จบ │TEACH ME ► เพื่อนพี่ชาย

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 1,068,641 Views

  • 19,184 Comments

  • 9,444 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    129

    Overall
    1,068,641

ตอนที่ 5 : พี่เค้กกินได้ : : CHAPTER.04 [150 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    29 ก.ค. 59


*ไม่ลงเมจ ผญ นะ จิ้นตามบายเลยยย >..< 
Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube
│เค้กมีพิษ│





│EP.4│





PREEN PART 

ฉัน นั่งเงียบๆดื่มเครื่องดื่มอยู่ในร้าน ทำเหมือนก่อนหน้านี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับเค้กเลยแม้แต่นิด เดียว คนอื่นๆก็ไม่มีใครสงสัยว่าก่อนหน้านี้ฉันกับเค้กหายไปไหนมา 

นั่น ก็เพราะทุกคนกำลังสนุกสนานกับการดื่ม ฉันหยิบโทรศัพท์มาเช็คอีเมลเรื่อยเปื่อย เบิกตากว้างนิดๆเมื่อเห็นว่าโดจินเล่มโปรดกำลังจะมีเล่มต่อออกมา จากการแจ้งข่าวประชาสัมพันธ์ของทางเว็บไซต์ที่ส่งเข้ามาในเมลของฉัน ท่าทางฉันจะต้องหาเรื่องลำบากให้ข้าวปั้นอีกแล้ว

มี โดจินหลากหลายรูปแบบที่ฉันอ่าน (ส่วนใหญ่18+ เพราะฉันชอบแบบนั้น) แต่เรื่องที่ฉันชอบที่สุดมีเรื่องเดียว ฉันมีทั้งฟิกเกอร์ ปลอกหมอน ของสะสมทุกอย่างที่เกี่ยวกับพระเอกโดจินเรื่องนั้น 

เพราะว่าฉันตกหลุมรัก มิชิโอะ พระเอก ของเรื่องที่เป็นนายแบบสุดฮอตอย่างหมดหัวใจเชียวล่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจู่ๆก็จะมีผู้ชายที่เหมือนมิชิโอะเปี๊ยบอยู่ใกล้ฉันมาก ขนาดนี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เค้กนั่นแหละ เพื่อนสนิทพี่ชายฉันเอง 

แรกๆ ฉันก็แค่สนใจเขาน่ะนะ เพราะเค้กเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ดึงดูดทางเพศสูงมากอยู่แล้ว  ทว่าตอนที่ได้ ใกล้ชิดกับเขาหลายๆครั้ง ฉันกลับนึกออกว่าเขาเหมือนมิชิโอะอย่างกับเป็นต้นแบบของคาแร็คเตอร์ ทั้งนิสัยใจคอ ท่าทางเชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิง มันทำให้ฉันมีความสนใจในตัวเขามากเป็นพิเศษ 

ฉัน มีของสะสมทุกอย่างเกี่ยวกับมิชิโอะ ถึงขนาดเช่าห้องห้องหนึ่งเพื่อเก็บของสะสมพวกนั้น ถ้าเป็นเรื่องของมิชิโอะและการ์ตูนเรื่องนี้ฉันจะบ้าคลั่ง ตามซื้อจริงจังมากแม้กระทั่งของประมูล ข้าวปั้นจะว่าจะบ่นแค่ไหนก็ไม่เคยเข้าหูฉันเลย

เค้กจะเป็นหนึ่งในคอลเล็คชั่นนั้นไม่ว่าเขาจะรู้ตัวหรือไม่ แล้วของที่เป็นของฉัน ฉันก็ไม่ค่อยชอบให้คนอื่นยุ่งน่ะสิ ฉันอาจจะหาวิธี เก็บเขาเอาไว้ ให้ห่างไกลจากผู้หญิงคนอื่นๆ 

ถ้าเค้กเป็นมิชิโอะ ผู้หญิงคนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์เป็นนางเอกของเขาหรอก นอกจากฉันคนเดียว เพราะฉันจะไม่ยกมิชิโอะให้ใครหรอก

“พรีน เป็นอะไร ทำไมดูเงียบๆไป” แตงโมชะโงกหน้ามาถามฉัน

“นั่นสิ สีหน้านิ่งจนน่ากลัวเชียว มีปัญหากับพี่เค้กหรอ เห็นออกไปด้วยกัน ไหงกลับมาคนเดียว” แก้มถามบ้าง

“ตกลง เธอได้บอกเขาไหมว่าเธอชอบเขา” มิวสิคยังจำได้เรื่องที่ฉันปฏิเสธไม่ให้คนอื่นในกลุ่มยุ่งกับเค้ก ฉันมองเธอสามคน จากนั้นก็จิบน้ำส้มในแก้วด้วยสีหน้าราบเฉย

“เปล่านี่” 

“ทำไมล่ะเป็นฉันน่ะ พี่เค้กคงเสร็จไปแล้ว!” แตงโมพูดแล้วหัวเราะคิก

“เขาเสร็จ หรือเธอเสร็จล่ะ!” มิวสิคหันไปแขวะ

“อาจจะเสร็จพร้อมกันก็ได้คิก!” แก้มหัวเราะเบาๆ ทั้งสามคนส่งสายตาพราวระยับมาที่ฉัน ผู้หญิงกลุ่มนี้เป็นพวกพูดถึงเรื่องแบบนี้อย่างออกรสออกชาติมาตั้งแต่ไหนแต่ ไร ฉันชินซะแล้ว ไม่ได้รังเกียจ กลับชอบเวลาที่มนุษย์แสดงความคิดเห็นในเรื่องทางเพศพวกนั้นออกมา...

เรื่องพวกนี้มันก็บอกให้รู้ได้เหมือนกันไม่ใช่หรอ ว่าสัญชาตญาณดิบของแต่ละคนน่ะเป็นแบบไหน 

ฉัน ยกมือขึ้นกุมหน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง ที่คิดว่าตอนนี้คงจะเป็นรอยจับขย้ำจากฝ่ามือของเค้กแล้วแน่ๆ จากนั้นก็ตวัดสายตามองเพื่อนทั้งสามคนอีกครั้ง

“ฉันไม่ได้ชอบเขา” ฉันยืนยันคำเดิม 

“ยัยพรีน อย่ามาปากแข็งนะ” แตงโมจิ้มไหล่ฉันเบาๆ

“ยอมรับมาเดี๋ยวนี้ แลกเบอร์แล้วล่ะสิ!” แก้มเองก็พานเชื่อแตงโมไปด้วย คล้อยตามกันไปอย่างง่ายดาย

“ไม่ ชอบจะยกให้ไหมล่ะ ถ้าเกิดมีคนสนใจพี่เค้กขึ้นมา” มิวสิคยักคิ้วให้ฉัน เธอมีแฟนอยู่แล้ว แต่เธอเป็นผู้หญิงชอบเล่นสนุก แถมยังมีนิสัยชอบเอาชนะ ฉันรู้ว่าลึกๆมิวสิคไม่ชอบให้ใครดีเด่นไปกว่าตัวเธอหรอก เธออาจจะพร้อมแย่งชิงเค้กกับฉันเลยก็ได้ ถ้าหากว่าเธอสนใจเค้กมากพอ  

“ทุกคนสนใจเค้กไม่ได้” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเหมือนที่เคยพูดมาตลอด “ถือว่าฉันบอกแล้วนะ” 

ทั้ง สามคนนั้นทำเป็นเปลี่ยนเรื่องพูด เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยมีใครดูออกว่าคิดอะไร แถมบางทียังมีไลฟ์สไตล์เด็กๆอย่างเช่นมีพี่ชายคอยรับส่ง ติดการ์ตูน ติดอนิเมะ แฟนก็ไม่มี หลายสิ่งหลายอย่างของฉันเลยดูเด็กน้อยเหมือนที่เค้กบอกว่าฉันเป็นนั่นแหละ 

แต่อย่าลืมสิ เด็กน่ะ ได้เปรียบผู้ใหญ่หลายเรื่องชนิดที่ว่าถ้ามีปัญหากัน ผู้ใหญ่อาจจะกลายเป็นฝ่ายผิดไปเลยก็ได้ในหลายๆกรณี 

 

วันนี้พิงกลับมาที่บ้านทีหลังฉัน เขาไม่ได้มาคนเดียวแต่มากับผู้หญิง ฉันไม่นึกเหมือนกันว่าเค้กเองก็จะมาด้วย 

ฉัน เป็นคนทำอาหารเย็น และเราสี่คนก็ทานข้าวด้วยกัน พ่อแม่ฉันไม่กลับบ้าน หมายความว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องค้างที่นี่ ระหว่างมื้ออาหาร ฉันนั่งตรงข้ามกับพิง ข้างๆฉันคือเค้ก และผู้หญิงที่มากับพิงก็นั่งฝั่งตรงข้ามกับเค้ก

“พรีน” พิงเรียกฉัน

“คะ” ฉันขานรับเขา พิงก็เลยโอบไหล่ผู้หญิงคนนั้นไว้ 

“นี่อันนา คนที่พี่กำลังคบอยู่” 

ฉัน แปลกใจนิดหน่อยกับสายตาที่พิงใช้มองอันนา ปรกติพิงไม่แนะนำผู้หญิงคนไหนให้ฉันรู้จักด้วยซ้ำ เพราะเธอก็มาแค่ชั่วครั้งชั่วคราว ผิดกับ อันนา ที่พิงแนะนำและมองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง ฉันจึงเข้าใจได้ว่าพี่ชายกำลังมีความรัก

“พรีนค่ะ น้องสาวพี่พิง” ฉันพูดแล้วยิ้มให้เธอน้อยๆ

“ค่ะ พี่ได้ยินเรื่องน้องพรีนจากพิงมาเยอะเลย ตัวจริงสวยกว่าในรูปเยอะเลยนะคะ น่ารักมากๆ” อันนาชมชัน ฉันก็เลยขอบคุณเธอเบาๆ

“กิน ก่อนไหม ค่อยคุยกันทีหลัง” เค้กถามแบบนั้น เขาอยู่ใกล้โถใส่ข้าวเปล่าที่สุด ก็เลยเอื้อมมือไปหยิบ ฉันเองก็เลยลุกขึ้นไปรินน้ำใส่แก้วให้ทุกคน เค้กหันหน้าไปทางอันนาแล้วก็พูดกับเธอ ตอนนั้นฉันเดินอ้อมมายืนด้านหลังอันนาพอดี กำลังจะรินน้ำใส่แก้วให้เธอ

“เอาจานเธอมาสิ เดี๋ยวเราตักให้” 

อันนายิ้มให้เค้ก เธอส่งจานให้เขา แต่ว่าฉันเห็น ว่าเธอจงใจให้มือสัมผัสกันกับมือของเค้ก ใช้ปลายนิ้วของเธอแตะหลังมือเขา...

ฉันเหลือบมองพี่ชายตัวเอง พิงไม่เห็น เขากดโทรศัพท์อยู่ ผู้หญิงคนนี้ทำในสิ่งที่ฉันไม่ชอบเลย 

“ว้าย!” อันนาร้องลั่นเมื่อฉันรินน้ำจนล้นแก้วออกมาเป็นจำนวนมากและมันหกใส่ขาของเธอ จนกระโปรงเปียกไปหมด เธอปล่อยมือจากจานจนมันตกลงบนโต๊ะพลางดันเก้าอี้ยืนขึ้น พิงก็ตกใจรีบเอาทิชชู่มาเช็ดน้ำที่เปรอะให้เธอ

“เป็นอะไรหรือเปล่าอันนา” พิงถาม

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ น้องพรีนคงไม่ได้ตั้งใจ” อันนาแก้ตัวแทนฉันแล้วก็ยิ้มแห้งๆ ฉันเดินกลับไปนั่งข้างๆเค้ก

ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกจากปากฉันทั้งนั้น

“พรี น ซุ่มซ่ามเหมือนกันหรอเราน่ะ” พอเห็นว่าฉันไม่ยอมพูดอะไร พิงก็เลยแก้สถานการณ์ด้วยการพูดกับฉันแก้เก้อ พิงเป็นพี่ชายที่ฉันรักและผูกพัน ฉันไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงคนไหนมาเล่นไม่ซื่อกับเขา เค้กเองก็เป็นผู้ชายที่อยู่ในความสนใจของฉันตอนนี้ ฉันจึงยิ่งไม่ชอบอันนามากขึ้นอีกเป็นทบทวี 

“พรีนไม่ใช่ผู้หญิงซุ่มซ่าม พี่พิงก็รู้” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดา มันทำให้อันนาอึ้งไปนิดหน่อย 

“หวง พี่หรือไง” พิงถอนหายใจ เขาหันไปกอดไหล่ผู้หญิงคนนั้นพร้อมกับพูดปลอบใจเธอ “ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก น้องสาวฉันเป็นยัยเด็กขี้หวงพี่ก็เท่านั้นเอง” 

“ฉันไม่ได้คิดมากหรอก กินเถอะนะ” 

อันนา ตักอาหารให้พี่ชายของฉัน ฉันจึงมองด้วยสายตาเย็นชา ไม่ว่าตอนนี้เธอจะทำดีกับพิงแค่ไหน สำหรับฉันมันก็ล้วนแต่ติดลบด้วยกันทั้งหมด เพราะเธอได้ทำในสิ่งที่น่าเคลือบแคลงลงไปแล้วตั้งแต่แรก การกระทำของฉันตกอยู่ในสายตาของเค้ก ฉันได้ยินเขาหัวเราะในลำคอเบาๆ

“หึ...” 

พวก เราทุกคนเปลี่ยนไปใจจดใจจ่อกับอาหาร รวมทั้งอันนาและเค้กด้วย ฉันกินไปได้ไม่กี่คำก็อิ่มแล้ว ช่วยไม่ได้นี่ ฉันก็แค่รู้สึกอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ตอนที่ต้องนั่งตรงข้ามกับอันนาแล้วเห็น เธอเอาอกเอาใจพี่ชายฉันทั้งๆที่มองไปทางเค้กตลอดแบบนั้น 

จะให้ฉันคิดยังไงกับผู้หญิงที่พิงเลือก? หรือเป็นกรรมเวรที่เขาไม่เคยรักใครจริง เขาถึงต้องมาเจอผู้หญิงแบบอันนา 

 

พอ ทุกคนกินเสร็จฉันก็จะเก็บจานชามเพื่อจะเอาไปล้าง พิงจะพาอันนาไปที่ห้องนอนเขา ไม่บอกก็รู้ว่าจะไปทำอะไร ก่อนจะไปเขาไม่ลืมหันมาพูดกับเพื่อนสนิทเขาด้วย

“เค้ก มึงมาเอาแผ่นเกมใช่ไหม ขึ้นไปเอาที่ห้องพร้อมกูเลยก็ได้นะ เสร็จแล้วมึงจะได้กลับไปไง” 

“กูว่ากูจะค้างที่นี่ ค่อยเอาพรุ่งนี้เช้าก็ได้” เค้กตอบพี่ชายฉันด้วยสีหน้าระรื่น พิงก็เลยทำหน้าหงิก

“จะเป็นไปได้ยังไง น้องสาวกูเป็นผู้หญิง มึงน่ะรีบๆกลับไป กูไม่ให้ค้าง” 

“ทำเป็นไม่ไว้ใจกันไปได้นะเพื่อนกู ไม่บังคับน้องสาวมึงหรอกน่า อีกอย่าง กูนอนโซฟาข้างล่าง ไม่ได้ขอนอนค้างห้องน้องสาวมึงสักหน่อย มึงก็อยู่นะ แค่พรีนตะโกนดังๆ มึงก็ได้ยินแล้ว” เค้กฉลาดแกมโกง คำพูดของเขาที่ว่า ไม่บังคับ มันก็เป็นคนละเรื่องอย่างชัดเจนถ้าเกิดว่าฉัน สมยอม ยังไงล่ะ ดูเหมือนพิงไม่ทันสังเกตมันเลยนะ 

“เออ ถ้างั้นกูจะพาอันนาขึ้นไปก่อน พรีนล้างจานเสร็จก็เข้าห้องไปเลยนะ รู้ไหม” พิงดูห่วงฉัน ประโยคแรกเขาพูดกับเค้ก จากนั้นก็พูดกับฉันในประโยคที่สอง เขายังมองไปที่เค้กด้วยความหวาดระแวง ฉันเข้าใจความรู้สึกทั้งหมดของพิงดี เขาไม่ต้องการให้เค้กมายุ่งวุ่นวายกับฉัน ทำไมฉันจะดูไม่ออก

“พี่ขึ้นไปกับผู้หญิงของพี่เถอะ ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าพรีนอยากเรียกพรีนจะเรียกพี่เอง” 

ฉัน พูดด้วยน้ำเสียงปรกติเหมือนพูดเรื่องทั่วไป จากนั้นก็เดินเข้าไปในครัว พิงดูเป็นห่วงฉันมาก ถ้าไม่ติดว่าอันนาออดอ้อนให้เขาพาขึ้นไปบนห้องล่ะก็ เขาคงมาไล่ตะเพิดเค้กออกไป พิงไม่ได้เห็นผู้หญิงสำคัญกว่าฉันหรอก ฉันรู้นิสัยพี่ชายตัวเองดี เขาก็แค่ไว้ใจเค้กในระดับหนึ่งล่ะมากกว่า 

พอ พ้นสายตาจากพิง เค้กก็เดินตามฉันเข้ามาในครัว เขามายืนซ้อนด้านหลัง ใช้แขนสองข้างกึ่งๆจะคร่อมซ้อนร่างฉันตอนที่ฉันกำลังล้างจานอยู่ แผงอกกว้างแนบชิดกับแผ่นหลังของฉัน เค้กจงใจให้คางของเขามาเกยที่ไหล่ของฉันด้วย 

“พรีน” เขากระซิบที่ข้างๆหูฉัน

“คะ?” ฉันตอบรับเขาโดยไม่ได้เสแสร้ง ไม่ได้ตื่นตกใจ ไม่ได้ถอยหนี และไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรเป็นพิเศษ ฉันติดจะหัวช้านิดๆด้วยซ้ำกับความรู้สึกของตัวเอง รวมทั้งของคนอื่นด้วย ฉันทำหน้านิ่งบ่อยกว่ายิ้มรวมทั้งเย็นชาบ่อยกว่าหัวเราะออกมาอีกต่างหาก

“หวง พี่หรอ” เค้กไม่ใช่คนโง่ เขาเองก็ดูออกว่าอันนาคิดอะไรเหมือนกัน มันแน่นอนอยู่แล้ว เขาคือเสือผู้หญิง ฉันคว่ำจานทีละใบ จากนั้นถึงได้หันไปเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันไปไม่มากเลย ลมหายใจของเขาเป่ารดใบหน้าของฉัน 

“เธอคบกับพี่พิงอยู่ เธอไม่ควรทำแบบนั้นไม่ใช่หรอคะ” นั่นคือคำตอบที่ฉันมีให้เค้ก เขากลับยิ้มออกมา 

“ไม่เชื่อ” 

ปลาย นิ้วร้อนผ่าวสอดเข้ามาใต้เสื้อยืดของฉัน (บังเอิญว่าฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดอยู่บ้านแล้วก่อนจะลงมาทำอาหาร) เลิกมันให้สูงขึ้นเรื่อยๆจนพอดีกับใต้ฐานบราเซีย 

เขา สอดปลายนิ้วซุกซนเข้ามาใต้บราเซียของฉัน ดึงรั้งจนผิวขาวผ่องโผล่มาให้ได้เห็นเกือบครึ่ง และเค้กหยุดไว้แค่นั้นก่อนจะได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉันเหมือนตอนที่เขา อยู่ในรถ 

“...” ฉันตัวสั่นนิดๆ เลื่อนมือไปจับที่เคาเตอร์ด้านหลัง แววตาของเค้กที่มองฉันวันนี้เหมือนเขามั่นใจมากว่าฉันหนีเขาไม่พ้นแน่ๆ

“หึง ก็ยอมรับว่าหึงสิครับ” ฉันรู้สึกว่าเค้กกำลังสนุกมากเลยที่ได้ปั่นป่วนฉัน เหมือนอยากจะทำให้ฉันยอมรับให้ได้ว่าหึงเขา บราเซียของฉันถูกดันขึ้นไปอีก แก้มฉันร้อนผ่าว ไอเย็นกระทบผิวกาย ดวงตาของฉันยังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเขาเท่านั้น 

“เป็นรอยมือเลย พี่ทำรุนแรงกับน้องพรีนเกินไปหรือเปล่านะ” เค้กโอบรอบเอวฉัน รั้งร่างของฉันให้ไปชิดตัวเขาจนบดเบียดกับแผงอกกว้างเต็มๆ จมูกโด่งไล้ที่จมูกฉันเบาๆ “เดี๋ยวพี่จะรักษาให้เอง” 

“รักษา ยังไง” ฉันถาม ริมฝีปากของฉันเฉียดกับริมฝีปากของเขาไปโดยที่ฉันไม่ได้ตั้งใจ เพราะเขาแกล้งโน้มหน้าลงมาตอนฉันพูด เค้กยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่

“เลีย...เหมือนแมวไง”

เขา ทำเหมือนจะโน้มหน้าลงมาใกล้มากกว่าเดิม ติดตรงที่ฉันรู้ทันซะก่อน ก็เลยเอามือไปปิดริมฝีปากของเขาไว้ เค้กสบตากับฉัน ดวงตาของเขาในเวลานี้ ไม่ได้มีอะไรที่บ่งบอกเลยว่าเขาจะเป็นแค่แมวน้อยไร้พิษภัย ฉันรู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ใช่ 

“...” 

เรา เงียบกันไปอึดใจ แล้วฉันก็รู้สึกได้ว่าเรียวลิ้นของเขาแตะลงบนนิ้วของฉัน มันทำให้ฉันเกร็ง ตื่นเต้น สติเตลิดไปกับการกระทำของเขา ฟันขาวที่ขบกัดทำให้ฉันสะดุ้งนิดหน่อย แล้วก็ต้องยอมปล่อยมือจากริมฝีปากของเขา

“แค่นี้เองหรอ” เขายิ้มนิดๆ 

ฉัน หลุบตาต่ำลง จากนั้นก็ดึงเสื้อลงมาปิดร่างกายตัวเองไว้ จัดบราเซียนั่นให้เข้าที่ เค้กมองด้วยสายตาเสียดาย นอกจากนั้นเขายังไล้สายตาต่ำลงมามองที่เรียวขาที่โผล่พ้นชายกางเกงขาสั้นของ ฉันอีกด้วย

“พี่เค้กคะ” ฉันเรียกเขา ทำให้เขาตวัดสายตามองใบหน้าของฉันอีกครั้ง

“ครับผม” เดาจากรอยยิ้ม เขาคงจะคิดว่าเขาคุมเกมล่ะมั้ง

“พี่ เค้กจะทำตามที่บอกกับพี่พิงใช่ไหม อยู่ข้างล่างนี่” ฉันชี้นิ้วลงไปที่พื้นเป็นการย้ำท่าทางให้เขารู้ เค้กกลับหัวเราะ เขายังไม่ยอมให้ร่างกายที่แนบชิดของเราผละออกจากกันแม้แต่เสี้ยววินาทีเลย ยังจะมาโอบรัดเอวฉันไว้แน่นกว่าเดิมอีก เล่นเอาเกือบหายใจไม่ออก

“แน่นอนครับ” เค้กยื่นหน้ามากระซิบข้างๆใบหูของฉัน “พี่จะไม่ทำตาม” 

“...” 

เรา สบตากันอีกครั้งเมื่อเค้กใช้ปลายนิ้วของเขาเชยคางของฉันขึ้นไปให้มองหน้าเขา ฉันรู้ว่าเขาอยากได้อะไร เหมือนๆกับที่ฉันรู้ว่าฉันต้องการอะไรจากเขานั่นแหละ 

“ทำไม เราไม่มาหาเวลาคุยเรื่องของเราหน่อยล่ะครับน้องพรีน เรื่องที่พรีนอยากรู้ พี่จะเป็นคนบอก ทุกขั้น ทุกตอน เลยดีไหม” ฉันชอบนัยน์ตาสีถ่านที่จับจ้องมา เค้กดูร้อนแรงและมั่นใจในตัวเอง เขาอ่านฉันอ่านเกือบหมด ใช่ แค่ เกือบ เขาไม่ได้อ่านฉันออกทั้งหมด 

“จริงหรอคะ” ฉันถามเขา เค้กเดาะลิ้น เขาทำเหมือนกับว่าฉันตกหลุมพรางของเขาเรียบร้อยแล้ว 

“จริงสิ แต่ว่าเรื่องนี้จะให้คุยกันตรงนี้คงไม่ดี คุยกันที่ห้องของพรีนไหม” 

ฉัน ไม่ได้ตอบอะไรเค้ก แค่ค่อยๆดันตัวออกมาจากอ้อมแขนของเขา หันหลังและเดินไปเรื่อยๆจนขึ้นบันไดไปที่ชั้นสอง ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าตามมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจากเค้กเอง 

ฉัน หยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของพิง เอาหูไปแนบที่ประตูของเขา ลองบิดลูกปิดประตูห้องพี่ชายเบาๆ ปรากฏว่ามันล็อค เสียงจากข้างในดังแว่วออกมา เป็นเสียงครวญครางของผู้หญิง ฉันผละออกจากตรงนั้น จากนั้นก็เข้าไปที่ห้องของตัวเอง เค้กแทรกตัวตามฉันเข้ามาก่อนที่ฉันจะได้หันไปปิดประตู นอกจากนี้เขายังเป็นฝ่ายปิดประตูให้ฉัน แถมยังล็อคให้ซะด้วย

“ไม่ ปฏิเสธสำหรับพี่แปลว่าตอบรับนะ” เค้กยิ้ม เขาก้าวเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็ว ร่างหนากว่าโน้มตัวช้อนร่างฉันขึ้นในอ้อมแขน เขาพาฉันไปที่เตียงของฉันเอง ค่อยๆวางร่างฉันลงบนนั้น ส่วนตัวของเขาก็ทาบทับลงมา 

ผิว กายของเค้กร้อนไม่ต่างอะไรกับไฟ เสียงเตียงกระทบกำแพงดังมาจากห้องของพิง ทำให้หัวใจของฉันเต้นรัวแรง เค้กเองก็คงคิดเหมือนกัน บรรยากาศทุกอย่างมันเร้าทั้งเขาและฉัน ให้เข้าไปสัมผัสในสิ่งที่ไม่ควร 

“ไอ้พิงมันก็แรงดีนะ” 

“...” 

“แต่พี่แรงดีกว่านั้นเยอะ” เค้กแตะมือลงที่หัวเข่าของฉัน ไล้มาเรื่อยๆจนถึงซอกขาด้านและหยุดอยู่แค่นั้น ฉันไม่ได้ผลักไสเขาไปไหน 

“พรีนก็แค่เรียนรู้มันจากพี่ก็แค่นั้นเอง อย่าปิดกั้นความรู้สึกตัวเองสิ” เค้กกำลังล่อลวงฉันด้วยคำพูด ฉันรู้นะว่าเขาเก่งเรื่องแบบนี้

“อย่าปิดกั้นงั้นหรอ” ฉันพึมพำออกมาเบาๆ

“ใช่ เรื่องเซ็กส์มันไม่ผิดหรอก ใครๆเขาก็มีกัน” 

“พรีนไม่ได้อยากมีเซ็กส์” ฉันบอกเขาด้วยสีหน้าเฉยเมยจนเกือบๆจะเอื่อยๆ “พรีนก็แค่อยากรู้เฉยๆ ว่ามันรู้สึกแบบนั้นจริงๆหรือเปล่า” 

เค้กสบตากับฉัน เขาหัวเราะเหมือนกับว่าฉันเล่นมุกตลกให้เขาฟัง

“พี่ ก็กำลังจะสอนไง แต่พี่ไม่มีทฤษฏี พี่มีแต่ปฏิบัติ พี่สอนให้พรีนได้ ถ้าพรีนกล้าพอ” ฉันยิ้มนิดๆหลังจากได้ยินประโยคที่เค้กพูดกับฉัน เขากำลังมีแผนการร้าย ฉันไม่ได้กลัวการสัมผัสจากเค้ก ฉันต้องการมัน แต่ก็ต้องอยู่ในข้อแลกเปลี่ยนที่ฉันพอใจ

“ต้องใช้ความกล้าแค่ไหนกัน” ยิ่งฉันท้าทาย เค้กก็ยิ่งร้อนราวกับไฟ

“กล้าที่จะเสี่ยง” เขากระซิบ จมูกโด่งไล้ที่แก้มของฉัน สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ 

“อ๊ะอ๊ะ!” 

เสียง ครางของอันนาดังข้ามมาถึงห้องฝั่งของฉัน เธอกรีดร้องด้วยความสุขสม ร่างกายฉันเป็นแบบนั้นอีก รู้สึกประหลาดๆ เป็นแบบเดียวกับตอนที่ใจจดใจจ่อฉากอันเร่าร้อนในการ์ตูนนั่น ฉันกัดริมฝีปาก เค้กก็เลยสังเกตเห็น

“รู้สึกแปลกๆ...” ฉันบอกกับเขาแบบนั้น

“พี่ดูได้ไหม”

ทั้งๆ ที่ถามเขากลับกระทำโดยไม่รอคำตอบ เมื่อกางเกงขาสั้นถูกรั้งลง ดวงตาคมกริบก็จ้องมองมาที่ร่างกายจนฉันรู้สึกร้อนวูบ แล้วเขาก็แลบลิ้นเลียริมฝีปาก

“รู้สึกไวจัง” 

“มันคืออะไรหรอคะ พี่เค้กรู้นี่” ฉันถามเขา แก้มทั้งสองข้ามร้อนผ่าวไปหมด  

“มันคือปฏิกิริยาที่บอกว่าน้องพรีนต้องการให้ผู้ชายสักคนกอด” ดวงตาของเค้กเหมือนมีไฟปรารถนาลุกโชนขึ้นมา เขาทำเหมือนจะยื่นมือมาแตะต้องฉัน แต่ว่าฉันเอามือกันไว้ 

“พี่เค้กบอกว่าจะดู ก็ดูเฉยๆสิคะ”






1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจน๊าาา
เค้าจะได้มีแรงมาลงต่อให้อ่านกันไวๆเนอะ จุ๊บๆ




ADD FAV.
V


[LOADING...150 PER.]

 ติดแฮชแท็ค #พี่เค้กกินได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

518 ความคิดเห็น

  1. #19181 Pammii0417 (@Pammii0417) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 10:48
    โอ้ยร้าย ทั้งพี่ทั้งน้อง ทั้งเค้ก ทั้งยัยอันนาบ้าบอนั้นด้วย
    #19181
    0
  2. #18645 P. G A E (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 11:20
    พรีนนี่แบบเดายากมาก เหมือนจะยอมแต่ไม่ยอม แบบชอบเว้ย เป็นเค้กแม่งจะฟัดอย่างรวดเร็วและทั้งคืน5555
    #18645
    0
  3. #17847 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 12:48
    โอ้ยยยพรีนนนนนนนนแบบฮืออออ จะดูก็ดีไปสิคะ อัลละกรี๊ดดถ้าแค่ดูไม่ได้ทำนี่พี่เค้กต้องทรมานแน่ๆเลย55555
    #17847
    0
  4. #17152 oOIzeMaruOo (@icesey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 14:52
    พรีนนี่ใช้ได้เลยนะ5555 แหมมมม ทำมาเปงงง
    #17152
    0
  5. #13416 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 10:54
    กำลังคิดว่า น้องพรีม เค้าใส่ซื่อจริงๆ หรือเปล่า
    - -  ความอดทนของพี่เค้กจะมาขนาดไหนนะ

    #13416
    0
  6. #12828 P-YOU (@P-You) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 16:51
    สาบานว่าพรีนไม่รู้-- ว่าเค้าจะไม่ได้แค่ดู--
    #12828
    0
  7. #10433 nawattre (@nawattre) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 19:07
    ระดับเค้กไม่น่าเเค่ดูน้ะ555
    #10433
    0
  8. วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:48
    5555 จะแค่ดูจริงๆใช่ไหม
    #8657
    0
  9. #6812 BowSsii (@BowSsii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 15:53
    โอ่ยย ตายอย่างสงบ อีแม่ใจบ่ดีเลย อ่านไป กลั้นใจไปปป
    #6812
    0
  10. #6793 sunisay (@sunisay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:08
    พรีนนนน เธอใจเด็ดมากกก ขนาดนี้เชื่อดิ ตอนหน้าเค้กก็ยังไม่ได้พรีนอยู่ดี
    #6793
    0
  11. #6501 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:33
    โอ่ยยย อิแม่ใจบ่ดีค่ะ น้องพรีนนรน
    #6501
    0
  12. #3845 BABY&ELF (@yaowjung613) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 05:27
    พรีนสุดยอดอ่ะ อย่าไปยอมง่ายๆนะ พี่เค้กก้อหลอกล่อตลอด อดต่อไปนะคะ
    #3845
    0
  13. #3460 myyungsoo93 (@myyungsoo93) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 21:19
    โคตรเสือเลย55
    #3460
    0
  14. #3459 myyungsoo93 (@myyungsoo93) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 21:18
    พี่เค้า
    #3459
    0
  15. #3389 Asa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 13:27
    ทันกันทั้งคู่ อย่าไปยอมง่ายๆนะน้องพรีน พี่เค้กนี่ก็จ้องจะตะปบตลอด
    #3389
    0
  16. #2876 hanato (@hanato) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 09:07
    แค่ดู แอร้ยยย
    #2876
    0
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #2225 Blue_River (@nam1997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:29
    คู่นี้ เล่ห์เหลี่ยมไม่แพ้กัน 5555
    #2225
    0
  19. #2202 ABC555 (@imaasaky20) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 16:37
    พี่เค้กไหนบอกดูอย่างเดียวงายยย
    #2202
    0
  20. #2180 GusWho (@qwertyuiop109876) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 09:14
    พี่เค้ก นกแล้ว นกซ้ำ วนกลับมานกอีก
    เหมือนพี่เค้กจะตามพรีนทันแต่ก็ไม่ทัน -.-
    #2180
    0
  21. #2157 Yoyoiiz_yy (@enbizaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 02:27
    โอ้ยยย ยัยพรีน ร้ายเหมือนกันนะเนี่ยยย
    #2157
    0
  22. #2115 p-oneil (@ozenji-05) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 22:37
    โอ๊ยตายย ครับตายแน่ๆกูเนี่ย ใจจะขาดแล้วเอ้ออ ใจจะขาดแล้ววเอ่อ
    #2115
    1
  23. #2011 พี่เค้กอร่อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 18:12
    พี่เค้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2011
    0
  24. วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 16:48
    แค่ดูนะเค้ก นิ้วอ่ะไม่ต้อง
    #2002
    0
  25. วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 15:46
    ฉะกันดุเดืดดีวุ้ย ไม่มีใครยอมใครเลย 555555
    #1996
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น