำไมจะไม่เห็นแล้วนี่ฉันอยู่ที่ไหนฮันบิน ห้องใคร?”ฉันถามพลางสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อไล่ความมึนงงพร้อมกับยันกายให้ลุกขึ้นนั่งกลางเตียงใหญ่ ดีไซน์ห้องพักคล้ายๆกับห้องของฮันบินเลยทว่าข้าวของที่อยู่ในห้องกลับไม่ใช่นี่หน่า

            “เธอเห็นจริงๆหรอบีมายด์!”ฮันบินว่าเสียงดังขึ้นพลางมีท่าทีลนลานจนฉันสะดุ้งไปด้วยกับเสียงที่ดังลั่นออกของเขา

           
อะ...อื้อ ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นล่ะฉันมองฮันบินอย่างไม่เข้าใจเมื่อเขามีท่าทีสับสนหนัก เหมือนกับต้องการจะพูดอะไรออกมาทว่าเขากลับอึกอักลนลานไม่ต่างจากหนูติดจั่น เดินไปเดินมาทั่วห้องทึ้งหัวตัวเองราวกับคนสติแตกพลางมองฉันด้วยสีหน้าราวกับจะระเบิดน้ำตาออกมา แถมยังเอาแต่ร้องเรียกชื่อยุนฮยองซ้ำๆ

            หืม? ไปญาติดีกันตั้งแต่ตอนไหนน่ะ เมื่อกลางวันยังไปต่อยเขาอยู่เลย!

          Rrrrr!!!

         
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ในบทเพลงแสนเศร้าดังขึ้น ฉันเหลือบไปมองซ้ายทีขวาทีก็เจอกับกระเป๋าของตัวเองที่วางอยู่บนหัวเตียงค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบมันออกมากดรับสายอย่างเชื่องช้าเพราะยังคงรู้สึกเหนื่อยเพลียอ่อนแรงอย่างบอกไม่ถูกจนไม่ทันสังเกตชื่อที่โทรเข้ามาบนหน้าจอ

           
เธอหายไปไหนบีมายด์ ฉันเป็นห่วงแทบบ้ารู้มั้ย!”หากทว่าเมื่อเสียงปลายสายดังขึ้น ฉันก็ต้องชะงักค้างรีบกระชากโทรศัพท์ออกมาจากหูแล้วมองชื่อที่โทรเข้ามาด้วยความตกใจปนสับสนอึ้งทึ่งหนักอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง!

      
      My MickyBin

 
           ฉันมองไล่ตัวอักษรอ่านซ้ำไปซ้ำมาเพื่อต้องการย้ำว่าตัวเองไม่ได้มองผิดไป มือไม้เริ่มสั่นอยู่ไม่สุกจนปัดไปโดนสปีกเกอร์โฟน เมื่อเสียงจากปลายสายดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้ฉันต้องมองโทรศัพท์ในมือสลับกับร่างสูงของฮันบินที่ยังเดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง เขาหยุดชะงักพลางมองมาที่ฉันเมื่อได้ยินเสียงร้อนรนที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ ดวงตาดุมีน้ำตาคลอก่อนที่ทั้งร่างจะพุ่งเข้ามาหมายจะกอดรัดฉัน

           
โคตรดีใจเลยที่เธอเห็นฉันแล้ว ฮือ!” ร่างโปร่งของฮันบินพุ่งเข้ากอดที่เอวคอดใบหน้าซบลงบนหน้าขานุ่มนิ่มของฉัน  หากทว่าทุกสัดส่วนของเขากลับ ทะลุร่างฉันไป  ก่อนจะทิ้งตัวล้มนอนลงพลางเงยหน้ามามองฉันแล้วเบะปากร้องไห้ออกมาเงียบๆอย่างพยายามเก๊กหล่อแต่กลับไม่ต่างจากเด็กน้อยขี้แย

           
นะ...นี่มันอะไรกัน ทำไม...อาการติดอ่างเกิดขึ้นทันที ตอนนี้กลายเป็นฉันเองที่เริ่มลนลานทำอะไรไม่ถูกรู้แต่ว่าฉันรีบดีดเด้งตัวเองลุกออกจากเตียงทันทีด้วยความกลัว พลางผลักร่างเขาออกแต่กลับสัมผัสได้เพียงแค่อากาศธาตุแทน!

           
ฮันบินของบีมายด์ไง ฮันบินตัวจริง ไม่ใช่ไอ้เวรนั่น!” ฮันบินตรงหน้าฉันว่าขึ้นด้วยสีหน้าโกรธเคืองพลางชี้ไปทางโทรศัพท์ของฉันที่นอนแอ้งแม้งปรากฏชื่อ My Mickybin บนหน้าจอ        

            นะ...นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
!!!







 #แฟนผีไอค่อน

 TO BE CONTINUED

                                               
     
       { ช่วง...ศูนย์บรรเทาทุกข์บีมายด์ } 
       ตอนนี้อาจจะเขียนสำนวนได้ไม่ค่อยดี เข้าไม่ถึงอารมณ์นักเพราะสภาพไม่พร้อมมากแต่เจ้อยากมาเคลียร์ปมแรกให้จบ ยังไงก็สามารถติชมกันได้นะคะ 

       เคลียร์ปม

   
  1. *จุดพลุ* เฉลยปมแรกแล้วจ้า ฮันบินไม่เคยเปลี่ยนไปเว้นเสียแต่ว่านั่นไม่ใช่ฮันบิน
         แต่หากจะบอกว่าฮันบินเปลี่ยนจาก
คน กลายเป็น วิญญาณ ล่ะก็ใช่ อิอิ
        
    2.สำหรับคนที่สงสัยว่ายุนมีเซนส์อะไร ยุนทำได้หลายอย่างจ้ะ แต่ความสามารถแรกที่เปิดเผยในตอนนี้คือ
      พลังรักษาวิญญาณ รายละเอียดในการรักษาผีไข้ของพี่ยุนจะเปิดเผยเพิ่มเติมในเนื้อหาตอนถัดๆไปนะเคิ้บ

    3.อ้างอิงจากข้อมูลจริงเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ เพราะฮันบินตัวจริงกลายเป็นวิญญาณ ทำให้เกิดพลังงานที่จูนไม่เข้ากันกับร่างกายของมนุษย์ เมื่ออยู่ใกล้ตัวบีมายด์ทำให้ได้รับผลกระทบทางร่างกายไปด้วยอย่างเบสิกคือ ขนลุก อย่างโหดคือเมื่อฮันบินไม่สามารถควบคุมพลังที่มากมายเพราะแรงคิดถึงแรงห่วงไม่ได้ จึงกระทบให้บีมายด์เกิดอาการช็อก หัวใจเต้นเร็ว เหนื่อยไม่ทราบสาเหตุ อ่อนเพลีย หรือแม้แต่กระทั่งความรู้สึกต่างๆของฮันบินบีมายด์ก็รับรู้ได้ และแน่นอนว่าฮันบินก็รับรู้ความรู้สึกของบีมายด์ได้ เพราะก่อนที่วิญญาณจะหลุดออกจากร่าง สิ่งสุดท้ายคิดถึงสิ่งใด นั่นก็จะนำพาให้จิตของเขาไปสิงสู่อยู่ด้วย กรณีนี้ย้อนไปตอนอุบัติเหตุที่ใกล้สุสานฮันบินผูกจิตติดไว้กับบีมายด์ นั่นทำให้ฮันบินเลยคอยตามปกป้องดูแลบีมายด์ข้างกายมาตลอด และถือว่าจิตได้หลอมรวมกันส่วนหนึ่งแล้ว

      4.ฮันบินวิญญาณกับบีมายด์ ไม่สามารถสัมผัสกันผ่านกายเนื้อได้ หากแต่สามารถสัมผัสความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านได้ ตอนที่บีมายด์ตื่นมาแล้วรู้สึกว่าถูกกุมมือ จึงเป็นแค่ความรู้สึก ฮันบินไม่สามารถจับต้องร่างกายบีมายด์ได้จริงๆนะจ๊ะ *ตรงนี้ล่ะโคตรดราม่าในอนาคตT^T*

      5.แล้วสรุปฮันบินคนโหดที่อยู่มาด้วย 8-9 ตอนมันเป็นใคร? 
 ทำเพื่ออะไร? ต้องติดตามไปเรื่อยๆนะจ๊ะ เราจะเข้าสู่พอยท์หลักของเรื่องเเล้ว! พระเอกตัวจริงเขาจะได้ออกโรงเต็มๆสักที
       แต่ใบ้ให้ว่าฮันบินคนโหดนั้นคือ ชื่อของสมาชิกไอค่อนที่ยังไม่เคยกล่าวถึงในเรื่องนี้
       และเมื่อนั่นไม่ใช่ฮันบิน หลังจากนี้เจ้จะเรียกฮันบินคนดาร์กว่า 'คนที่คุณก็ไม่รู้ว่าใคร'
 
        

     หากใครสงสัยอะไรเพิ่มเติมสามารถถามในกลุ่มปิด + คอมเมนต์ เจ้จะมาตอบต่อใต้เมนต์ให้ หรือ แท็ค
 #แฟนผีไอค่อน เลยนะจ๊ะ สกรีมกันในเเท็คกันเยอะน๊าเจ้ชอบๆ  ส่วนตรงไหนเชื่อมโยงแล้วไม่แน่ใจว่าใช่มั้ยถามมาได้เลยนะ เพราะเจ้ก็ไม่รู้ว่าแต่ละคนสงสัยอะไรกันบ้าง แต่ถ้าอ่านไปเรื่อยๆจนจบเจ้จะค่อยๆอธิบายปมต่างๆให้เคลียร์ 100% แน่นอน อิอิ  ยังไงอ่านเเล้วก็สกรีมให้เจ้หน่อยน๊า ไม่มีเม้นเจ้ก็ไม่มีกำลังใจแต่ง สุขภาพก็แย่ งานก็เยอะเครียดเหลือเกิน แม่เจ้า T^T



B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1,061 ความคิดเห็น

  1. #919 Sweetcaramelly (@prawittra) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 08:55
    ได้เจอฮันบินตัวจริงสักที คิดถึงง
    เป็นจุนเฮวหรือพี่บ๊อบป้ะเนี่ย ทำไมต้องมาเข้าร่างฮันบินฮือติดตามนะคะ??
    #919
    0
  2. #899 bubbleeer (@bubbleeer) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 18:56
    ว่าแล้ว ว่าแล้ววว ฮืออออ เดาไว้แต่ไม่กล้าฟันธง พอเฉลยแล้ว อื้อออ คนที่สวนกันก่อนไปโรงยิมทำไมนี่คิดว่าเหว๋ แต่พอบอกต๋าตัวปลอมคือโหดๆ ก็ยังคิดว่าเป็นเหว๋...
    #899
    0
  3. #886 Gakky (@mind150540) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:18
    คนที่คุณไม่รู้ว่าใคร..ความรู้สึกเหมือนจะเป็นจุนฮเว เดาๆ 555555555
    #886
    0
  4. #877 Fangg_l (@Fangg_l) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 20:22
    นี่มีคนลวนลามเยอะไปหมดหมดอะ5555555555 แต่คิดถึงฮันบินคนนี้จริงๆ ในที่สึดปมก็คลายไป1 ฮืออออใจจะขาด
    #877
    0
  5. #723 DOUBLEI (@beminelove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 17:45
    คนที่มาห้ามบีมายด์ไม่ให้ไปโรงยิมเป็นเน่แน่เลยยย ว้ายๆๆตื่นเต้น ><
    #723
    0
  6. #688 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 20:37
    โอ๊ยไรท์คะ ตอนโมเม้นท์ฮันบินถามว่า เห็นฉันแล้วหรอ หัวใจเรานี่แทบกระเดนออกมาจากปากเลยค่ะ!!!!!!!! กระโดดโล้ดเต้นด้วยความดีใจ!!!! ในที่สุด!!!! ฉันบินคนมิ้งก็กลับมาแล้ว ฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหนรู้มั้ย T T

    นี่ก็เดาทางตัวละครต่อไป คือตอนนี้มันเหลือแค่จุนเน่ กับ บ๊อบ โหยเจ้เล่นโหดอะ ใครจะเป็นตัวร้ายเนี่ย เราทำใจเกลียดไม่ลงนะ 555555555555555 แต่แอบเดาว่าเป็นบ๊อบนะ เพราะเน่น่าจะเป็นคนที่สวนกับบีมายก่อนจจะไปช่วยฮันบิน

    คิดอีกอย่างนึงคือ คนที่คิดร้ายกับบีมายอะ ไม่ใช่ฮันบินดาร์กหรอก รายนั้นอะรักแหละ แต่แค่ผิดที่ผิดเวลาไรงี้ แต่มันต้องมีซัมวัน ที่คิดร้ายกับบีมาย (เดาจากตอนบีมายโดนเรียกให้ไปหลังยิม) #อินี่ก็เดาไปเรื่อย เดาเอาสนุกๆค่ะ 5555555555
    #688
    1
  7. #678 nwrguid1999 (@nwrguid1999) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 18:09
    *จำได้ว่า ตอนที่ยุนมาหาบีมายที่ยุกะชานนู ชานนูกะยุนมีมองเเรงใส่กันด้วยนี่ มั้ง5555
    #678
    0
  8. #677 nongnc (@norawee10) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 14:24
    ฮืออออออ รู้สึกฟินแทนฮันบินตัวจริงTT ในที่สุดไรท์ก็มาเฉลยยย เย้! นี่ทนงงข้ามปีเลย><
    #677
    0
  9. #674 omg_fong (@omg_fong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 21:45
    ไม่นึกว่าไรท์จะเขียนได้ซับซ้อนขนาดนี้ งงมาตั้งนาน55เขียนดีมากค่ะมโนได้ทุกภาพทุกเหตุการณ์ คิดถึงฮันบินคนเก่านะ
    #674
    0
  10. #673 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 21:18
    อ่าา สรุปฮันบินก็เป็นวิณญาณ แล้วใครในร่างฮันบินแต่ดีอย่างหนึ่งบีมายด์ก็รู้แล้วว่าฮันตัวจริงเป็นวิณญาณแต่ก็ไม่เข้าใจทำไมฮันบินถึงเป็นวิณญาณ ซับซ้อนดีจัง แล้ววิณญาณในร่างฮันบินต้องการอะไรร รีบมาคลายปมเร็วๆนะเจ้  รออ่านอย่างแรง
    #673
    1
    • #673-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      3 พฤษภาคม 2559 / 02:12
      ตอนหน้าพี่ยุนจะมาไขปัญหาให้นะคะว่าทำไมบินกลายเป็นวิญญาณ 555
      พี่ยุนผู้โลกรู้ 555
      #673-1
  11. #672 ใบทอง (@thidaratkikttt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 09:11
    เราร้องไห้ตามฮันบินเลยอะบีมายเห็นฮันบินแล้ว TT
    #672
    0
  12. #671 praewiz_ (@praewhwa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 21:49
    ชอบอ่า พล็อตสนุกดีจ้า
    #671
    0
  13. #670 Sai_34214 (@Sai_34214) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 18:43
    บินๆๆๆๆ. อ๊ากกกกกกก ไรท์จ้าาาามาต่อเร็วๆน้าาาา
    #670
    0
  14. #669 karennie (@karennielucy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 16:48
    ไรท์จ๋า รีบมาต่อเลยค้างมากๆๆๆๆๆๆ
    #669
    0
  15. #668 ☂ บีลินนี่。 (@bixbm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 15:31
    งือออ มีความซับซ้อนระดับพัน555555 เชียร์ต๋านะคะ ต๋าต้องกลับมาเป็นคนนะไรท์ tt
    #668
    1
    • #668-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:01
      ชีวิตต๋าขึ้นอยู่กับบีมายด์....อิอิ *ยิ้มเจ้าเล่ห์*
      #668-1
  16. #667 sontaew (@ntaewso) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 11:38
    ฮันบินคนโหดคือในไอค่อนที่ยังไม่ได้เอ่ย ดาร์กๆแบบนั้นก็ไม่จุนฮเวหรือบ๊อบบี้ปะเนี่ย

    โอ้ยย อยากรู้ แล้วฮันบินตัวจริงจะได้กลับร่างมั้ยย
    #667
    1
    • #667-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:01
      เฉลยแล้วอาจนึกไม่ถึง สปอยแค่นี้ละกัน ฮิ
      #667-1
  17. #666 earnhyuk_fran (@earnhyuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 09:38
    โฮ้กจุนเน่ อือหือ หลงมาตั้งนาน ฮันบินนนนนน
    #666
    0
  18. #665 Marrtywartt (@jeawmama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 08:01
    ลุ้นกับเนื้อหาเรื่องราวต่อไปมาก โอ้ยยย รอค่ะ
    #665
    0
  19. #664 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 07:41
    แล้วนางเป็นใครรร? เดายากเหลือเกินนน อ้ากกก! ต่ออีกนะเจ้ ลุ้นจนตัวแตกกกแล้ว~
    #664
    0
  20. #663 TooktaBF (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 01:49
    ได้ลุ้นเป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากอ่ะ ลุ้นว่าเมื่อไหร่จะอัพ อัพแล้วจะเป็นแบบไหน อ่านแล้วมีความสุขสุดๆอ่ะ รีบๆมาต่อไวๆนะคะรออยู่
    #663
    1
    • #663-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:02
      ดีใจที่รีดบอกว่ามีค.สุข ปกติได้ยินแต่ หนูร้องเลยฮืออ หนูหลอน กลัว ปวดหัว เครียดดด 555
      #663-1
  21. #662 hhyed (@ch_hyojin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 01:42
    โอยยยยยยยย....
    #662
    0
  22. #661 PodJung LookAt (@pj-12) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 01:08
    เจ้ มันพีคมาก พีคไปอีก เข็มขัดสั้นเลย(คาดไม่ถึง) แบบโอ้ยยยย อะไรจะลึกลับเบอร์นั่น ขุ่นซงเท่ห์มาก ใจสั่นเลย ฮันบินแบบโอ้ยยยย มุ้งมิ้งสุด ชอบบบบ ให้ฮันบินคนนี้เป็นพระเอกนะ ชายหนุ่มปริศนาคงเป็นเน่ใช่มั้ยยย คนในร่างนี่คือบาบิ(?)ใช่มั้ยยยย ตายละตายๆๆๆ มาต่อด่วนค่ะ!!!
    #661
    1
    • #661-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:03
      คุณมาถูกครึ่งทางแล้วค่ะ หึึหึๆ
      #661-1
  23. #660 บิงน้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:52
    อ่านไปใจเต้นไปโอ้ยยแค่คิดภาพตามยังเหนื่อยอ่ะเรื่องนี้มีอะไรให้ลุ้นเยอะดีจังชอบอ่ะต่อเนาะๆ
    #660
    1
    • #660-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:03
      ลุ้นจนวินาทีสุดท้ายแน่จ้ารับรอง 55
      #660-1
  24. #659 BABY'z M_DAE (@babydae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 23:29
    เจ๊~ อ๊ากกกกก ตื่นเต้นมาก ที่สนุกอยู่แล้วยิ่งสนุกไปใหญ่ โอ๊ยยยยย อยากรู้แล้วว่าคนนั้นคือใคร บ๊อบบี้? เน่? หรือพี่จิน แต่คงไม่ใช่พี่จินหรอกใช่ม่ะๆ ถ้าเป็นพี่จินจริงนี่คง?
    อ๊ากกกก เจ๊ต้องรีบบบบบต่อนะ
    #659
    1
    • #659-1 Klear☆Killer (@Jinhyoziin) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤษภาคม 2559 / 20:03
      เจ้ขี้ดริฟท์นะ...
      #659-1
  25. #658 climax (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 23:21
    ใครวะ คาแร็กเตอร์แกรุนแรงขนาดนั้นน่าตะเหมาะกับเน่นะแต่เน่นางก็โผล่มาช่วยแล้วหนิ สับสนค่ะเจ๊มาคลายเร็วๆน้า

    #658
    0