ลงรักปักใจ (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 94 : ถ้าจะ...ขนาดนี้ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    5 ส.ค. 61

 E-BOOK แอบจองปองรักมาแล้วน้าาาาาาาาาา

สารวัตรกษิตินาถกับจันทร์เจ้า รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตอนพิเศษ 67 หน้าฟรีที่นี่ > http://goo.gl/VU8OaH

 

<iframe class="iframe_seller_link" width="430" height="220" src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDM3NTAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNzM4ODciO30" frameborder="0" ></iframe>


ไปไหน

แถวๆ นี้ล่ะ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังระหว่างทาง

เมื่อขัดไม่ได้ก็ขอเวลาปิดคอมพิวเตอร์ หยิบเสื้อคลุม กระเป๋าสตางค์ก่อน สองสาวเดินไปตามโถงทางเดินแคบๆ สู่ลิฟต์ เมื่อขึ้นมานั่งอยู่บนรถรับจ้าง กุมตะวันเอ่ยถามว่าจะไปไหน นาถลดาเล่าเรื่องที่แม่ของ อนาวินโทรมาปรึกษา ทั้งเรื่องเรียนและอดีตแฟนสาวที่หวนกลับมาหา พอถามว่าไปสนิทกับครอบครัวอนาวินตั้งแต่เมื่อไหร่ สาวอวบก็ตอบว่าตั้งแต่คราวกลับบ้านตอนปิดเทอม นาถลดาได้ช่วยเหลือพ่อของอนาวินที่หน้ามืดเป็นลมหมดสติ พ่อแม่อนาวินเลยเอ็นดู พอรู้ว่าเป็นลูกสาวกำนันบ้านหนองปรือท่านทั้งสองเลยแวะไปหาถึงบ้านพร้อมหอบหิ้วของฝากมาฝากมากมาย ด้วยผู้ใหญ่เอ็นดู และนาถลดาเคารพท่านทั้งสองเลยได้คุยกันอยู่เนืองๆ

อดีตแฟนสาวของนายอนาวินชื่อวิกานดาเคยเป็นดาวคณะบริหาร เป็นคนสวย เอาแต่ใจ ขี้งอน ขี้เหวี่ยงได้โล่ อนาวินรักและตามใจแฟนมาก ผิดใจกันก็เป็นฝ่ายง้อและขอโทษก่อนเสมอ ทั้งสองคบกันตั้งแต่ปีหนึ่ง วิกานดาซึ่งมีผู้ (ชาย) มาชอบเยอะ” ลากเสียงยาวให้รู้ว่าเยอะมากก นางก็เลยนอกใจไปกินกับผู้ (ชาย) ที่มาชอบนาง ส่วนนายอนาวินก็ให้อภัย พูดแค่ว่า ช่างแม่งเฮอะ’ แล้วก็วนลูปอยู่แบบนี้ 

พ่อพระ

สาวอวบมองบน เบะปากคว่ำ พ่อพระหรือโง่เป็นควายจมอยู่ในปลักกันแน่ แต่ควายตัวผู้มันก็เหมาะกับควายตัวเมียแหละ

แรง

คนแรงเสมอต้นเสมอปลายเอ่ยถามเพื่อนสาวคนสนิทด้วยความสงสัยไม่ได้ว่า ถามหน่อยเถอะจันทร์เจ้า ถ้าจับได้ว่าแฟนนอกใจจะให้อภัยหรือเลิก

ไม่มีแฟน” กุมตะวันอุบอิบตอบ พร้อมกับไขว้นิ้วไว้ข้างหลัง

หรา แล้วที่คุยโทรศัพท์ไป ยิ้มไปคืออะไร” นาถลดาแซว ด้วยเป็นรูมเมตกัน คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ต่อให้หูป่า ตาเถื่อนขนาดไหนก็เห็นความเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมของรูมเมตตัวเล็ก สนใจเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมกว่าเคย มีเสียงสอง เบะปากงอแง ยิ้มเขิน หน้าแดงเวลาคุยโทรศัพท์ จากแต่ก่อนเป็นคนเงียบๆ ชอบฟัง ไม่ชอบพูดเดี๋ยวนี้กลายเป็นคนคุยเก่ง ยิ้มง่าย หัวเราะบ่อย ดูสดใส ออร่าจับยิ่งขึ้น เหมือนที่มีใครบางคนเคยพูดไว้ว่าคนมีความรักจะทำให้ดูเด็กลง

คุยกับที่บ้าน” ถือว่าไม่ได้โกหก ก็คุยกับแม่และพี่ที่พวงด้วยตำแหน่งแฟนจริงๆ

 “จ้า เอาที่สบายใจ เอาเป็นว่าสมมุติละกันถ้าแฟนนอกใจจะให้อภัยหรือเลิก

คนถูกถามนิ่วหน้า คิดหนัก ไม่รู้สิ! อาจจะให้อภัยให้โอกาสมั้ง ส่วนเรื่องความเชื่อใจก็คงไม่อาจเต็มร้อย มันกลับไปเต็มร้อยไม่ได้จริงๆ และคิดว่าคงไม่มีวันนั้น

สาวอวบเบ้ปาก แม่พระ! ถ้าเป็นฉันเลิกแม่งอย่างเดียว ถ้าความรักทำให้ทุกข์มากกว่าสุข ก็อย่ามีมันเลยจะดีกว่า ไม่ใช่ศรีทนได้จะได้ทนให้ผู้ชายสวมเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความรักเป็นเรื่องสวยงามเสมอ แต่ความรักไม่ใช่เรื่องของคนสองคนเสมอไป บางครั้งก็มีมือที่สอง สาม สี่ ห้า ฯลฯ จะให้อภัยหรือเลิกขึ้นอยู่กับคนสองคน ทุกอย่างมันมีต้นสายปลายเหตุ ทำแบบนั้นเพราะอะไร ใจเขาใจเรา นั่งจับเข่าเปิดอกคุยกัน ว่าเกิดจากตัวเราหรือเพราะสันดานที่ไม่รู้จักพอ ถ้าผ่านไปได้จะทำให้เข้มแข็งขึ้น

เมื่อลงจากรถรับจ้าง จ่ายเงินเรียบร้อย สองสาวก็เหลียวซ้าย แลขวาหาหอพักของอนาวิน หาไม่เจอเลยเดินไปถามพี่วินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอย ซึ่งบอกว่าหอพักดังกล่าวต้องเดินเข้าไปในซอยหนึ่งกิโลเมตรหรือจะนั่งวินไปคนล่ะสิบบาท

สองสาวตัดสินใจเดินเดินไปคุยกันไปจนไปถึงหน้าตึกสีขาวสูงสิบชั้น แต่ไม่อาจเข้าไปในตึกได้ เพราะต้องใช้นิ้วสแกนถึงจะผ่านเข้าไปได้ ทั้งสองเลยยืนเตร่อยู่แถวๆ หน้าหอพัก รอคนสแกนนิ้วเปิดประตูแล้วขอตามเข้าไปในตึกด้วย

 “นายนาย” นาถลดาเรียกนิสิตชายที่สวมเสื้อชอปทับเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนเมื่อเดินผ่านหน้า แต่ว่าอีกฝ่ายไม่หันมามองหรือสนใจทำให้นิสิตสาวเดินตาม แล้วส่งเสียงเรียกอีกครั้ง นายน่ะ

นิสิตชายหันกลับมา นิ่วหน้านิดๆ ขณะมองสองสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า คนหนึ่งหน้าคม ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวย อีกคนตัวเล็ก ผิวขาว ดูบอบบาง

เรียกฉันเหรอ

ใช่ นายรู้จักพี่วิน อนาวินที่เรียนวิศวะฯ โยธาเปล่า” สาวหน้าคม ตัวอวบถามด้วยน้ำเสียงเหมือนหาเรื่อง

รู้!”  คนพูดมองสองสาวด้วยสายตาไม่ไว้ใจ หน้าตาดีใช่ว่าจะเป็นคนดี แล้วประโยคต่อมายิ่งทำให้เขาระแวงหนักขึ้นไปอีก

พี่เขาอยู่ห้องไหม ขอตามขึ้นไปได้หรือเปล่า

โรคจิตเปล่า” ว่าแล้วก็หมุนกายหันหลังจะเดินเข้าหอพัก นาถลดาถลาไปจับแขนนิสิตชายไว้

ไม่ใช่โรคจิต เราสองคนเรียนอยู่คณะพยาบาล มีธุระกับพี่เขา” ควักบัตรนิสิตในกระเป๋าสตางค์ออกมาให้ดู แต่นิสิตชายคนดังกล่าวก็ยังไม่ยอมสแกนนิ้วเปิดประตูให้เข้าไป

ก็โทรเรียกกันเองสิ

โทรแล้วไม่รับ เลยมาดูกลัวไม่สบายเนอะ” คนพูดหันไปขยิบตาให้เพื่อนสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง กุมตะวันยืนทำหน้าเอ๋อนึกว่าเพื่อนเป็นโรคตากระตุก กำลังจะอ้าปากถาม เพื่อนสาวเลยพูดแบบไม่มีเสียง อ่านปากได้ว่าให้รับมุก จึงถึงบ้างอ้อ รีบตอบรับ

นิสิตชายหรี่ตาแคบมองสองสาวที่ขยิบตาปริบๆ ให้กัน ส่งซิกให้กันโคตรเนียน! คิดใคร่ครวญครู่หนึ่งจึงหันไปใช้นิ้วแตะเครื่องสแกน 

ตามมา แต่อย่าสร้างปัญหาล่ะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

                                         http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

230 ความคิดเห็น