ยอดพธูจอมทัพ

ตอนที่ 40 : บทที่ 12.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    23 ก.พ. 61




เรื่องบางเรื่องหากไร้แรงยุและส่งเสริม ก็คงหยุดชะงักไม่สามารถเดินหน้าต่อ ปล่อยทิ้งร้างก็ย่อมห่างหายและถูกลบเลือนไปตามกาลเวลา ดังเช่นความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน

หญิงสาวจากเมืองไท่ซารับปากแล้วว่าจะไปปักผ้าและใช้ช่วงเวลายามบ่ายที่เรือนประจิม ทว่าต้องละความตั้งใจลงเมื่อถูกคำสั่งห้ามจากเผิงฟูเหริน เมื่อฟังเยว่ฉิวมิกล้าขัดคำสั่งแม่สามี ผู้เป็นย่าก็ต้องงกเงิ่นมาหาหลานสะใภ้ด้วยตนเอง แต่เพียงแค่สองครั้ง สุดท้ายนางถังจิ่วหยินก็ยอมถอย ด้วยฝีมือกระตุ้นของเผิงไหน่ไน ความสัมพันธ์ของเผิงเซิ่งอี้และฟังเยว่ฉิวจึงพอมีความคืบหน้าให้ฟูเหรินเฒ่าจวนแม่ทัพมีร้อยยิ้มขึ้นมาบ้าง

แม้ไม่ใช่ความหวานชื่นดั่งเช่นคู่รักอื่น แต่การที่เผิงเซิ่งอี้เป็นฝ่ายนำพาหญิงสาวไปเยี่ยมเยียนยังเรือนประจิมในครั้งต่อมา ก็ทำให้หญิงสูงวัยพอใจยิ่ง

ช่วงเวลาที่ฉงอวี้หลิงไม่อยู่ที่จวนสกุลเผิง จึงมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย หนึ่งในนั้นก็คือการลงครัวทำขนมครั้งแรกของฟังเยว่ฉิว

หลังจากฝนตกติดต่อกันมาสองวัน ก็ถึงวันท้องฟ้าเปิดเห็นกลุ่มก้อนของเมฆขาว ฟังเยว่ฉิวมีสิ่งหนึ่งที่อยากทำเพื่อเผิงเซิ่งอี้ นางอยากทำขนมมันเทศไส้ผักกาดขาวให้ชายหนุ่มกิน อย่างน้อยก็ก่อนจะอำลาจากกัน หญิงสาวจึงเอ่ยปากขอคำแนะนำจากหญิงชราว่าสมควรหรือไม่ ที่นางจะลงมือทำขนมสักครั้ง

ก็เอาสิ ย่าเห็นด้วย อยากชิมรสมือเจ้า ถึงเป็นขนมแสนธรรมดา แต่ย่าคนนี้ก็มิได้ลิ้มรสมานานมากแล้วจะเพราะอะไร ถ้าไม่ใช่ถูกสั่งห้ามจากบุตรชาย ด้วยเหตุนางอายุมากแล้ว เกรงว่าของกินที่ใช้น้ำมันจะทำลายสุขภาพเอาได้ อีกทั้งจวนสกุลเผิงล้วนมีของกินรสเลิศมากมาย บางครั้งก็มองข้ามขนมหรืออาหารแบบพื้นๆ ไป

หลายครั้งที่ฟังเยว่ฉิวฝากท้องมื้อเที่ยงไว้ที่เรือนประจิม ไม่ต้องเหงาเดียวดายนั่งกินข้าวคนเดียว ล่วงเข้ายามบ่าย ฮว่าเซียงก็ช่วยหญิงสาวเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำขนมมันเทศ ผักกาดขาวหัวใหญ่ในมือทำให้รอยยิ้มของนางเบ่งบานยิ่งกว่าดอกหมู่ตาน

ฟังเยว่ฉิวลงมือนึ่งมันเทศจนสุกแล้วลอกเปลือกออก ก่อนจะยีเนื้อมันสีเหลืองสดด้วยเรียวนิ้วขาวสะอ้านกับอ่างกระเบื้องเคลือบ นางเคลื่อนไหวไปมาภายในครัวส่วนตัวของเรือนประจิมอย่างมีความสุข เสียงเพลงเกี่ยวกับผีเสื้อปีกสวยถลาเล่นลมในสวนดอกไม้กว้างใหญ่ผ่านออกมาจากริมฝีปากอิ่มเต็ม ขณะเทแป้งสีนวลซึ่งโม่จากเมล็ดข้าวอวบอิ่ม นอกจากนี้เผิงไหน่ไนยังมอบเห็ดหอมดอกโตจำนวนหนึ่งให้นางใช้เป็นส่วนประกอบของขนมมันเทศเคียงคู่กับผักกาดขาว

ผักกาดขาวหัวใหญ่ถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กลงผัดกับหมูสับติดมันคละเคล้าด้วยชิ้นเห็ดซึ่งถูกฝานจนบาง นางปรุงรสไส้ขนมมันเทศด้วยน้ำหมักจากถั่วเหลืองและเกลือเล็กน้อย เมื่อส่วนของไส้ถูกทิ้งให้เย็นเป็นที่เรียบร้อย ฟังเยว่ฉิวก็พร้อมคลี่แป้งเป็นแผ่นกลมกลางฝ่ามือ นางบรรจงห่อไส้ขนมอยู่ในครัว ขั้นตอนนี้มีฮว่าเซียงคอยเป็นลูกมืออยู่ไม่ห่าง

เผิงเซิ่งอี้นั้นมาถึงครัวเรือนประจิมได้ครู่หนึ่งแล้ว เพียงแต่ลอบแอบมองฟังเยว่ฉิวอยู่เงียบๆ ชายหนุ่มรู้ความจริงเรื่องที่เผิงไหน่ไนรู้จักหญิงสาวได้อย่างไร สถานการณ์ที่ท่านย่าของเขาใช้พิสูจน์น้ำใจของฟังเยว่ฉิวนั้น ทำให้เขานึกชื่นชมนางไม่น้อยเลย

นางมีบุญคุณช่วยชีวิต ทั้งยังมีน้ำใจกับหญิงชราแก่เฒ่า ความดีของนางดั่งค่อยๆ คลายความมึนตึงเรื่องมอมเหล้าวางยานั่นลง

ท่านย่าให้ข้าเข้ามาดูว่าพวกเจ้าทำขนมไปถึงไหนกันแล้วเสียงทุ้มนุ่มต่ำดังมาจากทางเข้าครัว 

ขนมลูกสุดท้ายถูกห่อเสร็จพอดี ฮว่าเซียงย่อกายคารวะนายน้อยตระกูลเผิง ส่วนฟังเยว่ฉิวเป็นคนตอบคำถามของชายหนุ่ม เยว่เอ๋อร์ห่อขนมเสร็จแล้ว เหลือแต่ทอดเจ้าค่ะ

เผิงเซิ่งอี้เดินมาหยุดอยู่กลางห้อง สายตาลดต่ำมองลงยังก้อนขนมสีเหลืองซึ่งวางอยู่บนกระด้งไผ่สาน

ขนมมันเทศไส้ผักกาดขาว ท่านเคยกินหรือไม่

สิ้นประโยคจากปากฟังเยว่ฉิว เผิงเซิ่งอี้คล้ายเกิดความรู้สึกว่าเขาเคยได้ยินคนเอ่ยชื่อขนมชนิดนี้มาก่อน เพียงแต่ไม่รู้ว่าเมื่อใด แต่แล้วประโยคหนึ่งก็ลอดออกมาจากริมฝีปากของชายหนุ่มแผ่วเบา

ไท่ซาหิมะตก ยังปลูกผักกาดขาวไม่ได้

หญิงสาวซึ่งยืนอยู่ใกล้กลับได้ยินชัดหู จังหวะการเต้นของหัวใจนางเปลี่ยนเป็นถี่กระชั้นขึ้น มือไม้เย็นเยียบ ทว่าในโพรงอกกลับอุ่นซ่าน

นี่คือประโยคที่เขาเคยพูด เมื่อนางเอ่ยเรื่องอยากทำขนมมันเทศให้เขากิน!

แต่ที่ถูหยางมีผักกาดขาวมากมาย เยว่เอ๋อร์สามารถทำขนมมันเทศให้คุณชายกินเมื่อไรก็ได้เพียงท่านต้องการ นางเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย

สติซึ่งหลุดลอยไปขณะหนึ่งถูกดึงกลับมาด้วยคำพูดของฟังเยว่ฉิว สายตาหวานล้ำที่ขังคลอด้วยหยดน้ำทำให้เผิงเซิ่งอี้เกิดความสงสัยว่าตัวเองได้พูดอะไรไปเมื่อครู่

เมื่อกี้ปากของเขาคงขยับเป็นคำพูดออกมาจากจิตใต้สำนึกกระมัง เขาใช่จะจำความหลังได้...ฟังเยว่ฉิวคิดอย่างเสียดาย นางผินหน้าหลบเลี่ยงสายตาแฝงความอยากรู้คำตอบของชายหนุ่ม กระด้งไผ่สานถูกนางยกไปวางไว้ข้างเตา ฮว่าเซียงได้ตั้งกระทะจุดไฟไว้รอแล้ว

ฝากคุณชายกลับไปเรียนท่านย่า ขนมของเยว่เอ๋อร์ใกล้เสร็จแล้วฟังเยว่ฉิวหันหลังให้เขา แล้วเริ่มลงมือทอดขนม ปล่อยความฝันลมๆ แล้งๆ ที่เขาจะจดจำนางได้ไว้เบื้องหลัง





ลองทุบหัวพี่ต้าเผิงสักหน่อยดีมั้ย ความจำจะได้กลับมาเร็วๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

144 ความคิดเห็น

  1. #61 Nuitannaya (@Nuitannaya) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:34
    สงสารนาง...ยอมเจ็บเพื่อคนรัก
    #61
    1
  2. #59 prapapornkulsan (@prapapornkulsan) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:49
    อ่านแล้วน้ำตาคลอสงสารนางเอก
    #59
    1
  3. #58 top (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:39
    รอมาต่อน้า
    #58
    1
  4. #57 Changenewword (@Changenewword) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:02
    ชอบบบบ
    #57
    1