จบ │TEACH ME ► เพื่อนพี่ชาย

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 1,068,626 Views

  • 19,184 Comments

  • 9,445 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    114

    Overall
    1,068,626

ตอนที่ 3 : พี่เค้กกินได้ : : CHAPTER.02 [150 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    28 มิ.ย. 59

*ไม่ลงเมจ ผญ นะ จิ้นตามบายเลยยย >..< 
Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube
│เค้กมีพิษ│





│EP.2│




 

PREEN PART 

“ทำไมพี่เค้กขึ้นมาที่นี่ได้คะ ไม่สิ ทำไมพี่พิงถึงให้พี่เค้กขึ้นมา”  ฉันกระชับผ้าขนหนูที่ช่วงหน้าอกเอาไว้ แม้ว่าเค้กจะไม่ได้จงใจใช้สายตามองมาตรงๆ ฉันก็ยังรู้สึกราวกับสายตาร้อนผ่าวนั่นกำลังโลมเลียอย่างบอกไม่ถูก เค้กหัวเราะเหมือนสิ่งที่ฉันถามมันตลก จากนั้นเขาก็เดินวนรอบๆตัวของฉัน

“...” ฉันไม่เชื่อว่าพิงจะยอมหรอกนะ เค้กมาหยุดอยู่ด้านหลังฉันราวกับรู้ความคิดกัน เขายื่นใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ กระซิบชิดแนบที่ใบหู 

“พรีนก็ลองคิดสิ ว่าทำไมพิงมันให้พี่ขึ้นมาได้”

 “...” 

หัวใจฉันเหมือนจะระเบิดออกมา ทั้งๆที่เพิ่งจะอาบน้ำกลับรู้สึกเหมือนเหงื่อกำลังผุดซึมทั่วหน้าผากเนียน และผิวกายบางใส ร้อน ทั้งๆที่อากาศก็ไม่ได้อบอ้าวอะไรเลย 

ลมหายใจของเค้กเป่ารดท้ายทอยฉัน เขาก้มหน้าลงมา ฉันรู้ ฉันได้ยินเสียงหายใจที่รุนแรง เหมือนกับว่าเขา สูดกลิ่น’ นั่นยิ่งทำให้ฉันต้องกระชับผ้าขนหนูในมือแน่นกว่าเดิม ฉันไม่ได้กลัวเขา กลับอยากรู้ด้วยซ้ำ เขาจะทำอะไรล่ะ 

“ติ้กตอก ติ้กตอก ติ้กตอก” เค้กแกล้งทำเสียงเหมือนนาฬิกาจับเวลา

“...” 

“คิดไม่ออกใช่มั้ย พี่จะได้เฉลย” ฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาค่อยๆกอบกุมที่ไหล่สองข้างของฉัน สัมผัสที่อุ่นร้อนจากมือของเขาสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ ฉันไม่เคยโดนผู้ชายจับเนื้อต้องตัวทั้งๆที่อยู่ในสภาพแบบนี้มาก่อน 

“เฉลยอะไร” ฉันถามเขา 

“ก็เพราะพวกไอ้พิงมันหลับกันหมดแล้ว” 

“แล้วทำไมพี่เค้กไม่หลับหรือกลับบ้านไป” ฉันถามคำถามนั้นแล้วช้อนสายตามองเขาอย่างมีคำถาม เค้กกัดริมฝีปากของเขาเอาไว้ ค่อยๆคลายมันออกช้าๆแล้วแลบลิ้นเลียที่รอบริมฝีปาก เหมือนกับคนกระหายน้ำดื่ม ฉันกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ รู้สึกเหมือนกับลำคอแห้งผากเช่นเดียวกัน

“จะให้พี่กลับไปได้ยังไง ในเมื่อมีผู้หญิงที่ น่าสนใจมากๆ อยู่ ที่นี่” เค้กเดินอ้อมมายืนตรงข้ามกับฉันอีกครั้ง เขาถือวิสาสะขยับกายเข้ามาชิดซะจนฉันสัมผัสได้ถึงไอร้อนระหว่างผิวกายของเราทั้งคู่

“น่าสนใจอะไร ไม่ใช่สักหน่อย” ฉันปฏิเสธ เค้กก็เลยอมยิ้ม 

“ชอบอ่านหนังสือพวกนั้นน่ะหรอ เขาเรียกว่าอะไรนะ การ์ตูนอีโรติกอะไรทำนองนั้นใช่มั้ย” เค้กพูดไปเรื่อยตามประสาเขา ทว่ามันก็ทำให้ฉันนิ่งไปนิดหน่อย ก็เพราะเขาบุกรุกห้องฉันโดยไม่ได้ขออนุญาต ฉันก็เลยซ่อนความลามกของตัวเองเอาไว้ไม่ทัน

“โดจินต่างหาก ไม่รู้ก็อย่ามาพูดมั่วๆ” ฉันเถียงเขา ทั้งๆที่ตอนนี้ดูเหมือนฉันเป็นรองเค้กอยู่มากทีเดียว

“มันจะเรียกว่าอะไรก็ช่าง เพราะมันไม่ได้มีเนื้อเรื่องอะไร นอกจากผู้ชายกับผู้หญิงที่มีเซ็กส์กันสักหน่อย” ดวงตาของเค้กแสดงความเจ้าเล่ห์ออกมาเมื่อเขาพูดประโยคนี้ 

ฉันก้มหน้าหลบ ความจริงเรื่องนี้ฉันก็ไม่ได้อยากให้ใครรู้นัก พอเค้กซึ่งเป็นคนอื่นมารู้ ฉันก็ยิ่งอับอาย ก็ฉันดูไม่ใช่ผู้หญิงที่จะหมกมุ่นแบบที่ฉันเป็นอยู่ 

“...” ฉันไม่ตอบโต้อะไรเค้ก ที่ทำก็แค่เงียบ เขาก็เลยแกล้งๆถาม

“ไอ้พิงมันรู้หรือเปล่า” 

“แค่การ์ตูน พี่พิงเขาไม่สนใจหรอก” ฉันตอบอย่างไม่หลบสายตาของเค้กเลย “ใครๆก็อ่าน” 

“แต่มันไม่ใช่การ์ตูนธรรมดานี่” เค้กยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆฉัน “รู้มั้ยว่าที่พรีนอ่านมันเป็นแค่เรื่องแต่ง ของจริงมันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย” 

น้ำเสียงของเค้กทั้งพร่าและแหบต่ำ ฉันรู้สึกเหมือนเขาเป็นพ่อมดที่กำลังล่อลวงให้ฉันหลงกล ถึงอย่างงั้นก็เถอะ เค้กดูเชี่ยวชาญซะจนเหมือนกับว่ารู้เรื่องพวกนี้ดีทุกอย่าง ฉันจำได้ว่าพิงเคยบอกว่ากลุ่มเพื่อนของเขาเป็นเสือทุกคน โดยเฉพาะผู้ชายตรงหน้าของฉันคนนี้ 

“แล้วมันเป็นยังไง” คำถามของฉันทำให้เค้กไล้มือไปที่ลำคอของฉัน ปลายนิ้วของเขาไม่ต่างอะไรจากไฟที่ค่อยๆลามเลีย เขาลากมันช้าๆจากช่วงต้นคอลงมาจนถึงใจกลางไหปลาร้า หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆตอนที่เขาไล้ต่ำลงแผ่วๆแบบนั้นและหยุดมันไว้ก่อน ที่เกือบจะได้แตะกับช่วงเนินอกของฉัน

“ถามอย่างงี้แปลว่าอยากให้พี่บอกหรอ” 

ความคิดของฉันไหลวนไปมา หนำซ้ำความรู้สึกในหัวตีกันมั่วไปหมด ฉันรู้ว่าเค้กเป็นผู้ชายอันตราย ส่วนฉันก็เหมือนผู้หญิงขี้มโนคนนึงที่วันๆเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องเซ็กส์ ในจินตนาการที่คนวาดถ่ายทอดออกมาผ่านการ์ตูนพวกนั้น 

ถ้าให้ยอมรับตรงๆมันก็ใช่ ที่ว่าฉันเองก็อยากรู้ แม่บอกฉันเสมอว่าพวกผู้ชายทุกคนน่ะเลวร้าย ปิดกั้นทุกความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเพศตรงข้ามแม้จะแค่เพื่อนก็ไม่ให้คบ มันยิ่งทำให้ฉันสนใจในสิ่งที่เรียกตัวเองว่าผู้ชายว่าจริงๆแล้วพวกเขาเป็น แบบไหนกัน ผู้ชายที่ไม่ใช่พี่พิงและพ่อน่ะ

“พี่ทำเหมือนพี่รู้ทุกอย่าง”

“รู้สิ” นิ้วมือของเค้กไม่ได้หยุดระรานร่างกายของฉันเลย เขาไล้มือเบาๆไปที่หัวไหล่ของฉันบ้าง แค่นั้นก็ทำให้ใจข้างในมันวูบหวิว เกร็งยิ่งกว่าตอนที่นอนอ่านการ์ตูนพวกนั้นอยู่บนเตียงซะอีก “พี่รู้ว่าตรงไหนจะทำให้ผู้หญิงรู้สึกดี”

ตอนที่เค้กทำเหมือนจะโน้มหน้ามาพูดอะไรบางอย่าง ไฟในบ้านของฉันก็ดับไป ฉันสะดุ้งเล็กน้อย 

จริงๆแล้วที่บ้านฉันก็มีไฟดับบ้างนานๆครั้ง เพียงแต่ไม่มีครั้งไหนที่จะดับได้จังหวะเท่าครั้งนี้ ฉันรู้สึกเหมือนถูกรั้งเข้าไปในอ้อมแขนของเค้ก ช่วงทรวงอกเบียดชิดกับลำตัวของเขา มือข้างนึงวางอยู่ที่บั้นเอวฉัน มืออีกข้างทาบอยู่ที่เรียวขา ลมหายใจร้อนๆเป่ารดริมฝีปาก

“พี่กลัวความมืด” เค้กบอกฉันแบบนั้น การกระทำของเขามันไม่เหมือนที่เขาพูด นิ้วเรียวยาวนั่นแตะสอดเข้ามาใต้ชายผ้าขนหนูเพียงนิด ให้พอได้แนบชิดกับผิวบางของฉัน ฉันไม่เคยเจอแบบนี้ หัวใจกำลังจะทะลุออกมาอยู่แล้ว 

“...” ฉันไม่ได้ผลักเค้กออก พูดอะไรก็ไม่ออก เขาก็เลยยิ่งรุก 

“พรีนปลอบใจพี่หน่อยสิครับ” 

“จับตรงไหนน่ะ” 

ฉันถามเขา เหงื่อผุดซึมทั่วร่างกายมากขึ้นทุกที ลมหายใจของเค้กเป่ารดผิวกายของฉัน เมื่อฝ่ามือร้อนๆสัมผัสผิวเนียนละเอียดตรงๆ ฉันก็บิดเกร็งไปทั้งตัว 

พยายามขยับเรียวขาถอยออกห่างจากเขาเพื่อเป็นการให้ตัวเองได้ตั้งหลัก เค้กเป็นคนเจ้าเล่ห์ ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมปล่อยให้ฉันซึ่งถือเป็นเหยื่อที่เขาสนใจหลุดมือไปง่ายๆ 

“อ๊ะ!” 

ท่ามกลางความมืด ฉันส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่กดลงมาบนทรวงอกผ่านมือของฉันเองที่ขยุ้มอยู่บน ผ้าขนหนู ความจริงแล้วมือของเค้กไม่ได้โดนกับตัวฉันตรงๆ เขาจับลงบนมือฉันอีกทีให้มือของฉันนั่นแหละ กดหนักลงบนร่างกายของฉันเอง 

“มองไม่เห็นเลย” เขากระซิบ 

“ไม่ หยุดดึงนะ มันรั้งผ้าเช็ดตัว” ฉันร้องออกมาเมื่อเค้กเข้าใกล้ฉันมากเกินไป มือของเขาที่ยึดชายผ้าขนหนูของฉันไว้กำลังจะทำให้ผ้ามันหลุดออกน่ะสิ

“มันจะหลุดหรอ” เค้กกระซิบถามฉัน เราใกล้ชิดกันมากเกินความจำเป็นแล้ว ที่แท้ผู้ชายก็อันตรายไม่ต่างจากที่แม่บอก เค้กเองก็เช่นกัน หากทว่าเขาเป็นสิ่งอันตรายที่น่าค้นหาเสมอๆในความคิดของฉัน “พี่ช่วยจับให้มั้ย” 

เขาถามฉัน ทำไมฉันจะไม่รู้ว่ามือของเขากำลังเลื่อนขึ้นมาจับที่ลำตัวฉัน บริเวณฐานใต้ทรวงอก เนื้อนุ่มนิ่มแนบชิดกับมือของเค้ก แค่เขาเลื่อนมือสูงขึ้นมาอีกหน่อย เขาคงจะได้รู้ว่าหัวใจฉันทำงานหนักแค่ไหน 

“เค้ก!! ไอ้เค้ก!! มึงอยู่ไหน!

ฉันได้ยินเสียงพิงตะโกนเรียกเค้กจากด้านล่าง เค้กก็ไม่ได้หูหนวก เขาย่อมได้ยินเหมือนๆกันกับฉัน เพราะเหตุนั้น เขาเลยต้องผลักออกไปอย่างเสียดาย ก่อนออกไปจากห้อง เขาก็ไม่ลืมกระซิบบอกกับฉัน

“พรีนยังเด็กอยู่ แต่ถ้าอยากเป็นสาวเมื่อไหร่บอกพี่เลยนะ พี่จะทำให้พรีนเป็น” 

ไฟกลับมาติดอีกครั้งพอดี เค้กอมยิ้มมีเลศนัย เขาเปิดประตูออกไปจากห้องนอนของฉันอย่างเงียบเชียบ ฉันจึงเดินตามไปเพื่อกดล็อคห้องไว้ให้เรียบร้อยไม่ให้เขาโผล่เข้ามาแบบไม่ ให้สุ้มให้เสียงอย่างงั้นได้อีก 

ฉันเดินไปยืนที่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง ในนั้นสะท้อนเงาผู้หญิงคนหนึ่งที่มีใบหน้าแดงก่ำไปหมด 

คำว่าเป็นสาวของเค้กมันจะหมายถึงอะไรกันนะ? 

 

วันต่อมา 

ฉันกับพิงมาที่มหาวิทยาลัยพร้อมๆกัน เขาขับรถมาส่งฉันที่หน้าคณะ พิงไม่ได้ถามถึงเรื่องเมื่อวาน แสดงว่าเค้กก็คงจะเนียนพอ พิงไม่รู้เลยว่าเค้กเข้าหาฉันยังไงบ้าง ซึ่งมันก็ดีแล้ว ฉันเองก็เป็นผู้หญิงที่แปลกๆเหมือนกันนะ ทั้งๆที่เค้กอันตรายมาก ฉันไม่ควรอยากเจอเขาอีก ฉันก็ดันอยากเจอ 

“วันนี้พี่ไม่อยู่ มีธุระ” พิงพูดกับฉันตอนที่ฉันกำลังจะเปิดประตูลงจากรถ 

“ธุระกับใคร ผู้หญิงของพี่น่ะหรอ” ฉันถาม พี่ชายฉันมีผู้หญิงเข้ามาตลอด เขามีอะไรกับผู้หญิง แต่ไม่ใช่ว่าเป็นแฟนกับพวกเธอหรอกนะ พิงหวงชีวิตโสด เขาไม่มีแฟนง่ายๆหรอก

“ดีแล้วที่รู้ อย่าไปบอกแม่นะ” พิงเปิดกระเป๋าเงิน หยิบแบงค์พันสองใบยัดใส่มือฉัน “อ่ะ พี่ให้ไว้กินขนม” 

พิงทำแบบนี้ทุกที เขาไม่รู้จริงๆหรอว่าฉันไม่คิดจะฟ้อง ขืนเขาไม่พาผู้หญิงมาที่บ้านอีก ฉันจะหาเรื่องตื่นเต้นแบบนั้นได้จากที่ไหนกันล่ะ

“พรีนไปก่อนนะคะ” ฉันบอกลาพิง เขาจึงพยักหน้ารับ เมื่อฉันลงมาจากรถแล้ว รถของพิงก็เคลื่อนตัวออกไป ฉันยืนมองรถพี่ชายของตัวเองอย่างเหม่อลอย ฉันมักจะเผลอเป็นแบบนี้เสมอเวลามีเรื่องอะไรให้ต้องคิด จังหวะนั้นเอง ลมก็พัดมาแรงมาก จนกระโปรงพลีทที่ไม่ได้ยาวอะไรนักซึ่งฉันกำลังสวมอยู่ถึงกับพัดเปิดไปตาม กระแสลม ฉันเกือบจับมันไว้ไม่ทัน 

มันแปลก...

อยู่ๆฉันก็รู้สึกเหมือนมีสายตาของใครสักคนกำลังจับจ้องมาที่ฉัน เพราะเหตุนั้น ฉันจึงได้กวาดสายตามองไปเพื่อหาที่มาของความรู้สึกนี้ มันใช่จริงๆ ผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรง Smoking Area เขากำลังมองมาที่ฉัน เหมือนเห็นเต็มๆตอนที่ฉันกระโปรงเปิด สายตาของเขาก็เป็นสายตาที่ฉันจำได้ดี 

เค้ก...

พอเขาเห็นว่าฉันมอง เขาก็ทำเหมือนจะเดินเข้ามาหา พอดีว่าเพื่อนเขาเดินเข้ามากอดคอเขาซะก่อน ฉันเองก็รู้จักเพื่อนของเค้กคนนี้ เขาชื่อ พลับ เป็นรุ่นพี่ที่อยู่คณะเดียวกัน เค้กกับพลับคุยอะไรกันบางอย่าง เขาสองคนจึงเดินมาหาฉันพร้อมๆกันเลย 

“สวัสดีครับน้องพรีนคนสวย” พลับทักทายฉัน

“ค่ะ” ฉันส่งยิ้มบางๆให้ สายตาของฉันมันเลื่อนไปสบตากับเค้กอีกแล้ว เขามองที่กระโปรงของฉันจากนั้นก็กัดริมฝีปาก ทำอย่างกับอยากรู้ว่าเมื่อไหร่ลมจะพัดแรงๆอีก 

“วันนี้มีจับพี่รหัสกัน ยังไงตอนเย็นน้องพรีนก็ไปที่ลานคณะนะครับ” พลับบอกข่าวเรื่องกิจกรรมให้ฉันรู้

“ค่ะ แล้วจะไป พรีนขึ้นเรียนก่อนนะคะ”

สิ่งที่พลับมาบอกก็เป็นกิจกรรมที่เด็กปีหนึ่งทุกคนต้องทำอยู่แล้ว พิงเคยบอกฉันว่าเขาจะเป็นพี่รหัสฉันเอง ดูท่าทางจะไม่ได้ดั่งใจหวัง เพราะก่อนฉันจะเดินออกมา ฉันได้ยินเค้กพูดกับพลับด้วย

“กูจะเป็นพี่รหัสของน้องพรีนเอง” 

 

CAKE PART 

“กูจะเป็นพี่รหัสของน้องพรีนเอง” ผมโพล่งออกไปกับไอ้พลับแบบนั้นทั้งๆที่พรีนยังเดินไปไม่ได้ไกลเท่าไหร่เลย เธอจะได้ยินมั้ยผมไม่รู้หรอก ผมรู้แค่ผมจะไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นได้เข้าใกล้เธอ 

น้องสาวไอ้พิงเป็นผู้หญิงที่ป็อบในหมู่ผู้ชายรวมถึงผู้หญิงด้วย ทุกคนดูเหมือนจะอยากได้เธอไปหมด ไอ้พิงเก็บเงียบ ไม่ยอมบอกพวกผมเลยว่ามีน้องสาวสวยเด็ดขนาดนี้เรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน แถมยังคณะเดียวกันอีก จะโทษไอ้พิงก็ไม่ได้หรอก พวกผมไม่ค่อยได้อยากจะมาเรียน เลยไม่รู้ว่าที่นี่มีดีแค่ไหน 

“มึงจะบ้าหรือไง มันต้องจับนะเว้ย” ไอ้พลับดูไม่เห็นด้วยที่ผมจะมาใช้วิธีขี้โกง

“ก็จับสิวะ กูจะทั้งจับ ทั้งขย้ำ ทั้งขยี้เลย” ผมพูดยิ้มๆ

“ไอ้สัสเค้ก กูหมายถึงจับพี่รหัสมึงพูดถึงอะไรเนี่ย!” 

ผมมองหน้าพลับพร้อมกับเลื่อนมือไปกอดคอมันไว้แน่นๆ ไอ้พลับจึงมองมาที่ผมอย่างไม่ไว้ใจ 

“มึงช่วยกูได้อยู่แล้วน่าพลับ จัดการให้กูดิ” 

“จะดีหรอวะ” ไอ้พลับอึกๆอักๆ ดูไม่อยากจะให้ความร่วมมือกับผม ผมก็เลยต้องกระตุ้นมัน

“ดีสิวะ อย่าให้คนอื่นที่จับได้น้องพรีนต้องเดือดร้อนเพราะกูไปหาเรื่อง บังคับ’ แลกรหัสเลย” 

“ไอ้เค้ก มึงนี่มันอันธพาลจริงๆเลยนะ” พลับด่าผมแล้วส่ายหน้าไปมา ผมจึงแค่ยักคิ้ว

“อือ ก็งั้นแหละมึง ใครจะเห็นมาก่อนกูไม่สนหรอกนะ แต่ถ้ากูได้เห็นแล้วกูจะเอา คนอื่นก็ห้ามยุ่ง!

 

PREEN PART

“แล้วตอนที่เขาจับหน้าอกเธอ เธอรู้สึกยังไงหรอ” นี่เป็นบทสนทนาที่ฉันได้ยิน แตงโม พูดอยู่ก่อนแล้วตอนที่ฉันเข้ามานั่งร่วมวงด้วย

“มันก็ต้องรู้สึกดีแน่ๆอยู่แล้ว จะบอกให้นะ ฉันไม่เชื่อว่าจะมีผู้ชายคนไหนเก่งเรื่องอย่างว่าไปมากกว่าแฟนฉันอีกแล้ว!มิวสิค ตอบกลับด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ เธอเป็นผู้หญิงสวยๆมั่นๆที่ภูมิใจในแฟนของเธอมากเป็นพิเศษ และพูดความรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องเซ็กส์อย่างตรงไปตรงมาชนิดที่ว่าถ้าใครได้ฟังต้องช็อคจนหน้าหงาย

ฉันเองก็นั่งเงียบๆอยู่ในกลุ่มนี้ที่กำลังคุยกันเรื่องแฟนกันอย่างออกรสออกชาติ ทั้งๆที่ข้าวปั้นเป็นเพื่อนกับฉัน เธอกลับไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย

ด้วยความที่เรามีสไตล์ที่แตกต่างกัน เธอค่อนข้างจะเนิร์ดๆน่ะ คุยกับพวกนี้ไม่ได้หรอก ผิดกับฉันที่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยากคุยอะไรมากนัก แต่ถ้านั่งฟัง ฉันก็ชอบนะ

“พูดถึงผู้ชายที่เก่งเรื่องอย่างว่า สาขาเราก็มีรุ่นพี่คนนึงที่เก่งเรื่องพวกนี้นะ กลุ่มพี่พิงไง” แก้ม เพื่อนคนที่สามในกลุ่มของแตงโมพูดขึ้นบ้าง

“พี่พิง พี่ชายของยัยพรีนน่ะหรอ” แตงโมทำดวงตาวาบวับ จากนั้นทุกสายตาก็รวมกันจับจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว

“...” ฉันยังไม่ได้พูดอะไรออกไปหรอก เพราะพวกนั้นก็ยังไม่ได้โยนคำถามอะไรให้กับฉันเลย

“พรีนคนสวย พี่ชายของเธอน่ะเด็ดมากอย่างที่เขาลือมั้ยล่า~ ถ้าเธอไม่หวงพี่ชายของเธอ ทำไมไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยล่ะ” แตงโมเข้ามากอดฉันจากทางด้านหลัง เธอบีบขย้ำมือลงบนหน้าอกข้างซ้ายของฉันด้วย

อีกสองคนหัวเราะคิก ไม่แปลกที่แตงโมจะกล้าเล่นทะลึ่งกับฉัน ในเมื่อตรงนี้มันเป็นที่นั่งเล่นหลังคณะที่ไม่ค่อยมีคนอื่นมาเท่าไหร่นี่นา เราก็แค่นั่งคุยกันหลังเลิกเรียน รอเวลาจับพี่รหัสก็เท่านั้นแหละ

“อย่าจับสิ” ฉันดันมือเธอออกไปนิดหน่อย เธอกลับยิ่งไล้มือวุ่นวายไม่ยอมหยุด

“เธอยังซิงเลยความรู้สึกไวหรือไงจ๊ะ”

“อย่าไปแกล้งพรีนสิ เดี๋ยวก็อดกินพี่พิงจริงๆหรอก” แก้มพูดขำๆ แตงโมก็เลยยอมผละมือออกไป

“ว่าไง จะบอกได้หรือยัง พี่พิงเขามีแฟนหรือเปล่า” เธอถามฉันด้วยคำถามเดิม แม้แต่มิวสิคที่มีแฟนแล้วยังอยากรู้เรื่องนี้ด้วยเลย

“เขาไม่มีแฟนหรอก” ฉันตอบตามความจริง “ไม่รักใครง่ายๆด้วยเหมือนกัน”

“ดีจังเลย! ฉันจองตำแหน่งพี่สะใภ้เธอนะ” แตงโมกรี้ดกร้าด แก้มก็เลยย่นจมูก

“อะไรกัน! ฉันก็ชอบพี่พิงนะ!

“พี่เค้กไง พี่เค้กก็หล่อนะ” มิวสิคพูดถึงเพื่อนพี่ชายของฉันขึ้นมา เค้กก็ถือเป็นคนในกลุ่มของพิงด้วยเหมือนกันนี่

“พี่เค้กไม่ได้” ฉันพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัวเท่าไหร่นัก สามคนนั้นก็เลยหันมามองฉันด้วยท่าทางแปลกใจ

“อะไรกันเนี่ย! ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้ยินประโยคนี้จากปากเธอเลย” แตงโมเป็นฝ่ายที่พูดขึ้นก่อน

“นั่นสิ เธอชอบพี่เค้กหรอ” แก้มเองก็ดูจะตื่นเต้นไปกับแตงโมด้วย ฉันคิดตามคำถามของคนพวกนั้นอยู่ครู่นึง มิวสิคที่อยากรู้จึงเร่งเร้าคำตอบเมื่อเห็นฉันไม่พูดสักที

“ว่าไงพรีน เธอชอบพี่เค้กจริงๆมั้ย”

“สนใจ” ฉันนึกคำอธิบายออกจนได้ “ใช้คำว่าสนใจน่าจะดีกว่า ฉันมีความสนใจในตัวของผู้ชายคนนี้”

พอได้ยินที่ฉันพูด สามคนนั้นก็หัวเราะกันกร๊าก

“นี่ ฉันจำประโยคนี้ของยัยพรีนได้น่ะ คราวก่อนที่ร้านกระเป๋าไง ฉันถามว่าเธอชอบกระเป๋าสีชมพูช็อคกิ้งพิงค์ใบนั้นหรือเปล่า เธอก็บอกแบบนี้แหละ สนใจ ใช้คำว่า สนใจดีกว่า เธอนี่มันร้ายจริงๆนะพรีน สุดท้ายเธอก็ซื้อมานี่นา แต่ฉันไม่เห็นเธอยอมใช้มันเลย”

คำพูดของมิวสิคเป็นจริงทุกประการ ฉันจึงไม่ได้ปฏิเสธอะไรเลย

“ก็ฉันยังไม่ชอบมันนี่”

“อ้าว แล้วจะเสียเงินซื้อไปทำไมล่ะ” แตงโมเลิกคิ้ว

“เธอเป็นคนแปลกๆนะเนี่ย!” แก้มก็ทำเสียงสูงไปด้วย

“ฉันไม่อยากให้คนอื่นได้มันไป”

ฉันพูดยิ้มๆ  ฉันเป็นคนแบบนี้แหละ เวลาเจออะไรที่สนใจถึงจะยังไม่ชอบ ก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาไว้กับตัวก่อน เพราะนั่นหมายความว่ามันจะเป็นของฉันแล้ว คนอื่นจะไม่มีสิทธิ์ในสิ่งของสิ่งนั้นอีก

สิ่งของ?

ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อย...

เค้กไม่ใช่สิ่งของนี่ ฉันลืมนึกเรื่องนี้ไปเลย

“ทำไมถึงเป็นพี่เค้กล่ะ เธอชอบผู้ชายแรงๆแบดๆหรอ” มิวสิคยื่นหน้าเข้ามาถามฉันใกล้ๆ ฉันเงียบ ไม่ยอมบอก จะให้พูดได้ยังไงว่าเขาเหมือนพระเอกในการ์ตูนที่ฉันชอบอ่าน เรื่องงี่เง่าแบบนั้น ให้ฉันรู้คนเดียวก็พอ

 

@ร้านบอกเหล้าเก้าสิบ

“เอ้า ชนแก้ว!

เสียงของรุ่นพี่ดังโหวกเหวกโวยวายมาพร้อมๆกับเสียงแก้วหลายแก้วที่ประสานกันสนั่นจนเหล้ากระฉอกออกมาจากแก้วพวกนั้น การจับพี่รหัสผ่านไปเมื่อตอนเย็น ไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากที่ฉันคิด เค้กกลายเป็นพี่รหัสของฉันจริงๆ

พอทุกคนจับเรียบร้อยแล้ว กลุ่มรุ่นพี่ก็เลยพารุ่นน้องมาเลี้ยงรับขวัญ ไม่ได้บังคับหรอกนะ ใครจะมาหรือไม่มาก็ได้ ฉันอยากมาฉันก็เลยมา ยังไงพิงก็ไม่อยู่ พ่อแม่ฉันก็ไปต่างจังหวัด วันนี้น่าจะเป็นวันปลอดภัยแล้ว

“พรีนจ๋า พี่วานเอาน้ำแข็งเติมในแก้วให้พี่หน่อยสิ” รุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงใช้ฉัน ฉันก็เลยพยักหน้าแล้วลุกขึ้นไป เดินฝ่าคนอื่นๆที่นั่งเรียงต่อๆกันไปจนถึงที่เติมน้ำแข็ง พอเติมเรียบร้อยฉันก็เดินกลับมาที่เดิม แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าใครขัดขาฉันตอนที่ฉันเดินมาเกือบๆจะถึงที่นั่งของตัว เองที่อยู่ใกล้ๆกับเค้กพอดี ฉันก็เลยสะดุดล้มลงไปบนโซฟานั่น

“เฮ้ย!

รุ่นพี่ส่งเสียงฮือฮากัน ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังสนั่นตามมา...

ฉันสบตากับเค้ก น้ำแข็งที่ถือมาหกรดลงไปบนตัวเขาหมด นั่นมันก็คงไม่เท่ากับสภาพที่ใบหน้าของเขาฝังอยู่กับหน้าอกของฉันแน่ๆ

ลมหายใจของเขาร้อนมากจริงๆ






1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจน๊าาา
เค้าจะได้มีแรงมาลงต่อให้อ่านกันไวๆเนอะ จุ๊บๆ




ADD FAV.
V


[LOADING...150 PER.]

 ติดแฮชแท็ค #พี่เค้กกินได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

462 ความคิดเห็น

  1. #19179 Pammii0417 (@Pammii0417) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 09:54
    พูดได้คำเดียว ร้ายยยยยยย พี่เค้กโคตรร้าย แต่ก็ไม่ต่างอะไรจะน้องพรีนเลย
    #19179
    0
  2. #18593 P. G A E (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 23:28
    พรีนกับเค้กนี่นิสัยเหมือนกันสินะ
    #18593
    0
  3. #17985 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 08:35
    พี่เค้กกกกก
    #17985
    0
  4. #17794 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 21:53
    โอ้ยยยถ้าเป็นพรีนนะจะกอดเกาะแกะพี่เค้กไว้เลยอะ5555555555(เมนหนู)
    #17794
    0
  5. วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 18:07
    OMG!! -.,-
    #17023
    0
  6. #16865 NuTanSay (@call-menutan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 22:11
    พี่เค้กอันตรายเกินไปแล้ว
    #16865
    0
  7. #13396 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 08:48
    วรั๊ยทั้งบีบทั้งขย้ำ -0-
    เห้ออออแกเเรงมากอะพรีน น่าสนใจ ทำไมไม่ใช้ ก็ไม่ชอบให้มันเป็นของคนอื่น ขุ่นพระะะะ
    #13396
    0
  8. #10594 SoDa_Chompoo_Za (@SoDa_Chompoo_Za) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:01
    โอ๊ยยยย หน้าแดงไปหมดและ
    #10594
    0
  9. #9088 witch(t) (@Tendermini) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:07
    คุณพระคุณเจ้าช่วยกล้วยไข่กระเทียมดองรองเครื่องสองแฉกมณีวันแฮกๆแรงอีก เฮ้ย! ไปใหญ่แล้วเรา>< กรี๊ด~~~ จมูกเค้กกะหน๊มนมของพรีน0-0
    #9088
    0
  10. วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:19
    ใคร ใครทำ ๆๆ. พี่พิงอยู่ไหนน
    #8644
    0
  11. #8571 ❥ Katsu_Soka (@hatpinkchil) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 07:01
    พรีนนางร้ายเงีบมาากก เห็นเงียบๆไม่คิดว่าจะแอบโหดแบบนี้  =,,=
    #8571
    0
  12. #6706 sunisay (@sunisay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 21:18
    พรีนไม่เบาเลยนะจร้าาา เธอแอบร้าย แต่พี่เค้กก็ทันนะ
    #6706
    0
  13. #6495 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:05
    ว่าพี่เค้กอันตรายแล้ว

    น้องพรีนอันตรายกว่า!!! ดาร์กไปอี๊กกก 555
    #6495
    0
  14. #4680 SuZu'Ell' (@lovelyaommiiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 14:07
    พี่เค้กก อ๊ายยย
    #4680
    0
  15. #3582 BABY&ELF (@yaowjung613) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 08:55
    เค้กขัดขาพรีนเองป่ะ ชอบล่ะซิ เข้าทางพี่เค้กเลย
    #3582
    0
  16. #3398 Monthiya Thongchai (@hunhanyehet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 16:53
    แหมอิพี่เค้ก ฟินเลยสิใช่มั้ย5555555555555555
    #3398
    0
  17. #3376 Asa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 11:06
    แล้วๆๆๆ อิพี่เค้กอยากกินนมแทนเหล้าใช่มั้ย
    #3376
    0
  18. #3374 Asa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 10:47
    แล้วๆๆๆ อิพี่เค้กอยากกินนมแทนเหล้าใช่มั้ย
    #3374
    0
  19. #2807 Fahrenzz Fahh (@colleen01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 19:44
    สายเดียวกันค่ะพรีน55555
    #2807
    0
  20. #2626 Som-O' (@thunchanok1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:31
    โอยตายยยยยยยยยย เรื่องนี้มันแบบกรี๊ดหนักมาก อ่านไปหน้าร้อนพึ่บพั่บ งือออ
    #2626
    0
  21. #2210 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 20:39
    วางแผนมาใช่มั้ยคะ55555555
    #2210
    0
  22. #1875 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 01:51
    อะหือออออ พี่เค้กคะ เต็มๆเลย -.,-
    #1875
    0
  23. #1856 bellbenyani (@arthitaya-am) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 23:45
    น้องพรีนกินได้ค่ะ5555
    #1856
    0
  24. #1748 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 19:21
    พี่เค้กฟินเลยดิ5555
    #1748
    0
  25. #1698 SeasonRm (@because2386) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 01:05
    อยากกินเค้กขึ้นมาเลยย5555
    #1698
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น