กำราบรักคู่หมั้นร้าย (ซี่รี่ย์บังคับรัก)

ตอนที่ 7 : chapter 2 hate you 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 พ.ค. 59

 

Chapter 2

 

Hate You

 

 

1 เม้นท์ 1 กำลังใจ

 

 

 

 

 

ณ มหาวิทยาลัย

 

เป็นอะไรคะน้า ฉันเห็นแกนั่งหน้าเครียดมาตั้งแต่เช้าแล้วนะยัยจีนหรือจีรดาเพื่อนซี้สุดเลิฟเพียงคนเดียวของฉันถามขึ้น

 

เปล่าไม่มีอะไรใบหน้างอหงิก

 

ทะเลาะกับสามีมาอีกละสิยัยจีนพูดล้อๆ

 

ทำมาเป็นรู้ดี ชิ!! ยัยเพื่อนบ้า

 

“…”

 

ฉันไม่เข้าใจพวกแกสองคนเลยฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองกับไอ้บ้าแชนซ์เหมือนกัน เป็นคู่หมั้นกัน แต่ทำไมกัดกัดเหมือนหมาแมวได้ทุกวี่ทุกวันสิน่า

 

แล้วใครบอกว่าฉันอยากเป็นคู่หมั้นกับนายแชนซ์เล่า ร้อยไม่อยาก พันไม่อยาก

 

คู่หมั้นที่ไม่ได้เลือกเองมันก็เป็นแบบนี้แหละตอบแบบขอไปที

 

แต่แชนซ์เขาหล่อนะ เป็นถึงเดือนวิศวะ”

 

เอาตรงไหนมองฟ่ะ ตาหรือว่าตาตุ่ม แต่จะว่าไปไอ้บ้าแชนซ์มันก็หล่อจริงๆ นั้นแหละ หล่อกว่าดาราบางคนซะอีก แต่ก็อย่างว่า นายนี่มันก็มีดีแค่หน้าตาแหละอย่างอื่นน้องหมาไม่รับประทาน

 

เฮอะ! หล่อไม่รับประทานน่ะสิ

 

ถึงแกไม่อยากรับประทาน แต่ผู้หญิงทั้งมหาลัยเขาอยากรับประทานแชนซ์กันทั้งนั้น รวมทั้งยัยโซฟีน้องรหัสนายนั้นด้วย

 

ใครอยากได้ก็เชิญเอาไปเถอะ เพราะฉันเกลียดมันตั้งแต่เกิดแล้ว

 

อันนี้เรื่องจริง ไม่อิงนิยายด้วย

 

อะไรจะปานนั้น เอ๊ะ! หรือว่าแกนอกใจแชนซ์ไปมีคนอื่นยัยจีนมองมาอย่างคาดคั้น

 

แล้วใครมันคือใครล่ะ นอกจากไอ้บ้าแชนซ์แสนประเสริฐแล้วฉันจะมีใคร เพราะใครที่รู้ว่าฉันเป็นอะไรกับไอ้บ้าแชนซ์ แค่นั้นก็ไม่มีใครกล้ามา

 

ยุ่งกับฉันแล้ว

 

 ว่าไง คะน้า

 

ไม่มี

 

แล้วนายอินทัชล่ะ ได้ยินว่าตอนไปฝึกงานอีตานั่นตามจีบแกนี่ แถมยังมีซงมีซบอกกันด้วย

 

เอาอีกแล้ว อินทัชชื่อนี้อีกแล้ว บอกกี่ทีแล้วว่าไม่ใช่สเปก

 

อุบัติเหตุย่ะ

 

จริงอ่ะ

 

จริง

 

ที่จริงอินทัชก็หน้าตาดีนะ แต่เสียอย่างเดียวหน้าหม้อหูดำไปหน่อย

 

ไม่หน่อยล่ะ แล้วหน้าตาดีตรงไหนฟ่ะ หน้าตี๋ ตาสระอิ นั้นเหรอที่บอกว่าหน้าตาดี งั้นซิมแพนซีจะไม่หล่อกว่าหรือไง

 

ไม่หน่อยมั่งฉันว่า

 

ฉันก็ว่างั้นเหมือนกัน

 

ฉันกับยัยจีนมองหน้ากัน ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง

 

 เอ่อ!  พี่คนไหนชื่อคะน้าครับเสียงถามทำให้ฉันกับยัยจีนหยุดหัวเราะทันที ก่อนจะหันไปมองรุ่นน้องที่หอบช่อดอดกุหลาบสีแดงช่อใหญ่มาด้วยใบหน้างงงัน

 

นี่ใครจะเล่นตลกอะไรกับฉันอีกเนี่ย หวังว่าคงไม่ใช่ไอ้บ้าแชนซ์หรอกนะ เพราะเขานะต่อมโรแมนติกตายด้าน วาเลนไทน์ไม่เคยชื่อของขวัญ

 

หรือดอกไม้ให้

 

ฉันเองเลิกคิ้วเรียวขึ้นเป็นเชิงถาม พร้อมกับจ้องหน้าเด็กหนุ่มรุ่นน้องคนนั้น

 

มีคนฝากดอกไม้ช่อนี้มาให้พี่ครับนายนั่นยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ พร้อมการ์ดสีชมพูอีกใบมาให้

 

 ใครฝากมาฉันถาม แต่ในใจก็แอบหวังว่าจะเป็นดอกไม้ขอโทษจากไอ้บ้าแชนซ์ที่ทำเรื่องแย่ๆ กับฉันวันนี้

 

พี่อ่านแล้วพี่จะรู้เองเด็กนั่นยิ้มมีเลศนัย ก่อนจะเดินออกจากโต๊ะม้าหินอ่อนที่ฉันนั่งอยู่

 

ใครอ่ะ คะน้ายัยจีนยื่นหน้าเข้ามาถาม สงสัยคงอยากรู้เต็มแก่ แค่ไม่ค่อยจะแสดงออกเท่านั้น (ประชด)

 

ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ใครกันนะที่ส่งช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่แบบนี้มาให้ มือเล็กพลิกการ์ดสีชมพูที่แนบมาเปิดออกอ่าน

 

แด่เจ้าหญิงของผม อินทัช

 

ที่แท้ก็ยอดชายนายอินทัชนี่เอง ผิดหวังชะมัด!

 

 ว้าว! ที่แท้ก็อีตาอินทัชหน้าหม้อนี่เอง

 

แต่ฉันไม่ปลื้มย่ะ!

 

 แต่ฉันว่ามัน เห่ย

 

ต๊ายตาย ต่อมโรแมนติกตายด้าน นี่แกได้ดอกกุหลาบสีแดงช่อยักษ์ แต่ยังบอกว่าเห่ยได้ลงคอ ใจร้ายชะมัดยัยจีนว่า ก่อนจะมองช่อดอกกุหลาบสีแดงด้วยสายตาลุกวาว เห็นแบบนั้นฉันก็เลยโยนช่อดอกกุหลาบช่อ

 

ยักษ์ให้ยัยจีนทันที

 

งั้นฉันให้แก ยัยโรแมนติกว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืน

 

อ้าว! แล้วนั้นเธอจะไปไหน

 

ห้องน้ำ

 

โอ๊ย! เซ็ง

 

 นี่แก” เสียงแหลมสูง “เมื่อเช้าฉันเห็นพี่แชนซ์อุ้ม (แบก) พี่คะน้าเข้ามาในคณะป่ะเสียงแว่วๆ ที่ดังมาจากมุมตึกทำให้ฉันหันไปมอง ก็เห็นเด็กปีหนึ่งสี่ห้าคนกำลังนั่งเมาส์กันอยู่

 

ทำไมจะไม่เห็นละ ก็ออกจะเด่นเวอร์ปานนั้น

 

ฉันไม่ได้อยากจะเวอร์หรือโชว์พาว (เวอร์) สักหน่อย แต่คนที่อยากเด่นเวอร์หรือโชว์พาว (เวอร์) นั้นคือไอ้บ้าแชนซ์ต่างหากล่ะ

 

น่าอิจฉาพี่คะน้าเน๊อะ

 

ตรงไหนมิทราบ โดนแบกมาอย่างกระสอบข้าวสาร มันน่าอิจฉาตรงไหน

 

ใช่ๆฉันละอยากจะเกิดมาแล้วมีว่าที่สามีหล่อแบบพี่แชนซ์บ้าง

 

งั้นก็เอาไปเลยย่ะ ฉันยกให้

 

 งั้นแกคงต้องไปเกิดใหม่แล้วล่ะช หล่อขั้นเทพอย่างพี่แชนต์คงไม่ได้มีวางขายตามตลาดนัดหรือข้างทางนะจะบอกให้หนึ่งในในกลุ่มนั้นพูดขึ้น

 

 ก็เพราะรู้ไง ถึงได้ทำใจอยู่นี่ไง

 

ช่ายทั้งกลุ่มตอบรับพร้อมกัน ก่อนจะถอนหายใจยืดยาวด้วย

 

ความเสียดาย

 

โอ๊ย! ไม่เข้าใจว่าทำไมใครๆ ถึงต้องมาอิจฉาฉันด้วยนะ ทั้งที่ชีวิตฉันไม่เห็นจะน่าอิจฉาที่ตรงไหน โดนจับหมั้นตั้งแต่อยู่ในไข่ เป็นคุณจะทำใจได้ไหม

 

เรื่องน่าเศร้าของฉันมันเกิดขึ้นเมื่อแม่ของฉันรู้ว่าโครโมโซมคู่ที่ยี่สิบสามที่อยู่ในไข่ของท่าน (ซึ่งก็คือฉัน) เป็น XX และบังเอิญว่าเพื่อนของแม่ฉันซึ่งก็คือแม่ของนายแชนซ์ดันมาท้องป่องพร้อมกัน (อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น) และดันรู้อีกว่าโครโมโซมคู่ที่ยี่สิบสามที่อยู่ในไข่ (ซึ่งก็คือนายแชนซ์) เป็น XY แล้วเรื่องก็เลยกลายเป็นว่าบรรดาแม่ๆ ของเราทั้งสองได้จับลูกสาวและลูกชายที่อยู่ในไข่หมั้นหมายกัน โดยไม่ถามความคิดเห็นของฉันสักคำ ว่าต้องการหมั้นหมายกับไอ้บ้าแชนซ์ที่นิสัยเสีย เอาแต่ใจ ชอบบังคับ เผด็จการ บ้าบอ โรคจิต แถมยังซาดิสต์หรือเปล่า

 

แล้วนี่ฉันจะต้องแต่งงานกับนายแชนซ์จริงๆ เหรอนี่? โอ๊ย! คณนาถไม่ย๊อม ไม่ยอม ร้อยไม่ยอม พันไม่ยอม ยังไงฉันก็ต้องหาทางถอนหมั้นจากนายบ้าแชนซ์ให้ได้ คอยดู

 

~~ กริ่งๆ ~~

 

ฉันควานมือหามือถือในกระเป๋าถือแล้วกดรับสาย ฮัลโหล

 

[อยู่ไหน]

 

ไม่คิดจะทักทายกันบ้างหรือไง ช่างมีมารยาทซะเหลือเกินนะ แยกเขี้ยวใส่โทรศัพท์

 

ส้วม

 

[ฉันถามดีๆ นะ]

 

แล้วตอบไม่ดีตรงไหน ก็ตอนนี้อยู่ในส้วมจริงๆ นี่ อย่างนี้มันต้องกวนกลับ

 

ฉันก็ไม่ได้ตอบไม่ดีนี่

 

[เออจะอยู่ไหนก็เรื่องของเธอ แต่เที่ยงนี้มาหาฉันที่ชมรมด้วย]

 

ชมรมที่ไอ้บ้าแชนซ์อยู่คือชมรมบาส ซึ่งเป็นแหล่งผู้ชายหน้าตาดีของมหาลัย เพราะไม่ว่าจะปีกซ้าย ปีกขวา หน้า หลัง หรือเซ็นเตอร์ก็หล่อหมดทุกคนเลย

 

แล้วตำแหน่งเซ็นเตอร์หรือศูนย์กลางของทีมก็คือไอ้บ้าแชนซ์นั้นแหละ แถมเขายังเป็นหัวหน้าชมรมบาสอีกด้วย แล้วนึกว่าจะมาสั่งฉันได้หรือไง ขอบอกว่า

 

 ไม่

 

[แน่ใจ?]

 

แน่! คำตอบของฉันคือไม่ แล้วก็ไม่ ไม่! ไม่!!” ตะโกนใส่โทรศัพท์มือถือ ก่อนจะกดวางสาย

 

“ฮึ่ย โมโหเฟ้ย! เป็นพ่อหรือไง (พ่อทูนหัวไง) ถึงได้มาสั่งๆ นะ ชิ! นึกว่ากลัวหรือไง แน่จริงโผล่หัว (หล่อๆ ) ออกมาตอนนี้เลยสิ” แยกเขี้ยวใส่โทรศัพท์

 

~~ กริ่งๆ ~~

 

ติ้ด! ปิดเครื่องมันซะเลย หึๆ หาฉันให้เจอก็แล้วกันนะ คุณคู่หมั้นตัวร้าย

 

 

 

สามารถสั่งซื้อหนังสืออีบุ๊คของธีร์วรา ได้ที่ลิงค์นี้

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

2 ความคิดเห็น