ยอดพธูจอมทัพ

ตอนที่ 4 : บทที่ 1.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    2 ก.พ. 61





ด้วยแรงยุของเหมยเหม่ยและความต้องการของหัวใจ คืนถัดมา ฉงอวี้หลิงจึงเอ่ยปากชวนเผิงเซิ่งอี้ออกไปนั่งชมจันทร์ โดยนางตุ๋นน้ำแกงไปให้เขาดื่มบนหอจันทร์กระจ่าง สาวใช้คนสนิทก็นกรู้ นางยืนอยู่ใกล้ๆ สักพักก็ทำทีปลีกตัวเลือนหายไปกับความมืดมิดของราตรี

คุยกันเรื่อยเปื่อยได้สักพัก ล้วนแต่เป็นเรื่องสมัยเมื่อตอนทั้งสองเป็นเด็ก จู่ๆ เผิงเซิ่งอี้ก็ถามหญิงสาวขึ้นมา 

คลับคล้ายคลับคลาว่ามีคนเรียกข้าว่าพี่ต้าเผิง เจ้าพอจะเคยได้ยินใครสักคนในจวนเรียกข้าเช่นนี้หรือไม่

ไม่มีนี่นางตอบโดยไม่เสียเวลาคิดด้วยซ้ำ ผู้ใดจะกล้าเรียกนายน้อยจวนแม่ทัพเผิงสนิทปากได้เช่นนั้น หรือพี่เซิ่งอี้จำอะไรได้บ้างแล้ว

เผิงเซิ่งอี้ส่ายหน้า

หรืออาจจะเป็นพวกทหารในกองหญิงสาวคาดคะเน

เท่าที่จำได้...ไม่มี และเสียงที่ติดริมหูก็ไม่ใช่เสียงผู้ชาย  เผิงเซิ่งอี้ยิ้มให้ฉงอวี้หลิงที่พยายามจะช่วยเขาหาคำตอบ

ช่างมันเถอะ หลังอุบัติเหตุข้าอาจฝันเลอะเลือนไปบ้างชายหนุ่มผินหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า วันมะรืนพระจันทร์จะเต็มดวง

ท่านยังไม่ล้มเลิกหาคำตอบช่วงที่ท่านหายตัวไปอีกหรือ นั่นจะยิ่งทำให้ท่านปวดหัวนะ

ดูท่าว่าหากความทรงจำไม่กลับคืนมาทั้งหมด ชายหนุ่มก็ไม่มีใจคิดเรื่องอื่น รวมถึงเรื่องแต่งงาน ขนาดองค์จักรพรรดิประทานเวลาพักฟื้นให้ เขาก็มักออกจากจวนไปยังสนามฝึกกำลังพลนอกประตูกิเลนต้านอัคนี หากอยู่ในจวนก็มักไปขลุกอยู่กับท่านย่าของเขา ภายในจวน นางเข้าหาเขาได้ไม่ยาก หากแต่นอกจวนก็ยากจะตามติด

ในทางกลับกันนะเสี่ยวฉง หากเจ้าสูญเสียความทรงจำในช่วงที่หายออกจากบ้านไปนานสองเดือน เจ้าไม่อยากจะรู้เลยหรือว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเจ้าในช่วงนั้นบ้าง เคยทำเรื่องใดกับใคร มีหนี้แค้น มีบุญคุณที่ต้องชำระคืนหรือไม่

ทันทีที่ก้อนหินกระทบผิวน้ำ ย่อมมีเสียงและเกิดคลื่นแผ่เป็นวงรอบ ทุกลมหายใจของคนผู้หนึ่งนั่นย่อมส่งผลให้เกิดเหตุการณ์อันกระทบกับผู้อื่นได้เช่นกัน

เอ่อ...หญิงสาวอึกอัก ก่อนพยักหน้ายอมรับว่านางก็อาจจะเป็นเช่นเขา แต่ว่าการพยายามคิดถึงเรื่องนั้นทำให้ท่านอาการแย่ลง มันก็ไม่ดีไม่ใช่หรือ ในเมื่อท่านปลอดภัยดีแล้ว อยู่ที่นี่แล้ว จะคิดถึงเรื่องนั้นอีกทำไม สู้รอให้เวลาผ่านไป สักวัน ท่านย่อมจดจำเรื่องทั้งหมดได้แน่

สักวันที่ว่ามันจะมาถึงเมื่อไร หากไม่ใช่เพราะเสียงเพรียกหาอย่างอาลัยอาวรณ์นั่นแล้ว เขาคงมองไปยังอนาคตเบื้องหน้าไม่วนเวียนหวนระลึกถึงช่วงเวลาชีวิตที่หายไปอยู่อย่างนี้

หรือพี่เซิ่งอี้ยังเสียดายที่ป้ายหยกประจำตัวของท่านหายไป

นั่นก็มีส่วน

 “ถ้ามีคนขายมัน หยกมันแพะ[1]ลักษณะพิเศษเช่นนั้นย่อมกลายเป็นของสะสมล้ำค่าของใครสักคน อย่างนี้ดีไหม เราก็ส่งประกาศตามหาป้ายหยกตามโรงรับจำนำหรือร้านรับซื้อชื่อดังของแต่ละเมือง นั่นอาจจะทำให้เรารู้ไปถึงต้นตอคนที่ได้หยกชิ้นนี้มาก็ได้

เรื่องของชายหนุ่มย่อมรวมเป็นเรื่องของนางด้วย ฉงอวี้หลิงจึงเน้นย้ำคำว่า เราหมายให้เขารู้ความในใจนางมากขึ้น ว่าทุกเรื่องทุกข์ร้อนของเขา นางไม่เคยนิ่งดูดาย

ในดวงตาคมกล้ามีประกายความหวังวูบหนึ่ง เขาลืมคิดถึงเรื่องนี้ได้อย่างไร

ขอบใจเจ้ามากนะเสี่ยวฉง

เรียวปากอิ่มเต็มยกยิ้ม รู้สึกดีที่ตัวนางทำให้ชายหนุ่มสบายใจขึ้น อวี้เอ๋อร์ยินดีทำเพื่อท่าน...ทุกอย่าง ขอเพียงท่านมีความสุขและรู้สึกดี

ในส่วนลึกของจิตใจ เผิงเซิ่งอี้รู้สึกผิดต่อหญิงสาว แม้นางดีกับเขามากมายเพียงไร แต่เขาไม่สามารถตอบแทนน้ำใจนางได้ด้วยการแต่งงาน ชายหนุ่มจึงตบมือเบาๆ ลงบนหลังมือของนาง

เจ้าเป็นน้องสาวที่ดีของข้าเสมอ

นางไม่ต้องการเป็นเพียงน้องสาวของเขา!

หากอวี้เอ๋อร์ไม่อยากเป็นเพียงน้องสาวเล่าความเจ็บปวดเป็นแรงผลักดันให้นางกล้าเอ่ยถาม อวี้เอ๋อร์ยอมเป็นรองก็ได้ เพียงแค่พี่เซิ่งอี้เปิดโอกาสให้อวี้เอ๋อร์ได้อยู่ดูแลปรนนิบัติท่าน

ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้านะเสี่ยวฉง เจ้าเป็นผู้หญิงที่ดี ควรได้รักกับผู้ชายที่พร้อมดูแลเจ้าเผิงเซิ่งอี้ลุกขึ้นเพื่อจะกลับห้อง ฉงอวี้หลิงก็เลยถลันกายเข้ามาสวมกอดแล้วซบหน้ากับอกเขา

อวี้เอ๋อร์ต้องการเพียงท่านนะ นอกจากท่านแล้ว อวี้เอ๋อร์จะไม่รักใครทั้งนั้น

น้ำเสียงเว้าวอน เรือนร่างหอมกรุ่นนุ่มนวลที่แนบชิด ไม่ได้ทำให้จิตใจชายหนุ่มเตลิดเพริดไป เพราะฉงอวี้หลิงในใจเขานั้น ฐานะหยั่งรากลึกเพียงน้องสาวที่ควรปกป้องเอ็นดู เขาพยายามจะดันร่างนางออก

ข้ายังไม่พร้อม

พี่เซิ่งอี้รอใครอยู่อย่างนั้นหรือ ทำไมถึงเป็นอวี้เอ๋อร์ไม่ได้หยาดน้ำตาจากความเสียใจเริ่มไหลริน ฉงอวี้หลิงเงยหน้าถามชายหนุ่มพร้อมตัดพ้อ

ข้าไม่ได้รอใครทั้งนั้น เพียงแต่ข้าไม่ได้รักเจ้าในทำนองนั้น

เขาไม่รักนาง!

อย่างไรก็ไม่มีวันรักกระนั้นหรือ!

ความปวดร้าวในดวงตาคู่สวยทำให้เผิงเซิ่งอี้รู้สึกปวดใจพอกัน เขาไม่มีเจตนาหักหาญน้ำใจนาง แต่ตอนนี้ก็ฝืนใจตัวเองไม่ได้เช่นกัน การแต่งงานต้องเริ่มต้นที่ความรักของคู่บ่าวสาวไม่ใช่หรือไร

ท่านป้าต้องการยกอวี้เอ๋อร์ให้ท่าน ไม่เกินสิ้นปีนี้แล้ว

เจ้าไม่ได้รักข้าหรอกเสี่ยวฉง ที่เจ้าหวั่นไหวก็เป็นเพียงความใกล้ชิดและผูกพันเท่านั้น ลองคิดทบทวนให้ดีๆ

อวี้เอ๋อร์คิดดีแล้ว มั่นใจแล้วว่าหัวใจมีเพียงพี่เซิ่งอี้

ชีวิตคู่อยู่กันจนแก่เฒ่า จะอาศัยความมั่นใจแต่เพียงฝ่ายเดียวได้อย่างไร ชายอื่นอาจจะได้ แต่ตัวเขานี้...ไม่!

ข้าจะคุยกับท่านแม่ เจ้าจะมีความสุขมากกว่าถ้าได้อยู่กับคนที่รักเจ้าเผิงเซิ่งอี้ประคองสองไหล่บอบบางของหญิงสาว เอ่ยความจริงใจออกมาเพื่อให้นางยอมรับความจริง

ความสุขของนางคือการได้เป็นฟูเหรินของเขา ถ้าหากเขามีหญิงคนรักอยู่แล้วก็ว่าไปอย่าง หญิงสาวครุ่นคิด

หญิงคนรัก!

จริงสิ...หรือการที่ชายหนุ่มปฏิเสธนางจะเกี่ยวกับเชือกถักนั่น ของแทนใจคู่รักมีอยู่ไม่กี่สิ่ง ป้ายหยก เชือกถัก ปิ่นปักผม วันที่ชายหนุ่มกลับมาจวนสกุลเผิง ข้าวของที่อยู่ในห่อสัมภาระส่วนตัวซึ่งนายทหารมอบให้มารดาของเขา นอกจากเสื้อผ้าหนึ่งชุดแล้ว ยังมีเชือกถักลายปลาคู่อยู่เส้นหนึ่ง

หรือความทรงจำที่ขาดหายของเขาจะเกี่ยวข้องกับเจ้าของเชือกถักเส้นนั้น ชายหนุ่มถึงได้พยายามรื้อฟื้นความทรงจำช่วงสองเดือนกว่านัก

พี่เซิ่งอี้มีหญิงอื่นในดวงใจที่ไม่ใช่นาง!

เพียงแต่เขายังจดจำมันไม่ได้เท่านั้นเอง หากความทรงจำของเขากลับมา ก็ไม่มีทางที่มารดาของเขาจะยัดเยียดนางเพื่อแทนผู้หญิงคนนั้นได้ ทางที่ดีเรื่องแต่งงานระหว่างนางกับเขา ต้องเกิดขึ้นก่อนชายหนุ่มจะฟื้นความทรงจำได้ทั้งหมด และนางต้องไม่ให้เขารู้เรื่องเชือกถักเส้นนั้นเป็นอันขาด!


 



[1] หยกขาวบริสุทธิ์ ลื่นเป็นมันเหมือนไขมันแพะ เรียกกันว่า หยังจืออวี้



วันสองวันนี้ทางเมพคงจะอัพอีบุ๊กเรื่องนี้เข้าระบบอีกครั้งนะคะ

หลังจากหมดสัญญา ทางสนพ.ถอดเรื่องออก กะรัตก็เอาต้นฉบับมาแก้ไขบางจุด ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากนัก จำนวนต้นฉบับมากกว่าดวงใจรักจ้าวยุทธ์ แต่กะรัตจะขายราคาเท่ากันคือ 280 บาท ราคาอีบุ๊กคือ 220 บาท แต่ 7 วันแรกของการขายจะจัดโปรโมชั่นเหลือ 159 บาท หากอ่านตัวอย่างที่ลงที่นี่ทุกวัน หรือดาวโหลดตัวอย่างคร่าวๆ จากเมพแล้วชอบ ก็อุดหนุนกะรัตด้วยเน้อ ^__^

ใครถนัดแบบเล่มก็สอบถามได้ที่เพจสำนักพิมพ์คำต่อคำนะคะ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

144 ความคิดเห็น