ยอดพธูจอมทัพ

ตอนที่ 49 : บทที่ 14.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    2 มี.ค. 61





ในเรือนบูรพาคล้ายรุมสุมด้วยไฟ เหตุจากจริตริษยาของฉงอวี้หลิง หากวันใดเผิงเซิ่งอี้เข้าวัง นางยิ่งอาละวาดหนักก่นด่าราชนิกุลหญิงคู่สมรสพระราชทานของชายหนุ่มอย่างมิกลัวตาย ซ้ำยังสั่งห้ามมิให้ผู้ใดกระพือเรื่องในเรือนไปถึงหูเผิงฟูเหริน แต่ถึงกระนั้นเสียงนินทาของบ่าวไพร่ก็ดังไปถึงหูฟังเยว่ฉิวเพราะอยู่เขตเรือนเดียวกัน

บ้างก็ว่าหญิงสาวเริ่มสติไม่ดี ประเดี๋ยวเกรี้ยวกราด ประเดี๋ยวฟูม-ฟายเรื่องการตายของเหมยเหม่ย นางทำลายข้าวของในเรือนมิพอ ถึงขนาดลงไม้ลงมือกับบรรดาสาวใช้จนไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ เพื่อหลบเลี่ยงการปะทะกันอีก ฟังเยว่ฉิวจึงไปขลุกอยู่แต่กับเผิงไหน่ไนที่เรือนประจิม หวังอาศัยร่มเงาความเมตตาของหญิงสูงวัยให้คุ้มครองนางจนกว่าจะถึงเวลาลาจากกัน

                                                                       

เข้าสู่ยามน้ำค้างขาวของปี[1] นกบางจำพวกคืนถิ่น ได้เวลาฟังเยว่ฉิวต้องคืนถิ่นฐานเช่นกัน หญิงสาวบอกลาเผิงไหน่ไนก่อนวันออกเดินทางร่วมสัปดาห์ แต่ครั้นเมื่อใกล้ถึงกำหนด ฮว่าเซียงกลับวิ่งหน้าตาตื่นมารายงานถึงเรือน ว่าหญิงชราล้มป่วย ท่านหมอฉางเพิ่งมาดูอาการเมื่อสักครู่

เมื่อวานข้าไปเยี่ยมท่านย่า ยังไม่ป่วยไข้อันใดนี่

นั่นมันส่วนเมื่อวาน คนแก่แล้ว เอาแน่เอานอนเรื่องสุขภาพมิได้หรอก ท่านจะไปเยี่ยมเผิงไหน่ไนหรือไม่ นี่กำลังเก็บของอยู่หรือฮว่าเซียงถามเพราะเห็นข้าวของส่วนตัวของฟังเยว่ฉิวซึ่งถูกห่อเก็บเป็นระเบียบวางอยู่บนเตียง หญิงสาวทำอย่างกับกลัวว่าจะมิได้จากจวนแม่ทัพเผิงไปกระนั้น

ข้าก็แค่เก็บของไว้ วันจากไปจะได้ไม่ฉุกละหุก       

มีใครไล่ท่านรึ ถึงได้ต้องการจากไปนัก เผิงไหน่ไนไม่ไล่ท่าน นายน้อยก็ไม่เคยออกปาก เขาทำดีกับท่านมาก ข้าเป็นคนนอก แค่มองก็รู้ว่าเขามีเยื่อใย แล้วท่านจะจากไปทำไม

ข้าแค่ทำตามสัญญาสัญญาที่นางเคยทำไว้กับเผิงฟูเหรินและฉงอวี้หลิง

สัญญาได้ก็ล้มเลิกได้ ท่านอยู่ต่อสักหน่อยเถอะนะ เห็นแก่เผิงไหน่ไน คนแก่เวลาป่วยมักเพ้อ เมื่อกี้ก่อนมา ข้ายังได้ยินนางเพ้ออยู่เลย

 ฟังเยว่ฉิวรักและเทิดทูนเผิงไหน่ไนยิ่ง หญิงชราเจ็บป่วยกระทั่งเพ้อ หามีหรือนางจะใจดำนิ่งดูดายได้ จึงติดตามฮว่าเซียงไปเรือนประจิม ในโถงของเรือน นอกจากท่านหมอฉาง ยังมีบุตรชายและสะใภ้ของท่าน หลานชายคนเดียวก็อยู่ ที่ขาดไปก็คือฉงอวี้หลิงคนเดียวเท่านั้น

เป็นเพราะช่วงเปลี่ยนอากาศ ถูหยางปีนี้ท่าจะหนาวกว่าทุกปี ทำให้ร่างกายอบอุ่นเข้าไว้ อาการของเผิงไหน่ไนก็ไม่มีอะไรน่าห่วงนะขอรับหมอสูงวัยรายงานผลตรวจกับแม่ทัพฉานตัน

นั่นพานางมาทำไมนางถังจิ่วหยินเป็นคนแรกที่เห็นฮว่าเซียงเดินนำหน้าฟังเยว่ฉิวเข้ามาในเรือน

เผิงไหน่ไนต้องการพบนางเจ้าค่ะ

อ้อ...ท่านแม่คงอยากสั่งลานางกระมังด้วยว่าเกรงฟูเหรินของตนจะทำเรื่องแพร่งพรายฐานะของฟังเยว่ฉิวโดยไม่ได้ตั้งใจ เผิงฉานตันจึงกล่าวขอบคุณหมอฉาง แล้วให้พ่อบ้านหลี่เป็นธุระส่งเขาออกจากจวน

เผิงไหน่ไนอยากให้นางมาดูแลเจ้าค่ะฮว่าเซียงซึ่งปากไวอดอวดความต้องการของหญิงสูงวัยไม่ได้ ครั้นพอพูดออกไปแล้วก็เจอสายตาไม่พอใจของเผิงฟูเหรินเข้า

คิดจะหว่านล้อมให้ท่านแม่รั้งเจ้าให้อยู่ต่อละสิ

ฟูเหรินข้า...อย่าขัดใจท่านแม่เลยมารดาอายุมากเกินเจ็ดสิบปีแล้ว ผ่านการสูญเสียมาก็หลายครั้ง จะมีชีวิตอยู่ได้อีกกี่ปีมิอาจรู้ได้ สุขภาพจิตใจของนาง เขาห่วงใยยิ่ง เมื่อมารดาถูกใจฟังเยว่ฉิว บุตรชายเช่นเขาก็คงไม่ใจร้ายทำอกตัญญูพรากหญิงสาวไปจากนางในขณะที่กำลังล้มป่วยแน่

บุตรชายของเขาไม่ค้างคืนร่วมหอห้อง ฟังเยว่ฉิวก็ไม่ปริปากตัดพ้อ แต่ปัญหาในเรือนที่เกิดขึ้นล้วนมาจากความหึงหวงของฉงอวี้หลิงเพียงฝ่ายเดียว ความนิ่งเงียบของหญิงสาวทำให้เขาคิดไปว่านางไม่ได้มีใจให้บุตรชายตนด้วยซ้ำ คงจะดีไม่น้อยหากนางยอมอยู่เพื่อเป็นเพื่อนใจคลายเหงาให้มารดาของเขา อีกทั้งเขายังได้ตอบแทนที่นางเคยช่วยชีวิตทายาทสกุลเผิง

แต่นี่ครบสองเดือนแล้วนะนางถังจิ่วหยินเบ้ปากเหยียดหยาม

หากท่านย่าอาการดีขึ้นแล้ว เยว่เอ๋อร์ยินดีจากไปตามสัญญาเจ้าค่ะฟังเยว่ฉิวยืนยันเจตนารมณ์เดิม แต่นางถังจิ่วหยินกลับเบือนหน้าหนี  มิยอมรับฟัง นางเพียงได้รับรอยยิ้มจากเผิงฉานตัน พ่อสามีของนางเป็นคนหน้าดุ ไม่ค่อยพูด ทว่าจิตใจดี นางรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดบิดาบุญธรรมจึงทำข้อตกลงกับท่าน

ข้าไม่ยอมให้เจ้าจากไป และนี่ไม่ใช่การเหนี่ยวรั้งไว้เพื่อท่านย่าเพียงผู้เดียวเผิงเซิ่งอี้บอกพร้อมกับสบตาหญิงสาว ยืนยันในสิ่งที่พูด

หนก่อนยังมิได้ชำระความกับบุตรชาย นางถังจิ่วหยินนึกหมั่นไส้เขาอยู่ครามครัน จะมาพร่ำพลอดอะไรกันไม่ถูกเวลาพูดแล้วนางก็เดินออกจากเรือนประจิม ผู้เป็นสามีได้แต่ส่ายหน้า ก่อนก้าวมายืนเบื้องหน้า ฟังเยว่ฉิว

จวนสกุลเผิงยินดีต้อนรับเจ้าเสมอ อยู่ที่เจ้าแล้วว่าจะเต็มใจอยู่ต่อหรือไม่

ความตื้นตันแล่นพล่านในโพรงอก หยดน้ำไหลออกมาขังคลอยังสองตา เพราะนอกจากเผิงไหน่ไนที่ยอมรับนาง ตอนนี้ยังมีประมุขของจวนที่ต้องการให้นางอยู่

เข้าไปเยี่ยมท่านย่าเถอะ หากมิได้เห็นหน้าเจ้า คงมิยอมนอนพักแต่โดยดีแน่เผิงฉานตันกล่าวทิ้งท้าย ยอมรับการคารวะจากฟังเยว่ฉิว แล้วจึงก้าวติดตามฟูเหรินของเขาไป

ความสุขฉายชัดทางแววตา แม้ใจยังร้อนรนอยากรู้ให้แน่ชัดถึงประโยคที่เผิงเซิ่งอี้ได้พูดก่อนหน้านั้น เมื่อฟังเยว่ฉิวสบตากับชายหนุ่มอีกครั้ง เขาก็ยื่นมือมากุมมือของนางไว้

ทั้งหมดข้าพูดออกมาจากใจ ที่ผ่านมาข้าหมางเมินเจ้า ข้าได้แต่ขอโทษและขอเวลาเพื่อจะเริ่มต้นใหม่” 

เขายอมรับนาง...การรอคอยของนางสิ้นสุดลงแล้วหรือ นางมิได้หูฝาดไปใช่หรือไม่

เยว่เอ๋อร์ตัดสินใจดีแล้ว มิอยากแย่งชิงของผู้ใด

เจ้ามิได้แย่งชิงผู้ใด ตามศักดิ์ฐานะแล้วเจ้ามาก่อนเสี่ยวฉง มาก่อนองค์หญิงหงหญ่า

เป็นไปได้อย่างไร ฉงอวี้หลิงบอกนางเองว่าเป็นคู่หมั้นหมายและเป็นคนรักของเขาซึ่งกำลังจะเข้าพิธี หากไม่มีสมรสพระราชทานมาคั่นเสียก่อน หรือนางเจอเล่ห์เหลี่ยมของหญิงสาวนางนั้นจนพาให้ใจตนเองเจ็บช้ำ อีกทั้งคิดแง่ร้ายไปเองเพราะไม่เคยได้ฟังความจริงจากปากของชายหนุ่ม

แต่เรื่องสมรสพระราชทาน เยว่เอ๋อร์อาจจะทำให้ท่านลำบาก

อาจจะไม่มีสมรสพระราชทานเกิดขึ้นก็ได้

ท่านทำได้หรือจะบอกความจริงกับเขาดีหรือไม่ ว่าแท้จริงแล้วนางมีความเห็นแก่ตัว ถึงนางรักเขามาก แต่เรื่องแบ่งปันเขากับหญิงอื่นนั้น นางมิเคยรู้สึกยินดี และด้วยเหตุผลข้อนี้ จึงทำให้นางต้องการไปจากเขาไม่วันใดก็วันหนึ่ง ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา นั่นคือความอดทนอย่างถึงที่สุดแล้ว เพื่อแลกกับการได้เห็นหน้าและมีเขาอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต

ข้าไม่รู้เขาบอกตามจริง แม้รู้ว่าใจตนต้องการสิ่งใด แต่การจะทำให้ได้มานั้น อนาคตยังมืดมน ข้าถามเจ้าอีกครั้ง ยินดีจะอยู่กับข้าหรือไม่

ฟังเยว่ฉิวพยักหน้าช้าๆ ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตนตอนนี้ยิ่ง ส่วนเรื่องในภายภาคหน้านั้น นางขอเวลาตัดสินใจอีกครั้ง

ตลอดระยะเวลาที่หนุ่มสาวทั้งสองเผยความในใจต่อกันนั้น นอกจากเล่าหลางที่ยืนรักษาระยะห่างออกไปหลายช่วงตัว ยังมีฮว่าเซียงที่ยิ้มกริ่มกับแผนการของเผิงไหน่ไน เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามความคาดหวัง หญิงสาวจึงรีบเข้าไปรายงานผลต่อนายของตน

แผนการขั้นที่หนึ่งผ่านพ้นไปด้วยดี ต้องมารอดูแผนการขั้นที่สองของเจ้าของเรือนประจิมว่าจะสำเร็จหรือไม่ นางและป้าอันหลิวผู้สมรู้ร่วมคิดคงต้องระดมสมองและอาศัยความรัดกุมให้มากกว่าเดิม



[1] ฤดูไป๋ลู่ ชื่อของฤดูหนึ่งในช่วงใบไม้ร่วง ราววันที่ ๗-๙ กันยายน น้ำค้างสีขาวพราวระยับตามยอดหญ้าและใบไม้ในตอนรุ่งสาง บ่งบอกถึงอากาศที่หนาวเย็น




มีแต่คนเชียร์ให้หนูเยว่หนีพี่ต้าเผิง 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

144 ความคิดเห็น

  1. #104 Nuitannaya (@Nuitannaya) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:35
    เผิงไน่ไหน่...น่ารัก#รักท่านย่า
    #104
    1
  2. #103 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 11:01
    อยู่ไปต้องทุกข์กว่าเดิมอีก เดี๋ยวยายนั่นอาละวาดแน่ๆ
    #103
    1
  3. #102 pieport (@pieport) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 22:23
    เย้ๆใกล้สองเดือนละจะได้ออกจากนรกสักที
    #102
    1
  4. #101 151119 (@151119) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 20:44
    #แจกรางวัลแด่ทีมท่านย่าเจ้าค่ะ ^_^
    #101
    1
  5. #100 Didy (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 19:11
    ไปเถอะหาผู้ใหม่ดีกว่า แม่ผัวก้ออี๋ ไหนจะเมียอีก 2 คนอีก
    #100
    1
  6. #99 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:20
    เอาชนะใจแม่สามียากแล้ว เอาชนะคนจิตผิดปกติที่ท่าจะท้องยิ่งยากกว่า
    ถ้ารู้ว่าถูกข่มขืน คงยอมรับเป็นพ่อโดยไม่บอกความจริงใคร นางเอกหนีแน่นอน
    #99
    1
    • #99-1 กะรัต/กะรัตตา (@somei) (จากตอนที่ 49)
      5 มีนาคม 2561 / 17:31
      มาลุ้นกันต่อ น้องเยว่จะหนีออกจากจวนเพราะฝีมือใคร
      #99-1
  7. #98 Changenewword (@Changenewword) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 16:42
    ง่าาาาาาาขัดใจ ....พระเอกก็ไม่น่าไล่เพราะฉลาดงืออออ อยากให้ไปแล้วอ่ะอีฉงต้องท้องแน่........ไม่อยากให้อยู่เลยยยยย
    #98
    1
    • #98-1 กะรัต/กะรัตตา (@somei) (จากตอนที่ 49)
      5 มีนาคม 2561 / 17:32
      ท้อง ไม่ท้องน้อ ส่วนพระเอกของเรา ก็ฉลาดบ้าง เขลาบ้างเพราะรักบังตาอะเน้อ
      #98-1
  8. #97 SamanthaArlan (@SamanthaArlan) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 16:09
    คงไปตอนพระเอกไล่แน่เลย เฮ้อออออทั้งที่อ่านแล้วขัดใจแต่ก็ยังอ่าน555
    #97
    1