♡ Faculty of Love . 1 My Dear ; รักของผม ผมจัดเอง ♡ [Boy's Love] ll [สนพ. Bookish House]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 285,143 Views

  • 3,092 Comments

  • 11,660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,525

    Overall
    285,143

ตอนที่ 17 : บท 16 l "อุ่นไอรัก"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 798 ครั้ง
    26 เม.ย. 61

Cr. Pic [Pinterest]

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #พี่กันต์สายอ่อย ด้วยนะคะ



บท16 l อุ่นไอรัก

 

ความตั้งใจของสองสาวประจำกลุ่มอดีตพี่วินัยประสบความสำเร็จอย่างที่ใจหวัง เพราะตอนนี้เหล่าหนุ่มๆ ทั้งเพื่อนในกลุ่มแล้วก็รุ่นน้องปีหนึ่งทั้งสามคนมารวมกันอยู่ในห้องแต่งตัวของร้านเช่าชุดไทยร่วมกับทีมงานอีกหลายคน

 

เนื่องจากตอนนี้งานอุ่นไอรักคลายความหนาวกำลังเป็นที่สนใจรวมกับละครย้อนยุคยอดฮิตที่ใครๆ ก็ดูกำลังมาแรง ทำให้การโปรโมทหรือการโฆษณาต้องอิงความเป็นไทยกันไปหมด ทางเพจ cute boy ของมหาลัยก็มีคนมาเสนออยากให้หนุ่มๆ ใส่ชุดไทยไปเดินเที่ยวงาน ทางทีมงานของเพจก็เลยเกิดไอเดียดีๆ ที่จะให้หนุ่มๆ ที่เป็นที่สนใจของนักศึกษาสาวในมหาลัยมาไลฟ์สดเดินเที่ยวงานอุ่นไอรักกัน แล้วก็ประจวบเหมาะเหลือเกินที่หนึ่งในทีมงานของเพจเป็นเพื่อนในคณะของใบบัวกับใยไหมที่มาปรึกษา สองสาวก็เลยเสนอหนุ่มๆ ในกลุ่มและรุ่นน้องปีหนึ่งอย่างเดียร์ ทัช และหินผา

 

แน่นอนว่าหน้าตาแต่ละคนไม่ธรรมดา ทีมงานจึงเห็นด้วยไม่ยาก แม้จะใช้เวลาเกลี่ยมกล่อมเหล่าหนุ่มๆ อยู่หลายวันแต่สุดท้ายก็เป็นไปตามที่ตั้งใจเอาไว้ วันนี้ทุกคนเลยมารวมตัวกันที่ร้านเช่าชุดไทยที่นี่

 

ต้องใส่ชุดนี้อย่างนั้นเหรอไข่เจียวหันไปถามทีมงานก่อนจะชี้ไปทางชุดไทยทีแขวนอยู่บนราว

 

แน่นอนสิ ก็เราจะไปเที่ยวงานอุ่นไอรักกันก็ต้องแต่งตัวให้เข้ากับงานหน่อยสิใบบัวตอบ งานนี้เลยได้สองสาวใยไหมกับใบบัวมาช่วยเป็นแม่งานหลักในการดูแลหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดคน

 

เมื่อรู้ว่าขัดอะไรไม่ได้ก็ได้แต่พยักหน้าเออออไป ก็ได้แต่หวังว่าวันนี้แดดจะไม่ร้อนแรงเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นผู้ชายอกสามศอกเป็นลมเป็นแล้งกันถ้วนหน้าแน่นอน

 

เดียร์ลูกกกก... หยุดแดก เอ๊ย! หยุดกินแป๊บหนึ่งลูกเสียงของช่างแต่งหน้าร้องเมื่อหนุ่มน้อยหน้ามนที่เธอคิดว่าน่ารักน่าเอ็นดูเอาแต่กินไม่หยุดจนแต่งหน้าไม่ได้

 

ก็ผมหิวอ่ะเจ้าตัวบ่นอุบ วันนี้ไม่มีเรียนแทนที่จะได้นอนตื่นสายๆ สบายๆ กลับต้องตื่นแต่เช้าแล้วถ่อมาเสียไกลเพื่อมาแต่งหน้าแต่งตัว

 

ข้าวเช้าเลยยังไม่ได้กินแล้วนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว แล้วจะไม่ให้เดียร์หิวได้อย่างไรกัน ไม่งอแงชักดิ้นชักงออยู่กับพื้นเพราะหิวก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 

นี่แค่ความคิด ไม่คิดจะทำจริงๆ หรอกนะ...

 

ที่งานของกินเยอะแยะ อดใจอีกแป๊บเดียวค่ะลูกเจ้ช่างแต่งหน้าว่าคว้าถุงไส้กรอกจากร้านสะดวกซื้อในมือเดียร์มาถือเอาไว้เอง แต่ก็ถืออยู่ได้ไม่เกินสิบวินาทีถุงนั้นก็ถูกดึงต่อไปจนเจ้าของไส้กรอกกับช่างแต่งหน้าต้องหันไปมอง

 

กันต์หยิบถุงไส้กรอกจากมือเจ้ช่างแต่งหน้าก่อนจะส่งคืนให้น้องตัวเล็กที่ยิ้มกว้างดีใจให้น้องกินก่อนก็ได้ครับ แต่งหน้าผมก่อนก็ได้ ผมยังไม่ได้แต่ง

 

ทุกคนหันมองหน้ากันเองก่อนจะหันกลับมามองคนที่พูดประโยคเมื่อครู่ แต่ละคนก็แสดงสีหน้าแตกต่างกันไปทั้งล้อเลียน แซว ทั้งมองแบบไม่อยากจะเชื่อกับการออกตัวรุนแรงขนาดนี้ของอีกฝ่าย แม้กระทั่งสายตางงๆ จากทีมงาน จะมีก็แค่คนเดียวที่ไม่ได้สนอกสนใจอะไรกับเขาเลยเพราะตอนนี้เอาแต่นั่งจิ้มไส้กรอกเข้าปากไม่หยุด

 

โอเคๆ ตามนั้นค่ะ อย่างนั้นมานั่งเลย เดียร์ลูกขยับก้นไปนั่งกินตรงนู้นก่อนค่ะ ให้พี่เขาแต่งหน้าก่อน

 

ครับพี่บลอสซัมเดียร์ตอบ ยิ้มกว้างใส่เจ้ช่างแต่งหน้าจนอีกฝ่ายต้องยื่นมือมาบีบแก้มเพราะมันเขี้ยวกับท่าทางนั้น

 

กว่าจะเรียบร้อยทั้งเสื้อผ้าหน้าผมของหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดคนและสองสาวใยไหมกับใบบัวก็ใช้เวลาไปไม่น้อย ตอนนี้ทุกคนอยู่ในชุดไทยแล้วเรียบร้อย ทั้งเจ็ดหนุ่มอยู่ในชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๓ ไล่มาจนถึงชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๕ แม้ตอนแรกเจ้บลอสซัมกับบรรดาช่างแต่งหน้าอยากจะเชียร์ให้ใส่ชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๑ หรือ ๒ ก็ตามที แต่โดนใบบัวกับใยไหมห้ามไว้ เพราะกลัวว่าเพื่อนของตนจะโดดแดดเผาไหม้เสียก่อนเพราะชุดไทยของทั้งสองรัชกาลนั้นผู้ชายจะไม่สวมเสื้อ

 

ทั้งเก้าคนอยู่ในชุดไทยรัชกาลต่างๆ รัชกาลละสามคน ปีหนึ่งทั้งสามคนเดียร์ ทัช และหินผาอยู่ในชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๕ คือนุ่งโจงกระเบนกันคนละสี เดียร์ใส่ผ้าม่วงสีน้ำเงิน ทัชกับหินผานุ่งโจงกระเบนผ้ายกทองสีน้ำผึ้งกับสีเขียวไพร สวมเสื้อราชประแตน ถุงเท้าสีขาวและรองเท้าสีดำ

 

ส่วนป่าไม้ ไข่เจียวและใบบัวอยู่ในชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๓ ผู้ชายใส่โจงกระเบนสีเสนกับสีก้ามปูอสุรา เสื้อแขนยาวกระดุมหน้าสีจันทร์ รองเท้าหุ้มส้น ส่วนใบบัวนุงกระโปรงจีบสีเสน สไบจับจีบสองชั้น ชั้นในสีหงเสน ชั้นนอกเล่นสายสีทอง

 

สามคนที่เหลือ กันต์ ดิวและใยไหม อยู่ในชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๔ ซึ่งการแต่งตัวไม่ได้แตกต่างกับชุดไทยสมัยรัชกาลที่ ๓ มากนัก ผู้ชายจะมีผ้าผูกคาดเอวเอาไว้ ทั้งสามคนใส่ชุดโทนสีเดียวกัน ดิวกับกันต์นุ่งโจงกระเบนสีขาบและสีน้ำตาลไหม้ เสื้อแขนยาวสีมหาดไทย เช่นเดียวกับผ้าผูกเอว ส่วนใยไหมเองก็นุ่งโจงกระเบนแทนที่จะเป็นนุงกระโปรงจับจีบสีเขียวไพร สวมเสื้อแขนยาวสีเขียวนกกะลิงและห่มสไบสีเขียวถั่ว

 

หลังจากแต่งตัวกันเรียบร้อยทั้งหมดก็พากันยกขโยงออกจากร้านเช่าชุด ขึ้นรถตู้ที่หนึ่งในทีมงานยืมที่บ้านมาแล้วรถคันนั้นก็แล่นไปสู่งานอุ่นไอรัก

 

แม้อากาศจะค่อนข้างร้อนแต่พอมาอยู่ในสถานที่จัดการทุกคนก็รู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าจนลืมความร้อนไปชั่วขณะ ผู้คนมากมายเดินกันขวักไขว่ต่างก็สวมใส่ชุดไทยกันหลากหลายแบบหลากหลายสี ดูแล้วก็แปลกตาเหมือนได้ย้อนกลับไปยุคสมัยก่อน

 

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในงานเดียร์ก็แทบจะพุ่งไปยังร้านอาหารแต่ติดที่ว่าโดนเพื่อนทัชคว้าตัวเอาไว้เสียก่อนที่จะได้ทำแบบนั้น พวกเขาทั้งหมดเดินหามุมที่สงบที่สุดเท่าที่จะหาได้เพื่อพูดคุยบรีฟงานกันอีกรอบ เพราะทางเพจตั้งใจจะไลฟ์สดสักหนึ่งชั่วโมงก่อนจะมีสัมภาษณ์กันต่ออีกที

 

ตอนไลฟ์ก็สบายๆ นะ ไม่ต้องเกร็งอะไร เราจะเน้นเหมือนพามาเที่ยวงานก็เดินเล่นหาของกินได้เลยเต็มที่ แล้วเดี๋ยวพี่จะมีถามนู้นนี่บ้างนะเบลรุ่นพี่ปีสี่ที่มักชอบให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าเบลล่าที่เป็นแม่งานของวันนี้พูดกับทั้งเจ็ดหนุ่มและสองสาว

 

“ผมกินได้เต็มที่เลยใช่ไหม” เดียร์ยกมือถามทันทีที่ได้ยินแบบนั้นจนคนอื่นหัวเราะออกมา เพราะเจ้าตัวเอาแต่ร้องหาของกินไม่หยุดตั้งแต่ถึงที่ร้านเช่าชุดไทยแล้ว

 

“จ้าลูก หนูกินได้เต็มที่เลยค่ะคนดี” เบลล่าพูดยื่นมือไปบีบแก้มเดียร์อย่างมันเขี้ยวปนเอ็นดูกับท่าทางนั้น ยิ่งเจ้าตัวยิ้มร่ากลับมาให้ก็ยิ่งอยากจะดึงให้แก้มยืดให้แก้มยานไปเลย “โอเคนะทุกคน ตามนี้เนอะ อย่างนั้นเตรียมไลฟ์ได้เลย ถ้าเริ่มแล้วส่งสัญญาด้วยนะ”

 

ทีมงานคนหนึ่งเตรียมโทรศัพท์ที่จะใช้สำหรับในการไลฟ์ในครั้งนี้ อีกคนก็เข้ามาติดไมค์ให้ หลังจากอุปกรณ์พร้อมเรียบร้อยทีมงานก็ยกมือส่งสัญญาณบอกเบลล่าว่าจะเริ่มการไลฟ์สดแล้ว

 

“เริ่มแล้วครับ”

 

“โอ๊ะๆ เริ่มแล้วๆ ไหนดูก่อนนะว่ามีคนบ้างหรือยัง เอาไว้มีคนสักหน่อยแล้วเราค่อยแนะนำตัวกันเนอะ” เบลล่าพูดพลางก้มดูโทรศัพท์ในมือของตัวเองที่เปิดดูไลฟ์ไปด้วย จำนวนคนเข้าดูไลฟ์ค่อยๆ เพิ่มขึ้นจากสิบคน เป็นยี่สิบคน ห้าสิบคน และถึงร้อย สองร้อยคนในเวลาไม่กี่นาที และดูเหมือนจำนวนคนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

“คนเยอะแล้ว โอเคจ้า... สวัสดีออเจ้านะเจ้าคะ แม่นายเบลล่าเองค่ะ วันนี้ดิฉันพาหนุ่มๆ น่ากิน เอ๊ย! ไม่ใช่ หนุ่มๆ น่ารัก เซ็กซี่ หล่อลากมาก มาเที่ยวงานอุ่นไอรักจ้า วันนี้แม่มาสายเปย์นะจ๊ะทุกคน ก่อนอื่นเรามาดูหน้าหนุ่มๆ และสาวที่ไม่อยากจะเชิญอีกสองคนของเราก่อนดีกว่าค่ะ” เบลล่าเริ่มพูดเมื่อเห็นว่าคนเข้ามาเยอะพอสมควรแล้ว “เด็กๆ มาแนะนำตัวก่อนลูก”

 

คอมเมนต์หวีดร้องมาเต็มไปหมดเมื่อภาพหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดคนโผล่เข้ามาในจอ เพราะจำนวนคนที่เยอะแต่หน้าจอโทรศัพท์มีจำกัดเลยพากันเบียดเสียดไปหมด ก่อนที่ไข่เจียวจะเริ่มแนะนำตัวคนแรก ตามด้วยป่าไม้ หินผา ทัช ดิว เดียร์แล้วก็เหนือเดือนที่ได้รับสติ๊กเกอร์รัวหัวใจเยอะที่สุดอย่างกันต์

 

“ใจเย็นๆ ชะนี ว้าย พูดไม่เพราะ ใจเย็นลูกสาวทั้งหลาย วันนี้แม่พาหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดกับสองสาวมาอยู่กับเราอีกนาน แต่ตอนนี้มีหนุ่มหิวจนไส้จะขาดแล้ว หนุ่มไม่ได้บอกแม่แต่แม่เก่งมีญาณวิเศษ ให้อิสระหนุ่มๆ ไปหาอะไรกินกันแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวแม่จะพาเดินดูงานอุ่นไอรักด้วย งานดีอ่ะ คือส่วนใหญ่คนมาใส่ชุดไทยกันมาหมด มันเป็นปรากฏการณ์ที่แปลกมาก แต่ก็ดีเริ่ดมากเช่นกัน มันดูเป็นไทยๆ ถึงแม้ว่าในอดีตแม่ว่าคนก็ไม่ได้แต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศแบบนี้ก็เถอะ แต่มันดีนะเธอ” กล้องแพลนไปรอบๆ เพื่อถ่ายบรรยากาศภายในงานให้คนที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ดู “อ้าว! แม่พูดแป๊บเดียวหนุ่มๆ แม่หายไปไหนหม๊ด”

 

เบลล่าหันมองซ้ายขวาเพื่อมองหาหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดคนก่อนจะเห็นหลังไวๆ เดินไปยังโซนขายอาหาร ซึ่งมีทั้งของคาว ของหวาน เครื่องดื่มหลากหลายไปหมด แต่เพราะแต่ละคนกระจัดกระจายกันไปเบลล่ากับทีมงานเลยต้องตามไปคุยทีละกลุ่มแทน

 

“เจอตัวแล้ว น้องทัชกับน้องหินผา ปีหนึ่งน้องใหม่หน้าใสของเรานี่เอง ดูอะไรกันอยู่หนุ่มๆ ทั้งสองคน”

 

“ขนมชั้นครับ พี่เบลล่าเอาไหม” ทัชหันมาตอบพลางชูขนมชั้นรูปดอกกุหลาบที่เสียบไม้อยู่ให้ดู ก่อนจะหันไปหยิบขนมฝักทอง ขนมกล้วยที่ทำเป็นรูปดอกกุหลาบเหมือนกันมาให้ดูอีก “อย่างละไม้เลยเนอะ น่ากินอ่ะ ทำเสียบไม้แบบนี้เหมือนกินลูกชิ้นเลย” พูดจบก็หัวเราะชอบใจก่อนจะหันไปสั่งขนมกับแม่ค้า

 

ไม่นานทั้งคู่ก็ได้ขนมไทยเสียบไม้มาหลายไม้ หยิบกินโชว์กล้องกันไป หลังจากคุย ถามคำถามกับทัชแล้วก็หินผาไปสองสามคำถามแล้วเบลล่าก็เริ่มมองหาคนอื่นๆ ต่อ ก่อนไปก็นัดแนะกับทั้งสองคนว่าให้ไปเจอกันตรงไหนให้เรียบร้อย

 

“นี่หายไปไหนอีกสองคน แม่เดินจนเหงื่อซกไปหมดแล้ว น้องเดียร์กับเหนือเดือนของเราไปไหนละเนี่ย ใครเห็นไหมแม่หาไม่เจอ” เบลล่าหันมาพูดกับกล้องหลังจากผละออกจากดิว ใบบัวและใยไหมแล้ว ตอนนี้ยังหาตัวกันต์กับเดียร์ไม่เจอ ไม่รู้ว่าทั้งสองคนไปเดินอยู่ตรงไหน

 

“โอ๊ะๆ แม่เห็นแล้ว ตามแม่มาเลยจ้า นั่นน้องเดียร์ โอ๊ยตายแล้ว แม่หลงเจ้าตัวนี้มากเลยค่ะ ดีดมาก นี่แม่ไม่อยากจะเม้าท์แต่ขอเม้าท์หน่อย นางกินเก่งมากงอแงมากด้วย เมื่อเช้า... นัดมาแต่เช้ามาแต่งหน้าทำผม นางตื่นสายกินข้าวเช้าไม่ทัน มาถึงก็งอแงหิวข้าวๆ จะกินอย่างเดียวเลย”

 

“เอาข้าวเหนียวสังขยาสองห่อครับ แล้วก็ขนมใส่ไส้ด้วยสี่ห่อ” เดียร์สั่งขนมกับแม่ค้าที่สวมชุดไทย ในมือก็ถือแก้วลอดช่องสิงคโปร์ดูดเข้าไปอึกใหญ่ มืออีกข้างก็เต็มไปด้วยถุงของกิน

 

“สองหนุ่ม... ตามตัวเจอสักที” เบลล่าเรียกทั้งสองคน เดียร์หันมายิ้มกว้างใส่ส่วนกันต์ก็แค่ขยับหันมามองเท่านั้น “นี่อะไรเต็มไม้เต็มมือไปหมด ของใคร อย่าบอกนะว่าของเดียร์หมดเลย”

 

เจ้าตัวส่ายหน้าก่อนจะชี้นิ้วไปหาคนข้างๆ ที่ยืนเงียบๆ แต่ในมือนี่เต็มไปด้วยถุงของกิน “นี่ๆ ของคนนี้ ของผมมีแค่นี้เอง” เดียร์ยกแก้วลอดช่องให้ดู

 

“อย่างนั้นตรงนี้คือไม่กิน” กันต์ถามก้มมองถุงในมือเป็นเชิงบอกว่าตรงนี้คือของกินในมือของเขา

 

เดียร์ทำตาโตทันที “กินซี่~

 

“อ้าว ตกลงนี่ของใคร” เบลล่าถาม

 

“ของผมเอง” เดียร์หันมาฉีกยิ้มใส่ก่อนจะหันกลับไปรับขนมถุงใหม่มาถือพร้อมจ่ายเงิน “นี่ๆ ไปตรงนี้กัน”

 

กวักมือเรียกทั้งกล้องทั้งคนให้เดินตามไป หลบคนทางนู้นทีทางนี้ทีไม่นานก็ถึงร้านขายลูกชิ้นปิ้ง เดินไปต่อแถวเรียบร้อย “ยังไม่พออีกเหรอลูก” เบลล่าแทบจะร้องเสียงสูงเมื่อเห็นว่าเดียร์เดินไปต่อแถวซื้อลูกชิ้น

 

“ของคาวไง นี่มีแต่ขนมหวานอ่ะ” เดียร์หันมาตอบ พอดีกับที่ถึงคิวก็เลยหันกลับไปสั่งลูกชิ้นแทน ได้มาเรียบร้อยก็ย้ายไปร้านข้างๆ ที่ขายน้ำ ขึ้นป้ายเอาไว้ว่าน้ำจรวด หรือก็คือน้ำอัดลมโบราณ

 

เดียร์ยืนมองโถที่วางอยู่ตรงหน้าเหมือนตัดสินใจไม่ถูกว่าจะสั่งน้ำอะไรดี หันมาขอความคิดเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยเอาอะไรดีอ่ะพี่กันต์

 

แล้วในมือหล่ะกันต์ไม่ตอบแต่ถามกลับไปแทนเพราะในมือน้องตัวเล็กก็ยังมีลอดช่องสิงคโปร์อยู่

 

เจ้าตัวก้มมองตามก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกคนแล้วยื่นแก้วให้ผมซื้อให้พี่ไง~”

 

กันต์มองเจ้าตัวแสบที่บอกว่าซื้อน้ำให้เขาแต่ตัวเองดูดไปเกือบครึ่งแก้วแล้ว และพอเห็นเขาไม่ยอมรับก็จัดการจับมือเขาไปถือแก้วเอง ส่วนตัวเองก็หันไปสั่งน้ำอัดลมโบราณใหม่

 

ดูเด็กแสบทำกันต์หันมาพูดกับเบลล่าและกล้องขออ่านคอมเมนต์หน่อยครับ อะไรน่ะ...”

 

กันต์ขมวดคิ้วตอนที่ไล่อ่านคอมเมนต์ มันเร็วเสียจนเขาอ่านตามไม่ทันจนต้องส่ายหน้าอ่านไม่ทัน... อะไรคือบอกว่าอย่าแกล้งน้อง น้องไหน เด็กแสบนี่น่ะเหรอ

 

หือ...” แล้วเหมือนเจ้าตัวจะรู้ว่ากำลังพูดถึงตัวเองอยู่เพราะเดียร์หันมาทำตาโตใส่เป็นเชิงบอกว่าพูดถึงตัวเขาอยู่หรือเปล่า ปากก็อมหลอดดูดน้ำอัดลมโบราณไปด้วย พอกันต์ชี้ไปที่กล้องโทรศัพท์เจ้าตัวก็หันมามองก่อนจะยิ้มกว้างให้ อร่อย

 

มีอะไรที่ลูกกินแล้วไม่อร่อยบ้างไหม นี่แม่ถามจริงเบลล่าถาม

 

ม่าย~ อร่อยหมด

 

อ่ะ... โอเคๆ ตอนนี้แม่ว่าเราไปรวมตัวกับหนุ่มๆ ที่เหลือกันก่อนดีกว่า เออ... แม่ก็ลืมว่ามีสองชะนีด้วยแต่แม่ไม่อยากพูดถึงงั้นข้ามไปเนอะ ไปสองหนุ่มไปรวมกลุ่มกันจะได้คุยกันทีเดียวเลย

 

ทั้งกันต์และเดียร์ได้แต่เดินตามเบลล่าไปยังจุดที่นัดกันเอาไว้ แอบให้ทีมงานมาจองโต๊ะไว้ก่อนเลยมีที่นั่งเพียงพอสำหรับทุกคนเพราะถ้าไม่ทำอย่างนั้นคงต้องยืนกินยืนคุยกันแน่นอน

 

ถุงของกินมากมายวางบนโต๊ะเพราะแต่ละคนก็ซื้อมาไม่น้อยทั้งของคาวของหวาน และเพราะใช้เวลาแต่งตัวแต่งหน้านานทำให้ข้าวกลางวันไม่ได้กินกัน เบลล่าเลยเปิดโอกาสให้ทุกคนจัดการกับของที่ซื้อมาได้โดยพูดคุยตอบคำถามกับคนที่ดูไลฟ์สดไปด้วย

 

มีแต่ชะนีมาหวีดผู้ ไม่ต้องอิจฉาแม่นะคะที่ได้มาอยู่ท่ามกลางหนุ่มๆ เพราะแม่ยังอิจฉาตัวเองเลยค่าเบลล่าพูดพลางไล่สายตามองแต่ละคนที่สนใจการกินมากจนน่าจะลืมกันไปหมดแล้วว่ากำลังไลฟ์สดผ่านทางเพจอยู่

 

คนดูก็แสนจะใจดีบอกให้กินกันเยอะๆ ไม่ต้องรีบ ยินดีที่จะนั่งดูหนุ่มๆ กินอยู่แบบนี้

 

มีคำถามมา ในสามคน... ใครเด็กสุด สามคนที่ว่านี่หมายถึงน้องๆ ปีหนึ่งใช่ไหม... อ่ะใช่ โอเคไหนใครเด็กสุด อ่ะๆ เดี๋ยวก่อนจะตอบให้ทายก่อนว่าใครเด็กสุด ทายถูก... ไม่มีรางวัลให้ ทายผิดก็ไม่มีอะไรแจก ทายมา!”

 

ทั้งสามคนที่ตกเป็นหัวข้อของคำถามก่อนจะมองหน้ากัน ซุบซิบเพื่อถามกันเองว่าใครเกิดวันไหน เดือนอะไร

 

Comment 1 : นี่ทายว่าน้องเดียร์เด็กสุด ให้ความรู้สึกเป็นเด็กน้อยมาก

 

Comment 5 : นี่ก็ว่าเดียร์

 

Comment 20 : เดียร์ด้วยคน แต่ก็คิดว่าหรือจะเป็นทัช??

 

Comment 30 : หินผาให้อารมณ์พี่ใหญ่สุด ทัชเป็นคนกลาง ส่วนเดียร์เป็นน้องเล็กสุดท้องสำหรับพี่ๆ เลย

 

ส่วนใหญ่ทายว่าเดียร์กันหมด ไหนเฉลยสิว่าใช่ไหมเบลล่าหันไปถามทั้งสามคน

 

พวกเขามองหน้ากันเหมือนจะหาคนตอบคำถามก่อนจะพยักหน้าให้เดียร์เป็นคนตอบสำหรับคนที่ทายมาว่าเดียร์... ก็อยากจะบอกว่า... ... ถูกต้องนะคร้าบ เดียร์เป็นน้องเล็กสุดท้องเลย

 

การไลฟ์สดดำเนินต่อไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมงซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นการตอบคำถามจากคนดูที่ถามเข้ามาเรื่องเรียนบ้าง เรื่องเล่นบ้าง เบลล่าก็ให้ทุกคนโบกมือลาคนที่กำลังดูอยู่ก่อนจะสัญญาว่าถ้ามีโอกาสก็จะพาหนุ่มๆ มาไลฟ์สดพูดคุยกันอีก

 

 

 

 

 

F.GC CUTE BOY - ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 1 รูปภาพ

 

ก่อนจะลงรูปของวันนี้ แอดมินมีอะไรสงสัยต้องการคำตอบ และอยากจะให้ทุกคนช่วยแอดมินหน่อย ไหน... ใครได้ดูตอนหนุ่มๆ สถาปัตย์ไลฟ์สดที่งานอุ่นไอรักบ้าง แอดมินเห็นความมุ้งมิ้งกระจัดกระจายไปทั่ว ไม่พอจ้า!! แอบเห็นใครบางคนเข้ามาดูไลฟ์สดด้วย แล้วก็คอมเมนต์อะไรด้วย

 

ใครก็ได้เติมคำให้ช่องว่างให้แอดมินหน่อยสิว่ามันคืออะไรกันแน่

 

ภาพแคปเจอร์หน้าจอระหว่างกำลังทำการไลฟ์สด เป็นภาพตอนพูดคุยกับหนุ่มๆ ทั้งหมด แต่จุดสนใจของภาพไม่ใช่คนแต่เป็นคอมเมนต์หนึ่งที่เลื่อนขึ้นมาพอดี

 

KAN_CHANAKAN : ทายด้วยว่าเดียร์...สุด

 

Comment 1 : ทายว่าเดียร์... น่ารักสุด งี้ปะแอดมิน~

 

Comment 2 : +1 เมนต์บนเลยจ้า

 

Comment 15 : + ด้วยคน จะมีอะไรเข้าท่าไปมากกว่า น่ารักสุด ไม่มีอีกแล้ว

 

แล้วหลังจากนั้นก็มีแต่คอมเมนต์มาบวกหนึ่งๆ กันเต็มไปหมด

 

 





* * * ต่อค่ะ 100% * * *






เดียร์ ทัช และหินผารู้สึกว่าตัวพวกเขากลายเป็นที่จับตามองมากขึ้น บางวันก็มีใครไม่รู้เดินเข้ามาทักทายเต็มไปหมด บางวันก็มีคนซื้อน้ำซื้อขนมมาฝาก คงเป็นผลพวงมาจากที่พวกเขาทั้งสามคนไปไลฟ์สดผ่านทางเพจ cute boy เมื่อช่วงสัปดาห์ก่อนเลยทำให้พวกเขากลายเป็นที่รู้จักมากขึ้น ดูท่าแล้วจะมีคนรู้จักพวกเขากันมากกว่าพวกดาวเดือนปีหนึ่งเสียอีก เพราะพวกเขาจับกลุ่มกับรุ่นพี่ปีสามที่มีหนุ่มหน้าตาดี ดีกรีรองเดือนมหาลัย เดือนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ แล้วไหนจะมีเหนือเดือนอีก

 

แล้วยังจะมีข่าวว่าเหนือเดือนแห่งคณะสถาปัตย์กำลังตามจีบเดียร์ รุ่นน้องปีหนึ่งในคณะที่สนิทสนมกัน เลยทำให้เดียร์ถูกจับตามองเป็นพิเศษ แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้คิดอะไรมาก หรือไม่ก็ไม่ได้คิดอะไรเลยเสียมากกว่า กลับชอบอกชอบใจเสียอีกเพราะบางวันก็ได้กินขนมฟรี แม้จะโดนทั้งเพื่อน ทั้งรุ่นพี่ และพี่ชายดุไปหลายรอบแล้วว่าอยากกินของจากคนแปลกหน้า

 

นาย... เรียนเป็นยังไงบ้างอ่ะเดียร์ที่นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นหน้าโซฟาร้องถามคนเป็นพี่ชายฝาแฝด วันนี้เขาเลิกเรียนเร็วเลยแวะมาขลุกอยู่ในห้องของพี่ชายยากไหม

 

ก็พอสมควร แต่ก็คงสบายกว่าของเรานั่นแหละ งานเยอะจริงแต่ก็แค่ทำรายงาน วิเคราะห์สรุป ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งตัดโมเดล วาดรูปลงสีฮาร์ทเงยหน้าจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่มาตอบน้องชาย

 

อือ แต่เราก็ชอบแบบนี้มากกว่าอ่ะ ให้นั่งอ่านหนังสือเขียนสรุปย่อบทความออกมาเป็นรายงาน คิดวิเคราะห์นู้นนี่นั่นแบบนายเราก็ไม่ไหวอ่ะเดียร์ส่ายหน้า นึกไปถึงตอนที่เห็นพี่ชายนั่งอ่านหนังสือเป็นตั้งๆ เพราะเอามาใช้ทำรายงานแค่หนึ่งบทแล้วสยอง

 

เราชอบต่างกันไง

 

เดียร์พยักหน้ารับ เขาชอบคิด จินตนาการ เพ้อฝันมากกว่า ชอบวาดรูป ออกแบบดีไซน์เขาถึงได้เลือกเรียนคณะนี้ ในขณะที่พี่ชายของเขานั้นจริงจัง วางแผนทุกอย่าง คิดวิเคราะห์เก่งเลยเลือกเรียนบริหาร เพราะเจ้าตัววางแผนชีวิตของตัวเองเอาไว้แล้วว่าจบไปจะเข้าไปฝึกงานที่บริษัทของที่บ้านและรับช่วงต่อจากที่บ้าน ส่วนเขา... รู้แค่ว่าไม่อยากเรียนบริหาร อยากเรียนออกแบบ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจบไปแล้วจะไปทำงานตรงไหน ทำอะไร

 

คิดมากอะไรอีกฮาร์ทมองหน้าน้องชายที่นอนนิ่งไป

 

ก็เปล่า... เราก็คิดอะไรไปเรื่อย คิดว่าเราจะทำอะไรให้แด๊ดๆ มัมๆ ผิดหวังหรือเปล่า เสียใจไหม เราไม่อยากทำให้มัมๆ ร้องไห้อีกแล้วเดียร์ คว้าหมอนมากอดเอาไว้ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องราวในอดีตที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

เพ้อเจ้อ...” หยิบเอาเจลลี่ในถุงปาใส่น้องชายไปที คนโดนปาก็หันมามองเคืองๆ พลางหยิบเจลลี่ชิ้นนั้นเข้าปากเคี้ยวว่าแต่ว่า... กับรุ่นพี่คนนั้นนี่ยังไง

 

รุ่นพี่คนนั้น... หมายถึงพี่กันต์น่ะเหรอ

 

ใช่ คบกันแล้วอย่างนั้นเหรอฮาร์ทถาม

 

เฮ้ย! บ้า!” เดียร์สะดุ้ง ร้องลั่นออกมาไม่ได้คบกันสักหน่อย! คิดได้ยังไง

 

พี่คนนั้นแสดงออกเสียขนาดนั้นว่าจีบ แถมเราเองน่ะก็สนิทสนมกับพี่เขา ใครต่อใครก็คิดกันทั้งนั้นแหละว่าคบกัน ตอนไลฟ์สดที่งานอุ่นไอรักนั่นก็ด้วย เขามองเราไม่วางตาเลยนะ

 

ฮื่อ... อะไรของนาย...” เดียร์ทำหน้าตาประหลาดเพราะไม่รู้จะแสดงสีหน้าท่าทางอย่างไรดี

 

ถามจริงๆ รู้ใช่ไหมว่าเขาจีบน่ะ

 

รู้... พี่เขาก็เคยบอก...” เดียร์ตอบเสียงเบา รู้สึกแก้มมันคันยุบยิบๆ ไปหมด

 

ฮาร์ทดึงแขนน้องชายให้ลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองหน้าคนที่หน้าตาเหมือนตัวเองแล้วเดียร์คิดยังไงกับพี่เขา

 

คนถูกถามชะงักไป เจ้าตัวกลอกตาไปมาทำหน้าตาตลกตอนที่ได้ยินคำถาม เงยหน้ามองพี่ชายฝาแฝดเหมือนต้องการสำรวจว่าสีหน้าและอารมณ์คนถามเป็นแบบไหน

 

ก็... เป็นรุ่นพี่...”

 

ไม่ใช่พี่วินัยหน้าโหด หน้าเหี้ยม ขี้เก๊ก นิสัยไม่ดีแล้วเหรอ

 

ง่า...” เดียร์พูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะก็... ไม่ใช่แล้ว พี่เขาไม่ได้เป็นแบบนั้น

 

ยอมรับว่าตอนแรกเขาคิดกับกันต์แบบนั้นจริงๆ ทั้งไม่ชอบ ทั้งไม่อยากเจอรู้สึกว่าคนอะไรทั้งขี้เก๊ก นิสัยไม่ดี คิดว่าตัวเองเป็นพี่วินัยแล้วจะทำอะไรอย่างไรก็ได้อย่างนั้นเหรอ นิดๆ หน่อยๆ ก็เสียงดัง สั่งทำโทษเหมือนสั่งให้กินข้าว เขาเลยไม่ชอบขี้หน้า แต่พอตอนหลังได้รู้จักมากขึ้นแม้จะไม่ได้รู้จักดีก็ตาม กันต์ไม่ได้เป็นแบบนั้น... แบบที่เขาคิด อีกฝ่ายไม่ใช่คนขี้เก๊ก แม้เวลาอยู่เฉยๆ เจ้าตัวจะชอบทำหน้านิ่งๆ ก็ตาม ไม่ใช่คนนิสัยไม่ดีออกจะใจดีเสียด้วยซ้ำ ไหนจะช่วยติวบทเรียนให้ ช่วยดูงาน และที่สำคัญยังทำขนมอร่อยแล้วเอามาแบ่งเขาตลอดด้วย

 

ความรู้สึกตอนแรกก็เลยเปลี่ยนไป จากที่ไม่ชอบก็ไม่ใช่แล้ว แต่จะให้บอกว่าชอบก็บอกไม่ได้เพราะเขาต้องมาแยกความหมายของคำว่าชอบอีก ถ้าชอบในฐานนะที่เป็นพี่น้องเขาก็บอกได้ว่าใช่ แต่เพราะว่าความสัมพันธ์ระหว่างเดียร์กับกันต์ไม่ใช่ชอบในฐานะพี่น้อง แต่เป็นในฐานะอื่น เดียร์เองก็ยังไม่สามารถจัดการกับความคิดและความรู้สึกของตัวเองได้ เลยบอกไม่ได้ว่า... ชอบหรือเปล่า แต่ถ้าถามว่าเกลียดไหม ไม่ชอบไหม ก็บอกได้เลยว่า... ไม่ใช่

 

แล้วคิดว่าพี่เขาเป็นยังไงฮาร์ทถามพลางสังเกตุน้องชายฝาแฝดของตัวเองไปด้วย

 

เดียร์มักจะคิดว่าตัวเองเก็บอาการ เก็บสีหน้าเก่ง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย ยิ่งเจ้าตัวพยายามเก็บอาการมันก็ยิ่งแสดงออกอย่างชัดเจน และยิ่งกับเขาที่เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของชีวิต อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ในท้องมัมๆ จนคลอดออกมาอายุเกือบยี่สิบแบบนี้ย่อมดูออกได้ง่ายเข้าไปใหญ่

 

พี่เขาก็...ดี ใจดี ช่วยเราหลายๆ อย่างดวงตาของเดียร์กลอกไปมาเหมือนไม่รู้ว่าจะวางสายตาของตัวเองเอาไว้ตรงไหน

 

เดียร์ฮาร์ทเรียกเราพูดในฐานะของคนคนหนึ่งนะ คนที่หวังดีและรู้ใจนายที่สุด ไม่ใช่ในฐานะเพื่อน พี่ชาย หรือครอบครัว

 

อ อือ...”

 

ฮาร์ทวางมือบนผมของเดียร์แล้วลูบไปมา “เรารู้ว่านายมีคำตอบของคำถามอยู่แล้วในใจ แต่เพราะนายกลัวเลยพยายามไม่คิดแล้วก็ไม่สนใจใช่ไหม ในฐานะของคนคนหนึ่งเราอยากให้นายมองถึงความรู้สึกจริงๆ ว่าเป็นยังไงกันแน่ ถ้ามันไม่ใช่ก็รีบจบเพื่อที่ทุกคนจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด แต่ถ้าใช่นายอยากทำยังไง ลองเดินไปข้างหน้าไหมเพื่อความสุขของตัวเอง แล้วเราก็คิดว่าเขาก็ชอบนายจริงๆ แต่อย่างที่บอกเราพูดในฐานะคนคนหนึ่งเท่านั้น”

 

เดียร์ยิ้มกับคำพูดของพี่ชาย ก่อนจะถามกลับเสียงทะเล้น หน้าตาทะเล้น “แล้วถ้าในฐานะที่นายเป็นพี่ชายเราล่ะ”

 

สีหน้าอ่อนโยนของฮาร์ทเปลี่ยนไปทันที ติดจะหงุดหงิดเล็กๆ ตอนตอบคำถามของน้องชาย “เราไม่เชื่อเลยสักนิดว่าเขาคนนั้นจะชอบนายจริงๆ... เฮ้ย!

 

ฮาร์ทร้องอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆ น้องชายฝาแฝดก็โถมตัวใส่เขาเต็มรักพร้อมกับกอดเอาไว้แน่น “หวงเราสินะ เป็นพี่ชายขี้หวงจังน้า...”

 

“อะไรของนายเนี่ย ปล่อยเลยจะมากอดทำไม” ส่งเสียงหงุดหงิดใส่พร้อมกับดันอีกฝ่ายออก แต่ไม่รู้ว่ามือทากาวเอาไว้หรือเปล่าถึงได้เหนียวเสียขนาดนี้

 

“แหมๆ ไม่ต้องเขินนะ หวงเราก็บอก ทำมาเป็นปากแข็งนะเนี่ย” นอกจากจะไม่ยอมปล่อยแล้วยังกอดแน่นขึ้นแถมมีการเอานิ้วไปจิ้มปากพี่ชายอีกด้วย

 

“หวงอะไร ไม่หวงหรอกน้องชายแบบนี้น่ะ” ฮาร์ทว่าดันน้องชายออก คราวนี้เดียร์ยอมปล่อยให้ง่ายๆ เจ้าตัวเลยรีบลุกขึ้นเดินหนีเข้าห้องนอนไป ปล่อยให้น้องชายนั่งหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

 

พี่ชายของเขาก็ปากแข็งไม่ใช่เล่น... ปากบอกไม่หวงๆ แต่ลึกๆ ก็ทั้งหวง ทั้งห่วงน้องชายไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

 

 

 

 

 

ประตูห้องพักในคอนโดเปิดออกก่อนที่เจ้าของห้องจะก้าวออกมาจัดการปิดล็อคห้องให้เรียบร้อย วันนี้เดียร์ไม่มีเรียนเขาเลยตั้งใจว่าจะไปหาซื้ออะไรมาตุนเอาไว้เสียหน่อยเพราะไม่อยากเข้าๆ ออกๆ หลายรอบ แต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหน ประตูห้องที่ถัดไปก็เปิดออก เดียร์เอ่ยทักทายคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้อง ซึ่งอีกฝ่ายที่ดูจะยังมึนๆ อยู่เล็กน้อยก็พยักหน้ารับ

 

ไม่มีเรียนเหรอกันต์เอ่ยถามเมื่อเห็นลักษณะการแต่งตัวของเดียร์ แม้ว่าที่คณะของเขาจะอนุญาตให้ใส่ชุดไปรเวทได้ แต่ก็ต้องเป็นกางเกงขายาว และเรียบร้อย แต่คนตรงหน้าอยู่ในชุดที่คล้ายๆ กับชุดวอร์มออกกำลังกาย กางเกงสีเทาเข้ากันกับเสื้อแขนยาวสีเทา

 

ครับ พี่ก็ด้วยเหรอ

 

โดดกันต์ตอบ คำตอบทำเอาเดียร์ทำหน้าตาแบบไม่อยากจะเชื่อว่าคนตรงหน้าจะโดดเรียน อีกฝ่ายเลยอธิบายเพิ่มเติมพอดีต้องไปช่วยงานที่ร้าน ว่าแต่... ว่างใช่ไหม

 

ครับ ก็ว่างครับแม้จะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายถามทำไม แต่เขาก็ตอบไปตามตรง

 

อย่างนั้นดีเลย ป่ะ... ไปกัน

 

พูดจบก็เอื้อมมาคว้าข้อมือของเดียร์ก่อนจะดึงอีกให้เดินตามเขาไปเข้างลิฟต์ จนขึ้นมานั่งบนรถและกันต์ก็ขับรถออกมาจากคอนโดแล้วเรียบร้อยแบบที่เดียร์ยังเรียบเรียงความคิดไม่เสร็จ

 

เอ่อ... พี่กันต์ครับเดียร์เอ่ยเรียกคนที่กำลังขับรถอยู่ เมื่ออีกฝ่ายขานรับก็ถามต่อผม... พี่กำลังพาผมไปไหนเหรอครับ พี่ลากผมมานี่...”

 

กันต์หันมามองคนที่เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าโดนลากมาด้วยแล้วก็ได้แต่ยิ้มขำถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ ไม่ได้พาไปขายหรอกน่ะ

 

ผมก็ไม่ได้คิดแบบนั้นเสียหน่อย!”

 

แต่พามาใช้แรงงาน

 

หา... อะไรนะครับเดียร์หันขวับไปมองคนขับทันที เห็นรอยยิ้มที่มุมปาก แต่ก็ไม่สามารถบอกได้เลยว่ารอยยิ้มนั้นเจ้าตัวกำลังนึกสนุกที่ได้แกล้งหยอกเขาเล่น หรือกำลังสนุกที่ได้แกล้งเขาจริงๆ กันแน่

 

เดี๋ยวไปถึงก็รู้เองนั่นแหละกันต์ไม่ได้ตอบหรืออธิบายอะไรให้เข้าใจมากขึ้นเลย อีกทั้งยังทำเป็นไม่สนใจเขาด้วยเอาแต่ตั้งอกตั้งใจขับรถ เดียร์ก็ไม่รู้ว่าจำเป็นจะต้องตั้งใจขนาดนี้เลยหรือเปล่า หรืออีกฝ่ายแค่อยากจะแกล้งยียวนเขาเล่นกันแน่

 

เดียร์เลยได้แต่นั่งฮึดฮัด จะให้โดดลงจากรถหรือก็บ้าแล้ว ถ้าเกิดล้มโดนรถเหยียบทับตายก็แย่น่ะสิ แด๊ดดี๊มัมมี๊เสียใจแย่ จะให้โวยวายลั่นรถตะโกนบอกจอดๆ ผมไม่ไปก็ไม่ใช่แนว เพราะเขาไม่ใช่นางเอกในละครที่เวลาโดนตัวร้ายหรือพระเอกจับยัดใส่รถมาแล้วจะร้องโวยวาย สุดท้ายเลยได้แต่นั่งทำหน้าขัดใจ ถือวิสาสะเอื้อมมือไปเปิดเพลงเองด้วย เปิดให้ดังลั่นภายในห้องโดยสารของรถเลย!

 

กันต์ไม่ได้เอื้อมมือมากดลดเสียงแต่เขากดลดเสียงตรงปุ่มสัมผัสที่พวงมาลัยให้คนข้างๆ หันมามอง เอื้อมไปเปิดเสียงอีกรอบแบบที่กันต์ก็ลดเสียงอีกรอบ วนแบบนั้นอยู้สองสามรอบ สุดท้ายกันต์ก็คว้าเข้าที่มือของเดียร์ตอนที่อีกฝ่ายจะเอื้อมไปเพิ่มเสียงอีก

 

คนโดนจับมือตาโต พยายามที่จะดึงมือออกแต่ก็ไม่ได้ผลเพราะกันต์จับเอาไว้แน่นแถมยังเอามือเขาไปวางไว้บนหน้าขาของตัวเองอีกด้วย และมือก็ไม่ยอมปล่อยมือเขา ใช้มือข้างเดียวบังคับพวงมาลัยรถเอา

 

ปล่อยเลย...” เสียงที่ควรจะดังโวยวายกลับออกมาเป็นเสียงเบาๆ เท่านั้น เดียร์พยายามที่จะดึงมือออก แต่มือของคนที่กำลังขับรถทำไมทั้งเหนียวทั้งแข็งแรงนักก็ไม่รู้ อีกอย่างเจ้าตัวก็ไม่กล้าออกแรงมาเพราะตำแหน่งที่มือของเขาวางอยู่นั้นเป็นขาของอีกฝ่าย ตำแหน่งก็ไม่ได้อันตรายเสียหน่อยแต่หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นแรงขึ้นมาซะได้

 

ไม่ปล่อย พี่กำลังลงโทษเด็กดื้อกันต์หันมามองพร้อมทำหน้าดุ แต่ดวงตาเป็นประกายขบขัน

 

เด็กดื้อก็ตี นี่...” เดียร์ยื่นมืออีกข้างให้อีกฝ่ายตีลงโทษ

 

การตีเด็กดื้อไม่ใช่นิสัยพี่ พี่มีวิธีลงโทษเด็กดื้อตามแบบของพี่และก็ขึ้นอยู่กับคน

 

ขับรถมือเดียวอันตราย

 

พี่เก่ง พี่สามารถ

 

ฮือออออ! ปล่อยมือผมเลยนะโว้ย

 

อยากจับมือว่าที่แฟน

 

เดียร์ชะงักคำพูดไป สมองประมวลผลแทบไม่ทันตากลมนั้นเบิกกว้างกว่าเก่า ริ้วแดงๆ ปรากฏอยู่บนแก้มทั้งสองข้าง นานหลายนาทีกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอ

 

บ้า! พี่แม่งมั่ว

 

พูดไม่เพราะ

 

ไม่เพราะก็ไม่เพราะสิ พี่บ้าจริงๆ นี่พูดอะไรก็ไม่รู้ มั่วมาก ปล่อยมือผมเลยนะโว้ย

 

กันต์แกล้งยื้อเอาไว้อีกหน่อยก่อนจะยอมปล่อยเพราะตอนนี้เขามาถึงที่หมายแล้วแต่ดูเหมือนคนข้างๆ จะยังไม่รู้ตัวว่ารถจอดนิ่งสนิทแล้วเพราะเอาแต่บ่นอะไรไม่รู้เสียงเบากับตัวเอง ก่อนที่จะสะดุ้งโหยงเมื่อคนอายุมากกว่าชะโงกหน้าไปมอง

 

อะไรของพี่เนี่ย

 

ก็เห็นบ่นอะไร เลยอยากฟังด้วย ว่าไง... บ่นอะไรล่ะทำเป็นเอียงหน้าเข้าไปใกล้ รอยยิ้มจางๆ ประดับบนใบหน้าคมคายให้คนมองใจสั่น รู้สึกแก้มร้อนๆ ไปหมด

 

ฮือออ ไม่มี ไม่ได้บ่น ถอยออกไปเลยนะ

 

ก็พี่อยากมองหน้าว่าที่แฟนชัดๆ นี่กันต์ยังสนุกที่ได้แกล้งหยอกคนตัวเล็ก ยิ่งเห็นริ้วแดงๆ ที่แก้มก็ยิ่งชอบใจจนนึกอยากจะทำให้แดงไปทั้งหน้า

 

พี่มั่วว่ะ!” เดียร์สะบัดหน้าหนี ร้านขนม!!!”

 

น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นร่าเริงทันทีให้กันต์ที่กำลังนึกอยากจะแกล้งต่อต้องก้มหน้าลงอย่างพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเพราะอยู่ๆ ก็โดนตัดอารมณ์เสียอย่างนั้น

 

กันต์ถอยตัวออกมาที่เดิมก่อนจะดับเครื่องยนต์ถึงแล้ว ลงกันเถอะ

 

เดียร์รีบก้าวลงจากรถด้วยความตื่นเต้น เจ้าตัวมองไปรอบๆ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาร้านคุณลุงหมีน้อย~! พี่กันต์รู้จักร้านนี้ด้วยเหรอ ร้านนี้ไงๆ ที่ผมเคยเล่าว่าชอบแพนเค้กคุณหมีน้อย มาจากร้านนี้นี่แหละ

 

จำได้

 

ว่าแต่ว่า... มาทำอะไรที่ร้านนี้เหรอครับเดียร์ถามระหว่างที่เดินเข้าไปในร้าน

 

ก็บอกแล้วไงว่าพามาใช้แรงงานน่ะกันต์ตอบก่อนจะผลักประตูเข้าไป เจ้าตัวยิ้มก่อนจะทักทายพนักงานในร้านอย่างสนิทสนม

 

น้องกันต์~! มาแล้ว พี่ล่ะดีใจจริงๆ เลยเชียวคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์ร้องออกมาเมื่อเห็นถ้าน้องกันต์ไม่มาพวกพี่ต้องแย่แน่ๆ เลย

 

กันต์หัวเราะ เดินนำน้องตัวเล็กเข้าไปในร้านผมมาช่วยแล้วครับ นี่... เดียร์ รุ่นน้องที่คณะผม เดี๋ยวเขาจะมาช่วยด้วย

 

หะ... หา... อะไรนะครับเดียร์หันไปถามทันที ยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก

 

วันนี้ที่ร้านคนขาด พี่เลยต้องมาช่วยงานหลังร้าน เราก็ช่วยรับออเดอร์ เสิร์ฟให้หน่อยแล้วกันนะกันต์ตอบ พร้อมกับดันหลังเดียร์ให้เข้าไปหลังร้าน

 

แล้วทำไมผมต้องช่วยพี่ด้วยอ่ะ

 

เดี๋ยวตอนพักจะให้กินแพนเค้กคุณหมีน้อยพอได้ยินแบบนั้นเดียร์ก็ตาวาวทันทีก่อนจะพยักหน้ารับแล้วเดี๋ยวให้กินอย่างอื่นด้วย อร่อยทุกอย่าง

 

ครับๆ

 

ขอบใจนะ ถือซะว่าช่วยว่าที่แฟนทำมาหากินแล้วกันนะ

 

ครับๆ ฮ เฮ้ย!!! ม ไม่ใช่สิเดียร์ที่เผลอพยักหน้าไปร้องลั่น ปฏิเสธไปก็หน้าแดงไป

 

ขอบคุณนะครับแต่กันต์ไม่สนใจหรอก เขายิ้มด้วยรอยยิ้มอบอุ่นก่อนจะตอบเสียงนุ่ม

 

ก็บอกว่าไม่ใช่ไง ไม่ใช่ๆ น่ะแทบจะกระทืบเท้าตอนพูด ท่าทางเหมือนเด็กโดนขัดใจทำให้กันต์ยิ้มกว้างขึ้น

 

ไปทำงานกันดีกว่ากันต์ไม่สนใจท่าทางของอีกฝ่าย ดันหลังให้เดินออกมาหน้าร้าน แนะนำเดียร์ให้ทุกๆ คนรู้จัก ไม่นานน้องตัวเล็กก็เข้ากับทุกคนในร้านได้เป็นอย่างดี คงเพราะเป็นคนอัธยาศัยดี แล้วก็ร่าเริง สนุกสนาน

 

อย่างนั้นผมฝากหน้าร้านด้วยนะครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไปในครัวกันต์พูดกับพนักงานหน้าร้านฝากดูเดียร์ด้วยนะครับ

 

จ้า เข้าไปในครัวเถอะ ขอบใจมากนะกันต์ พี่สิดันมาป่วยวันนี้ด้วยเลยไม่มีคนทำขนมเลย คุณคิน คุณมอสกับพี่ใหม่ก็ไปคุยกับลูกค้า

 

ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ผมต้องมาช่วยอยู่แล้วล่ะครับกันต์ตอบยิ้มๆ

 

เมื่อเช้าเขาได้รับโทรศัพท์จากพ่อคิน วานให้เขาช่วยเข้าไปดูร้านแล้วก็ทำหน้าที่เป็นปาติชิเย่หนึ่งวันเพราะไม่มีคนเลย พ่อคิส ลุงมอส... เพื่อนของพ่อคินที่เป็นเชฟขนมหวานอันดับต้นๆ ของประเทศที่เคยทำงานอยู่ในโรงแรมที่ฝรั่งเศส แต่อยากกลับมาอยู่ประเทศไทยและมีร้านเป็นของตัวเอง พ่อคินเลยชวนมาร่วมหุ้นกัน ตอนนี้ลุงมอสเลยกลายเป็นอีกหนึ่งหุ้นส่วนของร้าน แล้วก็พี่ใหม่ ต้องไปพบลูกค้าที่อยากจะให้ร้านของพ่อคินทำขนมไปในงานเลี้ยง

 

ที่ร้านถ้าไม่รวมพ่อคินก็มีปาติชิเย่ทั้งหมดสามคน ไปคุยกับลูกค้าสองคน เหลือคุมร้านหนึ่งคน ที่จริงก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกเพราะที่ร้านคนไม่ได้เยอะตลอดเวลา แต่บทจะงานเข้าก็เข้าจังๆ เมื่อน้าสิ... ปาติชิเย่อีกคนของร้านเกิดไม่สบายขึ้นมาจนไปทำงานไม่ไหว เลยไม่มีปาตอชิเย่เลยสักคน พ่อคินก็เลยโทรมาวานให้เขาเข้ามาดูให้

 

กันต์ช่วยจัดการในครัว เตรียมทำขนมต่างๆ เพื่อวางขายหน้าร้าน ทำทั้งขนมเค้กช็อคโกแลต เค้กชาไทย เค้กสตรอว์เบอร์รี่ เค้กเรดเวลเวท แล้วยังจะมีพวกมาการอง แพนเค้กอีก คงเพราะอยู่กับพ่อคินมาตั้งแต่เด็กๆ เขาเลยชอบการทำขนม ทำอาหารแล้วก็เรียนกับพ่อคินมาตลอดจนฝีมือดีไม่แพ้ปาติชิเย่ดังๆ เลย

 

กันต์จัดเรียงมาการองใส่กล่องเป็นกล่องสุดท้าย เตรียมจะไปล้างหน้าล้างมือแล้วออกไปช่วยหน้าร้าน แต่ยังไม่ทันจะได้ออกไปไหน เสียงวิ่งตึงตังก็ดังขึ้นก่อนที่น้องตัวเล็กจะโผล่พรวดเข้ามาในครัว เจ้าตอบหอบน้อยๆ ระหว่างที่มองหน้าเขานิ่ง

 

มีอะไรหรือเปล่า

 

พี่...”

 

หือ ว่าไง

 

พี่ตัวโต...”






************************************************

มาแล้วจ้า~~ มาแล้ววววว จริงๆ แล้วชื่อตอน อุ่นไอรัก เนี่ย ไม่ได้หมายถึงงานอุ่นไอรักคลายความหนาวอย่างเดียวนะคะ แต่มันรวมไปถึง อุ่นไอของความรัก ระหว่างคนสองคน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง คนรู้จัก คนในครอบครัวด้วย เหมือนที่พี่ฮาร์ทบอกว่าไม่หวงน้องๆๆ นั่นแหละค่ะ นี่ขนาดพี่บอกว่าไม่หวงนะ ถ้าเกิดพี่ฮาร์ทหวงน้องขึ้นมาจะเป็นยังไงละเนี่ย อิอิ

 

ได้พาน้องไปร้านของแพนเค้กคุณหมีน้อยแล้วว เอ็นดูเจ้านุ้งตอนอยู่บนรถ เถียงกับพี่งุ้งงิ้งๆ น่าเอ็นดูสุดๆ อะไรคือการเขินพี่อยู่ดีๆ แล้วหันไปเห็นร้านขนมก็ตาวาว ฮ่า พี่กันต์เหนื่อยหน่อยนะคะ ก็ ว่าที่แฟนพี่ น่ะ เห็นของกินสำคัญกว่าอะไรทั้งนั้นเลย

 

ยังไงฟางฝากเจ้านุ้งกับพี่กันต์เอาไว้ด้วยนะคะ แล้วเจอกันใหม่นะคะ ^^

 

ปอลอ. ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกความคิดเห็นนะคะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายของฟางจ้า ขอบคุณนะคะ

 

ปล. เหตุการณ์รับน้อง การเรียนการสอน รวมไปถึงข้อมูลบางส่วนที่ใส่ในนิยาย บางส่วนฟางเอามาจากชีวิตจริงที่ฟางได้เจอมาตอนเรียน บางส่วนฟางแต่งเติมเสริมขึ้นมาเอง และได้รับการอนุญาตจากทาง รศ.ดร.นฤพนธ์ ไชยยศ คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ให้เผยแพร่แล้วค่ะ

 

เจอคำผิด บอกได้ค่า

 

ไม่อยากจะขออะไรมาก แต่ขออย่างเดียวอ่านแล้วเมนต์หน่อยน้า ไม่งั้นพี่กันต์น้อยใจแย่เลย รักพี่กันต์เมนต์ รักน้องเดียร์เมนต์ รักคนแต่งเมนต์ ไม่รักกันก็เมนต์ค่า

 

สำหรับเฟสบุ๊คค่ะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับทวิตเตอร์ค่ะ https://twitter.com/Fangiily_GC

 

เข้าไปพูดคุย สอบถาม ทวงหานิยายกันได้เลยนะคะ ยินดีตอบทุกคน ทุกข้อสงสัย(ที่ตอบได้จ้า)

 

รัก #พี่กันต์สายอ่อย กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 798 ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #3075 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:52
    พี่หมีคือพี่ตัวโตตตตตต
    #3075
    0
  2. #3048 AmyOh (@AmyOh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 01:41
    ในที่สุดน้องก็รู้สักที
    #3048
    0
  3. #3041 นุ้งโด (@dayo1201) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:46
    แงงงง พี้ตัวโตของน้องตัวเล็กก
    #3041
    0
  4. #3040 นุ้งโด (@dayo1201) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:46
    แงงงง พี้ตัวโตของน้องตัวเล็กก
    #3040
    0
  5. #2920 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:56
    ความกินเก่งและ งอแง ของน่ารัก มีพลังทำลายล้างสูงมาก น้องน่ารักกก
    #2920
    0
  6. #2718 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:57
    ควรเปลี่ยนจาก #พี่กันต์สายอ่อย เป็น #พี่กันต์สายรุก
    #2718
    0
  7. #2420 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:29
    เอาละเห้ยย พี่ตัวโต กะน้องตัวเล็ก~~
    #2420
    0
  8. #2393 Paaaooo (@Pao1965) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:44

    น่ารักกกก
    #2393
    0
  9. #2239 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:42
    น้องงงงง น้องรู้แล้ว ดีจัยยยย
    #2239
    0
  10. #1907 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 14:20
    โอ๊ยยยยยยในที่สุดน้องรู้แล้ว!!! พี่กันต์รุกน้องแรงจริงๆค่ะ อุ่ยๆว่าที่แฟน >//< ปล.พี่ฮาร์ทยังหวงน้องเดียร์ขนาดนี้ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าแด๊ดดี๊ควอตซ์จะขนาดไหน ^^
    #1907
    0
  11. #1903 0902195130 (@0902195130) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:29
    งุ้ยยยยยย><
    #1903
    0
  12. #1409 deded (@idndee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 21:21
    จำกันได้แล้วววว &#128149;
    #1409
    0
  13. #1406 unloveable_m (@unloveable_m) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 06:37
    เห็นความกวนของคนพี่แล้ว นึกถึงน้องกันต์พ่อสื่อตัวเล็กๆ
    #1406
    0
  14. #1404 PLUEM09548 (@PLUEM09548) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:10
    พี่ตัวโต!! น่ารักกก
    #1404
    0
  15. #1403 Kanokpornbb (@Kanokpornbb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 18:45
    น้องรู้แล้วว่าคือพี่เขาาา
    #1403
    0
  16. #1402 unicone (@may1047) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 12:50
    รอ ตอนต่อไป น้องรู้แล้ววว~~~ ดีใจจ
    #1402
    0
  17. #1401 Kuntida Tanaree (@kuntidas22) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 10:44
    รู้แล้ววว
    #1401
    0
  18. #1400 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:16
    แอบมาส่อง ว่าพี่ตัวโตกับน้องตัวเล็กมาหรือยัง 555555
    #1400
    0
  19. #1397 KAOWMAI (@kaowmai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:06
    ละมุนนนน
    #1397
    0
  20. #1396 atom190023 (@atom190023) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:47
    รู้แล้วววว
    #1396
    0
  21. #1395 Yamabuki no Ryoki (@bunthitap504) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 14:15
    น้องรู้แล้วววววววววว โฮฮฮฮฮฮฮ ดีใจแทนพี่ตัวโตจริมๆ
    #1395
    0
  22. #1394 tuckkiijung (@tuckkii1996) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 12:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ยัยน้องจำพี่ได้แล้ว ฮือ
    #1394
    0
  23. #1393 namyentubtim (@namyentubtim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:38
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก ตลอดเลย นุ้งเดียร์ ....
    #1393
    0
  24. #1392 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 07:26
    ในที่สุดน้องตัวเล็กก็รู้แล้ววววว
    #1392
    0
  25. #1391 fahbluusky (@fahbluusky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:30
    น้องง!!! น้องรู้แล้วว!!!! >\\\\<
    #1391
    0