Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 27 : ข้ามคืนครั้งที่ 26 : เปิดใจคุยกัน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 ส.ค. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 26

ข้ามคืนครั้งที่ 26 : เปิดใจคุยกัน

#ฟิคคืนของชานแบค

 

            “ผมว่า...เรานอนคุยกันมากพอแล้ว

 

กึก !

 

            “ลงไปทานข้าวเถอะครับ ป่านนี้ป้าแม่บ้านคงสงสัยแล้วว่าพวกเราหายไปไหนแบคฮยอนรีบเปลี่ยนเรื่องโดยไวพาให้ผมหัวเราะเบาๆในลำคอ ผมไม่ได้เรียกร้องขอให้เรานอนกอดกันทั้งวัน ผมแค่อยากใช้เวลาร่วมกับเขา ต่อให้จะแค่นั่งมองหน้าหรือมองตาโดยไม่พูดอะไรผมก็ยินดีจะทำ

 

            ผมยอมทุกอย่างขอแค่ได้ใช้เวลาร่วมกับเขา

 

            แล้วคืนนี้เรานอนด้วยกันได้ไหม

 

            “ผมให้คุณกอดไปแล้วไง ทำไมคุณถึงโลภมากจังคนตัวเล็กขมวดคิ้วถามทั้งที่ก็น่าจะรู้ว่าทำไมผมถึงเป็นคนมักมากขนาดนี้ เพราะงั้นในตอนที่เดินลงบันไดผมเลยหันหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ เล่นเอาใบหน้าอีกฝ่ายขึ้นสีแดงระเรื่อแทบจะทันที ชานยอล...!”

 

            “ผมไม่ได้ฉวยโอกาส แค่ขอกำลังใจทานข้าว

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ช่วงนี้ร่างกายผมมันอ่อนยวบยาบแค่จะเดินยังไม่ไหวเลยร่างเล็กรู้ดีเลยว่าผมมันกะล่อนขนาดไหน ดูได้จากการที่เขาดันหน้าผมออกไปแล้วรีบสาวเท้าลงบันไดหนีผมด้วยความรวดเร็ว จนผมแอบกลัวว่าเขาจะพลาดตกบันไดไปก่อนที่เราจะทานมื้อเย็น

 

            แบบนั้นมันคงไม่ดีแน่เลย

 

            มื้ออาหารผ่านไปไวเหมือนโกหก สุดท้ายแบคฮยอนก็ทนลูกอ้อนผมไม่ไหว ยอมให้ผมได้มานอนห้องของเขาในที่สุด และตามที่ผมบอกผมแค่อยากนอนกอดเขา ไม่ได้หวังทำเรื่องอย่างว่าเรื่องสักนิด แค่คิดว่าถ้าเขายอมมันก็ถือว่าเป็นกำไร

 

            ดีที่แบคฮยอนชอบทำให้ผมขาดทุน

 

            ถ้าทำตัวไม่ดี ผมไล่คุณกลับห้องแน่

 

            “ห้องผมก็เหมือนห้องคุณนั้นแหละ ไล่ผมกลับไปผมก็กลับมาอยู่ดีผมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้อีกฝ่ายก่อนจะจูบลงบนเรียวปากของเขาเบาๆ จากนั้นก็รีบผละออกส่งผลให้แบคฮยอนได้แต่ถลึงตาใส่ ผมเลยดึงเขามากอดเอาไว้ ฝันดีนะครับ ฝันถึงผมด้วยนะ

 

            “มันต้องเป็นฝันร้ายแน่ๆ

 

            “ให้ผมไนท์คิสอีกสักทีไหมล่ะ เผื่อจะได้ฝันดียาวๆ

 

            “ได้ทำกับคุณยาวๆน่ะสิไม่ว่า อย่าหวังว่าผมจะยอมคุณเลยชานยอล แค่นี้ผมก็ขาดทุนจะแย่แล้วผมหัวเราะให้กับการเปรียบเปรยของเขา ดูคนเราสิพอได้ทีล่ะเอาใหญ่ ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะได้กำไรหรือขาดทุนเหมือนกันไหม แค่เอาตัวเองเป็นใหญ่ก็พอแล้ว ผมอมยิ้มให้กับเด็กน้อยในอ้อมกอดดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้เขา ในเมื่อเขาไม่อยากทำผมก็จะไม่ทำ

 

            ขอแค่นอนกอดเฉยๆก็พอแล้ว

 

            มีค่ามากพอแล้วล่ะสำหรับคนไม่ดีอย่างผมน่ะ

 

-CHANYEOL PART END-

 

            หลังจากตอนนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ทั้งชานยอล ทั้งผมต่างก็หลับสนิทต่างจากเวลานอนคนเดียวที่มักจะกระวนกระวายคิดมากไปเรื่อย อาจเป็นเพราะผมรู้สึกคุ้นชินกับชานยอลมันเลยสบายใจเวลาได้นอนด้วยกัน ผมหลับยาวจนเกือบตื่นสายดีที่ร่างสูงปลุกให้ตื่นผมเลยมามหาลัยทันคาบเช้า

 

            พลันหัวใจของผมก็เต้นระรัวไม่เป็นส่ำเมื่อเจอจงแดกับพ่อผมหน้ามหาลัย

 

            ทั้งสองคนเหมือนกำลังคุยอะไรกันบางอย่าง เป็นจังหวะเดียวกับที่รถของชานยอลจอดเทียบฟุตบาทข้างทางพอดี จงแดเป็นคนแรกที่เลื่อนสายตามาเห็นผมตามด้วยพ่อที่หันมา เราสองคนเลยลงจากรถมาหาพวกเขา

 

            อาจมีแค่ผมที่สัมผัสได้ถึงความไม่ปกติระหว่างเขากับจงแด

 

            ทว่ายังไม่ทันที่ผมจะได้ถามไถ่ว่าพ่อมาที่นี่ทำไม จงแดก็ถอนหายใจแล้วเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผม เราสองคนมองตากันแล้วเขาก็เป็นฝ่ายพูดก่อน

 

            คุยกันหน่อยได้ไหม และมันจะดีมากถ้านายเปิดใจให้กันแบคฮยอน

 

            “เอ่อ... ผมถึงกับพูดไม่ออก นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่จงแดเป็นฝ่ายเข้ามาชวนคุยกับผม หนำซ้ำหน้าต่างยังบ่งบอกถึงความจริงจังระคนซีเรียสออกมาอีก ทำเอาผมอึกอักอยู่พักใหญ่ เลื่อนสายตาไปมองพ่อก็เหมือนเขาเองก็รอคำตอบของผมอยู่เหมือนกัน

 

            นี่พวกเขา...กำลังคาดหวังอะไรจากผมอยู่งั้นเหรอ ?

 

            ตกลงนายมีเวลาว่างคุยกับฉันไหม

 

            “อะ...อื้ม แน่นอนสิ

 

            “งั้นไปกันเถอะ

 

            “…”

 

            “มันจะดีกว่าถ้าเราคุยกันสองคนคำพูดของจงแดมาพร้อมกับการสบตาผม ไม่รู้ทำไมขาทั้งสองของผมถึงได้ก้าวเดินตามเขาไปอย่างไม่มีการฉุดรั้ง ทั้งพ่อ ทั้งชานยอลเองก็ต่างไม่ได้ห้ามปราม ปล่อยผมให้เดินมากับจงแดเพียงสองคน เราทั้งคู่มาที่สวนหลังคณะ บรรยากาศตึงเครียดพาเอาหายใจไม่ทั่วท้อง

 

            ผมรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้

 

            ฉันทำนายรู้สึกแย่เหรอ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “นายดูระแวงไปหมดเลยจงแดหันมาถามหลังจากที่พวกเรามาถึงจุดหมาย เล่นเอาผมถึงกับสะดุ้งแสดงพิรุธออกไปอย่างไม่ปิดบัง จงแดถอนหายใจออกมาอีกครั้งเขาทิ้งตัวลงนั่งบนม้าหิน พลางตบมือลงบนเก้าอี้ผมเลยไปทิ้งตัวลงนั่งโดยไม่มีปากมีเสียงใดๆ

 

            เราสองคนเงียบอยู่พักใหญ่ ผมไม่ได้ถามว่าจงแดมีอะไรกับผม แค่รอให้เขาเป็นฝ่ายพูดออกมาเพราะถือว่าเขาเป็นคนชวนผมมา เขาก็ต้องเป็นคนเปิดประเด็นที่เราจะคุยกัน

 

            แม้มันอาจจะไม่ใช่เรื่องดีก็ตาม

 

            แบคฮยอน

 

กึก !

 

            “นายมีความสุขไหมที่ได้อยู่กับอาฉันน่ะคำถามแรกถูกส่งมาทันทีที่เขาเรียกชื่อผม ส่งผลให้ผมค่อยๆเลื่อนสายตาไปหา เจ้าตัวทอดสายตาไปข้างหน้าถึงอย่างนั้นผมก็รู้ดีว่าเขารอคำตอบจากปากผมอยู่ เขาใจดี ดูแลนายอย่างดีไหม

 

            “…อืม เขาก็ดูแลฉันดี

 

            “...

 

            “ฉัน...มีความสุขที่ได้อยู่กับชานยอล แม้ว่าก่อนหน้านี้เราจะไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ก็ตาม

 

            “แล้วความรู้สึกที่เขาให้ นายรักมันไหม

 

            “อะ...

 

            “นายรักเขาไหม แบคฮยอน ผมอยากจะถามว่า นายหมายความว่าไงจงแด เกิดอะไรขึ้นหรือว่านายกำลังต้องการจะสื่ออะไร ทว่าพอเห็นแววตาที่สั่นไหวตอนที่เขาเลื่อนสายตามาหาผม ก็ทำเอาผมพูดไม่ออก วินาทีนั้นผมรับรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายมีหลายอย่างเก็บงำเอาไว้ เขาเองก็คงอยากจะระบายออกมาเหมือนกัน และการที่เขาถามแบบนี้คิดในแง่ดีเขาอาจเป็นห่วงอาของเขา

 

            เหมือนที่ผมห่วงพ่อของผมนั้นแหละ

 

            ถ้าถามว่ารักไหม ฉันก็ยังไม่แน่ใจ

 

            “…”

 

            “แต่มันดีกว่าเมื่อมีเขาอยู่ด้วยกันใบหน้าของผมเห่อร้อนนิดหน่อย คิดว่าถ้าชานยอลมาได้ยินคำนี้คงยิ้มไม่หยุด คนคนนั้นมักจะเก็บเอาคำพูดหวานๆของผมไปคิดเสมอ และมันทำให้ผมเขินอายแปลกๆ ต่อให้เขาจะทำตัวไม่ดีใส่ฉัน แต่เขาก็กลายเป็นส่วนนึงของชีวิตฉันไปแล้ว

 

            “ฉันเองก็เหมือนกัน

 

            “หืม ?

 

            “ฉันเองก็มีคนที่ฉันรู้สึกแบบนั้นอยู่เหมือนกันจงแดว่าพลางสูดลมหายใจเข้า จู่ๆผมก็นึกถึงพ่อขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ฉันทำตัวไม่ดีใส่เขา ต่อต้านเขาสารพัด แต่เขาก็ยังไม่ยอมไปจากฉัน ทำเพื่อฉันทุกอย่างในขณะที่ฉันเอาแต่ใจตัวเอง ทำร้ายจิตใจเขาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

 

            “…”

 

            “เขาเป็นคนแรกและเป็นคนเดียวที่ยอมฉันทุกอย่าง ไม่ว่าตัวฉันจะเลวร้ายแค่ไหน

 

            “…”

 

            “ที่ฉันเรียกนายมาคุยไม่ใช่แค่บอกว่าฉันกำลังตกหลุมรักใคร

 

กึก !

 

            “แต่ฉันต้องการการเปิดใจจากนาย

 

            “นายหมายความว่าไง

 

            “…”

 

            “นายต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ จงแด ?ผมขมวดคิ้วมุ่ยใส่เขา สุดท้ายก็ถามออกไปจนได้ ผมเป็นพวกถ้าไม่พูดตรงๆก็คงจะไม่เข้าใจ อีกอย่างการอ้อมไปอ้อมมาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนอกจากสาวความให้มันวุ่นวายขึ้นไปอีก นายพูดออกมาตรงๆเลยดีกว่า อย่ามัวแต่อ้อมค้อมเลยจงแด นั่นไม่น่าจะใช่นิสัยนายนะ

 

            “นิสัยของฉันมันไม่ใช่สิ่งที่นายควรทำความรู้จัก

 

            “อะ...

 

    “แต่สิ่งที่ฉันกำลังจะสื่อมันเกี่ยวกับพ่อของนาย แบคฮยอน คนที่ฉันบอกว่ากำลังตกหลุมรักคือพ่อของนายเอง

 

            จงแดหันมามองหน้าผมสบตาผมนิ่งขณะที่ดวงตาสั่นไหวยิ่งกว่าเปลวเทียน เขาเม้มปากแน่นเนื้อตัวสั่นแสดงให้เห็นชัดถึงความกังวลที่แผ่ซ่านออกมา วินาทีนั้นเหมือนสมองของผมไม่ทำงาน หัวใจเกิดอาการวูบโหวงแทบจะทันที พร้อมกับที่นัยน์ตาสีสวยเบิกกว้างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

 

            เมื่อกี้...นายว่าไงนะ

 

            “ฉันรักพ่อของนาย

 

            “…”

 

            “เราสองคน...กำลังคบกันอยู่ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนเดินตกลงไปในเหวลึกที่ไม่รู้ว่ามันจะสิ้นสุดที่ตรงไหน มือไม้ของผมมันก็เหมือนจะอ่อนยวบยาบเช่นเดียวกับเรี่ยวแรงที่แข็งขา ถึงอย่างนั้นผมก็ฝืนยืนต่อไปไม่รู้เลยว่าควรจะตอบกลับอีกฝ่ายยังไงดี

 

            แวบนึงผมมองว่านี่คือการเอาคืนที่ผมคบกับอาของเขา ทว่ามันก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จงแดจะทำแบบนั้น อีกอย่างถ้าเกิดเขารักอาของเขาในแง่นั้นเขาก็ไม่น่าจะแสดงอาการแบบนี้ออกมา แต่มันก็ไม่มีคำพูดอะไรที่สามารถเอามาอธิบายความรู้สึกตอนนี้ได้

 

            จะโกรธก็ไม่โกรธ จะเกลียดก็ไม่เกลียด จะเจ็บก็ไม่เจ็บ มันกลายเป็นความวูบโหวงในใจอาจเป็นเพราะตั้งแต่ที่แม่จากไป พ่อก็ไม่เคยทำตัวหรือทำอะไรที่เรียกว่าการเอาคืนอื่นมาแทนแม่ผม เขายังคงอยู่คนเดียว เฝ้ามองผมเติบโตทำหน้าที่ของพ่อที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

 

            ผมยังเคยถามเลยว่าเขาไม่คิดจะมีใครอื่นเหรอ แน่นอนเขาก็ตอบว่าไม่ และทำตามที่พูดคือเขาไม่สนใจใครเลย กระทั่งวันนั้นที่ทุกคนต่างทิ้งผมไปหาจงแด...

 

            นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมคิดว่าพ่อเอง...

 

            ก็อาจจะรู้สึกเหมือนเขาเช่นกัน

 

            ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น

 

            “...

 

            “นายอย่าเกลียดพ่อของนายเลยนะ ถ้าจะเกลียดก็มาเกลียดฉันนี่ มันผิดที่ฉันเอง ฉันผิดเองที่เข้ามาในชีวิตของพ่อนายจงแดเสียงสั่นแวบนึงผมเห็นเหมือนน้ำตาคลอเบ้าเขา ทำเอาผมพูดไม่ออกหนักกว่าเดิม ฉันยอมรับว่าฉันไม่ใช่คนดีขนาดที่จะคืนเขาให้นายได้ แต่ระหว่างเราตอนแรกมันก็แค่...คู่นอนทั่วไป ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะมาถึงตรงนี้ ฉันแค่อยากทำให้มันถูกต้อง

 

            “…”

 

            “ฉันเข้าใจถ้านายจะยอมรับไม่ได้ ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงยอมรับไม่...

 

            “ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นายกับเขาคบกัน

 

            “อะ...

 

            “ไปรู้สึกกันตอนไหนเหรอผมถามออกไปด้วยความสงสัย อย่างน้อยก็อยากรู้ระยะเวลาที่พวกเขาคบหากัน ผมจะได้รู้ว่าผมควรจะทำยังไงกับสถานการณ์นี้ บอกตามตรงผมก็ยินดีนะที่เขาได้มีรักครั้งใหม่ แต่พอรู้ว่าคนคนนั้นเป็นหลานของคนที่ผมไว้ใจผมก็ไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงดี

 

            มันตือไปหมดเลย

 

            มันเริ่มตั้งแต่ที่เราเจอกันวันนั้นที่ร้านอาหาร

 

            “ที่นายมากับชานยอลน่ะเหรอ ?

 

            “ใช่

 

            “…”

 

            “พ่อนายเข้ามาหาฉัน ฉันยอมรับว่าฉันถูกใจเขา แต่ฉันก็ปฏิเสธเพราะรู้ว่าเขามีครอบครัวแล้วคนตรงหน้าพยายามอธิบายให้ผมเข้าใจ ซึ่งผมเองก็กำลังทำความเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด เรื่องระหว่างเขากับพ่อผมไม่ต่างจากเรื่องของผมกับชานยอลเลยสักนิด เราต่างคนต่างเจอคนที่ถูกใจพัฒนาความสัมพันธ์จากคู่นอนมาเป็นคนรัก

 

            โชคชะตาก็เล่นตลกได้ดีเหมือนกันที่ทำให้เราต่างจับคู่กับคนใกล้ตัวของตัวเอง

 

            ผมว่าผมก็เข้าใจความรู้สึกของเขานะ เขารู้ว่าเขาทำผิดต่อผม แอบมีความสัมพันธ์กับพ่อผมลับหลังผมไม่ต่างจากที่ผมกับชานยอลทำ ถ้านี่จะเป็นเวรกรรมผมก็คิดว่ามันตามทันผมเร็วเหมือนกัน แต่เรื่องของความรักผมว่ามันก็ห้ามกันไม่ได้

 

            ผมเองก็ห้ามให้มันเกิดขึ้นไม่ได้เหมือนกัน

 

            ขอบคุณนะที่มาพูดความจริงกับฉัน

 

            “แบคฮยอน

 

            ขอบคุณนะจงแด

 

            หลังจากตอนนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ผมเป็นฝ่ายเดินหนีเขามาเมื่อได้รู้ความจริงทุกอย่างที่ควรรู้ จงแดเองก็ไม่ได้รั้งผมไว้ คิดว่าการกระทำของผมคงทำให้อีกฝ่ายคิดมากไม่น้อยเลยเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นผมก็อยากจะออกมาทบทวนความคิดของตัวเองสักหน่อย

 

            ก็จริงที่ผมไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายเรื่องของพ่อ คนเราต่างก็ต้องมีมุมส่วนตัวกันทั้งนั้นไม่เว้นแม้แต่คนในครอบครัวเดียวกัน มีหลายครั้งที่ผมเจอพ่อกับจงแดอยู่ด้วยกัน แววตาที่เขาใช้มองจงแดมันไม่ใช่แววตาของผู้ใหญ่มองเด็ก มันลึกซึ้งกว่านั้นเหมือนกับแววตาของชานยอล

 

            เวลาที่เขามองผม...

 

            ตลอดทั้งวันผมเรียนแทบไม่เข้าหัว จงแดเองก็ไม่ได้หายตัวไปไหนเขายังคงวนเวียนอยู่ในสายตา ทั้งที่ประจำเรามักไม่ค่อยเจอกันเท่าไหร่ แต่ผมก็สัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวที่เปลี่ยนไปของเขา จากความเย่อหยิ่งกลายเป็นการแสดงออกถึงความหวาดกลัวอันแตกต่าง

 

            เขาคงไม่ได้คิดแค่เรื่องของผมเป็นแน่ คงมีอีกหลายเรื่องที่กระทบจิตใจของเขาอยู่

 

            กระทั่งเลิกเรียนขณะที่ผมกำลังเดินออกมาจากตึกคณะ ผมเห็นภาพของพ่อที่มารับจงแดที่มหาลัย ระยะห่างของเราทำให้ผมไม่สามารถได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน รู้แค่ว่าพ่อผมกำลังเกลี่ยแก้มเขาก่อนจะดึงไปกอดโดยไม่แคร์ว่าใครจะมองยังไง

 

            ผมมองภาพนั้นอยู่นานมาจนชานยอลที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เดินมาจับแขนผม รั้งสายตาให้หันไปมองละจากภาพที่ติดตา

 

            เป็นอะไรหรือเปล่า ยืนนิ่งเป็นหุ่นขี้ผึ้งเลยคนดีของผม

 

            “...

 

            “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ ?ชานยอลถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าผมไม่ตอบโต้ ซึ่งผมก็ยังคงเงียบมองพ่อกับจงแดที่ขึ้นรถแล้วหายไปด้วยกัน ในตอนนั้นชานยอลมองตามสายตาของผมและเหมือนจะเข้าใจได้ทุกเหตุการณ์โดยไม่ต้องบอกกล่าว แบคฮยอน ถ้าคุณไม่สบายใจผมจะคุยกับจงแดให้ก็ได้นะ

 

            “ผมว่าผมคุยกับเขามามากพอแล้วล่ะครับ

 

            “…”

 

    “ถึงตาที่ผมควรคุยกับพ่อผมบ้างแล้ว

 

LOADING 100 PER

เจิมรอเปิดใจคุยกัน งานนี้ต้องจบกันได้แล้ว !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

(c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

869 ความคิดเห็น

  1. #767 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 17:36
    ถึงตาอิพ่อแล้วค่าา บทน้อยจนนึกว่าไรท์เบี้ยวค่าจ้างพ่อเขาละ 5555555
    #767
    1
  2. #766 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:37
    มันรู้สึกหน่วงหน่วงนะ5555 ไป น้องแบคไปคุยกับพ่อ555
    #766
    1
  3. #765 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 09:52
    ฮืออ มันหน่วงๆหน่อยเนาะ อยากให้แบคคุยกับพ่อดีๆนะ T_T ปล.ชอบไรท์อ่ะ ตอบเม้นท์ทุกคนเลยยย ฮ่าา
    #765
    1
    • #765-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 27)
      6 สิงหาคม 2560 / 09:57
      ต้องเปิดใจคุยกันให้ดี ความหวังยังมีแหละเนาะ
      ปล.ขอบคุณค่า ฝากติดตามด้วยน้า
      #765-1
  4. #764 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 23:20
    ออร่าตอนแรกนี่คิดไปถึงขนาดน้องเคยรักอาตัวเองรึป่าว 555555 โถจงแด แค่เปิดอกเฉยๆก็ได้ แบคไม่ได้ใจแคบเหมือนอาหนูหรอกลูกกก
    #764
    1
  5. #763 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 23:06
    เรื่องที่จงแดพูดมันก็เข้าใจได้แต่จะยอมเข้าใจไหมก็อีกเรื่องนึง555 /meยื่นยาทัมใจให้น้องแบค
    #763
    1
  6. #761 Babie Mild (@b-mild) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 22:43
    เห้อโล่งอก ตอนอ่านกลั้นหายใจสุดฤทธิ์ ถ้าบอกตกหลุมรักอาชานนี่แย่เลย
    #761
    1
  7. #760 real_parkhyunee (@real_parkhyunee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 22:09
    เอาแล้วจร้าาา เอาแล้ววววว
    #760
    1
  8. #759 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 21:30
    เอาแล้วววว ถ้าจะแต่งงานแต่งพร้อมกันไปเลยนะ 555555
    #759
    1
  9. #757 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:33
    ลุ้นค่ะ จะเป็นไงต่อไป
    #757
    1
  10. #756 PrompornMary (@PrompornMary) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 21:10
    ต่อๆๆๆๆคะไรท์
    #756
    1
  11. #755 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 15:50
    เหยยย จงแดกับแบคจะคุยไรกันนน
    #755
    1
  12. #754 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 07:03
    งืออออ รอนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #754
    1
  13. #753 real_parkhyunee (@real_parkhyunee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    สู้ๆจร่าาาา มาต่อไวๆเด้อ คิดถึง
    #753
    3