Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 25 : ข้ามคืนครั้งที่ 24 : ชนะใจที่เคยทำพัง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    9 ก.ค. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 24

ข้ามคืนครั้งที่ 24 : ชนะใจที่เคยทำพัง

#ฟิคคืนของชานแบค

           

            “นี่มันแค่เริ่มต้น ออกรถได้แล้วครับผมตอบกลับอย่างใจแข็ง ชานยอลเลยยกยิ้มบางๆคล้ายเอ็นดูแทนที่จะสำนึก ผมเลยทำเป็นไม่เห็นนั่งเงียบไปตลอดทาง แน่นอนอย่างชานยอลไม่ปล่อยให้ผมนั่งเงียบนานหรอก สักพักเขาก็ชวนคุย ผมก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างแล้วแต่โอกาสหรือความลืมตัว

 

            แต่ส่วนใหญ่ก็ตอบเขาแหละ

 

            จนกระทั่งมาถึงมหาลัย

 

            ขอบคุณที่มาส่งครับ

 

            “เลิกเรียนแล้วผมจะมารับนะ

            “ว่างขนาดนั้นเลยเหรอครับ ?

 

            “ว่างเสมอแหละถ้าเป็นเรื่องของคุณชานยอลตอบพลางยื่นหน้ามาจูบที่ริมฝีปากของผมเบาๆ เล่นเอาผมเบิกตากว้างกำลังจะผลักเขาออก ทว่าเขาผละออกไปก่อนแล้วยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ในที่สุดเขาก็ได้แตะต้องผมสักทีหลังจากที่ผมเอาแต่ปฏิเสธเขามาตลอดได้กำลังใจแล้ว

 

            “ทำแบบนี้อย่าหวังเลยว่าผมจะให้เข้าใกล้อีก

 

            “ขอผมสักนิดเถอะคุณหนูบยอน คุณปาร์คจะขาดใจอยู่แล้วเจ้าตัวพูดพร้อมทำหน้าอ้อนใส่ผม ซึ่งผมก็ทำเป็นไม่สนใจคาดโทษเขาไว้ให้รู้ตัว

 

            “วันนี้ไม่ต้องมารับเลยนะ ผมจะกลับเอง

 

            “คุณห้ามผมไม่ได้หรอก

 

            “ทำไมคุณถึงได้ชอบขัดใจผมจัง

 

            “ก็เพราะผมชอบคุณไง ผมถึงได้อยากอยู่ใกล้ๆ

 

กึก !

 

            “จะทำให้คุณยอมใจอ่อนแล้วกลับมาในอ้อมกอดผมสักทีผมเกลียดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาที่ทำเอาต้องเบือนสายตาหนี ชานยอลไม่เคยสังเกตเลยว่าเวลาที่เขายิ้มแบบนี้มันมีอิทธิพลกับผมขนาดไหน เผลอๆอาจจะไม่ใช่แค่ผมก็ได้ อาจจะรวมถึงผู้หญิงทุกคนที่ได้เห็นรอยยิ้มนี่ของเขา

 

            พอคิดอย่างนั้นผมก็แอบรู้สึกหงุดหงิดในใจเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรเตรียมลงจากรถไปเรียนอย่างที่ตั้งใจ ทว่าชานยอลกลับคว้าแขนผมรั้งให้หันไปมองอีกครั้ง

 

            มีอะไรครับ ?

 

            “ตั้งใจเรียนนะครับแบคฮยอน

 

            “อะ...

 

            “แล้วเจอกันนะคนดีของผมJผมชะงักไปนิดหน่อยเนื่องจากหัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ กว่าจะได้สติเขาก็ดึงมือผมไปจูบเบาๆซะแล้ว เล่นเอาผมต้องรีบยื้อมือกลับชี้หน้าเขาเป็นการคาดโทษอีกรอบก่อนจะรีบก้าวขาลงจากรถไป ชานยอลใช้เวลากวนประสาทผมอีกพักใหญ่แต่สุดท้ายเขาก็ยอมเคลื่อนรถออกไปในที่สุด

 

            ผมยืนมองจนรถของเขาหายลับสายตาไป จากนั้นถึงได้หมุนตัวเดินเข้ามาในมหาลัยที่ผมใช้เรียนอยู่ทุกวัน วันนี้เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองแตกต่างไปจากเดิมนิดหน่อย คงมีผลมาจากเรื่องของชานยอลที่ทำให้ผมกล้าทำอะไรมากขึ้นหลังจากที่ผมต้องใช้ชีวิตเป็นคนไม่มีตัวตนมานานแสนนาน

 

            ทว่าอีกหนึ่งปัญหาที่ยังคงตามกวนใจผมไม่เลิกก็คือคนที่ผมเคยรัก

 

            เพื่อนรักที่อยากเปลี่ยนสถานะของเรา...

 

            แบคฮยอน

 

            “จงอิน

 

            “เราต้องคุยกัน

 

            “…”

 

            ตอนนี้

 

            ผมไม่ได้ตอบรับอะไรเขาเพราะทันทีที่เขาพูดจบ มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือผมแล้วลากให้เดินไปด้วยกัน ซึ่งระหว่างทางก็ไม่มีใครเอ่ยปากหรือพูดอะไรสักคำ ผมเองก็เอาแต่เงียบยอมให้เขาลากตามชอบใจเนื่องจากผมเบื่อที่จะต้องวิ่งหนีเรื่องของเขาแล้ว

 

            บางทีถ้าตัดให้ขาดไปเลยมันน่าจะดีกว่า

 

            ผมควรจะทำแบบนั้นตั้งนานแล้ว

 

            ที่นายพูดเมื่อวาน

 

กึก !

 

            “คือนายจะทิ้งฉันใช่ไหมแบคฮยอนยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว จงอินก็เปิดประเด็นมาถามอย่างตรงไปตรงมาในตอนที่พวกเรามาถึงในจุดที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านเหมาะแก่การคุยและทำอะไรร่วมกันเป็นอย่างมาก ซึ่งผมขอไม่คิดถึงเรื่องอื่นนอกจากเรื่องของเรา

 

            จงอินสบตาผมนิ่งแสดงให้ผมเห็นว่าเขาจริงจังมากแค่ไหนกับการสนทนาครั้งนี้ แน่นอนเขาทะเยอทะยานระคนเอาแต่ใจของเขาทำผมถอนหายใจพรืดใหญ่ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าอีกครั้งเพื่อปลอบขวัญ ปนเปไปกับการให้กำลังใจตัวเอง

 

            ในเมื่อตอนนี้เราให้ใครมาเกี่ยวข้องไม่ได้ เราก็ต้องยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง

 

            ปัญหาใคร ใครเริ่ม ก็ต้องจบที่ตรงนั้น

 

            ฉันไม่ได้จะทิ้งนาย เราไม่ได้เป็นอะไรกัน

 

            “!!!”

 

            “อย่าพูดเหมือนว่าเราคบกัน ฉันยังไม่ได้ตอบรับว่าจะคบกับนาย ตอนนี้พวกเราก็ไม่ต่างจากเพื่อนทั่วไปเท่านั้นผมพูดเสียงนิ่งนัยน์ตาหนักแน่นพอๆกับน้ำเสียง และเราจะเป็นแค่นั้นตลอดไป เราจะไม่เปลี่ยนเป็นคนรักหรือว่าอะไรทั้งนั้น

 

            “ที่นายปฏิเสธฉันก็เพราะผู้ชายคนนั้นข่มขู่นายใช่ไหม !”

 

            “ชานยอลไม่ได้ทำอะไรฉัน ฉันตัดสินใจของฉันเอง

 

            “แล้วทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน ในเมื่อก่อนหน้านี้...นายเป็นคนบอกเองว่ารักฉันน่ะ !”จงอินกระชากเสียงถามผม นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจระคนสับสนไปหมด ผมเองก็รู้สึกแย่หน่อยๆที่ต้องทำแบบนี้ ทว่าถ้าไม่พูดกันตามความจริง เรื่องของเราก็จะยื้อฉุดกันอย่างนี้ไม่เลิกรา

 

            และผมก็เบื่อเกมที่ไม่มีวันสิ้นสุดแล้ว

 

            รักได้ก็หมดรักได้ จงอิน

 

            “แบคฮยอน...!!”

 

            “ฉันหมดรักนายไปแล้ว

 

            “…”

 

            “หมดรักก่อนที่นายจะเลิกกับซอยอลซะอีก เพราะงั้นเลิกเอาชานยอลมาเป็นข้อถกเถียง ต่อให้ฉันจะเคยรักนายมาแรมปี ตอนนี้หัวใจฉันมันไม่ได้เป็นของนายอีกแล้ว ได้ยินชัดไหมผมไม่ได้ตะโกนหรือว่าด่าทอให้รู้สึกแย่เพราะแค่การพูดปกตินี้ก็น่าจะบั่นทอนจิตใจอีกฝ่ายจนแทบกระอัก อย่างน้อยมันก็ทำให้จงอินมองผมด้วยสายตาไม่เชื่อหูราวกับว่าที่ผมพูดเป็นเรื่องโกหกที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

 

            มันเป็นเรื่องจริงที่ผมหมดรักจงอินไปนานมาก นั่นเป็นเพราะหลังจากที่เขาคบกับซอยอลผมก็เริ่มถอยห่างจากความสัมพันธ์ที่มีต่อเขา เขาเองก็ติดแฟนจนแทบไม่มีเวลาให้ พอเราได้อยู่ห่างกันไปรวมกับความช้ำใจต่างๆนานา มันก็กลายเป็นว่าความรู้สึกที่ก่อสร้างขึ้นมามันสลายตัวไป

 

            ยิ่งพอผมมีคนใหม่จงอินก็กลายเป็นแค่หนึ่งความทรงจำที่เข้ามา

 

            และตอนนี้ถึงเวลาที่มันจะเป็นแค่สิ่งที่เคยเข้ามาแล้ว

 

            ถือว่าจบแล้วใช่ไหมเรื่องของเรา

 

            “ทำไมเราต้องจบมันแบบนี้ ในเมื่อก่อนหน้านี้เราก็เหมือนจะรักกันได้

 

            “ก่อนที่นายจะพูดคำนั้นนายลองทบทวนตัวเองอีกทีก่อนดีไหมว่านายรักฉันจริงหรือเปล่า

 

            “แบคฮยอน...

 

            “บอกตามตรงนะจงอิน

 

ตึก !

 

            “ตั้งแต่ที่นายกลับเข้ามาในชีวิตฉัน ฉันก็ไม่สามารถเชื่อใจอะไรนายได้อีกเลยแม้แต่อย่างเดียวน้ำเสียงของผมสั่นนิดหน่อยเนื่องจากรู้สึกเจ็บปวดกับเรื่องที่ผ่านมาในอดีต ที่เขาเคยทำไว้กับผม ถึงมันจะไม่ใช่การกระทำโดยตรงหากแต่มันก็ร้ายแรงพอกัน นายทิ้งฉันไปแล้วอ้างว่านายแค่ไม่มั่นใจในความรู้สึกนั้น แล้วพอนายสลัดผู้หญิงคนนั้นทิ้งได้นายก็กลับมาหาฉัน

 

            “…”

 

            “แน่ใจเหรอว่าที่นายทำมันคือความรัก

 

            “…”

 

            “แน่ใจเหรอว่าที่นายทำมันคือสิ่งที่ใจนายอยากทำ

 

            “…”

 

            “แน่ใจเหรอว่านายไม่ได้เหงาเลยกลับเข้ามาในชีวิตฉันเอง

 

            “…”

 

            “ลองถามตัวเองดีๆจงอินว่านายกลับมาหาฉันด้วยเหตุผลอะไร อย่างน้อยฉันก็มั่นใจว่านายไม่ได้รักฉันแน่นอน เพราะถ้านายรักฉันจริงเหมือนที่นายเคยบอก...ผมเว้นวรรคยาวดึงมือเขาออกหลังจากที่เขาเงียบมานานจนผมคิดว่าเราควรจะจบบทสนทนานี้ได้แล้ว

 

            ผมเลือกที่จะถอยห่างจากเขาสบตานิ่งให้อีกฝ่ายรู้ว่าผมไม่ใช่แบคฮยอนคนเก่า

 

            คนที่ยอมให้ทุกอย่างเล่นตลกกับตัวเอง

 

            นายจะไม่ปล่อยให้ฉันรอนานขนาดนี้ จงอิน...มันสายไปแล้ว

 

            เจ้าตัวถึงกับเงียบสนิทเมื่อผมพูดประโยคนั้นจบ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่คุยกับเขาอีกทำไม สุดท้ายมันก็จะกลายเป็นบทสนทนาที่วกวนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนสักที เพราะสิ่งที่ผมพูดมันมีเพียงเท่านี้ เราควรจะจบและหยุดความคิดเพ้อเจ้อไร้สาระ

 

            ผมยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ก่อนจะถอนหายใจเมื่อไม่มีใครพูดอะไรออกมา ในที่สุดผมก็เลือกที่จะเดินออกมาจากตรงนั้น กลับไปยังห้องเรียนที่ตอนนี้อาจารย์คงจะเช็คชื่อไปเรียบร้อยแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ดีกว่าไม่เข้าเรียน สิ่งที่น่าแปลกคือผมไม่ได้เลือกนั่งข้างลู่หาน

 

            ผมกลับเลือกนั่งข้างจงแดแทน

 

            ไง

 

            “ไง เจ้าตัวทักกลับละความสนใจจากมือถือมามองหน้าผมสลับกับเหล่ตาไปมองลู่หานที่มองผมด้วยความแปลกใจระคนไม่เชื่อสายตาที่ผมไม่ไปนั่งกับเขา ผมรู้ว่าถ้าผมไปนั่งกับลู่หาน เขาก็จะพูดเรื่องจงอินหรือไม่ก็เรื่องของผมไม่หยุด ผมเบื่อที่จะต้องมาทนตอบคำถามว่านี่เรื่องจริงไหม นี่โกหกไหม ทำไมทุกคนจะต้องสนใจเรื่องของคนอื่น ทั้งที่เรื่องของตัวเองมันน่าคิดกว่าตั้งเยอะ

 

            เพราะงั้นการนั่งกับคนอื่นที่มีบุคลิกไม่ค่อยสนใจใคร...

 

            บางทีมันก็ดีกว่าไปนั่งกับเพื่อนของตัวเอง

 

            ทะเลาะกับลู่หานเหรอ

 

            “เปล่า ก็แค่...คิดว่านั่งกับนายมันดีกว่า

 

            “…”

 

            “คงไม่ว่าใช่ไหม

 

            “ฉันก็ไม่ได้มีทางเลือกนักนิผมยกยิ้มเมื่อเขาตอบแบบนั้นคล้ายกับไม่สนใจ ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือเปล่าที่รู้สึกว่าเขาดูอ่อนให้ผมลงกว่าแต่ก่อน แม้ว่าเราจะเจอกันไม่กี่ครั้งก็ตาม ซึ่งมันก็ดีนะ เขาเป็นหลานของชานยอลผมก็อยากจะทำความรู้จักเขาไว้มากๆ

 

            อย่างน้อยมันก็ดีกว่าห่างเหินแล้วต้องเก็บไปคิดมากเพียงลำพัง

 

            ระหว่างที่อาจารย์สอนผมก็ชวนเขาคุยบ้างตามประสา การผูกมิตรมันดีกว่าการเก็บงำทุกอย่างไว้ในใจแล้วทนอึดอัด ก่อนหน้านี้ที่คุยกันเราก็มีความชอบเหมือนกันหลายอย่างแค่ไม่ค่อยได้คุยกันเท่านั้น ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนพูดมากแต่ผมก็ดีใจที่เขายอมตอบผมทุกครั้งที่ชวนคุย

 

            และผมก็เป็นฝ่ายถูกถามกลับ

 

            แล้วอาชานยอลเป็นไงบ้าง

 

กึก !

 

            “ฉันได้ข่าวว่าเขาไปง้อนายที่บ้าน ตกลงคบหรือว่าเลิกล่ะคำถามของเขาทำเอาผมถึงกับชะงัก ไม่ยักรู้ว่าเขาเองก็สนใจเรื่องของผมเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นเขาก็ซ่อนความอยากรู้เอาไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉยที่ทำเอาผมเริ่มสงสัยแล้วว่าตกลงเขาสนใจหรือว่าแค่ถามเป็นพิธี ไม่ต้องคิดมาก ฉันก็ถามในฐานะหลานเท่านั้น

 

            “นายจะไม่โกรธเหรอ ถ้าฉันบอกว่าตอนนี้ฉับกับเขาไม่ได้คบกัน

 

            “แต่ก็ไม่ได้เลิกกันนิ

 

            “…”

 

            “เมื่อเช้าฉันเห็นเขามาส่งนาย แสดงว่าอยู่ในช่วงทดลองใจล่ะสิ นายนี่ก็เด็ดดีเหมือนกันนะผมอ้าปากค้างนิดหน่อยตอนที่เขาพูดแบบนั้นก่อนจะหัวเราะเบาๆคล้ายกับตลก ผมไม่คิดว่าตัวเองจะได้ยินคำนี้จากปากของเขาด้วยความที่เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น การจะพูดเล่นแบบนั้นแลดูจะไม่เหมาะเท่าไหร่ ขำอะไร ?

 

            “คำที่นายบอกว่าฉันเด็ดผมยิ้ม ฉันนึกว่านายจะโกรธซะอีกที่ทำไม่ดีกับอานาย

 

            “บอกแล้วไงว่าฉันถามในฐานะหลาน เพราะงั้นฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรขนาดนั้นหรอก

 

            “แล้วนายไม่รู้สึกแย่เหรอ

 

            “ไม่นิ

 

            “…”

 

            “มันไม่ใช่เรื่องของฉัน ผมพยักหน้าพลางยกยิ้มบางๆให้ ผมดีใจที่เขาพูดออกมาตรงๆแม้บางทีมันอาจจะสะเทือนใจผมไม่น้อยเลยก็ตาม แต่ก็ดีกว่าการสวมหน้ากากเดินหน้าเข้าหากัน แบบนั้นมันแย่กว่าการพูดตรงๆแล้วรับไม่ได้อีก หลังจากตอนนั้นพวกเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก แค่ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันแล้วก็แยกย้ายไปเรียน

 

            ตอนแรกผมกะจะชวนเขากลับบ้านด้วยกัน แต่เขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับผมเองก็รีบเพราะไม่อยากให้ชานยอลรอนาน เขาอุตส่าห์รีบเลิกงานมารับผม

 

            ไม่รู้ว่าเลิกงานเร็วหรือว่าโดดงานมากันแน่

 

            ผมมีเรื่องเซอร์ไพรส์จะบอกคุยด้วยล่ะ

 

            “เรื่องอะไรครับ ?ผมหันไปถามเขาตอนที่อีกฝ่ายเลี้ยวรถเข้ามาจอดในที่จอดรถบ้านของผมแทนที่จะจอดหน้าประตูใหญ่เหมือนทุกวัน คงไม่ใช่เรื่องไม่ดีใช่ไหม

 

            “ไม่หรอก มันเป็นเรื่องดีมาก

 

            “หืม ?

 

            “บอกเลยว่าคุณต้องประหลาดใจ

 

            “…”

 

เพราะเรื่องที่ว่าคือคืนนี้ผมจะนอนที่นี่ เมื่อกี้ผมขออนุญาตพ่อคุณแล้ว เข้าตามตรอกออกตามประตูแล้วนะครับJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอชนะใจ งานนี้ต้องใจแข็งไว้ก่อนนะ !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

(c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

869 ความคิดเห็น

  1. #826 Jhying (@ball-ying) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 00:06
    หูยยยยยยย ชานยอลนี่ร้ายนะคะหัวหน้าาาา
    #826
    1
  2. #751 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 00:27
    อยากจะแหมมมมมม ชานยอลนางร้ายกาจจจจ555555
    #751
    1
  3. #716 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 19:44
    แบคก็น่าจะบอกกลับไปว่า วันนี้ผมก็เข้าทางหลานคุณเหมือนกัน เซอร์ไพรส์กว่ามั้ยคะพิ 555555
    #716
    1
  4. #707 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:43
    รุกเร็ว จะได้เปรียบหรือเสียเปรียบกันนะ 5555
    #707
    1
  5. #706 wwirulpattt (@jessyzaza) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:28
    แหม่ ชานยอลลลลลลลล
    #706
    1
  6. #705 Malila.9461 (@piwwsiri) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 23:58
    พี่ชานมันร้ายนะคะ แหมมม :,)
    #705
    1
  7. #704 CBforever96 (@CBforever96) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 21:02
    แหม่ น่าหมั่นไส้จังค่ะคุณชานยอล555555
    #704
    1
  8. #703 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:13
    โอโหหหห ชานยอลลงทุนไปขออนุญาติพ่อเขามาเลยอ่อ พ่อก็ให้ง่ายจั้งงงง555
    #703
    1
  9. #702 cbtk (@cbtk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:05
    ผ่านนน 5555555
    #702
    2
  10. #701 areeratwongpar1 (@areeratwongpar1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 19:12
    ทำไมจงอินมึนนนนนอ่ะ
    #701
    1
  11. #698 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 21:08
    พ่อให้ผ่าน 55555
    #698
    1
  12. #697 Real_ChanBaek (@NungFar9539) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 19:52
    หน้าด้านอ่ะ 555 มึนได้อีก
    #697
    1