ยอดพธูจอมทัพ

ตอนที่ 29 : บทที่ 8.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    14 ก.พ. 61

อัพสามรอบให้พอกับกระดิ่งแจ้งเตือนที่เด็กดีมอบให้ สุนสันต์วันแห่งความรักนะคะ
ขัดอกขัดใจกับพระนางเรื่องนี้กันมากม้ายยยยยยยย
กะรัตเตือนคุณแล้วเน้อ ^____^
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน ขอบคุณที่ดาวโหลดนิยายนะคะ

ฉงอวี้หลิงเพิ่งกลับจากเรือนแม่สามี เดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์ที่ฟังเยว่ฉิวกำลังออกแรงดึงแมวสีขาวซึ่งขนถูกย้อมด้วยเลือดออกจากพุ่มหนามแหลมคม

เจ้ากล้าทำร้ายแมวของท่านย่าหรือ!

แมวของท่านย่า!

ฟังเยว่ฉิวหันกลับมายังเจ้าของเสียง ตอนนี้แมวอยู่ในอุ้งมือนางแล้ว แต่มิวายถูกแรงดิ้นรนของมันก่อนหน้านั้น ทำให้นางพลอยถูกหนามเกี่ยวและถูกเล็บมันข่วนเป็นทางยาว นางเจ็บ แต่ไม่มีเวลาจะปริปากโอดครวญ ได้แต่พยายามอธิบายให้ผู้กำลังเข้าใจเจตนานางผิดฟัง

ข้าพยายามช่วยมัน หาได้ต้องการทำร้ายไม่

เสียงเอ็ดตะโรของฉงอวี้หลิงทำให้อาซิ่นซึ่งเดินรั้งท้ายจากเรือนอุดร รีบวิ่งเข้ามาหานายสาวของตน นางเห็นแมวสีขาวตัวอ้วนใหญ่ร้องขู่ฟ่อ ขนตั้งชัน ส่วนขาหลังยังติดอยู่ในพุ่มเหมยกุ้ย จึงเอ่ยขึ้น

ปล่อยเสี่ยวจื้อเถอะนะเจ้าคะ

เห็นอยู่กับตา ยังมาปฏิเสธ เอาเสี่ยวจื้อออกมาจากผู้หญิงใจร้ายคนนี้ฉงอวี้หลิงสั่ง

เหมยเหม่ยก็ตรงเข้ามาดึงแขนของฟังเยว่ฉิว ทำให้แมวในมือหญิงสาวพลอยถูกกระชากตามไปด้วย เสี่ยวจื้อทั้งดิ้นและร้อง แรงดิ้นของมันทำให้ถูกหนามแทงและลากแผลเป็นทางยาวกว่าเดิม กรงเล็บมันยังข่วนมือ ฟังเยว่ฉิวจนเกิดรอยแผลเพิ่มขึ้น

เจ้าทำให้แมวเจ็บ!ฟังเยว่ฉิวตวาดใส่เหมยเหม่ย นางพยายามรั้งตัวแมวไว้กับที่เพราะเสียงร้องโหยหวนของมัน มันเสียขวัญอย่างหนัก ไม่ควรฉุดกระชากให้เจ็บซ้ำ แต่ยิ่งยื้อยุด เหมยเหม่ยยิ่งออกแรงดึง สุดท้ายแล้วนางจำต้องปล่อยแมวของท่านย่าให้เป็นอิสระ อย่างน้อยก็ช่วยลดความเจ็บให้ทั้งมันและนาง แต่เมื่อปล่อยมือ เสี่ยวจื้อก็สะบัดตัววิ่งขนตั้งชันหายเข้าไปในป่าต้นกุ้ยฮวา

เจ้าตามข้าไปหาท่านแม่เดี๋ยวนี้เลย ท่านย่ารักเสี่ยวจื้อมาก กับเรื่องร้ายแรงที่เจ้าทำ เจ้าสมควรต้องได้รับโทษ

ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด คนที่ทำคือสาวใช้ของเจ้า

มาอยู่จวนสกุลเผิงได้ไม่กี่วันก็ปากเก่งเชียวนะ เหมยเหม่ย อาซิ่น ลากนางไปกับข้า

สิ้นคำสั่งของฉงอวี้หลิง เหมยเหม่ยก็เข้ามาประกบข้างกายฟังเยว่-ฉิว อาซิ่นละล้าละลังอยู่บ้าง แต่ก็ทำตามคำสั่ง นางถูกพาตัวไปยังเรือนอุดร ห้องพิพากษาโทษของนางคือห้องพักผ่อนของนางถังจิ่วหยินนั่นเอง

เมื่อไปถึง ฉงอวี้หลิงก็เปิดปากเล่าเรื่องฟังเยว่ฉิวกระชาก          เสี่ยวจื้อจากพุ่มต้นเหมยกุ้ยจนทำให้มันบาดเจ็บ สุดท้ายแมวตัวนั้นก็วิ่งหนีหายไปต่อหน้าต่อตาพวกนางทั้งหมด

นางถังจิ่วหยินหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ นางเดินตรงเข้ามาตบหน้าฟังเยว่ฉิวเต็มแรงมือ

นังคนไม่มีหัวคิด!

แรงตบอย่างไม่ทันตั้งตัวต่อหน้าฉงอวี้หลิง จ้าวนี และสาวใช้ทั้งสองนาง ทำให้ฟังเยว่ฉิวถึงกับเซ ใบหน้าสะบัดหันไปอีกทาง น้ำตาเอ่อล้นกบสองตา นางปฏิเสธด้วยความเจ็บช้ำ หวังให้อีกฝ่ายเข้าใจเจตนาของนาง

เยว่เอ๋อร์ไม่ได้ทำนะเจ้าคะ

ยังจะมาปากแข็งอีก ข้ากับเหมยเหม่ยเห็นเต็มสองตา อาซิ่นนางก็เห็น บอกมาสิอาซิ่น เจ้าเห็นสิ่งใดบ้าง

บ่าว...เอ่อ

อาซิ่นเพิ่งเข้ามาอยู่จวนสกุลเผิงได้เพียงสองปี เป็นครั้งแรกที่นางเห็นเผิงฟูเหรินลงมือทำร้ายคน เมื่อถูกคาดคั้นจากฉงอวี้หลิง จึงสะดุ้งเกิดความเกรงกลัวหญิงสูงวัยจนแข้งขาสั่น

จะยอมพูดดีๆ หรือจะต้องให้โบยกันก่อน!เผิงฟูเหรินตวาดสาวใช้อายุน้อยที่อ้ำอึ้งจนลนลานตัวสั่นงันงก

บ่าว...บ่าวเห็นนายหญิงกำลังดึงเสี่ยวจื้อ มันร้องและดิ้น แต่นายหญิงก็ไม่ปล่อยมือ หนามก็เลยยิ่งแทงเสี่ยวจื้อ

ฟังเยว่ฉิวหันมามองสาวใช้ส่วนตัว นางครางออกมาเสียงแผ่ว ดวงตาทอประกายผิดหวัง เหตุใดอาซิ่นจึงกล่าวในทางให้ร้ายนางเช่นนั้น

ข้าพยายามจะช่วยมันนะฟังเยว่ฉิวชี้แจง 

แต่ที่พวกข้าเห็นคือเจ้ากำลังรังแกเสี่ยวจื้อ ตาสามคู่เห็นอย่างเดียวกัน เจ้ายังจะปากแข็งปฏิเสธอีกหรือ

ข้าถูกให้ร้ายแววตาแข็งกร้าวของฟังเยว่ฉิวสบตากับฉงอวี้หลิง ก่อนหันกลับมายังนางถังจิ่วหยิน ฟูเหรินได้โปรดให้ความยุติธรรมกับเยว่เอ๋อร์

ทำไมสะใภ้ข้าจะต้องใส่ร้ายเจ้าด้วยเรื่องไร้สาระเช่นนั้น เจ้าทำก็บอกว่าทำ โทษหนักจะได้เป็นเบา

เยว่เอ๋อร์ไม่ได้ทำจริงๆ นะเจ้าคะนางยืนกราน ทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า หวังให้แม่สามียอมรับฟังนางอธิบาย

ขณะนั้นเองบ่าวหน้าห้องเข้ามารายงานว่าอันหลิวมาตามหาเสี่ยวจื้อ นางถังจิ่วหยินจึงอนุญาตให้คนสนิทของแม่สามีเข้ามา

เสี่ยวจื้อหายไปจากเรือน ข้าพาเด็กมาตามหาเจ้าค่ะ เมื่อกี้เพิ่งได้ยินเด็กๆ ข้างนอกบอกว่าพบเสี่ยวจื้อที่สวน

นี่อย่างไรเล่าตัวการเรื่องทั้งหมดเจ้าชีวิตของคนในจวนแม่ทัพชี้นิ้วไปยังหญิงสาวซึ่งกำลังนั่งคุกเข่า ดวงตาทั้งสองข้างแดงและคลอปริ่มด้วยน้ำตาที่กำลังจะหยาดหยด

อันหลิวมองหน้าฟังเยว่ฉิว แล้วไล่สายตาลงมายังรอยเลือดที่เลอะเปื้อนชายแขนเสื้อและบริเวณอกเสื้อของนาง

นางคือฟังเยว่ฉิวน้ำเสียงที่นางถังจิ่วหยินเอ่ยถึงหญิงสาวเต็มไปด้วยความรังเกียจ

อันหลิวพยักหน้า ส่งสายตาไม่เป็นมิตรให้หญิงสาวต่างถิ่น

ฟังเยว่ฉิวรีบปฏิเสธ ข้าพยายามจะช่วยเสี่ยวจื้อ แต่มันดิ้นหนักจนข่วนข้าแล้ววิ่งหนีหายไปนางยื่นแขนและมือที่มีรอยแผลจนเกิดลิ่มเลือดให้อีกฝ่ายดู

บาดแผลที่ฟังเยว่ฉิวได้รับค่อนข้างลึกและเป็นแผลยาว จนอันหลิวต้องเบือนหน้าหนี คาดว่าหญิงสาวคงต้องข่มกลั้นความเจ็บมากมายทีเดียวที่จะไม่ร้องโอดโอยออกมา

หายไปที่ใด

ข้าไม่รู้ พอเสี่ยวจื้อหลุดจากมือ มันก็วิ่งเข้าไปในป่าต้นกุ้ย

หวังว่ามันจะยังอยู่ในจวน โชคดีที่เราไม่ได้เลี้ยงสุนัขไว้ ข้าขอตัวไปตามหาเสี่ยวจื้อต่อนะเจ้าคะฟูเหรินอันหลิวลาเจ้าบ้าน แล้วเดินนำบ่าวหลายคนที่รออยู่หน้าห้องออกไปติดตามหาแมวรักของเผิงไหน่ไน

หากเสี่ยวจื้อเป็นอะไรร้ายแรงหรือหาตัวไม่พบ เจ้ารอรับโทษก็แล้วกัน กลับห้องเจ้าไปได้แล้ว และอย่าริอ่านเพ่นพ่านสร้างปัญหาอะไรอีก

ฟังเยว่ฉิวจำยอมโขกศีรษะลงกับพื้นแล้วกล่าวลาแม่สามี นางเดินกลับไปยังเรือนด้วยจิตใจที่อ่อนล้าเหลือประมาณ รู้สึกหวาดระแวงต่อผู้คนรอบข้างที่ไม่รู้เมื่อไรจะยื่นมีดเข้ามาทิ่มแทงนางให้เจ็บช้ำทั้งกายและใจอีก

เมื่ออยู่กันตามลำพังกับอาซิ่นซึ่งเดินคอตกตามนางกลับมายังเรือน

ทำไมต้องให้ร้ายข้า

มันเป็นหน้าที่ของบ่าว บ่าวไม่กล้าขัดนายหญิง

ฟูเหรินใช้ให้เจ้าคอยจับตาดูข้าใช่หรือไม่

อาซิ่นหลบตา นางก็แค่บ่าวรับใช้ในเรือน มีหรือจะกล้าขัดคำสั่งของนายหญิงใหญ่ที่จ่ายเงินซื้อตัวนางมาจากครอบครัวยากจน ทุกความเคลื่อนไหวของฟังเยว่ฉิวและนายน้อยตระกูลเผิง ต้องอยู่ในสายตานางแล้วนำไปรายงานต่อนายหญิง และเรื่องที่ฟังเยว่ฉิวไม่ได้ไปกินข้าวมื้อค่ำที่เรือนอุดร ก็เพราะเป็นเผิงฟูเหรินนั่นเอง ที่สั่งให้นางบอกกับนายท่านและนายน้อยว่าหญิงสาวไม่สบาย จึงขอแยกตัวกินข้าวเพียงลำพัง

นางเป็นคนนอกที่เจ้าของบ้านตั้งแง่รังเกียจ การคอยเฝ้าจับตาสอดส่องพฤติกรรมย่อมทำได้ ฟังเยว่ฉิวคิดแล้วถอนหายใจ

เจ้าไม่ผิดอันใดหรอก เป็นธรรมดาที่บ่าวต้องซื่อสัตย์กับนาย นับจากวันนี้ไป เพียงแค่ยกสำรับมาให้ข้า ไม่ต้องอยู่รับใช้ ถือเสียว่าข้ามาขออาศัย อยู่ไม่นานแล้วก็ไป เพียงเท่านี้ ข้าก็ขอบใจเจ้ามากแล้ว

บ่าว...ฟังเยว่ฉิวถือได้ว่าเป็นนายคนแรกที่นางมารับใช้เป็นการส่วนตัว หญิงสาวเป็นคนมีน้ำใจ แบ่งปันอาหารและขนมดีๆ ให้กับนางบ่อยครั้ง อีกทั้งอารมณ์ยังนุ่มนวล ไม่เคยถือว่าตนเป็นนาย นางรู้ว่าหญิงสาวจากเมืองไท่ซาเป็นคนดี แต่จะทำอย่างไรได้ เมื่อหน้าที่ซึ่งได้รับมอบหมายจากนายหญิงใหญ่ นางก็ไม่กล้าขัด ขืนให้กล่าวยกย่องแสดงความภักดีกับฟังเยว่ฉิว มาดว่านายหญิงคงลงโทษหนัก ก่อนจะถึงมือนายหญิง นางอาจจะตายเพราะมือของคุณหนูฉงก่อนก็เป็นได้

ออกไปเถอะ ข้าอยากอยู่คนเดียวฟังเยว่ฉิวตัดบทแล้วเดินหายเข้าไปยังหลังม่าน แผลบนมือและแขนนางยังต้องรักษา ส่วนแผลที่ใจนั้นได้แต่ปล่อยให้มันทิ้งรอยไว้อย่างนั้น นานวันเข้าคงจะชาชินและไม่รู้สึกเจ็บกระไรอีก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

144 ความคิดเห็น

  1. #64 ป.ปลา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:56
    อ่านแล้วอึดอัดใจจริงๆ...
    #64
    1
  2. #28 มีน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:38
    น่าสงสารจริงๆๆ
    #28
    1
    • #28-1 กะรัต/กะรัตตา (@somei) (จากตอนที่ 29)
      18 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:29
      งั้นก็รักคนโง่อย่างฟังเยว่ฉิวหน่อยนะ
      #28-1
  3. #22 ลูกคนโต (@audy-siriwat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:30
    เมื่อไหร่นางจะฉลาดเพิ่มเขี้ยวเล็บขึ้นมาบ้าง?
    #22
    1
  4. #21 Patcharee Som (@patcharee121) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:13
    โอ้ยขัดใจอย่างแรงทำไมนางเอกอ่อนแอขนานนี้
    #21
    1
    • #21-1 กะรัต/กะรัตตา (@somei) (จากตอนที่ 29)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:25
      เค้าแจ้งเตือนไว้แล้วเน้อว่าพระนางเรื่องนี้ถูกด่ามาสุดอะ ^__^
      ไม่ใช่แนวก็เลี่ยงได้จ้า
      #21-1
  5. #20 wawaport (@wawaport) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:14
    นางเอกนี้ทนจนจะเป็น...ละอ่านแล้วอารมขึ้นยังขาดตัวร้ายนางองค์หญิงอีกตัวสงสัยต้องเตรียมผ้าเช็ดเลือดละ
    #20
    1
    • #20-1 กะรัต (จากตอนที่ 29)
      14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:47
      กะรัตเตือนคุณๆ แล้วน้าาาาา ว่าเรื่องนี้อ่านแล้วหัวร้อนนน
      #20-1
  6. #19 Namzxxx (@Namzxxx) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:40
    โอ้ยขัดใจมากกก
    #19
    1
    • #19-1 กะรัต (จากตอนที่ 29)
      14 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:28
      ใจร่มๆ กันจ้า
      #19-1