ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 20 (ครึ่งแรก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    12 ส.ค. 61


สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านของมาทนา...

สุขสันต์วันแม่ด้วยนะคะทุกคน  วันนี้มาส่งบทต่อไปแล้วค่ะ  ขอขอบคุณทุก ๆ คอมเม้นท์ด้วยนะคะ  ดีใจค่ะ  มีกำลังใจหายเหนื่อยเลย  ต่อให้ชีวิตจะยุ่งแค่ไหน  เพื่อนักอ่านที่เป้นกำลังใจให้คุณแม่สู้ตายค่ะ...รักพวกคุณที่สุดเลย  ฝากพี่ธรรมกับน้องเกสไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ...ด้วยรัก...มาทนา



ตอนที่ 20

 

            ณ สำนักงานใหญ่ของสายการบินแห่งชาติเช้านี้  เลขาส่วนตัวของเกสราถึงกับมองหน้ากันด้วยความฉงน  หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากผู้บริหารคนเก่งว่าเธอลาป่วยหนึ่งวันพร้อมกับมอบหมายงานกองโตให้ลูกน้องได้ทำเช่นเคย  เมื่อชวินรู้ว่าเจ้านายใหญ่ไม่เข้ามาทำงาน เลขาหนุ่มได้แต่แสดงความห่วงใยต่ออาการเจ็บป่วยพร้อมกับบอกผู้บริหารสาวว่าจะดูแลงานแทน  เมื่อวางสายจากหัวหน้างาน  ชวินจึงเตรียมตัวออกจากบริษัททันทีประหนึ่งว่าเกสราป่วย  เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำงานเหมือนเลขาคนอื่นแค่มอบหมายงานที่จะต้องทำให้เลขาใต้บัญชารับไปทำแทนแค่นี้เลขาหนุ่มหล่อก็ว่างงานแล้ว  ขอเอาเวลาที่เหลือไปทำธุระเรื่องส่วนตัวดีกว่า  ส่วนทางด้านออฟฟิศของผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องมือแพทย์นั้น  ปานฤทัยได้เปิดห้องตรวจแต่เช้าเพื่ออำนวยความสะดวกให้เกสราโดยเฉพาะ  หลังจากที่ดอกเตอร์สาวถูกนักบินคนรักพาไปตรวจเลือดที่โรงพยาบาลก่อนเป็นอันดับแรกตั้งแต่เช้า  ถึงแม้เกสราจะอิดออดไม่อยากไป  แต่เมื่อเจอคนคุมโหดจากผู้บริหารสาวสายแข็งกลายเป็นคนอ่อนกำลังลงทันทีเมื่อเจอกัปตันธีรธรรมเอาจริง  ผู้บริหารอายุน้อยรู้สึกตัวและลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า  หลังจากที่ได้นอนพักครู่ใหญ่หลังผ่านการเข้าเครื่องตรวจร่างกายด้วยเครื่องมือทันสมัยล่าสุด  พอทราบผลการตรวจคร่าว ๆ บางส่วนจากนายแพทย์นฤดลและผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องแพทย์  ธีรธรรมไม่รอช้า  รีบพาแฟนสาวไปพบสูตินรีแพทย์ตามคำแนะนำของน้องชายและแฟนสาวทันที   เพราะปานฤทัยยืนยันมาว่าพบสิ่งผิดปกติภายในมดลูกของเกสราจำเป็นต้องพบแพทย์เฉพาะทางเพื่อรับการรักษาและคำแนะนำที่ถูกต้อง  พอดอกเตอร์สาวได้ยินดังนั้นถึงกลับหน้าซีด  ตัวชา  มือไม้เย็นเฉียบ  ดีที่มีเกริกพลและธีรธรรมคอยปลอบใจอยู่เคียงข้างไม่ห่าง  นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเธอ? เกสราถามตัวเอง ความวิตกกังวลและความกลัวเริ่มทำให้ผู้หญิงสมบูรณ์แบบหวาดหวั่นยากที่จะบอกกล่าวความรู้สึกนี้กับใครได้  แฟนสาวของนักบินนั่งเงียบตลอดเส้นทางมาที่โรงพยาบาลโดยมีมือหนานุ่มที่คอยกุมมือบางไว้ตลอดเวลา  ถึงแม้จะมีคนคอยปลอบประโลมใจด้วยคำพูดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งความรักและกำลังใจ  แต่ดูเหมือนเสียงเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ลมที่ผ่านเข้าและออกหูของเกสรา  เมื่อไปถึงที่หมายหญิงสาวเดินตามผู้นำพาไปพบแพทย์เช่นเคย  พลางนึกเหนื่อยใจกับชีวิตที่จะต้องเดินเข้าเดินออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นในอนาคตอันใกล้นี้  

            “ คุณเกสราคะ  ก่อนตรวจกรุณาเปลี่ยนผ้าถุงกับถอดกางเกงชั้นในออกด้วยนะคะ  ห้องน้ำอยู่ด้านนี้ค่ะ  ถ้าเสร็จแล้วก็เชิญที่ห้องตรวจเลยนะคะคุณหมอรออยู่ค่ะ ” เสียงพยาบาลสาวกล่าวกับผู้บริหารสาวพร้อมกับยื่นผ้าถุงสีฟ้าอ่อนให้  ดอกเตอร์สาวยื่นมือออกไปรับก่อนจะหันไปตามร่างสูงที่ยืนกอดบ่าเธอไม่ห่าง ไม่นานเกสราก็เดินออกมาจากห้องน้ำ  สีหน้าซีดสลดจนกัปตันหนุ่มที่เดินเคียงข้างมาด้วยอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้

            “ ให้พี่ธรรมเข้าห้องตรวจภายในด้วยนะเกส ” ธีรธรรมถามเสียงเคร่งขรึมจริงจัง  พลางยื่นกระเป๋าถือของเกสราให้เกริกพลไปดูแลแทน  ผู้บริหารสาวได้แต่พยักหน้าตอบรับ  นักบินหนุ่มสงสารคนรักจับใจ  วงแขนแข็งแรงยกขึ้นกอดบ่าเล็กแน่น  ในที่สุดน้ำใสที่เก็บกักไว้ภายใต้ม่านตาคู่สวยก็ไม่สามารถรองรับปริมาณน้ำได้เพิ่มจึงปล่อยให้สายน้ำได้เอ่อล้นออกมาราวกับกระแสน้ำเชี่ยว ปลายจมูกโด่งกดลงที่ขมับของเกสรา  ริมฝีปากบางของธีรธรรมกล่าวปลอบขวัญคนรักให้หายกลัว  ก่อนเดินเข้าไปพบแพทย์หญิง  เกริกพลได้แต่นั่งนิ่งมองตามหลังคนทั้งคู่พร้อมทั้งภาวนาในใจ  ขออย่าให้พี่สาวของเขาต้องเป็นอะไรร้ายแรงเลย  บรรยากาศภายในห้องตรวจสร้างความหวาดกลัวและประหม่าให้เกสราไม่น้อย  มือเรียวสวยที่บีบแรงบ้างเบาบ้างจนเจ้าของมือหนากังวลใจไปด้วยแต่ก็ต้องทำหน้าที่เป็นกำลังใจให้อย่างเข้มแข็ง  ธีรธรรมนึกดีใจที่ได้เข้ามาอยู่ข้าง ๆ เกสราในเวลาที่หญิงสาวต้องการคนใกล้ชิด  สายตาของผู้บริหารสาวและนักบินหนุ่มไม่ละจากจอสี่เหลี่ยมบางเฉียบที่ติดอยู่บนฝาผนังตรงหน้า  ซึ่งกำลังแสดงภาพภายในช่องท้องของดอกเตอร์สาว  เสียงสอบถามและตอบกลับกับคุณหมอผู้ที่จะทำการรักษาเกสราดำเนินอยู่พักใหญ่จนทุกข้อสงสัยได้ถูกไขกระจ่างดีแล้ว  คนไข้และญาติจึงได้เวลากลับ  เช่นเคยตลอดระยะทางจากโรงพยาบาลจนถึงบ้านอมรเลิศสกุลชัย   คนรักของนักบินรูปงามเอาแต่นั่งเช็ดน้ำตา  ไม่พูดไม่จาอะไรกับสองหนุ่มในรถ  จนคนที่ตามไปด้วยเครียดหนักยิ่งกว่า  ทันทีที่ดอกเตอร์สาวเดินเข้ามายังห้องนอนของธีรธรรม  เกสราเดินตรงเข้าไปเก็บสิ่งของส่วนตัวเพื่อนำไปใส่ลงกระเป๋าเดินทาง  กัปตันหนุ่มยืนมองการกระทำอันขวางตาอย่างอดทน  ก่อนจะเดินเข้าไปดึงสิ่งของออกจากเจ้าของมือบางมารวบไว้แน่น  เมื่อสายตาหนุ่มสาวสบกันนิ่ง

“ เกสเก็บของทำไม? จะไปไหน? ” น้ำเสียงคนถามเย็นเฉียบ  แต่คนฟังกลับระเบิดเสียงร้องไห้ที่อัดอั้นออกมา  หันไปทิ้งร่างอันไร้เรี่ยวแรงลงบนที่นอนหนา  ซบหน้าลงบนลำแขนเล็ก  สะอื้นหนักจนร่างไหว  ธีรธรรมรีบเดินเข้าไปโอบร่างสั่นเทาด้วยความรักสุดหัวใจ  เข้าใจคนรักเป็นที่สุดว่าเวลานี้สับสนมากแค่ไหน  ก่อนปลอบเมื่อร่างบางดูสงบลง

“ คนเข้มแข็งอย่างเกส  ต้องไม่ร้องไห้นานนะที่รัก  เกสต้องไม่คิดมาก  อย่าคิดอะไรในแง่ร้ายมากเกินไป  อีกสองวันก็รู้ผลการตรวจชิ้นเนื้อในมดลูกแล้ว  ตราบใดที่เกสยังไม่รู้ชัด  ก็อย่าคิดมากเกินไปรู้ไหม? พยายามทำใจให้สบาย ” นักบินหนุ่มบอกกับแฟนสาว  เกสราตั้งสติอยู่ครู่เมื่อฟังแฟนนักบินกล่อมจนมีกำลังกายและใจ  หญิงสาวลุกขึ้นมานั่งโอบร่างหนา  ซบหน้าลงแผ่นอกกว้างของคนรักซึ่งอีกฝ่ายก็โอบร่างหญิงอันเป็นที่รักยิ่งกลับ

“ รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วใช่ไหมเกส? ” ธีรธรรมกระซิบถามแผ่วเบาน้ำเสียงอบอุ่น

“ ทำไมต้องเกิดเรื่องแย่ ๆ แบบนี้กับเกสด้วยคะพี่ธรรม ” ดอกเตอร์สาวถามคนรักด้วยน้ำเสียงคัดจมูกเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง

“ คุณหมอก็บอกเกสแล้วไงว่า ไม่ใช่แค่เกสคนเดียวที่มีสิทธิ์เป็น  ผู้หญิงทุกคนมีความเสี่ยงด้วยกันทั้งนั้น  เผลอ ๆ แม่เอื้องหรือน้องฟ้าถ้าไปตรวจก็อาจจะเจอแบบเกสก็เป็นได้  อีกอย่างผลการตรวจก็ยังไม่รู้แน่  เกสอย่าคิดไปในทางลบให้มากนักเลยนะครับคนดี  บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็เป็นได้  เกสพยายามคิดในแง่ดีให้มาก ๆ นะครับ  ” ธีรธรรมตอบกลับเสียงนุ่ม  มือหนาลูบเส้นผมสลวยของแฟนสาวด้วยความรักและทะนุถนอมสุดชีวิต  พยายามโน้มน้าวจิตใจคนรักให้หายวิตกกังวล  ถึงแม้จะยากเย็นแสนเข็ญก็ตามทีในเวลานี้  ดอกเตอร์สาวยากที่จะทำให้ใจให้ไม่คิดมากได้ที่จู่ ๆ ก็มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับเธอ

“ แล้ว...ถ้า...เกิดเกสเป็นมะเร็งจริง ๆ พี่ธรรมจะ...”  เกสราพูดไม่ทันจบประโยค  เจ้าของมือหนารีบยกขึ้นปิดริมฝีปากบางเล็กทันควัน  ธีรธรรมมองหน้าคนรักเขม็งก่อนกล่าวเสียงดุ 

“ หยุดพูดเรื่องเหลวไหลเดี๋ยวนี้นะเกส! ไปเอาความคิดนี้มาจากไหน!

“ ก็...” เกสรากำลังจะตั้งท่าสวนกลับ  แต่ช้ากว่านักบินเสียแล้ว

“ ผลตรวจอะไรต่ออะไรก็ยังไม่ออก  เกสอย่ามานั่งวินิจฉัยโรคเอง  ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่หมอซะหน่อย  อย่างนี้มันไม่ถูกต้องนะ! รู้ไหมว่าพี่ธรรมเป็นห่วงมากแค่ไหน? ” ธีรธรรมกล่าวด้วยความเครียดพอ ๆ กับสาวคนรัก  หนุ่มสาวยังนั่งพูดคุยกันต่อในห้องนอนข้างบน  ส่วนเบื้องล่าง  เกริกพลก็ได้คนในครอบครัวของธีรธรรมปลอบใจ  เพราะรู้และเห็นว่าหนุ่มผมยาวคนนี้รักพี่สาวของเขามากเพียงใด  หนุ่มมาดเซอร์ยิ่งรู้สึกประทับใจในความรักความห่วงใยของคนในบ้านนี้  ทั้ง ๆ ที่เขาและเกสราพึ่งจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนักบิน  แต่สัมผัสได้ถึงความสุขและสบายใจอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนจากครอบครัวตัวเอง  ทุกคนในครอบครัวนี้ใส่ใจ สนใจทุกข์สุขของซึ่งกันและกัน  ถึงแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ก็ไม่มีใครมองข้าม  ต่างให้ความสำคัญต่อกันและที่สำคัญ  ดูเหมือนคนบ้านนี้จะไม่ความลับต่อกันเลย  ตรงกันข้ามกลับมีแต่ความรักและจริงใจให้กัน  สนับสนุนและดูแลกันในทุกเรื่อง  แม้กระทั่งเรื่องของเกสราก็พลอยทำให้ทุกคนเป็นห่วงกันมากโดยเฉพาะคุณหญิงวีรญาและเอื้องฟ้า  คอยถามไถ่อาการตลอดตั้งแต่เมื่อวาน

“ อย่าคิดมากเลยนะเกริก  หนูเกสเป็นคนดีต้องไม่เป็นอะไรหรอกลูก ” เอื้องฟ้ากล่าวกับเกริกพล

“ ผมก็ภาวนาขอให้เป็นอย่างนั้นล่ะครับ  ผมอยากเห็นพี่เกสมีความสุขกับชีวิตที่เป็นอยู่ไปนานแสนนาน  ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทุกอย่าง ” เกริกพลกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ  หวังเป็นอย่างยิ่งว่าพี่สาวของเขาคงจะไม่โชคร้ายก่อนวัยอันควร  บุรินทร์เข้าใจความรู้สึกหนุ่มรูปงามตรงหน้าดี  ก่อนเอ่ยขึ้นกับทุกคนเพื่อหาที่สงบชั่วคราว  

“ เราพาเกสกับเกริกไปหนองคายกันดีไหม? ไปเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง  พรุ่งนี้เกสคงยังไม่กระจิตกระใจไปทำงานแน่   ไปเครื่องรอบค่ำนี้เลย ” เกริกพลพยักหน้าเห็นด้วย ดีเหมือนกัน  อย่างน้อยเกสราจะได้พักผ่อนหย่อนใจบ้างหลังจากที่เรียนและทำงานหนักมาทั้งชีวิต  เมื่อทุกคนตกลงกันได้ต่างแยกย้ายกันไปเตรียมตัว เอื้องฟ้ารีบขึ้นไปบอกลูกชายและแฟนสาวที่ห้องนอน  นักบินหนุ่มยิ้มกว้างให้มารดาก่อนจะหันมาจัดกระเป๋าเดินทางให้ตัวเองและแฟนสาวเพื่อไปค้างแรมต่างจังหวัด  บุรินทร์โทรแจ้งเลขาให้จองตั๋วเครื่องบินให้ครอบครัวแล้วโทรบอกเวียงฟ้าให้คนขับรถมารับที่สนามบินประจำจังหวัดอุดรธานี เกสรายืนมองใบหน้าของตัวเองในกระจกบางใสแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง นี่เธอร้องไห้จนตาบวม จมูกแดงขนาดนี้เลยเหรอ 

“ เกสจะมัดหรือปล่อยผมดีครับ ” ธีรธรรมถามสาวสวยที่พึ่งผ่านการชำระร้างร่างกายมาหมาด ๆ ผมยาวสลวยตอนนี้ถูกเป่าจนแห้ง  ซึ่งชายหนุ่มกำลังช่วยหวีให้

“ มัดก็ได้ค่ะพี่ธรรม ”

“ ได้เลย  เดี๋ยวพี่ธรรมมัดให้สวย ๆ เลยนะ ” นักบินหนุ่มตอบกลับเสียงใสพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น

“ พี่ธรรมดีกับเกสมากเลยรู้ไหมคะ ” เกสราตอบเสียงเรียบ  มือเล็กเรียวสวยยื่นไปจับมือหนาที่เอื้อมมาหยิบยางมัดผมมากุมก่อนจะยกขึ้นจรดริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล มืออีกข้างของธีรธรรมปล่อยผมยาวที่รวบไว้ให้เป็นอิสระ ก่อนจะโอบร่างของเกสราจากทางด้านหลัง  ส่งสายตามองเงาสะท้อนในกระจก

“ ก็เกสคือคนสำคัญในชีวิตของพี่ธรรมนี่นา  ก็ต้องดูแลให้ดีที่สุดเท่าที่พี่ธรรมจะทำได้น่ะสิครับ ” ธีรธรรมกล่าวจบ  ส่งยิ้มกว้างให้คนรัก  ทั้งคู่ต่างยืนมองเงาสะท้อนตัวตนของกันและกัน  ผู้บริหารสาวหลับตาลงอย่างช้า ๆ เมื่อฝ่ายชายก้มลงหอมแก้มนวล  ก่อนจะตัดสินใจถามคำถามคาใจลึก ๆ ของเธอ

“ ถ้าเกสไม่สามารถมีลูกให้พี่ธรรมได้ พี่ธรรมยังอยากจะแต่งงานกับเกสอยู่ไหมคะ? ”   

“ เฮ้อ! เกสเลิกพูดเรื่องไร้สาระซะทีเถอะพี่ธรรมขอร้องล่ะ  พี่ธรรมรักและเลือกเกสเป็นคู่ชีวิต  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม  เราอาจจะไม่มีลูกด้วยกันก็ไม่เป็นไรนี่นา  คนอื่นเขาก็เป็นเหมือนกัน  แต่ขอให้เราสองคนอยู่ด้วยกันจนใครคนใดคนหนึ่งลาโลกนี้ไปก่อน  แบบนี้ก็ถือว่าเป็นครอบครัวเหมือนกันนะเกส ยิ้มให้พี่ธรรมดูหน่อยสิเกส  ยิ้มสวย ๆ แบบที่เกสยิ้มให้พี่ธรรมเห็นทุกครั้งน่ะ  ดีมากเกส! เราจะยิ้มสู้ไปด้วยกันนะที่รัก ” ธีรธรรมกอดร่างเล็กที่ยืนฝืนยิ้มทั้งน้ำตาแน่น  พร้อมทั้งห้ามหญิงสาวพูดถึงเรื่องไม่สบายใจอีก  ก่อนจะพาดอกเตอร์สาวไปสวมเสื้อผ้าเพื่อออกเดินทางไปสนามบิน  เกสรากล่าวขอบคุณชายคนรักที่พร้อมจะดูแลเธอไปทั้งชีวิตอีกครั้ง  ในความสมบูรณ์แบบที่เกสราคิดว่าตัวเองมีพร้อมและเป็นอยู่  แท้ที่จริงแล้วยังมีความไม่สมบูรณ์แบบซ่อนอยู่หลายอย่าง  แต่กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธออย่างกะทันหันนี้  ทำให้เธอได้พบกับความรักที่ยิ่งใหญ่ที่ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยคิดว่าจะได้รับจากธีรธรรม  ผู้ชายที่เกสราได้ฝากชีวิตทั้งหมดไว้ให้เขาได้ดูแลเธอตลอดกาล  ไม่ว่าโชคชะตาชีวิตของเธอจะดำเนินต่อไปเช่นไร  ด้วยเวลาที่เหลืออยู่ต่อจากนี้  เกสราขอใช้ให้คุ้มค่าที่สุดกับธีรธรรม...ผู้ชายที่รักเธอสุดหัวใจ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

273 ความคิดเห็น

  1. #168 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 22:56

    เกสน่าสงสารจังเลย ผู้ชายอย่างพี่ธรรมยังมีอยู่ไหมนะ

    #168
    0
  2. #164 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:01
    เห้อ หนูเกสชีวิตช่างน่าสงสารจริง อย่าให้เป็นอะไรที่รุนแรงนะ
    #164
    0
  3. #163 กอบัว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:01

    ชีวิต เกส น่าสงสารจริง. จะมีความสุขเสียหน่อยก็ไม่ได้

    #163
    0
  4. #162 ninja2626 (@ninja2626) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:39
    พี่ธรรมน่ารัก
    #162
    0