[iKON x YOU] 넌내꺼야 เธอเป็นของฉัน #แฟนผีไอค่อน

ตอนที่ 17 : 지부 14 ♤ B.I SIDE STORY ♤ NC(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 ต.ค. 59

 

 

 




 B.I  SIDE STORY

  คำเตือน :: (เนื้อหา)ยาว และ ร้อนแรง โหดดิบมาก555



       พลั่ก!

       โครม!

 

            รังสีอำมหิตแผ่ซ่านกัดกินทุกอณูขุมขน ร่างโปร่งของผมถลาอัดเข้ากับตู้หนังสือ แรงสั่นไหวสะเทือนวงกว้างกระชากแจกันดอกไม้ให้ล้มครืนพร้อมกรอบรูปพากันพัง พินาศเป็นทางยาว เงาสีดำเข้มสูงใหญ่ค่อยๆคลืบคลานปรากฏด้วยโทสะดุจเพลิงกัลป์ที่โหมลุก ฝ่ามือมันกำเข้าที่ลำคอขึ้นเส้นเลือดกระชากยกร่างผมสุดแรง

 

            ลองดี!

 

            อั่ก!

 

            อีกครั้งที่ถูกเหวี่ยงลากพื้นซัดเข้ากับเตียงแข็งกระแทกเนื้อ ฝ่ามือพยายามยันตัวเองลุกขึ้นตวัดสายตามองต้นเหตุความรุนแรงด้วยความกรุ่น โกรธที่ลุกโหมไม่แพ้กัน หากทว่าต้องจำยอมทางพละกำลังที่เหนือกว่าผิดมนุษย์มนานั่น

 

            ไอ้ยมทูตสกปรกเอ้ย...

 

            ผีห่าซาตานอะไรเข้าสิง!ผม ตวัดเสียงความด้วยความเดือดดาล ปาดหลังมือเช็ดคราบเลือดที่ไหลทะลักจากมุมปากและศีรษะ ลองถ้าผมซัดกลับได้บ้าง...คงไม่มีสภาพทุเรศแบบนี้หรอก!

 

            กลิ่นของเธอแปลกไป!เจ้า ของรังสีอำมหิตสืบเท้าเข้าใกล้ เนื้อตัวสั่นเทาจากความกรุ่นโกรธ ดวงตาวาวโรจน์จ้องมองราวกับต้องการจะฉีกเนื้อแล้วหักกระดูกผมให้เป็นชิ้นๆ

 

            พูดอะไรของนาย...แค่ก!ฝืนพูดอย่างยากลำบากเมื่อความคาวของโลหิตคลุ้งไปทั่วลำคอ

 

            บีมายด์! กลิ่นวิญญาณเธอแปลกไป นายทำ! บีไอ!!ข้อหาที่ถูกยัดเยียดทำให้ผมได้แต่ขมวดคิ้วเข้ม

 

            อยู่ๆก็ปรากฏตัวด้วยอารมณ์พสุธาแล้วซัดผมบรรดาลโทสะอย่างโคตรอัปยศ

            ไม่เคยเห็นบ๊อบบี้มันโกรธขนาดนี้ ทุกที...ก็เอาแต่ยิ้มกวนประสาทแม้ในใจจะสบถด่าบัดซบขนาดไหนก็ตาม

 

            ทำอะไร ไม่เข้าใจเว้ย!

 

            ต้องให้ฉันเตือนอีกกี่รอบถึงจะระลึกได้ว่านายไม่มีสิทธ์ทำลายความบริสุทธ์ของเธอ!!

 

            ทำลายอะไร ไม่ได้ทำ!ผม ตวาดเสียงขึงขังเคร่งเครียดตอบอย่างเดือดดาล ระบบสมองประมวลผลได้กระจ่างแจ้งทันทีถึงสาเหตุที่ยมทูตกวนประสาทได้แปร เปลี่ยนเป็นความบ้าคลั่งด้วยพิษของโทสะ

 

            กลิ่นวิญญาณบริสุทธ์ของบีมายด์เปลี่ยนไป มันก็มีความหมายอยู่เพียงข้อเดียว

            แต่ผมไม่เคยล่วงเกินเธอสำเร็จสักครั้งเสียด้วยซ้ำ แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไร!

 

            เกิดอะไรขึ้น...บีมายด์!!!

 

            จอมโกหกปลิ้นปล้อน หลอกลวง!

 

            นายนั่นแหละบ๊อบบี้คิม!ผมตอกกลับอย่างเดือดดาล

 

            มันจะเป็นไปได้ยังไง...ผมพึ่งไปส่งเธอกลับหอพักเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

            มันกำลังใส่ร้ายทั้งผมและบีมายด์ ไอ้ยมทูตสกปรก!

 

            สงสัยฉันจะใจดีเกินไปสินะนายถึงไม่เข็ดหลาบสักทีบีไอ!

 

            กู ไม่ ได้ ทำ!

 

           เพราะ ความหงุดหงิดขั้นสุดทำให้ไม่มีเหตุผลที่จะต้องสุภาพกับมันอีกต่อไป สมองผมกำลังวิเคราะห์อย่างหนักพยายามปะติดปะต่อลำดับเหตุการณ์เวลาต่างๆจน แทบประสาทกิน

 

            ถ้าไม่ใช่นาย จะเป็นไอ้เลวตัวไหนอีกที่กล้าทำ!

 

          ตึง!

 

          เสียง โต๊ะไม้อัดแสั่นไหวด้วยแรงทุบจากโทสะของมันจนยุบหวบลงไป ผมจ้องมองความเสียสติของมันอย่างจับสังเกต บ๊อบบี้ไม่ได้โกหก ไม่ได้สร้างเรื่อง หมอนี่กำลังคลั่งจริงๆ

 

            กลิ่นวิญญาณเธอเปลี่ยนไปยังไง...เมื่อไหร่มากกว่าจะตอบ ผมควรจะเป็นฝ่ายถามกลับแทนเสียมากกว่า มันเกิดอะไรขึ้น ความกระวนกระวายใจถึงคนรักของผมถูกสั่นคลอนจนหวาดเสียวหัวใจ

 

            บีมายด์ไม่ใช่คนหลายใจ...ผมรู้ดี

            แต่นี่มันคืออะไร เธอนอกใจผมงั้นหรอ?         

 

            ความ ขาวสะอาดที่ถูกย้อมเป็นสีเทา ดอกไม้หอมบริสุทธ์ที่เปื้อนกลิ่นตัณหาราคะ ความหอมหวานของเธอยังไม่เหือดหายไปทั้งหมด หากทว่ามันถูกกัดกินไปจนเกือบหมดสิ้น นายคิดว่าควรให้คำตอบฉันยังไงบีไอ เธอเสร็จนายล่ะสิ!

 

            ฉันจะทำอย่างนั้นให้นายฆ่าเธอทำไมวะบ๊อบบี้! เหี้* เอ้ย!ผมสบถอย่างไม่สามารถยั้งเอาไว้ได้ มันรุ่มร้อนไปทั้งอกเมื่อรู้อยู่แก่ใจดีว่ามันไม่ใช่ฝีมือผม

 

            แต่การที่กลิ่นวิญญาณบริสุทธ์เธอเปลี่ยนไปแบบนั้นมันจะหมายความว่าอะไรอีกละ หากไม่ได้มอบความบริสุทธ์ให้ใครอื่น

 

            สรุปไม่ใช่ฝีมือนายงั้นรึ?”บ๊อบบี้เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจหนัก ก่อนจะขบคิดด้วยใบหน้าเคร่งเครียดพยายามระงับแรงอารมณ์ของตัวเอง

 

            ถึงฉันจะสันดานทรามแค่ไหนแต่การโกหกไม่ใช่วิสัยของฉัน บ๊อบบี้คิม

 

            “....”

 

            มันเปลี่ยนไปจริงๆหรอวะผมถามย้ำด้วยหัวใจวูบโหวง มือสั่นเทาจนแทบจะไร้เรี่ยวแรงเพียงแค่คิดว่ากำลังถูกนอกใจจากคนที่ผมรักมากที่สุด

 

            เปลี่ยนไปตั้งแต่หัวค่ำ จนเที่ยงคืนและเปลี่ยนอย่างสมบูรณ์แบบเมื่อไม่กี่นาทีบ๊อบบี้ว่าเสียงทุ้มพลางถอนหายใจหนัก ผมกระวนกระวายใจจนลืมความเจ็บปวดไปทั้งร่าง ฝืนลุกลากสังขารตัวเองคว้าสมาร์ทโฟนมาต่อสายทันที หมายความว่าตอนนี้เธอกำลัง...

 

            ตู๊ด...ตู๊ด...

 

            เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ไม่มีท่าทีว่าจะปลายสายจะกดรับ ผมกระหน่ำโทรซ้ำๆจนเครื่องร้อนแทบไหม้

 

            เหี้*เอ้ย!!!

 

            ปั่ก!

 

            เขวี้ยงไอ้เครื่องเส็งเคร็งให้แหกพื้นด้วยความเดือดดาล ชิ้นส่วนมันแตกกระจายย่อยยับ ฝ่ามือทึ้งกลุ่มผมที่ถูกเซ็ทมาอย่างดีให้ยุ่งเหยิง ก่อนจะทิ้งตัวพิงกับขอบเตียงอย่างหมดสภาพ

 

            กับใคร? ที่ไหน? เพราะมันเป็นหอพักเธอไม่ได้แน่ๆ!

            ไม่น่าละ...ถึงรีบอ้อนให้ผมมาส่งเพื่อที่จะได้หลบหนีน่ะสิ

            เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ไงวะบีมายด์...ทำได้ยังไง!

 

 

 

            เมียมีชู้?”

 

 

            ซุ่มเสียงกวนประสาทแทนที่ความกรุ่นโกรธ ผมคว้ากรอบรูปเขวี้ยงอัดใส่ร่างโปรงแสงจนมันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

 

            หุบปากเน่าๆซะ!ผมเหลือบมองเศษซากกระจกที่แตกเป็นเสี่ยงๆบนรูปของผมกับเธอ เป็นรูปที่พึ่งถ่ายด้วยกันไม่นาน

 

            รูปที่เธอกอดผมจากด้านหลังพร้อมประทับริมฝีปากบางบนแก้มสากด้วยใบหน้าสดใสหยอกล้อ

 

             ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยสินะ หึ

 

            เสียงเย้ยหยันยังคงดังขึ้นกวนโทสะผมให้ลุกโชน

 

            ฆ่าฉันเลยเหอะ ฆ่าฉัน!ผมตวาดลั่นด้วยความเจ็บปวดที่ทุบลงมาดังค้อนปอนใหญ่

 

            นายไม่ได้ผิดสัญญา ไม่จำเป็นต้องฆ่า...มันพูดด้วยเสียงเรียบนิ่งหากทว่าสัมผัสได้ถึงความสมน้ำหน้า

 

            อีกอย่าง...แบบนี้ก็ทรมานดีว่ามั้ยบีไอ?”

 

            “…”ผม แทบจะไม่ได้ยินว่ามันพล่ามอะไรออกมาอีก สมองผมมันเคว้งคว้างไปหมด ของเหลวเกือบถูกผลักออกมาจากดวงตาหากทว่ายังสกัดกลั้นมันเอาไว้ได้ ทว่าสิ่งที่ทะลักออกมากลับเป็นเลือดสีข้นบนโหนกแก้ม

 

            คงเป็นเศษกระจกบาดจากกรอบรูปที่เขวี้ยงทิ้ง

 

            โอ้ว...ระวังผิวขาวๆนั่นจะเป็นแผลเป็นละบีไอ ช่วยดูร่างของฮันบินดีๆ ---

 

           เผาทิ้งแม่ง...ไอ้ร่างเส็งเคร็ง

 

            ไม่ว่าเปล่า ฝ่ามือผมคว้าไฟแช็คจากกระเป๋าเสื้อจุดไฟขึ้นแล้วจ้องมองเปลวเพลิงของมันด้วยความคับแค้นใจ

 

            มันไม่ควรได้โอกาสกลับมาหาบีมายด์ในร่างกายนี้

 

            ควรทำลาย...เผาทุกชิ้นเนื้อให้สิ้นซาก

 

            ช่างโง่เขลาหูเบายิ่งนัก ไม่คิดจะถามความจริงจากเธอก่อนงั้นรึ?”เปลวเพลิงดับลง ผมตวัดสายตาดุดันไปมองเจ้าของเสียงกึ่งเยาะเย้ยนั่น

 

            ฉันสัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาด มันต้องมีอะไรผิดพลาด เราอาจกำลังถูกปั่นหัวการแสยะยิ้มร้ายกึ่งเยาะเย้ยตัวเองของบ๊อบบี้มันทำให้ผมต้องชะงักคิด

 

            กลิ่นบริสุทธ์ของเธอยังไม่หายไปทั้งหมด ยังน่าจะนุ่มลิ้นอยู่ถึงจะอร่อยน้อยไปมากโขก็ตาม

 

            มันเกิดอะไรขึ้น...ผมได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆอย่างไม่สามารถคาดเดาได้ ไม่กล้าแม้แต่จะคิดต่อไปอีกให้ปวดหัวใจซ้ำซาก

 

            นายควรถามจากเธอ พิสูจน์สิ

 

            ผมเหลือบสายตามองแววตาเรียบนิ่งของบ๊อบบี้ที่แฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้

            หน้าแม่งโคตรชั่ว...ยั่วยุ

 

            ทำได้?”ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่ามันจะไม่ทำลายพันธะสัญญาที่เราเคยทำกันไว้ เพราะหากจะพิสูจน์ความจริงก็มีอยู่สองทาง

 

            หนึ่งคือ การซักถาม

            ส่วนสอง คือ การลงมือ        

 

            ให้โอกาสแค่ครั้งเดียว...

 

            ผมได้แต่แค่นยิ้มด้วยความเวทนาชะตาชีวิตตัวเอง น่าขันยิ่งนักเมื่อต้องรอคำอนุญาตจากยมทูตร้ายกาจตนนี้ แต่อดจะซึ้งในน้ำใจเล็กๆไม่ได้ที่ยอมเปลี่ยนเงื่อนไขของพันธะสัญญา ซึ้งใจ...จนอยากตอบแทนให้สาสม เหอะ!

 

           แบบนี้ก็ได้?”

 

            ยมทูตคือผู้นำพาดวงวิญญาณไปสู่โลกหลังความตาย คือผู้คุ้มครองชะตาชีวิตที่สามารถให้โอกาสพลิกชะตาแก่ดวงวิญญาณที่ถึงแก่ความตายได้

 

            ด้วยข้อแลกเปลี่ยน...ผมถึงได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

            ถึงจะในร่างของคนที่แสนเกลียดชังก็ตาม

            แต่มันก็ง่ายต่อการได้เข้าถึงเธอ...ผู้หญิงที่ผมรักมาตลอด

            ตั้งแต่ ตอนนั้น จนถึง ตอนนี้

 

            ใจดีก็เป็น
           
ผมค่อนขอดอย่างสบประมาทมากกว่าจะเป็นการชื่นชมจากใจจริง

 

            ฉันไม่สามารถพิสูจน์เองได้หนิ ร่างกายนี้มันเป็นของนายเท่านั้น...บีไอ

 

            ยมทูตมีความสามารถในการช่วยพลิกชะตาชีวิตคนอื่น หากทว่าไม่สามารถพลิกชะตาชีวิตตนเองได้ตามใจอยาก  นั่นคือสิ่งที่ผมเรียนรู้จากบ๊อบบี้คิม ยอมแก้ไขพันธะสัญญา แต่ก็ไม่ต่างจากจงใจหลอกใช้ผม

 

            สัญญา ระหว่างเรา คือการที่บ๊อบบี้คิมซึ่งเป็นยมทูตประจำตัวให้โอกาสสุดท้ายแก่ผมกลับมามีชิวิ ตเคียงข้างเธออีกครั้งภายในระยะเวลาที่กำหนด โดยมีข้อแม้ว่าห้ามทำลายความบริสุทธ์ของเธอเพื่อสังเวยเป็นอาหารรสนุ่มลิ้น ของมัน ตราบใดที่ผมไม่ได้ทำผิดข้อสัญญา บ๊อบบี้คิมก็ให้สัจจะว่าจะไม่ดูดพลังวิญญาณเธอจนตาย หรือหากเธอตายเพราะฝีมือมัน

 

            ผมจะสามารถยืดอายุไขชีวิตออกไปในร่างนี้

            แต่มันจะมีประโยชน์อะไร หากไม่มีเธออยู่เคียงข้างผม

 

            อันที่จริงจากนิสัยเจ้าเล่ห์กวนประสาทแต่หน้ายิ้มนั่นไม่ควรไว้ใจเท่าไหร่นัก แต่เท่าที่ผมรู้จักมันมาก็ไม่ใช่พวกกลับกลอก เพราะสัจจะของยมทูตจะไม่คืนคำ มันเป็นกฏ

 

            หากฉันเป็นนายจะตักตวงโอกาสนี้ให้คุ้มค่าที่สุดเลยล่ะบีไอ...

 

            WIN WIN ทั้งคู่ ก็แค่นั้น...

 

            เพราะมันจะไม่มีโอกาสครั้งที่สอง แต่ถ้านายยังไม่รู้จักพอ...ฉันจะฆ่าเธอซะ

 

            ผมได้แค่กัดฟันแน่นด้วยความกรุ่นโกรธในอกให้กับชะตากรรมที่แสนอัปยศนี่

            แต่ถ้าหากจะหาคนผิด มันก็เขวี้ยงงูไม่พ้นคอหรอก

            เพราะความเลวร้ายของผมในอดีตที่เป็นเหมือนดั่งคำสาปตามติดมาจนทุกวันนี้

            และเพราะมัน คิมฮันบิน

            ไอ้เด็กเมื่อวานซืน...ที่แย่งทุกสิ่งอย่างไปจากผม!

            ทั้งคนรัก...และชีวิต

          

            สองเท้าพยุงตัวขึ้น ลดนั่งลงอีกครั้งตรงหน้าเศษซากของกรอบรูปที่แตกเป็นเสี่ยง ผมปัดเศษซากมันออกไป ปลายนิ้วลูบไล้บนใบหน้าสดใส ก่อนที่หยดเลือดจากปลายนิ้วสั่นเทาจะเปื้อนบนรูปใบหน้าของผม

 

            หนึ่งหยด...สองหยด

            ไหลแดงฉานเป็นทางยาว

 

            เธอเป็นของฉัน...ผมได้แต่เหม่อมองความสวยงามของเธอ

            รอยยิ้มของเธอ...ที่เป็นเหมือนรอยยิ้มของผม

            เหตุผลของการมีชีวิตอยู่ต่อไป

 

            หนึ่งหยด...สองหยด

            ไม่ใช่เลือด...หากทว่าเป็นหยาดน้ำตาของลูกผู้ชายที่เคยแข็งแกร่ง

 

          “...ของฉัน ตลอดมา และ ตลอดไป

 

            แม้กระทั่งความตายก็มิอาจพรากเราจากกันได้

            และฉันจะชดใช้ทุกสิ่งอย่าง แก้ไขความผิดพลาดในอดีต

            เพราะฉันแค่กลับมาทำตามสัญญา

 

            สัญญาระหว่างเรา

            บีไอ และ เพียงคุณ

 

 

 

 

 

 

 

 

           ขอโทษค่ะไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้

            Sorry,the number you called is can't be connect

 

             กึก!

 

          แก้วไวน์ถูกกระแทกลงบนเคาน์เตอร์บาร์จนน้ำสีอำพันหกเลอะเทอะเหนอะหนะ แต่มันก็ไม่ได้เรียกความสนใจผมได้เท่ากับเสียงตอบรับอัตโนมัตจากไอ้เครื่อง สี่เหลี่ยมเฮงซวย

 

            ผมกดโทรซ้ำๆอย่างคนไร้สติ คาดหวังลมๆแล้งๆว่าจะสามารถติดต่อเธอได้

            พยายามมาทั้งวัน แต่ก็ไร้การตอบกลับ...

            ผมติดต่อบีมายด์ไม่ได้ตั้งแต่คืนนั้น ที่สำคัญวันนี้เธอไม่มาเรียนตามตาราง

 

            โคตรหงุดหงิด

 

            อันความรักนั้นมักทำให้คนตาบอด...เสียง คุ้นเคยกวนประสาทดังข้างใบหู สะท้อนเข้ามาในโสตประสาทจนต้องข่มอารมณ์พสุธาที่พร้อมเดือดดาลในท่วงที ผมต้องใช้ความพยายามระงับอารมณ์โทสะของตัวเองไม่ให้บ้าคลั่งไปมากกว่านี้แต่ มันกลับเป็นตัวมารระดับพระกาฬ

 

            โง่งมอะไรขนาดนี้...บีไอ

 

        เสือก...
            ผมสบถรอดไรฟันในความดังที่เหมือนพูดคุยกับตัวเอง แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นบ๊อบบี้ต่างหาก ไอ้ยมทูตสกปรกจอมกวนประสาท เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังขึ้น ร่างในชุดสีดำสนิทนั่งยองๆบนเคาน์เตอร์บาร์โดยที่สายตาคู่อื่นไม่สามารถเห็น ได้ บ๊อบบี้สอดส่องอย่างไปยังสาวๆทั่วทั้งผับแล้วก็ได้แค่เบะปาก ปัดมือพลางส่ายหน้าไปมาสีหน้าคล้ายจะสำรอกเต็มทน

 

            ดุจกลิ่นของเน่าตายซาก เหอะเชื่อ ได้เลยว่าถ้าสาวๆพวกนั้นมาได้ยินเข้า คงเสียเซลฟ์ไปไม่น้อยที่ประโคมกลิ่นน้ำหอมสุดเย้ายวนนานาชนิดมาเพิ่มเสน่ห์ ให้ตัวเอง มันไม่ได้ส่งกลิ่นเลวร้ายบัดซบขนาดนั้น แต่เป็นเพราะจมูกของบ๊อบบี้ที่สรรหาแต่กลิ่นวิญญาณบริสุทธ์เสียมากกว่า

 

            ฉันคงต้องกลั้นหายใจหนักๆแล้วเลือกเหยื่อมาแก้ขัดสักคน นายว่าคนไหนดี หืม?”ผม หายใจเข้าลึกๆเต็มปอด ก่อนจะถอนหายใจออกมาหนักๆ คว้าแก้วไวน์กระแทกเข้าปากสาดน้ำเมานั่นรวดเดียวจนหมดแก้ว ตวัดสายตาแดงก่ำไปยังคู่หูคู่แค้น

 

            ไสหัวไป! ที่นี่ไม่มีอย่างที่นายอยากได้สาบาน ได้เลย ว่านี่เป็นการไล่ที่สุภาพที่สุดของผมแล้ว ดวงตาผมเริ่มอ่อนล้าจากสภาพจิตใจที่ย่ำแยอึดอัดผสานกับฤทธิ์ของน้ำเมา ใบหน้าคล้ายคนไม่ได้นอนมาสักสามชาติเศษ ผมเผ้าไม่ได้เซ็ทตามวิสัย ปล่อยให้ปลายผมปรกระดับสายตายุ่งเหยิง

             สภาพคล้ายคนอกหักรักคุดเต็มที่

 

            มาคนเดียวหรอคะ?”

             พวกผู้หญิงพวกนี้ถึงวิ่งแจ้นเข้าหาไม่ขาดสาย...

 

            ผมเหลือบสายตาไม่เป็นมิตรมองเธอเล็กน้อย กระตุกยิ้มสไตล์ตัวเองทว่ากลับเรียกเสียงกรี๊ดจากเธอเบาๆ ก่อนจะนั่งเท้าคางฉีกยิ้มจ้องมองผมอย่างไม่ปิดบัง

             โอเค...ไม่ปฏิเสธว่าสวย หุ่นดีผอมบางอย่างกับนางแบบ ดูช่างออดอ้อนเก่งจนน่าใจสั่น

             รวมๆแล้วเธอมีเสน่ห์ตรึงสายตาทีเดียวล่ะ

             แต่แล้วไงวะ?

             BAD BOY บีไอ มันตายไปนานแล้วว่ะ

 

             มีแฟนแล้วครับ
            
ผมตอบนิ่งๆแล้วจงใจเมินเธออย่างชัดเจน เรียกพนักงานมาสั่งเมนูของเมาแก้วใหม่ ก่อนที่ปลายนิ้วจะกดหมายเลข 1 ต่อสายหาบีมายด์ด้วยใจที่ห่อเหี่ยว ผมหมุนเก้าอี้หันหลังให้เธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ต้องการปฏิสัมพันธ์อะไร ด้วยทั้งนั้น

 

            ไหนแฟนคะ ไม่เห็นเลย?”ทว่า เธอกลับอ้อมมานั่งเก้าอี้ตัวใหม่ตรงหน้าผมแทน ยกเรียวขายาวๆขึ้นสูงไขว่ห้างอย่างน่าหวาดเสียว ไม่ปฏิเสธว่าสายตาผมมันมองไปตามสัญชาตญาณผู้ชาย ยิ่งยามความร้อนระอุในร่างกายจากแอลกอฮอล์เหล่านั้นมันทำพิษแทบมอดไหม้สติ

 

            ผมสะบัดหน้ารัวมาเพื่อเรียกสติ ความมึนเริ่มเกาะกินโสตประสาท เลื่อนสายตานิ่งๆขึ้นมองเจ้าของเพรียวที่ยังคงส่งยิ้มเชิญชวนอย่างนึกสนุก

 

            ขอตัว --- อื้ม...ให้ผมเลี้ยงสักแก้วได้มั้ยครับ?“

             ยัง ไม่ทันที่จะปฏิเสธอย่างเฉียบขาดดี เสียงบางอย่างในโสตประสาทก็เล่นเอาผมต้องเบนเข็ม ดวงตาเหนื่อยโลกแปรเปลี่ยนเป็นความแพรวพราวพร้อมรอยยิ้มร้ายๆแสนเจ้าชู้ที่ ผมไม่ได้ใช้มันมานาน

 

            แค่แก้วเดียวเองหรอคะ?”เสียง หวานอ้อล้อแฝงความออดอ้อนพลางเขยิบร่างกายเข้าประชิดอย่างรวดเร็ว ผมได้แต่แค่นยิ้มในใจ ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มก่อนจะไล้เลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ดวงตาเริ่มซุกซนสำรวจไปทั่วผิวแทนสุดฮอตนั่น

 

            แขนนุ่มนิ่มสอดเข้ากับท่อนแขนแกร่งภายใต้เชิ้ตสีดำของผม ก่อนจะส่งสายตาน่าสงสารเหมือนแมวที่ถูกทิ้งมาให้อย่างรุกเร้า สื่อความหมายรุนแรงจนนึกขัน

 

            อะไรจะขนาดนั้น...แม่คุณ

            ผมว่าสภาพผมวันนี้มันก็ไม่ได้ฮอตขนาดนั้นมั้ยวะ?

 

            ชื่ออะไรครับคนสวย?”เสียงแหบพร่าของผมถามกลับ ปลายนิ้วเลื่อนไปสัมผัสม้วนเส้นผมนุ่มลื่นกึ่งหยอกเย้า

 

            ลิเซียค่ะ

             พนันได้เลย ว่านั่นไม่ใช่ชื่อจริง เหอะ...

 

            บีไอครับผมว่าด้วยเสียงทุ้ม หันตัวมานั่งประจันหน้าจ้องมองเธอตรงๆจาบจ้วงจนเธอต้องหลบสายตาที่โหมประกายความร้อนแรง

 

            คืนนี้พอมีเวลามั้ยครับ?”

           ชัดเจนมาซะขนาดนั้น ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมหรอกมั้ง เสียเวลา เหงาๆอยู่พอดี

 

            เธอ มีแววตาตื่นตกใจเล็กน้อยกับการรุกกระทันหันของไอ้ซังกะตายที่แปลงร่างเป็น หนุ่มฮอตภายในเสี้ยววิ ก่อนจะหัวเราะออกมาพลางยกมือทัดเส้นผมหลังใบหูที่แดงระเรื่อ พยักหน้าเพียงเล็กน้อยอย่างไว้เชิงแต่ดวงตาวาววับยั่วยวน

 

            รอยยิ้มฉบับพวกเพลย์บอยของผมถูกขับออกมาอีกครั้ง ก่อนจะเรียกพนักงานมาเช็กบิลแล้วช่วยประคองเอวคอดบางให้ลุกมาจากเก้าอี้ทรงสูง

 

            ขอบคุณ อ๊ะ ---ไม่ ทันที่เธอจะได้พูดจบและสอดแขนผอมๆนั่นเข้ากอดเอวสอบกลับ ผมก็ผละสัมผัสออกรวดเร็วพลางเดินแหวกผู้คนออกไป โดยไม่ลืมจะหันมาเชิญชวนเธอผ่านทางสายตาดุจนายพรานที่กำลังล่อเหยื่อ เจ้าของหุ่นนางแบบรีบกึ่งวิ่งตามมาอย่างรนราน หากทว่าผมกลับไม่ได้ลดความเร็วของฝีเท้าเลยซักนิด ลัดเลาะออกมาจากผู้คน ก่อนจะเปิดประตูออกไปโดยไม่หันกลับมามองให้เสียเวลา

             ยังไงเธอก็ต้องตามมา...ม่รอดหรอก

 

            รอด้วยสิคะ บีไอ เอ๊ะ!คลาดกันเพียงแค่เสี้ยวมุมตึกหลังออกมาจากร้าน เธอก็ต้องฉงนใจเมื่อพึ่งจะรู้ตัวว่าถูกพามาที่ใด บรรยากาศหลังร้านที่เป็นตรอกอับชื้นมืดๆ สายฝนตกลงมาปรอยๆ แถมยังรายล้อมไปด้วยกองขยะและขวดเหล้าที่ระเนระนาดทำให้เธอต้องหยุดชะงัก หากทว่าเมื่อดวงตากลมเปรยมองขึ้นมาตามเงาที่สะท้อนบนพื้นดินก็ต้องยิ้มร่า อีกครั้ง

 

            ผมยืนพิงกำแพงสีเข้ม หนึ่งมือล้วงกระเป๋า อีกข้างคาบบุหรี่ราคาแพง กลิ่นนิโคตินพร้อมริม ฝีปากพรูควันสีขาวกระจายตัวลอยฟุ้ง ดวงตานิ่งเรียบเหลือบขึ้นมองเธอ แสยะยิ้มร้ายอย่างไม่ปิดบัง เส้นผมดำขลับที่ปรกเหนือดวงตาทำให้ผมคงดูลึกลับราวกับตัวเอกในการ์ตูน หนังสือแห่งความตายสักเรื่อง

 

            เอ่อ...จอดรถไว้หลังร้านหรอคะ?”เสียงหวานถามด้วยท่าทีร่าเริง หากทว่าติดประหม่าอยู่ในทีเมื่อบรรยากาศวังเวงเริ่มบาดเข้ามาเสียดผิว

 

            เปล่า...ผมตอบอย่างติดจะกวนประสาท จนเธอต้องนิ่วหน้า

 

            แล้วทำไม....

 

            สนุกมันตรงนี้ เร้าใจดี...

 

            ผมว่าด้วยรอยยิ้มดุจปีศาจจากขุมนรก ปลายนิ้วกระดิกเชื้อเชิญถี่ยิบอย่างเร่งเร้าให้ลูกกวางตัวน้อยวิ่งโร่เข้าใส่ อยากจะพูดว่า มาหาป๋ามาก็ดูจะโรคจิตเกินอายุไปสักน่อย

 

            เร็วสิครับ...เขา ใจร้อนน่ะ

 

            ร่างบางรุดก้าวเข้ามารวดเร็ว เสียงปลายส้นสูงกระทบกับพื้นแข็งเป็นจังหวะ สะโพกที่โยกย้ายเข้ามาพร้อมกับเนื้อตัวที่เปียกปอนเล็กน้อยจากฝนพรำทำให้เธอ ดูเซ็กซี่ขึ้นอีกเท่าตัว

             หุ่นดี ผอมเพรียวอย่างกับนางแบบ แต่ไร้ความสะโอดสะองอรชร

             ไม่ใช่สเป็กว่ะ

             สู้บีมายด์ของบีไอไม่ได้สักนิด

 

            หยุด...ผมว่าเสียงเข้มดังสนั่นเฉียบขาด เมื่อเธอก้าวเข้ามาเกือบประชิดตัวผมได้

 

            ค....คะ?”

             สงสัย...แต่ทว่าก็ยอมทำตามอย่างง่ายดาย อะไรจะเชื่องขนาดนี้?

 

            ตรงนี้...ผมว่าสั้นๆก่อนจะยกนิโคตินอัดเข้าปอดเต็มอก

 

            อ๊ะ! แค่ก

             พ่นควันสีขาวอัดใส่ใบหน้าสวย จนเธอต้องสำลัก

             ก่อนที่มันจะกลายเป็นกลุ่มควันสีดำที่ค่อยๆโอบล้อมกลืนกินตัวเธอ

 

            พรึบ!

             ร่างเพรียวทรุดฮวบลงบนพื้นต่อหน้าต่อตา ท่าทางเหมือนคนกำลังจะตายต้องการไขว่คว้าอากาศไม่ได้ทำให้ผมอยากจะยื่นมือเข้าไปช่วย

 

            ก็เป็น BAD BOY อยู่ไง...หึ

            ไอสีเทาเข้มจัดค่อยๆแผ่ซ่านออกมา พร้อมกับความเย็นของอากาศที่ถูกลดลงหนาวเหน็บจนน่าใจหาย

            ราวกับแช่แข็ง...หรือ แช่ศพ?

 

            ฟึบ!

             อย่าเอาถึงตาย บ๊อบบี้

             ผมได้แต่ยืนมองกลุ่มควันสีดำที่ค่อยๆแปรสภาพเป็นเงาตะคุ่ม แปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างชัดเจนในที่สุด ร่างสูงกำยำคร่อมกักขังร่างผอมเพรียวที่หายใจติดขัด กระตุกคล้ายคนจะขาดใจตายเป็นระยะๆอย่างน่าสงสารจับจิต

 

            ไอวิญญาณถูกดูดดึงอย่างตะกละตะกลาม คล้ายสัตว์กระหายอย่างน่าเวทนา ผมเดินถอยห่างออกมาเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงบนกองลังไม้ รอเจ้าคู่หูคู่แค้นสวาปามอาหารมื้อดึกให้อิ่มท้อง

 

            อ๊า อั่ก!!!เสียงกรีดร้องหวีดสูง ก่อนทั้งร่างจะกระตุกเฮือกใหญ่แน่นิ่ง ดวงตาที่เคยยั่วเย้ากลับแข็งขึงเบิกโพลง ริมฝีปากเผยอออกกว้าง ไอสีเทาเข้มค่อยๆเหือดหายไป ฝ่ามือเล็กคล้ายจะยกขึ้นเพื่อขอความช่วยเหลือจากผมที่ได้แต่นั่งมองห่างๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ

 

            รอดไปอีกมื้อ หึ!

 

            เธอไม่ตาย ก็ทำให้ลืมด้วยล่ะ

 

            ฉันไม่ทำนายซวยหรอกน่าบีไอ หึหึ
            ผมปาบุหรี่ทิ้งลงบนพื้นก่อนจะขยี้ให้มอดด้วยเท้าอย่างเบื่อหน่ายปนหงุดหงิดซ้ำ ซาก ผู้หญิงคนนั้นสลบเหมือนไปแล้ว หากทว่าหน้าอกที่ขยับขึ้นลงนั่นยังทำให้เห็นว่าเธอยังมีลมหายใจอยู่...ถึงจะ อ่อนมากก็ตาม

 

            บอกมาสักที บีมายด์อยู่ไหน

 

            ผมถามกลับอย่างรุ่มร้อนใจ บ๊อบบี้ค่อยๆยันร่างตัวเองขึ้นจากเหยื่อที่พึ่งถูกเลือกในค่ำคืนนี้ หมุนตัวกลับมามองผมด้วยสายตาวาบวับ ปลายลิ้นไล้เลียริมฝีปากสีเข้มก่อนจะสูดไอสีเทาที่ยังติดปลายลิ้นเข้าไป พึ่งรู้ว่าหิวโซแล้วจะเหมือนสัตว์กระหายเลือดขนาดนี้

             ไอ้ยมทูตสกปรกเอ้ย

 

            หอพักไง หึหึ

 

            “F*CK!!!”
            ไม่ว่าเปล่า นิ้วกลางก็ถูกยื่นให้ไอ้จอมกวนประสาท ผมแทบจะเข้าไปกระชากเด็ดหัวมันทิ้งซะ

 

            เหมือนถูกหลอกใช้...โคตรโง่ไอ้บีไอ

            อยู่เพียงแค่เส้นผมบังภูเขาชัดๆ!

 

            หึ...แต่ฉันยังไม่หาย เหงาปาก ไว้เจอกัน!

 

            ฟึบ!

 

            เฮ้ย! บ๊อบบี้!กระชากเสียงเรียกด้วยความตื่นตระหนก หากทว่ามันกลับอัตรธานหายกลายเป็นเงาสีดำกลืนกินไปกับท้องฟ้ายามรัตติกาลเสียแล้ว

 

            แม่งเอ้ย!!

 

           โครม!

 

            ผมทึ้งหัว สบถคำด่าหยาบคายออกมาเป็นพรวน เตะซัดลังไม้จนแตกหักระนาวระบายอารมณ์ก่อนจะรีบพุ่งไปที่ลานจอดรถ

 

            ไหนว่ากลิ่นวิญญาณเธอไม่บริสุทธ์แล้วไงวะ ไม่อร่อยไม่ใช่ไง?

            แล้วจะเสนอหน้าตามไปอีกเพื่อ!        

 

            ผมรีบบึ่งรถไปด้วยความเร็วเกือบมิดด้วยความร้อนรุ่มใจจนแทบคลั่ง นอกจากจะกังวลว่าเธอไปเป็นของใครยังต้องมากังวลว่าไอ้ยมทูตสกปรกนั่นจะทำ อะไรเลวๆอีกหรือเปล่า เพราะมันเจ้าเล่ห์และจอมกวนประสาทขนาดนั้นผมจึงไม่เคยไว้ใจมันได้อย่างสนิท ใจ สาบานเลยว่าถ้ามันเป็นคนผมคงเอาปืนกรอกปากสาดกระสุนให้ไส้มันพรุนแน่!

 

            ปัง!

           จอดรถอย่างท้าอำนาจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์มันตรงริมถนนข้างหอพัก รีบเปิดประตูลงมาด้วยความร้อนใจ ผมได้แต่วิ่งรอบตึกไปมาเมื่อไม่สามารถพังประตูเข้าไปได้เพราะเป็นระบบคีย์ การ์ด พลางชะเง้อขึ้นมองไปยังระเบียงห้องของบีมายด์เมื่อรู้สึกถึงพลังงานบางอย่าง

 

            บ๊อบ บี้คิมยืนอยู่ตรงนั้น ค้ำขอบระเบียงจ้องมองผมด้วยยิ้มกวนประสาทเหมือนกับพวกโจรโรคจิตที่เสียสติ พลางถูนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ไปมาด้วยมือทั้งสองข้างด้วยใบหน้าหื่นกระหาย ไล้เลียริมฝีปากพิลึกพิลั่น

 

            ไอ้....

 

            มีอะไรหรือพ่อหนุ่ม?”แสง จากไฟฉายถูกสาดเข้าใส่จนตาพร่า ร่างลุงสูงวัยที่เหมือนจะเป็นคนรักษาความปลอดภัยยามค่ำคืนค่อยๆคืบคลานออกมา จากความมืดด้วยความระหวาดระแวง วิกาลขนาดนี้ก็สมควรอยู่หรอก

 

            ขอขึ้นไปข้างบน ด่วน!ขอมันหน้าด้านๆนี่แหละวะ!

 

            เฮ้! นี่หอหญิงไม่ได้หรอกพ่อหนุ่มเอ้ย!ท่า ทางระแวดระวังประหม่าแปลกๆของลุงแกทำให้ผมอยากจะผลักร่างท้วมๆพร้อมกลิ้ง นั่นออกไปให้พ้นจากสายตา ผมได้แต่รนราน ดวงตาอยู่ไม่สุกพยายามหาหนทาง ก่อนจะไปหยุดตรงพวงกุญแจคีย์การ์ดที่สอดอยู่กับเข็มขัดตรงบั้นเอวท้วมๆนั่น!

 

            แต่แฟนผมป่วย ลุงให้ผมขึ้นไปเหอะ

 

            ไม่ได้ๆ! กฎก็คือกฎเว้ยไอ้หนุ่มไอ้ลุงนี่พูดไม่รู้เรื่องเว้ย ซัดแล้วกระทืบได้มั้ยวะ!

 

            เฮ้ยได้ไงวะลุง ก็บอกว่าแฟนผมป่วยไงวะ!ฝ่ามือผมเริ่มกำหมัดตามแรงอารมณ์

 

            ชื่ออะไรอยู่ห้องไหน เดี๋ยวให้ป้าแม่บ้านขึ้นไปดูให้ลุงแกส่ายหน้าไปมาพลางพยายามพูดอย่างใจเย็น แต่มืออีกข้างแกนี่คว้ากระบองเตรียมฟาดผมได้ทุกเมื่อ

 

            ลุงอย่ากวนดิวะ!

 

            ไอ้เด็กนี่หนิ --- อั่ก!

 

            ไม่ทันที่ลุงแกจะก่นด่าผมให้เสร็จ ร่างท้วมนั่นกลับกระตุกก่อนจะทรุดลงบนพื้นหมดสติฉับพลัน!

 

 

          เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

          พร้อมกับเสียงระเบิดของกล้องวงจรปิดจากสารทิศ ตามมาด้วยหลอดไฟสว่างไสวที่ดับวูบทั้งตึก

 

 

            “COME ON บีไอ หึหึ

 

 

            บ๊อบบี้คิม!

 

            ผม คว้าไฟฉายไว้มั่น กระชากพวงกุญแจและคีย์การ์ดออกมาจากบั้นเอวลุง ก้าวข้ามร่างที่สลบเหมือดเข้านิทราไปเรียบร้อย ค่อนข้างมั่นใจว่าบ๊อบบี้มันไม่ได้คร่าชีวิตใครพร่ำเพื่อ ก็แค่เอาสนุกของมัน...

 

 

            พรวด!

 

          ประตูห้องถูกกระชากเปิด ความมืดสนิททำให้ผมต้องสอดส่องไฟฉายไปมาก่อนจะเห็นร่างบางที่นอนหลับตาพริ้มบนเตียงดั่งเจ้าหญิงตัวน้อยๆ ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มดั่งกำลังดื่มด่ำความสุข ในโลกของความฝัน ของเธอสะกดสายตาของผมเอาไว้ ไหนจะกลุ่มผมที่สยายทั่วหมอนใบโต ท่วงท่าการนอนหลับที่ขับเรือนร่างให้ยิ่งดูสะโอดสะอง ผิวเนียนที่เปิดเปลือยจากเสื้อผ้าน้อยชิ้น ผสานกับเสียงร้องงึมงำเล่นเอาผมแทบคลั่ง

 

            อือ...อื๊อ!!

 

            วู้ว! เซ็กซี่เป็นบ้า

 

            บ๊อบบี้!ผม คำรามลั่นพลางสาดไฟฉายส่องไปยังหน้าระเบียง บ๊อบบี้กำลังยืนกอดอกพิงประตูกระจกด้วยท่าทีเหมือนพวกตาแก่หื่นกาม ฝ่ามือลูบปลายคางตัวเองพร้อมจ้องมองร่างบางที่หลับใหลด้วยแววตาวาวโรจน์

 

            ผมเดินเข้าไปคว้าผ้าห่มที่ถูกถีบตกลงข้างเตียงปกคลุมร่างกายเธอไว้ด้วยความหวงแหน ส่วนไอ้ยมทูตสกปกรกนั่นก็เอาแต่ยืนหัวเราะด้วยความสะใจ

 

            ฮ่ะๆ นายนี่มันตลกชะมัดบีไอ ฉันจะทำอะไรเธอได้?”

 

            ไว้ใจนายก็เหมือนไว้ใจงูพิษ!ผม กดเสียงต่ำ ก่อนจะเบนสายตากลับมามองบีมายด์ที่เอาแต่ฮึมฮำอีกแล้ว ผมยกฝ่ามือปัดเส้นผมที่บดบังความสวยงามออกทัดใบหูเล็กแสนน่ารัก เพียงแค่เฉียดผิวนุ่มเพียงเล็กน้อยแต่เธอกลับกระแซะเข้าหากอดรัดเอวสอบผมเอา ไว้ประดุจเป็นหมอนข้างใบเขื่องด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทา

 

            การออดอ้อนโดยไร้สตินั่นเหมือนเป็นแรงปัดเป่าอารมณ์เลวร้ายเกือบทั้งหมดออกไป จากใจ อยากจะก้มลงไปจุมพิตริมฝีปากบางที่ครางแผ่วเบานั่นให้แล้วรอด

 

            บีมายด์ของผม...ของบีไอ!

 

            หนาวเนื้อต้องห่มเนื้อสิบีไอ!

            ถ้าไม่ติดว่ามีแขกไม่รับเชิญไร้มารยาทอยู่ไง!

 

            ไสหัวไปสักทีดิวะ!ผมว่าเสียงรอดไรฟัน

 

            เอาไอ้ไม้กางเขนนั่นออกไปไกลๆเธอก่อนสิ!บ๊อบบี้ว่าพลางพยักเพยิดหน้าไปที่กระเป๋าบนหัวเตียงของบีมายด์ คิ้วเข้มผมกดต่ำเล็กน้อยด้วยความสงสัย

 

            ไม้กางเขน?”ดวง ตาของบ๊อบบี้หลุกหลิก ได้แค่เดินไปเดินมาตรงช่วงหน้าระเบียงเท่านั้นอย่างผิดวิสัย ผมแสยะยิ้มร้ายเมื่อเข้าใจสถานการณ์ เอี้ยวตัวไปคว้ากระเป๋าของเธอมาก่อนจะเทมันลงบนพื้นเพื่อความไม่ยุ่งยาก

 

            เอามันออกไป ออกไป!บ๊อบ บี้โวยวายลั่น พลางชี้มาที่กล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆที่นอนแอ้งแม้งอยู่ ผมหยิบมันขึ้นมาเปิดฝาออก ก่อนจะพบกับสร้อยไม้กางเกงดีไซน์โบราณ ปลายนิ้วเกี่ยวสายสร้อยขึ้นมาพินิจพิเคราะห์

 

            นี่น่ะหรอ?”ผมว่าพลางแกล้งจะเขวี้ยงใส่ไอ้ยมทูตที่กำลังกระอักกระอ่วน

 

            บีไอ เอามันออกไป!

 

            ชัด...บ๊อบบี้กลัวไม้กางเขน

            จริงสิ พวกยมทูต ซาตานต้องกลัวกันทั้งนั้น หึ...

 

            ฉันว่ามันก็สวยดี เหมาะกับบีมายด์ผม ว่าพลางหยิบสร้อยออกมาจากกล่องนั่น ก่อนจะร่นผ้าห่มลงแล้วใส่มันลงบนคอระหง ดวงตาเจ้าเล่ห์ถูกตวัดไปมองไอ้ยมทูตที่ได้แต่สบถหยาบคายสาปแช่งผมสารพัด

 

            ท่าทางนายจะชอบว่ะ

 

            กึก!

 

            บีไอ!!!!

 

            กล่องที่มีสัญลักษณ์ไม้กางเขนถูกโยนเข้าใส่ จนบ๊อบบี้คำรามลั่นด้วยความเดือดดาลหลบหลีกแทบไม่ทัน ใบหน้าวาวโรจน์จ้องมองผม พร้อมจะรุกเข้าใส่หมายกระชากมากระทืบ

 

            โว๊ย! นายเจอดีแน่!หาก ทว่ากลับรุดถอยกลับไปในที่สุดราวกับถูกของร้อน ร่างโปรงแสงแปรเปลี่ยนเป็นเงาสีดำย่างกรายเข้าไปในความมืดก่อนจะสลายเป็น ควันสีดำหายออกไปลับสายตา

 

            ท่าทางเหมือนผู้ถูกลงทัณฑ์ด้วยไฟกัลป์แผดเผาในขุมนรกของมันทำให้ผมรู้สึกสนุก สะใจจนแทบบ้า เหมือนได้ชำระความคับแค้นที่สั่งสมมานาน

 

            กึก!

            แสยะยิ้มด้วยความสะใจไม่เท่าไหร่ สาย ตาผมบังเอิญเลื่อนมาหยุดตรงข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ดวงตาคมหรี่ลงด้วยความไม่แน่ใจนัก เมื่อสะดุดสายตาเข้ากับบางสิ่ง ผมลุกพรวดทันทีด้วยความร้อนใจผละออกจากอ้อมแขนเล็ก

 

            ฮื่อ....เสียง หวานที่งึมงำของบีมายด์ยิ่งทำให้ผมแทบประสาทเสีย ฝ่ามือกระชากเปิดกล่องสีขาวนั่นออก ดึงแผงยาที่อยู่ด้านในออกมาด้วยมือที่สั่นเทา และเมื่อมันปรากฏอย่างชัดเจนผมก็เหมือนถูกขโมยลมหายใจ แรงบีบรัดในอกมันทำให้ผมต้องล้มทั้งยืน ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกคละความกรุ่นโกรธถูกตวัดไปมองร่างบางที่นอน หลับใหลด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มแสนมีความสุข

 

             แผงยา 21 เม็ด

 

 

            ยาคุมกำเนิด

 

             มันหมายความว่ายังไง?!!!

 

            บีมายด์!!

 

            อื๊อ!!เสียงร้องดังขึ้นเมื่อผมเข้าไปกระชากแขนเล็กด้วยความกรุ่นโกรธเต็มแรง หากทว่าเธอก็ยังไม่ตื่นจากนิทราเสียที

 

             ได้...ปลุกดีๆไม่ตื่น

 

            ต้องปลุกอย่างถึงเนื้อถึงตัว!

 

 


 

 

               

             ผ้าห่มถูกสะบัดทิ้งอย่างเดือดดาล ผมได้แต่จ้องมองร่างบางด้วยความแข็งกร้าว โกรธเกรี้ยวหัวใจผมมันปวดร้าวแตกสลายยับเยิน ถูกเหยียบย่ำให้ป่นปี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่กลับไม่หลาบจำ

            ผมยอมให้เธอมาตลอด...ผู้หญิงที่เป็นดั่งลมหายใจ เหตุผลของการมีชีวิตอยู่ของผม

            หลอกตัวเองซ้ำซากแต่ความจริงที่ว่าเธอไม่เคยเห็นผมเป็น
บีไอ ผู้ชายอีกคน อีกจิตวิญญาณหนึ่งกลับยิ่งเด่นชัด

            เธอก็แค่เชื่อว่าผมยังเป็น
มัน ที่แค่เปลี่ยนไปเท่านั้น

            เธอจะรู้อะไรละ...ใช่ เธอไม่เคยรู้อะไรเลย ไม่เคย จำเรื่องของเรา ได้สักนิด

           
ฮะ...ฮันบิน? อื้ม...

            เสียงงัวเงียเหมือนลูกแมวที่ออดอ้อนนั่นช่างน่ารักจนอยากขย้ำให้จมเขี้ยว แรงอุ้งมือร้อนที่บีบเค้นไปทั่วเรือนร่างพร้อมกับจุมพิตแสนหนักหน่วงประหนึ่งเป็นการลงทัณฑ์ทำให้เธอคล้ายจะตื่นจากนิทรา การปลุกอย่างถึงเนื้อถึงตัวเหมือนจะเป็นผล

            ยิ่งยามใบหน้างดงามของเธอที่เปื้อนไปด้วยความสุขประจักษ์แก่สายตา เพ้อถึงแต่ชื่อที่เธอเคยบอกให้ตัวตนมันตายไป ยิ่งทำให้ผมแทบข่มแรงปะทุในร่างกายไม่ไหว ดวงตาแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์และความคับแค้นใจ อยากจะฉุดกระชากเธอขึ้นมาแล้วพร่ำบอก
ความจริง ทุกอย่างที่เธอหลงลืมไปหมดสิ้น

            ผมไม่เคยมีตัวตนในความทรงจำของเธอ

            ต่อให้ผมจะพยายามสร้างตัวตนเป็นของตัวเอง สุดท้ายแล้วผมก็ไม่ต่างจากคนในเงา

            เงาของคิมฮันบิน

           
อะ...อีกหรอ ฮันบิ-- อื้ม!

            เสียงครางหวานระทวยในลำคอพร้อมลมหายใจหอบคล้ายคนจะหมดสติ สัมผัสอุ่นร้อนเปียกชื้นทว่าวาบหวามถูกป้อนลึกซึ้งหนักหน่วง บดเบียดทุกสัมผัสอย่างรุนแรง รุกเร้าเพื่อคืนสติให้เธอว่าริมฝีปากบางระเรื่อนี้มันเป็นของใครกันแน่ ก่อนที่ผมจะต้องกดเสียงคำรามต่ำของตนเองเมื่อถูกรุกจูบตอบกลับอย่างไม่ประสีประสาทว่าแฝงความเผ็ดร้อนจนแทบเสียสติ ผมสู้สัมผัสที่เกี่ยวรัดดูดดึงอย่างวาบหวามนั่นกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้

            ฝันอะไร
?
            เรื่องอย่างว่ารึไง?
            เก่งขึ้นนี่ เด็กน้อยของฉัน

           
ฮือ ร้อนจัง...ร้อนริมฝีปากบางผละออกด้วยแรงหอบหายใจหนักหน่วง กอบโกยอากาศอัดเข้าปอดเมื่อถูกผมดูดกลืน ดวงตาที่เลื่อนลอยจ้องมองผมอย่างเต็มไปด้วยความรักใคร่จนหัวใจต้องกระตุกวูบ เสียดสะท้านไปทั้งร่าง

            เหมือนหัวใจคล้ายอ่อนยวบ เมื่อกระแสบางอย่างถูกส่งผ่านมาจากดวงตาคู่นั้น
            นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้รับสายตาแบบนี้อย่างจริงใจจากเธอ

            ฝ่ามือเล็กลูบไล้บนสันกรามรับมือพร้อมสัมผัสคลอเคลียของปลายจมูกเล็กไม่ห่างอย่างออดอ้อน ลากจุมพิตบางเบาจากริมฝีปากอิ่มที่เริ่มบวมช้ำจรดลงบนลำคอแข็งแกร่งสมชายชาตรี

           
เธอ...ฮึ่ม...ไม่ทันที่จะได้โต้ตอบเส้นเสียงกลับขาดหายทำได้เพียงแค่คืนก้อนแข็งๆลงลำคอ เรี่ยวแรงของผมเหมือนถูกทำลายลง ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสแห่งความรักเหล่านั้น

            พลั่ก
!

            ร้ายที่สุดเมื่อเป็นฝ่ายถูกผลักลงให้อยู่ใต้ร่างเล็กด้วยแรงฮึดเพียงเล็กน้อยของเธอที่ผมไม่ทันตั้งรับ บีมายด์เอาแต่พึมพำอะไรยืดยาวที่ผมไม่สามารถประมวลผลจับใจความได้อีกต่อไปแล้ว เพราะความอ่อนนุ่มของริมฝีปากบางแสนน่ารักนั่นกำลังสุมเพลิงในร่างกายผมให้ลุกมากยิ่งขึ้น กดลงมาย้ำๆฝังคมเขี้ยวพร้อมแรงดูดดึงจนเกิดเสียงวาบหวาม

            ผมหลุบดวงตาคมมองการกระทำของคนรักแล้วก็ได้แต่สบถออกมาระรัว
            เธอดื่มก่อนนอนหลับรึไง ทำไมถึงใจกล้าได้ขนาดนี้
?

           
ให้ตาย...

           
พนันได้เลยว่าเธอจะช็อกขนาดไหนเมื่อได้สติ หากรู้ว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปกับร่างกายผมบ้าง โดยเฉพาะลำคอแข็งแกร่งที่เธอชอบซุกไซ้ออดอ้อน

            จุมพิตเบาบางที่แปรเปลี่ยนเป็นการฝังรอยสีหวานบนลำคอแข็งแกร่งไปทั่ว ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มซุกไซ้ลงมาหาไออุ่น กอดรัดทั้งร่างที่รุ่มร้อนของผมพร้อมด้วยเสียงหัวเราะเบาๆคล้ายสนุกที่ได้กลั่นแกล้ง

           
อื้อ!!

            เธอร้องอย่างขัดใจเมื่อผมดึงตัวเธอออกกดลงให้จมเตียงอีกครั้ง รุกรานเข้าแทรกกลางกายในท่วงท่าอันตรายจนพาให้การตื่นตัวมันมากขึ้น แอลกอฮอล์ในร่างกายผสมกับพิษรักมันทำให้ผมมัวเมาจนอยากจะทำลายเธอฉุดกระชากลงไปแผดเผาทั้งเป็น ยิ่งถูกรุกเร้าสมองผมยิ่งมีแต่คำสั่งการให้ ทำ มันเร็วขึ้นเท่านั้น

           
เด็กทะลึ่ง...ผมแค่นยิ้มพึมพำคล้ายเอ็นดูเมื่อฝ่ามือเล็กไล้ผ่านลำคอ ลากผ่านเนื้อผ้าที่ปกคลุมกล้ามหน้าท้องแข็งขืน ไปจรดลงบนกลางกายอย่างสะเปะสะปะ คว้านั่นนี่อย่างซุกซน

            เธอกำลังฝันค้างแน่นอน

            หึ...แต่นี่ไม่ใช่ความฝันนะที่รัก จงตื่นมารับบทลงโทษในโลกความเป็นจริงซะ
!

           
อื้อ...ระ...รุนแรงอะ

            ลำคอระหงถูกฝังจูบกลับแสดงความเป็นเจ้าของจนขึ้นสีแดงม่วงช้ำตามความรุนแรงของอารมณ์รัก เสียงหวีดร้องของเธอดังขึ้นทุกครั้งยามผมกดฝังขมเขี้ยวดูดดึงบนเนินอกนุ่มลิ้น สลักเป็นตัวอักษรที่มีความหมายมากกว่าแค่รอยกระจอกๆภายในเวลาอันรวดเร็วยิ่งกว่าเข็มนาฬิกาเดิน

            ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผม

            แค่รอยคิสมาสก์ที่สะกดว่า
BI

            ผมผละใบหน้าออกมาจ้องมองผลงานตนเองอย่างพอใจ สีหวานอ่อนจางคละสีเข้มทว่ายังสามารถเข้าใจความหมายของมันได้ทำให้ผมแสยะยิ้มร้าย  ปลายลิ้นไล้เลียความหวานที่ยังคงติดอยู่บนริมฝีปากไม่ต่างจากพวกปีศาจที่คลั่งในกายสาวบริสุทธ์ จ้องมองความเปราะบางที่นอนแอ่นโค้งหายใจหอบหนัก ด้วยใบหน้าคล้ายจะตื่นแต่ก็คล้ายจะหมดสติอยู่ในที

           
เพียงคุณ...

           โน้มใบหน้าคม
กระซิบอย่างใกล้ชิดคลอเคลียสัมผัสอย่างต้องการมอมเมา ผมเรียกชื่อเธอซ้ำๆด้วยเสียงทุ้มต่ำทว่าแหบพร่ากระชากใจ

            เพียงคุณ ชื่อจริงของเธอที่เสมือนเป็นนามที่พันธนาการจิตวิญญาณผมเอาไว้
            ปากหยักไล่กดจูบแผ่วเบาผ่านหลังใบหู ไล้สัมผัสวาบหวามผ่านลำคอระหง เบียดความแข็งขืนกลางกายผ่านเนื้อผ้าที่ขวางกั้นอย่างรุกเร้า

            เมา...ผมเมาหนักกว่าเดิมเพราะความหอมหวานของเธอแท้ๆ

            ฝ่ามือจรดลงบนเนื้อผ้าที่ปกปิดความความกลมกลึงที่แสนสวยงามฉีกกระชากมันออกอย่างง่ายดายขาดวิ่น ไล้สัมผัสปลายลิ้นลงมาครอบครองใจกลางความอ่อนไหวรุนแรง ปัดป่ายกลืนกินความอ่อนนุ่มจนทั้งร่างเธอสะท้าน

           
ฮะ ฮัน---

           
“ฉันบีไอ...

            เฮือก!

            กระชากเสียงเรียกชื่อตัวเองซ้ำๆเมื่อปากกระจับคล้ายจะเรียกหาใครอื่น ฝ่ามือกดล็อกเอวบางไว้แน่นไม่ให้หลบหนียามตื่นตัว เรือนกายที่แอ่นโค้งยั่วยวนโดยไม่ตั้งใจนั่นยิ่งปลุกเร้าสัญชาติญาณเพศชาย

            ปกติผมก็เป็นพวกร้อนแรงอยู่แล้วนะ
            แต่ยิ่งเหล้าเข้าปาก ผมยิ่ง แผดเผา ให้วอดวาย

            ดวงตาของสัญชาติญาณผู้ชายแท้ๆแสนแข็งกร้าว ดุดันของผมเหลือบขึ้นมองเธอดุจพวกอัลฟ่าของฝูงสัตว์ เต็มเปี่ยมไปด้วยความปราถนาที่เผ็ดร้อน ความต้องการที่รุนแรง พร้อมฟาดฟัน ความหึงหวงจนริดรอนสติ

           
ไง...ตื่นแล้วหรอเพียงคุณ?”

            ดวงตาเธอเบิกโพลงกระพริบถี่ๆเพื่อปรับสภาพ สะบัดศีรษะไปมาด้วยความมึนงง ผมยืดตัวออกห่างเล็กน้อยหากทว่ายังคงคร่อมกักขังเพื่อกันการหลีกหนี ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองแสยะยิ้มร้ายตามฉบับก่อนจะเสยผมที่ปรกเหนือดวงตาขึ้น    

           “
บีไอ!! ร่างบางผุดลุกหมายจะถอยห่างทว่าผมกลับกระชากเรียวขาเล็กกลับมาได้ทัน

            ตกใจอะไร?”ถามด้วยเสียงทุ้มและแววตาดุดันไม่ลดละ ผมจะไม่โหมกระหน่ำแรงอารมณ์ใส่เธออย่างไร้สติ

            ผมพลาดมามากพอแล้ว...ต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมมัน

            นะ...นายเข้ามาได้ยังไง นี่มันหอหญิงนะ ห้องฉัน!!

            เหมือนว่าเธอจะตื่นเต็มตาเมื่อกราดสายตาไปทั่วห้องคุ้นเคย ฝ่ามือเล็กผลักไหล่กว้างที่แข็งแกร่งดุจหินผาผมสุดแรงทว่ามันกลับไม่สะเทือน

           
ไม่ใช่เรื่องยาก...ผมกดเสียงรอดไรฟัน ยิ่งเห็นใบหน้าของเธอ คำถามเลวร้ายทุกอย่างที่ยิ่งพุ่งใส่ตอกย้ำ ทุกคำบอกเล่าของไอ้ยมทูตสกปรกยังคงวนเวียนชนกันโครมคราม ไหนจะหลักฐานพวกนั้นอีกละ...

           
โอ๊ย!!”

            อุ้งมือใหญ่กระชากแขนเล็กให้ลุกขึ้นอย่างไม่ปราณี เรือนร่างงดงามแสนเปราะบางส่วนบน ที่หลงเหลือเพียงแค่เศษผ้าที่ถูกฉีกกระชากทำให้เธอพยายามต่อต้านและปิดบังมัน ผมตวัดสายตากลับมาจ้องมองดวงตาที่ตื่นกลัวด้วยความนิ่งเรียบแต่ส่อประกายไฟลุกโหม ก่อนจะเลื่อนสายตาที่ประกายวูบไหวลงนิ่งๆ

           
ห้ามมอง!”

            ปั่ก
!

 
           เธอเขวี้ยงหมอนอัดหน้าผมว่ะ

           
อายอะไร เห็นหมดแล้วสาบานได้เลยว่าต่อหน้าเธอผมพยายามที่จะสกัดกลั้นความกรุ่นโกรธดั่งปีศาจร้ายแล้วจริงๆ ผมพยายามแล้ว...

           
โอ๊ย!”

            แต่การกระทำผมมันไม่ได้รุนแรงน้อยลงไปเลย ผมปัดไอ้ผ้าห่มแสนเกะกะนั่นทิ้งกระชากร่างบอบบางเข้าหาอย่างแรงจมอกแกร่ง กอดรัดเบียดเสียดร่างกายที่แข็งแกร่งเข้าหาความอ่อนนุ่ม


           
เป็นบ้าอะไรของนายเนี่ย!” ปากก็ต่อว่าแต่ใบหน้าที่เขินอายแฝงความกลัวผสมความโกรธนั่นกลับฝังอยู่บนแผงอกผม สองมือเล็กพยายามดันหน้าท้องที่แข็งแกร่งของผมให้ออกห่าง เสียงร้องขัดใจต่อต้านของเธอทำให้ผมยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

           
ไม่ได้ฝันถึงฉันหรอกหรอ เร่าร้อนเชียว?”

            แกล้งถามเสียงพร่าชิดใบหูที่ขึ้นสีระเรื่อเธอผละใบหน้าออกมาจ้องมองผมด้วยความตกใจหนักราวกับเป็นความลับที่ผมไม่ควรล่วงรู้

            ผู้หญิงมักใฝ่ฝันถึงความรักสุดโรแมนติกแสนอ่อนโยน ที่ผสานกับความร้อนแรงแผดเผาพวกเธอให้จมในเพลิงรัก

         
นะ...นาย...แววตาลุกลนสั่นไหวพร้อมตัวที่สั่นเทาดั่งลูกนกนั่นยิ่งขับสัญชาตญาณนักล่าของผมให้ฮึกเฮิม

           
โอ๊ย! บีไอฉันเจ็บนะ!”เสียงหวานประท้วงเมื่อผมฉุดกระชากเธอมาหยุดตรงหน้าตู้เสื้อผ้า เปิดมันออกอย่างแรงก่อนจะคว้าเสื้อยืดกางเกงมาลวกๆยื่นให้เธอที่ได้แต่กอดรัดร่างกายตนเองด้วยความหวงแหน พร้อมส่งสายตาต่อว่ามาให้ผมไม่ลดละด้วยใบหน้าที่เริ่มซีดเซียว

          แต่งตัวให้เรียบร้อย...จะได้ไปสักที

           
นายจะพาฉันไปไหน!”

            น้ำเสียงที่แข็งกร้าวสวนขึ้นทันควัน ทว่าดวงตาที่สั่นไหวรื้นไปด้วยน้ำตาไม่ได้ทำให้ผมใจอ่อนลงเลยสักนิด ยิ่งสัมผัสได้ถึงความแข็งกร้าวคล้ายต้องการจะกระหน่ำแทงผมให้กระอักเลือดนั่น ผมยิ่งอยากฉุดกระชากลากเธอ

            ขุมนรกละมั้ง

            “!!!”




            @คอนโด YG KINGDOM

          พลั่ก!
         
ผมทิ้งร่างบางบนไหล่กว้างลงเตียงคิงไซส์อย่างไม่ปรานี ได้แต่ยืนหอบหายใจเล็กน้อยเมื่อเธอเล่นดิ้นไม่หยุดมาตลอดทาง เธอไม่ยอมลงมาจากรถดีๆผมเลยต้องอุ้มพาดบ่าจับห้อยหัวให้หายพยศ เอาผ้าเช็ดหน้ายัดปากกันเสียงโวยวายที่ทำอย่างกับผมเป็นผู้ร้ายลักพาตัว

           
นายจะฆ่าฉันหรอ มันปวดหัวนะ!”บีมายด์โวยวายทั้งน้ำตา ฝ่ามือเล็กกุมศีรษะจ้องมองผมอย่างโกรธเคือง ใบหน้าคล้ายคนอ่อนเพลีย ซีดเซียวทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย   

           
ใครใช้ให้ดื้อ?”ผมว่านิ่งๆ ถกแขนเสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาวนั่นขึ้นกองบนข้อศอกเผยท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ดัดมือดังกรอบจากเสียงกระดูก ขยับลำคอคลายปวดเมื่อยจ้องมองเธออย่างเอาเรื่อง

           
ก็นายไม่บอกอะไรฉันสักคำ จู่ๆก็มารุนแรงใส่แล้วลากมาแบบนี้ ฮึก...ฉันเจ็บนะบีไอ

            เกือบแล้ว...ผมเกือบจะใจอ่อนให้กับเสียงกึ่งออดอ้อนท้ายประโยคนั่น ฝ่ามือเล็กลูบไล้ท่อนแขนที่ขึ้นริ้วสีแดงเป็นรอยนิ้วของผม ขดตัวซุกกอดรัดตัวเองคล้ายกลัวผมจับใจ

            แต่เมื่อนึกถึงความผิดมหันต์ที่ติดตัวอยู่นั่น

            ก็เลว ก็ร้ายไปสิ...สาสม

            การที่ทำให้เหยื่ออยู่ภายใต้ความเกรงกลัวเป็นเรื่องที่ง่ายต่อการควบคุม ยาก...ต่อการหลบหนี

           
หายไปไหนมา...ทั้งวัน

            ผมกอดอกจ้องมองเธอที่ปลายเตียงไม่ต่างจากผู้คุมขังที่กำลังสอบปากคำ บีมายด์ยิ่งตัวสั่นเข้าไปอีกเมื่อผมทำเหมือนไม่สนใจเธอแล้วฟาดฟันกลับด้วยสายตาดุดันโหดร้าย

            สงสัยผมจะตามใจมากไปหน่อย ถึงลืมว่าความจริงแล้วผม สันดาน ยังไง
?

           
ก็นอนอยู่ห้องไง...ฉะ...ฉันเพลียๆเธอตอบเสียงอ้อมแอ้มคล้ายมีพิรุธสุดๆจนผมต้องหลับตาลง ข่มโทสะที่กำลังจะปะทุเดือดเป็นลาวา

            หึ...อ่อนเพลียงั้นหรอ
?
            บางทีผมก็เกลียดการที่เธอโกหกไม่เก่ง เพราะมันทำให้ผมไม่มีข้ออ้างที่จะเชื่อเธออีกเลย

           
เพลียมาก?”

            “….”

           
ตื่นมานี่ร้าวข้างล่างด้วยรึเปล่า?”

            บีไอ!!!”

            เธอเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ กับคำกล่าวหาคล้ายจะรุนแรง ผมเอื้อมหยิบกล่องบางอย่างที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมา กระชากแผงยาเขวี้ยงลงบนเตียงโกรธเกรี้ยว

          
เธอนอกใจฉัน...

           
เธอหลุบสายตาลงบนกล่องยาเฮงซวย ก่อนจะเบิกโพลงเลื่อนขึ้นมาจ้องมองผมด้วยความตะลึงงัน ใบหน้าเคร่งเครียดคล้ายพยายามที่จะประมวลผล ริมฝีปากสั่นระริกก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

           
นาย...เอามาจากไหนเสียงที่แข็งขึ้นพร้อมกับดวงตาเชิงตำหนิกระแทกเข้ามา ผมชูกระเป๋าเธอขึ้นสูงก่อนจะทุ่มมันทิ้งข้าวของกระจาย ร่างแสนเปราะบางสะดุ้งเฮือกกับเสียงโครมคราม

            โกรธที่ค้นของส่วนตัวงั้นสิ
?

           
ฉันอธิบายได้บีไอ มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด!”

            แฟนแอบกินยาคุม ยังต้องอธิบายอีก?”

            ผมย่างสามขุมเข้าหา ก้าวขึ้นเตียงกว้างพร้อมปลดกระดุมเชิ้ตดำบนร่างกายลงอย่างเชื่องช้าทว่ารุนแรงจนรังดุมกลิ้งลงบนพื้น

           
นะ...นายกำลังเข้าใจผิดนะ  มันไม่ใช่แบบนั้นบีไอ!”

           
อ้อ...หรือ เตรียมพร้อมกับฉัน?”

            หะ...ห๊ะ!”ใบหน้างงงวย สับสนแสนตกใจเป็นกระต่ายตื่นตูมแบบนั่นมันยิ่งน่าขย้ำนัก

            พยายามจะโกหกอะไรอีก
?
            คิดว่าที่ผ่านมาผมไม่รู้อะไรเลยงั้นสิ!

            หึ! ไหนๆเธอก็เตรียมพร้อมมานานแล้ว ไอ้นี่คงไม่จำเป็นว่ามั้ย?”

            ซองสีเงินที่ถูกบิออกระหว่างปลายนิ้วผมที่คีบอยู่ถูกชูขึ้น ดวงตาตื่นกลัวเบิกโพลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ริมฝีปากเผยอออกด้วยความตื่นตระหนก หากทว่ามันกลับดูยั่วยวนให้ยัดเยียดสัมผัสดิบเถื่อน กวาดต้อนด้วยปลายลิ้นกลบฝังด้วยความร้อนแรงที่เธอจะไม่มีวันลืม

             ไหนจะการส่ายหน้าระรัวร่ำไห้อย่างน่าสงสารคล้ายคนไม่มีทางสู้นั่น ผมสะบัดซองถุงยางออกไปพร้อมกระชากเชิ้ตดำบนร่างทิ้ง พุ่งเข้ากระชากเรียวขาเล็กลากมาจมอยู่ใต้ร่างกายที่แข็งแกร่งพร้อมลงทัณฑ์เด็กเลี้ยงแกะ หัดโป้ปด



            ยินดีต้อนรับสู่ขุมนรก...เพียงคุณ





CUT SCENE

 #แฟนผีไอค่อน

 TO BE CONTINUED


ฉากหลอนเขย่าน้ำ ตามอ่านได้ที่ลิงค์ BIO TWITTER นะจ๊ะ
อ่านเสร็จแล้วรบกวนกลับมาร่วมเป็นกำลังใจให้ทุกตัวละครที่คอมเมนต์ด้วยน๊า
เขียนอย่างยากลำบากจริงจัง ไข้เจ้ขึ้นแล้วละ ไม่มีใครเม้นเจ้ก็เขียนต่อไม่ไหวจริงๆนะ *ฮึก*

คำเตือน :: RATE มากถึงค่อนข้างมากแล้วแต่ภูมิต้านทาน
ระวังไม่สุดปลายทาง  หายใจติดขัดคล้ายจะเป็นไข้ *แอ่ก*









VOTE POLL

HANBIN vs B.I สไตล์ไหนที่ใช่?

http://my.dek-d.com/Jinhyoziin/poll/?id=158252


            ความแม่มีให้ น้องฮันบิน  ความเมียมีให้ พี่บีไอ!!  เจอกัน SEASON2  พร้อมตัวตนของ บีไอที่จะถูกเปิดเผยให้รู้จักกันอย่างลึกซึ้งนะจ๊ะ ฮี่ฮี่!  ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่ยังคงติดตามรอคอย หลายคนรอให้เรื่องราวไปไกลกว่ามากกว่านี้รออ่านเป็นเล่มทีเดียว จึงจะกลับมาเจ้ก็เข้าใจและรอรีดที่รักเสมอมา *ปาดน้ำตาด้วยความตื้นตัน*

SEASON1 จบลงด้วยความร้อนแรงฟุดๆ เจ้จะไม่สัญญาว่าจะเป็นไรท์เตอร์ที่อัพบ่อยๆ แต่ขอสัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเรื่องนี้ไว้กลางทางค้างคาแน่นอน!
             

  *NOTE*
...
  ชื่อเรื่อง  HANB.IN x YOU  มีจุด เพราะเป็นลูกเล่นซ่อนชื่อของ B.I นะจ๊ะ

เท่ากับว่า บทพระเอกตัวจริงก็ชิงระหว่างสองคนนี้แหละ HANBIN VS B.I แบ่งเป็นสองทีมได้เต็มที่

ชอบละมุนๆก็เป็นเจ้าหญิงของฮันบินกันไป ชอบเร่าร้อนดิบๆก็เป็นเหยื่อของบีไอ โฮ่ะๆ

ส่วนภาพจินตนาการแยก ฮันบินและบีไอ ในเรื่องนี้ ฮันบินเอาผมลง ผมม้าต๊ะต๊า  บีไอผมเซ็ทขึ้นเท่ห์ๆแบดบอย
นะเคิ้บ บีมายด์แยกสองคนนี้ด้วยทรงผมและออร่าละ!


SEASON 2 ภาค FINAL
         ขอบคุณบีมายด์ทุกคนที่ติดตามเรื่องนี้มายาวนานมากกกก 9 เดือนกว่าๆ กับ SEASON 1 
ต่อไปนี้เราจะเข้าสู่ SEASON2 ภาค THE FINAL จุดเปลี่ยนของเรื่องแล้ว *ปรบมือ!!!* ที่จะมีกลิ่นไอแตกต่างจากภาคแรกและเข้มข้นขึ้น อ่านสบายมากขึ้น(?) ติดตามกันต่อไปน๊า อย่าพึ่งทิ้งเจ้กับผู้ชายทั้งหลายเลย เรากลับมาแล้ววว ขออภัยสุดซึ้งหากพล็อตเรื่องมันชวนให้สับสนมึนงงไม่สบายสมองเท่าไหร่นัก ลุ้นแล้วลุ้นอีก โดนเจ้หลอกแล้วหลอกอีก ดองอีก แต่ภาคแรกนี่คือแนว Suspense เป็นหลักค่ะมันเลยวายป่วนแบบนี้
          ใครสงสัยอะไรเม้นทิ้งไว้ได้เลยเจ้จะมาตอบให้นะ555 ส่วน SS2 จะเข้าแก๊บ Romantic Drama Thriller มากกว่าจ้า รับประกันงานโมเมนต์พระนาง งานสองใจเลือกไม่ถูกต้องมาแน่นอน แต่สุดท้ายพระเอกจะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นและจงระวังไว้... อะไรที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นเสมอ คนที่เหมือนดีที่สุดอาจเคยร้ายกาจที่สุด  คนที่ร้ายกาจที่สุดอาจเป็นคนดีที่ถูกเปลี่ยน!  

                   รักบีมายด์รีดเดอร์มากๆน๊า พวกหนูคือเหตุผลที่เจ้ยังเขียนเรื่องนี้ให้เป็น ฟิคชั่นต่อไป *จุ๊บ*

ทุกคอมเมนต์เป็นกำลังใจ พลังขับเคลื่อนที่ดีมากในการรังสรรค์เรื่องราวต่อไป! 
เจ้จะหยุดเขียนเรื่องนี้ก็ต่อเมื่อรีดเดอร์เลิกอ่าน เท เท เท แต่คงไม่ใช่มั้ย? -....-


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,061 ความคิดเห็น

  1. #952 omg_fong (@omg_fong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 00:15
    พึ่งกลับมาอ่ายเถื่อนไปนะบีไอ แต่อินตามคิดว่าตัวเองเป็นนางเอก555
    #952
    0
  2. #949 FanFic (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 21:54
    อ่าวเห้ย!!!!! ไม่นะ
    #949
    0
  3. #912 darimm♡ (@zplyply) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 20:37
    พี่บีไอขา55555
    #912
    0
  4. #911 -т●хıc- (@afoam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 00:54
    เจ้าบีไอ เอ็งก็ยังจะมาทวงสิทธิของเอ็งนะ มันก็ตั้ง40ปีแล้ว เอ็งจะไม่ให้เพียงคุณลืมเอ็งได้เยี่ยงไร..... // ถ้าฮันบินรู้ จะเป็นยังไงนะ?
    #911
    0
  5. #910 Bangtan_boyy (@plyphuaj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 00:18
    ถ้าฮันบินรู้ จะเกิดอะไรขึ้น ไม่อยากจะคิดเลย ????????????
    #910
    0
  6. #909 Fangg_l (@Fangg_l) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 22:33
    บีมาร์ยจะเป็นยังไง ฮันบินคำโตๆ555๕55555
    #909
    0
  7. #908 Mouserabbit🔯 (@PPsxyz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:55
    โซแดมฮอตทั้งคู่อ่ะ พอรู้ตัวเท่านั้นแหละ บีมายเอ๋ย ช็อคเลยสิหนู5555555555555 บีไออย่ารุนแรงงงงงง
    #908
    0
  8. #907 IP_ws (@pron_2540) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:46
    โอเค พอเกทละ บีไอมีอดีตที่แสนเจ็บปวดเมื่อ 40 ปีก่อน โอเคอันนี้เข้าใจ รักมาก หึงมาก แต่อย่ารุนแรงนะ สงสารฮันบินเค้า 5555 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน
    #907
    0
  9. #906 IP_ws (@pron_2540) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:45
    โอเค พอเกทละ บีไอมีอดีตที่แสนเจ็บปวดเมื่อ 40 ปีก่อน โอเคอันนี้เข้าใจ รักมาก หึงมาก แต่อย่ารุนแรงนะ สงสารฮันบินเค้า 5555 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน
    #906
    0
  10. #905 สมายด์อาย (@kajongpim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:29
    อาจจะเม้นผิดๆถูกๆไม่ค่อยรู้เรื่องบ้างแต่ตอนนี้เหมือนโดนไฟพี่บีไอเผาย่างสดแล้ว นี่คือฉากที่รอมาตั้งแต่เดือนเมษายนวันแรกที่เฟดตัวเองเข้ามาอ่าน มันฟฟฟฟฟฟฟฟฟไม่ไหวไม่ทนนรกขุมนี้อยากอยู่นานๆ แงงงงงทีมบีไอกร๊าวใจ นังบีมายด์ทำไมพูดให้พี่เขาต้องเสียใจด้วยห๊ะ ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮืออออออ จะพิมพ์อะไรต่อดีให้รู้ถึงความพังของหนูตอนนี้ ตอนนี้คือแบบบบบบบบบบพังงงงงงงงงงงงง หนูอยากได้พี่เขาใครมีขายเอาลงขายได้ที่OLXจะซื้อตอนนี้พร้อมpay เขาโครตไฟแรงยิ่งกว่าแก๊สหุงต้มปตท.แล้วยิ่งฟังเพลงbe iประกอบด้วยยย พ่อคู้ณณณ กะตายไม่ให้เกิดใหม่ ฮืออออออออออจัลบ้าตายยวยยยยยยวดสดสนเาเสเสกบบกกลบดสเส่าเสดสดสำยบไบไงไวกวดวนเ ทีมบีไอเป็นสุขแล้วค่ะ ได้แอ้มแค่นี้ก็สุขใจ;---;
    #905
    0
  11. #897 LookparN (@promptlove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 15:26
    เจ้เอามาเถอะ อ่านได้หมดเลย ลึกๆก็สงสารพี่บีไอ ให้เขาซักหน่อยก็ได้นะเจ้ 55555
    #897
    0
  12. #893 ZerFaith (@ngamngamman) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 20:18
    Nc ต้องมาละค่ะเจ้ เริ่มสงสารบีไออยากให้พี่แกได้บ้าง 55555
    #893
    0
  13. #892 darimm♡ (@zplyply) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 04:31
    โง้ยตอนบอกมีแฟนแล้วนี่แบบอหกรี๊ดๆๆๆเลยอ้ะ55555555555555พิบีไอโซฮ็อตจริงๆต้องเอาให้ได้อ๊าก555555555ชอบๆๆๆ
    #892
    0
  14. #887 lovedouble_b (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 01:13
    รับได้ค่ะ5555 สงสารบีไอให้พี่เขาได้บ้างเถอะ 💜💚💜💚
    #887
    0
  15. #885 Bangtan_boyy (@plyphuaj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:37
    nc ก็อยากอ่านน แต่เราทีมฮันบินค่ะ 5555
    #885
    0
  16. #884 gbabyza (@gbabyza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:16
    คุณพระ มือทาบอกแรงมาก เจอยาคุมอ่ะโอ้ย5555555555555555555555 เขินจัง ไม่รู้เขินทำไม แต่บีไอพ่อหนุ่มแบดบอยได้ใจมากค่ะ ตอนบอกว่ามีแฟนแล้วครับนี่แบบฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ค่ะ ยอมเลยค่ะ T_T ส่วนncนั้นแล้วแต่จะกรุณาเลยค่ะไรท์ แต่เราทีมฮันบินนะอันนี้บอกเฉยๆ55555555555555555555
    #884
    0
  17. #883 สมายด์อาย (@kajongpim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:55
    ตอนแรกอยากให้แค่ลวนลามตอนนี้จิ้มบีมายด์ไปเลยค่ะ นางนอกลู่นอกทางนะเจ้ 555555555555555555555 #ทีมบีไอ กำลังชักตาย น้ำลายฟูมปากแล้ว ตรงประโยคที่บอกชะนีลิงค่างว่า มีแฟนแล้วครับ .น้ำลายฟูมปาก ต้องแบบนี้ของจริงต้องแบบนี้ อยากจะสมน้ำหน้านังชะนีลิงชิมแปนที่โดนทูตบ็อบสูบวิญญาณ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าแหยมกับคนมีแฟนแล้ว!!!!!! ขอกดskip timeไปกลางสัปดาห์เลยค่ะ ไม่อยู่แล้วววววโว๊ยยยยยย
    #883
    0
  18. #882 Mouserabbit🔯 (@PPsxyz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:43
    ใจเย็นๆสิบี้ไออออออ บีมายเราขอให้ขอโชคดี ฮือออ
    #882
    0
  19. #880 omg_fong (@omg_fong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 10:06
    บีไอแกเป็นใครกันแน่ สัญญาระหว่างบีไอกับเพียงคุณ มีปมอีกแล้วนะไรท์ คิดแล้วปวดหัว
    #880
    0
  20. #879 Mxlilyn (@Mxlilyn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 15:43
    กรี๊ดดดดดดอะไร๊ใครทำเดี๋ยวเดาพล็อตเจ้ยากมากค่ะฮื้อ??
    #879
    0
  21. #870 gbabyza (@gbabyza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 08:05
    ปมเริ่มจะคลายแล้ว ตื่นเต้นกับเรื่องบีไอมาก อยากรู้ว่าเป็นใครทำไม ยังไง เดาเองไม่ได้เลย ไม่มีเซ้นส์ด้านนี้ แต่ก็ทีมฮันบินนะทำไมตอนนี้เริ่มสงสารบีไอแล้วก็ไม่รู้ ;-;
    #870
    0
  22. #869 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 01:10
    นี่ถ้าเดานะ บีไอมาก่อนแหละ แต่ฮันบินดันเป็นคนได้ใจบีมายไป ฮันบินเอ้ย แกไปแย่งของเขามาหรอ สงสารบีไอจัง นางคงโดดเดี่ยวแย่เลย ำม่มีใครช่วยนางเลย อิบ๊อบบี้ก็จ้องแต่จะกินวิญญงวิญญาณ เห้อ หาทีมให้นางซักคนเหอะ เป็นพี่จินก็ได้ 5555555555

    นี่คิดว่าชาติที่แล้วบีไอเป็นคนฆ่าฮันบินกับบีมายด้วยซ้ำ ไม่รู้จะเลวร้ายปานนั้นป่าวนะ ก็แค่เดา 55555

    แต่ถึงบีไอจะน่าสงสาร เราก็เทใจให้ฮันบินอยู่ดี ฮันบินชาตินี้ไม่รู้เรื่องนี่นา มาขนาดนี้แล้วคงไม่ปลี่ยนพระเอกใช่มั้ยคะ... /แต่ตอนหน้าท่าจะแซ่บเว่อร์ หรือว่าบีไอจะได้บีมายอีกคนเนี่ย ลุ้นนนน
    #869
    0
  23. #868 Pim Pimyada (@pim-pimyada) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 14:29
    หนูเดาปมไม่ได้เลยฮื่ออออ
    #868
    0
  24. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  25. #865 sontaew (@ntaewso) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 03:21
    บีไอกับฮันบินก็ต้องรู้จักกันอ่ะดิ ดูแค้น โอ้ยยย อยากรู้ที่มาที่ไป
    #865
    0