ลงรักปักใจ (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 21 : เข้ากันดี (ธีมสีชมพู) 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    15 พ.ย. 60

 

 

{เปิด PRE-ORDER} ลงรักปักใจ ภาคต่อ กามเทพร้ายพยศรัก โดย ธีร์วรา ราคาปก 365 บาท 

 

รินรดาบอกให้ธนธรณ์นั่งรอในห้องนั่งเล่น ส่วนตัวเองผลุบหายเข้าไปเปลี่ยนเสื้อในห้อง หนุ่มตี๋มองสำรวจห้องพักของคุณหมอสาว มาคราวทีแล้วมัวแต่คุยกับเจสซีเพลินเลยไม่ได้สนใจอะไรนัก ภายในห้องตกแต่งโทนสีขาว ครีมเครื่องเรือนเป็นแบบเรียบง่าย

มีชั้นหนังสือที่อัดแน่นอยู่มุมหนึ่ง ชายหนุ่มเดินเข้าไปสำรวจใกล้ๆ ชั้นหนังสือ มีตำราการแพทย์ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ไปจนถึงนิยายโรมานซ์วางเป็นระเบียบเรียบร้อย มีกรอบรูปของเจ้าของห้องและของกระจุ๋มกระจิ๋มน่ารักแบบผู้หญิงวางอยู่ตามมุมต่างๆ ให้บรรยากาศแบบผู้หญิงเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อสำรวจจนพอใจแล้ว ธนธรณ์ก็หันไปมองเจ้าของห้องสาวที่ยืนมองอยู่ในกางเกงยีนส์ เสื้อแขนยาวสีชมพูตรงคอนเซป

“คุณคงชอบอ่านนิยายนะ เห็นมีอยู่หลายเล่มเชียว” ส่วนใหญ่เป็นนิยายโรมานซ์มีทั้งฉบับภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

“ค่ะ” รินรดาตอบรับเสียงเรียบ แล้วเอ่ยถาม “ไปกันหรือยังคะ”

“ครับ”

สองหนุ่มสาวเดินตามกันออกจากห้อง เมื่อขึ้นมานั่งบนรถสปอร์ตคันหรูแล้วรินรดาก็เลยเอ่ยขึ้นว่า

ไม่ยักรู้ว่างานกีฬาสีโรงเรียนเขาจัดวันหยุดด้วย

ธนธรณ์หันมาทางตุ๊กตาหน้ารถ ยิ้มบาง ก่อนจะอธิบาย ทางโรงเรียนอยากให้ผู้ปกครองมาร่วมกิจกรรมกันเยอะๆ ก็เลยเลือกวันหยุดแทนน่ะ

ผู้โดยสารสาวทำเสียงรับรู้ในคอ แล้วคุณไปทุกปีไหม

ทุกปี มาช่วยเชียร์ช่วยลงแข่งกีฬาเด็กหญิงธนิสรเป็นเด็กกิจกรรม ไม่ว่ากีฬาหรือวิชาการ ถ้ามีเวลาว่างเขาก็มักจะไปช่วยเชียร์ให้กำลังใจหลานสาว เขาถึงได้ตำแหน่ง คุณน้าคนโปรดไง

คงได้เหรียญเยอะเลยล่ะสิ

ก็เยอะอยู่ตอบพร้อมกับเปลี่ยนเกียร์ เหยียบคันเร่ง รถสปอร์ตพุ่งตัวออกไปข้างหน้า การจราจรในวันหยุดเบาบาง เพราะเป็นวันหยุดยาวสามวันติดต่อกัน หลายคนจึงพาครอบครัวไปเที่ยวต่างจังหวัดเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศชาร์ตแบตเพื่อสู้กับงานเมื่อกลับมา

รินรดายิ้มเมื่อนึกถึงบ้านลุงป้าที่ต่างจังหวัด เป็นบ้านสวน ทำไร่นาสวนผสม เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก ปลูกผลไม้ เป็นชีวิตแบบเรียบง่าย พอเพียง กลางคืนอากาศเย็นจนไม่ต้องเปิดแอร์เหมือนคนในเมือง ทั้งมีเสียงหรีดหริ่งเรไรดังประสานช่วยกล่อมนอนช่างแสนสบาย

แต่คนที่ไม่สบายคงจะเป็นเจสซีที่ถูกตากับยายบ่นจนหูอื้อ ทับทิมและสามีรู้ถึงความประพฤติของลูกชายตัวดีแล้ว (ไพลินโทรฟ้องลูกสาว) ทับทิมเลยบอกให้พ่อแม่ช่วยดัดนิสัย และจะมารับกลับตอนเปิดเทอม เจสซีเลยต้องไปช่วยงานเพทายผู้เป็นตาทำไป ก็บ่นไป

“คุณยิ้มอะไร”

คนถูกถามหยุดยิ้ม แล้วหันไปมองคนถาม คิ้วเรียวเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม

“ผมถามว่าคุณยิ้มอะไร” มองอยู่นานแล้ว ไม่รู้ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นี่กำลังคิดถึงหนุ่มที่ไหนหนุ่มฮอตที่สาวตรึมหงุดหงิดเล็กน้อย เอ้า! หงุดหงิดมากก็ได้

“แค่นึกภาพเจสซีน่ะค่ะ”

“เจสซี” ชื่อที่เปล่งออกมาและคิ้วเข้มที่เลิกขึ้น ทำให้คนมองอยู่ยิ้ม ก่อนจะอธิบาย

“เจสซีถูกทำโทษที่ไปก่อเรื่องโดยการช่วยงานตากับยายที่บ้านสวนน่ะค่ะ” รินรดาเล่าเกี่ยวกับบ้านสวน “เจสซีมีหน้าที่ดูแลครอกหมู แต่ตอนที่เข้าไปในครอก แม่หมู ลูกหมูวิ่งไล่ทำให้เจสซีแหกปากร้องเรียกตาให้ช่วย พอวิ่งหนี เท้าดันลื่นทำให้ล้มก้นจำเบ้าคลุกขี้หมู พอให้ไปเก็บไข่ไก่ในเล้าไก่ ก็ถูกแม่ไก่รุมจิกทีบังอาจไปขโมยไข่”

 คนมองคือตาและรินรดาหัวเราะขำ ไม่มีใครเข้าไปช่วยจนหลานชายงอน

ธนธรณ์หัวเราะขำเมื่อนึกภาพตาม เสียงหัวเราะแบบแมนๆ ทำให้รินรดาหยุดหัวเราะและมองหนุ่มตี๋ที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างพิจารณา

เวลายิ้มหรือหัวเราะตาเรียวของเขาจะหยีลง ลักยิ้มบนแก้มซ้ายบุ๋มลงมีเสน่ห์ น่ารัก ที่จริงเขาไม่ได้น่าดึงดูดขนาดหรอกนะ เป็นตัวสร้างปัญหา เป็นหนุ่มเจ้าชู้จอมเสเพล แต่ก็น่าสนใจไปในคราวเดียวกันยิ่งเธอคิดเกี่ยวกับเขามากเท่าไหร่ หัวใจก็ยิ่งเต้นไม่เป็นส่ำมากขึ้นเท่านั้น

“แล้วเจสซีเป็นไงบ้าง” คนขับเอ่ยถามพร้อมกับส่งยิ้มเซ็กซี่มาให้ ดวงตาเรียวรีสีน้ำตาลเข้มและริมฝีปากสีแดงเซ็กซี่กำลังล่อลวงเธอ

บ้าไปแล้ว! อย่าโง่ไปหน่อยเลย เธอไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการแม้จะบอกตัวเองยังไง แต่ความรู้สึกกลับบอกในสิ่งตรงกันข้าม

คนฟังกะพริบตาปริบๆ เรียกสติตัวเองกลับคืนมา “นอกจากเจ็บตัวนะหรือคะ”

“ครับ”

“ก็งอนสิคะ”

สองหนุ่มสาวหัวเราะประสานเสียงกัน เมื่อหยุดหัวเราะได้แล้วรินรดาก็เล่าวีรกรรมเด็ดๆ อีกหลายรายการของหลานชายให้ธนธรณ์ฟัง ในที่สุดสองหนุ่มสาวก็มาถึงจุดหมาย ธนธรณ์วนหาที่จอดรถอยู่นานกว่าจะได้ที่จอดรถ สองหนุ่มสาวลงจากรถแล้วเดินผ่านประตูหน้าโรงเรียนเข้าไป นักเรียน ผู้ปกครองสวมชุดสีแดง เขียว ฟ้า เหลือง ชมพูละลานตา เสียงประกาศ เสียงเพลงเชียร์ เสียงรัวกลองทำให้คุณหมอสาวรู้สึกตื่นเต้น คึกคักกับบรรยากาศของกีฬาสี

“คนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย มีขายของด้วย” มองไปรอบๆ สายตาไปหยุดตรงซุ้มต่างๆ ที่จัดอย่างงดงาม

ท่าทางตื่นเต้นเหมือนเด็กๆ ของคุณหมอทำให้คนมองยิ้มบาง “ครูอาจารย์ นักเรียนและผู้ปกครองมาเปิดร้านขายของมีซุ้มเกมชิงรางวัลหรือตุ๊กตาหลายซุ้ม แต่ส่วนใหญ่เป็นซุ้มของกิน”

“มีลูกชุบด้วย”

คิ้วเข้มเลิกขึ้น “อยากกินเหรอ"

“อืม” รินรดาพยักหน้า ธนธรณ์ถือวิสาสะใช้มือแตะข้อศอกมนแล้วพาตรงไปยังซุ้มขนมไทย

รินรดาสอบถามราคา แม่ค้าตัวน้อยที่สวมเสื้อสีฟ้าบอกราคาพร้อมกับส่งกล่องพลาสติกและที่คีบให้ หญิงสาวคีบขนมไทยใส่กล่องพลาสติกจนเต็ม แล้วขอกล่องเพิ่ม พอเห็นคนตัวสูงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ถามผ่านสายตาว่า กินหมดเหรอ

คุณหมอสาวก็ยิ้ม แล้วบอกว่า “เผื่อน้องนิกับครอบครัวคุณด้วย”

คนมองก็ยิ้มเอ็นดูไปสิ! ให้อีกสองแต้มสำหรับการคิดถึงคนอื่น หนุ่มตี๋ให้คะแนนรัวๆ ในใจ

รินรดาส่งกล่องที่เต็มไปด้วยขนมให้แม่ค้าตัวน้อยคิดเงิน ธนธรณ์หยิบกระเป๋าสตางค์หยิบธนบัตรสีแดงออกมาจ่าย แม้คุณหมอคนดีจะแย้งว่าตนเป็นคนซื้อ แต่คนอยากเปย์ก็อ้างว่าตนเป็นคนพามาสมควรเป็นคนจ่าย

ทางนี้เธียรธัญญาโบกไม้โบกมือให้

ธนธรณ์แตะเอวบางพาตรงไปยังบริเวณที่พี่สาวพี่เขยนั่งรออยู่ ธัญญานั่งอยู่บนเสื่อผืนใหญ่ในอ้อมแขนมีเด็กชายธาวิน ส่วนภานุยืนอยู่ข้างๆ เด็กหญิงธนิสรในชุดเชียร์รีดเดอร์สีชมพู

“น้าเธียรมาแล้ว”เด็กหญิงธนิสรวิ่งเข้ามากอดเอวน้าชาย ก่อนจะสังเกตเห็นว่าน้าชายไม่ได้มาคนเดียว แต่พาสาวมาด้วย เด็กหญิงผละจากน้าชายและไหว้ทักทายรินรดา “สวัสดีค่ะ น้าริน”

รินรดารับไหว้ทักทายกลับ พร้อมยื่นถุงขนมให้ แล้วหันไปทักทายพ่อแม่ของเด็กหญิง ธัญญามองสองหนุ่มสาวด้วยสายตาวิววับมีเลศนัย

ไหนบอกว่าไม่ชอบมีชีวิตเป็นนิรันดร์ แต่มาด้วยกันเนี่ยนะจะให้คนชอบจิ้นคิดยังไง นอกจากฟินไปดิ!

มาด้วยกันได้ยังไงเอ่ยถามเมื่อลูกสาวและรินรดานั่งลงบนเสื่อข้างๆ

คือ…”

เมื่อเห็นรินรดาอึกอัก ธนธรณ์เลยตอบแทนว่า ผมแวะไปคอนโดฯ เจอหมอรินก็เลยชวนมาด้วย

อ่อเหรอ!” คนพูดทำเสียงไม่เชื่อถือ

เรื่องนี้ต้องถึงหูดาริน กามเทพ (ร้าย) ที่คอยทั้งผลักและดันให้คู่นี้ได้ (เจอ) กัน มีฝากขนมไปให้สามี (มีเผื่อไปให้รินรดาด้วย) แบบเนียนๆ ถ้าศตคุณผู้เป็นสามีไม่ว่างก็ธนธรณ์อีกล่ะพาไปหาหมอสูติฯ

รินรดาเงยหน้ามองหนุ่มตี๋ที่ยืนอยู่ เขาทำแค่ยักไหล่ เสียงประกาศตามสายแจ้งว่าหลังเชียร์ลีดเดอร์สีเขียวแสดงเสร็จจะเริ่มแข่งกีฬาในช่วงบ่ายต่อ คุณหมอคนดีขอเซลฟีกับเชียร์ลีดเดอร์ตัวน้อยทีมสีชมพู

ธัญญาที่มองอยู่เรียกน้องชายมาถ่ายรูปด้วยกันโดยให้สามีเป็นตากล้อง หลังจากถ่ายรูปเสร็จแล้ว คุณแม่ลูกสองก็หยิบเสื้อกีฬาสีชมพูโยนไปให้น้องชาย ที่รับไว้ด้วยปฏิกิริยาอัตโนมัติ

สวมซะ!” น้ำเสียงออกแนวบังคับ

ไม่ให้พี่นุลง

ช่วงเช้าพี่ลงไปหลายเกมแล้ว ช่วงบ่ายเธียรลงละกัน ผลัดๆ กันภานุบอกยิ้มๆ

ธัญญาส่งลูกชายให้สามีแล้วพาลูกสาวไปเปลี่ยนชุด ธนธรณ์พาดเสื้อกีฬาสีชมพูไว้ตรงราวแล้วไขว้มือจับชายเสื้อยืดตัวที่สวมถอดออกทางศีรษะ ขาวโอโม่แล้วยังชมพูพาสเทล ทำให้หัวใจคนมองเต้นแรงแทบจะทะลุจากอก ความร้อนแผ่ลามสู่พวงแก้ม

หมอรินเป็นอะไรหน้าแดงครับภานุที่ยืนมองอยู่เอ่ยแซ็ว

รินรดาละสายตาจากซิกซ์แพ็กแน่นๆ แล้วแก้ตัวว่า….“อากาศมันร้อนน่ะค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #194 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:33
    กิ๊วๆ คุณหมออายเลย 5555
    #194
    0