Boy in Luv เด็กนี่มันร้ายยย! Jungkook x You (BTS) #ฟิคนายจอนตุ่ย

ตอนที่ 8 : L'z เด็กนี่มันร้ายยย! EP 7 : ฮยองผู้มีหน้าอก Pt.1 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,830
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    5 เม.ย. 60

          

เด็กนี่มันร้ายยย!

Episode 7 : ฮยองผู้มีหน้าอก Pt.1

   อัพเดท 05.02.60


            

         

          วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่วุ่นวายเช่นวันที่ผ่านมา เเต่โชคดีหน่อยที่วันนี้ เราจะไม่มีออกนอกสถานที เเต่จะมี ต้องซ้อมเพลง รันรายการ โชว์ ขึ้นแสดงร่วมกับไอดอลวงอื่นๆ หลังจากงานนี้ พวกเขาก็ต้องคิดโชว์เพื่อขึ้นเเสดง งาน MAMA อีก ดูเยอะเนอะ 


    ♪ ♫ ♩ ♬ ♫ ~ ♬ ♫ ~ ♬  
บังทันซ้อมเต้นกันอย่างหนัก เกือบ 4 ชม ติดต่อกันจนเหงือท่วมตัวกันไปหมดทุกคน

  
  

  

       สิ้นสุดเสียงดนตรี โฮซอกนั้งย่อตัวลง หายใจกระเฮือกขึ้นมาอย่างหนัก  ซอกจิเดินไปนั่งสีหน้าไม่ค่อยดี เหงื่อยังคงท่วมตัว จองกุกใช้มือกุมหัวตัวเอง ก่อนนั้งทรุดตัวลงไป นอนก่อนกับพื้น จิมิน แทฮยอง เองก็ล้มลงนอนหายใจเฮือกๆกับพื้น นัมจุนเดินไปดื่มน้ำกับยุนกิก่อนที่จะนั่งลงข้างๆซอกจิน 



  




หัวหน้าออกแบบท่าเต้น : เอาหละๆ พักได้ 2 ชม. นะ เเล้วเดี๋ยววันนี้ รันรายการอีกรอบก่อนกลับหอ หละ พวกนายหนะ
บังทัน : ครับ! 








ช่วงพักเที่ยง 

      ฉันออกมาทานข้าวบนดาดฟ้าของตึก BIGHIT แล้วนอนคิดอะไรเงียบๆอยู่สักพัก ฉันได้ยินเสียงลม ได้กลิ่นไอร้อน  สีส้มแดงของแสงแดดที่สาดเข้ามาในเปลือกตาขณะที่หลับตาอยู่ ฉันนอนอยู่ บนชั้น2 ของดาดฟ้า  ฉันหลับตานอนได้อยู่สักพักแต่ก็ถูกรบกวนปลุกให้ตื่นด้วยเสียงจากบทสนาอันเเสนวุ่นวาย ตรงดาดฟ้าชั้น1

ฉันยังเหมือนเดิมจริงๆนะ” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ


พรึบ!  เธอโผล่เข้ากอดร่างชายที่อยู่ตรงหน้าเธอทันที

นี้! กลับมาคบกันอีกครั้งไม่ได้หรอ ฉันขอหละ”  เธอกอดรัดร่างชายหนุ่มแน่นมากขึ้น เธอเริ่มร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  ชายหนุ่มเมื่อเห็นเธอร้องจึงเริ่มใจอ่อนเขา เองก็ดูเสียใจไม่น้อย เขาเริ่มลูบหัวหญิงสาวคนนั้นอย่างอ่อนโยน

มินอา...เราอย่าคุยเรื่องนี้กันอีกเลยนะ  ที่เราสองคนเป็นอยู่อย่างนี้มันก็ดีแล้วหนิ

นายหลอกคนอื่นได้ หลอกตัวเองได้ แต่นายหลอกฉันไม่ได้ ฉันรู้ว่านายเองก็ยังรู้สึก..นายยังรักฉัน

...........................ชายหนุ่มเริ่มสวมกอดหญิงสาวร่างเล็กอย่างทะนุถนอม
พอเถอะ.....มินอา.....พอแล้ว....” ชายหนุ่มเริ่มคลายอ้อมกอดนั้นอย่างช้าๆ และปลดพันธนาการจากหญิงสาวออก
จองกุก...ฉันไม่ยอมเสียนายไปแน่ๆ...ฉันจะทำให้นายยอมรับให้ได้ว่านายยังรักฉัน” หญิงสาววิ่งออกไปทั้งน้ำตาทิ้งให้จองกุก ยืนถอนหายใจยาวๆ เขายืนค้ำระเบียงดาดฟ้าก้มหน้าหลับตาอยู่พักหนึง


กริ๊งงงง  เสียงตั้งปลุกฉันดังขึ้น ฉันลุกขึ้นกระโดดลงมาที่ชั้นหนึ่งของดาดฟ้า จองกุกดูตกใจ หน้าซีดเผือกทันที ที่เขาเห็นหน้าฉัน ฉันหันหน้าไปมองเขา ก่อนที่จะเดินออกมา  จองกุกรีบวิ่งพรวด มาดักหน้าฉัน
หื้ม?”  ฉันมองหน้าเขา
เออ... ฮยองมาอยู่บนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” เขาถามฉัน
ก็...ก่อนที่จะได้ยินนายคุยกับ... แฟน?” ฉันพูดพลาง แล้วหาว ไปพลาง

เออ...งั้นเรื่องที่ผมคุยกับผู้หญิงฮยองก็.....

อื้ม...ฉันได้ยินหมดละ
ฮยอง...ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ไหมครับ

อื้ออ....รู้แล้วเรื่องนี้หนะมีใครรู้บ้างหรือเปล่า

ไม่มีครับ

“’งั้นก็แสดงว่า มีแค่ฉัน นายแล้วก็ผู้หญิงคนนั้นสินะ...

ครับ

              

        ฉันถอดหายใจยาวๆ มองหน้าจองกุก ถ้าเรื่องนี้เผยแพร่ออกไป มันจะเป็นข่าวไม่ดีแน่ๆ  เรื่องนี้บริษัทยังไม่รู้ น้าคิมที่เป็นผู้จัดการวงก็ยังไม่รู้... เฮ้ออออ กะจะมานอนเงียบๆให้หัวโล่งๆ แต่ดันมานอนได้ยินเรื่อง น่าปวดหัวของคนอื่นจนได้   ให้ตายสิ!

ฮยองครับ..คือว่า...

ชู่ววว....ไว้คุยกันที่หอแล้วกัน คืนนี้ ทุ่ม ฉันน่าจะทำงานเสร็จพอดี

เออ..ครับจองกุกโค้งให้ก่อนฉันจะเดินออกมา  เฮ้อออ ให้มันได้อย่างนี้สิ

 

JungKook Prat

           ผมซ้อมเต้นเป็นเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้ "มินอา" เธอบุกเข้ามาดักรอผมถึงในตึก BIGHIT ผมตกใจมากที่เห็นเธอ ... มินอาเธอเคยคบกับผม เราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนที่จะคบกันเเละเราสองคนก็ห่างหายกันไปเอง โดยที่ไม่รู้ตัวว่า สถานะที่เราเป็นอยู่ในตอนนี้มันเรียกว่าอะไรกันเเน่... คนสองคนเคยเจอกันทุกวัน เคยคุยกันทุกวัน เคยบอกรักกัน เคยจับมือกัน เคยนอนกอดกัน...มีอะไรดีดีร่วมกันมากมาย...อยู่ดีดี ต่างคนต่างแยกกันโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร....จากนั้นเราก็ห่างหายกันไปเองจนลืมไปว่าเราเคยคบกัน พอกลับมาเจอกันอีกครั้ง ผมเองก็ไม่รู้ว่า ผมควรรู้สึกอย่างไรกับเธอดี...


หอพัก  


ก๊อกๆ  เสียงเคาะประตูฉันดังขึ้นขณะฉันยังนั้งพิมพ์รายงาน ไม่เสร็จ

อ่าจองกุก มาแล้วสินะ ฉันลุกขึ้นไปเปิดประตูให้จองกุก วันนี้ทั้งวันเขาดูเงียบไปเลยหละ

เข้ามานั้งก่อน นายรอสักพักก่อนนะ ฉันยังทำงานไม่เสร็จ

อ่า ครับ

มีของกินอยู่ในตู้เย็นนะ  ไปหาอะไรกินรอได้เลย ” ฉันพูด ขณะที่ก้มหน้าพิมพ์งานอยู่

 

       จองกุก มองหน้าแอลฮยองที่กำลังก้มหน้าก้มตา ไม่หันมามองเขาสักนิด ... แอลฮยองโกรธเราหรือเปล่านะ..เฮ้อออ ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงบริษัทมันก็จะไม่ดีทั้งต่อตัวเขา กับบริษัทเอง  

 

            แอลใช้มือทัดปลายเส้นผม ที่ปรกคุมหน้า แล้วก็จดจ่ออยู่กับงานของตัวเองต่อไปด้วยสีหน้าจริงจัง  จองกุกมองแอลทำงาน ไปเรื่อยๆ โดยเขาไม่รู้สึกว่า มันน่าเบื่อเลย แต่เขากลับรู้สึกสนุก ที่ได้มองคนตรงหน้าเขา ทำงานอย่างจริงจัง เวลาแอลพิมพ์ผิด แอลจะแสดงสีหน้าตกใจ อ้าปาก ทำหน้าแวอร์ๆ เงียบๆ 

             เวลาแอลพิมพ์งานไปได้อย่างราบรื่น แอลฮยองก็จะเอียงคอไปมาอย่างไหลลื่น เหมือนกำลังฟังเพลงอยู่ เวลาแอลคิดไม่ออกว่าจะพิมพ์อะไรต่อไป แอลจะนั้งก้มหน้ามองจอคอมพิวเตอร์ แล้วผึ่งจมูกให้บานๆ ทำปากห้อยๆ ตามองบน พอคิดได้ว่าจะพิมพ์อะไรต่อ ก็จะเอียงหัวไปมาเหมือนเดิม เหมือน   แอลกำลังหลุดเข้าไปในจินตนาการของตัวเอง แอล ทำแบบนี้ตลอดขณะพิมพ์งานจนงานจบ

 

เป๊าะ! แอลกดเอ็นเตอร์ อย่างแรงแล้วดีดนิ้วมือทั้งสองข้าง ก่อนเปลี่ยนเป็นใช้นิ้วชี้ ชี้ไปที่หน้าจอคอม แล้วส่งวิ้งให้คอมพิวเตอร์

 

แว๊บหนึงในความคิดของจองกุก...แอลฮยองเหมือนผู้หญิงเลย...

 

เฮ้อออออ เสร็จแบ๋วววว” ฉันพูดขึ้นขณะปิดจอโน๊ตบุ๊คลง  จองกุกยังคงนั้งเท้าคางมองฉัน....เออลืมไปเลยว่ามีคนนั้งดูอยู่...กุกมันต้องคิดว่าฉันติ้งต๊องแน่เลย เขร้ๆๆๆละ ดันเผลอทำท่าแปลกๆตอนพิมพ์งานไปตั้งเยอะ...เอาไงดีฟ่ะ ทำนิ่งๆเนียนๆไปก่อนดีกว่า

เอาหละ  คราวนี้ก็เรื่องของนาย” ฉันพูดขึ้นพร้อมเอามือเท้าคาง

เออ... ครับ

ผู้หญิงคนนั้นแฟนนายใช่มั้ย

ครับ แฟนเก่าหนะครับเราห่างกันมาสักพักแล้ว

คบกันมานานหรือยัง

ก็..เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนครับ เธอเคยเป็นสต๊าฟในบริษัท” เอิ่มมมม ว่าแล้ว ทำไมถึงเข้าตึก มาได้

“’งั้นก็แสดงว่านายคบเธอมาก่อนที่นนายจะ อายุ20ใช่มั้ย ตามกฎบริษัทแล้วห้ามไอดอลในสังกัด มีแฟนก่อนอายุ 20” จองกุกร้ายเหมือนกันนะเนี้ย แอบมีแฟนในบริษัทเลยหรอ 

ครับ

งั้นตอนนี้ ก็ถือว่านายไม่ผิด...ถ้าไม่มีใครขุดเรื่องของนายหละนะ แต่นายเองก็..ต้องระวังตัวด้วยเวลาจะทำอะไร ผู้หญิงคนนั้นดูท่าจะไม่ยอมปล่อยนายง่ายๆนะ...นายยังชอบเธอคนนั้นอยู่สินะ” จองกุกเงยหน้ามามองฉัน

ไม่รู้สิครับ...มันซับซ้อน..จนผมเองก็สับสน

อื้ม...ยังไงก็เถอะถึงตอนนี้นายจะเอาอายุ 20 แล้วแต่ยังไงก็ต้องระวังเรื่องข่าวรั่วไว้ด้วย

ครับ ผมคงไม่ไปเจอเธออีกแล้วหละครับ

ถ้านายรับปากไว้แบบนี้ฉันก็จะเชื่อนายแล้วกัน ฉันจะไม่บอกเรื่องนี้กับทางบริษัท หรือน้าคิมก็ตาม

ครับ ขอบคุณครับฮยอง

นายไปนอนได้แล้วหละ ตอนนี้โฟกัสเรื่องงานโชว์ที่จะถึงด้วย” จองกุกผยักหน้างึกๆ

จองกุกเดินออกไป แล้วหันหลังมาพูดกับฉัน

ฮยองรู้ตัวไหมครับว่าบางทีผมก็ชอบเผลอคิดว่าฮยองเป็นผู้หญิง ฮ่าๆขอโทษด้วยนะครับทั้งที่ฮยองดูแมนๆฮ่าๆ” เดี๋ยวๆนี้แกจะชมหรือว่าจะด่ากันแน่ห๊า ก็ฉันเป็นผู้หญิงนี้ ต่อมความรู้สึกนายเพิ่งจะเริ่มทำงานหรือไง?

อ่อ ฮยองไม่ร้อนหรอครับเล่นใส่เสื้อกันหนาวหนาขนาดนั้นทั้งในห้องทั้งนอกห้องทั้งวันแบบนั้น” ฉันก้มมองชุดตัวเอง .... ก็ฉันมันคนขี้หนาวนี้น่าจะให้ทำไงฟ่ะ

“+_+”

งั้นผมไปก่อนนะครับ   เดี๋ยวเจอกันครับ” จองกุกปิดประตูออกไป ...ทำไมเขาถึงพูดว่า เดี๋ยวเจอกันหละ? ปกติต้องพูดว่า เจอกัน พรุ่งนี้ อะไรเทือกนั้นไม่ใช่หรอ?  

ฉันไม่ได้ใส่ใจคำพูดของจองกุกมากนัก ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองนาฬิกา ....อ่าใกล้เทียงคืนอีกแล้ว... คืนนี้ลองเดินไปให้ไกลกว่าเดิมดีกว่า.....  


วันงานขึ้นโชว์


        เรามาถึงเวทีขึ้นโชว์ตังเเต่เช้า เพื่อลองซ้อมรันรายการ เต้นบนเวทีก่อน ระหว่างรอพวกเขาซ้อมกัน ฉันก็มานั้งรอในห้องพักจนเผลอหลับไป...


            จองกุกเดินเข้ามาในห้องสภาพเหงื่อท่วมตัว เขาเดินเข้ามาเเล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักแอล บังทันคนอื่นๆก็เริ่มเดินทยอยเข้ามาในห้อง นัมจุน เดินเข้ามาในห้อง เขากำลังอมยิ้มมองมักเน่ของวง ที่กำลังนอนหนุนตักผู้จัดการตัวเล็ก คงจะเหนื่อยๆกันทั้งคู่สินะ... ตัวแอลเริ่มเซ เหมือนจะล้มลง นัมจุนรีบพุงเข้าไปประคองหัวแอลไว้ จากนั้นนัมจุนค่อยๆนั้งลงข้างๆแอล เเล้วประคองศีรษะของแอล ลงบนบ่าของเขาอย่างช้าๆ..... 


   ......... .........................

...........................

.....................

.............

..................


        เฮ้ยย ฉันเผลอหลับไปหรอเนี้ยย ทำไมปวดขาจังฟ่ะ หรือเพราะนั้งหลับ ขึ้นลุกขึ้นทุบขาตัวเอง คนอื่นไปไหนหมดเเล้วเนี้ย  เอาหละ บังทันคงจะยังซ้อมกันอยู่ถ้ามีคนรู้ว่าฉันมาหลับอยู่แบบนี้ไม่ดีเเน่เลยรีบไปดีกว่า แฮร่ๆ


       อีกไม่กี่ ชม. บังทันก็ต้องขึ้นเเสดงเเล้ว ฉันหลังจากที่ฉันต้องเดินกันวุ่นวาย ก็ได้นั้งพักสักที คนที่แต่งหน้าเเต่งตัวเสร็จเเล้วก็มานั้งจับกลุ่มคุยกัน ระหว่างรอ แทฮยอง กับ ยุนกิ และพี่จินในห้องพัก  

 

"นี้เสร็จงานนี้ ฉันจะกลับหอเลยนะ" นัมจุนพูด

"อ่าๆ ฉันด้วยง่วงเเล้ว" โฮซอกทำหน้าเนื่อยล้า บิดตัวไปมา

"งั้นผมกับจิมิฮยอง จะไปดูหนังรอบดึกกันก่อน พวกฮยองไม่กันหรอ" จองกุกถาม

"ไม่อ่ะ เหนื่อยตายชักเเล้ว พวกนายไปกันเลย"

"แอลฮยองไปกะเค้าม๊าาา" จิมิน ส่งตาหวานมาให้ฉัน

"ไม่อ่ะ เดี๋ยว ฮยองกลับห้องเลยดีกว่า มีงานต้องทำอีก"ฉันตอบจิมินที่กำลังส่งสายตาหวานมาอย่างสุดพลัง

"ง้อออ งั้นผมไปกับกุกกี้ ก็ได้" จิมินกอดคอจองกุก เเล้วซบไหล่จองกุก... เออผู้ชายพวกนี้พวกนางจะมุ้งมิ้งไปไหนเนี้ย

จิมิน : เออว่าเเต่ ผู้จัดการคิมหายไปไหนหลายวันเเล้วอ่ะ ไม่เห็นหน้าเลย

นัมจุน : ได้ข่าวว่าไปดูแลภรรยาแกนะ ท้องอยู่หนิ

จิมิน : งื้อออ นั้นสินะ  ว่าเเต่ภรรยาคุณคิมหนะ ช่วงหลังๆเหมือนจะใจร้อนขี้บ่นขึ้นรึเปล่า..ผู้หญิงหนะน่ากลัวชะมัด

โฮซอก : นั้นสินะ.....

นัมจุน : พยักหน้ารับ

จองกุก : พยักหน้ารับ

หน้าฉันตอนนี้ =_=  ปึง! ฉันลุกขึ้นกระทืบเท้า เเล้วบ่นพวกเขา

แอล : ย่าห์! ชิมชิม ผู้หญิงหรือผู้ชายมันก็ใจร้อนขี้บ่นหมดนั้นละ คนเรามันก็มีทั้งข้อดีข้อเสียกันทั้งนั้น! นี่เเล้วพวกนายอ่ะ จะไปเข้าใจอะไรผู้หญิงห้ะ พวกนายเป็นผู้หญิงกันหรอ?  ภรรยาน้าคิมท้องอยู่นะ ผุ้หญิงตอนท้องหรือตอนประจำเดือนมามันก็อารมณ์ขึ้นๆลงๆทั้งนั้นละ! พวกนายนี่

หน้าพวกเขา : o_O .....  ..... ....

 

ปึง (เสียงประตูห้องเปิดขึ้น) แย่เเล้วคะ คุณแอลมาดูทางนี้หน่อยคะ!

สต๊าฟหญิงคนหนึ่ง ดูทาท่าร้อนรน วิ่งเข้ามาในห้องหน้าตาแตกตื่น 

"มีอะไรคะ"

"ไปดูทางนี้หน่อยคะ"  ฉันหันมาส่งสายตาหงุดหงิดให้พวกเหล่าบังทันก่อนเดินตามสต๊าฟคนนี้ออกไป

 

บรรยากาศในห้องพัก = เงียบครึม.....

จิมิน : เออฮยองครับทำไมแอลฮยองเขาถึงต้องของขึ้นขนาดนี้อะครับ...ผมพูดอะไรผิดมากหรอครับ

จองกุก : นั้นสิครับ..บ่นเเหมือนแม่ผมตอนโมโหเลย

นัมจุน : เอออีกเรื่อง..ลืมบอกพวกนายไปเลย ภรรยาคุณคิมอ่ะ..คือน้าแท้ๆของแอลเค้าอ่ะ

จิมิน :  ห้ะ! จริงเด้...เอองั้นตอนผมนินทาคุณคิม แอลฮยองเขาจะได้ยินมั้ยฟร่ะ

นัมจุน : คึคึคึ ก็ไม่รู้สินะ...เออใช่เเล้วที่จริงเเล้วหนะแอลฮยองของพวกนายเขา...

จองกุก :  เออใช่! ว่าเเต่เมื่อกี้มีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ..ผมว่าผมออกไปดูหน่อยดีกว่า (จองกุกพูดแทรกขึ้นเเล้วเดินตามแอลออกไปนอกห้อง)  

จิมิน : กุกกี้อ่า อุ้มฮยองไปด้วยเซ่ๆ มาม๊ะๆ  จิมินดิ้นไปดิ้นมาจนจองกุกต้องเดินกลับมาดึงมือจิมินให้ลุกขึ้น

นัมจุน : เฮ้ยๆพวกนายเดี๋ยวสิ ฟังฉันก่อนสิ ฉันจะบอกเรื่องสำคัญเลยนะ แอลฮยองนะเขาเป็น..... ปึง! จองกุก กับจิมิน ไม่สนใจคำพูดของนัมจุนเเล้วออกนอกห้องไป 

นัมจุน :  อ่าาา..ฉันใจดีจะบอกพวกนายเเล้วนะ..ว่าแอลหนะ เป็นผู้หญิง...

โฮซอก : ย่าห์ พวกนายพลาดเรื่องเด็ดของเเท้เลยนะเนี้ย งั้นปล่อยไปเลยดีกว่านัมจุน

นัมจุน : เฮ้อออ ฉันจะไม่บอกพวกเขารอบสองเเน่ๆ งั้นเกมวัดความซื่อบื้อ ก็ดำเนินต่อไปสินะ

โฮซอก : คึคึคึคึ 

 

อีกด้านหนึ่ง

 

         ฉันเดินตามสต๊าฟสาวมุ่งหน้าไปห้องเเต่งตัว *ห้องเเต่งตัว จะเป็นห้องขนาดใหญ่ เเละมีห้องน้ำอยู่ในตัว*

โอ้ยๆ! อ๊ากก!  เฮ้ยยนี่มันเสียงแทแท ยุนกิ กับ พี่จิน หนิ ฉันไม่รอช้ารีบเปิดประตูเข้าไป พบว่า พวกเขากำลังโดนน้ำจากอ่างล้างหน้าฉีดใส่(ท่อแตก)จนเสื้อผ้าหน้าผม พวกเขาเละเทะ ไปหมด

 

"ฮยองงงงง ช่วยผมด้วยยย ผมปิดน้ำมันไม่ได้อ่ะ" แทฮยองโวยวายลั่นขณะเอามือกันน้ำไม่ให้สาดเข้าหน้า

"พวกนาย ออกมาเดี๋ยวนี้ไม่ต้องไปสนใจสิ ออกมาเลย" พวกเขารีบออกมาจากโซนห้องน้ำ ฉันรีบพุงเข้าไปในห้องน้ำเเล้ว พยายามเอื้อมมือไปปิดวาวน้ำ ใต้อ่างล้างหน้า... แรงอัดน้ำแรงมากๆ แรงซะจนแสบผิดไปหมด ตอนนี้ฉันก็ตัวเปียกปอนเหมือนลูกหมาตกน้ำไม่ต่างอะไรกับ แทแท ยุนกิ เเละจินเลย 

 

         หลังจากแอลปิดน้ำในห้องน้ำได้ ในสภาพที่เธอเองก็กระเซอะกระเซิงไปหมด ตัวเธอเปียกไปทั้งตัว ตั้งเเต่เสื้อเเจ็คเก็ตสีดำ จนไปถึง..เสื้อยืดสีขาวด้านใน.ผมที่มัดเก็บเอาไว้ใต้เสื้อเเจ็คเก็ตก็หลุดคลายออก แผ่นแปะแก้ปวดที่เธอแปะแก้มทั้งสองข้างไว้ โดนน้ำจนทำให้พองเเล้วหลุดออก เผยผิวหน้าของเธอทั้งใบหน้าของเธอให้ได้เห็น...

 

          ฉันเดินเข้าไป แทฮยอง ยุนกิ พี่จิน ยืนตัวสั่น อยู่ที่หน้ากระจก ตอนนี้พวกเขาสภาพโคตรเละเลย เหลือเวลาอีกเเค่ ชม.ครึ่ง ก็ต้องขึ้นเเสดงเเล้ว จะทำยังดี เสื้อผ้าใส่โชว์ก็มีแค่อย่างละ ตัว โอ้ยยย 

"ขอโทษนะคะ เสื้อผ้าสำรองมั้ยคะ" ฉันหันไปถามสต๊าฟ

"เออ..มีแค่ชุดเดียวคะ คือชุดที่พวกเขาใส่อยู่" ให้ตายเถอะ ทำไงดีวะเนี้ยยย แอลลลลคิดเซ่ๆ

"งั้นคุณพาพวกเขาไป ไปแต่งหน้าใหม่ก่อน เเล้วไปตรวจดูว่าทีนี้ มีอะไรที่พอจะมาใส่แทนกันได้ไหม"

"เออ...ขอโทษคะคุณผู้จัดการ ช่างเเต่งหน้าของเราเพิ่งออกไปจากตึกเเล้วคะ"

"ห้ะ ได้ไงอ่ะไปแล้วหรอ! แล้วไม่มีใครที่พอเเต่งหน้าได้บ้างเลยหรอ" 

"คะ ช่างทุกคนกลับกันไปหมดเเล้วคะ"

"..............."  

บรรยากาศในห้องเงียบลง สต๊าฟทุกคนก้มหน้าหน้าก้มตา มองพื้นกัน ขณะที่แม่บ้านเริ่มเข้ามาถูพื้น

"เออ..พี่คะ" ฉันทักแม่บ้านคนนึงที่กำลังเช็ดน้ำบนพื้น

"คะ?"

"แต่งหน้าเองหรือเปล่าคะ"

"เออ...ใช่คะ"

"ดีคะ ไปแต่งหน้า ให้พวกเขาหน่อย"

"ห้ะ! เออๆ..คือพี่ไม่ใช่ช่างแต่งหน้านะคะ"

"ไม่มีอะไรมากหรอกคะ พี่แค่บล็อกตาพวกเขาเหมือนที่พี่เเต่งหน้าให้ตัวเองแบบนี้เลยคะ แต่เปลี่ยนโทนสีบล๊อกตาจากสีดำเป็นโทนสีชมพูส้ม ได้ไหมคะ"

"เออ.."

"ขอร้องหละคะ ถ้าฉันเเต่งหน้าเป็นฉันจัดเองไปแล้ว"ฉันแต่งหน้าตัวเองได้แต่อย่าให้แต่งให้คนอื่นนอกจากทารองพื้นเลย...มันเลวร้ายมากกกก

"คะๆ พี่จะพยายามเเล้วกันคะ"

"เยี่ยม!"

"สต๊าฟคะ พาทั้งสามคนกับพี่คนที่ไปแต่งหน้าอีกห้องนะคะ ห้องนี้คงจะไม่สะดวก"

"ได้คะๆ"

สต๊าฟ รีบพา จิน ยุนกิ กับเเทฮยองออกไปนอกห้อง...แต่แทฮยองดูเหม่อๆ

"แทแท เป็นอะไร รีบไปแต่งหน้าสิ" 

"เออ..." แทฮยองมองคนที่เขาเรียกว่า "ฮยอง"ที่อยู่ตรงหน้าเขา...แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า "ฮยอง" จะไม่ใช่   ฮยองเเล้วสิ...

"แท! อย่าเหม่อสิ เอาเรื่องงานก่อน" ฉันขึ้นเสียงใส่แทฮยองที่กำลังยื่นเหม่อ

"เออๆ ครับๆ!" แทฮยองเดินออกนอกนอกไป 

 

        แทฮยองรีบเดินออกจากห้องเเล้ว มายืนพิงประตูห้อง...เมื่อกี้..ฮยองแอลเขา...เออ...ผมยาวแล้วก็...ใช่เสื้อด้านในฮยองเปียกน้ำ จนผ้าแนบเนื้อ ทำให้เห็น...เออเสื้อในสีดำ..เเล้วเนินอกของฮยอง...หน้าอกใหญ่ๆแบบนั้นมัน..เออ....ฮยองเป็นผู้หญิง..สินะ..

 

จองกุกเดินมาถึงหน้าห้องเเต่งตัวพร้อมจิมิน เห็นสภาพแทฮยองเหมือนลูกหมาตกน้ำ

จองกุก : พี่แท ไปโดนอะไรมาเนี้ยย จะขึ้นเเสดงเเล้วทำไมเป็นแบบนี้อ่ะ

แทฮยอง : ........

จองกุก : เฮ้ยยย ไอ้พี่แทครับตอบสิครับ

จิมิน : แทแท นายไหวมั้ยเนี้ย

แทฮยอง : แอลฮยองเขา...เขา... แทฮยองขาอ่อนทันที เมื่อคิดถึงเรื่องที่เขาชอบ โชวเรื่อนร่างอย่างโจ่งแจ้งที่หอ หรือในห้องซ้อมตอนที่ แอล อยู่ด้วย นี่ฉันนน โชว์อะไรไปบ้างเนี้ยย 

จิมิน จับตัวแทฮยองไว้

จิมิน : แทแท ไอ้บ้าแท สติอยู่ไหนกั๊บป๊มมมมม ไปๆ ไปเปลี่ยนเสื้อก่อนดีกว่า

จองกุก :  อ้าว พี่แท แล้วแอลฮยองอ่ะ

แทฮยอง : แอล..ฮยอง...เออ ...    แทฮยองชี้นิ้วไปทางห้องที่แอลอยู่  จองกกุกรีบเปิดประตูเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น โดยไม่ทันฟัง แทฮยองพูดให้จบ

 แทฮยอง :  เดี๋ยวสิกุกกี้ คือว่า..

จิมิน : แทนายเลิกพูดมากได้เเล้ว นี่จะถึงคิวโชว์ของเราเล้วนะ รีบไปแต่งตัวเร็วๆ   จิมินดันแทฮยองไปห้องเเต่งตัวอีกห้องหนึ่ง

 

 โอ้ยยยเอาไงดี เรื่องช่างเเต่งหน้า ก็น่าจะใช่ได้เเล้วเหลือเรื่องเสีอผ้าสินะ  ทำไงดี ทำไงดี 

ความคิดในหัวฉันวุ่นวายไปหมด

 

        ฉันรีบถอดเเจ็คเก็ตที่เปียกแล้ว หยิบเสื้อแขนยาวสีขาวของบังทัน(ซึ่งไม่รู้ว่าของใครเพราะก่อนพวกเขาจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าพวกเขาถอดเสื้อเอามารวมๆกัน) ขณะที่ฉันกำลังถกเสื้อขึ้นจนมาถึงหน้าอกนั้น.......

 

~แอ๊ดเสียงเปิดประตู


"ฮยองครับ...ฮะ...ฮะ...ยอง...  " จองกุกเปิดประตูเข้ามาในห้อง......



" โ ป ร ด ติ ด ต า ม ต อ น ต่ อ ไ ป "

 [ 100% / 100% ]
ทุกคนอ่านตอนนี้เเล้วรู้สึกยังไงบ้างฮะ อย่าลืมมามาเม้นคุยกันนะฮะ


อ ย่ า ลื ม ค อ ม เ ม้ น ติ ช ม ไ ด้ น ะ ฮะ

(ไรท์ยินดีรับฟังทุกความเห็นเพื่อนำไปปรับปรุงฮะ)




 อ่านตอนไหมก่อนใคร!

         กด Favorites♥ ที่รูปได้เลยฮะ



ไรท์อัพ 2-3 วัน 1 ตอนนะฮะ(จากที่อัพวันละ1ตอน) แต่จะพยายามเพิ่มเนื้อหาให้ยาวขึ้นจะได้อ่านกันยาวๆ

ช่วงนี้ไรท์งานยุ่งต้องขอโทษด้วยนะฮะ

ขอบคุณที่ติดตามฮะ ไม่หยุดอัพจนกว่าจะจบแน่นอนฮะ รักนะกุกๆ


(●´ω`●)


ถ้าชอบอย่าลืมช่วยกดโหวตให้เค้าด้วยนะคะ 

                                                     จะได้มีกำลังใจในการมโนต่อไปขอบคุณจ้า

                                                       (กดโหวตที่เมนูด้านล่างบทความนี้เลยจ้ะ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

2,304 ความคิดเห็น

  1. #2146 mu my (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:25
    เปิประตูไม่ดูเล้ยยยยจองกุก
    #2146
    0
  2. #1909 mint-do125 (@mint-do125) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 20:12
    กุกกี้หนูจะเปิดสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ไม่ได้นะ~~~~~~~
    #1909
    0
  3. #1010 FahJiraprapa (@FahJiraprapa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:03
    รอค่าาาา
    สนุก
    #1010
    1
    • #1010-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      30 เมษายน 2560 / 02:41
      อ้พเเล้วน่าา ขอบคุณที่ติดตามนะฮะ
      #1010-1
  4. #974 fairy (@game_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:04
    ลุ้นๆๆๆ
    #974
    1
    • #974-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      30 เมษายน 2560 / 02:37
      ขอบคุณที่ติดตามนะฮะ
      #974-1
  5. #792 LightningHope (@LightningHope) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:12
    โอ้ยยยยยอ่านแล้วลุ้นอ่าาาาาาาา
    #792
    0
  6. #754 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:45
    หนูอยากจะบ้าาา
    #754
    0
  7. #146 bview23 (@bview23) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:50
    โอ๊ยนอนอ่าน... ฉากแลคตาซิสนี่ขำจนหัวชน..หัวเตียงง..(หน้านัมจุนลอยมา)
    #146
    1
    • #146-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:37
      หน้า นัมจุนตอนยิ้มแบบเหมือนคนไม่มีคอลอยมาา ฮ่าๆๆ
      #146-1
  8. #67 biwbiw_11 (@biwbiw_11) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:30
    รอออออ
    #67
    0
  9. #28 KomyHyfer (@KomyHyfer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:28
    รอออออออออ
    #28
    1
    • #28-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      31 มกราคม 2560 / 01:54
      ตอน 8 มาเเล้วจ้ะ
      #28-1
  10. #27 KomyHyfer (@KomyHyfer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:28
    ต่อออออออ
    #27
    1
    • #27-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      31 มกราคม 2560 / 01:54
      ต่ออออ แล้วเนอะ
      #27-1
  11. #26 theara20072547 (@theara20072547) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 15:05
    สนุกมากค่ะ
    ต่อด่วนๆเลยค่ะ^^
    #26
    1
    • #26-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      31 มกราคม 2560 / 01:53
      ตอน 8 มาเเล้วนะจ้ะ ขอบคุณที่ติดตามฮะ
      #26-1
  12. #25 Thanatchaphon Somkid (@nutch7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 00:59
    มาต่อนะค้าาาาาาาาา รอค่า
    #25
    1
    • #25-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      31 มกราคม 2560 / 01:53
      อัพตอน 8 เรียบร้อยเเล้วจ้ะ อย่าลืมไปอ่านน่า
      #25-1
  13. วันที่ 26 มกราคม 2560 / 22:37
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #24
    1
    • #24-1 Wiolar969 (@serung) (จากตอนที่ 8)
      27 มกราคม 2560 / 14:25
      ครับป๋มม เดี๋ยวรีบมาลงนะคะ ขอบคุณค่า
      #24-1
  14. #23 17114512 (@17114512) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 21:42
    มาต่อเถอะค่ะ
    #23
    0