ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    27 ก.ค. 61

 ตอนที่ 13

 

ระหว่างที่ผู้บริหารอายุุน้อยของสายการบินแห่งชาตินั่งรถประจำตำแหน่งไปยังที่พักของกัปตันธีรธรรม  หญิงสาวนั่งจดบันทึกไอเดียงานที่จะต้องเร่งทำด้วยมือ  หลังจากที่ได้เข้าไปตรวจระบบการบริหารงานที่ห้องครัวใหญ่ของการบิน  ทำให้เกสราพบข้อบกพร่องหลายประการ  ปัญหาจุกจิกมากมาย  ความไม่โปร่งใสในการสั่งซื้ออาหารและอื่น ๆ ดังนั้นงานของเธอก็คือ  ต้องคิดหาแนวทางที่จะต้องแก้ไข ปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงปัญหาการขาดทุนให้เป็นกำไรให้ได้เร็วที่สุด  เท่ากับว่างานใหญ่อีกเรื่องของเกสราก็คือ  ต้องจัดการล้างครัวของสายการบินแห่งชาติยกใหญ่  ดอกเตอร์สาวนึกขอบคุณนักบินผู้กุมหัวใจเธอที่พาไปร้านอาหารด้วย  ทำให้ได้ความคิดนี้ไปประยุกต์ใช้กับองค์กรใหญ่ที่เธอดูแลอยู่  เสียงเปิดประตูรถคือเสียงเตือนให้ผู้บริหารสาวต้องหยุดเรื่องงานไว้แค่นั้น  เพราะเวลาส่วนตัวของเธอได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว  เมื่อสตรีร่างระหงกำลังจะก้าวเท้าลงจากรถ  สายตาคู่สวยเห็นมือหนานุ่มที่เริ่มคุ้นตา  ยื่นออกมารอให้เธอได้วางมือบางลง  มือที่ว่างเปล่าอีกข้างของชายหนุ่มยื่นมารับกระเป๋าถือของหญิงอันเป็นที่รักมาถือให้  เกสรามัวแต่สนใจงานจนลืมมองข้างทางว่าทิวทัศน์เป็นอย่างไร  จนกระทั่งมาถึงหน้าที่พักสูดหรูบนทำเลทอง  เมื่อหญิงสาวเดินเคียงคู่กับกัปตันหนุ่มเข้าไปยังตัวอาคารที่พักอาศัยสูงชัน  พนักงานทั้งหลายที่ทั้งคู่เดินผ่านต่างยกมือไหว้พร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรและอบอุ่น  พลอยทำให้เกสรายิ้มตามตั้งแต่ลงจากรถ  รู้สึกได้ถึงการต้อนที่เป็นกันเองและตราตรึงใจ  ผู้บริหารสายการบินถึงกับเอ่ยปากชมพนักงานของคอนโดกับชายข้างกาย  เมื่อธีรธรรมได้ยินเช่นนั้นถึงกับยิ้มกว้าง  พลางนึกในใจผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่มองอะไรลึกมาก   ก่อนจะเฉลยว่า  คอนโดแห่งนี้คือของครอบครัวเขาเอง  และคนที่ทำหน้าที่อบรมพนักงานก็เป็นครูสอนพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและเจ้าของโรงเรียนสอนบุคลิกภาพ  ทำให้เกสราถึงกับยิ้มกว้างเมื่อรู้คำตอบ  เมื่อประตูอาณาจักรส่วนตัวของกัปตันรูปงามได้ถูกเปิดต้อนรับเกสรา  เท้าทั้งคู่ของหญิงสาวกลับก้าวไม่ออก  สายตามองเข้าไปสำรวจพื้นที่แปลกใหม่ตรงหน้า  ใบหน้ายิ้มอ่อนอย่างสบายใจ  ผู้บริหารสาวมัวแต่ยืนตะลึงให้กับความสวย หรูหราและงดงามของห้องพักตรงหน้า  ธีรธรรมยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้าไปโอบบ่าเล็ก  พาเดินก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาสัมผัสด้านในอย่างใกล้ชิด

“ ที่นี่สวยมากค่ะพี่ธรรม  เกสชอบ  แค่เดินเข้ามาก็รู้สึกหายเหนื่อย  สุขใจอย่างบอกไม่ถูก  รู้สึกว่าที่นี่ทำให้เกสรู้สึกโล่งมาก ” เกสราตอบพลางกวาดตามองจากมุมซ้ายไปขวา  ก่อนจะเลื่อนสายตาตามขั้นบันไดหินอ่อนสีควันบุหรี่ขึ้นไปยังระเบียงลอยฟ้าซึ่งมีประตูให้เห็นไกล ๆ  ธีรธรรมจึงบอกว่าห้องนอนของเขาอยู่ด้านบน  ส่วนห้องนอนอีกสามห้องข้างล่างคือของผู้มาเยือน  ทุกสิ่งอย่างในห้องนี้ได้ถูกคัดสรรและจัดวางได้อย่างมีสไตล์  เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นและโทนสีเย็นสบายตาบ่งบอกถึงความเป็นตัวตนของเจ้าของห้องได้ดีมากและที่สำคัญ  รสนิยมของเกสราก็คล้าย ๆ กันกับกัปตันสุดหล่อที่ยิ้มไม่หุบตั้งแต่ไปรับเธอจากที่รถ     

“ ชื่นใจจังที่ได้ยินเกสพูดแบบนี้  ห้องนี้ยินดีต้อนรับเกสครับ  คิดซะว่า  ที่นี่คือบ้าน คือพื้นที่ส่วนตัวของเกส  เกสอยากทำอะไร? ไม่ต้องขอพี่ธรรมนะ  เพราะอะไรที่เป็นของพี่ธรรมก็เหมือนเป็นของเกสด้วย  เอาโทรศัพท์มาให้พี่ธรรมหน่อยสิ  ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย! โทรศัพท์เกสเปรียบเสมือนกุญแจเปิดเข้าออกห้องนี้ไง  พี่ธรรมทำให้เห็นอยู่หยก ๆ ว่าเปิดห้องยังไง  ยังจะมาทำหน้าสงสัยอีก ” ธีรธรรมขอจัดการเรื่องส่วนตัวให้เสร็จก่อนที่คนอื่นที่นัดไว้จะมาถึงห้องพักของเขา 

“ จะดีเหรอพี่ธรรม  เกสมีห้องเกริกเป็นที่พักส่วนตัวแล้วนี่คะ ” ผู้บริหารสาวกล่าว  แต่กลับควักเครื่องมือสื่อสารไร้สายในกระเป๋าถือยื่นให้เจ้าของห้อง

“ เพิ่มห้องนี้เข้าไปอีกที่จะเป็นไป  แค่เดินเข้ามายังบอกว่าชอบแล้ว  นอนค้างที่นี่สักคืน  แล้วจะรักเลย  ไม่เชื่อคอยดูสิ ” ธีรธรรมรับโทรศัพท์ของสาวงามไปกำแน่น  ส่งยิ้มยั่วยวนให้ดอกเตอร์สาว

“ อะไรนะคะ! จะให้เกสนอนค้างที่นี่คืนนี้งั้นเหรอ  เสื้อผ้าใส่ไปทำงานก็ไม่ได้เตรียมมา  ไหนจะ...” นักบินหนุ่มกอดคอแฟนสาวไปที่โต๊ะอาหารกลางห้อง  ซึ่งได้ถูกจัดเตรียมไว้รอก่อนลงไปรับ 

“ ไม่ต้องพูดมาก  เดี๋ยวเกริกเอาของใช้ส่วนตัวมาให้  เกสมาเหนื่อย ๆ ดื่มน้ำมะพร้าวหอมเย็น ๆ กับผลไม้ก่อนสิ  นี่แหนมเห็ดฝีมือแม่เอื้อง  ส่วนนี่ก็ขนมขบเคี้ยว  มีแต่ของอร่อย ๆ ทั้งนั้น  เกสกินรองท้องไปก่อน  ทุ่มครึ่งพี่ธรรมถึงจะเริ่มย่างบาบีคิวที่ริมสระว่ายน้ำด้านนอก ” เกสราหุบปากเงียบ  สายตาจ้องไปที่จานของว่างพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ  ร่างบางค่อย ๆ ย่อกายนั่งลงที่เก้าอี้ตามแรงกดของฝ่ามือหนานุ่ม  ก่อนจะหันไปปลดรหัสโทรศัพท์ให้กับนักบินหนุ่มตามคำสั่ง  พลางนึกหมั่นไส้น้องชายที่ให้ความร่วมมืออย่างดีกับกัปตันหนุ่ม  แต่ก็เอาเถอะอภัยให้  อย่างน้อยเกริกพลก็ยังไปไหนมาไหนกับเธอตลอด

“ น่าอร่อยจังเลยค่ะ  ถ้ารู้ว่ามีแฟนแล้วดีแบบนี้  เกสจะมีนานแล้ว  แต่ขอเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมคะพี่ธรรม  จะได้ล้างมือด้วย ”

“ ขอโทษนะเกส  แฟนดี ๆ แบบพี่ธรรมหายากนะจะบอกให้  ไม่ใช่แค่รักอย่างเดียวแล้วพอ  แต่ผู้ชายนี้เอาใจใส่ ดูแลในทุกเรื่องไม่ห่างด้วยนะ  เกสรับรักผู้ชายคนนี้แล้ว  ก็ต้องรักไปจนตายจากกันไปข้างเลยนะ  ถึงจะเรียกว่าจบชีวิตคู่ของเรา ”

“ โอ๊ยขำ! ฉี่เกสจะราดอยู่แล้วนะพี่ธรรม   ห้องน้ำไปทางไหนคะ ” ดอกเตอร์สาวอายจนหน้าเปลี่ยนสี  หัวเราะแก้เขิน  เจ้าของห้องจึงรีบพาไปทันที  แต่โดนไล่ให้ออกจากห้องน้ำ  ธีรธรรมหัวเราะชอบใจที่แกล้งสาวสวยได้  ก่อนจะเดินไปนั่งลงที่หน้าจอคอมบนโต๊ะทำงาน  เพื่อจัดการให้โทรศัพท์มือถือของเกสรา  ซึ่งเปรียบเสมือนกุญแจดิจิตอลสามารถผ่านเข้าออกห้องพักส่วนตัวของเขาได้  ระหว่างที่ธีรธรรมกำลังทำรายการเพิ่มข้อมูลคนที่สามารถเข้าห้องเขาได้  ผู้บริหารสาวสนทนาเรื่องที่ไปตรวจห้องครัวของสายการบินใหญ่ให้คนรักฟังพร้อมกับรับประทานของว่างไปด้วยอย่างเอร็ดอร่อย   

“ พี่ธรรมขอออกความเห็นในฐานะเจ้าของร้านอาหารนะ  ถ้าเกสสามารถลดการสูญเสียของวัตถุดิบในครัวได้  ควบคุมการตรวจรับและจัดซื้อปริมาณของที่ต้องการใช้ตามจริงอย่างเข้มงวด  วิธีนี้ก็จะช่วยให้พอมีกำไรเพิ่มได้ระดับหนึ่ง ” ถึงแม้ปากจะสนทนาพาทีกับเกสรา  แต่นักบินขอแอบสำรวจหน้าจอโทรศัพท์มือถือของผู้บริหารสาวอย่างถือวิสาสะก่อนคืนให้เจ้าของตัวจริง  จนได้รู้ว่าเกสราใช้นามว่าอะไรของระบบอินสตาแกรมและที่เด็ดไปกว่านั้น  แฟนสาวของกัปตันหนุ่มได้กดติดตามและได้เข้ามากดชื่นชอบรูปของเขาด้วยเป็นร้อยรูป  ธีรธรรมจำชื่อนี้ได้แม่น  อยากจะหัวเราะเสียงดังแต่ก็กลัวไก่ตื่น  เมื่อชายหนุ่มเสร็จธุระหน้าจอคอมแล้ว  จึงเดินกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารขนาดใหญ่เพื่อร่วมพูดคุยกับเกสราตามปกติ

“ คงจริงอย่างที่พี่ธรรมพูดค่ะ  วันนี้เกสเดินตรวจเกือบละเอียดเลยก็ว่าได้  มีเรื่องสงสัยหลายอย่าง  แต่ถามคำถามอะไรกับผู้อำนวยการฝ่ายครัวการบิน  ก็โยนไปให้ลูกน้องตอบแทนบ่อย ๆ จนเกสชักสงสัยแล้วว่า  ผู้อำนวยการฝ่ายครัวทำหน้าที่อะไรบ้าง? ถามอะไรก็อ้ำอึ้ง  ตอบคำถามไม่ค่อยตรงประเด็น ”

“ ง่าย ๆ เลยก็คือ  ท่านผู้อำนวยการอาจจะสนใจงานไม่มากพอ  พอเจอคำถามง่าย ๆ ของเกสเข้าให้  เลยประหม่า  กลัวตอบผิด  เลยโยนให้ลูกน้องตอบแทนดีกว่า  เผื่อตอบผิด  ลูกน้องก็รับโทษไป  นายใหญ่ก็รอดไงล่ะ ” ธีรธรรมตอบพลางยิ้มกว้างอย่างรู้ทัน  ผู้บริหารสาวนั่งฟังและครุ่นคิดอยู่ครู่  ก่อนเอ่ยกับนักบินหนุ่ม

“ หรือว่า  ถึงเวลาแล้วที่เกสควรแยกงานแผนกใหญ่ ๆ ให้ออกไปบริหารงานตัวเองคะพี่ธรรม? ”

แยกเกสหมายถึง จะแยกเป็นบริษัทลูกหม้อของบริษัทการบินแห่งชาติงั้นเหรอ? ” นักบินหนุ่มถาม  นึกเห็นด้วยกับวิธีนี้  ถึงแม้ธีรธรรมไม่ได้เรียนจบด้านการบริหารธุรกิจโดยตรง  แต่ก็พอเข้าใจ

“ ใช่ค่ะ  อย่างน้อยการบริหารงานจะได้เปลี่ยนไป  ความกระตือรือร้นในการทำงานจะได้เพิ่มมากขึ้น  ตัวผู้บริหารเองก็จะได้ตั้งใจทำงานอย่างเต็มความสามารถ  ถ้าทำได้ก็ไปต่อ  ถ้าทำงานไม่รอดก็ต้องให้โอกาสคนอื่นเข้ามาแทน ” ผู้บริหารสาวมองหน้าคนรักยิ้ม ๆ อย่างผู้ประสบชัยชนะ  กัปตันหนุ่มตั้งใจฟังเรื่องของผู้บริหารสาวที่กำลังเสนอความคิดอันชาญฉลาดและน่าทึ่ง  สมกับตำแหน่งแม่ทัพการบินแห่งชาติ  เกสรากำลังเล่าถึงแผนการการสร้างรายได้ให้กับองค์กรอย่างไม่เอารัดเอาเปรียบใครคร่าว ๆ  มือหนานุ่มเอื้อมไปคว้ามือเล็กบอบบางขึ้นมากุมและสูดดมเป็นระยะ  จากที่เกสราเป็นฝ่ายตักอาหารเข้าปากเอง  กลับกลายเป็นฝ่ายชายที่เป็นคนตักอาหารป้อนเข้าปากแทน  บทสนทนาเรื่องงานนอกเวลากับคนของหัวใจทำให้ดอกเตอร์สาวได้ไอเดียดี ๆ น่านำไปคิดต่อมากมาย  พื้นที่บนใบหน้าของคนกำลังมีความรักเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มหวาน  ลำแขนซ้ายที่แข็งแรงกว่าเกสราตั้งฉากกับพื้นหินอ่อนสีดำเทาของโต๊ะอาหาร  ปลายนิ้วมือทั้งสี่เชยปลายคางมน  ส่วนปลายนิ้วหัวแม่มือลูบไร้ริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยสีชมพูอ่อนอย่างแผ่วเบา  ในเงาตาของคนทั้งคู่ต่างมีภาพของกันและกันปรากฏอยู่อย่างเด่นชัด  มือบอบบางข้างซ้ายของผู้บริหารสาวอยู่ในอุ้งมือขวาอันแสนอบอุ่นของหนุ่มนักบิน  มือซ้ายอ่อนนุ่มยกขึ้นสัมผัสผิวหน้าด้านซ้ายของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากหนาเลื่อนเข้าไปจรดหน้าผากมน  ก่อนเอ่ย  

“ พี่ธรรมสนับสนุนความคิดของเกสทุกอย่าง  แต่....อย่าลืมว่า  เวลาส่วนตัวของเรา  พี่ธรรมอยากให้เราคุยเรื่องของเราด้วยนะ ” กัปตันหนุ่มบอกเสียงเรียบแต่ทำไมคนฟังถึงกับเกรงใจยังไงก็ไม่รู้

“ พี่ธรรมเป็นผู้ชายที่เกสคุยด้วยแล้วได้ทั้งความสุข  สนุกและความคิด  ก็ไหนบอกว่าเราคุยกันได้ทุกเรื่องนี่คะ  เกสก็เลยคุยสิ  คราวหน้าพี่ธรรมก็เตือนด้วยละกันค่ะ ” นักบินหนุ่มยิ้มกว้างให้กับความเฉไฉสไตล์น่ารักแบบเกสรา

“ ย้อนได้น่ารักมากนะเราน่ะ  พี่ธรรมรู้ว่าเกสคือผู้นำ  คิดอะไรเด็ด ๆ ออกก็ต้องนำเสนอ  พี่ธรรมซะอีกยังคิดไม่ทันเกสเลย  สมแล้วที่เป็นผู้บริหารใหญ่ขององค์กรระดับชาติ  พี่ธรรมภูมิใจในตัวเกสมานะครับ ” เกสรายิ้มกว้างจนสุดความยืดหยุ่นบนใบหน้า  แววตาสดใสส่งยิ้มให้คนในดวงตา

“ ก็เพราะเกสเป็นผู้บริหารนี่ล่ะค่ะ  ถึงหยุดคิดไม่ได้  และที่สำคัญคิดอะไรไม่ได้  คิดอะไรไม่ออก  ก็ต้องยิ่งพยายามคิดให้ได้  คิดให้ออกเร็ว ๆ เพื่อผลประโยชน์สูงสุดขององค์กรค่ะ ” เกสรากล่าวเสียงหวานแต่แฝงความน่าชื่นชมในความคิด

“ พี่ธรรมขอพูดในฐานะพนักงานของบริษัทการบินแห่งชาติต่อหน้าผู้บริหารสาวสวยคนนี้นะครับว่า  ดีใจที่ได้วีรสตรีอย่างเกสมาเป็นผู้นำทัพนกเหล็กทวงบัลลังก์สายการบินดีเด่นคืน  เกสเป็นผู้หญิงที่มีวิสัยทัศน์กว้างมากในขณะเดียวกัน  เกสก็มีความเด็ดเดี่ยวสมกับคนเป็นผู้นำในตัว ” ธีรธรรมกล่าวจบ  คนถูกชมยิ้มค้างไม่รู้จะหุบลงได้อย่างไร  

“ เกสคงเกิดมาเพื่อทำงานแบบนี้หรือเปล่าคะพี่ธรรม ” ในที่สุดสาวหน้าบึ้งตึงในสายตาธีรธรรมเมื่อก่อน  ก็ส่งเสียงหัวเราะสดใสดังทั่วห้อง  พลอยทำให้กัปตันรูปงามหัวเราะตาม  เมื่อสิ้นเสียงหัวเราะของทั้งคู่  การสนทนาจึงเปลี่ยนมาเป็นเรื่องขนมขบเคี้ยวบนจานแทน  ต่างคนต่างป้อนอาหารให้แก่กัน  หยอกล้อ  หัวเราะแทบยากจะหยุด   ดอกเตอร์สาวผู้ไม่ประสาเรื่องความรู้รอบตัว เอ่ยปากถามนักบินเกี่ยวกับชื่อขนมอร่อยหลายอย่างที่ได้ลิ้มลองไปแล้ว  ถึงกับปิ้งไอเดียใหม่จนธีรธรรมต้องส่ายหัว  คุยกับนักธุรกิจก็ไม่พ้นเรื่องธุรกิจ  ไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไรออกไป  เกสราจับไปโยงกับบริษัทการบินแห่งชาติทั้งหมด  ผู้บริหารสาวได้แต่หัวเราะให้กับอาการเพลียใจของชายเจ้าของหัวใจดวงน้อย 

“ ถ้าคุยกับพี่ธรรมแล้วไอเดียเกสบรรเจิดขนาดนี้  เวลาพี่ธรรมไปบินจะไม่เหงาแย่เหรอ ”

“ คงเหงามากค่ะ  แล้วไงล่ะคะ? ” คนถามนึกใจหาย  ถ้าหากชายตรงหน้าต้องเดินทางไกล

“ ไม่มีอะไร  ก็แค่อยากชวนไปบินด้วยกันไงล่ะ  ไปตรวจห้องครัวแล้ว  ไม่อยากไปตรวจงานห้องนักบินเวลาบินจริงด้วยเหรอครับดีดี  จะได้รู้ว่า  กัปตันเขาทำงานกันเครียดขนาดไหน?  ดีดีมีแฟนเป็นนักบินไม่ใช่เหรอครับ? ” ธีรธรรมบีบแก้มสาวตรงหน้าอย่างเบามือ  เกสรายิ้มกว้างโชว์ฟันขาวสะอาด

“ จะชวนเกสบินไปไหนด้วยคะพี่ธรรม ”

“ ไปสิงคโปร์  คืนวันมะรืนน่ะ  พี่ธรรมมีไลน์เช็ค  แล้วค้างที่นั่นหนึ่งคืน  กลับเที่ยง  ดีดีต้องไปนะครับ  ถือว่าไปศึกษาหาข้อมูลทั้งภาคพื้นดินและภาคอากาศไงล่ะ ” ธีรธรรมไม่พูดเปล่า  ยกวงแขนโอบร่างบาง  ส่งสายตาเว้าวอน  หญิงงามในอ้อมแขนหรือจะขัดใจตัวเองได้  ในเมื่อเป็นความต้องการของหัวใจ  เหตุไฉนต้องปฏิเสธด้วยเล่า  แล้วไลน์เช็คของนักบินคืออะไร? เกสราก็ยังไม่รู้ละเอียด

“ กล้าชวน  ก็กล้าไปค่ะ  ถือว่าดีดีลงสนามตรวจสอบการทำงานของนักบินด้วยละกัน ” เกสราพูดจบ  ถึงกับหัวเราะให้กับตัวเอง  ตั้งแต่เข้ามาทำงานที่บริษัทการบินแห่งชาติ  นอกจากเคยไปดูงานที่โรงซ่อมบำรุงที่แผนกช่างแล้ว  ผู้นำสายการบินหญิงยังไม่เคยได้สัมผัสงานของกัปตันจริง ๆ ซะที  ถึงแม้จะเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำงาน  แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะเข้าไปชมห้องนักบินจริงสักครั้ง  ทั้ง ๆ ที่เธอมีสิทธิ์ที่จะทำได้  ธีรธรรมดีใจแทบจะกระโดดหัวชนเพดาน  รีบบอกแฟนสาวทันทีว่าจะจองที่พักและร้านอาหารเอง  จะได้เป็นการดินเนอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรกหลังจากที่หัวใจประกาศบอกรักซึ่งกันและกัน  ผู้บริหารสาวสวยบอกว่าจะชวนน้องชายไปด้วย  กัปตันหนุ่มหุบยิ้มแทบไม่ทัน  จากที่หน้าตายิ้มระรื่นเปลี่ยนมาเป็นนิ่งเรียบ  เป็นทีของดอกเตอร์สาวหัวเราะตัวงอด้วยความขบขันให้กับอาการเซ็งกะทันหัน  ธีรธรรมลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เดินเข้าประชิดร่างเจ้าของเสียงหัวเราะสดใส  หลังจากนั้นเสียงกรีดร้องปนเสียงหัวเราะของทั้งคู่ได้ดังขึ้น  เกสราร้องขอให้ธีรธรรมหยุดการหยอกล้อน่าหวาดเสียวอย่างที่ทำอยู่ในขณะนี้  แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ กลับระรานหญิงสาวหนักขึ้น  หนักขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างบอบบางหายใจแทบไม่ทั่วท้อง  ดีที่ได้เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นและคนที่มาถึง   ไม่ใช่ใครที่ไหน? เกริกพลนั่นเอง  หนุ่มผมยาวมือหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางขนาดกลาง  มืออีกข้างและสองบ่าสะพายถุงสัมภาระพะรุงพะรัง  ซึ่งบรรจุของใช้ส่วนตัวของเขาและพี่สาว  ที่ขาดไม่ได้ก็คือ  เครื่องมิกซ์เพลงเครื่องใหม่ล่าสุดและกล้องถ่ายภาพพร้อมเลนส์ขนาดต่าง ๆ สำหรับนักถ่ายภาพมืออาชีพ  ที่หนุ่มผมยาวเตรียมมาเพื่อถ่ายภาพวิวเมืองยามราตรีจากที่สูง  หลังจากนั้นไม่นาน  บรรดาพี่น้องของกัปตันเจ้าของห้องก็มาถึง  เกสราหันไปทางต้นเสียงโหวกเหวกโวยวาย  ที่ดังมาจากทางเข้าห้องพัก  นั่นรัตนาภรณ์เธอรู้จักและดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้ง  ส่วนชายหนุ่มหน้าตาดีที่เดินกอดคอสาวสวยเข้ามานั่นคือใคร ? ท่าทางคงสนิทกับครูสอนเต้นมาก   ฟังจากคำพูดคำจาที่สนทนากัน

“ นี่กัปตันนฤดล หรือเรียกว่าดลเฉย ๆ ก็ได้ เป็นน้องชายพี่ธรรม  ส่วนสาวสวยคนนี้เป็นแฟนดล  ชื่อปานฤทัยหรือจะเรียกสั้น ๆ ว่าปานก็ได้  ส่วนพี่โบอิ้งกับแพน  รู้จักกันแล้ว  เหลือแต่น้องฟ้า  จะตามมาสมทบหลังจากแลนด์แล้ว  ไม่น่าจะเกินสามทุ่ม ” ธีรธรรมกล่าวแนะนำสมาชิกใหม่ให้เกสราและเกริกพลได้รู้จัก  หลังจากทักทายกันเสร็จเรียบร้อย  เกสราเดินตามเจ้าของบ้านไปยังห้องพักส่วนตัวของชายหนุ่ม  ซึ่งคืนนี้จะเป็นที่หลับนอนของเธอ  ส่วนธีรธรรมนั้นจะลงมานอนข้างล่างกับเกริกพล  ผู้บริหารสาวเหนื่อยจะโต้เถียงเรื่องไร้สาระ  จึงตอบตกลงแล้วเปลี่ยนจากชุดทำงานเป็นชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ทันที  หยิบเสื้อยืดขึ้นมาสวมทับแล้วเดินออกไปพูดคุยกับคนข้างล่าง  บรรยากาศยามพลบค่ำเวลานี้  ช่างสวยงามเกินคำบรรยาย ความรู้สึกอ่อนละมุนแปลกใหม่ที่เกสราได้สัมผัสตั้งแต่เริ่มคบกับธีรธรรมนับวันยิ่งอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น    ถึงแม้แต่ละวันจะเจอกันเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตามที  ผู้บริหารสาวเริ่มรู้สึกว่าหลังจากที่หมดเวลาทำงาน  ก็อยากกลับมาหาชายคนรักทันที  นี่คือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด  เกสราประทับใจและชื่นชอบมากที่คนในครอบครัวมานั่งทำกิจกรรมร่วมกันทุกวัน  รู้สึกสนุกและคลายเครียดได้มาก  เมื่อสามสาวสวยจากต่างอาชีพ  ซึ่งกำลังแช่ตัวอยู่ในสระว่ายน้ำ  ส่งเสียงพูดคุยผสานเสียงหัวเราะคิกคักพร้อมด้วยเครื่องดื่มมึนเมาในมือระหว่างรอฝ่ายชายเตรียมอาหารเย็น  เสียงหัวเราะใสแจ๋วของสาวงามทั้งสามดังขึ้นเป็นระยะ  จนฝ่ายชายชักสงสัย 

“ อยากรู้จังว่าพวกผู้หญิงในสระว่ายน้ำกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่  ท่าทางจะสนุกไม่น้อยนะเนี่ย  ดูเกสสิ  จากผู้หญิงนิ่งเงียบ  ตอนนี้กลับหัวเราะดังกว่าแพนกับปานซะอีก  ไม่รู้ใครคุยถูกใจ ” ธีรธรรมกล่าวขึ้น  พลางหันหน้าไปทางผู้บริหารสาวสุดที่รักด้วยรอยยิ้มกว้าง  พึงพอใจมากที่เห็นเกสราหัวเราะและยิ้มได้  เกริกพลเองก็รู้สึกดีไม่ต่างจากนักบินหนุ่มนัก  ภาพที่เขาบันทึกลงกล้องตั้งแต่เริ่มกดชัตเตอร์  นอกจากรูปวิวที่สวยงามแล้ว  มากกว่าครึ่งของเมมโมรี่ในกล้องก็คือรูปพี่สาวของเขาในอริยาบถต่าง ๆ ทั้งภาพเดี่ยวและภาพคู่กับหนุ่มเจ้าของหัวใจ  

“ ดลคิดว่าแพนในฐานะสะใภ้ใหญ่คงเผาพวกเราให้ว่าที่สะใภ้ใหม่ฟังอยู่ล่ะมั้ง ” นายแพทย์กัปตันนฤดลกล่าวพลางหัวเราะเสียงดัง  มืออีกข้างหยิบเนื้อย่างชั้นดีที่กำลังหั่นอยู่เข้าปาก  เคี้ยวตุ้ย ๆ ชายหนุ่มทั้งสี่ต่างพากันหัวเราะชอบใจ

“ ผู้หญิงกับเรื่องนินทาเป็นของคู่กัน  แต่ที่แน่ ๆ คนที่ถูกกล่าวถึงคงเป็นพวกเรานี่แหล่ะ  ไม่งั้นคงไม่หัวเราะอารมณ์ดีแบบนี้ ” นครินทร์ซึ่งเป็นพี่ใหญ่สุดกล่าวกับน้องชาย

“ ไม่รู้พี่สะใภ้สุดซ่า  ถ่ายทอดวิชาพื้นฐานอะไรให้น้องสะใภ้แสนซื่อกันบ้าง ” ธีรธรรมกล่าวติดตลก  ก่อนจะยกขวดเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ขึ้นชนกันพร้อมเสียงเฮดังลั่นสนั่น  จนฝ่ายหญิงหันมามองและเดินขึ้นจากสระน้ำทีละคน  เพราะเห็นอาหารกำลังลำเลียงขึ้นโต๊ะ  หลังจากที่ทุกคนนั่งลงบนเก้าอี้ไม่ทันร้อนก้น  นักบินหญิงรูปงามก็เดินเข้าสมทบ  สำหรับอาหารค่ำมื้อนี้  กัปตันหนุ่มได้หมักเนื้อสูตรที่คิดค้นขึ้นเองหลายสูตร  พร้อมเนื้อสเต็กชั้นเยี่ยมจากหลากประเทศที่หอบหิ้วมาด้วยทุกครั้ง  เพื่อค้นหาเมนูใหม่ของร้านอาหาร  โดยให้น้อง ๆ และแฟนสาวเป็นคนช่วยติแนะ

“ เนื้อจากออสเตรเลียอร่อยสุดค่ะพี่ธรรม  เกสชอบกลิ่นหอมของใบไม้ทอดมาก  แปลกดี  มันทำให้เนื้อย่างใหม่ที่หอมเครื่องหมักอยู่แล้ว  หอมยิ่งขึ้น  แต่รสชาติแบบนี้สำหรับเกสถือว่ายังไม่เข้มข้นพอ  บอกไม่ถูกว่า  เน้นคนไทยหรือต่างชาติกินน่ะค่ะ ” ธีรธรรมและหลายคนก็เห็นด้วยกับเกสรา  แต่ที่น้องชายและกัปตันหนุ่มหัวเราะคนออกความเห็นก็คือ หญิงสาวไม่รู้ว่าใบไม้บนจานสเต็กนั้นคือใบกะเพราทอด  ทำเอาเจ้าตัวงอนก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะ  เพราะเกสรายอมรับว่าไม่มีความรู้ด้านพืชผักจริง ๆ เจ้าของสูตรชิมสูตรที่ถูกเลือกโดยแฟนสาวอีกครั้งและเห็นด้วยกับคนวิจารณ์  ก่อนจะขอความเห็นจากทุกคนบนโต๊ะว่าควรเพิ่มและเติมอะไรลงไป  แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปแน่ชัด  ได้แต่นัดหมายรวมตัวกันใหม่  เพราะเจ้าของร้านอาหารจะขอแก้มืออีกครั้ง 

“ เกสไม่รู้ว่าพี่ธรรมเอาเวลาไหนมาเตรียมอาหารอร่อย ๆ ให้ทุกคนกิน  ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็มีงานต้องทำเหมือนกัน  ไหนจะซ้อมดนตรีอีก ” ผู้บริหารสาวถามคนรักระหว่างช่วยกันเก็บจานอาหารสกปรกบนโต๊ะวางไว้อีกมุม  ขณะที่มองนฤดล ปานฤทัยและเกริกพลกำลังกางตาข่ายกั้นครึ่งของสระว่ายน้ำ  เตรียมเล่นวอลเล่ย์บอลในน้ำกันต่อ         เจ้าของที่พักเดินนำสาวงามไปชมวิวเมืองอีกมุมของยอดตึกสูง  ก่อนจะยื่นแก้วเครื่องดื่มให้หญิงสาว  ทั้งคู่หยุดยืนอยู่ที่ขอบกั้นสูง

“ ถ้าพี่ธรรมคิดจะทำอะไรเพื่อคนที่รักแล้ว  เรื่องเวลาน่ะหาได้เสมอ  เกสรู้สึกยังไงบ้าง? ชอบคืนนี้ไหม? ” นักบินหนุ่มถามเสียงนุ่ม  ผู้บริหารสาวยิ้มกว้าง  ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบอย่างสบายใจ  ก่อนหันมาตอบคนถาม

“ เกสชอบคืนนี้ที่สุดเลยค่ะ  อยากให้มีเวลาดี ๆ แบบนี้ทุกคืนเลย ”

“ แน่นอนที่รัก  เราจะมีเวลาดี ๆ แบบนี้ด้วยกันตลอดไป ” มือหนานุ่มของธีรธรรมกุมมือบอบบางแน่น  ก่อนจะยกขึ้นจรดริมฝีปาก

“ ขอบคุณมากนะคะ  ที่แบ่งปันพื้นที่ส่วนตัวกับเกส  คงไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่จะทำให้เกสรู้สึกถึงความสุขและอบอุ่นเท่าที่นี่ ” คนฟังยิ้มกว้าง  วางแก้วเครื่องดื่มในมือลงบนขอบปูนหนา  ก่อนจะเดินเข้าไปโอบรอบร่างบอบบางทางด้านหลังด้วยวงแขนอันแสนอบอุ่น

“ พี่ธรรมดีใจมากที่เกสรู้สึกแบบนี้ ” ร่างของหนุ่มสาวที่โอบกอดคลอเคลียราวกับร่างเดียวกัน  ชมวิวเมืองในคืนที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว  บรรยากาศกำลังดี  สายลมที่พัดไหวรอบกายช่วยระบายความร้อนได้ดี  หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม  ตั้งใจฟังเสียงที่เปล่งเป็นทำนองเสนาะหู  สายตาทอดมองไปยังท้องฟ้ากว้างยามราตรี   

*“......เธอเพียงคนเดียวและเพียงเธอที่ต้องการ  ฉันจะทำทุกทุกทางด้วยวิญญาณและหัวใจ  นั่นคือฉันจะรักเธอไม่ว่าเป็นเมื่อไหร่  สถานใด  ทั้งหัวใจฉันมีเพียงเธอ

      เธอเพียงคนเดียวและเพียงเธอที่เฝ้ารอ ฉันจะขอภาวนาต่อหน้าฟ้าอันแสนไกล  นั่นคือฉันจะรักเธอ  ไม่ว่าเป็นเมื่อไหร่ สถานใด ทั้งหัวใจฉัน...มีเพียงเธอคนเดียว....” 

            หยาดน้ำใสที่ไหลผ่านแก้มนวล  เมื่อสิ้นเสียงเพลงอันแสนไพเราะจากเจ้าของแผ่นอกหนาที่เธอพักพิงอยู่ขณะนี้  เธอเองก็ขอสัญญากับเจ้าของหัวใจดวงน้อยต่อหน้าพระจันทร์สีสวย  จะรักผู้ชายคนนี้ด้วยความรักทั้งหมดที่มี...จากใจ




##############################################################################################


...............ในที่สุดก็ดันบทนี้จนจบ  ขอบคุณนะคะที่รออ่านกัน  บอกตรง ๆ ค่ะว่า  ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมากกกกกกกกก  คงเป็นช่วงที่เบื่อหน่าย สมองตื้อ ไม่ค่อยสนุกกับชีวิตเท่าไหร่  ซึ่งเป็นอารมณ์ปกติของมนุษย์ทุกนะคะ 555  เมื่อคุณแม่รู้ตัวแล้ว ก็รีบปรับโหมดตัวเองค่ะ  เพราะชีวิตยังต้องดำเนินต่อ ลูกก็ต้องเลี้ยง งานก็ต้องทำ สามีก็ต้องดูแล เขียนนิยายก็รัก  แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมา ตัวเราต้องกลับมาสู่โลกของความเป็นจริงให้ได้  มิเช่นนั้นงานต่าง ๆ จะกระทบหมด ไม่อยากให้เรื่องนี้ไม่สนุกเพราะอารมณ์ไม่คงที่ของตัวเอง  เสียเวลามาหลายวันแล้วกับอารมณ์แกว่งไปแกว่งมาของตัวเอง  ไม่ว่ากันนะคะถ้าส่งงานช้าไปบ้าง ไม่อยากให้นักอ่านผิดหวังในงานเขียนน่ะค่ะ  คนเขียนเองก็ตั้งใจจะเขียนให้ดีที่สุดนะคะ   

ช่วงนี้บอกเลยว่า...ถ้าท้อง...ก็คงไม่รับ???? เพราะไม่มีใครทำให้ท้อง555

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะที่รัก.....ด้วยรัก...มาทนา


     *ปล.ขออนุญาติใช้เนื้อหาของเพลง "คู่ชีวิต" ของวง Cocktail มาประกอบนิยายนะคะ ขอขอบคุณด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

273 ความคิดเห็น

  1. #161 tongjub (@tongjub) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 17:41
    สนุกดีค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #161
    0
  2. #129 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 11:59

    ลูกชายบ้านนี้น่ารักทุกคนจริงๆ ได้พ่อมาเต็มๆเลย

    #129
    0
  3. #94 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 09:07
    สู้ๆ ค่ะ...พร้อมเมื่อไหร่ค่ยเขียนนะคะ

    รอได่ค่ะ
    #94
    0
  4. #93 Lazyfatcat (@Lazyfatcat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:58
    ส่งกำลังใจให้นะคะ รออ่านนิยายสนุกๆ ต่อไปค่ะ
    #93
    0
  5. #92 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:21
    สู้ๆคะ ติดตามและคอยให้กำลังใจคุณแม่ นะคะ Fc ลุ้นรัก
    #92
    0
  6. #91 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:19
    สู้ๆค่า รอติดตามนะคะ
    #91
    0
  7. #90 ภาวดี (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 18:03
    ติดตามมาตลอด ตั้งแต่เอื้องฟ้า ขอบคุณนิยายดีดี
    #90
    0