ยอดพธูจอมทัพ

ตอนที่ 24 : บทที่ 7.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    11 ก.พ. 61





วันสุดท้ายของโปรโมชั่น มาถี่หน่อยนะคะ ^____^

ไม่อยากให้พลาดราคาพิเศษอะจ้าาาา เพราะหลังจากนี้ราคา 220 บาท

อาจจะจัดโปรอีกครั้ง แต่จัดแบบ 4 เรื่องรวดมัดขายเป็นตุ้มแหนมเลย 555

แต่ก็คงอีกสองปีนั่นแหละจ้า กว่านิยายอีกสองเรื่องในชุดจะหมดสัญญา


ฉงอวี้หลิงมีสีหน้าคับแค้นใจชัดเจน นางรู้สึกชิงชังผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้เผิงเซิ่งอี้

แต่ถึงอย่างนั้น พี่เซิ่งอี้กับข้าก็ยกน้ำชาไหว้ฟ้าดินร่วมหอกันแล้ว เพียงข้ามีทายาทให้สกุลเผิง ให้เขาได้เป็นบิดาของลูกชายสักคน ใครหน้าไหนก็ไม่สามารถแยกเขาไปจากข้าและลูกได้ แต่เจ้า...จู่ๆ เจ้าก็เข้ามาวุ่นวายกับเขา

เจ้าของเรือนร่างงดงามดั่งนางหงส์เดินเข้าใกล้เพื่อกดดันอีกฝ่ายให้จนมุม ถามหน่อยเถอะ ข้าควรรู้สึกเช่นไรที่ต้องร่วมสามีกับหญิงอื่น ทั้งที่ข้าเป็นคนมาก่อน มาก่อนทั้งเจ้า มาก่อนทั้งองค์หญิงหงหญ่า ข้าเป็นคนรักของพี่เซิ่งอี้ แต่กลับต้องทนขมกลืนในอกเพียงเพราะต้องระวังโทษทัณฑ์จากเบื้องสูง

ข้า...ข้าสาบานว่าไม่เคยรู้ความจริงข้อนี้ฟังเยว่ฉิวหลบสายตามองต่ำด้วยความละอายแก่ใจ นางไม่ปรารถนาคิดแย่งชิงสามีของผู้ใด หากนางรู้ก่อนล่วงหน้า นางจะไม่มาที่นี่!

ใช่สิ เจ้าจะรู้อะไรนอกจากทำให้เขาต้องรับผิดชอบเจ้าในฐานะเมียอีกคน ผู้หญิงอย่างเจ้าเอาอะไรมาคู่ควร

ใช่...ฐานะนางต่ำต้อย ใบหน้านางอัปลักษณ์ ซ้ำยังไม่รู้หนังสือ แต่นาง...

ข้ารักเขาคงมีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นกระมังที่นางกล้าสู้หน้าคนรักของเผิงเซิ่งอี้ ฟังเยว่ฉิวเอ่ยพร้อมกับสบตาฉงอวี้หลิง หวังให้หญิงสาวเข้าใจหัวอกผู้หญิงด้วยกัน ข้าไม่รู้มาก่อนว่าเขามี...เจ้า

ฟังเยว่ฉิวกล้าบอกว่ารักพี่เซิ่งอี้ของนางอย่างนั้นหรือ!

ฉงอวี้หลิงจ้องมองศัตรูหัวใจ ซ่อนความอาฆาตราวจะกินเลือดกินเนื้อไว้ภายใน ยังก่อน...นางจะให้โอกาสฟังเยว่ฉิวถอนตัวออกจากจวนสกุลเผิงด้วยตัวเองก่อน

เจ้ากล้าเอ่ยคำว่ารักอย่างหน้าไม่อาย เจ้าอาศัยบุญคุณที่ช่วยเขามาเป็นข้ออ้างก็เท่านั้น เพราะเจ้ารู้ว่าพี่เซิ่งอี้สูญเสียความทรงจำในตอนแรก ผู้หญิงอย่างเจ้ามันเห็นแก่ตัว

ข้าไม่เคยใช้บุญคุณมาเป็นข้ออ้างเลยสักนิดคนถูกกล่าวหาว่าร้ายเถียงออกมา

เหมยเหม่ยรีบเข้ามายืนขวางดั่งกลัวว่าฟังเยว่ฉิวจะทำร้ายฉงอวี้-หลิงกระนั้น นายสาวจึงโบกมือไล่สาวรับใช้ให้กลับไปยืนที่เดิม

ถามทีเถอะ ใบหน้าอย่างเจ้าคิดหรือว่าถ้าอยู่ในสถานการณ์ปรกติแล้วพี่เซิ่งอี้จะมีใจให้ เจ้าทำสิ่งใดกันแน่จึงทำให้สามารถเป็นภรรยาเขา ทำให้เขาปันใจไปจากข้า

ทำเช่นไรน่ะหรือ...

 ฟังเยว่ฉิวพูดไม่ออก ใบหน้านางเผือดสี ทรุดกายลงนั่งเก้าอี้ใกล้กันนั้น

กิริยามีพิรุธของหญิงบ้านป่า ทำให้ฉงอวี้หลิงมั่นใจแล้วว่าหญิงสาวจะต้องมีบางเรื่องปิดบังซ่อนเร้น นางจะต้องฉีกหน้ากากของฟังเยว่ฉิวออกมาให้ได้

คุณหนูพูดแทงใจดำเจ้าละสิเหมยเหม่ยสอดขึ้น ไม่สนใจว่าฟัง-เยว่ฉิวก็อยู่ในฐานะฟูเหรินของเผิงเซิ่งอี้เทียมเท่านายสาวของตน

เจ้าใช้เล่ห์กลเพื่อที่จะได้มีความสัมพันธ์กับสามีของข้าใช่หรือไม่ บอกมา

ไม่จริง...นางหาได้กล้าทำเช่นนั้น ปากอยากปฏิเสธ แต่ใจของฟัง-เยว่ฉิวกลับนึกอดสูละอายแก่ใจตน ถึงตัวนางไม่ได้เป็นคนใช้เล่ห์กล แต่ก็มีส่วนทำให้ชายหนุ่มปฏิเสธความรับผิดชอบนางไม่ได้

พี่ต้าเผิงสัญญาจะดูแลข้า

ดูแล...ฮึ เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่ามันเกิดจากความรัก

ฉงอวี้หลิงพูดจี้จุดในส่วนที่ตัวนางเองก็รู้สึกหวาดหวั่น เผิงเซิ่งอี้ก็ดูแลนางดี แต่ชายหนุ่มกลับไม่เคยคิดเรื่องความรักชายหญิง ขนาดกับนาง เขายังไม่หวั่นไหว เหตุใดหญิงอัปลักษณ์ตรงหน้าเขาถึงหวั่นไหวจนยอมมีสัมพันธ์ถึงขนาดมอบป้ายหยกแทนใจ เรื่องนี้มันต้องมีเงื่อนงำ ทั้งสีหน้าซื่อเซ่อ ตื่นกลัว มีพิรุธของฟังเยว่ฉิวที่แสดงออกมานั่นอีก นางต้องรู้ให้ได้ว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์กันจริงหรือไม่ ระหว่างสูญเสียความทรงจำไปนั้น จะเชื่อได้อย่างไรว่าเขายินยอมรับหญิงบ้านป่าเป็นภรรยาร่วมเคียงในขณะมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน 

ข้ากับเขาเติบโตมาด้วยกัน หากไม่เพราะเขาไปรบแล้วหายไประหว่างเดินทางกลับ มีหรือเจ้าจะแทรกเข้ามาในความรักของพวกเราได้ แต่เอาเถอะ ข้าเป็นคนใจกว้างพอ สามีทำ ภรรยาร่วมรับผิดชอบ เจ้ามาทีหลัง หากจะอยู่ร่วมบ้าน คงรู้นะว่าต้องทำตัวเช่นไร หวังว่าเจ้าคงสงบปากคำเรื่องที่ข้ามาคุยกับเจ้าวันนี้ คิดจะอยู่ในจวนใช้สามีร่วมกับข้า ก็จงเจียมตัวเจียมใจไว้บ้างสักนิด ฐานะของเจ้ายังต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ระหว่างนี้อย่าได้ก่อปัญหาใดๆ ขึ้นมาให้พวกเราต้องเดือดร้อนก็แล้วกัน

ฉงอวี้หลิงถืออำนาจที่มีนางถังจิ่วหยินให้ท้ายพูดแกมสั่ง นางไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับหรือปฏิเสธใดๆ เมื่อแสดงเจตนาตนเองชัดแจ้งแล้วก็ออกจากห้องของฟังเยว่ฉิว ติดตามด้วยเหมยเหม่ย ทิ้งอีกคนให้จมอยู่กับความสับสนวุ่นวายในใจ

นางไม่เคยต้องการเป็นมือที่สามแทรกกลางความรักของผู้อื่น หากทราบความจริงข้อนี้ นางจะไม่มีวันปล่อยให้ตัวเองเกิดความรักต่อเขา

ฟังเย่วฉิวคิดพลางลุกจากเก้าอี้ แทบเดินไม่ตรงทาง ขานางอ่อนแรง อาซิ่นจะเข้ามาพยุง แต่หญิงสาวบอกปฏิเสธก่อนพาร่างเดินหายเข้าไปหลังม่าน เมื่อทรุดกายลงนั่งริมเตียง หญิงสาวก็สั่งตัวเองว่าจะต้องเข้มแข็ง ไม่ตีโพยตีพาย ร้องไห้ฟูมฟาย จุดประสงค์ของนางไม่ใช่มาเพื่อระรานใคร คนเป็นสามีหากสุดท้ายแล้วไม่ยอมรับ นางก็จะอยู่กับความจริงนี้ให้ได้

เดิมคิดเพียงว่าพี่ต้าเผิงของนางปลอดภัยแล้วจะไป ครั้นถูกขับไล่ก็เกิดความรู้สึกอยากเอาชนะมารดาของเขาด้วยความจริงทั้งหมด นางเข้ามาอยู่ร่วมกับเขาอย่างมีความหวังเพื่อช่วยเขาฟื้นความทรงจำ แต่ความจริงเรื่องเขามีคนของเขาแล้ว คนที่มารดาเขาผูกด้ายแดงไว้ด้วยกันตั้งแต่เล็กจนโต นางแม้เป็นภรรยา แต่ก็เป็นผู้มาทีหลัง นางไม่ไร้ยางอายทนอยู่เป็นเสี้ยนหนามแทงใจภรรยาหลวงของเขานานนักหรอก

เวลาสองเดือนข้างหน้า จะสุขสมหรือขมขื่นมากเพียงใด นางไม่กล้าจะคาดเดา...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

144 ความคิดเห็น

  1. #9 pieport (@pieport) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:15
    อันนี้ยังน้อยถ้าเจอองค์หญิงนี้คงแทบผูกคอตาย
    #9
    1
  2. #8 ลูกคนโต (@audy-siriwat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:53
    มีแต่คนดูถูกเหยียดหยาม ยอมตัดใจดีกว่าไหมหนอ เฮ้อ....
    #8
    1
    • #8-1 กะรัต/กะรัตตา (@somei) (จากตอนที่ 24)
      12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:55
      สุขใจเมื่อบั้นปลาย หนูเยว่อาจจะคิดแบบนี้ก็ได้คะ ^__^
      #8-1