กำราบรักคู่หมั้นร้าย (ซี่รี่ย์บังคับรัก)

ตอนที่ 15 : Chapter 5 ผู้ชายสายเอส ต่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 มิ.ย. 59

 

Chapter 5

ผู้ชายสายเอส

 

 

 

 

 

 

 

 

1 เม้นท์ 1 กำลังใจ

 

                                

เอาน่ายังไงฉันก็ลูกผู้ชายพอ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานฉันจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับเธอเอง

 

กรี๊ด! ใครต้องการแบบนั้นกันเล่า สิ่งที่ฉันต้องการคือการถอนหมั้นกับแกต่างหากไอ้แชนซ์บ้า ฉันกัดฟันกรอด ข่มอารมณ์โกรธที่พุ่งขึ้นมาอย่างเต็มที่ ก่อนจะพูดว่า

 

ไม่ต้อง เพราะฉันไม่คิดจะเอาคนอย่างนายมาเป็นพ่อของลูกฉัน

 

.“แต่เป็นสามีได้ใช่ไหมล่ะถามและก้าวประชิดตัวฉันอย่างรวดเร็ว

 

แผ่นหลังบอบบางกดแนบกับผนังแข็งๆ ของอาคาร ขณะที่ด้านหน้าถูกแผดเผาจากไอร้อนจากร่างแกร่ง มือหนาข้างหนึ่งกุมลำคอระหง ข้างหนึ่งรูดซิปเสื้อแขนยาวที่ใส่ทับเสื้อนักศึกษาลง ตามด้วยปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาแหวกคอเสื้อไปข้างๆ สายตาลดลงมองรอยดูดที่เขาทำไว้เมื่อค่ำหวาน ตอนที่นัวเนียกัน

 

เธอมีรอยประทับฉันตรงนี้มือเล็กวางทับบนมือหนา อุตส่าห์ใส่เสื้อแขนยาวและโบกด้วยคอนซีลเลอร์แล้วนะฉันตีตราจองเธอเอาไว้แล้ว เธอเป็นผู้หญิงของฉัน

 

นายแชนซ์ก้มลงมอง สีหน้าแววตาผสมผสานกันระหว่างความใคร่และความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของแบบเถื่อนๆ การกระทำป่าเถื่อนของเขา มันปลุกเร้าความตื่นเต้นดิบเถื่อนในตัว

 

ฉันขึ้นมา ความร้อนวาบหวิวก่อตัวในท้องน้อย ทำให้ฉันอยากเขย่งเท้าขึ้นแล้วจูบริมฝีปากหยักลึกที่เม้มแน่นของเขาอย่างรุนแรงจนแทบต้านทานไม่ไหว จมูกโด่งเป็นสันตรงอยู่ห่างจากจมูกฉันไม่ถึงนิ้ว หัวคิ้วสีเข้มขมวดมุ่นแทบจะชนกัน ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดใบหน้าฉัน ฉันหลุบเปลือกตาลงจ้องริมฝีปากเขา พิจารณารูปทรงและความแน่นตึงของมัน เรียวปากอวบอิ่มเผยอด้วยความคาดหวัง

 

คาดหวังอะไร ฉันคงบ้าไปแล้วจริงๆ

 

ฉันเงยหน้าขึ้น ประสานสายตากับเขา ไม่ ฉันไม่ใช่ของนาย

 

ปากดีแบบนี้ ต้องโดนกัดปากนะว่าไหมเขากระชากร่างฉันเข้าหาอ้อมแขนกำยำ แล้วริมฝีปากกระด้างก็ฉกวูบลงมา กดจูบหนักหน่วง ลิ้นร้อนชื้นแทรกซอนเบียดพุ่งเขาสู่กลีบปากนุ่มหวานในทันที

 

จูบของเขาหวานล้ำชวนให้ติดอกติดใจ ปากต่อปาก ฟันต่อฟัน ลิ้นต่อลิ้นพัวพันกัน เป็นจุมพิตที่เต็มไปด้วยความต้องการ ความปรารถนา ความใคร่อย่างไม่ต้องสงสัย รสชาติหอมกรุ่มซ่านซ่านิดๆ จากปากเขาช่วยคลายกำหนัดที่กระพือโหมภายในกายฉัน ดุจเดียวกับคนติดยาแล้วได้เสพยา

 

สองมือเล็กขยุ้มผมดกหนากอดรัดตรึงยามที่ปาก ลิ้นของคนตัวโตจูบเหมือนกลืนกินฉันเข้าไปทั้งตัวด้วยความหิวกระหายจาบจ้วงปนดิบเถื่อนหน่อยๆ ยิ่งฉันตอบสนองตอบเร้าใจก็ยิ่งกระตุ้นให้เขาบดเบียดร่างหนาลงมาแนบชิด กดจูบให้ลึกล้ำ ดื่มด่ำมากยิ่งขึ้น

สองแขนกำยำโอบกอดรอบตัวฉัน ปลายเล็บตัดสั้นครูดไปแผ่นหลัง บอบบางยามที่ฉันแอ่นหยัดเรือนร่างบดเบียดร่างหนาให้แนบชิด ต้องการประสานเซลล์ทุกเซลล์ในร่างของเราทั้งคู่เข้าด้วยกัน เป็นหนึ่งเดียวกัน

 

แผงอกกว้างกำยำในเสื้อยืดทับด้วยเสื้อช็อปสีเข้มบดเบียดกับหน้าอกนุ่มหยุ่นแผ่วเบายั่วเย้า ยิ่งกระตุ้นเร้าให้ปลายถันชูชันรวดร้าวไปด้วยความต้องการ ฝ่ามือใหญ่ ร้อนผ่าวที่วางทาบอยู่บนแผ่นหลังบอบบางเอื้อมโอบมาเกาะกุมทรวงสล้างข้างหนึ่งไว้ ในขณะที่ปากยังวนเวียนจูบเคล้ากลีบปากนุ่มไม่ยอมหยุด

 

คนตัวโตทั้งเลีย ทั้งดูด ทั้งขบกัดอย่างนุ่มนวล ดูดดึงเรียวลิ้นเล็กเข้าไปในปากตัวเอง ดูดเบาๆ ก่อนจะสอนให้ฉันจูบตอบแบบเดียวกัน

 

ยิ่งได้ชิมรสชาติจุมพิตหวานล้ำชวนเคลิบเคลิ้มอย่างเหลือเชื่อจากคู่หมั้นตัวร้าย ฉันก็ยิ่งแอ่นหยัดเสียดสีเรือนร่างเข้าหาร่างแกร่งมากขึ้น

 

คะน้าจ๋า รสชาติของเธอหวานล้ำ ชวนมึนเมาเหลือเกินพึมพำชิดกลีบปากนุ่ม

 

ฉันส่งเสียงครางแผ่ว เมื่อเขาใช้ริมฝีปาก ฟันและลิ้นเล้าโลมจนกระทั่งเข่าของฉันอ่อนระทวยเป็นเจลลี่เหลวหลอมละลายเข้าหาร่างแกร่ง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รังเกียจ เพราะดึงร่างของฉันแนบกับร่างแกร่ง ฉันถูกครอบงำด้วยจุมพิตหวานจากเขาอย่างสิ้นเชิง

 

แล้วแชนซ์ก็เป็นฝ่ายที่ผละออกก่อนอย่างอ้อยอิ่ง ริมฝีปากของเขาชุ่มชื้นเป็นมันวาวจากจุมพิต ถ้าไม่หยุด เราคงได้มีเซ็กซ์ตรงนี่แน่

 

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มือเล็กยกขึ้นแล้วผลักร่างหนาเต็มแรง นี่ มันมหาวิทยาลัยนะย่ะ ไม่ใช่ที่บ้าน อีตาบ้า! เดี๋ยวใครก็มาเห็นหรอก ฉันมองซ้าย ขวาด้วยความหวาดระแวง กลัวว่าจะมีใครมาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวๆ นี้เลย ขณะที่มือเล็กก็ติดกระดุมเสื้อนักศึกษามือไม้สั่น รูดซิปเสื้อแขนยาวขึ้นปกปิดร่องรอย

 

ฉันถลึงตามองคู่หมั้นตัวร้าย นายไม่มีสิทธิ์เป็นอะไรทั้งนั้นพูดลอดไรฟัน ก่อนจะจ้ำอ้าวหนี เพราะเริ่มไม่ไว้ใจสถานการณ์ล่อแหลมอันตรายที่กำลังเกิดถี่ในช่วงนี้สักเท่าไหร่

 

ฉันยกมือวางทาบบนหน้าอกข้างซ้าย ทำไมหัวใจของฉันมันถึงได้เต้นแรงจัง ตึกตักๆ ราวกับมีใครรัวกลองอยู่ในนั้น นี่ฉันกำลังหวั่นไหวกับนิสัยหื่นห่ามของนายแชนซ์ใช่ไหม ไม่จริง ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายสไตล์นี้ แบบที่ฉันชอบนะ ต้องนุ่มนวลอ่อนโยน ไม่ใช่ผีเข้าผีออกแบบไอ้บ้าแชนซ์

 

แน่ใจเหรอ?” เสียงนุ่มทุ้ม เซ็กซี่ ถามย้อน

 

แน่ะ! ยังจะตามมาทำให้ใจของฉันหวั่นไหวอีก

 

แน่

 

อย่าลืมนะ ว่าฉันยังเป็นคู่หมั้นของเธออยู่

 

ไม่ต้องพูดย้ำก็รู้เฟ้ย! ทุกขณะจิตฉันก็กำลังหาทางหรือวิธีการถอนหมั้นอยู่ ใครเขาอยากจะหมั้นหมายกันเพราะโครโมโซมคู่ที่ยี่สิบสามกันเล่า แม่ฉันกับแม่นายแชนซ์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

 

เหอะ คงเป็นอีกได้ไม่นานหรอกฉันยิ้มเยาะ ก่อนจะจ้ำอ้าวหนีอีกรอบ แต่ดูท่าคงหนีไม่พ้น ถ้ายังไม่เคลียร์

 

เธอหมายความว่ายังไง?” มือหนาเอื้อมมาคว้าต้นแขนฉันไว้ จนฉัน แทบปลิวไปสิงร่างแกร่ง นายแชนซ์ทำหน้าโหด เหอะ! นึกว่าจะกลัวหรือไง อย่างนี้มันต้องยั่ว (โมโห) ฝีปากอวบอิ่มบิดเบ้ ก่อนจะขยับยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะพูดไปว่า

 

เพราะฉันจะหาคนใหม่ที่ดีกว่านาย

 

 ไอ้อินทัชหน้าเห่ยนั้นเหรอ?”

 

เหอะ! สวยๆ อย่างฉันมีปัญญาหาได้หล่อกว่า ดีกว่าหนุ่มหน้าตี๋ ตาสระอิได้ละน่า สวยๆ อย่างฉันมันต้อง เจมส์ จิรวิชญ์ ถึงจะสมน้ำสมเนื้อกัน

 

ไม่ใช่ย่ะ รับรองหล่อกว่านาย และดีกว่านายเป็นล้านๆ เท่า

 

เป็นผู้หญิงของฉัน อย่าหวังว่าจะไปอ่อยผู้ชายหน้าโง่ที่ไหนอีกดวงตาวาววับอย่างกับตาเสือ

 

เหอะ หมาหวงก้าง ถ้าคิดว่าจะทำได้ก็เชิญ

 

เชิญ แต่อย่าคิดนะว่าฉันจะฟังที่นายพูดฉันแกะนิ้วแข็งๆ ออกจากต้นแขน ไอ้บ้า! ทำแขนฉันเป็นรอยหมดแล้ว ฉันจ้ำอ้าวหนีเป็นรอบที่สาม แต่ก้าวไม่ทันจะถึงก้าวมือแข็งปานคีมเหล็กของคนตัวโตก็คว้าจับข้อมือของฉันไว้ได้อีก

 

หมับ!

 

งั้นเราก็มาดูกันสักตั้งสีหน้า แววตาเหมือนพวกโรคจิตไม่มีผิด มือหนาบีบแขนของฉันแน่น อ๊าก! เจ็บ เจ็บ! เจ็บ!! มือคนหรือเหล็กฟ่ะ! ถึงได้เจ็บขนาดนี้ ริมฝีปากอิ่มเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้ร้องออกมา ของที่เป็นของฉัน ถ้าฉันไม่ให้ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์

 

 “ฉันไปเป็นของแกเมื่อไหร่ไอ้บ้า” ฉันเกลียดผู้ชายสายเอส (ซาดิสต์)

 

เกลียด นายมันจะเผด็จการเกินไปแล้วนะ

 

ก็เพราะเธอนั้นแหละที่ทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้พูดเสียงเครียด

 

แบบนี้นะแบบไหน ถ้าเป็นฮิตเลอร์กลับชาติมาเกิดแบบนาย ฉันไม่เคยสอนนะเฟ้ย! แกเป็นเอง

 

ฉันยังไม่ทันสะบัดมือ เขาก็ปล่อยมือฉัน แล้วหันหลังเดินจากไป ฉันมองตามแผ่นหลังกว้างไป ไม่เข้าใจอาการผีเข้าผีออกของไอ้บ้าแชนซ์เลยจริงๆ

 

เดี๋ยวสิ แชนซ์ อย่าเพิ่งไป กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องนะฉันตะโกนตามหลัง แต่เขาไม่ยอมหันกลับมา

 

ดี! อย่ามาพูดกันอีกนะ

 

 

                    +++++++

Talk ทีมคะน้าหรือทีมแชนซ์ ปากดีแบบนี้ต้องกัดปากสั่งสอน 5555

 

 

สามารถสั่งซื้อหนังสืออีบุ๊คของธีร์วรา ได้ที่ลิงค์นี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น