♡ Faculty of Love . 1 My Dear ; รักของผม ผมจัดเอง ♡ [Boy's Love] ll [สนพ. Bookish House]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 285,905 Views

  • 3,094 Comments

  • 11,675 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,287

    Overall
    285,905

ตอนที่ 2 : บท 01 l "เปิดตัว"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 699 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

Cr. Pic [Pinterest]

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #พี่กันต์สายอ่อย ด้วยนะคะ





บท01

 

เดียร์ตื่นหรือยังครับ วันนี้มีปฐมนิเทศไม่ใช่หรือยังไง เดียร์ น้องเดียร์ครับ” เสียงเรียกจากนอกห้องนอนปลุกให้คนที่กำลังซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนาขยับตัว “เดียร์ครับ นี่จะเจ็ดโมงแล้วนะ เขานัดแปดโมงครึ่งไม่ใช่หรือครับ น้องเดียร์”

 

พอได้ยินเวลาคนที่ยังงัวเงียไม่อยากจะลุกก็เด้งดึ๋งลุกขึ้นนั่งแบบอัตโนมัติ มือและขาถีบสะบัดผ้าห่มออกจากตัวแล้วกระโดดลงจากเตียงนอนหลังใหญ่ทันที ปากก็ตะโกนบอกคนข้างนอกไปด้วย

 

“มัมๆ เดียร์ตื่นแล้วครับ กำลังจะอาบน้ำเดี๋ยวเดียร์รีบลงไปครับ” พูดจบก็หายเข้าไปในส่วนของโซนห้องแต่งตัวที่เชื่อมกับห้องน้ำทันที

 

ปกติเขาจะใช้เวลาในการเลือกเสื้อผ้าหรืออาบน้ำค่อนข้างนานเพราะทุกอย่างมีครบครันไปหมด แต่วันนี้ขอวิ่งผ่านน้ำสักวันก็แล้วกัน ตู้เสื้อผ้าที่บิ้วท์อินเป็นรูปตัวยู ภายในเต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่คุณย่าของเขามักจะซื้อให้ และเขาเองก็ชอบมันทุกตัว คนที่ปกติจะพิถีพิถันในการเลือกชุดมาแมทช์กันพอเห็นเสื้อผ้าที่ละลานตาก็อดหยุดคิดไม่ได้ จนนึกขึ้นได้ว่าวันนี้มีปฐมนิเทศที่มหาวิทยาลัยเจ้าตัวถึงได้สะดุ้งโหยงอุทานออกมาอย่างลืมตัว

 

“ชิบหาย! ต้องรีบนี่หว่า” แล้วก็คว้าเอาเสื้อเชิ้ตสีกรมกับกางเกงยีนส์ขาเดฟมาใส่ เดินมาหยิบนาฬิกาข้อมือที่แด๊ดซื้อให้ตอนไปแฟชั่นวีคเมื่อต้นปีมาใส่ ซึ่งข้างๆ ก็มีอีกหลายเรือน

 

ห้องแต่งตัวของเขาใหญ่มากทีเดียว ทุกอย่างแบ่งสัดส่วนเอาไว้อย่างดีทั้งไอซ์แลนด์ที่เอาไว้เก็บแอคเซสเซอรี่ ตู้เก็บรองเท้า เชื่อว่าใหญ่กว่าห้องแต่งตัวของผู้หญิงหลายคน แต่ทำยังไงได้... พอดีว่าแด๊ดดี๊ที่นอกจากจะหล่อมากแล้วยังเปย์หนักมากด้วยเช่นกัน แล้วก็ไม่ใช่แค่ของเขาหรอก ของพี่ชายกับน้องสาวของเขาก็เหมือนกัน

 

เดียร์ เมธาวิน บริสตัน แทบจะก้าวกระโดดลงบันไดจากชั้นสองไปที่ชั้นหนึ่งแต่เสียงดุๆ ที่ดังมาจากข้างล่างทำให้ขาที่กำลังกระโดดชะงักแล้วเปลี่ยนเป็นย่องเบาลงบันไดแทน

 

“เดียร์อย่ากระโดด”

 

พอลงมาถึงชั้นล่างเจ้าตัวก็ท้าวเอวจ้องหน้าคนดุ ก่อนจะย่นจมูกใส่คนที่หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ... อ่าก็ไม่เหมือนเสียทีเดียว เพราะเขามั่นใจมากว่าหล่อกว่ามาก!

 

“ฮาร์ท เดียร์มากินข้าวครับ เดี๋ยวแด๊ดจะไปส่งที่มหา’ลัย” เสียงนุ่มๆ ดังมาจากห้องทานข้าวให้สองหนุ่มที่ยืนมองหน้ากันหันไปมองแล้วพากันเดินเข้าไป

 

“มัมๆ มัมๆ ไปส่งเดียร์ด้วยสิ นะ” เดียร์เข้าไปกอดเอวออดอ้อนคนตรงหน้าที่แม้อายุจะเข้าเลขสี่แล้วแต่ความอ่อนเยาว์ยังคงอยู่ ตั้งแต่เด็กจนโตมาอายุสิบแปดเดียร์มั่นใจว่าคนคนนี้หน้าตาไม่ต่างไปจากเดิมเลย

 

สงสัยว่ามัมมี๊ของเขาจะสตาฟหน้าตาตัวเองเอาไว้ตอนอายุยี่สิบกว่าๆ

 

คนถูกอ้อนหัวเราะแต่ก็ยอมพยักหน้ารับ “โอเคครับ เดี๋ยวมัมไปส่งด้วยนะ กินข้าวกันได้แล้วเดี๋ยวจะยิ่งสาย”

 

“แล้วแด๊ดละครับ” อีกคนหนึ่งถามเมื่อเดินเข้ามาในห้องแล้วไม่เห็นคนเป็นพ่อ

 

“ไปดูน้องอยู่ครับ เดี๋ยวลงมา”

 

“ตัวเล็กเป็นอะไรเหรอครับ” ฮาร์ทถามต่อด้วยความเป็นห่วง

 

“ตื่นสายน่ะสิ แด๊ดเลยไปคุมให้อาบน้ำแต่งตัวเพราะเดี๋ยวจะออกไปเรียนดนตรีไม่ทัน มาครับพี่ฮาร์ทมานั่งกินข้าวได้แล้ว วันนี้ก็มีปฐมนิเทศเหมือนกันใช่ไหม”

 

คนถูกถามพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างๆ น้องชายที่หน้าตาเหมือนกัน ต่างกันก็แค่ส่วนสูงที่เขาสูงมากกว่า ดวงตาที่เขาได้มาจากคนเป็นพ่อ แต่น้องชายได้มาจากคนเป็นแม่ น้องชายฝาแฝด

 

“มัมมี๊ขา อรุณสวัสดิ์ค่ะ” สาวน้อยวิ่งโร่เข้ามาในห้องอาหารกอดหมับเข้าที่เอวของมัมมี๊แล้วยืดตัวหอมแก้มไปฟอดใหญ่ ก่อนจะวิ่งไปหอมแก้มพี่ชายทั้งสองคนแล้วนั่งประจำที่ที่โต๊ะอาหาร

 

“พี่ควอตซ์กาแฟไหมครับ” หันไปถามอีกคนที่เดินเข้ามา ที่แม้อายุจะมากขึ้นแล้วแต่ความหล่อเหลาก็ไม่ลดลง อีกทั้งยังดูดีภูมิฐานกว่าเมื่อก่อนเสียอีก

 

“ก็ดีครับ” เดินไปหอมแก้มคนเป็นภรรยาฟอดใหญ่ โดนตีแขนไปหนึ่งทีเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน

 

แด๊ดดี๊มัมมี๊มักจะหวานใส่กันอยู่เรื่อย แต่นั่นก็เป็นเรื่องปกติของทั้งสองคน

 

ลูกหมูตัวน้อยๆ ของควอตซ์และน้ำเหนือเติบโตจนตอนนี้ก็อายุสิบแปดปีย่างสิบเก้าปีแล้ว และก็กำลังจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นปีที่หนึ่ง ส่วนลูกสาวคนเล็กที่อายุห่างกับพี่ชายสี่ปีก็เป็นสาวน้อยวัยใสที่น่ารักสำหรับครอบครัวบริสตัน

 

“เดียร์เลิกตอนเย็นเลยใช่ไหม” ควอตซ์เอ่ยถามลูกชายที่กำลังตักข้าวต้มข้าวปากไม่หยุด

 

หมูน้อยขี้อ้อนในตอนเด็กที่ตอนนี้ทั้งแสบทั้งซนพยักหน้าหงึกหงัก “ใช่ครับ แด๊ดไปรับนะ”

 

ควอตซ์ส่งเสียงรับคำกับคำขอของลูกชาย รอจนกระทั่งเด็กๆ ทั้งสามทานมื้อเช้าเสร็จก็ไล่ต้อนเด็กซนไปขึ้นรถ วันนี้ฮาร์ทกับเดียร์มีปฐมนิเทศของคณะที่มหาวิทยาลัย ส่วนสาวน้อยเลิฟก็มีเรียนดนตรี

 

“แด๊ดครับ เรื่องคอนโดที่แด๊ดเคยบอกเอาไว้มันอยู่ตรงไหนเหรอครับ” ฮาร์ทถามขณะที่รถครอบครัวคันสวยแล่นออกจากประตูรั้วบ้านของบริสตัน

 

“อยู่ใกล้ๆ มหา’ลัยนั่นแหละ เดี๋ยววันเสาร์อาทิตย์แด๊ดพาไปเลือก เราสองคนจะอยู่ด้วยกันหรือจะเอาคนละห้องล่ะ” ควอตซ์มองพี่น้องฝาแฝดผ่านกระจกมองหลังก่อนจะส่ายหน้าเมื่อเห็นเดียร์หันขวับไปมองพี่ชายทันที

 

สิ่งที่แตกต่างกันของทั้งสองคนนี้นอกจากดวงตา ส่วนสูงแล้วก็คงเป็นนิสัย ตอนเด็กๆ คิดว่าฮาร์ทจะแสบจะซนต่างจากเดียร์ที่ดูจะขี้อ้อน แต่ที่ไหนได้พอโตขึ้นมาคนที่ทั้งแสบทั้งซนก็เป็นแฝดคนน้องทั้งนั้น ผิดกับคนพี่ที่ดูสุขุมกว่าโตกว่า แต่ถ้าได้จับมือกันแล้วละก็... ทวีความแสบเข้าไปอีกคูณสิบเลย

 

“คนละห้องครับ เผื่อเดียร์พาสาวๆ มาที่ห้อง ฮาร์ทจะได้ไม่เห็น” พูดจบก็หัวเราะคิกคักชอบใจ

 

“เดียร์... เดี๋ยวเถอะ” เป็นมัมมี๊ที่เรียกเสียงดุปราบเจ้าตัวแสบ

 

พอเห็นมัมมี๊ดุเจ้าตัวดีก็ขยับมาเกาะเบาะที่น้ำเหนือนั่งแล้วขยับไปซบไหล่ของมัมมี๊ทันที “เดียร์พูดเล่นหรอก แต่แยกห้องนะครับ เผื่อฮาร์ทควงสาวมา เอ๊ย! พาเพื่อนๆ มาไง จะได้สะดวกกันทั้งคู่”

 

โป๊ก!

 

กำปั้นถูกเขกลงบนศีรษะของน้องชายฝาแฝดทันทีที่ได้ยินเดียร์พูด “แยกนั่นแหละครับ ผมขี้เกียจอยู่กับเด็กซน คงไม่มีสมาธิทำงาน”

 

“โอ๊ยๆ มันเจ็บนะฮาร์ท!” เดียร์ร้องโวยวายที่โดนเขก ก่อนจะทำหน้ามุ่ยใส่ “คอยดูเถอะ! ไม่มีเขาอยู่ด้วยแล้วจะเหงา อย่ามาร้องไห้แงๆ ขอให้เขาไปอยู่ด้วยก็แล้วกัน”

 

“เฮอะ! ไม่มีทางหรอก”

 

“พอๆ สองคนนี้นี่นะ อายน้องบ้างไหมเถียงกันอย่างกับเด็กๆ เลย” น้ำเหนือปราบเสียงดุอีกรอบ

 

เลิฟหัวเราะคิกคักอยู่ด้านหลังเบาะฝาแฝด ชอบใจที่เห็นพี่ชายฝาแฝดเถียงกัน “ไม่เป็นไรค่ะมัมมี๊ เลิฟชอบดูพี่ๆ เถียงกัน เหมือนมีน้องชายเลยค่ะ อิอิ”

 

"ยัยเลิฟ / ตัวเล็ก” ฝาแฝดเรียกน้องสาวพร้อมกัน แบบที่สาวน้อยก็หัวเราะชอบใจ ขนาดแด๊ดดี๊ยังหัวเราะไปด้วยเลย จะมีก็แต่มัมมี๊ที่ถอนหายใจกับความวุ่นวายเล็กๆ ของลูกทั้งสามคนแต่ถึงอย่างนั้นใบหน้านั้นก็ประดับไปด้วยรอยยิ้ม

 

ไม่นานรถคันสวยก็แล่นเข้ามาจอดในมหาวิทยาลัย สองฝาแฝดยื่นหน้าไปหอมแก้มมัมมี๊กับแด๊ดดี๊แล้วหันไปหอมแก้มสาวน้อยที่ปีนข้ามเบาะมานั่งแทนที่แล้วก็ลงจากรถไป

 

“ถ้าจะให้แด๊ดมารับก็โทรมาบอกนะ” ควอตซ์บอกลูกชายทั้งสองคนซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับ

 

ตอนนี้สองหนุ่มที่หน้าเหมือนกันกำลังยืนมองหน้ากัน ผู้คนในมหาวิทยาลัยมีบ้างประปราย เพราะวันนี้ไม่ใช่วันปฐมนิเทศของมหาวิทยาลัย แต่เป็นของคณะ ซึ่งก็ไม่ได้มีปฐมนิเทศกันทุกคณะ

 

“ถ้าเสร็จแล้วจะโทรหา” ฮาร์ทบอกกับแฝดคนน้อง

 

อีกฝ่ายพยักหน้ารับ “ได้ๆ เขาไปละแล้วเจอกันนะ” พูดจบก็เดินแยกไปอีกทาง ส่วนฮาร์ทเองก็เดินไปทางคณะของตนบ้าง

 

พวกเขาเลือกเรียนกันคนละคณะ ฮาร์ทเลือกเรียนบริหารเพราะตั้งใจแล้วว่าจะคอยช่วยครอบครัวดูแลบริษัทต่อ ส่วนเดียร์นั้นเลือกเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์เพราะมีความสนใจทางด้านการออกแบบมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนแรกก็ตั้งใจจะเลือกเรียนเหมือนมัมมี๊แต่คิดไปคิดมา มัมมี๊ก็เก่งมากๆ เดี๋ยวเอาไว้ให้มัมมี๊สอนก็ได้ เลยตัดสินใจมาเลือกเรียนคณะนี้แทน

 

เสียงและระบบสั่นจากการแจ้งเตือนของโทรศัพท์ดังขึ้นให้เขาหยิบเจ้าเครื่องบางๆ นั้นขึ้นมาก็เห็นเป็นเพื่อนรักของเขาที่มาสอบแล้วก็ติดคณะเดียวกันนี้ส่งข้อความมาถามว่าอยู่ไหนแล้ว

 

เดียร์ส่งข้อความตอบเพื่อนไปก่อนจะเร่งเท้าเดินตรงไปที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เพียงแค่มาถึงลานจอดรถบริเวณหน้าตึกคณะเสียงกลอง เสียงร้องเพลงก็ดังมาให้ได้ยิน เดียร์เห็นรุ่นพี่หลายคนยืนอยู่ด้านหน้าพร้อมร้องตะโกนเรียกเหล่ารุ่นน้องปีหนึ่งที่เพิ่งจะมาถึง

 

น้องๆ คณะถาปัตย์มาลงทะเบียนตรงนี้เลยนะคะ

 

เดียร์เดินตรงไปยังโต๊ะลงทะเบียน เขายกมือไหว้เหล่ารุ่นพี่ที่นั่งกันหน้าสลอน

 

ชื่อเล่นว่าอะไรครับ

 

เดียร์ครับ เขาตอบไป ยืนรอจนรุ่นพี่คนนั้นเขียนชื่อเขาเสร็จก็รับมาคล้องคอก่อนจะเดินไปนั่งต่อแถวรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ เขาเห็นไอ้เพื่อนตัวดียืนอยู่ข้างๆ แถว มันคงรอเขาอยู่ พอไปถึงก็พากันไปนั่ง

 

สายตลอดอ่ะมึง

 

เรื่องของกูอ่ะมึง กวนกลับเข้าให้ แล้วก็ได้ฝ่ามือของเพื่อนโบกเข้าเต็มๆ ที่ศีรษะ จนเขาร้องออกมาหันไปค้อนขวับใส่คนที่นั่งข้างหลัง เห็นเพื่อนร่วมคณะคนอื่นๆ มองมาแล้วก็ยิ้มๆ ที่เห็นเขาโดนโบก เขาก็คนอัธยาศัยดีไง ยิ้มตอบ โดยเฉพาะกับสาวๆ

 

หว่านเสน่ห์ๆ เดี๋ยวกูฟ้องพ่อมึง เดียร์หันไปค้อนใส่เพื่อนอีกรอบ พ่อที่มันว่าไม่ใช่แด๊ดดี๊ แต่เป็นพี่ชายฝาแฝดที่ชอบทำตัวเป็นแด๊ดดี๊ของเขาต่างหาก

 

หุบตูดไปเลยไอ้ทัช!

 

เดียร์กับทัชเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยชั้นประถม ไม่ใช่แค่พวกเขาสองคนแต่รวมไปถึงคนที่หนีไปเรียนคณะบริหารที่หน้าตาหล่อน้อยกว่าเดียร์นิดหน่อยด้วย พวกเขาทั้งสามคนสนิทกันมา เคยจะสลัดกันทิ้งตอนขึ้นมัธยม แต่ก็ไม่รอดกลับมาเจอกันตลอด ได้อยู่ห้องเดียวกันเสมอ จนสุดท้ายก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน

 

มีฮาร์ทที่สลัดตัวเองหลุดไปได้ แต่เขากับไอ้ทัชนี่สลัดกันไม่หลุด ตอนมาสอบก็มาด้วยกัน วิ่งเข้าห้องสอบพร้อมกันเพราะสายทั้งคู่ แล้วก็ดันติดด้วยกันอีก เห็นทีชีวิตนี้ของเดียร์คงหนีไอ้เพื่อนคนนี้ไม่รอด

 

เดียร์กับทัชหันไปมองเพื่อนร่วมคณะที่เดินมานั่งต่อหลัง พวกเขาส่งยิ้มทักทายกับคนมาใหม่ก่อนที่ไอ้ทัชจะเริ่มแนะนำตัว

 

หวัดดี กูชื่อทัช ไอ้เตี้ยนี่ชื่อเดียร์

 

อีกฝ่ายชะงักไปนิดเมื่อประโยคแรกที่คุยกันก็ใช้ภาษาโบราณแล้วแต่ไม่นานเจ้าตัวก็หัวเราะออกมา กูชื่อหินผา เรียกหินก็ได้

 

หินอยู่กรุงเทพหรือเปล่า เดียร์ชะโงกหน้าข้ามหัวเพื่อนมาถามเพื่อนใหม่

 

เพื่อนใหม่ของเขาเป็นคนตัวสูง ใบหน้าคมคายเรียกว่าหล่อเลยทีเดียว หุ่นก็ดูดีมีกล้ามเนื้ออย่างคนสุขภาพดีและใส่ใจตัวเองเสมอ

 

เปล่า มาจากเชียงใหม่

 

พอได้ยินสองหนุ่มเพื่อนซี้ก็ตาโต เฮ้ยดีว่ะ เอาไว้พวกกูไปเที่ยวบ้านมึงนะ กูกับไอ้เดียร์เป็นคนกรุงเทพนี่แหละ ไม่ต้องห่วงนะน้อง เดี๋ยวพวกพี่เจ้าถิ่นจะพาเที่ยวเอง

 

หินผาหัวเราะ พยักหน้ารับกับคำของเพื่อนใหม่ ทั้งสามคนแลกเบอร์ แลกไลน์ แลกเฟสบุ๊คกันจนครบตกลงปลงใจกันเรียบร้อยว่าจะสามัคคีชุมนุมกันยันเรียนจบ

 

เมื่อเพื่อนร่วมคณะมากันครบเหล่ารุ่นพี่ปีสองก็ออกมาพูดแนะนำตัวก่อนจะเริ่มแนะนำการเรียนการสอนของที่นี่รวมไปถึงกฎระเบียบต่างๆ ด้วย

 

เอาละค่ะต่อไปพี่จะพูดถึงกฎของเรากันนิดหนึ่งนะ หลักๆ เลยนะคะเวลาพี่ๆ เรียกรวมแถวตอนแบบนี้ ให้น้องผู้หญิงมาเข้าแถวอยู่ด้านหน้า ส่วนน้องผู้ชายอยู่ด้านหลัง แต่ถ้าเรียกให้รวมกลุ่มเป็นวงกลม จะกลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่ น้องผู้หญิงให้อยู่วงใน ส่วนน้องผู้ชายอยู่วงนอกนะคะ รุ่นพี่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ท่าทางทะมัดทะแมงเป็นคนพูด

 

ที่ให้ทำแบบนี้ก็เพราะว่าเราจะได้ดูแลกันได้ เราเข้ามาพร้อมกันเราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนกันต้องคอยช่วยเหลือกัน อีกอย่างเราผู้ชายต้องรู้จักให้เกียรติผู้หญิงเสมอนะครับ รุ่นพี่ผู้ชายอีกคนพูดต่อ คณะเราสอนกันมาตลอด ต่อให้เป็นเพื่อนกันก็ต้องให้เกียรติกันนะครับ แล้วอีกอย่างที่ต้องจำกันเอาไว้นะครับ มาก่อนคือพี่ มาหลังคือน้อง มาพร้อมคือเพื่อนนะครับ

 

การปฐมนิเทศของเรามีทั้งหมดสามวันนะคะ เหตุผลหลักๆ คือเพื่อให้น้องๆ ที่มาจากคนละที่ คนละจังหวัดได้รู้จักกัน เพราะพอเปิดเทอมเราจะมีกิจกรรมค่อนข้างเยอะ ถ้าพวกน้องรู้จักกันก่อนก็จะทำให้ง่ายต่อการทำกิจกรรมของคณะ พี่ๆ อยากให้ทุกคนสนิทกันไว้ ช่วยเหลือกัน แล้วก็สามัคคีกันนะคะ พี่ผู้หญิงคนเดิมพูดต่อ

 

การแนะนำสถาบันรวมไปถึงหลักการเรียนยังคงถูกถ่ายทอดโดยพี่ๆ ทั้งสองคน ก่อนที่พวกพี่เขาจะบอกให้ทุกคนจับกลุ่มกัน กลุ่มละประมาณสิบคน แล้วก็เปลี่ยนเป็นหน้าที่ของพี่ฝ่ายสันทนาการเข้ามารับช่วงต่อ พี่ๆ เริ่มแนะนำตัวทีละคน ก่อนจะแนะนำไปถึงพี่สองคนก่อนหน้านี้ด้วย

 

พี่ๆ สองคนเมื่อกี้ออกมาโชว์ตัวอีกรอบหน่อยคร้าบ พี่ที่แนะนำตัวว่าชื่อ พี่ต๊อบ พูด ก่อนที่พี่ทั้งสองคนจะเดินออกมายืนด้านหน้าอีกรอบ คนแรกเลย พี่คนสวยของเราขอเชิญแนะนำตัวหน่อยครับผม

 

กูว่าพี่คนนี้ต้องเป็นดาวคณะแน่นอน คำพูดของทัชเรียกให้เดียร์หันกลับไปมอง

 

ทำไมมึงคิดอย่างนั้นวะ

 

อ้าว... หน้าที่แนะนำแบบจริงจังๆ เชิงวิชาการแบบนี้เขาก็ต้องให้คนสำคัญมาแนะนำดิจริงไหมวะ แล้วดูแต่งตัวมาแบบถูกระเบียบซะขนาดนั้น แล้วมึงดูพี่ๆ คนอื่นๆ ดิ มันว่าแบบนั้น เดียร์หันมองไปรอบๆ พี่คนอื่นใส่พวกเสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์กันหมด จะมีก็แค่พี่สองคนนั้นที่แต่งชุดนักศึกษามาแบบถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

สวัสดีค่ะ พี่ชื่อฟ้า อยู่ปีสองค่ะ

 

แล้วก็เป็นดาวคณะด้วย~ พอพี่ชื่อฟ้าพูดแนะนำตัว พี่ต๊อบก็เสริมต่อทันที พร้อมกับเสียงผิวปากของรุ่นพี่ที่เป่าปากปรบมือกันเกรียวกราว

 

เดียร์หันไปมองหน้าเพื่อนอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ทัชยิ้มให้พร้อมกับยักคิ้ว

 

เห็นไหมล่ะ กูเก่ง

 

เออ มึงเก่ง เก่งในเรื่องไร้สาระแบบนี้นี่แหละ เดียร์ว่าเข้าให้ คนเก่งเลยทำหน้างอใส่แบบที่เพื่อนใหม่อย่างหินผาก็หัวเราะขำ

 

กิจกรรมหลังจากที่รุ่นพี่แนะนำตัวเสร็จ พวกเขาก็เริ่มจับกลุ่มแล้วก็ทำความรู้จักกันก่อนที่รุ่นพี่จะให้แต่ละกลุ่มทำสเก็ต ดีไซน์ เกี่ยวกับเครื่องมือที่จะช่วยในการออกแบบ

 

การทำสเก็ต ดีไซน์คือการเสนอความคิดเห็นเบื้องต้นของการดีไซน์ จะมีการใส่คอนเซ็ปของงาน การจัดองค์ประกอบการนำเสนอ รวมไปถึงการวาดนำเสนอความคิด แต่ก็ต้องคำนึงถึงการสื่อสารว่าจะต้องเข้าใจง่าย ไม่ยุ่งยากและซับซ้อนจนเกินไป

 

เดียร์ปล่อยให้เพื่อนๆ ในกลุ่มเสนอความคิดเห็นกันไป ส่วนเขาก็คอยเสริมเมื่อคอนเซ็ปของใครน่าสนใจ แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะตัดสินใจไม่ได้สักที

 

อย่างนั้นเอาแบบนี้ ให้แต่ละคนโหวตคอนเซ็ปที่ชอบ ยกเว้นคอนเซ็ปของตัวเอง คอนเซ็ปไหนได้คะแนนเยอะสุดก็เอาอันนั้น เดียร์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่ายังไม่ได้ข้อสรุปทั้งทีทั้งๆ ที่ผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

 

งานสเก็ต ดีไซน์มีเวลาทำอยู่สามชั่วโมงก่อนพักกลางวัน ถ้ามัวแต่เถียงกันงานคงไม่เดินสักที

 

เอ่อ กูเห็นด้วยกับเดียร์ โหวตดีกว่า นั่งถกกันไปมาก็ไม่มีประโยชน์ ของแต่ละคนก็มีข้อเด่นข้อด้อยต่างกัน ถกไปก็เท่านั้นว่ะ โหวตดีกว่า ทัชเป็นอีกคนที่สนับสนุนความคิดเห็นของเพื่อน

 

แม้แต่หินผาเองก็พยักหน้าเห็นด้วย เขาทำหน้าตาเบื่อหน่ายเพราะคนในกลุ่มถกเถียงกันไม่หยุด

 

พอมีคนเสนอมาแบบนั้นทุกคนก็ลงความเห็นว่าเห็นด้วย ก่อนจะเริ่มโหวตกัน พอได้คอนเซ็ปที่ชนะก็เริ่มแบ่งงานกันแล้วลงมือทำทันที

 

เจ้าของคอนเซ็ปก็อธิบายเพิ่ม สเก็ตแบบง่ายๆ ให้ทุกคนเข้าใจ ก่อนจะให้คนที่วาดเก่งๆ มาลงดีเทลให้ คนลายมือสวยๆ ก็เขียนคอนเซ็ป เขียนวิธีการใช้งาน คนจัดองค์ประกอบเก่งๆ ก็ดีไซน์การวางองค์ประกอบในกระดาษขนาดเอสาม คนลงสีเก่งๆ ก็ช่วยกันลงสีตอนท้าย สุดท้ายงานสเก็ต ดีไซน์ของกลุ่มนี้ก็เสร็จทันเวลาจนได้





✥ ✥ ✥ ต่อค่ะ 100% ✥ ✥ ✥






เป็นไงบ้างวันนี้ เสียงทักดังขึ้นให้คนที่กำลังจับกลุ่มกันอยู่หันไปมอง ก่อนจะยกมือไหว้กันเป็นแถวเมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามาในห้อง

 

สวัสดีพี่

 

กลุ่มคนมาใหม่ยกมือทักทาย ก่อนจะเดินไปนั่งบนโต๊ะภายในห้องที่เด็กคณะสถาปัตย์เรียกกันว่า ห้องสตูฯ เป็นห้องกว้างๆ ตรงกลางเป็นพื้นที่โล่งๆ ส่วนด้านข้างมีโต๊ะไม้ โต๊ะดราฟ วางเรียงเอาไว้ เป็นสถานที่ที่ทุกคนในคณะจะมาร่วมตัวกันบ่อยๆ ไม่นัดประชุม ก็ทำงานกันแบบไฟลนก้น พี่น้องพ้องเพื่อนช่วยกันทำ

 

เด็กปีหนึ่งเป็นไงบ้างละ

 

ก็มีคนเด่นๆ นะพี่เจียว ต๊อบ เฮดสันทนาการปีสองเป็นคนตอบคำถามของรุ่นพี่ปีสามในคณะ ถ้าเด่นสุดๆ ก็มีอยู่สามคน

 

เด่นเพราะ เจียว... หรือชื่อเล่นเต็มๆ ไข่เจียวถามรุ่นน้อง

 

หลายอย่าง หน้าตา นิสัย ความกล้าแสดงออก พอดีสามคนนี้มันจับกลุ่มด้วยกันด้วยแหละพี่

 

หือ... แบบนี้เปิดเทอมก็อาจจะมีฮีโร่แล้วสิ

 

ก็ไม่แน่หรอกพี่ มันเด่นเพราะหน้าตาเป็นหลัก มีความกล้าแสดงออกก็จริงแต่พวกนี้มันจะนั่งเฉยๆ ไม่ค่อยเสนออะไร แต่ก็ช่วยเพื่อนในกลุ่มทำงานนะ แต่ออกแนวไม่อยากจะเด่นกันมากกว่า

 

เจียวพยักหน้ารับกับคำพูดของรุ่นน้อง เพราะเขาก็พอจะนึกออก พวกที่โดดเด่นแบบคนอื่นดันให้เด่นโดยที่ตัวเองไม่อยากจะเด่น

 

มาแนวเดียวกับไอ้เหนือเดือนเลยสิ

 

แล้วพวกพี่มาซ้อมบทกันเหรอ ต๊อบถามกลับ อ้าวแล้วพี่เหนือเดือนอ่ะครับ

 

อ้อนพ่อมันอยู่มั้ง เดี๋ยวมันก็มา เคยเห็นมันมาตรงเวลาไหมล่ะ กว่าจะลาก ขู่เข็น อ้อนวอนมันมาเป็นพี่วินัยได้นี่พวกกูแทบจะหมดตัว ไอ้ห่านี่เล่นตัวชิบหาย บ่นไปถึงเพื่อนคนที่ถูกพาดพิงถึง

 

ผลัวะ!

 

ฝ่ามือเน้นๆ ปะทะเข้าที่ศีรษะของนายไข่เจียวจนหัวทิ่ม พอหันไปมองก็เห็นหน้าตา... กวนประสาทของเพื่อนตัวดี

 

เดี๋ยวกูก็ไม่เป็นซะเลย นินทากู พูดไปก็เลิกคิ้วมองไป ดันกระพุ้งแก้มตัวเองจนมันป่องออกมาข้างหนึ่ง

 

ไข่เจียวได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน อยากจะตบมันกลับสักทีแต่ก็ทำไม่ได้ ถ้ามันไม่ยอมมาเป็นพี่วินัยให้นี่แย่เลย เพราะไอ้เหนือเดือนคนนี้เวลาทำอะไรมันจริงจังมาก รวมไปถึงเวลาแกล้งทำหน้าโหด เสียงเข้ม แถมพี่ปีสี่ปีห้าก็บอกเองว่าให้ลากมันมาเป็นพี่วินัยให้ได้ ขืนมันหนีไปเขาได้โดนพี่ๆ เล่นงานสิ!

 

เอ่อๆ ไปซ้อมบทต่อได้แล้ว มึงอย่าไปตัดผมโกนหนวดนะโว้ย ปล่อยๆ เอาไว้แบบนี้ก่อน

 

ทำไมต้องให้กูไว้หนวดไว้ผมแบบนี้ด้วยว่ะ กูละโคตรจะรำคาญเลย เจ้าตัวว่า จับหนวดเครา กับผมที่เริ่มยาวของตัวเองอย่างไม่ชอบใจ ให้กูเป็นพี่วินัยหน้าหล่อก็ได้นี่

 

เดี๋ยวน้องๆ จะไม่กลัวเอาน่ะสิพี่ พี่วินัยเล่นหล่อจนมองตามเคลิ้มแบบนี้สาวๆ คงกลัวกันหรอก แต่พี่ไว้หนวดไว้เคราแบบนี้ก็เท่ไปอีกอย่างนะ เถื่อนๆ ดี เหมือนผู้ร้ายข้ามชายแดนเลยพี่ พูดจบต๊อบก็หัวเราะชอบใจ โดยมีคนอื่นๆ ผสมโรงไปด้วยก่อนจะร้องโหยหวน อ้อนวอนขอชีวิตเมื่อโดนพี่เหนือเดือนไล่เตะไปรอบสตูฯ

 

พอๆ ไอ้เหนือเดือน ไปซ้อมบทพี่วินัยได้แล้วมึงวันนี้พี่ปีสี่จะลงมาดูด้วย ไข่เจียวเรียกเพื่อนตัวเองให้เลิกไล่กระทืบรุ่นน้อง

 

กูชื่อเหนือเดือนที่ไหน ยาวกว่าชื่อเล่นกูอีกไอ้ฉายานี่เนี่ย คนที่ถูกเรียกว่าเหนือเดือนพูดอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วที่พวกมันเรียกเขาแบบนี้ เรียกกันซะจนคิดว่าตัวเองชื่อเหนือเดือนไปแล้ว

 

ก็มึงแม่งเหมาะจะเป็นเดือนมากกว่ากูที่เป็นเดือนไง แต่เสือกไม่ยอมลงไง ถ้ามึงลง มึงก็ได้เป็นเดือนมหาลัยไปแล้ว คราวนี้เป็นอีกคนพูด

 

แต่มันไม่ลงก็ดีนะไอ้ดิว มันเลยได้ฉายาเหนือเดือนมหาลัยไปเลย เพราะแม่งหล่อกว่าเดือนมหาลัยอีก

 

เหนือเดือน ตามที่ใครๆ เรียกได้แต่กรอกตาไปมาแต่ก็ไม่พูดอะไร พูดไปก็เท่านั้น ขี้เกียจพูดแล้วด้วย มันจะเรียกอะไรก็ช่างมันแล้วกัน

 

มัวแต่พูดมาก ไหนว่าพี่จะมาดูไม่ไปซ้อมกันหรือไง

 

เออว่ะ! รีบไปเถอะ! พูดจบก็ยกโขยงกันออกจากห้องสตูฯ ไปทั้งกลุ่ม

 

แบบที่รุ่นน้องปีสองได้แต่มองตามแล้วก็ส่ายหน้า

 

มึงว่า... พี่วินัยปีสามปีนี้จะรอดไหมวะ...

 

 

 

 

 

เสียงฝีเท้าก้าวลงมาจากบันไดชั้นสอง ก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้ามาในห้องอาหาร มือยกขึ้นรวบผมที่ยาวเลยบ่ากว้างๆ มาเป็นหางม้าเอาไว้ข้างหลังอย่างลวกๆ

 

เมื่อไหร่จะได้ตัดผม โกนหนวดโกนเคราออก คนที่นั่งอยู่ในห้องอาหารร้องถาม ขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้า

 

ก็... จนกว่าจะรับน้องเสร็จครับ อีกสัก... เดือนสองเดือนถึงจะทำได้ เจ้าตัวพูด เดินไปหอมแก้มคนที่เอ่ยถามแล้วกอดแน่นๆ อีกหนึ่งที

 

จั๊กจี้!

 

ผละออกนิด เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะยิ้มออกมาแบบที่คนโดนกอดชักร้อนๆ หนาวๆ แล้ว... เวลาพ่อคินมีหนวดนิดๆ มาหอมมัม มัมจั๊กจี้ไหม

 

น้องกันต์! คนหน้าแดงร้อง ยกมือตีลูกชายสุดที่รักไปที

 

อะไรกันครับ เสียงดังออกไปถึงห้องนั่งเล่นเลย แล้วนั่น... ไปแกล้งอะไรมัมเขาอีกละเรา ใครอีกคนเดินเข้ามาในห้องอาหาร รอยยิ้มอบอุ่นประดับอยู่บนใบหน้าที่แม้จะเข้าเลขสี่มาหลายปีแล้วแต่ก็ยังดูดีไม่เปลี่ยน

 

น้องกันต์เปล่านะ แค่หอมแก้มมัมเอง คนโดนหาว่าแกล้งมัมส่ายหน้าทันที ยิ้มตาใสใส่ แล้วก็ถามมัมว่าเวลาพ่อคินไม่ได้โกนหนวดแล้วมาหอมแก้ม มัมจั๊กจี้เหมือนที่น้องกันต์หอมไหม

 

น้องกันต์ ชนกันต์ กิจไพศาลกุล เด็กน้อยหัวเห็ดโตขึ้นมาเป็นหนุ่มรูปร่างสูง มีกล้ามเนื้ออย่างคนออกกำลังกายแล้วก็ดูแลสุขภาพเป็นประจำ

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้ถูกลดถอนด้วยหนวดเครา และทรงผมยาวๆ ดูน่ากลัวไปนิดกำลังแย้มรอยยิ้มชอบใจที่แกล้งหยอกมัมพัทธ์ของเขาได้

 

เราก็ชอบแกล้งมัมเขาจริงๆ พ่อคินที่ยังคงเป็นพ่อคินที่ใจดีของน้องกันต์เหมือนเดิมพูด ส่ายหน้ากับความช่างแกล้งของลูกชายคนโต

 

ชอบแกล้งได้พ่อคินมาไงครับ พูดจบก็หัวเราะชอบใจ

 

พอเลย กินข้าวไปเลยครับ เดี๋ยวต้องไปส่งน้องที่โรงเรียนด้วยไม่ใช่หรือไง มัมพัทธ์เป็นฝ่ายตัดบทสนทนาของพ่อลูก

 

คร้าบๆ ว่าแต่น้องแพรละครับ ถามไปถึงน้องสาวอีกคนที่ยังไม่เห็น

 

น้องแพรอยู่นี่ค่ะ เสียงใสๆ ดังมาก่อนที่ตัวจะเข้ามาถึงเสียอีก สาวน้อยผมหยักศกสีน้ำตาลที่ถูกรวมเป็นหางม้าแล้วก็ผูกโบว์เอาไว้เดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะเดินหอมแก้มทุกคนบนโต๊ะอาหารแล้วก็นั่งประจำที่ของตัวเองข้างๆ พี่ชาย

 

นี่ค่ะ ข้าวต้มของน้องแพร พี่ชายสุดหล่อที่ตอนนี้ไม่ค่อยหล่อเพราะติดจะเถื่อนไปหน่อยเลื่อนชามใส่ข้าวต้มมาให้น้องสาวคนสวย

 

ขอบคุณค่ะพี่กันต์ ยิ้มน่ารักส่งให้แล้วก็เริ่มลงมือทานมื้อเช้ากัน

 

ถ้าเสาร์อาทิตย์จะกลับบ้านก็โทรมาบอกก่อนนะ พ่อคินจะได้รู้ พ่อคินพูดกับลูกชายตอนที่เดินมาส่งลูกทั้งสองคนที่รถ

 

ครับพ่อคิน เดี๋ยวผมบอกอีกทีนะครับเพิ่งเปิดเทอมมีรับน้องด้วย ไม่รู้ว่าพวกปีสองจะนัดน้องๆ หรือเปล่า กันต์ตอบ ตอนนี้เขาเป็นพี่สามของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง

 

ปกติเวลาเปิดเทอมเขาก็จะไปอยู่คอนโดใกล้ๆ มหาวิทยาลัยที่พ่อคินซื้อให้ แต่ก็กลับบ้านเกือบจะทุกเสาร์อาทิตย์

 

ตั้งใจเรียนนะคะน้องแพร ตอนเย็นพ่อคินไปรับนะ หันไปพูดกับลูกสาวบ้าง

 

ค่ะพ่อคิน สวัสดีค่ะ น้องแพรยกมือไหว้ก่อนจะเดินไปขึ้นรถของพี่ชาย

 

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของกันต์ เจ้าตัวที่ต้องออกจากบ้านแต่เช้าอยู่แล้วก็อาสาไปส่งน้องสาวที่โรงเรียนเอง ส่วนน้องแพรตอนนี้เป็นเด็กมัธยมปีที่สี ตามจริงน้องควรจะอยู่ชั้นปีสุดท้ายแล้วแต่เพราะตอนเด็กๆ ไม่ได้เข้าเรียนตามเกณฑ์อายุ อีกทั้งยังมีพัฒนาการที่ช้ากว่าเด็กทั่วไปเพราะไม่ได้รับการเลี้ยงดูที่ดีเลยทำให้ช่วงปีสองปีแรกคินกับพัทธ์ต้องจ้างครูมาสอนให้ที่บ้านเพื่อเป็นการปรับพื้นฐาน แล้วจึงเริ่มเข้าเรียน

 

ที่โรงเรียนโอเคใช่ไหมคะ เรียนเข้าใจหรือเปล่าถ้ามีตรงไหนไม่เข้าใจก็ถามคุณครูเขานะคะ หรือจะโทรมาถามพี่กันต์ก็ได้คนที่ขับรถอยู่เอ่ยถามกับน้องสาวตัวน้อย หันมามองก่อนจะยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกคนส่งยิ้มหวานมาให้

 

เข้าใจค่ะ กับเพื่อนๆ น้องแพรก็เข้ากันได้ดีค่ะ เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ทุกคนในบ้านต่างเป็นห่วงและเป็นกังวล

 

กลัวว่าน้องแพรจะเข้ากับเพื่อนๆ ในห้องไม่ได้ เพราะส่วนหนึ่งอายุที่ต่างกันสองปี แต่คงเพราะน้องแพรเป็นคนน่ารัก นิสัยดีความแตกต่างเรื่องอายุจึงหมดไป และนั่นก็ทำให้กันต์ รวมไปถึงพ่อคินและมัมพัทธ์สบายใจ

 

ดีแล้วล่ะค่ะ น้องแพรเข้ากับเพื่อนๆ ได้พี่กันต์ก็สบายใจ ยังไงก็ต้องตั้งใจเรียนนะคะรู้ไหม

 

สาวน้อยพยักหน้ารับ ค่ะพี่กันต์ น้องแพรจะตั้งใจเรียน เรียนจบสูงๆ จะได้มาช่วยมัมช่วยพ่อคิน แล้วก็จะได้มาคอยช่วยพี่กันต์ ตอนที่พี่กันต์กลับมาดูแลบริษัทของมัม

 

พี่ยกให้ค่ะ

 

ไม่ค่ะ พอได้ยินพี่ชายพูดแบบนั้นก็รีบค้านทันที น้องแพรไม่ได้มีสายเลือดโดยตรง อ่ะๆ อย่าเพิ่งค่ะพี่กันต์ น้องแพรไม่ได้ดูถูกตัวเอง ไม่ได้คิดร้ายกับตัวเอง น้องแพรรู้ค่ะว่าทุกคนรักน้องเหมือนคนในครอบครัว น้องแพรก็คิดอย่างนั้นค่ะ

 

ดีแล้วค่ะ ไม่ว่าใครจะคิดหรือจะพูดยังไง พี่กันต์อยากให้น้องแพรจำเอาไว้ว่าน้องแพรคือครอบครัวของพวกเรานะคะ กันต์หันมามองน้องสาวของตน ยกมือลูบผมน้องเบาๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มกว้าง

 

น้องแพรรู้ว่าตัวเองไม่ได้มีสายเลือดเกี่ยวข้องอะไรกับทุกคนในครอบครัวนี้ รับรู้มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อยที่ยังไม่กล้าพูด แต่น้องแพรไม่เคยคิดน้อยใจในโชคชะตาของตัวเองที่ไม่มีพ่อแม่แท้ๆ เลี้ยงดู แต่น้องแพรกลับคิดว่านี่คือความโชคดีที่สุด โชคดีที่ได้เจอครอบครัวนี้ ได้เป็นหนึ่งในครอบครัวนี้ และน้องแพรเองก็คิดเสมอว่าทุกคนเป็นผู้มีพระคุณที่จะต้องดูแลและตอบแทน

 

พี่กันต์โชคดีนะ ที่มีน้องสาวอย่างน้องแพร

 

น้องแพรก็โชคดีค่ะ ที่มีพ่ออย่างพ่อคิน มีแม่อย่างมัมพัทธ์แล้วก็มีพี่ชายอย่างพี่กันต์

 

ค่ะ เอาล่ะ... ถึงแล้ว กันต์เลี้ยวรถของตนเข้ามาจอดหน้าโรงเรียนของน้องแพร ตั้งใจเรียนนะคะ เอาไว้เจอกันนะ

 

ค่ะ แล้วเจอกันนะคะพี่กันต์

 

กันต์นั่งมองน้องสาวของตัวเองที่ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในโรงเรียนยิ้มๆ อยู่รอส่งจนกระทั่งเห็นน้องสาวเดินเข้าไปในอาคารเรียนแล้วถึงได้ขับรถออกจากบริเวณหน้าโรงเรียน และตรงไปมหาวิทยาลัยต่อทันที

 

รถ SUV สัญชาติยุโรปเลี้ยวเข้าจอดในลานจอดรถใกล้ตึกคณะสถาปัตย์ เจ้าตัวยกยิ้มพอใจเมื่อได้ที่จอดรถใกล้ๆ กับคณะ เพราะปกติที่จอดดีๆ แบบนี้หายากยิ่งกว่าอะไร ปกติบริเวณนี้จะเป็นที่จอดรถของอาจารย์แต่ก็จะมีที่ว่างให้สำหรับนักศึกษาเข้ามาจอดได้ อีกทั้งยังใกล้กับโรงอาหารกลางด้วย ร่างสูงก้าวลงจากรถ แต่งกายถูกระเบียบผิดกับหน้าที่ติดเถื่อนๆ ปิดรถเรียบร้อยก็เดินก้าวไปยังคณะของตัวเองทันที

 

ร่างสูงยืนรอลิฟต์โดยระยะหนึ่งเมตรรอบตัวนั้นไม่มีคน แต่ถัดออกไปนักศึกษายืนรอลิฟต์กันให้เพียบ ได้แต่ยกมือขึ้นลูบคางตัวเองอย่างสงสัยว่าทำไมถึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ใช้สายตากวางมองไปรอบๆ

 

น่าจะเป็นเด็กปีหนึ่ง...

 

ดูจากการแต่งกายที่ถูกระเบียบ

 

สวัสดีค่ะ / ครับพี่ต๊อบ พี่นัท พี่โอ กันต์หันไปมองตามเสียง เห็นเด็กปีหนึ่งยกมือไหว้คนที่เดินมาใหม่กันหน้าสลอน

 

แต่ดูเหมือนคนที่เพิ่งเดินเข้ามาจะไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะเจ้าตัวยกมือไหว้กันต์ที่ยืนรอลิฟต์อยู่ ทำเอาเด็กใหม่สะดุ้งกันเป็นแถบ เพราะรู้แล้วว่าบุคคลหน้าตาเถื่อนๆ คนนี้เป็นรุ่นพี่ในคณะ แถมยังไม่มีใครยกมือไหว้เลยสักคร

 

หวัดดีครับพี่

 

กันต์พยักหน้าลงนิด ส่งเสียงในลำคออย่างรับรู้การทักทายของรุ่นน้องปีสองคนนี้ อือ

 

มีเรียนเช้าเหรอครับ อีกฝ่ายยังถามต่อ

 

ประมาณนั้น เขาตอบยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อลิฟต์ที่รออยู่นานก็มาถึงเสียที

 

กันต์ก้าวเข้าไปคนแรก ตามด้วยปีสองอีกสามคน ส่วนปีหนึ่งมองหน้ากันเลิกลั่กอย่างไม่แน่ใจว่าควรเข้าไปหรือเปล่า

 

เรียกน้องคุณเข้ามาสิ สั่งเรียบๆ กับน้องปีสอง แต่ปีหนึ่งก็ก้าวพรึบเข้ามากันอย่างพร้อมเพียงแบบพี่ปีสองไม่ต้องสั่งซ้ำ

 

กันต์เหมือนจะได้ยินเสียงกลั้นหัวเราะในลำคอจากรุ่นน้องปีสองทั้งสามคน นึกอยากจะยกมือตบกะบาลพวกนี้ไปคนละที

 

มันคงขำที่เห็นเด็กปีหนึ่งกลัวเขา แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่ามีอะไรให้น่ากลัว

 

ขนาดยังไม่ได้เปิดตัวพี่วินัย น้องๆ ก็กลัวกันหัวหด เจ้าต๊อบ หัวหน้าสันทนาการปีสองว่าอย่างขำขันหลังจากปีหนึ่งออกจากลิฟต์กันไปหมดแล้ว

 

กูน่ากลัวขนาดนั้นเลย เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

 

แค่ไว้หนวดไว้เคราผมยาวรุงรังแค่นี้เอง

 

เอาน่าพี่เหนือเดือน เดี๋ยวพอหมดประชุมเชียร์โกนหนวดโหนเคราออกน้องๆ ก็คงพากันกรี๊ดอยู่แล้วล่ะพี่ เล่นหล่อล้ำเดือนคณะทุกชั้นปีหมดแบบนี้

 

แล้วทำไมไม่ให้กูเป็นพี่วินัยหล่อๆ วะ คราวนี้เปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วแทน

 

ก็บอกไปแล้วไงพี่ เดี๋ยวน้องๆ จะหลงหน้าพี่จนไม่กลัว แบบนี้แหละดีแล้ว

 

เออๆ รับคำอย่างไม่เรื่องมากก่อนจะเดินออกจากลิฟต์เพราะถึงชั้นที่กดพอดี

 

ขาที่กำลังเดินไปยังห้องเรียนชะงักก่อนจะล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้า เขาก้าวต่อเข้าไปในห้องเรียนก่อนจะกดรับโทรศัพท์

 

ครับพ่อคิน

 

[ส่งน้องเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ แล้วนี่ถึงมหาลัยหรือยังครับน้องกันต์]

 

เรียบร้อยครับ น้องกันต์ส่งน้องแพรที่โรงเรียนแล้ว แล้วตอนนี้ก็ถึงมหาลัยแล้วด้วยครับ"

 

[โอเคครับ อย่างนั้นเท่านี้แหละครับ กลางวันอย่าลืมกินข้าวนะ เอาไว้เจอกันครับ]

 

ครับพ่อคิน แล้วเจอกันครับ กดวางสาย เดินไปนั่งที่เก้าอี้ว่างข้างๆ เพื่อนในกลุ่ม "มองไรของพวกมึง

 

นายไข่เจียวถึงกับมองแรง ทีคุยกับพ่อละ ครับอย่างนู้น น้องอย่างนี้ ทีคุยกับพวกกูละแทบจะแดกพวกกูเข้าไป

 

กันต์เลิกคิ้วนิด ก่อนจะยกยิ้ม อย่างพวกมึงกูแดกไม่ลงหรอก

 

สัส!

 

หัวเราะชอบใจที่ทำให้เพื่อนหงุดหงิดได้

 

ในกลุ่มของกันต์มีสมาชิกอยู่ด้วยกันหกคนรวมเจ้าตัว แบ่งได้เป็นหญิงแกร่งสอง ชายหนุ่มสี่ เป็นกลุ่มที่รวบรวมคนหน้าตาเคยดีเอาไว้ ที่ต้องบอกว่าเคยดีเพราะสี่หนุ่มไว้หนวดเคราจนจำหน้าเดิมแทบไม่ได้ ส่วนสองสาวก็ยังคงสวยอยู่แม้ว่านิสัยจะแกร่งเกินชายก็ตามที

 

เมื่อกี้ตอนกูขึ้นมา เจอน้องปีหนึ่งแม่งกลัวกูกันเป็นแถว กันต์ว่าอย่างขำๆ นี่ขนาดพวกเราวินัยยังไม่ได้ลงเลยนะเนี่ย

 

เออๆ ตอนกูขึ้นมาก็เจอ แค่ไว้หนวด ทำหน้านิ่งๆ ยืนเงียบๆ ก็ทำให้คนกลัวได้ว่ะ ตลกดีนะ แต่แม่กูนี่ด่ากูชิบหายเรื่องกูไว้หนวดแบบนี้

 

มัมกูก็บ่น บอกว่าไว้หนวดแบบนี้แล้วบดบังหน้าหล่อๆ ของกูหมด

 

พอได้ยินพูดแบบนั้นเพื่อนในกลุ่มไม่เว้นแม้แต่สองสาวก็แทบจะถุยน้ำลายใส่ ส่วนตัวคนพูดก็หัวเราะชอบใจ ผิดกับมาดตอนอยู่ในลิฟต์กับน้องปีหนึ่ง

 

เขามีหน้าที่ในฐานะพี่ปีสามคือเป็นพี่วินัย หรือคณะอื่นๆ เรียกว่าพี่ว้ากนั่นแหละ จริงๆ ก็ไม่ได้อยากจะเป็นแต่พวกรุ่นพี่ปีโตๆ ขอมา อีกทั้งเพื่อนผู้ชายในกลุ่มก็เป็นกันหมด เขาก็เลยตกลงไปด้วย

 

และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องไว้หนวดไว้เครา ปล่อยผมยาวแบบนี้ แม้จะขัดใจนิดหน่อย กับรู้สึกแปลกๆ เพราะเขาไม่เคยปล่อยตัวให้โทรมอย่างนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร

 

คนมันหล่อ... จะให้เถื่อนแค่ไหนก็กลับรัศมีความหล่อไม่มิดหรอกนะ

 





************************************************

สวัสดีจ้า หลังจากที่เปิดตัวละครเอกของเราไปหนึ่งคนเมื่อปลายเดือนที่แล้ว วันนี้พาตัวละครอีกคนของฟางมาเปิดตัวจ้า ค่าตัวพี่เขาแพงน่ะจ้า ดีกรีดีขนาดนี้ไม่แพงก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว ฟางเลยพาออกมาได้ยากหน่อย ฮี่ๆๆ

 

อีกอย่าง... ฟางไปออกบูธมาค่ะ 6 วันติด วันนี้นอนยาวทั้งวันไม่ไปไหน ไม่ทำอะไรเลย เพิ่งฟื้นคืนสภาพเมื่อตอนเย็น เลยมาอัพนิยายให้จ้า ฟางฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ คิดว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่หลายๆ คนอยากอ่านและรอคอยกันอยู่เนอะ สำหรับเรื่องนี้ฟางอยากให้มันดูสนุกๆ ฮาๆ แต่ไม่รู้ว่าจะแต่งได้หรือเปล่า ยังไงก็ติดตามแล้วให้กำลังใจกันไปเรื่อยๆ นะคะ ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ

 

ยังไงก็ขอฝาก #พี่กันต์สายอ่อย เอาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของคนอ่านทุกๆ คนด้วยนะคะ

 

อ่านแล้วอย่าลืมให้กำลังใจคนแต่งนะคะ จะได้มีกำลังใจแต่งนิยายให้อ่านกันค่ะ อย่าเงียบนะคะใจคอไม่ดีเลยค่ะ คอมเมนต์คือกำลังใจของคนเขียนนะคะ ^^

 

สำหรับเฟสบุ๊คค่ะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับทวิตเตอร์ค่ะ https://twitter.com/Fangiily_GC

 

เข้าไปพูดคุย สอบถาม ทวงหานิยายกันได้เลยนะคะ ยินดีตอบทุกคน ทุกข้อสงสัย(ที่ตอบได้จ้า)

 

รัก #พี่กันต์สายอ่อย กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 699 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #3093 Yanidaexo (@kkhimy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:18
    ตอนที่เดียร์พูดกับฮาร์ทเรียกแทนว่า เขา ทำไมถึงเป็นคำว่า เขา ล่ะ? ทำไมไม่เป็นคำว่า เค้า ปกติ เขา มันแทนบุคคลที่3ไม่ใช่เหรออ ;-;
    #3093
    0
  2. #3024 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:24
    ครับบบพ่อคนหล่อ555
    #3024
    0
  3. #3009 สีน้ำ (@re-turn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:23
    น้องกันต์3ขวบไปไหนแล้วคะ งื้ออออ><
    #3009
    0
  4. #2937 KS_yoyo (@KS_yoyo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:34
    ชอบการที่แต่งแล้วโตไปเรื่อยๆ เราพึ่งอ่าน น้องกันต์ กับ ควอตซ์ พอมาอ่านเรื่องนี้ต่อแล้วมันสนุกดี ชอบๆๆค่ะ
    #2937
    0
  5. #2904 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:47
    รู้สึกได้ถึงความน่ารักของครอยครัวน้องเดียร์
    #2904
    0
  6. #2878 Pantawan Khaokaew (@pantawan-8900) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 15:39
    อยากจะบอกว่าชอบผช.ที่พูดคะขากับผญ.ที่สุด

    ดูน่ารักขี้เล่นดี
    #2878
    0
  7. #2784 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:47
    ขำอิพี่จริงๆ
    #2784
    0
  8. #2396 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 09:30
    จ้าาาา คนหล่อน้องกลัว5555
    #2396
    0
  9. #2331 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:37
    น้องกันต์ตัวเล็กๆของหม่ามี๊โตแล้วค้าบบ
    #2331
    0
  10. #2088 Ayaaaaaa (@Ayaaaaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:03
    พ่อคนหล่ออออออ แหม่55555
    #2088
    0
  11. #1850 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 13:31

    สารภาพว่าตอนอ่านพี่ควอตซ์น้องเหนือคิดไว้ว่าแฝดโตมาพี่ฮาร์ทอาจจะขรึมเข้มๆตามประสาคนเป็นพี่ส่วนน้องเดียร์ก็จะขี้อ้อนๆไม่คิดว่าน้องจะทั้งแสบและซน ผิดคาดเลยน้องเดียร์ดูแล้วจะแสบและซนเยอะซะด้วย 5555555555555 ส่วนพี่กันต์ ชอบเวลาคุยกับครอบครัวพูดเพราะมาก กับน้องก็ลงท้ายคะ นะคะ ค่ะ กับพ่อคินมัมพัทธ์ก็น้องกันต์อย่างนั้นอย่างนี้ ยังน่าเอ็นดูเหมือนตอนเด็กๆกันเลย แต่โตมาขี้แกล้งได้พ่อคินจริงๆเลยค่ะน้องกันต์เนี่ย


    ปล.เรายังติดเรียกน้องกันต์อยู่เลยยังไม่ชินกับพี่กันต์ 555555555

    #1850
    0
  12. #1817 Queen'nannie (@NANNIE__PIXX) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 17:41
    งงตรงบรรยายมาก ต้องอ่านซ้ำสองรอบ //ยิ้มทั้งน้ำตา
    #1817
    1
    • #1817-1 FangiiLy_GC (@fang070535) (จากตอนที่ 2)
      26 สิงหาคม 2561 / 18:25
      จะพยายามปรับปรุงนะคะ แฮ่...
      #1817-1
  13. #1816 Queen'nannie (@NANNIE__PIXX) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 17:41
    งงตรงบรรยายมาก ต้องอ่านซ้ำสองรับ //ยิ้มทั้งน้ำตา
    #1816
    0
  14. #1483 Ilo_harlveen (@Ilo_harlveen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:31
    จ้า พ่อคนหล่อออออ
    #1483
    0
  15. #1387 Bunny_Bunning (@Pong_Rattanakon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 09:57
    บางทีมีบางช่วงที่บรรยายได้งงมากกกกกกก
    #1387
    0
  16. #1254 viradaya (@viradaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 04:31
    เพิ่งได้มาอ่านนน มีนุ้งกันต์ด้วยยยย น่ารักกกกก
    #1254
    0
  17. #1211 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 23:54
    นุ้งกันต์ของมัมนิเอง ตอนแรกก็เดียร์ คือคิดในใจว่าเรื่องของน้ำเหนือรึป่าวเพราะนามสกุลมันใช่ อ่านต่อไปฮาร์ตโผล่มาแบบใช่เลยจ้าาาา แล้วตอนนี้ก็มีน้องกันต์มาอีกก็คิดว่านุ้งกะนของมัมรึป่าว เพราะลืมคนแต่งไปแล้ว(ขอโทษที่ลืมค่ะOrz) พออ่านถึงมัมกะพ่อคินนิชัดเลยค่า นิยายที่เราติ่งทั้งน้านนน แอบเงิบกับความเถื่อนของนุ้งกันต์เบาๆ ความมุ้งมิ้งในวัยเยาว์นางหายไปเมื่อยุกับเพื่อน5555 แต่ยังไงก้รักค่าาา

    ป.ล.เราจะยังติดตามต่อไปค่ะ
    #1211
    0
  18. #628 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:14
    ชอบความสองครอบครัวนี้น่ารักอะะะะ
    #628
    0
  19. #462 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 22:52
    เปิดมาก็น่ารักเลยค่ะ
    #462
    0
  20. #326 aun-aom (@aun-aom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 19:21
    หูยยยยยย พีคมากกกก เราตามอ่านเรื่องของพ่อแม่ของกันต์กับเดียร์มา!!! ตกใจแรงงงง แต่คิดว่ามันต้องน่ารักมากๆแน่ๆเลย ตามนะๆอิอิ
    #326
    0
  21. #212 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:06
    จะว่าไปนี่ไม่รู้จักครอบครัวฝั่งกันต์แหะ แต่เป็นครอบครัวที่น่ารักมากเลย ส่วนครอบครัวเดียร์นี่ก็หวานเสมอต้นเสมอปลาย แอบคิดภาพ2แฝดว่าถ้าโตมาเดียร์จะแก่นๆ ซนๆขี้อ้อน ส่วนฮาร์ทต้องแนวพี่คนโตลุ๊คขรึมๆแน่ๆ ซึ่งจริง ชอบคาแร็คเตอร์น้องทั้ง2คนมากเลย
    #212
    2
    • #212-1 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 2)
      13 สิงหาคม 2560 / 15:56
      อ่านเรื่องรักของมัมน้องกันต์จัดให้เลยค่ะ^_^ แล้วคุณจะรู้จักครอบครัวของน้องกัน
      #212-1
    • #212-2 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 2)
      13 สิงหาคม 2560 / 15:57
      โอ้คิดถึงกันต์ ><
      #212-2
  22. #195 เจ้าบัว (@letcomic) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 19:46
    น้องกันต์คัมแบค คิดถึง ??????
    #195
    0
  23. #155 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 20:27
    โอ๊ยยย ><สองครอบครัวที่เราชอบมาเจอกันน ดีงามมม น้องกันต์จะเป็นสายอ่อยสินะ น้องเดียร์ระวังไว้น้องกันต์มันร้ายยย555
    #155
    0
  24. #129 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    โอ้ คิดถึงน้องกันต์กับน้องเดียร์ จริงๆก็คิดถึงทั้งสองครอบครัวเลย น่ารักๆ ได้มาเจอกันอีกในเรื่องนี้ อิอิ น้องกันต์น่ารักจัง เวลาคุยกับที่บ้านยังพูดจาน่ารักเหมือนเคย แต่ดูน้องเดียร์จะแสบไม่ใช่เล่นนะเนี่ย
    #129
    0
  25. #109 Jutharat Kantaklom (@fang-ei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:58
    ชอบมากเลยค่ะ...
    #109
    0