จบ │TEACH ME ► เพื่อนพี่ชาย

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 1,068,610 Views

  • 19,184 Comments

  • 9,449 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    98

    Overall
    1,068,610

ตอนที่ 4 : พี่เค้กกินได้ : : CHAPTER.03 [150 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    29 ก.ค. 59


*ไม่ลงเมจ ผญ นะ จิ้นตามบายเลยยย >..< 
Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube
│เค้กมีพิษ│





│EP.3│






CAKE PART

ผมเองก็ไม่ได้ตั้งตัวกับเหตุการณ์ที่มันกำลังเกิดขึ้นเลยสักนิด...

จะ บอกว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากก็คงจะได้อยู่ล่ะมั้ง กว่าจะรู้ตัวอีกที ร่างเล็กๆแต่ขาวน่าฟัดของพรีนก็สะดุดเข้ามาหาผม ตอนที่ผมสบตาเธอผมได้ยินเสียงหัวเราะจากคนอื่นๆที่มองเรื่องที่เกิดขึ้นเป็น เรื่องตลก...

จะอธิบายว่ายังไงดีล่ะ หน้าของผมกำลังฝังอยู่ที่หน้าอกของเธอ มันให้ความรู้สึกที่ตื่นเต้นดีนะ ทั้งนุ่ม ทั้งหอมเลย ผมรู้สึกว่าเธอละมุนไปทั้งตัวทั้งๆที่ผมก็ยังไม่ได้สัมผัสเธอด้วยมือของผมซะด้วยซ้ำ

ร่างเล็กเอามือจับที่ไหล่ของผม แล้วค่อยๆยันตัวเองออกไป กลิ่นอวลจางที่ติดไปกับเจ้าตัวด้วยทำให้ผมรู้สึกเสียดาย ผมชอบกลิ่นของเธอ

“ขอโทษค่ะ” พรีนบอกผมแบบนั้น แล้วนั่งลงข้างๆผม ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปหมด ผมชอบจังเลย ทำไมเธอน่ารักน่าขย้ำได้ขนาดนี้ ตั้งแต่เจอพรีนคราวนั้น ผมก็คิดเรื่องละเมิดกฎของตัวเองมาโดยตลอด

ทั้งๆที่ปรกติแล้วถ้าเป็นญาติพี่น้องหรือคนสนิทของเพื่อนผมจะเบรกตัวเองไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยว ไม่เหมือนพรีนเลย เธอดึงดูดผมเหลือเกิน ผู้ชายทุกคนมีสเปก และเธอก็เป็นสเปกของผมทุกอย่าง

เรือนร่างของเธอทุกตารางนิ้วเป็นแบบที่ผมโคตรใฝ่ฝัน จะว่าใสซื่อก็ใช่ จะว่าแอบซุกซนอยากรู้อยากเห็นก็ใช่อีกเหมือนกัน เธอทำให้ผมสนใจในตัวเธอ...จนแทบคลั่ง

“มึงมองน้องพรีนไม่วางตาเลยนะ ให้ตายเหอะ กูน่าจะนั่งอยู่ตรงนั้นแทนที่มึง” พลับเอาทิชชู่มายัดในจมูกของตัวเองที่มีเลือดกำเดาทะลักออกมา ดูแล้วโสโครกชะมัดเลย

“ก็เค้าน่ารัก” ผมพูดตามความจริง ผมชอบดวงตากลมโตนั่น จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอิ่มสีเรื่อน่าบดเคล้าสุดๆ

“แล้วนี่มึงจะทำยังไงกับเสื้อผ้าที่เปียกโชกของมึงเนี่ย” พลับถามผม

“ไม่เป็นไร กูมีเสื้อติดอยู่ในรถ เดี๋ยวไปเปลี่ยนได้” ตอนแรกผมก็ไม่ได้มายด์เรื่องเสื้อผ้าเปียกนักหรอกนะ ต้องขอบคุณที่ไอ้พลับพูดขึ้นมา เพราะมันทำให้ผมนึกอะไรดีๆออกน่ะสิ

“งั้นก็ดีแล้ว” พลับบอก

“งั้นกูไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะ” ผมบอกมันแบบนั้น

“อ้าว ทำไมอยู่ๆก็รีบ”

ผมไม่ได้ตอบไอ้พลับ เลือกจะหันไปหาผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆมากกว่า เมื่อเช้าตอนที่กระโปรงของเธอเปิด ผมเห็นแพนตี้สีหวานนั่นด้วย มันน่ารักน่าถอดมากเลย อยากรู้ว่าผมจะหาทางดูมันอีกรอบนึงได้หรือเปล่า

“พรีน” ผมเรียกชื่อของเธอ เธอก็เลยหันมามองผม แววตาคู่นี้อีกแล้ว แววตาที่มองเหมือนระแวงนิดๆ หากทว่าไม่ถอยหนีเลย

“คะ?” เธอตอบรับผม

“เราทำเสื้อพี่เปียกนะ แต่ว่าในรถมันมีเสื้อพี่อยู่ ไปเปลี่ยนเสื้อกับพี่หน่อยสิ” ผมยิ้มมุมปากนิดๆ น้องพรีนมีท่าทีที่เหมือนกับจะลังเล ผมเลยเลื่อนมือไปคล้องเอวเธอไว้หลวมๆ กระซิบที่ใบหูขาวเบาๆ “กลัวพี่หรอ”

พอได้ยินคำถามของผม พรีนก็หันหน้ามาหาโดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัว จมูกโด่งรั้นของเธอก็เลยแตะกับจมูกของผม ตอนนี้ผมอยากจูบเธอชะมัด ติดตรงที่มันคงน่าเกลียดมากแน่ๆ เพื่อนเล่นนั่งกันอยู่เต็มไปหมดขนาดนี้น่ะ

“ไม่ค่ะ” เสียงหวานทุ้มตอบ “ไม่ได้กลัว”

ผม หัวเราะในลำคอ พรีนปล่อยให้ผมจับข้อมือของเธอและให้ผมพาเธอออกไป ผมรู้สึกเหมือนมีสายตาบางคู่มองตามเรามา ผมก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร เพราะสำหรับผมไม่มีใครจะดึงดูดให้ผมสนใจได้เท่ากับผู้หญิงตรงหน้าผมนี่อีก แล้ว ผมอยากจะหาเวลาสักนิด เพื่อที่จะได้ ใกล้ชิด เธอ

 

รถของผมจอดอยู่ในลานจอดรถที่ค่อนข้างเงียบ ที่นี่แทบไม่มีคนอื่นเลยนอกจากผมกับพรีน อาจจะมีบ้างที่ผู้หญิงกับผู้ชายบางคู่จูบฟัดกันนัวเนียก่อนจะขึ้นรถหายไป แถวนี้น่ะโรงแรมเยอะจะตาย ผมปลดล็อครถแล้วเปิดประตู พรีนยืนอยู่ใกล้ๆผม มือบางขยุ้มที่ชายกระโปรงตัวเองเหมือนเกร็งๆ

“น้องพรีนครับ” ผมเรียกเธอ ใบหน้ารูปไข่ก็เลยหันมามองผมอีกครั้ง

“คะ?”

“เข้าไปหยิบเสื้อให้พี่หน่อยได้ไหม มันแขวนอยู่ข้างในตรงเบาะหลัง”

พรีนมองผมเล็กน้อย เธอเหมือนจะไม่ขยับเข้าไป

“ว่าไง กลัวอะไรหรอครับ ฮึ?” ผมถามย้ำ ดูเหมือนพรีนไม่ชอบคำว่า กลัว เธอก็เลยขยับเข้าไปในรถแล้วจะเอื้อมมือไปหยิบเสื้อที่แขวนอยู่ให้ผม ผมเข้าไปนั่งในรถข้างๆเธอแล้วปิดประตู พรีนหันมามองผม จะบอกว่าตกใจก็ไม่ใช่ จะบอกว่าเฉยชาก็ไม่ใช่อีก ผมไม่รู้หรอกเธอคิดอะไร ผมรู้แค่ผมจะทำอะไรก็พอ

ผมปลดกระดุมออกทีละเม็ด กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นยิ้มตอนที่เห็นพรีนมองผมตาไม่กระพริบเลย

เด็กน้อย...สงสัยจะอยากเป็นผู้ใหญ่แล้วมั้ง

ผมเหวี่ยงเสื้อที่เปียกไปด้านหลัง พรีนจ้องมองผม แววตาของเธอทำให้ผมรู้สึกร้อน เพราะผมไม่รู้เลยว่าเธอกำลังคิดอะไร ยิ่งเธอไล่มองไปเรื่อยๆ ผมก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกเธอเอาเปรียบ ทั้งๆที่เธอก็แค่มองเฉยๆ ไม่ได้เข้ามาจับ สัมผัส ไม่เข้ามานัวเนียผมแบบผู้หญิงคนอื่นทั้งๆที่เราอยู่กันแค่สองคน ทุกอย่างก็เป็นใจอยู่แล้ว

สงสัยผมต้องรุกเอง

“พรีน” ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ โอบร่างเธอเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมหวานที่เป็นกลิ่นแบบเธอเท่านั้น มันไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ผมตื่นเต้นเวลาที่ผิวกายเราแนบชิดกัน พรีนไม่รู้ว่าเสื้อเธอก็เปียก ผมเห็นบราเซียสีหวานนั่นลางๆ ความรู้สึกของผมแทบจะระเบิดเป็นความร้อนรุ่ม อยากสัมผัสผิวขาวใสใต้บราเซียนั่นใจแทบขาด!

“พี่รู้นะว่าพรีนอ่านการ์ตูนพวกนั้นเพราะว่าพรีนอยากรู้” ผมกระซิบชิดใบหูเธอ แล้วเธอก็ตัวสั่นในอ้อมแขนของผม มือของผมเลื่อนสูงขึ้น จับอยู่ที่ใต้ขอบราของเธอ พรีนหลุบตาต่ำลงไม่สบตากับผม

“พี่สอนให้มั้ย”

“สอน?”

พรีนทวนคำที่ผมพูด ผมก็เลยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออีก ผมจะขยับเข้าไปชิดกับเธอมากกว่านี้ได้ไหม ผมอยากใกล้เธอมากกว่านี้

ความคิดของผมไปพร้อมกับการกระทำ เอวคอดบางถูกรั้งมาใกล้อีก ความนุ่มนวลที่เบียดเสียดอยู่กับแผงอกของผมทั้งๆที่ผมเป็นคนรวบร่างเธอเข้ามาใกล้เองมันทำให้ผมเกือบสติหลุด ควบคุมอะไรไม่ได้ซะอย่างงั้น

“พี่รู้ทุกอย่างอย่างที่พรีนอยากรู้” ผมกระซิบบอกเธอ ล่อลวงเธอในแบบที่คนดีๆเขาไม่ทำกันหรอก

“แล้วพวกผู้หญิงรู้สึกเหมือนในการ์ตูนพวกนั้นจริงๆหรอ เวลาที่โดนผู้ชายจับ” สีหน้าของพรีนเหมือนกับว่าเธออยากรู้จริงๆ มันทำให้ผมอดจะขำไม่ได้

“จับตรงไหนล่ะครับ มันมีตั้งหลายที่” ผมกระซิบตอบเกือบจะชิดเรียวปากของเธออยู่แล้ว พรีนไม่ได้ถอยหนีเลย ตรงกันข้าม เธอกลับกวาดสายตามองทั่วไปหน้าของผม รอยยิ้มน่ารักผุดขึ้นที่เรียวปากของเธอ

“เหมือนจริงๆนะ” เสียงหวานชวนฟังเอ่ยขึ้น

“เหมือน?” ผมทวนอย่างแปลกใจ

“พี่น่ะเหมือนกับคนที่พรีนชอบมากๆ”

ผมขมวดคิ้วขึ้นมา รู้สึกเหมือนใจกระตุกยังไงก็ไม่รู้ตอนที่พรีนพูดกับผมแบบนั้น ตั้งแต่ผมเกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมามองผมด้วยสายตาสนใจและบอกว่าผม เหมือน คนที่พวกเธอชอบเลยนะ นั่นก็เพราะผมเป็นคนที่พวกเธอชอบจริงๆมาโดยตลอดไง

“น้องพรีนมีคนที่ชอบแล้วหรอ” ผมไม่ได้อยากจะโมโหหรือว่าหงุดหงิดหรอกนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ได้ยินแค่นี้หัวมันก็ร้อนไปหมดแล้วจริงๆ

“เขาเป็นคนที่พรีนฝัน” ร่างเล็กยิ้มน้อยๆ

ผมรั้งร่างเธอเข้ามาใกล้มากกว่าเดิม อยู่ๆก็หวงเธอขึ้นมาทั้งๆที่ไม่มีสิทธิ์ ผมเพิ่งเจอกับเธอด้วยซ้ำ ที่สำคัญเธอก็เป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท ความจริงผมไม่ควรเอาตัวเองไปยุ่งเกี่ยวกับเธอเลย

“มันเป็นใคร” เหมือนเสียงของผมจะแข็งนิดๆ พรีนไม่ตอบผม เธอค่อยๆแกะมือผมออกจากการโอบเอวของเธออย่างนุ่มนวล ค่อยๆปล่อยมือออกจนผมรู้สึกเสียดาย อยากไขว่คว้ากลับมาจนแทบบ้าเลยล่ะ

“พี่จะสอนอะไรหรอคะ” เธอเปลี่ยนเรื่อง ดวงตากลมโตจดจ่อมาที่ผม รอว่าผมจะพูดอะไร เธอทำผมสติกระเจิดกระเจิงเพราะพูดเรื่องผู้ชายคนอื่นแล้วยังจะมาวกเข้าเรื่องนี้อีกเนี่ยนะ

“พรีนมาก่อนสิว่ามันเป็นใคร” ผมเซ้าซี้เธอไม่เลิก พรีนไม่ได้ตอบ เธอยังมองผมอยู่

“พี่เค้กอารมณ์ไม่ดีแล้ว เรากลับไปที่ร้านกันไหมคะ” มีนิสัยบางอย่างของพรีนที่ผมอ่านไม่ออกเลย เธอเป็นผู้หญิงที่นุ่มนวลมาก ใจเย็นมาก ในบางครั้งก็ยิ้มน้อยๆ

เธอไม่เคยถอยหนี ปล่อยให้ผมรุกเธอและปั่นหัวผมด้วยการไม่สะทกสะท้านกับการรุกพวกนั้น ทั้งๆที่ผมก็คิดว่าไม่น่าจะมีผู้หญิงคนไหนอยากปฏิเสธผมจริงๆจังๆ

“พี่ไม่อยากกลับ ทำไมพรีนไม่บอกพี่เรื่องคนที่พรีนชอบมาก่อนล่ะ”

ผมใช้สายตากดดันให้เธอพูด

“...”

“ถ้าพรีนยอมบอก พี่อาจจะยอมพาพรีนกลับไปที่ร้านก็ได้นะ” ผมยักคิ้วให้เธอ พรีนมองผม ดวงตากลมโตไล่มองไปทั่วตั้งแต่เส้นผม ดวงตาของผม จมูกของผม หยุดเนิ่นนานที่ริมฝีปากของผม จากนั้นเธอถึงได้ตอบออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนเคย

“บอกไปพี่เค้กก็ไม่รู้จัก”

“ถ้างั้น พี่สามารถทำให้พรีนชอบพี่แทนมันได้ไหม”

อยู่ๆผมก็ไปถามน้องแบบนั้น พรีนถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย เธออมยิ้มเหมือนกับผมพูดเรื่องตลก ผมชอบรอยยิ้มของเธอมาก หากทว่าตอนนี้มันกระตุ้นทำให้ผมหงุดหงิดใจยิ่งกว่าเดิม สายตาที่มองมาเหมือนเอ็นดูราวกับผมเป็นเด็กน้อยทำให้ผมรู้สึกเหมือนจะแพ้ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลย

“พี่เค้กแทนเขาไม่ได้ พี่เค้กก็คือพี่เค้ก เขาก็คือเขา”

ดวง ตาของพรีนซ่อนอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมอยากค้นให้เจอ ดูเหมือนเธอไปปลุกด้านมืดในตัวผมขึ้นมา ผมเป็นคนไม่ชอบยอมแพ้ใครง่ายๆถึงได้โอบกระชับร่างเธอขึ้นมาจนเธอขึ้นมานั่ง คร่อมทับอยู่บนตักของผม

“กว่าจะได้ออกไปจากที่นี่ พี่ว่าพรีนคงลืมเขาแล้ว”

ผมเกี่ยวเส้นผมของเธอเล่น พรีนมีท่าทีแปลกใจเล็กน้อย คงไม่เข้าใจว่าผมจะทำให้เธอลืมผู้ชายคนนั้นได้ยังไงล่ะสิ เดี๋ยวผมจะบอกด้วยการกระทำของผมเดี๋ยวนี้ล่ะ

“อ๊ะ!

พรีนส่งเสียงร้องเบาๆเมื่อผมปลดตะขอบราเซียของเธอให้มันหลุดออกจากกัน มือขาวบางจึงยกขึ้นปกปิดร่างกายของตัวเองเอาไว้ แก้มใสๆแดงก่ำจนความร้อนลุกลามไปทั่วผิวกายเธอ ผมเลื่อนมือไปจับที่แขนเธอไว้ กึ่งๆจะยึดให้อยู่ใกล้ๆผม ไม่ให้หนีผมไปไหนได้

“เมื่อกี๊เราคุยกันค้างถึงไหนนะครับ ที่ว่าเวลาผู้หญิงโดนจับ จะรู้สึกเหมือนในการ์ตูนหรือเปล่าใช่ไหม?” ผมทวนคำถามของเธอ พรีนสบตากับผม ดวงตาของเธอสวยมาก มันเหมือนมีมนต์สะกด ยิ่งจ้องเข้าไปก็ยิ่งเหมือนกับผมหลงวนเข้าไปในสถานที่ที่ผมไม่รู้จัก

“พี่เค้กบอกว่าพี่เค้กรู้” นั่นคือสิ่งที่เธอตอบผม ผมก็เลยปลดกระดุมเสื้อของเธอลงพร้อมกับรั้งบราเซียพวกนั้นลงมาด้วยจนผมได้เห็นเธอ ทั้งหมด

สวยเกือบลืมหายใจ

พรีนทำเหมือนจะยกมือขึ้นมาปิดบังร่างกายตัวเอง หลบซ่อนไม่ให้ผมเห็น แต่ผมคว้ามือเธอไว้ได้ทัน

“สวย”

คำพูดของผมทำให้แก้มเธอแดงอีกแล้ว แล้วหน้าเธอก็ต้องแดงยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อผมสัมผัสแตะต้องผิวกายที่เนียนละเอียดของเธอ หัวใจของเธอเต้นแรงอยู่ใต้ฝ่ามือของผมนี่เอง

พรีนแก้มแดงจัดเหมือนกับถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้ ทั้งๆที่ในความเป็นจริงเธอไม่ได้เป็นอะไร ลมหายใจที่เป่ารดใบหน้าผมทำให้ผมอยากจูบเธอ ผมก็เลยเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ หากทว่าปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงที่ริมฝีปากของผม ดันออกไปเบาๆ แค่นั้นก็ทำให้หัวใจผมเต้นรัวแรงได้

“พรีนไม่จูบกับพี่เค้กหรอกค่ะ”

“...”

“สำหรับพรีน จูบมีความหมายนะ”

เธอไม่ได้ยิ้มอะไร แค่พูดด้วยเสียงที่เหมือนกับจะขับกล่อมกัน ยิ่งเธอไม่ต้องการ ผมก็ยิ่งอยากที่จะจูบเธอ พรีนใช้ปลายนิ้วบดบังริมฝีปากของเธอไว้ แล้วผมก็เป็นพวกใจร้อนเกินกว่าจะทนต่อสิ่งยั่วยุหรือว่าสิ่งเร้าอะไรได้นานๆ ผมทนไม่ได้หรอก

เมื่อเธอไม่ยอมให้ผมจูบดีๆ โดยสัญชาตญาณร่างกายผมก็บังคับเธอไปเอง ร่างนุ่มนิ่มของพรีนถูกกดลงบนเบาะรถ ชายกระโปรงของเธอร่นไปถึงขาอ่อน แพนตี้ที่ผมได้เห็นเมื่อกลางวัน ตอนนี้ผมก็ได้เห็นมันอีกแล้ว ผมก็เลยเคลื่อนใบหน้าเข้าไปหาเธอ ตกใจเล็กน้อยที่เธอลืมตากะทันหันขึ้นมาเหมือนรู้ทันว่าผมจะจูบ เธอก็เลยยกมือขึ้นมาดันใบหน้าของผมไว้

“ไม่ ให้ จูบ”

น้ำเสียงอ่อนหวานเน้นทีละพยางค์จนผมหงุดหงิด ผมสัมผัสผิวเนียนรุนแรงขึ้น ยิ่งผมทำแบบนั้น ใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรง เธอหลบผมไม่ได้หรอก ผมรู้ความรู้สึกของเธอ ผมยิ้มที่เห็นเนื้อตัวขาวผ่องแดงเรื่อไปหมด ยังไงเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงไม่ใช่หรอ ผู้หญิงธรรมดา ที่นอกจากความสวยแล้ว ไม่ได้ดูมีฤทธิ์เดชอะไรมากมายเลย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงที่เหมือนมีคนมาเคาะกระจกรถทำให้ผมสะดุ้งนิดๆ พอหันไปมองก็เห็นว่าใครบางคนกำลังเอาหน้าแนบกระจกแล้วเหมือนพยายามจะมองเข้ามา! ผมเอาเสื้อของผมคลุมร่างของพรีนไว้ก่อน ตอนนั้นผมยังไม่เห็นหรอกว่าใครกันที่มาขัดจังหวะ ด้วยความที่ผมไม่อยากให้มันส่องมองเข้ามา ผมก็เลยลงจากรถไปแล้วปิดประตูไว้ เพื่อดันผู้มาใหม่ให้ถอยออกไป

“ไอ้พลับ!” ผมเรียกเพื่อนด้วยความหงุดหงิด “มึงจะโผล่มาทำซากอะไร!

“หะ?” พลับทำหน้างง

“มึงจะมาทำไมตอนนี้!” ผมตวาดมันด้วยความหงุดหงิด ซึ่งในตอนนั้นประตูรถของผมก็ถูกเปิดออกมาโดยคนที่อยู่ข้างใน น้องพรีนจัดการเสื้อผ้าของตัวเองจนเรียบร้อยหมดแล้ว ร่างเล็กกรุ่นกลิ่นหอมขยับเข้ามาใกล้ๆผมแล้วส่งโทรศัพท์คืนมาให้ ผมเหวอนิดหน่อย ไม่รู้โทรศัพท์ของผมไปอยู่กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ มันทำให้ผมต้องรับคืนมาอย่างงงๆ

“พรีนกลับเข้าไปในร้านก่อนนะคะ”

พรีนเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ เธอเดินย้อนกลับไปทางเดิมทำให้ผมต้องมองตามไปอย่างสุดสายตา

“มึงนี่มันแปลกๆนะไอ้เค้ก” พลับดึงความสนใจของผมไว้ด้วยเสียงของมัน ผมก็เลยต้องหันไปมอง

“อะไร!

“มึงเป็นคนส่งข้อความบอกให้กูมาเองไม่ใช่หรอ เนี่ย” ไอ้พลับยื่นโทรศัพท์มันส่งมาให้ผม ผมก็เลยรีบฉวยมาดูข้อความนั้น

เค้ก >> อีกห้านาทีมาที่ลานจอดรถ

เวรเอ๊ย! ผมไม่ได้เป็นคนส่งไปสักหน่อย!

ผมผ่อนลมหายใจของตัวเองออกมา เปิดประตูรถเพื่อหยิบเสื้อตัวใหม่มาสวมลวกๆ ในเมื่อผมไม่ได้เป็นคนส่งข้อความนั่น มันก็แปลว่าคนที่ส่งคือพรีน เพราะอยู่ๆโทรศัพท์ผมก็ไปอยู่ในมือเธอโดยที่ผมไม่รู้ตัวเลยว่าเธอเอามันไปตอนไหน หรือว่าจะเป็นตอนที่เธอสะดุดเข้ามาหาผม

“ไอ้เค้ก หงุดหงิดงุ่นง่านมากเลยนะมึงเนี่ย!” พลับมันเกาหัวแกรกๆอย่างไม่เข้าใจ

“กูต้องได้ผู้หญิงคนนี้แน่ๆ มึงคอยดูนะ” ผมกระแทกมือลงกับประตูรถด้วยความโมโห พรีนเหมือนมีความลับมากมายที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอ แล้วผมมันก็เป็นพวกไม่ชอบอะไรที่มันท้ายทายนิสัยชอบล่าของตัวเองด้วยสิ

ผมจะปลดเปลื้องความลับของเธอออกทีละนิด ไม่ต่างอะไรกับการถอดเสื้อผ้าของเธอทีละชิ้นเลย คอยดูสิ






1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจน๊าาา
เค้าจะได้มีแรงมาลงต่อให้อ่านกันไวๆเนอะ จุ๊บๆ




ADD FAV.
V


[LOADING...150 PER.]

 ติดแฮชแท็ค #พี่เค้กกินได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

570 ความคิดเห็น

  1. #19180 Pammii0417 (@Pammii0417) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 10:31
    พรีนร้าย มีรู้ทัน มีแอบส่งข้อความให้เพื่อนมาขัดจังหวะ

    พี่เค้กมีความประกาศกราว...ว่าต้องได้ งื่อออออออ
    #19180
    0
  2. #18798 KONYBANG (@runrara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 10:00
    พรีนนแอบร้ายนะลูกกกก เค้กใจเย็นๆ 55555
    #18798
    0
  3. #18640 P. G A E (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 10:51
    พรีนแสบมาก
    #18640
    0
  4. #17990 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 08:50
    ฉลาดนะเรา 555+
    #17990
    0
  5. #17797 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 22:03
    อื้อหือพี่เค้กร้ายไม่เบานะคะเนี่ย>_< พรีนก็ใช่ย่อย555555555
    #17797
    0
  6. วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 19:17
    อย่างงี้มันต้องจัดค่ะพี่เค้ก จัดไปหนักๆ
    #17028
    0
  7. #13415 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 10:37
    พรีมน้องมันร้าย ได้จากพี่พิง ? 
    สุดท้ายเเกร์ต้องเป็นเมียพี่เค้ก (หรือเปล่าวะ ?)
    สงสารพี่เค้ก (มั้ง) เหมือนโดนอ่อยเเต่ทำไรไม่ได้
    อนาคตกลายเป็นคนกลัวเมียปะวะ 555
    #13415
    0
  8. #13223 Earn Mimi (@earnpcy61) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 01:47
    ใจเต้นเเรงมากค่ะ><
    #13223
    0
  9. #12827 P-YOU (@P-You) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 16:38
    สุดยอดเลยไรท์!! อ่านไปใจเราเต้นแรงตามไป เต้นแรงมากๆ >< กรี๊ดดดดด ติดตามค่ะติดตาม!!
    #12827
    0
  10. #11874 napatp (@napatp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 22:20
    สู้ๆนะคะเค้ก
    #11874
    0
  11. #10596 SoDa_Chompoo_Za (@SoDa_Chompoo_Za) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:09
    เค้กเอ้ยยยย 55555
    #10596
    0
  12. #10183 นาโน'มักเน่ปลอม (@nanofoxy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 13:25
    ตลกอีพี่เค้ก 5555
    #10183
    0
  13. #9578 Am-ishi1 (@am-ishi1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 08:02
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบนางอ่ะ!><
    #9578
    0
  14. #9230 zekee (@zekee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 19:56
    เฮ้ย!!คือชอบนางเอกอ่ะ พรีนร้ายยยลึก
    #9230
    0
  15. #9091 witch(t) (@Tendermini) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:23
    เฮ้ย! ปกติเราไม่ค่อยชอบนิยายแนวนี้น่ะเพราะนางเอกใสจนบื้ออะ แต่เรื่องนี้นางเอกร้ายเงียบคือแบบ ต้องลุ้นตลอดว่าจะเกิดอะไรขึ้น แถมตอนเลื่อนลงมาหัวใจก็ต้องเต้นระทึกกับรูปสุดท้ายคือแบบ ยกให้เป็นนักเขียนในดวงใจเลยคะ ชอบมาก!!!
    #9091
    0
  16. วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:33
    ร้ายแบบใสใส ชอบอะ 555
    #8647
    0
  17. #8538 Gretel Angelo (@rabbit_angelo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 23:08
    น้องพรีนนี่ ก็ร้ายไม่เบานะเนี้ย
    ชอบๆ
    #8538
    0
  18. #8192 oonjack3003 (@oonjack3003) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 12:52
    พรีนจ๋าพรีน
    #8192
    0
  19. #8058 IMMAYWARI (@IMMAYWARI) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 15:36
    พรีนมีความร้ายอยู่ในตัว นี่สิถึงเรียกว่าจริตของผู้หญิง
    #8058
    0
  20. #6725 sunisay (@sunisay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 21:44
    พรีนร้าย!!!! เด็กสาวเหมือนใสแตาไม่ใช่เล่นนะเนี้ย ลุ้นๆๆๆ
    #6725
    0
  21. #6571 24oct1987 (@24oct1987) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 22:44
    โอ๊ยยยย ลุ้น
    #6571
    0
  22. #6498 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:19
    น้องพรีนนนพีคสุด!!! เลิศ!!! ป้ายไฟรัวๆๆๆ
    #6498
    0
  23. #6323 2xmaB (@2xmaB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 17:23
    ไม่เบาเลยจ้าพรีน
    #6323
    0
  24. #5038 READ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 01:09
    อู้วววว พรีนเด็ดมากข่าาาา
    #5038
    0
  25. #4681 SuZu'Ell' (@lovelyaommiiz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 14:12
    ร้อนแรงมากกก พรีนคูลสุดด
    #4681
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น