จบ │TEACH ME ► เพื่อนพี่ชาย

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 1,068,626 Views

  • 19,184 Comments

  • 9,445 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    114

    Overall
    1,068,626

ตอนที่ 6 : พี่เค้กกินได้ : : CHAPTER.05 [150 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    29 ก.ค. 59


*ไม่ลงเมจ ผญ นะ จิ้นตามบายเลยยย >..< 
Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube
│เค้กมีพิษ│




│EP.5│




เค้กทำหน้าเหมือนกับช็อคๆในสิ่งที่ฉันพูดไปนิดหนึ่งเลยทีเดียว

“อะไร นะ?” เสียงเข้มถามย้ำเหมือนไม่แน่ใจนัก ฉันไม่เห็นว่าคำพูดของฉันมันจะเข้าใจยากตรงไหนเลย ก็เขาบอกว่าเขาจะดูไม่ใช่หรอ ฉันไม่ให้เขาทำอย่างอื่นนอกจากดูหรอกนะ 

“เอามือของพี่เค้กออกไปดีกว่าค่ะ” ฉันดันฝ่ามือที่ซุกซนนั่นออก “พรีนรู้ว่าพี่เค้กเข้าใจที่พรีนพูด” 

เค้ก ทำหน้าเหมือนโลกจะถล่มลงมาอยู่พักหนึ่ง แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเขาตั้งตัวได้และรู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อจาก นี้ สมองของเค้กน่ะไวไม่ต่างจากมือของเขาเลย ฉันว่าเขาต้องคิดแผนการเอาเปรียบแบบใหม่ออกแล้วแน่ๆ เค้กทำให้ฉันรู้สึก ‘สนุก’ ดีจริงๆ หลังจากที่ไม่ได้สนุกแบบนี้มานานมากแล้ว 

“ถ้าจะให้ดูพี่ก็จะดูทั้งหมด” เค้กจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน "งั้นก็ถอดสิครับ ถอดให้หมดเลย” 

เขา กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ฉันรู้ว่ามันคือการเดิมพัน ราวกับเราสองคนกำลังเล่นเกมความรู้สึก เมื่อฉันต่อรองอะไรบางอย่างกับเค้ก เพื่อเอาตัวรอดจากกรงเล็บนั่น เขาก็จะยื่นข้อเสนอกลับมาเพื่อพยายามตะปบฉันอีกหนอย่างไม่เลิกไม่รา 

“...”

“ว่าไงน้องพรีน ทำไมเงียบไป จะไม่ยอมถอดหรอครับ” เค้กโน้มหน้าลงมา ริมฝีปากของเขาเกือบจะแนบชิดที่ไหล่ของฉัน ถ้าไม่ติดว่าฉันเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย เค้กก็เลยได้แต่เก้อ เขาช่วยถอดเสื้อผ้าฉันออกด้วยความเต็มใจ ฉันเองก็ไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัว

ช่วยไม่ได้ ก็ฉันไม่ใช่หนูติดจั่นซะหน่อย...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูห้องของฉันทำให้ทุกอย่างชะงักลง เค้กทำหน้าเหมือนเห็นผี ส่วนฉันก็หัวเราะคิกออกมาแบบน้อยครั้งที่จะทำ ฉันรู้ว่าเค้กกำลังใจจดใจจ่อ เขาอยู่ในช่วงเวลาตัดสินใจ ระหว่างเดินหน้าเข้ามาอย่างที่ปรารถนา กับการถอยไปตั้งหลัก ก่อนที่จะมีบุคคลที่สามรู้เรื่องที่เราทำ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะดังย้ำอีกครั้ง ฉันก็เลยขยับตัว หยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวม เค้กยังนั่งนิ่งอยู่บนเตียง ผิดกับฉันที่เดินไปเปิดประตูระเบียงห้อง

“จากตรงนี้พี่เค้กสามารถปีนลงไปข้างล่างได้นะคะ” ร่างหนาทำสีหน้าเจ็บใจและหงุดหงิด เขาคงรู้แล้วว่าทำอะไรไม่ได้มากก็เลยเดินเข้ามาที่ประตูระเบียงซึ่งฉันกำลังยืนอยู่

“ฝากไว้ก่อนนะน้องพรีน พี่เอาคืน ทบต้นทบดอก แน่” สีหน้าเค้กบอกชัดเจนว่าเขาเอาจริง ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน แค่เปิดประตูให้กว้างกว่าเดิมเพื่อที่เขาจะได้ออกไปสะดวก ฉันรอคอยจนเค้กลงไปด้านล่างอย่างปลอดภัยอย่างใจเย็น เสียงประตูห้องนอนของฉันจึงดังเป็นครั้งที่สาม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

ฉันปิดประตูระเบียง ปิดม่าน พอตรวจตราว่าทุกอย่างเรียบร้อย ฉันถึงได้เดินไปเปิดประตูห้อง คนที่อยู่หน้าห้องของฉันคืออันนา เธออยู่ในสภาพที่ไม่โอเคและรีบร้อน เนื้อตัวหอบสั่นไปหมด แถมยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำของพี่ชายฉัน ฉันเห็นที่ลำคอของเธอมีแต่รอยแดงจ้ำ มันจะเป็นใครฝากเอาไว้ไม่ได้นอกจากพิง

“ช้าจังเลยนะคะน้องพรีน พี่นึกว่าต้องรอจนเช้าซะอีก” อันนาพูดด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร ฉันไม่ได้โง่ ฟังออกว่าเธอประชดประชัน

“พรีนอาบน้ำอยู่ มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันถามตามมารยาท  อีกฝ่ายก็เลยยิ้มบางๆ

“พี่ไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาเปลี่ยนเลย พิงให้มายืมชุดของน้องพรีนน่ะค่ะ”

“เข้ามาก่อนสิคะ”

ฉันเปิดประตูให้อันนาเข้ามาในห้อง แม้ว่าฉันจะไม่ชอบการกระทำของเธอหลายๆอย่าง ฉันก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงสิ่งที่พิงต้องการได้ ฉันทำเพื่อความรู้สึกของพี่ชายของฉันเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อผู้หญิงคนนี้หรือว่าใคร แค่พิงไม่รู้สึกเจ็บปวดก็พอ

“เมื่อกี๊พี่ฟังจากข้างนอก นึกว่าพรีนคุยกับใครอยู่ในห้องซะอีก”

อันนาทักตอนที่ฉันเปิดประตูตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดออกมาให้เธอ

“หรอคะ” ฉันถามแล้วหันไปส่งเสื้อผ้าให้เธอ อันนาเอื้อมมือมารับชุดพวกนั้น ฉันปล่อยมันก่อนมือเธอจะถึงแค่เพียงนิดหน่อยเล่นเอามันเกือบตกพื้น อันนาต้องรีบรวบมันไว้ในอ้อมแขน ไม่งั้นเธอคงต้องก้มเก็บมันขึ้นมาจากพื้นห้อง แววตาคู่สวยคล้ายๆจะคุกกรุ่นนิดๆ

“พี่คงหูแว่วมั้งคะ” เธอพูด ทั้งๆที่แววตาของเธอไม่ได้เป็นเหมือนคำพูดของเธอแม้แต่น้อย

“คิดว่าใครอยู่ในห้องหรอคะ พี่เค้กหรอ” พอฉันพูดประโยคนี้ออกไป อันนาก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา เธอไล่ต้อนฉัน เธอคงคิดว่าฉันจะกลัวล่ะมั้ง

ความจริงแล้วฉันเป็นผู้หญิงที่มีหลายบุคลิกแยกชัด บุคลิกที่ฉันมีให้กับโลกจินตนาการ ครอบครัว และข้าวปั้นเพื่อนสนิทผู้ใสซื่อ กับบุคลิกที่ฉันมีให้กับคนอื่นที่ไม่รู้ว่าคิดยังไงกับฉันกันแน่ ฉันไม่รู้ว่าใครจะมาดีมาร้าย ฉันเลยปกป้องตัวเองโดยอัตโนมัติไม่ว่าฉันจะรู้หรือไม่รู้ตัวก็ตาม

“พี่ก็ไม่ได้หมายความแบบนั้นหรอกค่ะ” อันนาอึกอักเล็กน้อย

“ในบ้านนี้มีเราแค่สี่คน จะมีใครถ้าไม่ใช่พี่เค้กล่ะคะ”

อันนาหลบสายตาฉัน เธอมองไปทางอื่น แล้วก็สะดุดเข้ากับสิ่งที่อยู่บนเตียง บางสิ่งบางอย่างที่มันอยู่กับข้อมือของเค้กก่อนหน้านี้ มันเป็นสร้อยข้อมืออันเล็กๆที่เขาใส่ติดตัวซึ่งใครๆก็เห็น ดวงตาคู่สวยของเธอจึงมองมาที่ฉัน เธอยิ้มมุมปากเหมือนเธอเดินนำหน้าฉันหนึ่งแต้ม

“สร้อยข้อมือนั่น?”

ฉันยังไม่ได้ตอบเธอ แค่เดินกลับไปที่เตียง หยิบสร้อยข้อมือนั่นขึ้นมาดู มันสวยดี แล้วเค้กก็น่าจะทำหลุด ตอนที่เขามัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับร่างกายของฉัน

เมื่อกี๊เจ้าตัวก็รีบออกไปเพราะไม่รู้ว่าใครเป็นคนเคาะประตูห้อง เขาคงลังเล เกิดเป็นพิงขึ้นมาเขากับฉันก็จบเห่ อย่าว่าแต่จะมาสัมผัสฉัน เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลยเพราะพิงจะกีดกันเขาออกห่างจากฉันให้ถึงที่สุด

ฉันเดินกลับไปยืนตรงหน้าอันนา ยิ่งพวกเราเห็นสร้อยข้อมือเส้นนี้ชัดแค่ไหน ก็ยิ่งยืนยันว่าเจ้าของมันต้องเคยปรากฏตัวอยู่บนห้องนอนของฉันอย่างแน่นอน

“สร้อยข้อมือของพี่เค้ก” ฉันสบตากับอันนา เธอมองฉันอย่างคาดไม่ถึง ตอนที่เห็นฉันบรรจงใส่สร้อยเส้นนั้นลงบนข้อมือของตัวเอง

“...”

“เหมาะดีนะคะ” ฉันพึมพำ “หลวมไปนิดหน่อย”

“ทำไมไม่เอาไปคืนเขาล่ะคะ” อันนาทำสีหน้าเหมือนอึดอัด ฉันก็เลยมองเธออีกครั้ง แล้วก็เป็นเธอที่หลบสายตาฉันอีกแล้ว

“ห้องนี้เป็นห้องของพรีน ดังนั้นอะไรก็ตามที่พรีนเป็นคนดึงเข้ามาในห้องนี้ มันเป็นของพรีน

!!!

“พี่เข้าใจที่พรีนพูดใช่ไหมคะ”

“...”

อันนาคงหาทางตอบโต้ฉันไม่ถูกอีกต่อไปแล้ว เธอถึงได้สูดลมหายใจลึกๆและฝืนยิ้มออกมา

“เอาเป็นว่าพี่จะไม่บอกพี่พิงนะคะ ว่าน้องพรีนให้ผู้ชายขึ้นมาบนห้อง เพราะพี่คิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว” ฉันรู้ว่าอันนาจงใจตอกหน้าฉันด้วยคำพูดเหล่านั้น เธอคงอยากถือไพ่เหนือกว่าบ้าง ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดี

“เดี๋ยวพี่ก็คงไปบอก” ฉันพูดในสิ่งที่ฉันคิดอย่างไม่คิดจะออมชอม “จะบอกอะไรก็บอกถ้าพี่คิดว่าพี่พิงเขาจะเชื่อพี่มากกว่าพรีน”

“...”

“ทบทวนความเป็นไปได้ดีๆแล้วกันนะคะ ก่อนจะทำอะไร”

ฉันค่อยๆปิดประตูลงทั้งๆที่อันนายังไม่ได้เดินจากไปด้วยซ้ำ ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ผู้หญิงคนนั้นตัวสั่นน่ะ เพราะโกรธที่ฉันพูดหรือว่าอะไรกันแน่ ฉันไม่ค่อยเก็บอารมณ์ของคนอื่นมาเป็นประเด็นหรอก เดินต่อไม่ได้พอดีน่ะสิ

พอไม่มีคนอื่นอยู่ที่นี่แล้ว ฉันก็ก้มหน้าลงดูสร้อยข้อมือในมือของฉันเองด้วยสายตาพึงพอใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้กจะอยากได้คืนหรือเปล่า ไว้ฉันค่อยไปถามเขาอีกทีแล้วกัน

ฉันเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอน ตอนที่ฉันทาครีมบำรุงผิวเสร็จแล้วกำลังเช็ดเส้นผมที่เปียกโชกอยู่หน้ากระจก ฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนมีใครมาเคาะห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

วันนี้ห้องฉันฮอตเหลือเกิน มีแต่คนอยากเข้ามาเต็มไปหมดเลย ก่อนหน้านี้ก็เค้ก ถัดมาก็อันนา นี่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นหนึ่งในสองคนนั้นอีกหรือเปล่า

ฉันลุกจากเก้าอี้ เปิดลิ้นชักแล้วเอาสร้อยข้อมือของเค้กใส่ลงไปในนั้น ตอนนอนฉันคงไม่ใส่เครื่องประดับหรอก พอเก็บสร้อยนั่นเสร็จ ฉันถึงเดินไปเปิดประตูห้อง คนที่ยืนกอดอกอยู่คือพี่ชายของฉันเอง

“พี่พิง ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ” ฉันทักเขา พิงพ่นลมหายใจออกมาแรงๆเหมือนหงุดหงิดอะไรสักอย่างโดยยังไม่พูด ฉันก็เลยเลิกคิ้ว “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า แล้วพี่อันนาล่ะ?”

“อันนาหลับแล้ว หลับเป็นตายเลยด้วย”

“งั้นพี่มาหาพรีนทำไม กลัวพรีนจะโทรฟ้องแม่หรอ พรีนไม่โทรหรอกค่ะ” คำพูดที่ว่า ฟ้องแม่ ของฉันทำให้พิงสะดุ้ง คงนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำความผิดอยู่น่ะสิ

“ฟ้องก็แย่ละ พี่ให้เงินพรีนกินขนมตั้งบ่อย พรีนไม่ทำร้ายพี่หรอก ใช่ไหม” พิงเหมือนจะลองเชิงฉันมากกว่านะ

“ถ้าจะฟ้องก็ฟ้องนานแล้วค่ะ พี่พิงมีอะไรก็พูดมาเถอะ เพราะเดี๋ยวพรีนกำลังจะนอนแล้ว”

“ไอ้เค้กมันไลน์มาบอกว่าหิวอีกแล้ว พี่ก็ไม่ได้อยากจะใช้พรีนนะ แต่พี่ก็ทำอะไรให้มันกินไม่เป็นเหมือนกัน” พิงดูฝืนๆนะ ฉันว่าเขาก็คงจะเกรงใจฉัน “ถ้าพรีนจะนอนแล้วงั้นพรีนนอนไปก็ได้ พี่ไม่อยากใช้น้องสาวพี่ไปทำอะไรให้มันหรอก”

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันแตะแขนพี่ชายตัวเองไว้ก่อนที่เขาจะเดินลงไปบอกให้เค้กทนหิวต่อไปทั้งคืนอย่างโหดร้าย

“แน่ใจหรอว่าจะไม่เหนื่อย” พิงคงไม่อยากให้ฉันทำด้วยความไม่เต็มใจ

“เพื่อนพี่พิงก็เหมือนพี่ของพรีนแหละ พรีนทำให้ได้ค่ะ เล็กๆน้อยๆ อีกอย่าง เขาเป็นแขกของบ้านไม่ใช่หรอคะ” พิงยิ้มกว้างออกมาให้ฉันจนตาเขาแทบจะเหลือเสี้ยวเดียว เขาเอื้อมมือมาขยี้เส้นผมของฉันจนยุ่งเหยิงไปหมดเลยล่ะ

“น่ารักจริงๆเลยนะ เพราะแบบนี้แหละพี่ถึงหวงมาก รู้ตัวหรือเปล่า” สีหน้าของพิงจริงจังตอนที่บอกว่าเขาหวงฉัน

“พรีนลงไปข้างล่างก่อนนะคะ”

“อื้อ ฝากด้วยนะ”

“ค่ะ”

พิงกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ส่วนฉันก็เดินลงบันไดไปยังชั้นล่างของบ้าน เห็นเค้กนั่งขัดสมาธิเท้าคางดูทีวีอย่างเซ็งๆ ซึ่งพอเขาเห็นฉันโผล่หน้ามาจากบันได เขาก็ขยับตัวนั่งตัวตรงขึ้นมา

“น้องพรีน”

“หิวหรอคะ” ฉันเข้าเรื่อง ทำเหมือนว่าไม่มีเรื่องบาดหมางเคืองใจกับเค้กมาก่อนหน้านี้เลยทั้งๆที่ฉันทำเขาไว้แสบมาก เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาฉัน คนมือไวจับที่ปลายเส้นผมของฉันไปจรดที่ปลายจมูกโด่งจัดของเขา

“ผมยังเปียกอยู่เลย พี่เช็ดให้ไหม”

“...”

ฉันไม่ได้ตอบคำถามของเค้ก เขาก็เลยเหมาเอาเองว่าฉันอนุญาต ร่างสูงใช้ผ้าขนหนูผืนสีขาวที่พาดอยู่ที่ลำคอของฉันค่อยๆซับที่เรือนผมยาวๆให้ฉันอย่างใจเย็น เขาดูอ่อนโยน ทะนุถนอม ไม่เหมือนคนที่พยายามจะตะปบฉันทุกวินาทีอย่างเมื่อเย็นเลย

ฉันเงยหน้ามองเขา ทั้งๆที่เค้กก็ไม่ได้มองมาที่ฉัน ตอนนี้เขาเหมือนผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีพิษภัย ไม่ใช่คนร้ายกาจอะไร เขาคือเค้ก ที่ไม่มีเงาของมิชิโอะ พระเอกการ์ตูนที่ฉันคลั่งนักหนาซ้อนอยู่เลย

เหมือนฉันเพิ่งรู้จักเค้กทั้งๆที่เราก็รู้จักกันมานาน เค้กใช้ผ้าซับที่ใบหูของฉัน ฉันเอียงคอหนีเมื่อเขากดซับเนื้อผ้าเข้ามาในรูหู ตัวสั่นนิดๆไปหมดเหมือนแมวที่พองขนฟู เค้กกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ร่างสูงดันร่างฉันชิดกับกำแพง ใช้แขนสองข้างคร่อมทับร่างของฉันเอาไว้ ปลายนิ้วของเขาเกลี่ยเส้นผมของฉันไปทัดไว้ที่หลังใบหู

“ตรงนี้จุดอ่อนหรอ”

เขาแกล้งใช้ปลายนิ้วลูบไล้ที่ใบหูของฉันเล่นเอาฉันกระตุกเกร็งไปทั้งร่าง ความรู้สึกบิดมวลเกิดขึ้นทั่วช่องท้องอย่างหาสาเหตุไม่ได้ เค้กกัดริมฝีปาก ฉันเห็นสีหน้าทะเล้นของเขา

ดวงตาคู่นั้นวาววับ ดูท่าว่ามีแผนการบางอย่างผุดขึ้นในหัวของเขาอีกแล้ว เค้กเป็นผู้ชายธรรมดาที่อ่อนโยนได้ไม่นาน เขาก็กลับกลายเป็นเสือร้ายที่มีเงาของมิชิโอะซ่อนอยู่เช่นเดิม

“ผู้หญิงความรู้สึกไวนี่มันน่ารักมากจริงๆ” เขากระซิบชิดใบหูของฉัน...

“เฮือก!!

ฉันเกือบจะทรุดตอนที่เรียวลิ้นชื้นนั่นเย้าแหย่ที่ใบหู เค้กรีบใช้แขนของเขาสอดเข้ามาประคองเอวของฉันไว้ให้อยู่แนบชิดกับร่างของเขาเพราะแข้งขาฉันก็เกิดอ่อนแรงไปดื้อๆ

เขาใช้มืออีกข้างลากผ่านเรียวไหล่ฉันลงไปสัมผัสความนุ่มเนียน ควบคุมหัวใจที่เต้นรัวของฉันให้อยู่ใต้ฝ่ามือของเขา เค้กร้อนขึ้นไปอีกเมื่อรู้ว่าฉันโนบรา ริมฝีปากของเขากำลังดูดเม้มที่ใบหูล่างของฉัน ฉันสั่นไปหมด นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่มีแรงต่อต้านเขาเลย

เค้กนำหน้าฉันหนึ่งก้าว เพราะเขาดันมารู้จุดอ่อนของฉัน  






1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจน๊าาา
เค้าจะได้มีแรงมาลงต่อให้อ่านกันไวๆเนอะ จุ๊บๆ




ADD FAV.
V


[LOADING...150 PER.]

 ติดแฮชแท็ค #พี่เค้กกินได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

555 ความคิดเห็น

  1. #18647 P. G A E (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 11:35
    รู้จุดอ่อนแถมโนบรา #แฮร่
    #18647
    0
  2. #17848 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 12:56
    โอ้ยตายละยัยพรีน!! เธอต้องหาจุดอ่อนพี่เค้กให้เจอนะ
    #17848
    0
  3. #16087 mildyunz (@mildyunz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 02:59
    คู่นี้มันสมน้ำสมเนื้อจริงๆ
    หญิงก็ร้าย ชายก็เลว
    อ่านละมันส์มาก
    #16087
    0
  4. #15370 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 06:33
    อร๊ายยย ลุ้นสุดๆ
    #15370
    0
  5. #13417 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 11:05
    นี่มันอะไรกันนนนน
    คนหลายบุคลิกกกก OMG 
    อย่าเเกล้งพี่เค้านานเดี๋ยวจะเจอหนัก ข้อหาให้อัดอั้น (หรอ)
    #13417
    0
  6. #12829 P-YOU (@P-You) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 17:00
    ใจเต้นแรงมากๆเลยอะ
    #12829
    0
  7. #11410 aim-ny (@aim-ny) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 22:26
    อ่านไปลุ้นไปจริงๆเรื่องนี้อ่ะ
    #11410
    0
  8. วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 21:00
    เออลุ้นมากเลยนะเธอ 555
    #8665
    0
  9. #8592 Gretel Angelo (@rabbit_angelo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 15:12
    ยิ่งอ่านยิ่งลุ้น
    #8592
    0
  10. #8230 oonjack3003 (@oonjack3003) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 18:44
    ยอมรับเลยว่าตัวเองหื่น
    #อ่านเเล้ว ????????????????
    #8230
    0
  11. #7990 ariya_earn (@ariya_earn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 19:45
    เด็ดดดด
    #7990
    0
  12. #6949 sunisay (@sunisay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:49
    แต่ละคนอ่านแล้วไม่อยากหยุดเลย
    #6949
    0
  13. #6022 411nidtop (@nongnunid) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 19:07
    จะเป็นไงต่อไปเนี่ยยยบ
    #6022
    0
  14. #3850 BABY&ELF (@yaowjung613) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 05:56
    ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ ตายแล้วๆๆๆๆๆ
    #3850
    0
  15. #3474 myyungsoo93 (@myyungsoo93) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 21:35
    กลัวความแตก ไม่จบไม่สิ้น อ่อยกันไปกันมาได้ตลอดดดดดดดด
    #3474
    0
  16. #3390 Asa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 13:37
    หัวใจจะวาย ลุ้นทุกนาที
    #3390
    0
  17. วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 00:09
    โอ้ยยยยย อะไรจะดุเด็ดเผ็ดมันส์ขนาดนี้คะ55555555
    นางเอกเรื่องนี้แซ่บมากบอกเลย ไม่ใช่มายอมอะไรทุกอย่าง นี่สู้ทุกอย่าง
    แม้กระทั่งจิกกัดอันนาก็แซ่บมากบอกเลย ชอบบบ55555555
    แต่ตอนนี้พี่เค้กเค้าเหนือกว่าพรีนไปแล้วค่ะ จับกินเลยพี่เค้ก #ทีมพี่เค้ก
    #2711
    0
  18. #2628 Som-O' (@thunchanok1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 20:10
    พระนางคู่นี้นี่เหมาะกันจริงๆ โอยยย ชอบบบ
    #2628
    0
  19. #2609 749612453 (@749612453) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 18:07
    ตายยยยๆๆ555555
    #2609
    0
  20. #2558 katemaboloy (@ked_kao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 14:08
    เค้กผู้ร้อนแรง
    #2558
    0
  21. #2551 nattha22 (@nattha22) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 13:11
    พี่เค้กแกเพศศึกษาขั้นเทพจริงๆ
    #2551
    0
  22. #2454 tor_kub (@torlovetran) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 07:33
    เรื่องนี้มันอะไรกันนนนน อ๊ากกก รู้สึกตัวเองถูกกระตุ้นไปด้วยกับเรื่องนี้ 555 ตอนแรกจะไม่กดเข้ามาอ่านเพราะเป็นนิยายชายหญิง รู้สึกดีที่กดมาดู ชอบบบบบบ หมั้นเขี้ยวพี่เค้กจัง ตอนนี้พี่เค้กนกอีกแน่เลย 555 น้องพรีนอย่าเพิ่งยอมเก็บซิงไว้ก่อนนะ
    #2454
    0
  23. #2445 SumitraTarit (@SumitraTarit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 06:33
    งี้ดิ ขอแบบสลับกันถือไพ่เหนือกว่าบ้าง ไม่ใช่เอะอะอะไรพี่เค้กนกตลอด 5555555
    #2445
    0
  24. #2444 ขุ่นแม้ (@open2001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 06:27
    จะนกไม่นก555
    #2444
    0
  25. #2443 GusWho (@qwertyuiop109876) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 05:56
    พี่เค้กจะหายนกหรือเปล่าน้าาาา -.-
    #2443
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น