♡ Faculty of Love . 1 My Dear ; รักของผม ผมจัดเอง ♡ [Boy's Love] ll [สนพ. Bookish House]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 285,239 Views

  • 3,093 Comments

  • 11,662 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,621

    Overall
    285,239

ตอนที่ 16 : บท15 l "รักนวลสงวนตัว...หน่อย"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 642 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

Cr. Pic [Pinterest

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #พี่กันต์สายอ่อย ด้วยนะคะ




บท15 l รักนวลสงวนตัว...หน่อย

 

เดียร์กำลังโดนเทศน์ โดนดุ โดนบ่น โดยพี่ชายฝาแฝดของตัวเอง มีเพื่อนรักอย่างทัชและเพื่อนใหม่อย่างหินผานั่งรับฟังด้วย ซึ่งทั้งสองคนก็ไม่ได้ช่วยเขาเลยสักนิดนั่งฟังจริงๆ นั่งอย่างเดียวกับยิ้มแค่นั้น

 

“เดียร์! ฟังที่พูดบ้างไหมเนี่ย” ฮาร์ทดุเมื่อเห็นน้องชายหันหน้าไปทางอื่น

 

“ฮื่อ... นายจะมาบ่นเราทำไมอ่ะ” เดียร์ส่ายหน้าไปมาเหมือนเด็กที่ไม่อยากจะรับฟังอะไรทั้งนั้น

 

“แล้วมันน่าบ่นไหม เมื่อคืนกลับห้องมาตอนไหน” ฮาร์ททำหน้าดุ “ว่ายังไงเดียร์”

 

“ห้าทุ่มมั้ง... เราจำไม่ได้ เราไม่ได้ดูนาฬิกา”

 

“ทำไมไปอยู่ห้องเขาตั้งเป็นชั่วโมง ไหนว่าจะแค่ไปขอบคุณไง” ฮาร์ทถามต่อ

 

เดียร์ได้แต่ทำหน้ามุ่ยรู้สึกเห็นภาพของแด๊ดดี๊ซ้อนทับกับพี่ชายอย่างไรอย่างนั้น “เราก็แค่คุยกับพี่เขานิดหน่อยเอง ล แล้วทำไมต้องมาดุเราด้วยอ่ะ”

 

“ยังจะถามอีกเหรอ! เขาชอบเดียร์ กำลังจีบเดียร์อยู่ไม่ใช่หรือไง แล้วเขาก็เป็นผู้ชาย นายจะเที่ยวไปห้องเขาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ได้ยังไง!” ฮาร์ทแทบจะอ้าปากงับหัวน้องชายฝาแฝดของตัวเอง

 

เดียร์ได้แต่ทำหน้าเหวอเมื่อได้ยินที่ฮาร์ทพูด นั่งคิดตามสักพักก่อนจะทำหน้ามุ่ยใส่ “เราก็ผู้ชาย!!”

 

ทัชกับหินผาที่นั่งฟังเงียบๆ อยู่นานเผลอปล่อยเสียงหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินที่สองพี่น้องคุยกัน

 

“เขาจะทำอะไรเราได้ยังไง เราไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย”

 

“จะผู้ชายผู้หญิงก็อันตรายเหมือนกันนั่นแหละ ถ้าเกิดเขาคิดจะทำอะไรขึ้นมาจริงๆ เดียร์คิดว่าตัวเองจะรอดได้หรือไง ดูตัวเองกับเขาด้วยต่างกันขนาดไหนจะเอาแรงที่ไหนไปสู้เขา” ฮาร์ทอดไม่ได้ที่จะพูด

 

ให้ใครดูเขาก็ดูออกว่าระหว่างน้องชายฝาแฝดของเขากับผู้ชายคนนั้นใครจะได้เปรียบเสียเปรียบ แต่ดูเหมือนว่าน้องชายของเขาจะไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิดเดียว ไม่สิ... ต้องบอกว่าน้องชายของเขาไม่เคยคิดเรื่องอะไรแบบนี้เลยมากกว่าเพราะไม่อย่างนั้นคงไม่มานั่งเถียงเขาอยู่แบบนี้หรอก

 

“นายก็คิดไปเรื่อย มันจะมีอะไรแบบนั้นได้ยังไงกัน” เดียร์ได้แต่ทำหน้ามุ่ยเมื่อฟังสิ่งที่พี่ชายฝาแฝดพูด

 

“คิดน้อย! เราเตือนแล้วนะ เกิดอะไรขึ้นห้ามมางอแงฟ้องเราแล้วกัน” ฮาร์ทถอนหายใจ พูดไปเดียร์ก็คงไม่ฟังหรอก ไม่ใช่ว่าดื้อไม่ฟังแต่ก็อย่างที่บอกเดียร์ไม่เคยคิด ไม่ทันคิดถึงในเรื่องที่ลึกไปกว่านั้น คงต้องเจอกับตัวเองนั่นแหละถึงจะเข้าใจในสิ่งที่เขาเตือน

 

แต่เท่าที่ดู...พี่กันต์คนนั้นก็แลไม่ใช่คนเลวร้ายหรือคิดไม่ดีอะไร เพราะไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงไม่กล้ายอมรับกับเขาตรงๆ หรอกว่ากำลังชอบน้องชายฝาแฝดของเขาอยู่

 

ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง เจออะไรขึ้นมาเขาก็ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว ยกเว้นแต่ถ้าทำให้น้องชายของเขาเสียใจละก็นะ... วันนั้นค่อยมาคุยกันอีกที

 

“ฝากด้วยแล้วกัน” ฮาร์ทหันไปพูดกับเพื่อนซี้ของน้องชายแทนหันมามองเดียร์ที่นั่งกอดตุ๊กตาแล้วหยิบขนมแมวน้ำโมจิเข้าปากอีกรอบก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วจึงเดินออกจากห้องไปเพราะเขามีสอบอีกสองวิชา ผิดกับพวกเดียร์ที่สอบเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว

 

“มึงก็นะ...” ทัชส่ายหน้าพลางมองเพื่อนรักที่นั่งกินขนมสบายใจ

 

“อะไรของมึง กินไหมพี่กันต์ทำมาให้อร่อยอย่างกับของต้นตำรับเลยนะเออ” เดียร์หันมาถามก่อนจะยื่นกล่องใส่ขนมแมวน้ำโมจิให้เพื่อนทั้งสองคนหยิบไปคนละชิ้น “จะว่าไปพี่เขาก็เก่งเนอะทำขนมได้ตั้งหลายอย่าง”

 

“ไม่อคติกับพี่เขาแล้วไง” ทัชอดไม่ได้ที่จะหมั่นไส้เพื่อนตัวดี ก่อนหน้านี้ล่ะต่อว่าเขาต่างๆ นาๆ ว่าเขาทั้งหยิ่ง นิสัยไม่ดี ขี้เก๊ก แล้วดูตอนนี้สิ พี่กันต์เก่งอย่างนู้น ดีอย่างนี้ นึกแล้วหมั่นไส้เลยอดไม่ได้ที่จะแขวะจะแซ็วเพื่อนรัก

 

“ไรมึง กูบอกแล้วว่ากูไม่ได้อคติกับพี่เขาโว้ย มึงแม่งชอบใส่ร้ายกู ใช่ไหมหิน” หันไปหาหินผาเพื่อหาพวก

 

หินผาก็ดีแสนดี ตามใจเพื่อนตัวเล็กจนมันชักจะเคยตัวเวลาจะหาพวกต้องหันไปหาหินผาตลอด ไอ้นี่ก็ไม่ขัดพยักหน้าเออออตามตลอด

 

“วู้! มึงก็ชอบตามใจมันตลอด ถามจริงนี่คิดอะไรกับมันป่ะเนี่ย” ทัชหันไปหรี่ตามองเพราะสังเกตมาหลายรอบแล้วว่าหินผาชอบตามใจเดียร์เกินกว่าเหตุ

 

เดียร์เองก็หันขวับไปมองทันทีที่ได้ยินทัชถามแบบนั้น แต่คนโดนหาว่าคิดอะไรกลับหัวเราะออกมาก่อนจะส่ายหน้าทั้งๆ ที่ยังขำอยู่ “ไม่ได้คิดอะไร สาบานได้เลยไม่ได้นึกชอบ พิศวาสเลย แค่รู้สึกว่าเดียร์มันเหมือนเป็นน้องเล็กแค่นั้นแหละ”

 

หินผาหันมามองเดียร์ก่อนจะทำตาวิบวับ ไม่ใช่เพราะจะเล่นหูเล่นตาแต่เพราะขบขันเสียมากกว่า “สงวนของแปลกไว้ให้พี่กันต์เถอะ”

 

แค่นั้นแหละทัชถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น ดูจะขำหนักมากเพราะมันต้องยกมือกุมท้องเพราะขำหนักเกินไปจนท้องแข็งไปหมด ส่วนคนที่เป็นของสงวนมองหน้าเพื่อนใหม่อย่างเอาเรื่อง คว้าหมอนอิงปาใส่แต่อีกฝ่ายก็รับเอาไว้ได้ทัน เจ้าตัวเลยลุกขึ้นไปแย่งขนมแมวน้ำโมจิที่หินผายังไม่ได้กินมาแล้วยัดเข้าปากตัวเองแทน

 

“กูไม่ให้มึงกินแล้ว!!!” เสียงอู้อี้ฟังไม่ชัดเพราะขนมเต็มปากยกนิ้วชี้หน้าเพื่อนไปอีกอย่างคาดโทษ หันไปคว้าหมอนตีเข้าไปที่ทัชโทษฐานที่ยังหัวเราะไม่เลิก “นี่ก็หัวเราะอยู่ได้ ขำอะไรขนาดนั้น”

 

“ฮ่าๆๆๆ โอ๊ยๆ กูเจ็บไอ้เตี้ย ก็กูขำนี่หว่า ฮ่าๆๆ จะว่าไปพี่กันต์ก็คงชอบของแปลกจริงๆ นั่นแหละ โอ๊ยๆๆ พอๆ กูยอมแพ้แล้ว” ทัชร้องโวยวายเมื่อโดนเพื่อนรักกระหน่ำเอาหมอนตีไม่หยุด แต่ก็ยังไม่วายหลุดขำเมื่อนึกถึงคำพูดของหินผา

 

ก่อนที่เดียร์จะโกรธแล้วงอนอย่างจริงจังเขาก็พยายามเก็บอาการเอาไว้แม้จะมีอาการหลุดขำพรืดๆ ออกมาบ้างเป็นระยะก็ตาม ส่วนไอ้คนพูดที่มันควรจะขำหนักกว่าเขาเพราะคิดเองพูดเองมันดันไม่หลุดขำอะไรนอกจากอมยิ้มนิดๆ แค่นั้นเอง ทัชเลยต้องโดนเพื่อนเตี้ย... เพื่อนเดียร์ตีอยู่คนเดียว

 

“โอเค คราวนี้มาคุยเรื่องจริงจังกันก่อน” ทัชที่ใช้เวลาอยู่นานในการบังคับไม่ให้ตัวเองหัวเราะพูดออกมา

 

“อะไรของมึงอีก” เดียร์หันไปถาม ไอ้นี่ก็ขัดเวลาแห่งความสุขในการกินจริงๆ เลย

 

“เรื่องที่ฮาร์ทพูด” ทัชมองเพื่อนตัวเล็ก จริงๆ แล้วเดียร์ก็ไม่ได้ตัวเล็กอะไรมาก ก็มาตรฐานชายไทยทั่วไป ไม่ได้ผอมเก้งก้าง หรือหุ่นเพรียวบางอย่างกับผู้หญิง แต่เพียงแค่ทั้งเขาแล้วก็หินผาตัวหนากว่าเพราะออกกำลังกายกับเล่นกีฬามากกว่า แล้วก็ตัวสูงกว่า พอเทียบกันแล้วเดียร์ก็เลยดูตัวเล็กไปเลย

 

“แต่มึง... กูเป็นผู้ชาย เผื่อมึงจะลืม ถึงแม้กูจะหน้าหวานๆ เหมือนมัมมี๊แต่กูก็ผู้ชาย” เดียร์พูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

 

“กูรู้ว่ามึงก็ผู้ชาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามึงจะปล่อยตัวไม่รักนวลสงวนตัวเข้าออกห้องผู้ชายที่ไหนตอนไหนก็ได้ โดยเฉพาะห้องของผู้ชายที่บอกว่าชอบมึง”

 

“ทีกูยังเข้าออกห้องมึงกับห้องไอ้หินได้เลย ไม่เห็นจะมีอะไร” เดียร์ว่า “มึง... ห้องพี่กันต์ก็ปกตินะมึง ไม่ได้มีอะไรผิดแปลกไปเสียหน่อย ไม่มีโซ่ แส่ กุญแจมือแขวนเอาไว้ตามผนังนะโว้ย!

 

“โอ๊ย! ไอ้จ๊าดง่าว!!” ทัชว่า “กูไม่ได้หมายถึงว่าพี่เขาจะเป็นโรคจิตชอบใช้ความรุนแรงโว้ย! ทำไมพูดกับมึงแม่งเหนื่อยขนาดนี้เนี่ย ปล่อยแม่งโดนสักทีดีไหมวะมึง”

 

“อ้าว มาด่ากูเฉย” เดียร์ทำหน้างงที่อยู่ๆ ก็โดนด่า

 

หินผาหัวเราะขำก่อนจะพูดอธิบายเอง ปล่อยให้ทัชนั่งถอนหายใจเฮือกๆ อย่างเหนื่อยใจกับเพื่อนผู้แสนซื่อของตัวเอง “คิดตามกูนะ มึงก็ผู้ชายถูกต้องแล้วเพราะอย่างนั้นมึงคงคิดตามกูทัน มึงว่าผู้ชาย... ถ้าได้อยู่กับคนที่ชอบเขาอยากจะทำอะไรบ้าง”

 

“ทำอะไรเหรอ...” เดียร์นั่งนึก เขาไม่เคยมีประสบการณ์เสียด้วยสิ แต่ทั่วๆ ไปก็คง... “พาแฟนไปเที่ยว กินข้าว ดูหนัง จับมือกันอะไรแบบนี้ละมั้ง ใช่ป่ะวะ”

 

หินผาพยักหน้ารับ “แล้ว... ถ้าอยู่กันสองต่อสองล่ะ ในความคิดของผู้ชายน่ะมันจะมีอะไรอีก”

 

หลังจากนั่งนึกไม่นานเดียร์ก็ตาโต ก่อนที่แก้มขาวๆ จะแดงก่ำ “ม มึงหมายถึง... ร เรื่องลามกเหรอ”

 

“เออ!! กว่าจะหายโง่” ไม่ใช่หินผาที่พูดประโยคนี้แต่เป็นทัช

 

“อ เออ... น นั่นแหละ ต แต่กูว่าก็ไม่น่าอะไรมั้ง ถ้าสมมติมีอะไรทำนองนั้นกูก็เอาตัวรอดได้น่า กูก็ผู้ชายนะ”

 

หินผาที่นั่งอยู่บนโซฟาอยู่ๆ ก็พุ่งไปหาเดียร์จับอีกฝ่ายกดลงนอนราบกับพื้นท่ามกลางความตกใจของทัชและเดียร์ มือทั้งสองข้างจับข้อมือของเดียร์ไว้แน่นแล้วกดให้ติดพื้น ส่วนขาก็ทับขาของเดียร์เอาไว้

 

“เฮ้ย!! อะไรของมึงเนี่ยหินนน ปล่อยนะโว้ย” เดียร์ได้แต่ขยับตัวดิ้นไปมาพยายามจะผลักออกแต่เพราะมือสองข้างโดนจับเอาไว้ไหนขาที่โดนทับทั้งสองข้างจึงขยับได้ไม่มาก

 

“แล้วจะมาบอกว่าเอาตัวรอด” หินผาพูดก่อนจะปล่อยเพื่อนให้เป็นอิสระ “กูยังไม่ได้ใช้แรงทั้งหมดกดมึงไว้เลย มึงก็ดิ้นไม่หลุดแล้ว”

 

“ช เชี่ย...” เดียร์โวยวาย “มึงจะมาพูดให้กูกลัวใช่ไหมเนี่ย”

 

“พวกกูไม่ได้จะมาพูดให้มึงกลัว กูไม่รู้หรอกนะว่าทัชกับพี่ชายมึงจะคิดยังไง แต่กูรู้จักพี่กันต์มาก่อนพวกมึง กูรู้ว่าพี่กันต์ไม่ใช่คนที่จะมาฉวยโอกาสใคร ยิ่งโดยเฉพาะกับคนที่พี่เขาชอบด้วยแล้วพี่เขาไม่มีทางทำอะไรเลวๆ แบบนั้นแน่นอน” หินผาพูดก่อนจะมองหน้าเดียร์ “แต่กูอยากให้มึงระวังตัวเองมากกว่า มึงน่ะเข้ากับคนอื่นได้ง่าย ไม่รู้หรอกว่าในบรรดาคนที่เข้ามาหามาคุยกับมึงจะมีใครคิดเลวๆ กับมึงบ้างไหม เพราะอย่างนั้นมึงก็อย่าเที่ยวง่ายตามใครเขาไปทั่วเวลาเขาเอาขนมมาล่อ”

 

“กูไม่ได้เอ๋อเด๋อขนาดไหม!” เดียร์โวยวาย “กูก็ดูออกหรอกน่าว่าใครดีไม่ดีอ่ะ กูไม่คิดว่าพี่กันต์จะทำอะไรไม่ดีกูเลยเข้าๆ ออกๆ ห้องพี่เขา เพราะถ้าพี่เขาจะทำอะไรกูนะ เขาคงทำไปนานแล้วตั้งแต่ที่กูขอให้มาช่วยทำรายงานวิชาดนตรีแล้ว ไม่รอจนถึงตอนนี้หรอก”

 

“เออ มึงดูออกก็ดี รักนวลสงวนตัวหน่อยมึง”

 

“ไอ้บ้า!” เดียร์ว่ากลับเข้าให้ จนทัชหัวเราะชอบใจ

 

“ว่าแต่มึงชอบพี่กันต์เขาบ้างไหม” หินผาถาม

 

“อ่า... คือ...” เดียร์ได้แต่อ้ำอึ้งพูดอะไรไม่ถูก

 

“หรือว่ามึงไม่ได้ชอบผู้ชาย ถ้าเกิดว่ามึงไม่ได้ชอบผู้ชายแบบอย่างไรก็ไม่มีทางชอบมึงบอกพี่กันต์เขาไปตรงๆ เลยนะ อย่ามัวแต่สงสารหรืออะไร” หินผาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“ไม่ใช่แบบนั้นหรอก กูไม่ได้สนใจอยู่แล้วเรื่องเพศอะไรพวกนี้” เดียร์รีบพูดทันที

 

“ใช่ๆ เพราะไม่อย่างนั้นมึงไม่ชอบพี่หมีของมึงหรอกจริงไหม” ทัชหันมายิ้มแผล่ใส่

 

เดียร์คว้าหมอนปาใส่หน้าเพื่อนไปอีกที “ยุ่งจริงมึง! กูไม่ได้คิดอะไรกับพี่หมีแบบนั้นโว้ย กูปลื้มเขาเฉยๆ ที่เคยช่วยกูเอาไว้ตอนเด็กๆ”

 

ทัชทำหน้าทำตาล้อเลียนให้เดียร์นึกหมั่นไส้ก่อนจะลุกไปแย่งหมอนใบที่ทัชกอดอยู่ออกมาแล้วใช้หมอนใบนั้นตีเพื่อนไปอีกหลายทีจนหินผาต้องเอ่ยห้ามทัพไม่ให้สองเพื่อนรักทะเลาะกัน “พอๆ เลิกเล่นๆ แยกย้ายๆ พวกมึงนี่ก็นะชอบเถียงกันอยู่ได้ มึงก็โรคจิตนะทัชชอบยั่วโมโหเดียร์อยู่เลย นี่ก็ขึ้นง่ายเหลือเกินโดนกวนนิดๆ หน่อยๆ ก็ขึ้นแล้ว นี่พวกมึงคบกันมาเป็นสิบปีได้ยังไงโดยไม่ตีกันตายไปก่อนเนี่ย”

 

“ก็มันน่าแกล้ง / ก็มันกวนตีน” ทั้งทัชและเดียร์หันมาพูดกับหินผาพร้อมกัน ก่อนจะหันไปจ้องหน้ากันอีกรอบ

 

ทัชยักคิ้วก่อกวนใส่ แบบที่เดียร์ก็เตรียมจะเอาหมอนตีอีกรอบแต่โดนหินผาดึงออกมาก่อน จับแยกให้นั่งกันคนละมุมป้องกันการต่อล้อต่อเถียงกันของเพื่อนรักคู่นี้

 

“ปกติใครเป็นคนห้ามเนี่ย”

 

“ฮาร์ท” ทั้งสองคนตอบพร้อมกัน

 

“นับถือเลยจริงๆ มาคอยห้ามพวกมึงสองคนไม่ให้เถียงกันเนี่ย” หินผาถอนหายใจออกมา รู้สึกเสียพลังงานไปไม่น้อยกับการแยกสองเพื่อนซี้ไม่ให้เถียงกัน

 

“ปกติฮาร์ทมันจะตบหัวพวกกูเวลาห้าม มันไม่ค่อยเอ่ยปากห้ามแบบมึงมันเลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่” ทัชหันมาเล่าให้ฟัง

 

“สงสัยกูต้องไปขอวิธีหยุดพวกมึงสองคนกับฮาร์ทแล้วล่ะว่าต้องทำยังไง” หินผาว่ายิ้มๆ

 

“อ่ะๆๆๆ ไม่ได้คิดอะไรกับกูแต่คิดอะไรกับพี่ชายกูหรือเปล่า หือ...” เดียร์ร้องแซ็ว

 

“เออ... ประเด็นนี้น่าคิดๆ”

 

คราวนี้ละเข้าขากันดีเชียว หินผาส่ายหน้า “คิดอะไรไร้สาระ กูไม่ได้คิดอะไรกับฮาร์ทโว้ย”

 

“ให้จริงนะมึง ให้จริงนะ”

 

“เออ!!” ยืนยันเสียงหนักแน่น “กูมีคนที่ชอบแล้วโว้ย”

 

คราวนี้สองเพื่อนซี้ทำตาโตร้องอู้ออกมาทันทีก่อนจะจับมือกันซักประวัติคนที่หินผาชอบ ซักไปมาอยู่นานก็ยอมแพ้เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลอะไรออกมาสักนิดเดียว

 

“พวกมึงนี่นะ... ไปห่วงตัวเองกันก่อนไป”

 

“โธ่... เรื่องของคนอื่นมันน่าสนุกกว่าเรื่องของตัวเองนี่หว่า” ทัชว่า “ไม่เป็นไร กูไม่เสือกเรื่องของมึงก็ได้ ไหนเพื่อนเลิฟ มาเล่าให้กูฟังสิว่าพี่กันต์เขาทำอะไรกับมึงบ้าง”

 

เพราะแกล้งหินผาไม่สนุกเลยหันกลับมาแกล้งเดียร์ต่อ สนุกกว่าเยอะ เดียร์มักจะมีปฏิกิริยาตอบโต้เวลาโดนเขาแกล้งหรือกวนประสาท ผิดกับหินผาที่จะทำแค่ยิ้มหรือหัวเราะเท่านั้น แกล้งไม่สนุก...

 

“วุ้ย! มึงนี่ก็ขี้เสือกจริงๆ เลย”

 

“เออ กูโคตรจะขี้เสือกเลย ไหนเมื่อคืนไปอยู่ห้องพี่กันต์มามีอะไรแปลกๆ ไหมวะ พวกรอยเรยไรงี้” ทัชจับเพื่อนเอาไว้แล้วส่องดูโน้นนี่ไปเรื่อยๆ

 

“ไม่มีโว้ย!! กูแค่คุยกันเฉยๆ ไอ้สัสทัช กูจั๊กจี้”

 

หินผาได้แต่มองเพื่อนทั้งสองคนเล่นกันแล้วก็ส่ายหน้า เริ่มขี้เกียจจะเข้าไปห้ามเอาไว้เบื่อกันเมื่อไหร่ก็คงเลิกเล่นเองนั่นแหละนะ...





* * * ต่อค่ะ 100% * * *






“ช่วงนี้พี่กันต์ของเราออกตัวแรงนะเนี่ย” ไข่เจียวเปิดประเด็นเมื่อเพื่อนในกลุ่มกลับมารวมตัวอีกครั้งหลังจากสอบกลางภาคเรียบร้อยไปแล้ว

 

หลังสอบกลางภาค โชคดีที่คณะของเขาสอบเสร็จเร็วกว่าคณะอื่นจึงมีเวลาพักห้าหกวันก่อนจะเริ่มเรียนต่อในสัปดาห์ถัดมา

 

“นั่นน่ะสิ นึกว่าจะหลบอยู่มุมมืดนานกว่านี้เสียอีก” ดิวแซว เขาเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องราวของกันต์กับน้องตัวเล็กดีที่สุดในกลุ่ม

 

วันแรกที่มันรู้ว่าเดียร์คือน้องตัวเล็กยังมานั่งจิตตกบ่นกับเขาอยู่เลย มาตอนนี้สิออกตัวแรงยิ่งกว่าอะไร ใครที่ไม่รู้ก็ได้รู้กันหมดว่านายชนกันต์ กิจไพศาลกุล เหนือเดือนที่เลื่องชื่อของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ดีกรีดีรูปหล่อ บ้านรวยกำลังตามจีบรุ่นน้องในคณะ แถมรุ่นน้องคนนั้นก็เป็นผู้ชายด้วย สาวๆ อกหักนั่งร้องไห้เป็นแถว ก็ใครจะไปคิดว่าคนที่แทบไม่เคยมีข่าวไม่ดีเกี่ยวกับผู้หญิงหรือเรื่องความรักเลยจะมารักชอบผู้ชายแบบนี้

 

แต่เพราะตลอดที่ผ่านมากันต์ไม่เคยให้ความหวังใคร ไม่เคยเล่นๆ กับใครก็เลยไม่มีสาวๆ คนไหนมาร้องไห้ฟูมฟายว่าได้แล้วทิ้ง ไม่รู้ว่ามันไม่คิดสนใจความรักเลยจริงๆ หรือมันเซฟตัวเองเอาไว้เผื่อวันหนึ่งมันจะเจอน้องตัวเล็กแล้วตามจีบเขากันแน่

 

“คนเรามันก็ต้องพัฒนากันบ้างสิ จะให้กูหลบอยู่ในมุมมืดตลอดเลยก็ไม่ได้หรอก” กันต์ว่ายิ้มๆ พลางยักคิ้วให้เพื่อน

 

“น่าหมั่นไส้!” แต่ละคนอดที่จะพูดออกมาพร้อมกันไม่ได้

 

กันต์หัวเราะชอบใจกับท่าทางของเพื่อนแต่ละคนที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าหมั่นไส้เขาหนักมาก ขนาดดิวที่ปกติจะไม่ค่อยอะไรก็เบ้ปากออกมาจนกันต์ต้องเอื้อมมือไปกอดคอเพื่อนรักแล้วขยี้ผม

 

แต่แค่แป๊บเดียวดิวก็ถูกใบบัวกับใยไหมดึงออกมา สองสาวทำหน้าจริงจังตอนพูด “ตัวเองจะเปลี่ยนคู่จิ้นใหม่แล้วก็อย่ามาสร้างโมเม้นต์กับคนเก่าสิ! สงสารดิว”

 

ดิวหัวเราะไม่ได้ถือสาอะไรกับสองสาวเพราะรู้ดีว่าแซ็วกันเล่นก็เลยยอมเล่นตามน้ำไป “นั่นน่ะสิ... ใจร้ายเนอะ”

 

“ฮือ... ดิว ไม่ร้องนะคนดี” ใยไหมกอดดิวเอาไว้ทันทีเมื่อเดือนคณะสถา’ปัตย์ปีสามเงยหน้ามองพร้อมทำหน้าเศร้า “เดี๋ยวเราหาคู่จิ้นคนใหม่ให้เอง ดิวอยากได้คู่จิ้นแบบไหนดี หนุ่มน้อยน่ารักหน้ามน หรือจะเอาหนุ่มทะเล้นดี”

 

“นี่ก็เล่นกันไม่เลิก ถ้าดิวมีแฟนเป็นผู้ชายจริงๆ ขึ้นมาทำยังไง” ไข่เจียวส่ายหน้า

 

“ก็ดีสิ!” ทั้งใบบัวแล้วก็ใยไหมพูดออกมาพร้อมกัน ส่วนคนที่อาจจะมีแฟนเป็นผู้ชายก็แค่หัวเราะ ก่อนที่ใยไหมจะหันมาหาดิว “เราแซวเล่นนะ เราก็ชอบโมเมนต์เพื่อนกันดูแลกันเหมือนเวลาดิวกับกันต์ดูแลกันน่ะ เรากับบัวอาจจะชอบแซวหนักไป แล้วก็จับจิ้นบ่อยๆ แต่เราไม่ได้จริงจังนะ ถ้าดิวชอบผู้หญิงคนไหนเราก็โอเค แล้วเดี๋ยวเรากับบัวจะไปบอกคนนั้นให้เรื่องที่มีข่าวดิวกับคู่จิ้น”

 

“เราไม่ได้อะไรหรอก” ดิวยิ้มให้กับสองสาว แล้วจึงหันมามองเพื่อนรักแทน “อยากกินแมวน้ำโมจิบ้างจังเลยนะ...”

 

“อ่า... นั่นสิ แมวน้ำโมจินี่ก็...” ไข่เจียวพูดต่อ

 

“น่ารักเหมือนกันนะ~” แล้วทั้งไข่เจียวกับป่าไม้ก็ประสานเสียงออกมาพร้อมกัน

 

“หึ!” กันต์ได้แต่หัวเราะหึกับท่าทางของเพื่อนทั้งสองคนที่ตีมือแท็กมือกันอย่างชอบอกชอบใจ

 

“ดูมีความหวาน~ ทำขนมให้คนที่ตัวเองชอบกิน” ป่าไม้เป่าปากร้องแซ็วไม่หยุด “ไหนเอามาให้พวกกูกินบ้างสิ”

 

“เสียใจ... พอดีว่าพวกมึงไม่ใช่คนที่กูชอบว่ะ” พูดจบก็ยิ้มให้ก่อนจะลุกจากโต๊ะเพราะได้เวลาจะต้องขึ้นเรียนแล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหนก็โดนป่าไม้กับไข่เจียวตะครุบตัวเอาไว้ก่อน

 

“กูขออ้วกก่อนได้ไหม หวานเลี่ยน!”

 

“กันต์~ เราขอประโยคเมื่อกี้อีกรอบได้ป่ะ จะอัดแล้วเอาไปลงเพจอ่ะ” ใบบัวพูด สองมือกุมแก้มตัวเองเหมือนกับเขินในสิ่งที่ได้ยิน

 

“ปล่อยกูสิ ไม่ไปเรียนหรือไงจะได้เวลาเรียนแล้วนะโว้ย” กันต์โวยวาย ดึงมือปลาหมึกของเพื่อนออกจากคอแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเขามีสองมือแต่ไอ้เพื่อนตัวดีทั้งสองคนมันแท็กทีมกันเลยมีสี่มือ

 

ดึงมือนี้ออกได้มันก็เอาอีกมือมาจับ วนเวียนอยู่แบบนี้จนกันต์ถอดใจเลิกดึงมือของป่าไม้แล้วก็ไข่เจียวออกปล่อยให้ล็อกคอต่อไป

 

“อ้าว... น้องเดียร์นี่ วู้วๆ ทางนี้คร้าบผม” ไข่เจียวตะโกนเรียกพร้อมโบกมือทักทายจนอีกฝ่ายหันมามอง ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วเดินมาหาโดยมีทัชกับหินผาเดินตามมาด้วย

 

ทั้งสามคนยกมือไหว้รุ่นพี่ตรงหน้ากันอย่างพร้อมเพียง “ทำอะไรกันครับเนี่ย” หินผาถามพลางมองพี่ชายของตัวเองที่ล็อกคอเพื่อนไม่ยอมปล่อย

 

“อ๋อ... กำลังจะบังคับให้ไอ้หมอนี่ทำแมวน้ำโมจิให้กินหน่อยน่ะ” ป่าไม้ตอบคำถามของน้องชายพลางชี้ไปยังคนที่โดนเขาล็อกตัวไม่ให้หนีไปไหน

 

“อร่อย! พี่กันต์ทำอร่อยมากเลยครับ ใช่ไหมมึง” เดียร์พูดขึ้นมาทันที หันไปหาแนวร่วมกับเพื่อนทั้งสองคนที่เขาใจดีแบ่งแมวน้ำโมจิให้คนละสองตัว “พี่กันต์ทำอีกสิ ผมอยากกินอีก”

 

ไข่เจียวกับป่าไม้หัวเราะหึหึในลำคอเมื่อได้ยินเดียร์พูด ไอ้คนที่ทำหน้าเบื่อหน่ายตอนได้ยินป่าไม้พูดเปลี่ยนสีหน้าแทบไม่ทันจนคนที่มองอยู่นึกหมั่นไส้กับท่าทางนั้น

 

“มันไม่ยอมน่ะสิ นี่พี่บอกมันให้ทำให้ตั้งหลายรอบแล้วมันก็บอกไม่ทำๆ จะไม่ทำแล้วอยู่อย่างนี้อ่ะ” ไข่เจียวพูดพลางทำหน้าเศร้า กันต์นึกอยากจะถีบเพื่อนตัวดีสักที เพราะตั้งแต่เจอหน้ากันมันยังไม่ได้พูดขอให้เขาทำให้กินเลย มีแต่แซวไม่หยุด แล้วยังจะมาตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จอีก

 

“อ้าว... ไม่ทำแล้วเหรอ” เดียร์ที่ได้ยินก็ทำหน้าหงอยตามไป จนใครบางคนชักจะลนลาน

 

“เปล่า...” กันต์รีบบอก “อยากกินเหรอ แล้วที่พี่ทำให้ล่ะ”

 

“ผมกินหมดไปแล้วอ่า...” เจ้าตัวทำหน้าเศร้า “ผมตั้งใจจะเก็บเอาไว้อีกหน่อยแต่รู้ตัวอีกทีก็กินหมดไปแล้ว”

 

“เดียร์มาช่วยกันขอสิ พี่ก็อยากกินเหมือนกันนะ” ไข่เจียวพูด ลอบมองหน้าของเพื่อนรักที่เอาแต่มองหน้ารุ่นน้องตรงหน้าแบบตาไม่กระพริบ

 

หมั่นไส้แม่ง! ผลักมันซะเลย!

 

“เฮ้ย!” กันต์ร้องออกมาอย่างตกใจที่โดนเพื่อนผลัก ถ้ามันผลักไปทางอื่นก็ไม่เท่าไหร่แต่นี่แม่งเล่นผลักมาข้างหน้าที่มีน้องตัวเล็กยืนอยู่

 

เจ้าตัวเล็กก็ยืนทำหน้าเอ๋อปนๆ ตกใจที่เห็นเขาโดนผลัก หลบก็ไม่ยอมหลบยังดีที่กันต์ตั้งตัวไว้ไม่ล้มใส่น้องตัวเล็กไปแต่ก็ทำให้ระยะห่างที่ก่อนหน้านี้ยังห่างกันอยู่ลดเหลือนิดเดียว ใกล้จนเห็นแก้มป่องๆ ตากลมโตชัดเจนจนมันเกือบจะพร่าเลือนเพราะตาลายกับความน่ารักของน้อง

 

“ขอโทษที...”

 

“ม ไม่เป็นอะไรครับ” เดียร์ชะงักไปเมื่อรับรู้ถึงความใกล้ชิดระหว่างพวกเขา แล้วอยู่ๆ ทำพูดที่อีกฝ่ายบอกชอบเมื่อหลายวันก่อนก็วิ่งเข้ามาในหัว ทำเอาทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

 

กันต์มองท่าทีเงอะงะของอีกคนแล้วก็ยิ้มขำออกมา แก้มขาวๆ ขึ้นสีระเรื่อ แถมยังไม่กล้ามองสบตาเขาอีกไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

 

“อยากกินแมวน้ำอีกเหรอ”

 

พอพูดเรื่องของกินคนที่มีท่าทางเคอะเขินเมื่อครู่ก็เปลี่ยนไปทันทีเหมือนโดนกดสวิทซ์ไฟ เพราะเจ้าตัวเงยหน้ามองเขาแล้วจ้องตาแป๋ว พยักหน้าหงึกหงักยืนยันความต้องการของตัวเองอีกรอบ “อยากครับ”

 

พอเหมือนจะโดนน้องตัวเล็กอ้อน คนที่ไม่เคยแข็งกับน้องได้ก็ยิ้มออกมา “เดี๋ยววันนี้ทำให้กิน”

 

“เย่!!” เจ้าตัวร้องดีใจ ยิ้มกว้างใส่คนอายุมากกว่า

 

“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมกระไอจากรุ่นพี่ปีสามและน้องปีหนึ่งพร้อมใจกันดังขึ้นเหมือนนัดกันไว้เรียกสายตาของทั้งสองคนที่ไม่ได้สนใจอะไรให้หันมามอง

 

เดียร์หันมองเพื่อนสนิททั้งสองคนกับกลุ่มรุ่นพี่วินัยปีสามอย่างงงๆ ผิดกับอีกคนที่หันไปทำหน้าเหนื่อยใจใส่เพื่อนที่ยักคิ้วกวนประสาทกลับมาให้

 

“อย่างนั้นเย็นนี้เรามาปาร์ตี้กันดีกว่า” ไข่เจียวพูด “พวกน้องๆ ก็ไปด้วยกันนะ เย็นนี้ปาร์ตี้หมูกระทะกัน”

 

“จะดีเหรอครับ...” ทัชถามอย่างไม่แน่ใจ เกรงใจรุ่นพี่เขาด้วยแม้ว่าจะสนิทสนมกันพอสมควรแล้ว

 

“ดีสิๆ พวกพี่เพิ่งย้ายมาเช่าบ้านอยู่ด้วยกัน ไปปาร์ตี้ได้ไม่เป็นอะไร” อีกฝ่ายพูด “ไอ้หินมันรู้จักบ้านเช่าพวกพี่อยู่แล้วเดี๋ยวตอนเย็นให้มันพาไป ยังไงเจอกันเย็นนี้เนอะ เพราะไหนๆ ไอ้กันต์ก็ต้องทำขนมแมวน้ำด้วยอยู่แล้วนี่เนอะ”

 

“เดี๋ยวตอนเย็นผมพาไป” หินผาพูดกับพี่ๆ

 

“ตามนั้น พวกพี่ไปละใกล้ได้เวลาเรียนแล้ว เจอกันเย็นนี้นะ ไม่ต้องเตรียมอะไรไปนอกจากตัวแล้วก็กระเพาะว่างๆ แค่นั้นแหละ” ป่าไม้โบกมือให้รุ่นน้องทั้งสามคนก่อนจะลากคอเพื่อนกันต์ไปเรียนด้วยกัน โดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายทำหน้าหงุดหงิดแค่ไหนที่ยังไม่ได้พูดอะไรต่อกับน้องตัวเล็ก

 

“กันต์นี่แสดงออกเยอะมากเลยนะว่าชอบน้องเขา” ใบบัวแซวหลังจากที่ได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว ตอนแรกที่เห็นเพื่อนโพสต์เฟซบุ๊คก็ว่าเพื่อนของเธออาการหนักแล้ว แต่มาเห็นกับตาแบบนี้ไอ้ที่แค่โพตส์น่ะธรรมดาไปเลย

 

“แสดงออกเยอะอะไรกัน” กันต์หันไปถามอย่างไม่เข้าใจ

 

“ทั้งสายตา สีหน้า ท่าทาง คำพูด น้ำเสียง แทบทุกอย่างเลยนั่นแหละ มันแสดงออกมาหมดเลยว่ากันต์ชอบน้องเขา” ใยไหมว่า

 

“จริง กูมองละโคตรจะหมั่นไส้ แม่งคันตีนยุบยิบๆ ไปหมดอยากจะยกมาถีบมึงชิบหาย”

 

กันต์มีสีหน้าแปลกใจไม่น้อยที่ได้ยินแบบนั้นเพราะเขาไม่รู้เลยว่าเขาแสดงออกมาชัดเจนขนาดนั้น เขารู้สึกแค่ว่าตอนเห็นน้องตัวเล็กทุกอย่างมันก็ดูสดใสไปหมดจนเผลอยิ้มออกมาบ่อยๆ เรื่องยิ้มนั้นเขาพอรู้ตัวเองว่าตัวเองยิ้มพร่ำเพรื่อมาก เดี๋ยวก็ยิ้ม เดี๋ยวก็ยิ้ม

 

มองน้องตัวเล็กไปก็ยิ้มไป เพราะอีกฝ่ายไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูน่าเอ็นดูไปหมด แต่เรื่องการแสดงออกทางสายตาหรือน้ำเสียงอะไรนั่นแบบที่ใยไหมพูดเขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆ

 

“อย่างนั้นเหรอ”

 

“ใช่ ใครมองก็รู้ว่ากันต์ชอบน้องเพราะมันแสดงออกมาหมดทุกอย่างอ่ะ” ใบบัวพยักหน้า “เราก็อธิบายไม่ถูกนะว่ามันเป็นยังไง แต่มันรู้สึกได้อ่ะว่ากันต์ทั้งรักทั้งชอบน้องเดียร์”

 

“อย่างนั้นสินะ” ได้แต่ลูบคางตัวเองอย่างใช้ความคิด ไม่นานก็ยิ้มออกมาก่อนจะพูดด้วยประโยคที่เพื่อนผู้ชายทั้งสี่คนพากันเบ้หน้าเบ้ปากเพราะหมั่นไส้ ส่วนสองสาวก็ทำหน้ากลั้นฟินเสียจนแก้มจะแตก

 

“แต่เราก็พอรู้ตัวว่าเราอาการหนัก... ว่าเรารักน้องมากนั่นแหละนะ

 

 

 

 

 

เสียงดังโวยวายดังลั่นออกมานอกบ้านจนคนที่เพิ่งมาถึงหันมามองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นภายในบ้านสองชั้นตรงหน้า ตอนนี้เดียร์ ทัช และหินผากำลังยืนอยู่หน้าบ้านเช่าของรุ่นพี่วินัย บ้านสองชั้นไม่ใหญ่ไม่เล็ก แถมหน้าบ้านยังมีสนามหญ้า ต้นไม้เยอะไปหมดยิ่งพอมีลมพัดโชยมาก็ทำให้เย็นสบาย

 

“เข้าไปเถอะ” หินผาว่าก่อนจะเดินนำเพื่อนอีกสองคนเข้าไปข้างใน

 

พอเปิดประตูบ้านเข้าไปเสียงโวยวายที่ได้ยินจากด้านนอกก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ดูท่าแล้วน่าจะมาจากทางครัวที่อยู่ด้านใน ทั้งสามคนเลยเดินไปตามเสียง จนเห็นอดีตพี่วินัยกำลังเถียงกันหน้าดำหน้าแดงอยู่ในครัว

 

“กูจะกินหมูกระทะ”

 

“กูจะกินสุกี้”

 

“ก็กูจะกินหมูกระทะ”

 

“ก็กูจะกินสุกี้”

 

“หมูกระทะ”

 

“สุกี้”

 

ป่าไม้กับไข่เจียวเอาแต่ยืนเถียงกันว่าจะกินหมูกระทะกับสุกี้ ส่วนคนอื่นๆ ก็แยกกันตามมุมห้องครัว กันต์กำลังเตรียมของสด ทั้งหมักเนื้อหมูเนื้อไก่โดยมีดิวยืนช่วยอยู่ ส่วนสองสาวใยไหมกับใบบัวกำลังเตรียมอุปกรณ์การกินต่างๆ อยู่

 

“มึงไม่ต้องสนใจพวกพี่สองคนนั้นเขาหรอก” หินผาหันมาบอกก่อนจะเดินเข้าไปในครัว “พี่ๆ สวัสดีครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม”

 

“อ้าว... มาพอดีเลย” ใบบัวหันมาทักก่อนจะกวักมือเรียกรุ่นน้องทั้งสามคน “หินกับทัชพี่ฝากช่วยกันยกของพวกนี้ออกไปข้างนอกหน่อย เราไปปาร์ตี้กันที่หน้าบ้านนะ”

 

“ได้ครับ” ทั้งสองคนรับคำก่อนจะเดินเข้าไปช่วยสองสาว

 

“แล้วมีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ” เดียร์ถามเพราะตัวเองยังว่างงานอยู่

 

“เดียร์มาช่วยทางนี้ดีกว่าทำอาหารเป็นนี่” ดิวหันมาเรียก “มาช่วยกันต์เตรียมของหน่อยพี่จะออกไปซื้อของมาเพิ่มน่ะ ท่าทางจะไม่พอกินกัน”

 

“ได้ครับ” เดียร์เลยเดินทางไปที่กันต์กับดิวยืนอยู่ ก่อนจะขยับไปยืนข้างๆ กันต์เมื่อดิวขยับออกมา “ให้ผมช่วยอะไรดีครับ”

 

“เดียร์เอาพวกเนื้อหมูเนื้อไก่ออกมาใส่จานที เดี๋ยวพี่ทำน้ำจิ้มก่อน” กันต์หันมาบอกน้องตัวเล็กที่ขยับมายืนข้างๆ

 

“โอเคครับ!” เจ้าตัวพยักหน้ารับแข็งขันก่อนจะทำตามที่อีกฝ่ายว่า

 

กันต์มองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มๆ แล้วจึงหันไปสนใจกับการทำน้ำจิ้มต่อ ตั้งหน้าตั้งตาปรุงอยู่ไม่นานก็สะกิดคนข้างๆ ให้เงยหน้าขึ้นมามอง

 

“ชิมหน่อย อร่อยไหม” ช้อนคันเล็กจ่ออยู่ที่ปากของเดียร์ให้เจ้าตัวอ้าปากรับแต่โดยดี

 

เดียร์ตาโตพยักหน้าหงึกหงัก “อร่อยครับ แค่น้ำจิ้มเองนะเนี่ย หิวเลย”

 

“เดี๋ยวก็ได้กินแล้ว อ่ะ...” กันต์พูดก่อนจะหันไปหยิบกล่องใส่อาหารมายื่นให้น้องตัวเล็ก “เอาไปรองท้องก่อนแล้วกัน”

 

เดียร์รับกล่องมาเปิดดูก่อนจะทำตาวาวเมื่อเห็นแมวน้ำโมจินอนทำหน้าน่ารักอยู่เต็มกล่อง หันไปล้างมือที่เลอะหมูเลอะไก่จนสะอาดแล้วมาหยิบแมวน้ำโมจิเข้าปากเคี้ยวตุ้ยทันที

 

“เดี๋ยวก็ติดคอหรอก” ได้แต่ร้องเตือนเพราะเป็นห่วง แต่ก็ไม่ได้จริงจังนักเพราะท่าทางของอีกฝ่ายน่าเอ็นดูจนต้องยิ้มออกมา

 

น้องเอาแต่ยืนข้างๆ พี่กันต์ไม่ได้ขยับไปไหน ดูคนอายุมากกว่าทำนู้นทำนี่ด้วยความสนใจพร้อมกับเคี้ยวขนมหนุบหนับไปด้วย ไม่ได้สนใจรอบข้างเลยว่าเสียงถกเถียง เสียงพูดคุยเงียบหายไปหมดแล้ว เพราะทุกคนมัวแต่หันมาสนใจสองคนนี้ที่อยู่ๆ ก็สร้างโลกส่วนตัวขึ้นมาเหมือนกับรักกันมานานแสนนาน

 

“อ้าว... พวกมึงเลิกเถียงกันแล้วเหรอ” ไม่ได้สนใจอะไรเลยจริงๆ ว่าคนเขาหยุดทุกการกระทำเพราะตัวเอง

 

“อะ... เออ...” ไข่เจียวกับป่าไม้เองก็สะดุ้งเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะหันมาถามหน้าตายแบบนี้ “มึงเสร็จยังอ่ะ กูหิวละเนี่ย”

 

“เสร็จแล้ว” กันต์ตอบ “มาช่วยกันยกไปดิ แล้วมึงจะเถียงกันทำไมก็ไม่รู้ กูก็บอกอยู่ว่าจะทำทั้งหมูกระทะ ทั้งสุกี้”

 

“ถ้าไม่เถียงกันก็ไม่ใช่พวกกูดิ” ป่าไม้ไหวไหล่ ก่อนจะเดินเข้ามาช่วยเพื่อนยกของไปที่สนามหญ้าหน้าบ้านที่เป็นสถานที่ปาร์ตี้ในเย็นวันนี้

 

หม้อสุกี้หม้อใหญ่ที่น้ำต้มกำลังเดือดปุดๆ ชวนให้หย่อนผัก หย่อนหมูสไลด์ลงไป กระทะร้อนที่ส่งเสียงซู่ซ่าตอนที่วางเนื้อชิ้นโตพร้อมส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายให้ทุกคนได้แต่จดจ่อรอดูว่าเมื่อไหร่เนื้อจะสุก เครื่องดื่มก็มีทั้งแอลกอฮอล์ ทั้งไม่แอลกอฮอล์แล้วแต่จะเลือกเอา สนุกสนานเฮฮาอย่างกับว่าเป็นวันสุดสัปดาห์ทั้งๆ ที่วันพรุ่งนี้ยังต้องตื่นไปเรียนกันอยู่

 

“เราอยากไปเที่ยวงานอุ่นไอรัก” ใยไหมพูดขึ้นระหว่างรออาหารสุก

 

“เราด้วยๆ เราอยากใส่ชุดไทย เราอยากเป็นแม่หญิงการะเกดบ้าง” ใบบัวเองก็เห็นด้วย “ไปเที่ยวกัน ใส่ชุดไทยด้วยนะๆ”

 

เหล่าหนุ่มๆ ได้แต่มองหน้าสองสาวเมื่อได้ยินความคิดของพวกเธอ เตรียมจะปฏิเสธเต็มที่แต่ก็คงไม่ทันเพราะสองสาวสรุปความเรียบร้อย

 

“อย่างนั้นวันศุกร์เราไปกันไม่มีเรียนอยู่แล้วนี่ พวกน้องเดียร์ไปด้วยกันนะ เดี๋ยวพี่หาร้านเช่าชุดไทยเอง ไปสักบ่ายๆ เนอะจะได้ไม่ร้อนมาก” ใยไหมพูดสรุปก่อนจะหันไปพูดกับรุ่นน้องทั้งสามคน

 

“เดี๋ยวๆ ถามความคิดเห็นกันก่อนไหม” ป่าไม้โบกตะเกียบในมือไปมา

 

“ไม่ เพราะยังไงก็ต้องเป็นไปตามที่เรากับใยไหมสรุปอยู่แล้ว ตกลงตามนี้แหละ!” ใบบัวหันมายิ้มกว้างใส่

 

หนุ่มๆ เลยได้แต่ถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรต่อ อาจจะเป็นเพราะพวกเขาเองก็ชอบตามใจสองสาวอยู่แล้วเลยไม่ได้ขัดอะไร แม้ว่าทุกครั้งจะต้องขอเถียงหรือขอปฏิเสธให้สบายใจก่อนก็ตามที

 

พวกเดียร์เองก็ได้แต่พยักหน้ารับไปอย่างงงๆ เพราะตามความคิดของรุ่นพี่ไม่ทัน รู้ตัวกันอีกทีก็ตอนที่โดนลากเข้าไปในไลน์กลุ่มของพวกพี่ๆ เขาไปแล้ว สรุปเรียบร้อยว่าวันศุกร์พวกเขาจะไปเที่ยวงานอุ่นไอรักคลายความหนาวกัน

 

 

 

 

 

FGU CUTE BOY ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 4 ภาพ

 

ใครก็ได้บอกแอดมินทีว่าสายตาของพี่กันต์ที่มองน้องนั้นเป็นสายตาของรุ่นพี่คนหนึ่งที่ใช้มองรุ่นน้องคนหนึ่งเท่านั้น ทำไมแอดฯ รู้สึกว่ามันช่างหวานเชื่อมเสียเหลือเกิน ทำไมมันดูมีความหมายมากขนาดเน้!! (แอดฯ อยากจะกรีดร้องด้วยความเสียใจปนอิจฉา)

 

เป็นสายตาที่มองมาจากอวกาศก็รับรู้ได้เลยว่าพี่รักน้องมากแค่ไหน! อะไร ทำไมมันถึงได้ออกมากมายขนาดนี้คะพี่กันต์ จำเป็นที่จะต้องแสดงออกขนาดนี้ไหมว่ารักน้องมาก ว่ารู้สึกกับน้องมากเป็นพิเศษ โฮ... เหล่าชะนีน้อยและตุ๊ดเด็กจ๋า เรามากอดคอร้องไห้กันเถอะ แอดมิไหวแล้วจริงๆ เจ้าค่ะ ฮืออออออออออ

 

#ให้เธอได้กับเขาและจงโชคดี #ใจต้องนักเลงแค่ไหนเหล่าชะนี #สาววายก็ฟินกันไปชะนีก็นกกันไป #กันต์เดียร์ #หนุ่มถา’ปัตย์หล่อบอกต่อด้วย

 

ภาพของกันต์กับเดียร์ที่ยืนคุยกันตอนกลางวัน ไม่รู้ว่าใครเป็นคนถ่ายรูปนั้นแต่ทั้งมุมกล้องและแสงที่มันพอดีเสียทำให้ภาพนั้นดูละมุนไปหมด

 

 






************************************************

เค้ากลับมาแล้ววววววว หายไปเกือบเดือนเลยเนอะ ฮ่าาาา สารภาพผิดด้วยความจริงใจ 1. ขี้เกียจ คืออยากแต่งนะคะแต่ว่าความขี้เกียจชนะทุกสิ่งอย่างจริงๆ ค่ะ แฮ่... 2. ติดละครเจ้าค่ะ ติดหนักมาก 3. ติดเกมค่ะ ไม่ใช่เกมออนไลน์ หรือ เกมใหม่อะไร แต่หาโหลดมาเล่นเรื่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เลยค่ะ นั่นแหละสาเหตุ ฮาาาา จริงๆ ก็แบบ อยากปล่อยชิลนั่นแหละค่ะ อยากพักสักหน่อยด้วย เลยไม่ได้มาอัปให้เลย ยังไงจากนี้ถ้าไม่ติดธุระสำคัญอะไรจริงๆ จะมาอัปให้ตลอดนะคะ อีกอย่างละครจะจบแล้วด้วย ไม่มีเรื่องใหม่ให้ติดแล้ว แต่งนิยายได้จ้าาา

 

ตอนนี้ก็กินอีกแล้วจ้า ฟางนี่ชอบแต่งให้น้องกินอย่างเดียวเลย อีกหน่อยน้องจะกลายเป็นหมูไหมเนี่ย ฮาาาาาา หิวกันไหมทุกคน มีหมูกระทะด้วยหนาออเจ้า ไหนจะสุกี้อีก ใครหิวก็ไปหาอะไรกินได้นะ จะได้เป็นเพื่อนน้องเนอะ

 

แล้วเจอกันใหม่นะคะ ^^

 

ปอลอ. ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกความคิดเห็นนะคะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายของฟางจ้า ขอบคุณนะคะ

 

ปล. เหตุการณ์รับน้อง การเรียนการสอน รวมไปถึงข้อมูลบางส่วนที่ใส่ในนิยาย บางส่วนฟางเอามาจากชีวิตจริงที่ฟางได้เจอมาตอนเรียน บางส่วนฟางแต่งเติมเสริมขึ้นมาเอง และได้รับการอนุญาตจากทาง รศ.ดร.นฤพนธ์ ไชยยศ คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ให้เผยแพร่แล้วค่ะ

 

เจอคำผิด บอกได้ค่า

 

ไม่อยากจะขออะไรมาก แต่ขออย่างเดียวอ่านแล้วเมนต์หน่อยน้า ไม่งั้นพี่กันต์น้อยใจแย่เลย รักพี่กันต์เมนต์ รักน้องเดียร์เมนต์ รักคนแต่งเมนต์ ไม่รักกันก็เมนต์ค่า

 

สำหรับเฟสบุ๊คค่ะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับทวิตเตอร์ค่ะ https://twitter.com/Fangiily_GC

 

เข้าไปพูดคุย สอบถาม ทวงหานิยายกันได้เลยนะคะ ยินดีตอบทุกคน ทุกข้อสงสัย(ที่ตอบได้จ้า)

 

รัก #พี่กันต์สายอ่อย กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 642 ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #3074 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:58
    พี่หมีคือจีบน้องด้วยขนมใช่ปะ 55555555
    #3074
    0
  2. #2967 milk_suparat (@milk_suparat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 03:23
    หินชอบใครหรา เเล้วเรื่องนี้มีคู่รองไหมอ่ะ
    #2967
    0
  3. #2919 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:56
    ชอบความที่น้องโดนอบรม สั่งสอน 555
    #2919
    0
  4. #2800 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:31
    พี่จะชัดเจนไปหนายยยยย เมื่อไหร่น้องจะตอบรับความรู้สึกอิพี่สักที
    #2800
    0
  5. #2419 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 16:20
    น้องลูกกกก พี่รู้ว่าหนูชอบกินขนมแต่หนูอ้อนให้พีหมีทำขนมให้หนูกินบ่อยๆไม่ได้ลูก พี่เขาได้คะแนนขนมเยอะเลยนะ5555
    #2419
    0
  6. #2252 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:08
    น้องชอบพี่กันตบ้างไหมอ่ะ
    #2252
    0
  7. #2238 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:27
    น้องเอ้ยยย พี่เขาแสดงออกชัดเจนขนาดนี้แล้ว ช่วยรับรู้สักครึ่งนึงเถอะนะ 5555 เด็กอ้อง
    #2238
    0
  8. #1906 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 13:26
    ตลกตอนน้องเดียร์โดนพี่ฮาร์ทกับเพื่อนๆอบรมเรื่องรักนวลสงวนตัว โธ่ๆน้องเดียร์เอ้ย 5555555555 ก็หนูน่ะโดนล่อด้วยของกินก็ไปซะล่ะ แต่เอ็นดูเวลาน้องกินนะอ่านแล้วน่าจับน้องบีบจริงๆค่ะ พี่กันต์นี่เราว่าไม่ได้อาการหนักเฉยๆนะแต่อาการหนักมากกกกกกกกกกกก ชัดเจนมาก >////////<
    #1906
    0
  9. #1313 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 19:10
    คนพี่แสดงออกมากจริงๆ ส่วนคนน้องก็มึนๆ แถมหลอกล่อด้วยของกินก็ลืมทุกอย่าง น่าเอ็นดูวววววววว 555 มีความสร้างโลกส่วนตัวกันด้วย แต่แหม เราก็ฟินนะที่เขาเตรียมของด้วยกันอารมณ์สามีภรรยาช่วยกันทำอาหาร 555 จะไปงานอุ่นไอรักกันหรอ นี่นึกภาพตามแล้วคงงานอลังมากอ่ะ นึกถึงพวกทีมชุดเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวอ่ะ
    #1313
    0
  10. #1259 bire0032 (@0820992901) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 10:37
    โอ้ย...หลงน้องงง หลงพีี่กันต์555
    #1259
    0
  11. #1258 BunBunYJ (@BunBunYJ) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 07:47
    น่าารักกก
    #1258
    0
  12. #1256 Cherdyl3e3r (@Cherdyl3e3r) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:45
    พี่กันต์หวานนน
    #1256
    0
  13. #1255 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 10:58
    หวานกันเกินไปละ นี่กะจะขุนน้องให้เป็นหมูหรอเอะอะทำขนมให้กินตลอดดด อยากเห็นหน้าเดียร์ตอนรู้ว่าใครคือพี่หมี หึหึ ปล อยากอ่านเรื่องของฮาร์ทอ่ะ *.*
    #1255
    0
  14. #1253 Thingyib (@Thingyib) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:33
    น่ารักก
    #1253
    0
  15. #1252 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 21:04
    นี่ถึงขั้นย้อนกลับไปอ่านใหม่ จะได้อรรถรส 555 น่ารักมากเลยยยย อยากกินโมจิแมวน้ำด้วยเลย ^^
    #1252
    0
  16. #1251 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 16:06
    เรานี่ อ่านไปยิ้มไป ใครมาเห็นเป็นต้องบอกว่า อินี่มันเป็นบ้า มันยิ้มคนเดียว เฮ้ย แกรรร เราอยากมีโมเม้นท์แบบนี้
    #1251
    0
  17. #1250 fern_ftp (@fern_ftp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 15:58
    ฟินมากเลยฮืออออ
    #1250
    0
  18. #1249 Sasithorn Sadsang (@sasithorn_bb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:30
    รอพี่กันต์บอกน้องตัวเล็กนะคะ
    #1249
    0
  19. #1248 pimchasri (@pimchasri) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:31
    สนุกค่า
    #1248
    0
  20. #1247 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:31
    คิดถึงพี่ควอตซ์กับน้ำเหนือออออ
    #1247
    0
  21. #1246 94Pu[244] (@0918874584) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:04
    เห็นว่าคำว่า "แซว" กลับมาใช้แบบเดิมแล้วนะ
    #1246
    0
  22. #1245 Mermailny (@0929914748) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:02
    พี่กันต์ต้อง(ทำอาหาร)เก่งเเค่ไหนถึงจะได้ใจน้องเดียร์>&#916;<
    ฟิน~~~เป็นกำลังใจเเต่งต่อเรื่อยๆเลยนะคะไรท์
    #1245
    0
  23. #1243 AreeyaBubphamart (@AreeyaBubphamart) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:51
    ละมุนเด้ออออ
    #1243
    0
  24. #1242 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:33
    เพื่อนพี่กันต์ชอบแกล้งพี่กันต์นะเนี้ย
    #1242
    0
  25. #1241 Tu Suwanna (@suwanna1976) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:15
    พี่กันต์รักน้องหลงน้องเหมือนคุณพี่หมื่นเลยนะเจ้าคะ
    #1241
    0