ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 11 (ครึ่งหลัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    26 ก.ค. 61



########### ต่อจ้า



 

          เสียงรับประทานอาหารผสานเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังเป็นระยะภายในห้องอาหารประจำบ้านอมรเลิศสกุลชัย  ที่ได้เปิดต้อนรับแขกพิเศษสำหรับค่ำคืนนี้  เกสราแสดงอาการนิ่งเงียบเหมือนกลัวเกรงอะไรบางอย่าง  จนคนในครอบครัวของธีรธรรมรู้สึกและสัมผัสได้ถึงอาการเกร็งของหญิงสาว  ซึ่งผิดจากเกสราคนเมื่อวาน  ที่ดูสดใส ร่าเริง  ช่างพูดช่างจา

            “ ครอบครัวคุณบุรินทร์ทำธุรกิจเกี่ยวกับการประมูล  แล้วยังทำธุรกิจอย่างอื่นเพิ่มด้วยไหมครับ ” บิดาของเกสราถามเมื่อสบจังหวะ  ทั้ง ๆ ที่รู้ข้อมูลมาบ้างแล้วก็ตาม 

            “ ก็มีหลายอย่างครับ  ที่ต่อยอดขึ้นมา  อาทิเช่น  การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์  ธนาคาร  และการเกษตรอินทรีย์ ” บิดาของธีรธรรมตอบกลับเสียงเรียบนุ่ม

            “ โอ้โฮ! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบ้านคุณบุรินทร์ก็หันไปทำธุรกิจเกษตรอินทรีย์เหมือนกับนายทุนใหญ่เหมือนกัน  แล้วที่สวนที่นาของคุณบุรินทร์ที่ทำการเกษตรมีเยอะไหมครับ ” เกสราเม้มปากเป็นเส้นตรง ก้มหน้าลงมองจานอาหาร  หลังจากที่ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายได้แนะนำตัวกันเสร็จ  เรื่องที่บิดามารดาของดอกเตอร์สาวสนทนากับทางบ้านของธีรธรรมก็มีแต่เรื่องการเมืองและเรื่องธุรกิจ

            “ ผมก็จำไม่ค่อยได้ครับว่ามีกี่ไร่  ที่สนใจทำการเกษตรอินทรีย์ไม่ได้มุ่งหวังจะทำเป็นธุรกิจอะไรหรอกครับคุณทนง  เพียงแต่ทางครอบครัวของภรรยาผมเป็นเกษตรกร  เราก็สานต่อ  อย่างน้อยก็สามารถปลูกข้าว  ปลูกผัก  เลี้ยงสัตว์ไว้กินเองมากกว่าเหลือก็ขายบ้างแจกบ้าง  ไม่เน้นเชิงธุรกิจมากนัก  แต่เน้นที่จะเป็นศูนย์เรียนรู้  ฝึกหัด และแบ่งปันความรู้ทางการเกษตรตามแนวพระราชดำริของในหลวงมากกว่าครับ  อีกทั้งโครงการนี้ยังอยู่ภายใต้การดูแลของมูลนิธิวีรญา  ซึ่งเป็นของแม่ผม ” บิดาของนักบินหนุ่มตอบด้วยความอารมณ์ดี  เริ่มจะพอเข้าใจเจตนารมณ์ของคนถามว่าต้องการอยากรู้เรื่องอะไรในครอบครัวของเขา  ถ้าบุรินทร์บอกหมดว่าที่นาและที่ดินของเขามีกี่ไร่  มีหวังอีกฝ่ายได้ตาวาวแน่  แค่สวนต้นไม้เศรษฐกิจที่เขาปลูกไว้ 500 กว่าไร่  เมื่อสามสิบกว่าปีก่อน  ตอนนี้มูลค่าของต้นไม้ใหญ่นั้นคงไม่ต้องพูดถึง  เพราะมีแต่ไม้เศรษฐกิจที่ราคางามทั้งสิ้น  เอื้องฟ้าและคุณหญิงวีรญายังอธิบายเสริมเกี่ยวกับงานด้านการเกษตรของครอบครัว 

            “ มีแต่โครงการดี ๆ น่าชื่นชมมากเลยนะคะ  ดิฉันชักอยากไปเที่ยวชมบ้างแล้วล่ะค่ะ  คงสวยและเงียบสงบมาก  ส่วนครอบครัวเราถนัดทางด้านงานก่อสร้างมากกว่าค่ะ ” มารดาของเกสราเป็นคนกล่าวชม  ผู้บริหารสาวนึกออกแล้วว่าที่ ๆ ธีรธรรมอยากพาเธอไปคือที่ไหน?  ฟังจากที่เอื้องฟ้าบรรยายสถานที่มาแล้ว  เกสราอยากไปเดินชมแปลงดอกไม้นานาพันธุ์และพายเรือชมนาบัวเป็นที่สุด  คงต้องบอกนักบินหนุ่มที่คอยตักอาหารใส่จานและบอกให้เธอกินเยอะ ๆ พาไปเที่ยวจังหวัดหนองคายให้ไวเสียแล้ว

            “ จะไปช่วงไหนก็ได้นะคะ  ทางเรายินดีต้อนรับเสมอค่ะ  ถ้างั้นเดี๊ยนขอเชิญท่านรองนายกและคุณดวงรัตน์ไปปฏิบัติธรรมด้วยกันที่สวนสวรรค์รีสอร์ทด้วยกันนะคะ ” คุณหญิงวีรญากล่าว

            “ คือ เป็นธรรมเนียมของครอบครัวเราน่ะครับ  ก่อนวันสงกรานต์จะเชิญญาติสนิทมิตรสหายและคนในครอบครัวไปปฏิบัติธรรมกับแม่ชีเมตตาเป็นเวลาสามวันสามคืน  พอถือศีลเสร็จก็ฉลองสงกรานต์กันต่อเลยครับ  ได้ทั้งบุญและได้ร่วมสนุกด้วย ” ธีรธรรมเป็นคนกล่าวขยายความ

            “ แม่ชีเมตตา! นี่โลกแคบจริง ๆ ด้วย  รู้ไหมครับว่าแม่ชีเมตตาเป็นญาติกับผมเอง ” นายทนงกล่าวเสียงดังฟังชัดพร้อมกับหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ  พร้อมทั้งอธิบายว่าญาติฝ่ายไหน  เกสราก็พึ่งจะรู้วันนี้ว่าตัวเองมีป้าเป็นแม่ชีชื่อดัง  สงสัยนับจากวันนี้เป็นต้นไป  เธอคงต้องสนใจครอบครัวให้มากขึ้น  ที่ผ่านมาไม่ค่อยจะได้รู้จักคนในตระกูลมากนัก  จนคิดว่าตัวเธอเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร  แต่จะโทษตัวเธอที่ไม่สนใจก็ไม่ได้  เพราะพ่อแม่เองก็ไม่ได้พาลูกไปพบญาติ ๆ ในครอบครัวเลย  ซึ่งเกสราก็ไม่รู้เหตุผลเช่นกัน  และที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ  ความสัมพันธ์ในครอบครัวของผู้บริหารสาวนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับครอบครัวของธีรธรรม  จนเกสราคิดว่า  ครอบครัวเธอมีเพียงแค่พ่อ แม่ ลูกเท่านั้น  แท้ที่จริงแล้วไม่ใช่  จากจุดนี้ทำให้ดอกเตอร์สาวเกิดคำถามมากมายในหัวเกี่ยวกับเครือญาติ  ทำไมไม่เคยเห็นใครไปมาหาสู่เลย  แต่ตอนนี้ทำได้เพียงนั่งฟังผู้ใหญ่สนทนากันและหันไปสนทนากับธีรธรรมบ้าง

            “ เดี๊ยนเองก็พึ่งจะรู้นะคะเนี่ย ” คุณหญิงวีรญายกมือขึ้นทาบอก  ไม่อยากจะเชื่อว่านิมนต์แม่ชีท่านนี้มาเป็นผู้นำในการปฏิบัติธรรมก็หลายสิบปี  สนิทรักใคร่กันประหนึ่งคนในครอบครัว แต่ก็ไม่เคยเห็นแม่ชีเมตตากล่าวถึงครอบครัวเลยเช่นกัน  และนี่จู่ ๆ ก็จะได้มาเกี่ยวดองกันในอนาคต  นี่มันเรื่องบังเอิญจริง ๆ หรือเนี่ย  เสียงหัวเราะเริ่มดังขึ้นเป็นระยะ  เมื่อบทสนทนาได้เปลี่ยนไป

“ น่าเสียดายคืนนี้เกริกไม่ได้มาด้วย  เอื้องสั่งให้แม่ครัวทำแกงกะหรี่ไก่รสจัดจ้านไว้ให้  เมื่อคืนเห็นกินใหญ่เลย  บอกว่าอร่อยมาก ” มารดายังสาวของกัปตันธีรธรรมกล่าว

“ ลูกชายผมแตกต่างจากลูกสาวมาก  ตอนนี้คลั่งไคล้งานศิลปะกับเสียงเพลงถึงขนาดไม่สนใจทางบ้านเลย  ธุรกิจที่บ้านมีให้ทำ  ก็ไม่ยอมทำ  ชอบทำตัวเรื่อยเปื่อย  ผมขอโทษด้วยนะครับ  ที่พูดถึงเรื่องในบ้าน  ผมแค่ผิดหวังกับลูกชายน่ะครับ ” นายทนงกล่าวพร้อมกับยกแก้วบางใสบรรจุน้ำองุ่นมีดีกรีขึ้นจรดริมฝีปาก  ก่อนจะดื่มลงคอพรวดเดียวหมดแก้ว  นางดวงรัตน์ส่งสายตาประหารราวกับเป็นสัญญาณการเตือนสามีให้เก็บอารมณ์บ้าง        

            “ เป็นธรรมดาล่ะครับ  พ่อแม่อย่างเราต่างก็หวังให้ลูกได้ดี  มีความสุข  แต่ก็อย่าลืมนะครับว่า  เราเลี้ยงพวกเขาได้แต่ตัว  หัวใจของพวกเขาเราควบคุมไม่ได้  ส่วนลูกของผมจะให้พวกเขาเลือกเดินในเส้นทางที่พวกเขาคิดว่าดีและเหมาะสมกับตัวเองครับ ” บุรินทร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  ก่อนจะรินไวน์ให้ท่านรองนายกรัฐมนตรีเพิ่ม  เกสราได้ยินนักบินอาวุโสของบริษัทพูดเช่นนั้น  ถึงกับประทับใจมาก  ทำไมบิดามารดาของเขาไม่มีความคิดอย่างชายสูงวัยท่านนี้บ้าง

            “ ตายจริง  นี่ก็สี่ทุ่มแล้วนะคะคุณ  พรุ่งนี้มีประชุมเช้าด้วย  หมดแก้วนี้ต้องกลับบ้านแล้วนะคะ ” มารดาผู้บริหารสาวกล่าวเสียงเรียบ  ส่งสายมองไปที่สามีอย่างเข้าใจกัน  ซึ่งท่านรองนายกรัฐมนตรีได้แต่พยักหน้ารับทราบ  แน่นอนไวน์ที่บุรินทร์รินใส่แก้วให้นายทนงนั้น  หมดลงภายในเวลาสิบนาที  เป็นอันว่าการรับประทานอาหารค่ำร่วมกันระหว่างสองครอบครัวได้สิ้นสุดลง  เกสราเดินออกมาที่ลานจอดรถพร้อมบิดามารดา  โดยมีธีรธรรมตามหลังมาไม่ห่าง

            “ เกสไม่ต้องกลับพร้อมคุณแม่กับคุณพ่อหรอกนะ  ให้ธรรมไปส่งละกัน  จะนอนที่บ้านหรือไปนอนกับเกริกก็แล้วแต่ ” นางดวงรัตน์กระซิบบอกลูกสาว  เกสราเผลอยิ้มในแสงไฟสลัว  คลายความอึดอัดลง

            “ ค่ะคุณแม่ ” หญิงสาวตอบรับเสียงใส 

            “ ถ้าเกสจะอยู่ต่อก็ได้นะลูก  ธรรมไปส่งน้องด้วยละกัน  พ่อกับแม่คงต้องกลับก่อน  นี่ก็ดึกมากแล้ว ” นายทนงหันไปบอกกับนักบินหนุ่ม

            “ ไม่ต้องห่วงครับ  ผมจะดูแลเกสเอง  ราตรีสวัสดิ์ครับท่าน ” ธีรธรรมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างนอบน้อม  นึกดีใจไม่แพ้เกสราที่จะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้น

            “ หยุดเรียกท่านได้แล้วธรรม  ต่อไปนี้ให้เรียกว่า คุณพ่อ คุณแม่ เหมือนเกสเรียกเข้าใจไหม ” นายทนงบอกกับนักบินหนุ่มพร้อมด้วยเสียงหัวเราะร่วน  ก่อนจะขึ้นรถกลับบ้าน

            เมื่อรถของรองนายกรัฐมนตรีได้เคลื่อนออกจากหน้าบ้านหลังใหญ่ใจกลางกรุงไปแล้ว  ธีรธรรมกุมมือบางของเกสราเดินหันหน้าเข้าบ้าน  ก่อนเอ่ยปากกับคนข้างกาย

            “ ไปนั่งรับลมชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยากับพี่ธรรมต่อไหมเกส ”

            “ แม่น้ำเจ้าพระยา? มีอะไรให้ดูด้วยเหรอคะ ” เกสราถามตามซื่อ

            “ มีสิ ไปไหมล่ะ ” ธีรธรรมหันไปถามสาวความรู้สูง  แต่ความรู้รอบตัวคงน้อยมาก

            “ ดึกแล้วนะคะพี่ธรรม ” หญิงสาวตอบ เท้ายังก้าวเดินตามร่างสูง  “ แต่ก็น่าสน  ไปก็ได้ค่ะ ”

            “ นี่แน่!  ” กำปั้นของชายร่างสูงทุบลงเบา ๆ ที่หน้าผากมนของสาวงามข้างกาย

            “ โอ๊ย! ทุบซะเกสหน้าหงายเลยพี่ธรรม ” คนถูกกระทำยกมือเรียวสวยขึ้นลูบหน้าผาก  มองหน้าคนที่กำลังหัวเราะชอบอกชอบใจด้วยสายตาค้อนให้

            “ อย่าน่ารักให้มันมากกว่านี้นะเกส  แค่นี้พี่ธรรมก็รักก็หลงมากพอแล้ว ” ธีรธรรมกอดคอดอกเตอร์สาวหน้านิ่งเข้ามาดมที่ขมับ  เป็นทีของฝ่ายหญิงหัวเราะบ้าง  ทั้งคู่เดินหยอกล้อกันเข้าบ้านเพื่อไปบอกลาผู้ใหญ่และพี่น้อง  เมื่อรถคู่กายของธีรธรรมเลี้ยวเข้าบริเวณร้านอาหารหรูของเขา  เกสราก้าวเท้าลงจากรถและเดินเคียงข้างกัปตันหนุ่มเจ้าของร้านอาหารแห่งนี้เข้าไปข้างใน  เมื่อพนักงานเห็นเจ้านายมาตรวจร้านโดยไม่บอกกล่าวตามความเคยชิน  จึงรีบเดินเข้ามาทักทาย  ธีรธรรมแนะนำสาวสวยข้างกายให้ผู้จัดการร้านได้รับรู้  ก่อนจะเดินไปเตรียมที่นั่งพิเศษให้เจ้านายกับสาวสวยที่ท่าน้ำของโรงแรม  ส่วนธีรธรรมนั้น  เดินตรงไปที่ห้องครัวเป็นพื้นที่แรก  เกสรามองการตรวจงานของเจ้าของร้านด้วยความสนใจ  กัปตันหนุ่มเดินเปิดตู้เย็นตู้โน้นตู้นี้หยิบโน่นหยิบนี่ออกมาดู  ปากเอ่ยถามหัวหน้าเชฟ  ผู้ดูแลการสั่งซื้ออาหารของร้าน  ผลการตรวจงานเป็นที่น่าพอนักบินหนุ่มยิ่งนัก  ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมตามที่เขากำหนดไว้  ก่อนจะเดินไปดูชั้นวางจานชาม  แก้วน้ำและพาชนะต่าง ๆ ที่ชำรุด  ซึ่งมีการจดบันทึกไว้อย่างละเอียดทุกเดือน  ซึ่งง่ายต่อการตรวจเช็คยอดภาชนะที่เหลือ  ผู้บริหารสายการบินแห่งชาติเดินตามนักบินในสังกัดตรวจตรางานด้วยความพึงพอใจ  เห็นทีเธอจะต้องนำวิธีนี้ไปใช้บ้างแล้ว  ยิ่งองค์กรใหญ่  การตรวจเช็คยิ่งมีช่องโหว่เยอะ  เมื่อธีรธรรมพาเกสรามานั่งที่ริมแม่  เครื่องดื่มเย็นชื่นใจปราศจากแอลกอฮอล์ได้ถูกวางตรงหน้าเกสรา  หญิงสาวยกมือขึ้นเกี่ยวผมที่หลุดลุ่ยเพราะถูกลมจากเครื่องทำความเย็นเป่าขึ้นทัดหู

            “ ขอโทษทีนะ  ที่พี่ธรรมไม่ได้พาเกสมานั่งชมวิวอย่างที่บอก  แต่หนีบมาทำงานด้วย ” นักบินหนุ่มรูปงามยิ้มให้สาวที่นั่งข้างกายบนโซฟาพลาสติกสานทรงกลม  มีเบาะนั่งหนานุ่มพร้อมหมอนให้เอนกายเหยียดขานั่งหรือนอนชมวิวท้องฟ้า คุ้งน้ำและแสงไฟยามราตรี

            “ ดีออกค่ะ  เกสจะได้เอาประสบการณ์คืนนี้ไปใช้กับบริษัทการบินแห่งชาติด้วย  พี่ธรรมรู้ไหมคะว่า  บริษัทเรา ขาดทุนไม่น้อยเลย  เกสกำลังคิดหาวิธีลดต้นทุนและสร้างกำไรให้ส่วนนี้อยู่ ” ผู้บริหารสาวกล่าวพลางเอนหลังไหล่พิงร่างหนาด้วยความสบายใจ

            “ พี่ธรรมเป็นที่ปรึกษาให้เกสได้ทุกเรื่องนะ  ขึ้นอยู่กับว่าเกสจะเชื่อใจพี่ธรรมหรือเปล่าก็เท่านั้นเอง ”

            “ ถ้าเกสไม่เชื่อใจพี่ธรรม  คงไม่มานั่งอดหลับอดนอนอยู่ด้วยแบบนี้หรอกค่ะ ” เกสรากล่าวพลางเงยหน้าสบตาคู่สวยที่จ้องมองตาลึกราวกับจะหายตัวเข้ามา

            “ สัญญานะว่าเกสจะพูด จะคุยกับพี่ธรรมทุกเรื่อง  แม้กระทั่งเรื่องงาน  ในเมื่อพี่ธรรมคือคนของหัวใจเกส  เกสก็คือคนของหัวใจพี่ธรรม  เราสองคนมีหัวใจดวงเดียวกันนะ  เกสไม่ได้อยู่คนเดียวอีกแล้วนะที่รัก ”

            “ ค่ะ พี่ธรรม ” เกสราสบตาที่เปล่งประกายด้วยความหวังดี  อย่างปลาบปลื้มใจ  นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลใช่ไหม?  ที่ความรักนำพาคนที่ใช่มาให้ได้พบเจอกัน  เพราะคนที่รักกัน  ความเข้าใจจะมาพร้อมโดยไม่ต้องเพรียกหา  ธีรธรรมเกี่ยวร่างบอบบางเข้าหาอ้อมอกกว้างอันแสนอบอุ่น  กอดรัดร่างบางแน่น  กระซิบบอกรักหญิงสาวอย่างหวานซึ้ง  จนอีกฝ่ายน้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว  ก่อนที่จะเอ่ยปากถามเรื่องไม่สบายใจของเกสราระหว่างรับประทานอาหารกับครอบครัว  เมื่อธีรธรรมรับทราบแล้ว

            “ เกสไม่ต้องกลัวว่าครอบครัวพี่ธรรมจะไม่เข้าใจอะไรนะ  พ่อพี่ธรรมเองก็มีนักการเมืองเข้าหาไม่น้อย  แต่ครอบครัวเราไม่ชอบยุ่งกับการเมือง ” ธีรธรรมตอบ

            “ บางครั้งเกสนึกอยากจะลาออกจากบริษัทการบินแห่งชาติด้วย  แต่ว่า...คงเป็นไปไม่ได้  จนกว่าเป้าหมายที่เกสวางไว้จะสำเร็จ  ยิ่งคุณพ่อกับคุณแม่อยาากให้เกสไปเป็นนักการเมืองด้วยแล้ว  เกสบอกตรง ๆ นะคะว่าไม่ชอบเลยค่ะ  แต่ไม่รู้จะหนียังไง ” ผู้บริหารสาวได้โอกาสปลดปล่อยความคิดของเธอออกมา  โดยมีคนฟังที่ดี  นั่งฟังอย่างไม่ขัด  เห็นใจผู้หญิงตัวเล็กหัวใจแกร่งคนนี้ก็ปานนั้น     

            “ ถ้าเกสไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับการเมืองจริง ๆ พี่ธรรมจะช่วยเกสเอง  ตอนนี้อย่าคิดมาก  มาพูดเรื่องของเราดีกว่า ” ธีรธรรมเชยคางมนของหญิงสาวขึ้น  ระยะห่างแค่เพียงลมหายใจกั้น

            “ เดี๋ยวค่ะ! ” เกสราไม่พูดเปล่า  มือเล็กผลักอกกว้างให้ห่างจากริมฝีปากของเธอ

            “ มีอะไรเหรอเกส? ” คนถามเสียงเข้ม

            “ เกสยังไม่ได้ถามเรื่องดาราที่เป็นข่าวกับพี่ธรรมเลยค่ะ  วันนี้เลขาเกสก็เชียร์ให้เป็นพรีเซนเตอร์ของสายการบินแห่งชาติเหลือเกิน  แต่โทษทีนะคะ  ไม่ผ่านค่ะ ” เกสรามองหน้ากัปตันหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

            “ แล้วไง! จีจี้ไม่ได้เป็นก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับพี่ธรรมนี่นา  เกสจะไปสนใจเขาทำไม ” ธีรธรรมตอบปนเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ

            “ เกี่ยวสิ  กลัวว่าพี่ธรรมจะหลอกเกสนี่คะ ”

            “ หลอกอะไร? ” ธีรธรรมเอนกายหนากดร่างบางลงนอนราบกับพื้นที่นั่งหนานุ่ม  เจ้าของร่างเล็กกลับฮึดสู้  สองมือดันอกนักบินหนุ่มกลับ  สายตาทั้งคู่จ้องกันนิ่ง  แต่ฝ่ายชายกลับยิ้มกว้าง  พยายามเข้าใกล้ริมฝีปากสีชมพูให้ได้

            “ แน่ใจนะคะ  ว่าไม่มีอะไรกันกับ...” เกสรายังพูดไม่ทันจบ  ริมฝีบางของเธอก็โดนจู่โจมโดยหนุ่มหล่อตรงหน้า ความอ่อนโยนผสานกับแรงตัณหาที่กำลังประทุนอกกายของทั้งสองอยู่ขณะนี้  ยากที่จะหยุดอารมณ์วาบหวิวซาบซ่านได้  ในที่สุดธีรธรรมเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกก่อน  มือหนานุ่มลูบไล้เรียวขาสวยไปมาอย่างเบามือ

            “ พรุ่งนี้ไปนอนคุยกันที่เพ้นท์เฮ้าส์พี่ธรรมนะเกส ”

            “ พี่ธรรมไม่ได้พักที่บ้านหลังนั้นเหรอคะ ” ดอกเตอร์สาวหมายถึงบ้านของตระกูลอมรเลิศสกุลชัย

            “ บ้านพ่อกับแม่ก็พักบ้างถ้าอยากนอนที่นั่น  แต่พี่ธรรมมีพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองด้วยนะ  สำหรับอยู่กับคนพิเศษน่ะ  พรุ่งนี้ประชุมกับนักบินยูเนี่ยนเสร็จ  พี่ธรรมจะไปซ้อมดนตรีที่ผับต่อ  แล้วจะกลับมาทำอาหารเย็นให้เกสชิมนะ ตกลงไหม? ”

            “ ถ้าไม่ตกลง  ก็คงโกหกแล้วค่ะ ” หนุ่มสาวหัวเราะกอดกันแน่น

            “ เอาชุดว่ายน้ำไปด้วยนะ หรือถ้าไม่มี  ไม่ต้องใส่ก็ได้  พี่ธรรมชอบ ”

            “ น่าเกียจ! ” เกสราอายจนหน้าแดง  พลางลุกจากที่นั่งเพื่อจะไปสวมรองเท้าเตรียมตัวกลับ  แต่ยังโดนตามมาระรานต่อ  นักบินหนุ่มดึงรั้งร่างสาวสวยให้กลับมานั่งที่เดิม จนเกิดการต่อสู้กันขึ้น  เสียงหัวเราะใสของเกสราปนเสียงร้องซี๊ดซ๊าด  โอดโอยของกัปตันหนุ่ม  ที่โดนทำร้ายร่างกาย  กลับทำให้นักบินหนุ่มไม่ยอมลามือจากเกสรา

            “ พี่ธรรมไปส่งเกสเถอะค่ะ  นี่ก็ตีหนึ่งกว่าแล้วนะคะ ” เกสราขอร้อง

            “ ก็ได้ กลับก็กลับ ” ปากบอกว่ากลับ  แต่ธีรธรรมยังไม่วายขอจูบเกสราอีกยกใหญ่ก่อนลา  ถ้าหากฝ่ายชายขยันป้อนบทเรียนรักแบบนี้   อีกไม่นานผู้หญิงด้อยประสบการณ์อย่างเกสราก็คงจะเก่งไม่แพ้ธีรธรรมเป็นแน่  แล้วคืนนี้จะได้ราตรีสวัสดิ์กันจบตอนไหนล่ะเนี่ย.....ในเมื่อฝ่ายชายก็ร้อนฝ่ายหญิงก็แรง




##############################################################################################


............สวัสดีค่ะ  มาแล้ว  มาอัพแล้ว ยังไงก็ติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ...ด้วยรัก...มาทนา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

273 ความคิดเห็น

  1. #127 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 11:42

    ช่างเหมาะกันจริงๆคู่นี้

    #127
    0
  2. #86 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 09:42
    ผู้ชายบ้านนี้ขี้หื่นเนอะ
    #86
    0
  3. #85 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:52
    ดีใจที่ยอมเปิดใจคุยกันทุกเรื่ง
    #85
    0
  4. #84 Lazyfatcat (@Lazyfatcat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:26
    <p>ดีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีใจที่เกสมีความสุข</p>
    #84
    0